Zbieg egzekucji zachodzi, gdy do tego samego składnika majątku (np. tej samej nieruchomości albo rachunku) zgłasza się kilku komorników w różnych sprawach. W takiej sytuacji dalszą egzekucję z danego przedmiotu prowadzi jeden komornik — z reguły ten, który pierwszy dokonał zajęcia — a pozostali przekazują mu akta i środki. Zbieg nie oznacza umorzenia pozostałych spraw, tylko przekazanie prowadzenia egzekucji.
Kiedy dochodzi do zbiegu
Do zbiegu egzekucji dochodzi, gdy dłużnik ma kilku wierzycieli prowadzących egzekucję niezależnie od siebie, a ich działania zbiegają się na tym samym składniku majątku — np. dwaj komornicy zajmują to samo konto bankowe albo tę samą nieruchomość. Rozwiązanie zbiegu ma zapobiec chaotycznemu, wielokrotnemu zajmowaniu tego samego mienia.
Zbieg może dotyczyć egzekucji sądowej (prowadzonej przez komornika) albo egzekucji administracyjnej (np. prowadzonej przez naczelnika urzędu skarbowego) — zasady przekazania sprawy są wtedy nieco inne niż przy zbiegu dwóch egzekucji sądowych.
Kto przejmuje prowadzenie egzekucji
Przy zbiegu egzekucji sądowych z tego samego składnika majątku dalsze czynności prowadzi komornik, który jako pierwszy dokonał zajęcia. Pozostali komornicy przekazują mu akta sprawy w zakresie tego składnika majątku wraz z uzyskanymi już kwotami — ich sprawy jako całość nie zostają umorzone, prowadzą jedynie egzekucję z pozostałego majątku dłużnika.
Wierzyciele są informowani o zbiegu i przekazaniu sprawy, a komornik przejmujący dolicza kolejne tytuły wykonawcze do prowadzonego postępowania, ustalając kolejność zaspokajania wierzycieli zgodnie z przepisami o podziale sumy uzyskanej z egzekucji.
Co to oznacza dla dłużnika
Dla dłużnika zbieg egzekucji oznacza w praktyce kontakt już tylko z jednym komornikiem w sprawie danego składnika majątku, choć wszystkie tytuły wykonawcze nadal pozostają egzekwowane. Warto zachować orientację, który komornik faktycznie prowadzi sprawę po zbiegu, aby kierować do niego pisma, wnioski i ewentualne skargi.
Podstawa prawna
Opracowanie: zespół Prawnet, na podstawie publicznych aktów prawnych (Dz.U., M.P.). To ogólna informacja prawna, nie porada — w indywidualnej sprawie skonsultuj się ze specjalistą.