Używasz jej, gdy jako przedsiębiorca (np. jednoosobowa działalność gospodarcza) podejmujesz stałą współpracę z inną firmą — świadczysz usługi na jej rzecz w modelu B2B, a nie jako pracownik. Dobrze skonstruowana umowa jasno określa zakres usług, wynagrodzenie i zasady rozliczeń, a zarazem minimalizuje ryzyko uznania współpracy za ukryty stosunek pracy.
Co przygotować
- Dane obu stron: nazwa firmy, NIP, adres, numer wpisu do CEIDG/KRS
- Przedmiot i zakres świadczonych usług
- Wynagrodzenie: stawka, okres rozliczeniowy, termin płatności
- Czas trwania umowy i warunki jej rozwiązania
- Zasady odpowiedzialności i ewentualne ubezpieczenie OC
- Klauzule poufności, praw autorskich (jeśli dotyczy) i zakazu konkurencji
Jak odróżnić B2B od ukrytego stosunku pracy
O tym, czy relacja jest współpracą B2B czy w istocie stosunkiem pracy, decyduje nie nazwa umowy, lecz sposób jej wykonywania. Ryzykowne cechy to: stałe godziny pracy narzucone przez zleceniodawcę, praca pod jego kierownictwem i nadzorem, wyłączność (brak innych kontrahentów), praca w siedzibie zleceniodawcy na jego sprzęcie, brak samodzielności w organizacji pracy.
Im więcej cech niezależności — własne narzędzia, elastyczne godziny, możliwość świadczenia usług dla innych podmiotów, ponoszenie ryzyka gospodarczego — tym bezpieczniejsza kwalifikacja jako B2B. Skonsultuj konstrukcję umowy ze specjalistą, jeśli którakolwiek strona ma wątpliwości.
Kluczowe klauzule do przemyślenia
Określ jasno zasady odpowiedzialności za wady wykonanych usług i ewentualny obowiązek posiadania ubezpieczenia OC zawodowego. Jeśli w ramach współpracy powstają utwory chronione prawem autorskim (kod, grafiki, teksty), ureguluj przeniesienie praw autorskich lub udzielenie licencji.
Jeżeli zależy Ci na ograniczeniu konkurencji ze strony wykonawcy, rozważ klauzulę o zakazie konkurencji — pamiętaj, że po zakończeniu współpracy taki zakaz zwykle wymaga odrębnego wynagrodzenia, by był w pełni skuteczny i uczciwy wobec wykonawcy.
Podstawa prawna
Opracowanie: zespół Prawnet, na podstawie publicznych aktów prawnych (Dz.U.). Wzór ma charakter ogólnej informacji prawnej, nie porady — w indywidualnej sprawie skonsultuj się ze specjalistą.