Używasz go, gdy jako wynajmujący chcesz zakończyć najem lokalu mieszkalnego. W przeciwieństwie do najemcy, wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu na czas nieoznaczony tylko z przyczyn wskazanych w ustawie o ochronie praw lokatorów — np. zaległości czynszowe, używanie lokalu niezgodnie z przeznaczeniem albo wykroczenie z zasadami współżycia społecznego, i tylko z zachowaniem właściwego terminu.
Co przygotować
- Dane wynajmującego i najemcy
- Adres lokalu i data zawarcia umowy najmu
- Ustawowa przyczyna wypowiedzenia (art. 11 ustawy o ochronie praw lokatorów)
- Wcześniejsze wezwanie/upomnienie, jeśli ustawa go wymaga (np. przy zaległościach)
- Termin wypowiedzenia właściwy dla wskazanej przyczyny
Zamknięty katalog przyczyn
Wynajmujący może wypowiedzieć najem lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony wyłącznie z przyczyn enumeratywnie wskazanych w art. 11 ustawy o ochronie praw lokatorów — nie wystarczy sama wola stron. Najczęstsza przyczyna to zwłoka z zapłatą czynszu lub innych opłat za co najmniej trzy pełne okresy płatności, po uprzednim pisemnym uprzedzeniu najemcy o zamiarze wypowiedzenia i wyznaczeniu dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległości.
Inne przyczyny to m.in. używanie lokalu w sposób sprzeczny z umową lub niszczący go, rażące wykraczanie przeciwko porządkowi domowemu albo wynajęcie, podnajęcie lub oddanie do bezpłatnego używania lokalu bez wymaganej zgody właściciela.
Forma i termin
Wypowiedzenie musi mieć formę pisemną pod rygorem nieważności i wskazywać przyczynę wypowiedzenia. Termin wypowiedzenia zależy od przyczyny — ustawa przewiduje m.in. termin miesiąca na koniec miesiąca kalendarzowego przy zaległościach czynszowych, a przy naruszaniu porządku domowego nawet termin jednomiesięczny po uprzednim upomnieniu.
Błędnie wypowiedziana umowa (bez wskazania ustawowej przyczyny lub bez zachowania procedury upomnienia) jest nieskuteczna — sąd oddali późniejszy pozew o eksmisję. W razie wątpliwości skonsultuj sprawę ze specjalistą przed wysłaniem pisma.
Opracowanie: zespół Prawnet, na podstawie publicznych aktów prawnych (Dz.U.). Wzór ma charakter ogólnej informacji prawnej, nie porady — w indywidualnej sprawie skonsultuj się ze specjalistą.