Ustawaz dnia 18 sierpnia 2011 r.o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych, ustawę z dnia
18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, ustawę z dnia 25 lipca 2002 r.
- Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ustawę z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie
Najwyższym, ustawę z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury
oraz ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa.
Treść ustawy
Art. 1.12 orzeczeń
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Sądy powszechne wykonują również inne zadania z zakresu ochrony prawnej, powierzone
w drodze ustaw.
”
;
2)
w art. 2:
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Zadania z zakresu ochrony prawnej, inne niż wymiar sprawiedliwości, wykonują w sądach
referendarze sądowi i starsi referendarze sądowi. Ilekroć w przepisach jest mowa o
referendarzach sądowych, rozumie się przez to także starszych referendarzy sądowych.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Zadania, o których mowa w § 2, mogą wykonywać sędziowie, jeżeli ich wykonywanie przez
referendarzy sądowych nie jest możliwe.
”
;
3)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
§ 1.
Sędziowie tworzą samorząd sędziowski.
§ 2.
Organami samorządu sędziowskiego są:
1)
zgromadzenie ogólne sędziów apelacji,
2)
zgromadzenie ogólne sędziów okręgu,
3)
zebranie sędziów danego sądu.
”
;
4)
art. 8 i 9 otrzymują brzmienie:
„
Art. 8.
Działalność administracyjna sądów polega na:
1)
zapewnieniu odpowiednich warunków techniczno-organizacyjnych oraz majątkowych funkcjonowania
sądu i wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3,
2)
zapewnieniu właściwego toku wewnętrznego urzędowania sądu, bezpośrednio związanego
z wykonywaniem przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3.
Art. 9.
Nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8 pkt 1, sprawuje
Minister Sprawiedliwości, na zasadach określonych w dziale I rozdziale 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych .
”
;
5)
po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu:
„
Art. 9a.
§ 1.
Wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8
pkt 2, sprawują prezesi sądów.
§ 2.
Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów, o której mowa w art. 8
pkt 2, sprawuje Minister Sprawiedliwości przez służbę nadzoru, którą stanowią sędziowie
delegowani do Ministerstwa Sprawiedliwości w trybie art. 77.
Art. 9b.
Czynności z zakresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której
sędziowie są niezawiśli.
”
;
6)
w art. 11:
a)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru
zastawów jest referendarz sądowy. W wypadkach szczególnie uzasadnionych, biorąc pod
uwagę racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające
z obciążenia zadaniami, funkcję przewodniczącego wydziału ksiąg wieczystych można
powierzyć sędziemu.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Funkcję przewodniczącego wydziału w sądzie apelacyjnym i okręgowym powierza prezes
tego sądu, a w sądzie rejonowym, na wniosek prezesa tego sądu, prezes przełożonego
sądu okręgowego. Przed powierzeniem funkcji przewodniczącego wydziału prezes zasięga
opinii właściwego kolegium sądu. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa sądu wiążąca.
”
,
c)
po § 3 dodaje się § 3a i 3b w brzmieniu:
„
§ 3a.
Funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na czas określony, nie dłuższy niż
trzy lata. Zwolnienie z funkcji przewodniczącego wydziału, przed upływem tego okresu,
może nastąpić po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu. Przed zasięgnięciem
opinii prezes sądu poucza o możliwości złożenia wyjaśnień na piśmie, w terminie siedmiu
dni od dnia otrzymania pouczenia. Posiedzenie kolegium odbywa się nie wcześniej niż
po wpłynięciu wyjaśnień lub bezskutecznym upływie terminu do ich złożenia.
§ 3b.
W przypadku łączenia funkcji przewodniczącego wydziału z funkcją prezesa albo wiceprezesa
sądu, funkcję przewodniczącego wydziału powierza się na okres odpowiadający kadencji
prezesa albo wiceprezesa sądu.
”
,
d)
uchyla się § 4,
e)
§ 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Prezes sądu może powierzyć sędziemu funkcję zastępcy przewodniczącego wydziału, jeżeli
przemawiają za tym wielkość lub zakres zadań wydziału. W wydziale ksiąg wieczystych
oraz w wydziale gospodarczym do spraw rejestrowych funkcję zastępcy przewodniczącego
powierza się referendarzowi sądowemu. Przepisy § 3 i 3a stosuje się odpowiednio.
”
;
7)
w art. 12:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd rejonowy dzieli się na wydziały:
1)
cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia
osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz
spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw,
2)
karny - do spraw z zakresu prawa karnego.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„
§ 1a.
W sądzie rejonowym może zostać utworzony wydział:
1)
rodzinny i nieletnich - do spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia
osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz
spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw,
2)
pracy, ubezpieczeń społecznych albo pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw odpowiednio
z zakresu prawa pracy lub z zakresu ubezpieczeń społecznych,
3)
gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego
i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw,
4)
ksiąg wieczystych - do prowadzenia ksiąg wieczystych.
§ 1b.
Rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych, spraw gospodarczych
oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego
na podstawie odrębnych ustaw lub prowadzenie ksiąg wieczystych, należących do właściwości
sądu rejonowego, w którym nie utworzono wydziału do tych spraw, Minister Sprawiedliwości
przekazuje innemu sądowi rejonowemu, w trybie określonym w art. 20.
”
,
c)
uchyla się § 2-5;
8)
uchyla się art. 13-15;
9)
w art. 16:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd okręgowy dzieli się na wydziały:
1)
cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od
środków odurzających i psychotropowych, spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie
odrębnych ustaw oraz spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich,
z wyjątkiem spraw przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec
nieletniego zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek
o orzeczenie środka poprawczego,
2)
karny - do spraw z zakresu prawa karnego, spraw zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych
oraz spraw przeciwko nieletnim o popełnienie czynu karalnego, jeżeli wobec nieletniego
zastosowano środek poprawczy lub gdy środek odwoławczy zawiera wniosek o orzeczenie
środka poprawczego.
”
,
b)
uchyla się § 2-4,
c)
po § 4 dodaje się § 4a i 4b w brzmieniu:
„
§ 4a.
W sądzie okręgowym może zostać utworzony wydział:
1)
pracy, ubezpieczeń społecznych albo pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw odpowiednio
z zakresu prawa pracy lub z zakresu ubezpieczeń społecznych,
2)
gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego
i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw.
§ 4b.
Rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych oraz spraw gospodarczych
oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego
na podstawie odrębnych ustaw, należących do właściwości sądu okręgowego, w którym
nie utworzono odrębnego wydziału do tych spraw, Minister Sprawiedliwości przekazuje
innemu sądowi okręgowemu, działającemu na obszarze tej samej apelacji, w trybie określonym
w art. 20.
”
;
10)
uchyla się art. 17;
11)
w art. 18 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd apelacyjny dzieli się na wydziały:
1)
cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, jak również spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa
gospodarczego i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych
ustaw,
2)
karny - do spraw z zakresu prawa karnego oraz spraw zgodności z prawdą oświadczeń
lustracyjnych,
3)
pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.
”
;
12)
po art. 18 dodaje się art. 18a i 18b w brzmieniu:
„
Art. 18a.
W sądach mogą być tworzone wydziały inne niż wymienione w art. 12, 16 lub art. 18.
Art. 18b.
Poza siedzibą sądu mogą być tworzone wydziały zamiejscowe, a poza siedzibą sądu okręgowego
także ośrodki zamiejscowe.
”
;
13)
art. 19 i 20 otrzymują brzmienie:
„
Art. 19.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości tworzy i znosi wydziały oraz wydziały i ośrodki zamiejscowe
sądów w drodze zarządzenia, mając na względzie potrzebę zapewnienia racjonalnej organizacji
sądownictwa, w szczególności przez dostosowanie liczby, rodzaju i wielkości wydziałów
do obciążenia wpływem spraw, ekonomię postępowania sądowego oraz konieczność prawidłowego
wykonywania czynności nadzorczych, w celu zagwarantowania realizacji prawa obywatela
do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie; w zarządzeniu o utworzeniu wydziału
oraz wydziału lub ośrodka zamiejscowego należy określić jego siedzibę, obszar właściwości
oraz zakres spraw przekazanych do rozpoznawania.
§ 2.
W przypadku zniesienia wydziału lub ośrodka zamiejscowego sądu, pracownicy zatrudnieni
w zniesionej jednostce przechodzą do odpowiedniego sądu.
Art. 20.1 orzeczenie
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w drodze
rozporządzeń:
1)
tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby i obszary właściwości,
2)
może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy
lub ubezpieczeń społecznych z właściwości lub części obszarów właściwości innych sądów
okręgowych, działających na obszarze tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu
- rozpoznawanie spraw z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych z właściwości
lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym
okręgu sądowym,
3)
może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych
spraw z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego, należących do sądu gospodarczego
na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości lub części obszarów właściwości innych
sądów okręgowych, działających na obszarze tej samej apelacji, a jednemu sądowi rejonowemu
- rozpoznawanie spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego
i cywilnego, należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości
lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych,
4)
może przekazać jednemu sądowi okręgowemu rozpoznawanie spraw zgodności z prawdą oświadczeń
lustracyjnych z właściwości innych sądów okręgowych, działających na obszarze tej
samej apelacji,
5)
może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia
osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz
spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw, z właściwości
lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym
okręgu sądowym,
6)
może przekazać jednemu sądowi rejonowemu prowadzenie ksiąg wieczystych z właściwości
lub części obszarów właściwości innych sądów rejonowych, działających w tym samym
okręgu sądowym,
7)
może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie spraw w elektronicznym postępowaniu
upominawczym z właściwości innych sądów rejonowych,
8)
może przekazać jednemu sądowi rejonowemu rozpoznawanie wniosków o nadanie klauzuli
wykonalności decyzjom wydanym przez Radę, Komisję Europejską, Europejski Bank Centralny,
Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego oraz wyrokom Trybunału Sprawiedliwości
Unii Europejskiej z właściwości innych sądów rejonowych
- kierując się potrzebą zapewnienia racjonalnej organizacji sądownictwa, przez dostosowanie
liczby sądów, ich wielkości i obszarów właściwości do zakresu obciążenia wpływem spraw,
a także uwzględniając ekonomię postępowania sądowego, w celu zagwarantowania realizacji
prawa obywatela do rozpoznania jego sprawy w rozsądnym terminie.
”
;
14)
w art. 21:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Organami sądów są:
1)
w sądzie rejonowym - prezes sądu i dyrektor sądu, z zastrzeżeniem § 1a,
2)
w sądzie okręgowym - prezes sądu, kolegium sądu i dyrektor sądu,
3)
w sądzie apelacyjnym - prezes sądu, kolegium sądu i dyrektor sądu.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„
§ 1a.
Dyrektora sądu powołuje się w sądzie rejonowym, w którym jest co najmniej piętnaście
stanowisk sędziowskich. W sądach rejonowych, w których nie powołano dyrektora sądu,
zadania dyrektora sądu wykonują dyrektorzy przełożonych sądów okręgowych.
§ 1b.
Jeżeli przemawiają za tym szczególne względy, Minister Sprawiedliwości może powołać
dyrektora sądu w sądzie rejonowym, w którym jest co najmniej dziesięć stanowisk sędziowskich.
”
,
c)
uchyla się § 2,
d)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Prezes sądu jest zwierzchnikiem służbowym dyrektora sądu, z zastrzeżeniem art. 177
§ 4, wykonuje w stosunku do dyrektora sądu czynności z zakresu prawa pracy, z wyjątkiem
czynności zastrzeżonych dla Ministra Sprawiedliwości, oraz co najmniej raz w roku
określa potrzeby sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania
i sprawnego wykonywania przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3, biorąc pod
uwagę przewidywany ich zakres; nie może jednak wydawać dyrektorowi sądu poleceń, dotyczących
kompetencji określonych w art. 31a § 1 pkt 1-3 i 5.
”
;
15)
w art. 22:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Prezes sądu:
1)
kieruje sądem i reprezentuje sąd na zewnątrz, z wyjątkiem spraw należących do kompetencji
dyrektora sądu, a w szczególności:
a)
kieruje działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 2,
b)
jest zwierzchnikiem służbowym sędziów, referendarzy sądowych oraz asystentów sędziów
danego sądu,
c)
powierza sędziom i referendarzom sądowym pełnienie funkcji i zwalnia z ich pełnienia,
chyba że ustawa stanowi inaczej,
2)
dokonuje analizy orzecznictwa w kierowanym sądzie pod względem poziomu jego jednolitości
i informuje sędziów o wynikach tej analizy, a w razie stwierdzenia istotnych rozbieżności
w orzecznictwie informuje o nich Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,
3)
pełni inne czynności przewidziane w ustawie oraz przepisach odrębnych.
”
,
b)
uchyla się § 1a,
c)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W zakresie kierowania działalnością administracyjną sądu, prezes sądu podlega prezesowi
sądu przełożonego oraz Ministrowi Sprawiedliwości.
”
,
d)
uchyla się § 3-6;
16)
po art. 22 dodaje się art. 22a i 22b w brzmieniu:
„
Art. 22a.
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym, a prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym
i w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, ustala, po zasięgnięciu opinii
kolegium właściwego sądu, najpóźniej do końca listopada każdego roku, podział czynności,
który obejmuje:
1)
decyzje w przedmiocie przydziału sędziów i referendarzy sądowych do wydziałów sądu
oraz zakresu ich obowiązków,
2)
określenie zasad przydziału spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym, chyba
że zasady te określają przepisy odrębne,
3)
określenie zasad zastępstw sędziów i referendarzy sądowych
- przy uwzględnieniu specjalizacji sędziów w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów
spraw, konieczności zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów i referendarzy sądowych
w wydziałach sądu i równomiernego rozłożenia ich obowiązków oraz potrzeby zagwarantowania
sprawnego postępowania sądowego.
§ 2.
Do wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru zastawów
przydziela się wyłącznie referendarzy sądowych, chyba że nie jest to możliwe.
§ 3.
Jeżeli do wydziałów, o których mowa w § 2, przydzielono wyłącznie referendarzy sądowych,
czynności, do których referendarze nie są uprawnieni, włącza się do zakresu obowiązków
sędziów orzekających w innych wydziałach.
§ 4.
Prezes sądu może ustalić nowy podział czynności w całości lub w części w każdym czasie,
jeżeli przemawiają za tym względy, o których mowa w § 1.
§ 5.
Sędzia, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą zakresu jego obowiązków,
w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może odwołać się do kolegium
sądu apelacyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania nowego zakresu obowiązków.
§ 6.
Kolegium sądu niezwłocznie podejmuje uchwałę uwzględniającą albo oddalającą odwołanie
sędziego, mając na uwadze względy, o których mowa w § 1. Przed podjęciem uchwały kolegium
wysłucha sędziego, jeżeli odwołanie zawiera taki wniosek i sędzia może stawić się
na posiedzenie kolegium. Do czasu podjęcia uchwały sędzia wykonuje obowiązki dotychczasowe.
Art. 22b.
§ 1.
Prezesa sądu zastępuje wiceprezes sądu, a w razie jego nieobecności - wyznaczony sędzia.
§ 2.
Jeżeli prezes sądu nie został powołany, funkcję prezesa sądu wykonuje, przez okres
nie dłuższy niż sześć miesięcy, wiceprezes sądu. W sądzie, w którym powołano więcej
niż jednego wiceprezesa sądu, funkcję prezesa sądu wykonuje wiceprezes sądu najstarszy
służbą. Jeżeli w sądzie nie został powołany wiceprezes sądu, funkcję prezesa sądu,
przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, wykonuje najstarszy służbą sędzia pełniący
funkcję przewodniczącego wydziału w tym sądzie.
§ 3.
Liczbę wiceprezesów sądu apelacyjnego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu
opinii prezesa tego sądu, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich w tym sądzie,
liczbę nadzorowanych sądów okręgowych i rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich
i referendarskich w tych sądach.
§ 4.
Liczbę wiceprezesów sądu okręgowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu
opinii prezesa tego sądu oraz prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, biorąc pod uwagę
liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie, liczbę nadzorowanych
sądów rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tych sądach.
§ 5.
Liczbę wiceprezesów sądu rejonowego ustala prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu
opinii prezesa sądu rejonowego oraz opinii prezesa przełożonego sądu okręgowego, biorąc
pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w sądzie rejonowym.
§ 6.
W przypadku zmiany liczby stanowisk sędziowskich lub referendarskich w danym sądzie
lub liczby i wielkości nadzorowanych sądów okręgowych lub rejonowych, liczba wiceprezesów
danego sądu może być ustalona ponownie.
”
;
17)
art. 23-28 otrzymują brzmienie:
„
Art. 23.
§ 1.
Prezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu apelacyjnego,
po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości przedstawia zgromadzeniu ogólnemu kandydata na prezesa, w
celu wydania opinii.
§ 3.
Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie dwóch miesięcy od dnia przedstawienia
kandydata, Minister Sprawiedliwości może powołać prezesa sądu apelacyjnego bez opinii.
§ 4.
W razie wydania przez zgromadzenie ogólne negatywnej opinii o kandydacie, Minister
Sprawiedliwości może go powołać po uzyskaniu pozytywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa.
Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.
§ 5.
Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia
przez Ministra Sprawiedliwości zamiaru powołania prezesa, mimo negatywnej opinii zgromadzenia
ogólnego, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest pozytywna.
§ 6.
Wiceprezesa sądu apelacyjnego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego
sądu apelacyjnego, na wniosek prezesa tego sądu i po zasięgnięciu opinii kolegium
tego sądu.
Art. 24.1 orzeczenie
§ 1.
Prezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów sądu okręgowego
albo sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu
i opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.
§ 2.
Do powołania prezesa sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 § 2-5.
§ 3.
Wiceprezesa sądu okręgowego powołuje Minister Sprawiedliwości spośród sędziów danego
sądu okręgowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium tego
sądu i opinii prezesa przełożonego sądu apelacyjnego.
Art. 25.
§ 1.
Prezesa sądu rejonowego powołuje prezes sądu apelacyjnego spośród sędziów sądu rejonowego
albo sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii zebrania sędziów danego sądu rejonowego
i prezesa przełożonego sądu okręgowego.
§ 2.
Do powołania prezesa sądu rejonowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 23 § 2-5,
z tym że termin do wydania opinii przez zebranie wynosi trzydzieści dni.
§ 3.
Wiceprezesa sądu rejonowego powołuje prezes sądu apelacyjnego spośród sędziów danego
sądu rejonowego, na wniosek prezesa tego sądu, po zasięgnięciu opinii kolegium i prezesa
przełożonego sądu okręgowego.
Art. 26.
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego oraz prezes sądu okręgowego są powoływani na okres sześciu
lat i nie mogą być ponownie powołani do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa
sądu w tym sądzie przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji.
§ 2.
Wiceprezes sądu apelacyjnego oraz wiceprezes sądu okręgowego są powoływani na okres
sześciu lat i nie mogą być ponownie powołani do pełnienia tej samej funkcji w tym
sądzie przed upływem sześciu lat od zakończenia kadencji.
§ 3.
Prezes sądu rejonowego jest powoływany na okres czterech lat, najwyżej na dwie kolejne
kadencje, i nie może być powołany do pełnienia funkcji prezesa lub wiceprezesa sądu
rejonowego przed upływem czterech lat od zakończenia pełnienia tej funkcji.
§ 4.
Wiceprezes sądu rejonowego jest powoływany na okres czterech lat, najwyżej na dwie
kolejne kadencje.
§ 5.
W przypadku podziału sądu lub połączenia sądów, przy obejmowaniu funkcji prezesa lub
wiceprezesa w sądzie utworzonym wskutek podziału lub połączenia, do okresu kadencji
zalicza się okres pełnienia takiej samej funkcji w sądzie, który uległ podziałowi
lub połączeniu.
Art. 27.
§ 1.
Prezes i wiceprezes sądu apelacyjnego oraz prezes i wiceprezes sądu okręgowego może
być odwołany przez Ministra Sprawiedliwości w toku kadencji w przypadku:
1)
rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych,
2)
gdy dalsze pełnienie funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru
sprawiedliwości.
§ 2.
Odwołanie prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa albo wiceprezesa
sądu okręgowego następuje po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa. Zamiar
odwołania, wraz z pisemnym uzasadnieniem, Minister Sprawiedliwości przedstawia Krajowej
Radzie Sądownictwa w celu uzyskania opinii. Negatywna opinia Krajowej Rady Sądownictwa
jest dla Ministra Sprawiedliwości wiążąca.
§ 3.
Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa, w terminie trzydziestu dni od przedstawienia zamiaru
odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa albo wiceprezesa
sądu okręgowego, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest pozytywna.
§ 4.
W przypadku złożenia przez prezesa albo wiceprezesa sądu apelacyjnego bądź prezesa
albo wiceprezesa sądu okręgowego rezygnacji z pełnionej funkcji w toku kadencji, Minister
Sprawiedliwości odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 2.
§ 5.
Przepisy § 1-4 stosuje się do odwołania prezesa i wiceprezesa sądu rejonowego, z tym
że określone w tych przepisach uprawnienia i czynności Ministra Sprawiedliwości wykonuje
prezes sądu apelacyjnego.
Art. 28.
§ 1.
Kolegium sądu apelacyjnego składa się z pięciu członków, wybieranych przez zebranie
sędziów sądu apelacyjnego spośród sędziów tego sądu, a także z prezesa sądu apelacyjnego.
Wybory odbywają się w głosowaniu tajnym; do ważności wyborów wymagany jest udział
w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich członków zebrania.
§ 2.
Przewodniczącym kolegium sądu apelacyjnego jest prezes tego sądu, a w razie jego nieobecności
- najstarszy służbą członek kolegium.
§ 3.
Kadencja kolegium sądu apelacyjnego trwa trzy lata.
§ 4.
Uchwały zapadają większością głosów. Do podjęcia uchwał jest wymagana obecność co
najmniej połowy wszystkich członków kolegium sądu apelacyjnego. Prezes sądu nie bierze
udziału w podejmowaniu uchwał w przypadku wyrażania przez kolegium opinii w sprawach,
w których decyzje należą do jego kompetencji. W przypadku równej liczby głosów, przesądza
głos najstarszego służbą członka kolegium.
§ 5.
Głosowanie jest tajne, jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków
kolegium sądu apelacyjnego.
§ 6.
Kolegium sądu apelacyjnego zbiera się w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak
niż raz na kwartał. Posiedzenia kolegium zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej
inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.
§ 7.
W posiedzeniach kolegium sądu apelacyjnego uczestniczy z głosem doradczym dyrektor
sądu apelacyjnego w przypadku, o którym mowa w art. 29 § 1 pkt 3.
§ 8.
Kadencja członka kolegium wygasa przed jej upływem w przypadku:
1)
rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,
2)
przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,
3)
przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko
sędziowskie,
4)
złożenia przez sędziego rezygnacji z członkostwa w kolegium.
§ 9.
W przypadkach, o których mowa w § 8, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja
nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych członków kolegium.
”
;
18)
w art. 29 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kolegium sądu apelacyjnego realizuje zadania określone w ustawie, a ponadto:
1)
wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie apelacyjnym funkcji kierownika szkolenia
oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego oraz wyraża opinię w sprawie zwolnienia
z pełnienia tych funkcji,
2)
rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji sądów,
3)
wyraża opinię o projekcie planu finansowego, o którym mowa w art. 178 § 1,
4)
wyraża opinię w sprawach osobowych sędziów,
5)
wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady etyki,
6)
wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prezesa sądu apelacyjnego, Krajową
Radę Sądownictwa oraz Ministra Sprawiedliwości.
”
;
19)
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 30.
§ 1.
Kolegium sądu okręgowego składa się z ośmiu członków, wybieranych przez zgromadzenie
ogólne sędziów okręgu, w tym czterech sędziów sądu okręgowego i czterech sędziów sądów
rejonowych, działających w okręgu sądowym, a także z prezesa sądu okręgowego.
§ 2.
Do kolegium sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28.
”
;
20)
w art. 31 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kolegium sądu okręgowego realizuje zadania określone w ustawie, a ponadto:
1)
wyraża opinię o kandydatach do pełnienia w sądzie okręgowym funkcji kierownika szkolenia
oraz funkcji albo stanowiska rzecznika prasowego oraz wyraża opinię w sprawie zwolnienia
z pełnienia tych funkcji,
2)
rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji sądów,
3)
wyraża opinię o projektach planów finansowych, o których mowa w art. 178 § 1,
4)
wyraża opinię w sprawach osobowych sędziów sądu okręgowego oraz sędziów sądów rejonowych,
działających w okręgu sądowym,
5)
wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów naruszających zasady etyki,
6)
wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prezesa sądu okręgowego, prezesa
sądu apelacyjnego, Krajową Radę Sądownictwa oraz Ministra Sprawiedliwości.
”
;
21)
po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu:
„
Art. 31a.1 orzeczenie
§ 1.
Dyrektor sądu:
1)
kieruje działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 1,
2)
wykonuje zadania przypisane, na podstawie odrębnych przepisów, kierownikowi jednostki
w zakresie finansowym, gospodarczym, kontroli finansowej, gospodarowania mieniem Skarbu
Państwa oraz audytu wewnętrznego w tych obszarach,
3)
jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentuje
sąd w tym zakresie wobec pracowników sądu, z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych
oraz asystentów sędziów,
4)
określa, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenie i liczbę poszczególnych stanowisk,
na których są zatrudniani pracownicy sądu, z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych
oraz asystentów sędziów, w wydziałach sądu,
5)
reprezentuje Skarb Państwa w zakresie powierzonego mienia i zadań sądu.
§ 2.
Dyrektor sądu apelacyjnego sporządza roczne sprawozdanie z działalności sądów działających
na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, na podstawie sprawozdań z
działalności sądów okręgowych lub rejonowych, sporządzonych przez dyrektorów tych
sądów, w zakresie powierzonych im zadań.
§ 3.
W terminie do końca kwietnia każdego roku dyrektor sądu apelacyjnego, za pośrednictwem
prezesa sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji,
przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości sprawozdanie za rok poprzedni.
”
;
22)
w art. 32:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Dyrektora sądu zatrudnia się na podstawie powołania. Dyrektora sądu powołuje Minister
Sprawiedliwości na wniosek prezesa danego sądu.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Przed powołaniem dyrektora sądu Minister Sprawiedliwości zasięga informacji o kandydacie
z Krajowego Rejestru Karnego.
”
,
c)
§ 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
W przypadku odmowy powołania na stanowisko dyrektora sądu kandydata, o którym mowa
w § 2:
1)
Minister Sprawiedliwości wyznacza, spośród pracowników sądu, osobę pełniącą obowiązki
dyrektora sądu do czasu jego powołania,
2)
prezes sądu może złożyć wniosek o powołanie na stanowisko dyrektora sądu wyłonionego
w drodze konkursu kandydata z kolejnego miejsca albo ponownie zarządzić konkurs.
”
,
d)
uchyla się § 8,
e)
§ 9 i 10 otrzymują brzmienie:
„
§ 9.
Minister Sprawiedliwości może powołać zastępcę dyrektora sądu, jeżeli przemawiają
za tym szczególne względy, w tym wielkość sądu i rozmiar jego zadań. Przepisy § 1-3
i 7 stosuje się odpowiednio.
§ 10.
Jeżeli nie powołano zastępcy dyrektora sądu, dyrektor sądu, po uzyskaniu zgody Ministra
Sprawiedliwości, wyznacza spośród pracowników sądu osobę upoważnioną do wykonywania
zadań dyrektora sądu w określonym czasie i zakresie.
”
,
f)
uchyla się § 11;
23)
w art. 32a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Na stanowisko dyrektora sądu lub zastępcy dyrektora sądu może być powołana osoba,
która spełnia następujące warunki:
1)
korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,
2)
posiada tytuł zawodowy magistra albo tytuł równorzędny, o których mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym ,
3)
posiada wiedzę w zakresie zarządzania instytucjami publicznymi, finansów publicznych,
prowadzenia inwestycji i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa,
4)
posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni na stanowisku
kierowniczym,
5)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe,
6)
nie była karana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi,
o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie
dyscypliny finansów publicznych ,
7)
nie jest przeciwko niej prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Prezes danego sądu publikuje ogłoszenie o konkursie na wolne stanowisko dyrektora
sądu lub zastępcy dyrektora sądu w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim oraz w Biuletynie
Informacji Publicznej. Ogłoszenie powinno zawierać oznaczenie stanowiska, wymagane
kwalifikacje, wykaz niezbędnych dokumentów, miejsce i termin składania wniosków, zakres
konkursu i kryteria oceny.
”
,
c)
§ 7-13 otrzymują brzmienie:
„
§ 7.
Do komisji konkursowej nie może być powołana osoba kandydująca na stanowisko, którego
konkurs dotyczy, albo osoba pozostająca z kandydatem w stosunku:
1)
małżeństwa lub we wspólnym pożyciu,
2)
pokrewieństwa albo powinowactwa do trzeciego stopnia,
3)
przysposobienia, opieki lub kurateli,
4)
zależności służbowej,
5)
osobistym tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jej obiektywizmu.
Powody wyłączające powołanie do komisji konkursowej trwają pomimo ustania małżeństwa,
przysposobienia, opieki lub kurateli.
§ 8.
W toku konkursu sprawdzeniu podlegają kwalifikacje, wiedza, predyspozycje oraz umiejętności
niezbędne do wykonywania zadań na stanowisku dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora
sądu.
§ 9.
Członkowie komisji konkursowej mają obowiązek zachowania w tajemnicy uzyskanych w
czasie konkursu informacji dotyczących kandydatów.
§ 10.
Po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa:
1)
ustala wynik konkursu, wskazując kolejność kandydatów albo podając przyczyny nierozstrzygnięcia
konkursu,
2)
przekazuje dokumentację z przebiegu konkursu prezesowi danego sądu.
§ 11.
Informację o wyniku konkursu prezes sądu umieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej.
Informacja obejmuje imiona i nazwiska kandydatów biorących udział w konkursie oraz
ustalenia komisji, o których mowa w § 10 pkt 1.
§ 12.
W przypadku nierozstrzygnięcia konkursu prezes sądu ponownie zarządza konkurs, zawiadamiając
Ministra Sprawiedliwości. Przepis art. 32 § 7 pkt 1 stosuje się.
§ 13.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:
1)
organizację, sposób i tryb przeprowadzania konkursu,
2)
skład komisji konkursowej,
3)
kryteria oceny kwalifikacji, wiedzy, predyspozycji oraz umiejętności kandydatów na
stanowisko dyrektora sądu albo zastępcy dyrektora sądu,
4)
zakres informacji udostępnianych kandydatom i sposób ich udostępniania
- uwzględniając potrzebę zapewnienia obiektywności wyboru, sprawnego przeprowadzenia
konkursu, wszechstronnej oceny kwalifikacji kandydatów, powszechnego dostępu do konkursu
oraz jawności prac komisji konkursowej.
”
;
24)
po art. 32a dodaje się art. 32b-32d w brzmieniu:
„
Art. 32b.1 orzeczenie
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu, jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów
apelacji negatywnie zaopiniuje sprawozdanie, o którym mowa w art. 31a § 2, w części
odnoszącej się do działalności danego sądu. Uchwała zgromadzenia zostaje podjęta po
wysłuchaniu dyrektora tego sądu.
§ 2.
Prezes sądu apelacyjnego przedstawia Ministrowi Sprawiedliwości uchwałę zgromadzenia
ogólnego sędziów apelacji, o której mowa w § 1, wraz ze swoim stanowiskiem w przedmiocie
odwołania dyrektora sądu.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości może odwołać dyrektora sądu także na wniosek prezesa sądu
lub z własnej inicjatywy w przypadku stwierdzenia naruszenia przez dyrektora sądu
obowiązków.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości odwołuje zastępcę dyrektora sądu na wniosek właściwego dyrektora
sądu.
Art. 32c.7 orzeczeń
§ 1.
Dyrektorowi sądu i zastępcy dyrektora sądu przysługuje wynagrodzenie zasadnicze, którego
wysokość ustala Minister Sprawiedliwości.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może przyznać dyrektorowi sądu lub zastępcy dyrektora sądu
dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub zadań, a także nagrodę
za szczególne osiągnięcia w pracy.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
wysokość wynagrodzenia zasadniczego dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu,
2)
sposób ustalania wysokości dodatku specjalnego oraz nagrody za szczególne osiągnięcia
w pracy, które mogą być przyznane dyrektorowi sądu lub zastępcy dyrektora sądu
- uwzględniając rodzaj i zakres powierzanych im zadań, w szczególności wielkość jednostki
organizacyjnej, w której zadania są wykonywane.
Art. 32d.6 orzeczeń
§ 1.
Ze stanowiskiem dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu nie można łączyć przynależności
do partii politycznych ani pełnienia funkcji publicznych.
§ 2.
Do dyrektora sądu oraz zastępcy dyrektora sądu stosuje się odpowiednio przepisy art. 6-7 oraz art. 9-11 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury .
”
;
25)
art. 33 i 34 otrzymują brzmienie:
„
Art. 33.
§ 1.
Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji składa się z sędziów sądu apelacyjnego, przedstawicieli
sędziów sądów okręgowych działających na obszarze apelacji, w liczbie odpowiadającej
liczbie sędziów sądu apelacyjnego, oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych działających
na obszarze apelacji, w tej samej liczbie. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych
sądów okręgowych oraz liczbę przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających
w poszczególnych okręgach sądowych, ustala kolegium sądu apelacyjnego, proporcjonalnie
do liczby sędziów, odpowiednio, w danym sądzie okręgowym lub w sądach rejonowych działających
w danym okręgu.
§ 2.
Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest prezes sądu apelacyjnego.
W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego pełni najstarszy służbą
wiceprezes sądu apelacyjnego.
§ 3.
Członkowie zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji są obowiązani brać udział w posiedzeniach
zgromadzenia. Delegowanie na podstawie art. 77 nie zwalnia członka zgromadzenia od
tego obowiązku.
§ 4.
Sędziowie niebędący członkami zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji mogą brać udział
w posiedzeniach zgromadzenia, bez prawa głosu i wyboru.
§ 5.
Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji jest wymagana obecność co
najmniej połowy wszystkich członków zgromadzenia. Uchwały zapadają bezwzględną większością
głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1, 2 i 4 i
art. 112 § 3, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków
zgromadzenia.
§ 6.
Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia
zgromadzenia zwołuje prezes sądu apelacyjnego z własnej inicjatywy lub na wniosek
kolegium sądu apelacyjnego, kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków
zgromadzenia albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie zgromadzenia prezes
sądu apelacyjnego zawiadamia z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, przedstawiając
planowany porządek obrad, a jeżeli w porządku obrad przewidziano ocenę kandydatów
na stanowiska sędziowskie, jednocześnie zarządza wyłożenie sporządzonych ocen kwalifikacji
kandydatów w sekretariacie prezesa sądu apelacyjnego oraz w sekretariatach prezesów
sądów okręgowych na obszarze apelacji, do zapoznania się przez członków zgromadzenia
ogólnego sędziów apelacji.
§ 7.
Przedstawicieli sędziów sądów okręgowych oraz przedstawicieli sędziów sądów rejonowych
wybierają, na okres trzech lat, zgromadzenia ogólne sędziów okręgu z obszaru apelacji.
§ 8.
Kadencja członka zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wygasa w przypadku:
1)
rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,
2)
przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,
3)
przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko
sędziowskie,
4)
złożenia przez sędziego, o którym mowa w § 7, rezygnacji z członkostwa w zgromadzeniu.
§ 9.
W przypadkach, o których mowa w § 8, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja
nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych wybranych członków
zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji.
§ 10.
Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów apelacji, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć
więcej niż stu dwudziestu sześciu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli
sędziów apelacji, w skład którego wchodzi czterdziestu przedstawicieli sędziów sądu
apelacyjnego, czterdziestu przedstawicieli sędziów sądów okręgowych i czterdziestu
przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających na obszarze apelacji. Liczbę
przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów okręgowych oraz liczbę przedstawicieli
sędziów sądów rejonowych, działających w poszczególnych okręgach sądowych, ustala
kolegium sądu apelacyjnego, proporcjonalnie do liczby sędziów, odpowiednio, w danym
sądzie okręgowym i w poszczególnych sądach rejonowych, działających w danym okręgu.
§ 11.
Do zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji stosuje się odpowiednio przepisy
§ 2-9, z tym że wyboru przedstawicieli sędziów sądu apelacyjnego dokonuje zebranie
sędziów danego sądu apelacyjnego.
§ 12.
Wybory przedstawicieli, o których mowa w § 7 i 11, odbywają się w głosowaniu tajnym.
Do ważności wyborów jest wymagany udział w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich
członków zgromadzenia lub zebrania.
Art. 34.
Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji realizuje zadania określone w ustawach, a w szczególności:
1)
ocenia kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego oraz sędziów sądów okręgowych,
działających na obszarze apelacji,
2)
wyraża opinię o kandydatach na prezesa sądu apelacyjnego,
3)
wyraża opinię o informacji rocznej o działalności sądów, o której mowa w art. 37h
§ 1, sporządzonej przez prezesa sądu apelacyjnego,
4)
wyraża opinię o rocznym sprawozdaniu, o którym mowa w art. 31a § 2.
”
;
26)
w art. 35:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu składa się z sędziów sądu okręgowego oraz przedstawicieli
sędziów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym, w liczbie odpowiadającej
liczbie sędziów sądu okręgowego. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów
rejonowych ustala kolegium sądu okręgowego, proporcjonalnie do liczby sędziów w danym
sądzie.
”
,
b)
uchyla się § 2 i 3,
c)
§ 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
§ 7.
Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu jest wymagana obecność co
najmniej połowy wszystkich członków zgromadzenia. Uchwały zapadają bezwzględną większością
głosów. Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 24 § 1, art. 33 §
7 i art. 58 § 2, a ponadto jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych
członków zgromadzenia.
§ 8.
Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu zbiera się co najmniej raz w roku; posiedzenia
zgromadzenia zwołuje prezes sądu okręgowego z własnej inicjatywy lub na wniosek prezesa
sądu apelacyjnego, kolegium sądu okręgowego, jednej piątej liczby członków zgromadzenia
albo na wniosek Ministra Sprawiedliwości. O terminie zgromadzenia prezes sądu okręgowego
zawiadamia z co najmniej dwutygodniowym wyprzedzeniem, przedstawiając planowany porządek
obrad, a jeżeli w porządku obrad przewidziano ocenę kandydatów na stanowiska sędziowskie,
jednocześnie zarządza wyłożenie sporządzonych ocen kwalifikacji kandydatów w sekretariacie
prezesa sądu okręgowego oraz w sekretariatach prezesów sądów rejonowych w okręgu sądowym,
do zapoznania się przez członków zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu.
”
,
d)
po § 8 dodaje się § 8a-8d w brzmieniu:
„
§ 8a.
Przedstawicieli sędziów sądów rejonowych wybierają, na okres trzech lat, zebrania
sędziów sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym.
§ 8b.
Wybory przedstawicieli, o których mowa w § 8a, odbywają się w głosowaniu tajnym. Do
ważności wyborów jest wymagany udział w głosowaniu co najmniej połowy wszystkich członków
zebrania.
§ 8c.
Kadencja członka zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu wygasa przed jej upływem w przypadku:
1)
rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku służbowego sędziego,
2)
przejścia albo przeniesienia sędziego w stan spoczynku,
3)
przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe albo powołania na inne stanowisko
sędziowskie,
4)
złożenia przez sędziego, o którym mowa w § 8a, rezygnacji z członkostwa w zgromadzeniu.
§ 8d.
W przypadkach, o których mowa w § 8c, przeprowadza się wybory uzupełniające. Kadencja
nowo wybranego członka trwa do czasu upływu kadencji pozostałych wybranych członków
zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu.
”
,
e)
§ 9 otrzymuje brzmienie:
„
§ 9.
Jeżeli zgromadzenie ogólne sędziów okręgu, utworzone na podstawie § 1, miałoby liczyć
więcej niż stu dwudziestu sześciu członków, jego funkcje wykonuje zgromadzenie przedstawicieli
sędziów okręgu, w skład którego wchodzi sześćdziesięciu przedstawicieli sędziów sądu
okręgowego i sześćdziesięciu przedstawicieli sędziów sądów rejonowych, działających
w okręgu sądowym. Liczbę przedstawicieli sędziów poszczególnych sądów ustala kolegium
sądu okręgowego, proporcjonalnie do liczby sędziów w danym sądzie. Przepisy § 4-8d
stosuje się odpowiednio.
”
;
27)
art. 36 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 36.
Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu realizuje zadania określone w ustawach, a ponadto
wysłuchuje informacji prezesa sądu okręgowego o działalności sądów oraz wyraża opinię
w tym zakresie.
”
;
28)
po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu:
„
Art. 36a.
§ 1.
Zebranie sędziów danego sądu składa się z wszystkich sędziów tego sądu. Zebraniu przewodniczy
prezes sądu. W razie nieobecności prezesa sądu obowiązki przewodniczącego zebrania
pełni najstarszy służbą wiceprezes sądu, a jeżeli w sądzie nie został powołany wiceprezes
sądu - najstarszy służbą przewodniczący wydziału w tym sądzie.
§ 2.
Zebranie sędziów danego sądu zwołuje prezes sądu z własnej inicjatywy lub na wniosek
jednej piątej liczby sędziów tego sądu.
§ 3.
Zebranie sędziów danego sądu realizuje zadania określone w ustawach, wysłuchuje informacji
prezesa sądu o działalności sądu oraz wyraża opinię w tym zakresie.
§ 4.
Do podjęcia uchwał zebrania sędziów danego sądu wymagana jest obecność co najmniej
połowy wszystkich członków zebrania. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów.
Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 25 § 1, a ponadto, jeżeli
żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.
”
;
29)
w dziale I tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie:
„
Wewnętrzny i zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów
w zakresie zapewnienia właściwego toku wewnętrznego urzędowania sądu związanego bezpośrednio
ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości oraz wykonywaniem innych zadań z zakresu ochrony
prawnej
”
;
30)
art. 37 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 37.
§ 1.
Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego prezes sądu może powierzyć
sędziemu wizytatorowi, a także, z zastrzeżeniem art. 37c, wiceprezesowi sądu, przewodniczącemu
wydziału, a także, w uzasadnionych przypadkach, innemu wyznaczonemu sędziemu lub referendarzowi
sądowemu. Osoby sprawujące wewnętrzny nadzór administracyjny mają prawo wglądu w czynności
sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień oraz być obecne na rozprawie toczącej
się z wyłączeniem jawności.
§ 2.
Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego, o których mowa w art.
37b § 1 pkt 2, prezes sądu może powierzyć inspektorowi do spraw biurowości.
§ 3.
Prezes sądu uchyla czynności administracyjne niezgodne z prawem, naruszające sprawność
postępowania sądowego lub z innych przyczyn niecelowe.
§ 4.
W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, prezes
sądu niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia
wiadomości o uchybieniu, może zwrócić na nie uwagę na piśmie i żądać usunięcia skutków
tego uchybienia. Sędzia, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w terminie siedmiu dni
złożyć prezesowi sądu pisemne zastrzeżenie. Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.
§ 5.
W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes sądu w terminie czternastu dni uchyla uwagę
albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu, zawiadamiając sędziego
o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.
§ 6.
Do akt osobowych sędziego dołącza się odpis pisma zawierającego stwierdzenie uchybienia
i zwrócenie uwagi, jednak nie wcześniej niż po bezskutecznym upływie terminu do złożenia
zastrzeżenia, a w przypadku jego złożenia - po uprawomocnieniu się uchwały sądu dyscyplinarnego
odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. W takim przypadku do akt osobowych sędziego
dołącza się także odpis pisma obejmującego zastrzeżenie oraz odpis uchwały sądu dyscyplinarnego
odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. Jeżeli zastrzeżenie sędziego zostało uwzględnione,
dokumentów dotyczących zwrócenia uwagi nie dołącza się do akt osobowych sędziego i
nie dokonuje się wzmianki w wykazie służbowym, o którym mowa w art. 67 § 1.
§ 7.
Po upływie pięciu lat od dnia zwrócenia uwagi, na wniosek sędziego, prezes sądu zarządza
usunięcie z akt osobowych sędziego dokumentów, o których mowa w § 6. Jednocześnie
z usunięciem dokumentów z akt osobowych, wszelkie dane dotyczące zwrócenia uwagi usuwa
się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie
stwierdzono kolejne uchybienie w zakresie sprawności postępowania sądowego, skutkujące
zwróceniem uwagi lub wytknięto uchybienie w trybie art. 40 § 1, jest dopuszczalne
tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i danych.
§ 8.
Prezes sądu przełożonego niezwłocznie zawiadamia prezesa sądu podlegającego jego nadzorowi
o stwierdzonych uchybieniach w działaniu tego sądu. W razie stwierdzenia istotnych
uchybień w działaniu sądu, prezes tego sądu niezwłocznie zawiadamia o stwierdzonych
uchybieniach prezesa sądu przełożonego, a prezes sądu apelacyjnego - Ministra Sprawiedliwości;
równocześnie prezes sądu informuje o działaniach podjętych w celu usunięcia uchybień.
”
;
31)
po art. 37 dodaje się art. 37a-37i w brzmieniu:
„
Art. 37a.
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością
administracyjną sądu apelacyjnego oraz sądów okręgowych i rejonowych, działających
na obszarze apelacji.
§ 2.
Prezes sądu okręgowego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością
administracyjną sądu okręgowego oraz sądów rejonowych, działających w okręgu sądowym.
§ 3.
Prezes sądu rejonowego sprawuje wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością
administracyjną sądu rejonowego.
Art. 37b.
§ 1.
Prezes sądu, w ramach wewnętrznego nadzoru administracyjnego, w szczególności:
1)
bada sprawność postępowania w poszczególnych sprawach,
2)
kontroluje działalność sekretariatu wydziału,
3)
bada prawidłowość przydzielania sędziom i referendarzom sądowym spraw oraz równomiernego
obciążenia ich pracą.
§ 2.
Czynnościami z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanymi przez prezesa
sądu apelacyjnego i prezesa sądu okręgowego są ponadto:
1)
wizytacja, obejmująca pełną działalność administracyjną sądu lub wydziału sądu,
2)
lustracja, obejmująca wybrane zagadnienia z działalności administracyjnej sądu lub
wydziału sądu.
§ 3.
Prezes sądu apelacyjnego, w ramach wewnętrznego nadzoru administracyjnego:
1)
ustala kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanego przez prezesów
sądów działających na obszarze apelacji,
2)
koordynuje czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego wykonywanego
przez prezesów sądów działających na obszarze apelacji,
3)
kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów działających na
obszarze apelacji oraz wydaje stosowne zarządzenia.
Art. 37c.
§ 1.
Wizytacje poszczególnych wydziałów sądów przeprowadza się co cztery lata.
§ 2.
Wizytacje wydziałów sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego przeprowadzają sędziowie
wizytatorzy zajmujący stanowisko sędziego sądu apelacyjnego.
§ 3.
Wizytacje wydziałów sądu rejonowego przeprowadzają sędziowie wizytatorzy zajmujący
stanowisko sędziego sądu okręgowego.
§ 4.
Wizytacji wydziału sądu nie może przeprowadzać sędzia wizytator, będący małżonkiem,
krewnym albo powinowatym jednego z sędziów przydzielonych do wydziału lub pozostający
z jednym z sędziów w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione
wątpliwości co do bezstronności sędziego wizytatora.
§ 5.
Ten sam sędzia wizytator nie może przeprowadzać dwóch kolejnych wizytacji tego samego
wydziału.
§ 6.
O planowanej wizytacji zawiadamia się prezesa sądu i przewodniczącego wydziału co
najmniej na trzydzieści dni przed przystąpieniem do jej przeprowadzenia.
Art. 37d.
§ 1.
Sędziego wizytatora powołuje prezes sądu apelacyjnego, na okres czterech lat, spośród
sędziów sądu apelacyjnego lub okręgowego. Przed powołaniem sędziego do pełnienia funkcji
wizytatora prezes sądu apelacyjnego zasięga opinii kolegium tego sądu. Negatywna opinia
kolegium jest dla prezesa wiążąca.
§ 2.
Kandydatów do pełnienia funkcji sędziów wizytatorów spośród sędziów sądu okręgowego
przedstawiają prezesi sądów okręgowych, działających na obszarze apelacji, po zasięgnięciu
opinii kolegium sądu okręgowego. Negatywna opinia kolegium jest dla prezesa wiążąca.
Art. 37e.
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu, działającego
na obszarze apelacji, uwagę na piśmie, jeżeli stwierdzi uchybienia w zakresie kierowania
sądem albo sprawowania wewnętrznego nadzoru administracyjnego.
§ 2.
Prezes sądu apelacyjnego, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości lub nieracjonalności
podziału czynności ustalonego przez prezesa sądu okręgowego, wydaje zalecenie zmiany
podziału czynności. Zalecenie nie może jednak naruszać uchwały kolegium sądu apelacyjnego,
podjętej w trybie art. 22a § 6. Do ustalenia podziału czynności w wyniku zalecenia
prezesa sądu apelacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 22a.
§ 3.
Uprawnienie, o którym mowa w § 1, przysługuje również prezesowi sądu okręgowego wobec
prezesa lub wiceprezesa sądu rejonowego, działającego w okręgu sądowym.
Art. 37f.
§ 1.
Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów obejmuje
analizę i ocenę prawidłowości oraz skuteczności wykonywania przez prezesów sądów wewnętrznego
nadzoru administracyjnego.
§ 2.
Zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów obejmuje
ponadto wykonywanie czynności niezbędnych ze względu na wystąpienie uchybień w działalności
administracyjnej sądów, a także czynności koniecznych do wykonywania zadań związanych
z reprezentowaniem Rzeczypospolitej Polskiej przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka,
w zakresie spraw dotyczących działalności sądów.
Art. 37g.1 orzeczenie
§ 1.
Minister Sprawiedliwości, w ramach zewnętrznego nadzoru administracyjnego:
1)
analizuje informacje roczne o działalności sądów, o których mowa w art. 37h § 1,
2)
ustala ogólne kierunki wewnętrznego nadzoru administracyjnego, wykonywanego przez
prezesów sądów apelacyjnych,
3)
kontroluje wykonywanie obowiązków nadzorczych przez prezesów sądów apelacyjnych oraz
wydaje stosowne zarządzenia.
§ 2.
W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w działalności administracyjnej sądu lub
niewykonania przez prezesa sądu apelacyjnego zarządzeń, o których mowa w § 1 pkt 3,
Minister Sprawiedliwości może zarządzić:
1)
przeprowadzenie lustracji sądu lub wydziału sądu,
2)
przeprowadzenie lustracji działalności nadzorczej prezesa sądu.
§ 3.
Zarządzając przeprowadzenie czynności, o których mowa w § 2, Minister Sprawiedliwości
wyznacza prezesowi sądu apelacyjnego zakres i termin ich przeprowadzenia. W uzasadnionych
przypadkach Minister Sprawiedliwości może zarządzić przeprowadzenie czynności przez
sędziów wizytatorów z obszaru innej apelacji.
§ 4.
W czynnościach, o których mowa w § 2, jako przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości,
może brać udział sędzia delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie
Sprawiedliwości.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości może zwrócić prezesowi lub wiceprezesowi sądu uwagę na piśmie,
jeżeli stwierdzi uchybienia w kierowaniu sądem albo w sprawowaniu wewnętrznego nadzoru
administracyjnego.
Art. 37h.1 orzeczenie
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego sporządza informację roczną o działalności sądów, działających
na obszarze apelacji, w zakresie powierzonych mu zadań, którą po zaopiniowaniu przez
zgromadzenie ogólne sędziów apelacji przedkłada Ministrowi Sprawiedliwości, nie później
niż do końca kwietnia każdego roku.
§ 2.
Jeżeli z informacji, o której mowa w § 1, wynika, że prezes sądu apelacyjnego nie
podejmował w okresie sprawozdawczym niezbędnych czynności zmierzających do usunięcia
uchybień w działalności administracyjnej sądów, Minister Sprawiedliwości odmawia przyjęcia
informacji rocznej i zawiadamia o tym prezesa, wskazując przyczyny odmowy.
§ 3.
Niewykonanie w terminie obowiązku, o którym mowa w § 1, jest równoznaczne z odmową
przyjęcia informacji.
§ 4.
Dwukrotna odmowa przyjęcia informacji przez Ministra Sprawiedliwości oznacza rażące
niewywiązywanie się przez prezesa z obowiązków służbowych, w rozumieniu art. 27 §
1 pkt 1.
Art. 37i.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb sprawowania nadzoru administracyjnego nad
działalnością sądów, o której mowa w art. 8 pkt 2, a także sposób dokumentowania czynności
nadzorczych i sporządzania informacji rocznych o działalności sądów, mając na uwadze
zapewnienie sprawności i skuteczności nadzoru oraz zapewnienie prawidłowego wykonywania
czynności nadzorczych.
”
;
32)
uchyla się art. 38 i 39;
33)
w art. 40:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd apelacyjny lub sąd okręgowy jako sąd odwoławczy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu
sprawy oczywistej obrazy przepisów, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie
właściwemu sądowi. Przed wytknięciem uchybienia poucza się sędziego lub sędziów wchodzących
w skład sądu orzekającego w pierwszej instancji o możliwości złożenia na piśmie wyjaśnień
w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie wpływa na rozstrzygnięcie
sprawy.
”
,
b)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
Odpis postanowienia sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego jako sądu odwoławczego,
zawierającego wytknięcie uchybienia, dołącza się do akt osobowych sędziego. Do akt
osobowych dołącza się także złożone przez sędziego wyjaśnienia.
§ 4.
Po upływie pięciu lat od wytknięcia uchybienia w trybie określonym w § 1, na wniosek
sędziego, prezes sądu zarządza usunięcie z akt osobowych sędziego dokumentów, o których
mowa w § 3. Jednocześnie z usunięciem dokumentów z akt osobowych wszelkie dane dotyczące
wytknięcia uchybienia usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art. 67 § 1.
Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejną oczywistą obrazę przepisów przy rozpoznawaniu
sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującą wytknięciem uchybienia, lub zwrócono uwagę
w trybie art. 37 § 4, dopuszczalne jest tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów
i danych.
”
;
34)
w dziale I po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:
„
Rozdział 5a
Tryb rozpatrywania skarg i wniosków
Art. 41a.
§ 1.
Skargi i wnioski rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie
miesiąca od daty ich wpływu.
§ 2.
Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie
są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego taka skarga lub
wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy rozpatrzenia
skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu w toku
instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,
której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.
§ 3.
Skargi lub wnioski dotyczące treści czynności sądu jeszcze niedokonanych, należących
do dziedziny, o której mowa w § 2, podlegają niezwłocznemu przekazaniu do akt postępowania,
którego dotyczą.
§ 4.
Skargi lub wnioski zawierające treści znieważające lub słowa powszechnie uznawane
za obelżywe pozostawia się bez rozpatrzenia, zawiadamiając o tym skarżącego lub wnioskodawcę,
z podaniem przyczyny pozostawienia skargi lub wniosku bez rozpatrzenia.
Art. 41b.
§ 1.
Organem właściwym do rozpatrzenia skargi lub wniosku, dotyczących działalności sądu,
jest prezes sądu.
§ 2.
Jeżeli skarga lub wniosek dotyczą działalności sądu okręgowego i sądu rejonowego,
organem właściwym do rozpatrzenia jest prezes sądu okręgowego. Jeżeli skarga lub wniosek
dotyczą działalności sądu apelacyjnego i sądu okręgowego, organem właściwym do rozpatrzenia
jest prezes sądu apelacyjnego.
§ 3.
Organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności prezesa sądu rejonowego
jest prezes sądu okręgowego, działalności prezesa sądu okręgowego - prezes sądu apelacyjnego,
a działalności prezesa sądu apelacyjnego - Krajowa Rada Sądownictwa.
§ 4.
Prezes sądu apelacyjnego, w terminie do końca kwietnia każdego roku, informuje Ministra
Sprawiedliwości o nieprawidłowościach stwierdzonych w wyniku rozpatrzenia skarg przez
prezesów sądów działających na obszarze apelacji.
Art. 41c.
§ 1.
Skarga dotycząca działalności sądów, skierowana do innych organów władzy publicznej,
podlega przekazaniu do rozpatrzenia organom, o których mowa w art. 41b § 1-3.
§ 2.
Jeżeli skarga lub wniosek dotyczy działalności administracyjnej sądu, organ właściwy
do ich rozpatrzenia, uznając skargę lub wniosek za uzasadniony, podejmuje lub zleca
czynności z zakresu nadzoru nad działalnością administracyjną sądów.
Art. 41d.
Skarga w zakresie w jakim zawiera wniosek o pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności
dyscyplinarnej podlega niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi dyscyplinarnemu
albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. Rzecznik, po wstępnym wyjaśnieniu okoliczności
podniesionych w skardze, może podjąć czynności dyscyplinarne z własnej inicjatywy.
O sposobie załatwienia skargi rzecznik dyscyplinarny zawiadamia skarżącego oraz organ,
który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.
Art. 41e.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i organizację przyjmowania i rozpatrywania
skarg i wniosków, dotyczących działalności sądów, mając na względzie konieczność zapewnienia
realizacji prawa do składania skarg i wniosków oraz rzetelności i wszechstronności
ich rozpatrywania.
”
;
35)
w art. 43 uchyla się § 2;
36)
w art. 45 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sędziego w jego czynnościach może zastąpić sędzia tego samego sądu, a także sędzia
innego sądu, delegowany na podstawie art. 77 § 1 lub 8.
”
;
37)
w dziale II tytuł rozdziału 1 otrzymuje brzmienie:
„
Powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim
”
;
38)
w art. 56:
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego w sądach działających na obszarze danej
apelacji, prezes sądu apelacyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia zwolnienia
się stanowiska zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości,
w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia otrzymania zawiadomienia, w oparciu
o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo innego sądu albo
stanowisko znosi.
”
,
b)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
O wolnym stanowisku sędziowskim nie obwieszcza się, jeżeli jego obsadzenie następuje
w drodze przeniesienia służbowego sędziego równorzędnego sądu lub w trybie określonym
w art. 74.
”
;
39)
w art. 57:
a)
po § 1 dodaje się § 1a-1l w brzmieniu:
„
§ 1a.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego,
sędziego sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego bądź też referendarza sądowego,
do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii,
w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz
sygnatur akt wszystkich spraw.
§ 1b.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko prokuratora albo
asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw,
w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia
lub środki zaskarżenia bądź występował przed sądem lub składał pisma procesowe, a
w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.
§ 1c.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy
prawnego bądź zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur stu akt spraw sądowych
różnych kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli
występował w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur wszystkich akt spraw, ze wskazaniem
sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą, lub odpisy wszystkich, jednak nie
więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem
lub tworzeniem prawa; starszy radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
dołącza ponadto opinię przełożonego.
§ 1d.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonuje zawód notariusza, do karty
zgłoszenia dołącza wykaz stu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw,
a jeżeli sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich aktów.
§ 1e.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który ma tytuł naukowy profesora lub stopień
naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz publikacji
wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych opinii
prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku naukowego.
§ 1f.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego,
do karty zgłoszenia dołącza sto projektów orzeczeń lub uzasadnień w sprawach różnych
kategorii, poświadczonych przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności,
a w przypadku mniejszej liczby projektów - odpisy wszystkich projektów.
§ 1g.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, zajmujący stanowisko sędziego, prokuratora,
referendarza sądowego bądź asystenta sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie
był delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości
lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez
niego nadzorowanej, do karty zgłoszenia dołącza także opis wykonywanych w okresie
delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.
§ 1h.
Przepis § 1g stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania:
1)
do pełnienia czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa,
2)
do pełnienia czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa
i Prokuratury,
3)
do pełnienia obowiązków w międzynarodowej sędziowskiej organizacji pozarządowej,
4)
do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w
ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz
zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów
konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.
§ 1i.
Przełożonym, o którym mowa w § 1g, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie
nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne
komórki organizacyjne - osoba kierująca tymi komórkami. W stosunku do osób kierujących
daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą
funkcję nadrzędną.
§ 1j.
Do kandydata na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko prezesa lub
wiceprezesa Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu
wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy § 1a-1e lub 1g.
§ 1k.
Do kandydata na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonywał więcej niż jeden z zawodów
wskazanych w przepisach § 1a-1f i 1j, stosuje się przepisy § 1a-1g, z tym że łączna
liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych i innych
dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać dwustu.
§ 1l.
Do karty zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,
w szczególności opinie i rekomendacje.
”
,
b)
§ 2 i 2a otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Kandydaturę na wolne stanowisko sędziego sądu rejonowego zgłasza się prezesowi właściwego
sądu okręgowego, zaś na pozostałe wolne stanowiska sędziowskie - prezesowi sądu apelacyjnego.
§ 2a.
Jeżeli swoją kandydaturę zgłosiła osoba, która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska
sędziego sądu powszechnego, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1 oraz 3-7 lub § 2-5
albo w art. 63 i 64 niniejszej ustawy oraz w art. 65 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury , albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w § 1, lub nie spełnia
wymogów formalnych określonych w tym przepisie lub w przepisach § 1a-1g, właściwy
prezes sądu zawiadamia zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia,
podając przyczynę pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia. Osoba, której zgłoszenie
pozostawiono bez rozpatrzenia, może, w terminie tygodnia, złożyć pisemne zastrzeżenie.
Jeżeli prezes sądu nie uwzględni zastrzeżenia, niezwłocznie przekazuje je wraz ze
zgłoszeniem Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez
rozpatrzenia rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.
”
,
c)
uchyla się § 3;
40)
po art. 57 dodaje się art. 57a-57i w brzmieniu:
„
Art. 57a.
§ 1.
Prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, po stwierdzeniu spełniania przez kandydata
warunków oraz wymogów formalnych zgłoszenia, zarządza dokonanie oceny kwalifikacji
kandydata.
§ 2.
Oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego
sądu okręgowego dokonuje sędzia wizytator, wyznaczony przez prezesa sądu apelacyjnego
spośród sędziów, o których mowa w art. 37c § 2, a na stanowisko sędziego sądu rejonowego
- sędzia wizytator, wyznaczony przez prezesa sądu okręgowego spośród sędziów, o których
mowa w art. 37c § 3. W razie potrzeby prezes właściwego sądu może zlecić dokonanie
oceny kwalifikacji więcej niż jednemu sędziemu wizytatorowi. Oceny kwalifikacji żadnego
z kandydatów nie może dokonywać sędzia wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo
powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem w takim stosunku prawnym lub faktycznym,
że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego wizytatora.
§ 3.
Jeżeli na jedno wolne stanowisko sędziowskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,
oceny kwalifikacji wszystkich kandydatów dokonuje ten sam sędzia wizytator, chyba
że z uwagi na liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe.
W takim przypadku oceny kwalifikacji kandydatów na wolne stanowisko sędziego sądu
okręgowego może dokonać również sędzia wizytator wyznaczony przez prezesa sądu apelacyjnego
spośród sędziów, o których mowa w art. 37c § 3. Oceny kwalifikacji żadnego z kandydatów
nie może dokonywać sędzia wizytator będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym chociażby
jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim stosunku prawnym lub
faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego
wizytatora.
§ 4.
Prezes sądu, któremu złożono kartę zgłoszenia, zapoznaje kandydata z oceną kwalifikacji.
Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma prawo złożyć temu prezesowi
pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.
§ 5.
Uwagi złożone po terminie prezes sądu pozostawia bez rozpatrzenia, podając przyczynę
pozostawienia złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono
bez rozpatrzenia, w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.
§ 6.
Jeżeli prezes sądu nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz z uwagami, Krajowej
Radzie Sądownictwa, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia uwag bez rozpatrzenia.
§ 7.
Prezes sądu, po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, niezwłocznie zarządza
ich rozpatrzenie przez trzech sędziów wizytatorów, wyznaczonych na zasadach określonych
w § 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału sędzia, który dokonał oceny kwalifikacji.
Sędziowie wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni.
§ 8.
Sędziowie wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata,
do której uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko sędziów wizytatorów
sporządza się na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.
§ 9.
Po upływie terminu, o którym mowa w § 4, albo po rozpatrzeniu uwag w trybie § 6-8,
kandydaturę na wolne stanowisko sędziego sądu apelacyjnego albo sędziego sądu okręgowego
prezes sądu apelacyjnego przedstawia, wraz z oceną kwalifikacji, do zaopiniowania
kolegium sądu apelacyjnego, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego sędziów
apelacji, na którym kandydatura będzie oceniana. Kandydaturę na wolne stanowisko sędziego
sądu rejonowego prezes sądu okręgowego przedstawia, wraz z oceną kwalifikacji, do
zaopiniowania kolegium sądu okręgowego, a następnie określa termin zgromadzenia ogólnego
sędziów okręgu, na którym kandydatura będzie oceniana.
Art. 57b.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego
sądu administracyjnego i sędziego sądu wojskowego jest dokonywana w oparciu o kryteria
określone w art. 106a § 2 i 4 oraz obejmuje badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa.
§ 2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co najmniej
pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych
w wykazie, o którym mowa w art. 57 § 1a, a także na podstawie danych ewidencjonowanych
w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.
§ 3.
Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu
obejmuje badaniem także nieujęte w wykazie akta dziesięciu spraw niezakończonych,
przydzielonych kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji
upłynął najdłuższy okres, a także akta wszystkich spraw, w których w okresie ostatnich
trzech lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko sędziowskie zmieniono lub
uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz w których stwierdzono
przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia.
§ 4.
Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności kandydata, o którym mowa w § 1, lub
z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje
się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.
§ 5.
Jeżeli w okresie ostatnich trzech lat poprzedzających zgłoszenie kandydat, o którym
mowa w § 1, nie wykonywał zadań określonych w art. 1 § 2 i 3, przepis § 3 stosuje
się odpowiednio, z tym że badaniem obejmuje się okres trzech lat, w których zadania
te ostatnio były wykonywane.
§ 6.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się oceny pracy oraz
indywidualne plany rozwoju zawodowego sędziego, o których mowa w art. 106c, a także
odpisy znajdujących się w aktach osobowych sędziego prawomocnych wyroków orzekających
karę dyscyplinarną oraz dokumentów, dotyczących zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia,
o których mowa w art. 37 § 4 i art. 40 § 1 niniejszej ustawy, a także art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym .
Art. 57c.
§ 1.
Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko referendarza sądowego stosuje
się odpowiednio przepisy art. 57b.
§ 2.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia
o złożeniu wymaganego egzaminu, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy
pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych
orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.
Art. 57d.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie
jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.
§ 2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana w oparciu o badanie wybranych
losowo co najmniej pięćdziesięciu projektów, o których mowa w art. 57 § 1f. Przepis
art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia
o złożeniu wymaganego egzaminu, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne
opinie i informacje uzyskane od prezesa sądu lub przewodniczącego wydziału sądu, w
którym kandydat był lub jest zatrudniony, jak również od sędziów, do których został
przydzielony, oraz odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar
porządkowych, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.
Art. 57e.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego
jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu merytorycznego, jak również efektywności
wykonywania powierzonych obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia
wykonywanymi zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych
i kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników
postępowania i współpracowników. Przepisy art. 57b § 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
Sędzia wizytator może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać
się do prezesów sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury o wskazanie sygnatur
i przedstawienie akt takich spraw.
§ 2.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się okresowe oceny oraz
indywidualne plany rozwoju zawodowego prokuratora, o których mowa w art. 62g ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze , opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prokuratora
prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu
kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego,
zawierających wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony
organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.
Art. 57f.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza
albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu
Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości
dokonywanych czynności bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub
innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także
podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą
oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.
§ 2.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego
stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana
w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii
prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem
prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 §
1c. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny
kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat
występował w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz
zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
§ 3.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu
o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie
spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57 §
1d. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny
kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne
lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania
wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie
sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
§ 4.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza
dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną,
chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu lub odpisu orzeczenia
sądu dyscyplinarnego z akt osobowych kandydata.
§ 5.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza
się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz
zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.
§ 6.
Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,
o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa , oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została
uznana za niebyłą.
§ 7.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza
dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze , art. 221 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie .
Art. 57g.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata, mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy
doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,
rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych
bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.
§ 2.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych
orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.
Art. 57h.
Do oceny kwalifikacji kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa
Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego
przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 57b lub 57e-57g.
Art. 57i.
§ 1.
Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko sędziowskie uwzględnia się
predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu sędziego oraz przestrzeganie zasad
etyki wykonywanego zawodu.
§ 2.
Sędzia wizytator dokonujący oceny kwalifikacji zwraca się do organów sprawujących
nadzór administracyjny nad sądami, Prokuratora Generalnego, prezesa Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa, organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów
samorządów zawodowych adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego
tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych -
kierownika danej polskiej szkoły wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytutu badawczego
lub innej placówki naukowej, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych
do przeprowadzenia tej oceny.
§ 3.
Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych
bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko
sędziowskie, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę
wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania
do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie,
2)
sposób gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których
jest dokonywana ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego,
mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego na rzetelną i kompleksową
ocenę kwalifikacji.
”
;
41)
w art. 58 § 2-7 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Zgromadzenie ogólne sędziów apelacji albo zgromadzenie ogólne sędziów okręgu ocenia
zgłoszonych kandydatów w drodze głosowania i przekazuje prezesowi odpowiednio sądu
apelacyjnego albo sądu okręgowego wszystkie zgłoszone kandydatury, ze wskazaniem liczby
uzyskanych głosów.
§ 3.
W przypadku kandydatów do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego właściwy prezes
sądu zasięga od właściwego komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego
Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje o kandydacie do objęcia stanowiska
sędziowskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu o dane zawarte w policyjnych systemach
informatycznych. Informacji nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko prokuratora.
§ 4.
Właściwy prezes sądu przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydatury ocenione
w sposób określony w § 2, wraz z oceną kwalifikacji i opinią właściwego kolegium sądu,
oraz informację uzyskaną od komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego
Policji, o której mowa w § 3.
§ 4a.
Dołączanie informacji i zaświadczenia, o których mowa w art. 57 § 1, nie dotyczy kandydatów
zajmujących stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego,
sędziego sądu wojskowego albo stanowisko prokuratora.
§ 5.
Przedstawiając informację, o której mowa w § 3, komendant wojewódzki Policji albo
Komendant Stołeczny Policji przekazuje prezesowi sądu wszystkie zebrane materiały
służące do sporządzenia informacji.
§ 6.
O treści informacji uzyskanej od komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta
Stołecznego Policji prezes sądu zawiadamia kandydata nie później niż w terminie przedstawienia
kandydatury Krajowej Radzie Sądownictwa.
§ 7.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb sporządzania informacji
przez komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego Policji o kandydacie
do objęcia stanowiska sędziowskiego, mając na względzie sprawność uzyskiwania informacji,
dbałość o ochronę dóbr osobistych kandydatów oraz innych praw i wolności chronionych
konstytucyjnie.
”
;
42)
uchyla się art. 59;
43)
w art. 61 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym
lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora
habilitowanego nauk prawnych,
”
;
44)
w art. 63 w § 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym
lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora
habilitowanego nauk prawnych,
3)
zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego lub sędziego wojskowego sądu okręgowego.
”
;
45)
w art. 64 w § 2:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym
lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora
habilitowanego nauk prawnych,
”
,
b)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego.
”
;
46)
w dziale II po art. 64a dodaje się oznaczenie rozdziału: „Rozdział 1a Status sędziego”;
47)
w art. 67 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Prezes sądu okręgowego prowadzi dla każdego sędziego sądu rejonowego i sędziego sądu
okręgowego, sprawującego urząd w okręgu sądowym, osobny wykaz służbowy zawierający
podstawowe dane dotyczące jego stosunków służbowych i osobistych w zakresie mającym
wpływ na pełnienie urzędu sędziego, a także dane na temat odbytych szkoleń i form
doskonalenia zawodowego oraz innych okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych
dziedzinach prawa lub rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw. Prezes sądu apelacyjnego
prowadzi taki wykaz dla sędziów sądu apelacyjnego.
”
;
48)
w art. 74:
a)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Sędzia przeniesiony w stan spoczynku z przyczyn, o których mowa w art. 70 § 1 i art.
71 § 1, ma prawo powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo stanowisko równorzędne
poprzednio zajmowanemu, jeżeli przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny,
ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego, wydane przez lekarza
orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
”
,
b)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W celu wykonania prawa, o którym mowa w § 1 i 1a, sędzia zgłasza Krajowej Radzie Sądownictwa
zamiar powrotu na stanowisko zajmowane poprzednio albo wniosek o wyznaczenie stanowiska
równorzędnego, jeżeli powrót na stanowisko zajmowane poprzednio nie jest możliwy z
przyczyn, o których mowa w art. 75 § 2 pkt 1. Krajowa Rada Sądownictwa w terminie
miesiąca wydaje w tej sprawie decyzję. W razie decyzji negatywnej sędziemu przysługuje
odwołanie do Sądu Najwyższego.
”
;
49)
po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu:
„
Art. 75a.
§ 1.
W razie przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe sędziemu nie przysługuje ekwiwalent
pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Sędzia zachowuje prawo do
wykorzystania tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu, do którego przeniesienie
nastąpiło.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku awansowania sędziego na wyższe stanowisko
sędziowskie.
”
;
50)
w art. 77:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków
sędziego lub czynności administracyjnych:
1)
w innym sądzie równorzędnym lub niższym, a w szczególnie uzasadnionych wypadkach także
w sądzie wyższym, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego
oraz potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów,
2)
w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi
Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej,
3)
w Sądzie Najwyższym - na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego,
4)
w sądzie administracyjnym - na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
- na czas określony, nie dłuższy niż 2 lata, albo na czas nieokreślony.
”
,
b)
§ 2a otrzymuje brzmienie:
„
§ 2a.
Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia czynności
lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.
”
,
c)
po § 2a dodaje się § 2b w brzmieniu:
„
§ 2b.
Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z wykonywaniem czynności administracyjnych
w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi
Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej.
”
,
d)
uchyla się § 5,
e)
w § 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
zwrot kosztów pierwszego przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do miejsca delegowania,
zwrot kosztów ostatniego przejazdu z miejsca delegowania do miejsca stałego zamieszkania
oraz zwrot kosztów przejazdów odbywanych nie częściej niż raz w tygodniu do miejsca
stałego zamieszkania i z powrotem na warunkach określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju,
”
,
f)
§ 8 otrzymuje brzmienie:
„
§ 8.
Prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego sądu rejonowego, sędziego sądu okręgowego
albo sędziego sądu apelacyjnego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie równorzędnym
lub niższym na obszarze apelacji, po uzyskaniu zgody sędziego i kolegium sądu okręgowego
właściwego ze względu na siedzibę sądu, do którego ma nastąpić delegowanie, na nieprzerwany
okres, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy w ciągu roku.
”
,
g)
dodaje się § 9 i 10 w brzmieniu:
„
§ 9.
W szczególnie uzasadnionych wypadkach prezes sądu apelacyjnego może delegować sędziego
sądu rejonowego albo sędziego sądu okręgowego do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie
wyższym, po uzyskaniu zgody sędziego i kolegium sądu, do którego ma nastąpić delegowanie,
mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr oraz potrzeby wynikające z obciążenia
zadaniami poszczególnych sądów działających na obszarze apelacji; łączny okres delegowania
nie może przekroczyć 14 dni w ciągu roku.
§ 10.
Aktu delegowania nie dołącza się do akt spraw sądowych.
”
;
51)
art. 82a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 82a.
§ 1.
Sędzia jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.
§ 2.
Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego sędzia odbywa trzymiesięczne szkolenie
z zakresu metodyki pracy sędziego, organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i
Prokuratury. Z obowiązku tego jest zwolniony sędzia, który ukończył aplikację sędziowską.
§ 3.
Sędzia jest obowiązany uczestniczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu i doskonaleniu
zawodowym organizowanym przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury lub innych
formach doskonalenia zawodowego, w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy i umiejętności
zawodowych.
§ 4.
Prezes sądu apelacyjnego, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje
Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informację o potrzebach szkoleniowych
sędziów sądów działających na obszarze apelacji.
”
;
52)
w art. 84 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sędzia na rozprawie i posiedzeniu z udziałem stron, odbywającym się w budynku sądu,
używa stroju urzędowego. Strojem urzędowym sędziego jest toga, a sędziego przewodniczącego
na rozprawie lub posiedzeniu - także nakładany na kołnierz togi łańcuch z wizerunkiem
orła. Jeżeli w posiedzeniu uczestniczy małoletni sędzia może zaniechać używania stroju
urzędowego.
”
;
53)
w art. 87 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Analizy danych zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w § 1, dokonuje właściwe kolegium
sądu apelacyjnego w terminie do końca czerwca każdego roku i przedstawia jej wyniki
zgromadzeniu ogólnemu sędziów apelacji.
”
;
54)
w art. 91 dodaje się § 13 w brzmieniu:
„
§ 13.
Składki, o której mowa w § 10, nie przekazuje się, jeżeli sędzia zrzekł się urzędu
w związku z powołaniem na stanowisko prokuratorskie. Jeżeli stosunek służbowy prokuratora
ulega następnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu w sposób, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, składkę należną za okres służby na stanowisku sędziowskim przekazuje się na zasadach
określonych w § 10-12.
”
;
55)
w art. 92 § 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Gratyfikację jubileuszową wypłaca się niezwłocznie po nabyciu przez sędziego prawa
do gratyfikacji, a jeżeli w aktach osobowych sędziego brak jest dokumentów potwierdzających
upływ okresów, o których mowa w § 4 - niezwłocznie po wykazaniu przez sędziego nabycia
prawa do gratyfikacji; podstawę ustalenia wysokości gratyfikacji jubileuszowej stanowi
wynagrodzenie przysługujące sędziemu w dniu nabycia prawa do gratyfikacji, obliczone
według przepisów dotyczących obliczania ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy.
Przy ustalaniu wysokości gratyfikacji jubileuszowej uwzględnia się obniżenie wysokości
wynagrodzenia, o którym mowa w art. 129 § 3.
”
;
56)
w art. 100:
a)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Sędziemu przechodzącemu w stan spoczynku przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości
sześciomiesięcznego wynagrodzenia.
”
,
b)
po § 4 dodaje się § 4a i 4b w brzmieniu:
„
§ 4a.
W przypadku, o którym mowa w § 1, sędzia w stanie spoczynku otrzymuje jednorazową
odprawę z chwilą osiągnięcia wieku 65 lat.
§ 4b.
Sędziemu, który powrócił na stanowisko poprzednio zajmowane albo stanowisko równorzędne
poprzednio zajmowanemu w trybie art. 74 § 1a, w razie przejścia lub przeniesienia
w stan spoczynku przysługuje jednorazowa odprawa w kwocie stanowiącej różnicę między
wysokością odprawy wyliczonej na dzień przejścia lub przeniesienia w stan spoczynku
a wysokością odprawy wypłaconej. W przypadku, o którym mowa w § 1, odprawa przysługuje
z chwilą osiągnięcia wieku 65 lat.
”
,
c)
po § 6a dodaje się § 6b w brzmieniu:
„
§ 6b.
W razie zbiegu prawa do uposażenia w stanie spoczynku z prawem do uposażenia rodzinnego,
na wniosek uprawnionego wypłaca się uposażenie w stanie spoczynku albo uposażenie
rodzinne.
”
;
57)
w art. 101 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
W razie śmierci sędziego jego rodzinie przysługuje odprawa pośmiertna na zasadach
przewidzianych w Kodeksie pracy dla rodzin pracowników, z tym że do okresu zatrudnienia, od którego zależy wysokość
odprawy, wlicza się wszystkie okresy zatrudnienia na stanowiskach asesora sądowego
lub sędziego.
”
;
58)
w art. 104 w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
zawieszenia podwyższenia uposażenia, o którym mowa w art. 100 § 3, na okres od roku
do trzech lat,
”
;
59)
art. 105 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 105.
§ 1.
Do sędziów w stanie spoczynku stosuje się odpowiednio przepisy art. 84 § 3 i art.
86. Do sędziów w stanie spoczynku, którym powierzono pełnienie funkcji wizytatora,
stosuje się odpowiednio także przepisy art. 77 § 1, 6-6b i 8, art. 79, art. 82-83,
art. 85, art. 87-90 oraz art. 94a i 94b.
§ 2.
Sędziemu, który przeszedł w stan spoczynku w trybie art. 69 § 1 i 2, oraz sędziemu
przeniesionemu w stan spoczynku w razie zmiany ustroju sądów lub zmiany granic okręgów
sądowych można powierzyć, za jego zgodą, pełnienie funkcji wizytatora w Ministerstwie
Sprawiedliwości lub sądzie. W takim przypadku sędziemu w stanie spoczynku przysługuje
dodatek funkcyjny w wysokości przewidzianej dla sędziego wizytatora. Do powierzenia
funkcji wizytatora w sądzie stosuje się odpowiednio przepisy art. 37d § 1 i 2. Pełnienie
funkcji wizytatora w Ministerstwie Sprawiedliwości powierza Minister Sprawiedliwości,
na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.
§ 3.
Powierzenie sędziemu w stanie spoczynku funkcji wizytatora oraz zgoda na pełnienie
tej funkcji przez sędziego w stanie spoczynku mogą zostać cofnięte, z zachowaniem
miesięcznego uprzedzenia.
§ 4.
Możliwość pełnienia funkcji wizytatora jest wyłączona w przypadku ubiegania się przez
sędziego w stanie spoczynku o mandat posła, senatora albo radnego bądź pełnienia przez
niego funkcji, o których mowa w art. 98 § 2.
”
;
60)
w dziale II po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:
„
Rozdział 2a
System oceny pracy i planowania rozwoju zawodowego sędziego
Art. 106a.
§ 1.
Efektywność pracy oraz kompetencje zawodowe sędziego w zakresie metodyki pracy i kultury
urzędowania, jak również specjalizacji w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów spraw
oraz pełnieniu poszczególnych funkcji, podlegają ocenie (ocena pracy sędziego).
§ 2.
Oceny pracy sędziego dokonuje się z punktu widzenia:
1)
sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu
spraw lub wykonywaniu innych powierzonych zadań bądź funkcji,
2)
kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz
poszanowania praw stron lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub
wykonywaniu innych powierzonych zadań bądź funkcji,
3)
sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń,
4)
procesu doskonalenia zawodowego.
§ 3.
Zakres oceny pracy sędziego nie może wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie są niezawiśli.
§ 4.
Przy dokonywaniu oceny pracy sędziego uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości przydzielonych
sędziemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie pracą oraz warunki
pracy w całym okresie objętym oceną.
Art. 106b.
Ocenę pracy sędziego przeprowadza się w ramach wizytacji wydziału sądu, o której mowa
w art. 37c.
Art. 106c.1 orzeczenie
§ 1.
Prezes sądu zapoznaje sędziego z oceną jego pracy, w tym w szczególności z jej wynikami
i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan rozwoju zawodowego
sędziego.
§ 2.
Indywidualny plan rozwoju zawodowego sędziego sporządza się na okres nie krótszy niż
cztery lata.
§ 3.
Sędzia, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną pracy, ma prawo zgłosić
pisemne uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania
wyników oceny pracy sędziego prezes sądu przełożonego, a w przypadku sędziego sądu
apelacyjnego - prezes innego sądu apelacyjnego.
§ 4.
Prezes sądu zapoznaje sędziego z ostatecznym podsumowaniem wyników oceny jego pracy
i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu rozwoju zawodowego
sędziego w niezbędnym zakresie.
§ 5.
W przypadku sędziego pełniącego funkcję prezesa sądu czynności, o których mowa w §
1 i 4, dokonuje prezes sądu przełożonego. Uwagi, o których mowa w § 3, rozpatruje
i dokonuje ostatecznego podsumowania wyników oceny pracy sędziego pełniącego funkcję:
1)
prezesa sądu rejonowego - prezes przełożonego sądu apelacyjnego,
2)
prezesa sądu okręgowego - prezes innego sądu apelacyjnego.
Art. 106d.
§ 1.
Prezes sądu, a w przypadku prezesa sądu - prezes sądu przełożonego, podejmuje działania
w celu umożliwienia realizacji indywidualnego planu rozwoju sędziego.
§ 2.
Sędzia ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego
planu rozwoju zawodowego.
Art. 106e.1 orzeczenie
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 106a § 2 i 4, mając na względzie
charakter powinności sędziowskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw lub
powierzanych zadań bądź funkcji,
2)
szczegółowy sposób oceny pracy sędziego, w tym podsumowania jej wyników, mając na
względzie konieczność sprawnego i rzetelnego dokonania oceny oraz dostosowania metodyki
jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy sędziego,
3)
szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego sędziego,
mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji
sędziego, a także potrzeb wymiaru sprawiedliwości w zakresie stałego podnoszenia jakości
wykonywania przez sędziów powierzonych im obowiązków.
Art. 106f.
Informacje dotyczące oceny pracy, opracowania i realizacji indywidualnego planu rozwoju
zawodowego sędziego stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej
dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”, określonej w przepisach
o ochronie informacji niejawnych, chyba że sędzia, którego dotyczą, wyraził pisemną
zgodę na ich ujawnienie.
Art. 106g.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do sędziego pełniącego funkcję prezesa
sądu apelacyjnego - przez czas trwania kadencji.
”
;
61)
w art. 112 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Rzecznika dyscyplinarnego wybiera, spośród kandydatów zgłoszonych przez zgromadzenia
ogólne sędziów apelacji, Krajowa Rada Sądownictwa. Rzecznik dyscyplinarny działa przy
Krajowej Radzie Sądownictwa. Kadencja rzecznika dyscyplinarnego trwa cztery lata.
”
;
62)
art. 129 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 129.1 orzeczenie
§ 1.
Sąd dyscyplinarny może zawiesić w czynnościach służbowych sędziego, przeciwko któremu
wszczęto postępowanie dyscyplinarne lub o ubezwłasnowolnienie, a także jeżeli wydaje
uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej.
§ 2.
Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności
karnej za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, z urzędu zawiesza
sędziego w czynnościach służbowych.
§ 3.
Sąd dyscyplinarny, zawieszając sędziego w czynnościach służbowych, obniża w granicach
od 25% do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia; nie dotyczy
to osób, w stosunku do których wszczęto postępowanie o ubezwłasnowolnienie.
§ 4.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,
dokonuje się wyrównania wszystkich składników wynagrodzenia do pełnej wysokości.
”
;
63)
po art. 132 dodaje się art. 132a w brzmieniu:
„
Art. 132a.
§ 1.
Okres zawieszenia w czynnościach służbowych stanowi okres zatrudnienia, od którego
zależą uprawnienia pracownicze.
§ 2.
W okresie zawieszenia w czynnościach służbowych sędzia nie nabywa prawa do urlopu
wypoczynkowego. Przepisy art. 1551 § 1 pkt 2 i art. 1552 § 2 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
”
;
64)
w art. 148:
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Referendarze i asystenci sędziów podlegają okresowym ocenom, obejmującym jakość i
terminowość wykonywania zadań, kulturę urzędowania, efektywność wykorzystania czasu
pracy oraz realizację doskonalenia zawodowego.
”
,
b)
po § 2 dodaje się § 2a i 2b w brzmieniu:
„
§ 2a.
Okresową ocenę sporządza się na piśmie i niezwłocznie zapoznaje z nią referendarza
albo asystenta sędziego. Referendarz oraz asystent sędziego, w terminie siedmiu dni
od zapoznania z oceną, ma prawo zgłosić sprzeciw do prezesa sądu. Sprzeciw rozpatruje
się w terminie czternastu dni.
§ 2b.
W razie uwzględnienia sprzeciwu okresową ocenę zmienia się albo sporządza się po raz
drugi. Od oceny sporządzonej po raz drugi przysługuje sprzeciw na zasadach określonych
w § 2a.
”
,
c)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria oraz
szczegółowy sposób dokonywania okresowych ocen referendarzy i asystentów sędziów,
mając na uwadze konieczność dostosowania metodyki ich przeprowadzania do zakresu analizy
i kryteriów wskazanych w § 2, oraz zapewnienia sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia
oceny.
”
;
65)
w art. 149 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury
lub zdał egzamin sędziowski, prokuratorski, notarialny, adwokacki lub radcowski.
”
;
66)
po art. 149 dodaje się art. 149a w brzmieniu:
„
Art. 149a.
§ 1.
Nabór kandydatów organizuje się w drodze konkursu, który ma na celu wyłonienie kandydata
o największej wiedzy i najwyższych umiejętnościach, predyspozycjach i zdolnościach
ogólnych, niezbędnych do wykonywania obowiązków referendarza. Przepisy art. 155a §
2, 3 i 5 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb
przeprowadzania konkursu, o którym mowa w § 1, w szczególności skład komisji konkursowych
oraz sposób i tryb ich działania, etapy i przebieg konkursu, a także zakres i sposób
udostępniania informacji kandydatowi, mając na uwadze właściwy dobór kadry referendarzy
w sądach.
”
;
67)
w art. 150:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Na stanowisko starszego referendarza sądowego może być mianowany referendarz, który
zajmował stanowisko referendarza sądowego przez co najmniej dziesięć lat, nie był
karany za przewinienia dyscyplinarne i uzyskiwał pozytywne okresowe oceny.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Referendarza mianuje i rozwiązuje z nim stosunek pracy prezes sądu apelacyjnego. Przed
mianowaniem prezes sądu apelacyjnego zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego
oraz zwraca się do właściwego komendanta wojewódzkiego Policji albo Komendanta Stołecznego
Policji o nadesłanie informacji o kandydacie. Informacje o kandydacie do objęcia stanowiska
referendarza sądowego uzyskuje się i sporządza na zasadach określonych dla informacji
o kandydacie do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego.
”
;
68)
art. 151a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 151a.
§ 1.
Referendarz może zostać przeniesiony na inne miejsce służbowe tylko za jego zgodą.
Przeniesienia na inne miejsce służbowe na obszarze danej apelacji dokonuje prezes
sądu apelacyjnego, a poza obszar apelacji - Minister Sprawiedliwości.
§ 2.
Zgoda referendarza na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana w przypadku:
1)
zniesienia stanowiska w wyniku zmiany w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego
sądu lub wydziału albo przeniesienia siedziby sądu,
2)
niedopuszczalności zajmowania stanowiska referendarza w danym sądzie wskutek zawarcia
związku małżeńskiego albo powstania stosunku powinowactwa, o którym mowa w art. 6,
3)
gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska referendarza, na wniosek kolegium właściwego
sądu okręgowego.
§ 3.
Do przeniesienia referendarza na inne miejsce służbowe przepis art. 76 stosuje się
odpowiednio.
§ 4.
Prezes sądu apelacyjnego może delegować referendarza, za jego zgodą, do pełnienia
czynności referendarza w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na czas określony.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza, za jego zgodą:
1)
do pełnienia czynności referendarza w innym sądzie na obszarze innej apelacji,
2)
do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej
jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej
- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepis
art. 78 § 1b stosuje się odpowiednio.
§ 6.
Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie referendarza do pełnienia
czynności referendarza w innym sądzie może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres
nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie referendarza bez jego zgody może być powtórzone
nie wcześniej niż po upływie trzech lat.
§ 7.
W okresie delegowania, w przypadkach wskazanych w § 4-6, referendarz ma prawo do wynagrodzenia
zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za długoletnią pracę;
przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.
§ 8.
W przypadku delegowania referendarza do innego sądu bez jego zgody lub na okres dłuższy
niż 6 miesięcy, referendarzowi przysługuje dodatek w wysokości 10% wynagrodzenia zasadniczego.
W przypadku delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej jednostki organizacyjnej
podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej referendarzowi
przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania wysokości dodatku funkcyjnego stosuje
się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących sędziom.
§ 9.
Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza, za zgodą referendarza i zgodnie
z jego kwalifikacjami, do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,
w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe
oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym
umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą
Polską, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata. Delegowanie może zostać powtórzone
na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się odpowiednio.
§ 10.
Rozwiązanie stosunku pracy z referendarzem może nastąpić w drodze wypowiedzenia w
przypadku:
1)
uzyskania dwukrotnej, następującej po sobie, negatywnej okresowej oceny,
2)
zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości dalszego zatrudnienia
referendarza,
3)
uznania przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale niezdolnego
do pełnienia obowiązków referendarza,
4)
osiągnięcia wieku 65 lat, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia uzyskanie prawa do emerytury,
5)
skazania referendarza za przestępstwo inne niż wymienione w § 16.
§ 11.
W przypadku rozwiązania stosunku pracy z referendarzem na podstawie § 10 pkt 2, w
okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym lub reorganizowanym sądzie a podjęciem
pracy lub działalności gospodarczej, referendarzowi przysługuje świadczenie pieniężne
ze środków budżetu państwa przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, obliczone jak
ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy; świadczenie to nie przysługuje referendarzowi,
który nabył prawo do emerytury.
§ 12.
Referendarz może wypowiedzieć stosunek pracy.
§ 13.
Okres wypowiedzenia wynosi trzy miesiące.
§ 14.
Stosunek pracy z referendarzem może być rozwiązany za porozumieniem stron.
§ 15.
W przypadku wszczęcia przeciwko referendarzowi postępowania karnego lub postępowania
dyscyplinarnego prezes sądu apelacyjnego może zawiesić referendarza w czynnościach
służbowych, z obniżeniem na czas trwania zawieszenia wysokości wynagrodzenia w granicach
od 25% do 50%. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub postępowanie karne zostało umorzone
lub zakończyło się uniewinnieniem, referendarzowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie.
§ 16.
W przypadku utraty obywatelstwa polskiego lub skazania za umyślnie popełnione przestępstwo
ścigane z urzędu lub przestępstwo skarbowe, stosunek pracy z referendarzem rozwiązuje
się bez wypowiedzenia. Stosunek pracy z referendarzem może być rozwiązany bez wypowiedzenia
z przyczyn określonych w art. 53 Kodeksu pracy.
”
;
69)
w art. 151b:
a)
po § 2 dodaje się § 2a-2l w brzmieniu:
„
§ 2a.
W przypadku nieuzyskania przez referendarza pozytywnej okresowej oceny, okresy pracy
wskazane w § 1 i 2 ulegają wydłużeniu o trzy lata.
§ 2b.
Poza wynagrodzeniem zasadniczym referendarzowi przysługuje dodatek za długoletnią
pracę, o którym mowa w art. 91 § 7, oraz gratyfikacja jubileuszowa, na zasadach określonych
w art. 92 § 3-5, a także jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku
z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych
w przepisach o pracownikach sądów i prokuratury.
§ 2c.
W związku z pełnioną funkcją referendarzowi przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania
wysokości dodatku funkcyjnego stosuje się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących
sędziom.
§ 2d.
Czas pracy referendarza wynosi 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie
pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym
3 miesięcy.
§ 2e.
Jeżeli jest to uzasadnione potrzebami sądu wynikającymi z obciążenia zadaniami lub
organizacją pracy wydziału, wobec referendarzy może być stosowany równoważny lub zadaniowy
czas pracy.
§ 2f.
Dobowy czas pracy w systemie równoważnego czasu pracy nie może przekraczać 12 godzin
w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.
§ 2g.
Stosowanie systemów czasu pracy, o których mowa w § 2e, wprowadza prezes sądu w drodze
zarządzenia. W zarządzeniu wskazuje się wydziały sądu lub referendarzy, objętych danym
systemem czasu pracy. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia podania
go do wiadomości referendarza.
§ 2h.
W zarządzeniu wprowadzającym stosowanie systemu zadaniowego czasu pracy prezes sądu
określa także normy pracy dotyczące powierzonych referendarzom zadań, biorąc pod uwagę
obowiązujący referendarzy czas pracy. Normy pracy ustala się uwzględniając obciążenie
zadaniami, stopień złożoności powierzonych zadań oraz stosowane rozwiązania w zakresie
organizacji pracy.
§ 2i.
Normy pracy, o których mowa w § 2h, prezes sądu może określić także dla referendarzy
objętych podstawowym lub równoważnym systemem czasu pracy.
§ 2j.
Rozkład czasu pracy referendarzy oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia
określa prezes sądu. Na pisemny wniosek referendarza uzasadniony ważnymi względami
rodzinnymi lub osobistymi prezes sądu może ustalić indywidualny rozkład jego czasu
pracy w ramach systemu czasu pracy, którym jest objęty.
§ 2k.
Jeżeli wymagają tego szczególne potrzeby sądu, prezes sądu lub przewodniczący wydziału
może polecić referendarzowi wykonywanie pracy poza obowiązującym go czasem pracy,
a w wyjątkowych wypadkach także w niedzielę i święta.
§ 2l.
Referendarzowi sądowemu za pracę wykonywaną poza obowiązującym go czasem pracy przysługuje
według jego wyboru czas wolny w tym samym wymiarze albo wynagrodzenie, bez dodatków,
o których mowa w art. 1511 § 1 Kodeksu pracy. Za pracę wykonaną ponad obowiązujący referendarza sądowego czas pracy w niedzielę
lub święto przysługuje inny dzień wolny. Przepis art. 15111 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Przepisy art. 45 § 1, art. 82a, art. 87-89, art. 92 § 1 i 2, art. 93 oraz art. 97
§ 1 i 2 stosuje się odpowiednio do referendarzy, z tym że urlopu, o którym mowa w
art. 93, udziela prezes sądu apelacyjnego.
”
;
70)
w art. 153a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury prezes sądu apelacyjnego
mianuje na stanowisko referendarza sądowego aplikanta sędziowskiego skierowanego na
staż w ramach realizacji programu aplikacji sędziowskiej. Przepisu art. 149a § 1 nie
stosuje się.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
W przypadku zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości
dalszego zatrudnienia aplikanta aplikacji sędziowskiej, odbywającego staż na stanowisku
referendarza sądowego, prezes sądu apelacyjnego, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły
Sądownictwa i Prokuratury, przenosi aplikanta na inne miejsce w celu dalszego odbywania
stażu. Przepisów art. 151a § 4 i 6 nie stosuje się.
”
;
71)
po art. 153a dodaje się art. 153b w brzmieniu:
„
Art. 153b.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości przydziela nowe stanowiska referendarza sądowego poszczególnym
sądom, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego i
potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów.
§ 2.
W razie zwolnienia stanowiska referendarza sądowego w sądach działających na obszarze
danej apelacji, prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości,
który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo
innego sądu albo je znosi.
”
;
72)
w art. 155:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Asystent sędziego wykonuje czynności zmierzające do przygotowania spraw sądowych do
rozpoznania oraz czynności z zakresu działalności administracyjnej sądów, o której
mowa w art. 8 pkt 2.
”
,
b)
w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury
lub zdał egzamin sędziowski, prokuratorski, notarialny, adwokacki lub radcowski.
”
,
c)
po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Nabór kandydatów następuje w drodze konkursu, który ma na celu wyłonienie kandydata
o największej wiedzy i najwyższych kwalifikacjach, predyspozycjach i zdolnościach
ogólnych, niezbędnych do wykonywania obowiązków asystenta sędziego.
”
,
d)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Asystentowi sędziego przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Poza wynagrodzeniem zasadniczym
asystentowi sędziego przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagrody jubileuszowe
oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem na
rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach
o pracownikach sądów i prokuratury. Na zasadach określonych w przepisach o pracownikach
sądów i prokuratury asystentowi sędziego mogą być przyznane:
1)
dodatek specjalny z tytułu okresowego zwiększenia obowiązków lub powierzenia dodatkowych
zadań,
2)
nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej.
”
,
e)
§ 6 otrzymuje brzmienie:
„
§ 6.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
zasadniczego asystentów sędziów, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter czynności wykonywanych
przez asystentów sędziów oraz poziom wynagrodzeń urzędników sądów.
”
,
f)
§ 8 otrzymuje brzmienie:
„
§ 8.
Do asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepis art. 82a § 1.
”
,
g)
po § 8 dodaje się § 9 w brzmieniu:
„
§ 9.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do asystentów sędziów stosuje się odpowiednio
przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.
”
;
73)
w art. 155a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Konkurs, o którym mowa w art. 155 § 2a, organizuje właściwy prezes sądu, określony
w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, zwany dalej „prezesem”.
”
,
b)
uchyla się § 4,
c)
§ 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania konkursu, o którym
mowa w art. 155 § 2a, w szczególności skład komisji konkursowych oraz sposób i tryb
ich działania, etapy i przebieg konkursu, a także zakres i sposób udostępniania informacji
kandydatowi, mając na uwadze właściwy dobór kadry asystentów w sądach.
”
;
74)
uchyla się art. 155b;
75)
po art. 155b dodaje się art. 155c-155e w brzmieniu:
„
Art. 155c.
Prezes sądu zatrudnia na stanowisku asystenta sędziego osobę, która ukończyła aplikację
ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury, została zakwalifikowana
w trybie art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i
Prokuratury i zgłosiła się w terminie wskazanym w art. 29a ust. 4 tej ustawy w celu podjęcia
zatrudnienia. Przepisu art. 155 § 2a nie stosuje się.
Art. 155d.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości przydziela nowe stanowiska asystenta sędziego poszczególnym
sądom, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego i
potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów.
§ 2.
W razie zwolnienia stanowiska asystenta sędziego w sądach działających na obszarze
danej apelacji, prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości,
który, w oparciu o kryteria wymienione w § 1, przydziela stanowisko do danego albo
innego sądu albo je znosi.
Art. 155e.
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą, do pełnienia
czynności asystenta sędziego w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na czas określony,
nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą:
1)
do pełnienia czynności asystenta sędziego w innym sądzie na obszarze innej apelacji,
2)
do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej
jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej
- na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepis
art. 78 § 1b stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Jeżeli wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości, delegowanie asystenta sędziego
do pełnienia czynności w innym sądzie może nastąpić nawet bez jego zgody, na okres
nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie asystenta sędziego bez jego zgody może
być powtórzone nie wcześniej niż po upływie trzech lat.
§ 4.
W okresie delegowania, w przypadkach wskazanych w § 1-3, asystent sędziego ma prawo
do wynagrodzenia zasadniczego, przysługującego na jego stanowisku, oraz dodatku za
wieloletnią pracę; przepisy art. 77 § 4 i 6 oraz art. 78 § 1 i 3 stosuje się odpowiednio.
W razie delegowania asystenta sędziego do innego sądu bez jego zgody lub na okres
dłuższy niż sześć miesięcy, asystentowi sędziego przysługuje dodatek w wysokości 10%
wynagrodzenia zasadniczego. W razie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub
innej jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego
nadzorowanej asystentowi sędziego przysługuje dodatek funkcyjny. Do ustalania wysokości
dodatku funkcyjnego stosuje się przepisy o dodatkach funkcyjnych przysługujących pracownikom
sądów i prokuratury.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za zgodą asystenta i zgodnie
z jego kwalifikacjami, do pełnienia obowiązków lub funkcji poza granicami państwa,
w ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe
oraz zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym
umów konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą
Polską, na czas określony, nie dłuższy niż cztery lata. Delegowanie może zostać powtórzone
na kolejny okres, nieprzekraczający czterech lat. Przepisy art. 78a stosuje się odpowiednio.
”
;
76)
w art. 175a § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe sędziów, sędziów w stanie spoczynku,
referendarzy, asystentów sędziów, dyrektorów sądów oraz ich zastępców, kuratorów sądowych,
a także pozostałych urzędników i innych pracowników sądowych, biegłych sądowych oraz
ławników w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy
wynikających ze stosunku pracy bądź innych stosunków służbowych lub realizacji zadań
z zakresu nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów.
”
;
77)
w art. 177 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
W zakresie, o którym mowa w § 2, dyrektor sądu apelacyjnego podlega bezpośrednio Ministrowi
Sprawiedliwości, a dyrektorzy sądów okręgowych i rejonowych - dyrektorowi przełożonego
sądu apelacyjnego.
”
;
78)
w art. 178 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Projekty planów finansowych oraz plany finansowe dla sądów na obszarze apelacji opracowują
dyrektorzy sądów apelacyjnych na podstawie projektów przygotowanych przez dyrektorów
sądów okręgowych i dyrektorów sądów rejonowych, według zasad określonych w przepisach
o finansach publicznych, uwzględniając zakres realizowanych przez sądy zadań, o których
mowa w art. 1 § 2 i 3.
”
;
79)
w art. 179:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Organem kierującym gospodarką finansową sądu jest dyrektor sądu.
”
,
b)
uchyla się § 2,
c)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
Działalność inwestycyjną sądu prowadzą:
1)
dla sądu apelacyjnego i sądów rejonowych działających na obszarze apelacji, w których
powołano dyrektora sądu - dyrektor sądu apelacyjnego,
2)
dla sądu okręgowego oraz sądów rejonowych działających w okręgu sądowym, w których
nie powołano dyrektora sądu - dyrektor sądu okręgowego.
§ 4.
Dyrektor sądu apelacyjnego może przekazać dyrektorowi jednego sądu okręgowego wykonywanie
zadań inwestycyjnych innego sądu okręgowego lub sądów rejonowych.
”
;
80)
po art. 179 dodaje się art. 179a w brzmieniu:
„
Art. 179a.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości może powierzyć jednostce utworzonej na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych określone zadania z zakresu działalności administracyjnej sądów, dotyczące:
1)
realizacji zadań z zakresu informatyzacji sądów oraz obsługi informatycznej sądów,
2)
prowadzenia postępowań o udzielenie zamówienia publicznego.
§ 2.
Jednostka, o której mowa w § 1, może otrzymywać dotacje z budżetu państwa z części
budżetowej odpowiadającej sądom powszechnym na realizację zadań wymienionych w § 1.
”
.
Art. 2.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8 po ust. 7b dodaje się ust. 7c i 7d w brzmieniu:
„
7c.
Odpis prawomocnego wytknięcia uchybienia, w trybie określonym w ust. 7, dołącza się
do akt osobowych prokuratora, któremu wytknięto uchybienie. Do akt osobowych dołącza
się także złożone przez prokuratora zastrzeżenie.
7d.
Po upływie trzech lat od dnia uprawomocnienia się wytknięcia uchybienia, prokurator
przełożony, na wniosek prokuratora, któremu wytknięto uchybienie, zarządza usunięcie
z akt osobowych dokumentów, o których mowa w ust. 7c, jeżeli w tym okresie nie wytknięto
prokuratorowi innego uchybienia.
”
;
2)
w art. 14 w ust. 3:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
osób, które pracowały w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie
badawczym lub innej placówce naukowej i mają tytuł naukowy profesora albo stopień
naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych;
”
,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
adwokatów, radców prawnych oraz prezesa, wiceprezesa, starszych radców lub radców
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, którzy wykonywali ten zawód lub zajmowali
takie stanowisko przez co najmniej trzy lata.
”
;
3)
w art. 14a ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej może być powołany ten, kto, spełniając
warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej
dziesięcioletni staż na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym nie mniej niż sześcioletni
okres pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej, prokuratury apelacyjnej
lub okręgowej, Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratora wojskowej prokuratury
okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu, sędziego sądu apelacyjnego lub okręgowego bądź wojskowego sądu
okręgowego albo co najmniej przez okres dwunastu lat przed powołaniem wykonywał zawód
adwokata, radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa,
starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
2.
Na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej może być powołany ten, kto, spełniając
warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej
sześcioletni okres pracy na stanowisku prokuratora lub sędziego, w tym co najmniej
trzyletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej, prokuratora
wojskowej prokuratury okręgowej lub prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu okręgowego lub wojskowego
sądu okręgowego albo co najmniej przez okres ośmiu lat przed powołaniem wykonywał
zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa,
starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
3.
Na stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej może być powołany ten, kto, spełniając
warunki do objęcia stanowiska prokuratora prokuratury powszechnej, ma co najmniej
czteroletni okres pracy na stanowisku prokuratora prokuratury rejonowej, prokuratora
wojskowej prokuratury garnizonowej, prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, sędziego sądu powszechnego lub wojskowego
albo co najmniej przez okres sześciu lat przed powołaniem wykonywał zawód adwokata,
radcy prawnego, notariusza lub zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego
radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
”
;
4)
w art. 14b ust. 5-11 otrzymują brzmienie:
„
5.
Prokurator okręgowy, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego
w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska
prokuratora prokuratury rejonowej przedstawia jego kandydaturę kolegium prokuratury
okręgowej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną przez wizytatora prokuratury okręgowej.
6.
Prokurator apelacyjny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego
w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska
prokuratora prokuratury okręgowej albo prokuratora prokuratury apelacyjnej przedstawia
jego kandydaturę kolegium prokuratury apelacyjnej, wraz z oceną kwalifikacji sporządzoną
przez wizytatora prokuratury apelacyjnej.
7.
Prokurator Generalny, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia złożonego
w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia stanowiska
prokuratora Prokuratury Generalnej zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata
przez wizytatora Prokuratury Generalnej.
8.
Minister Obrony Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych zgłoszenia
złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków do objęcia
stanowiska prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury zarządza sporządzenie
oceny kwalifikacji kandydata przez wizytatora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.
9.
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, po stwierdzeniu spełnienia wymogów formalnych
zgłoszenia złożonego w terminie oraz stwierdzeniu spełniania przez kandydata warunków
do objęcia stanowiska prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu zarządza sporządzenie oceny kwalifikacji kandydata przez
wizytatora Instytutu Pamięci Narodowej.
10.
Prokurator okręgowy oraz prokurator apelacyjny przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury
zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio prokuratorów prokuratury rejonowej
albo prokuratury okręgowej lub apelacyjnej wraz z opiniami odpowiednio kolegium prokuratury
okręgowej albo kolegium prokuratury apelacyjnej wraz z ocenami sporządzonymi przez
wizytatorów.
11.
Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej i Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
przedstawiają Krajowej Radzie Prokuratury zgłoszenia kandydatów na stanowiska odpowiednio
prokuratorów Prokuratury Generalnej, prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej
prokuratury albo prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu wraz z własnymi opiniami oraz z ocenami kwalifikacji
sporządzonymi przez wizytatorów.
”
;
5)
po art. 14b dodaje się art. 14c-14j w brzmieniu:
„
Art. 14c.
1.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora
albo asesora prokuratury, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw, w których
prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub
środki zaskarżenia, występował przed sądem lub składał pisma procesowe, bądź wykonywał
inne czynności wymienione w art. 3 ust. 1, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw
- wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.
2.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko sędziego, do
zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych kategorii, w których
rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich spraw - wykaz sygnatur
akt wszystkich tych spraw.
3.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy
prawnego bądź zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych
kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował
w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw, ze wskazaniem
sądów, w których sprawy te toczyły się lub toczą, lub odpisy wszystkich, jednak nie
więcej niż stu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem
lub tworzeniem prawa; starszy radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
dołącza ponadto opinię przełożonego.
4.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonuje zawód notariusza, do zgłoszenia
dołącza wykaz stu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie spraw, a jeżeli
sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich tych aktów.
5.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub
stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do zgłoszenia dołącza wykaz
publikacji wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych
opinii prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku
naukowego.
6.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, zajmujący stanowisko prokuratora bądź
sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był delegowany do pełnienia
czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej
podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, do zgłoszenia
dołącza także opis wykonywanych w okresie delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.
7.
Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania:
1)
do prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;
2)
do pełnienia obowiązków w międzynarodowej prokuratorskiej lub sędziowskiej organizacji
pozarządowej;
3)
do pełnienia obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w
ramach działań podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz
zespoły międzynarodowe, działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów
konstytuujących organizacje międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.
8.
Przełożonym, o którym mowa w ust. 6, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie
nastąpiło, a w przypadku podziału tej jednostki na departamenty, biura bądź inne równorzędne
komórki organizacyjne - osoba kierująca tymi komórkami. W stosunku do osób kierujących
daną jednostką lub komórką organizacyjną za przełożonego uznaje się osobę sprawującą
funkcję nadrzędną.
9.
Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko prezesa
lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie
do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy ust. 1-6.
10.
Do kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, który wykonywał więcej niż jeden
z zawodów wskazanych w przepisach ust. 1-5 stosuje się przepisy ust. 1-6, z tym że
łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych
i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać dwustu.
11.
Do zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,
w szczególności opinie i rekomendacje.
Art. 14d.
1.
Oceny kwalifikacji na wolne stanowisko prokuratorskie nie może dokonywać wizytator,
będący małżonkiem, krewnym albo powinowatym kandydata lub pozostający z kandydatem
w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości
co do bezstronności wizytatora.
2.
Jeżeli na jedno wolne stanowisko prokuratorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,
oceny kwalifikacji tych kandydatów dokonuje ten sam wizytator, chyba że z uwagi na
liczbę kandydatów bądź z innych ważnych przyczyn nie jest to możliwe. Oceny kwalifikacji
żadnego z kandydatów nie może dokonywać wizytator, będący małżonkiem, krewnym albo
powinowatym chociażby jednego z nich lub pozostający z jednym z kandydatów w takim
stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności
wizytatora.
3.
Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,
prokurator apelacyjny lub okręgowy któremu złożono zgłoszenie, zapoznaje kandydata
z oceną kwalifikacji. Kandydat w terminie 14 dni od daty zapoznania się z oceną ma
prawo złożyć pisemne uwagi do oceny kwalifikacji.
4.
Uwagi złożone po terminie pozostawia się bez rozpatrzenia, podając przyczynę pozostawienia
złożonych uwag bez rozpatrzenia. Kandydat, którego uwagi pozostawiono bez rozpatrzenia,
w terminie tygodnia może złożyć pisemne zastrzeżenie.
5.
Jeżeli Prokurator Generalny, Minister Obrony Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej,
prokurator apelacyjny lub okręgowy nie uwzględni zastrzeżenia, przekazuje je, wraz
z uwagami Krajowej Radzie Prokuratury, która rozstrzyga w przedmiocie pozostawienia
uwag bez rozpatrzenia.
6.
Po stwierdzeniu, że uwagi wniesiono prawidłowo, Prokurator Generalny, Minister Obrony
Narodowej, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, prokurator apelacyjny lub okręgowy
niezwłocznie zarządza ich rozpatrzenie przez trzech wizytatorów, wyznaczonych na zasadach
określonych w ust. 2. W rozpatrywaniu uwag nie może brać udziału wizytator, który
dokonał oceny kwalifikacji. Wizytatorzy rozpatrują uwagi w terminie nie dłuższym niż
trzydzieści dni.
7.
Wizytatorzy po rozpatrzeniu uwag podtrzymują ocenę kwalifikacji kandydata, do której
uwagi zgłoszono, albo dokonują oceny odmiennej. Stanowisko wizytatorów sporządza się
na piśmie wraz z uzasadnieniem i doręcza się kandydatowi.
Art. 14e.
1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratury
obejmuje prawidłowość i poziom merytoryczny, jak również efektywność wykonywania powierzonych
obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami
i ich złożoności, a także podnoszenie kwalifikacji zawodowych i kulturę osobistą.
2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co
najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych
w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 1, a także na podstawie danych ewidencjonowanych
w prokuraturach, w tym na potrzeby statystyki.
3.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących
się w aktach osobowych prokuratora prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną
lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy
prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego, zawierających wytknięcie uchybienia
w razie oczywistej obrazy prawa.
Art. 14f.
1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego obejmuje analizę sprawności
i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem, kultury osobistej,
umiejętności jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu
orzeczeń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w ust. 1, jest dokonywana w oparciu o badanie co
najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych
w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust. 2, a także na podstawie danych ewidencjonowanych
w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.
3.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 1, dołącza się odpisy znajdujących
się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną oraz wytknięcia
uchybień.
Art. 14g.
1.
Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora lub sędziego albo z innych
przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2 oraz 14f ust. 2 nie jest
możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.
2.
Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,
asesora prokuratury albo sędziego może objąć badaniem także akta spraw nieujęte w
wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki organizacyjnej prokuratury
o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
Art. 14h.
1.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza
albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu
Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie poziomu merytorycznego, sprawności, rzetelności
i terminowości dokonywanych czynności bądź poziomu merytorycznego i rzetelności sporządzonych
opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem
prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania, obejmującej
kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.
2.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego
stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana
w oparciu o badanie co najmniej pięćdziesięciu akt spraw różnych kategorii lub opinii
prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem
prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.
3. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji
może z urzędu objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował
w charakterze zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się
do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
3.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana w oparciu
o badanie co najmniej pięćdziesięciu aktów notarialnych, obejmujących różne kategorie
praw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 14c ust.
4. Przepis art. 14g ust. 1 stosuje się odpowiednio. Sędzia wizytator dokonujący oceny
kwalifikacji może z urzędu objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne
lub akta spraw sądowych, w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania
wpisu lub odmowę dokonania czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie
sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
4.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza
dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną.
5.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza
się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz
zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.
6.
Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,
o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa , oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została
uznana za niebyłą.
7.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza
dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych, w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze , art. 221 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie .
8.
Ocena kwalifikacji kandydata mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy
doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,
rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych
bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.
9.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w ust. 8, dołącza się odpisy prawomocnych
orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.
Art. 14i.
Do oceny kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego
przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 14e-14h.
Art. 14j.
1.
Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie uwzględnia się
predyspozycje osobowościowe kandydata do zawodu prokuratora, w tym umiejętność podejmowania
decyzji i współpracy, odporność na stres oraz przestrzeganie zasad etyki wykonywanego
zawodu.
2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób
dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko prokuratorskie, mając
na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę wykonywanego przez
kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania do zakresu
badań i kryteriów wskazanych w ustawie, zachowania jednolitości kryteriów dla kandydatów
ubiegających się o równorzędne stanowiska w powszechnych i wojskowych jednostkach
prokuratury oraz w Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu - przy uwzględnieniu zróżnicowania kwalifikacji niezbędnych do
prawidłowego wypełniania zadań na poszczególnych stanowiskach i szczeblach organizacyjnych.
”
;
6)
po art. 24b dodaje się art. 24c w brzmieniu:
„
Art. 24c.
1.
Podstawą rozpatrzenia sprawy osobowej przez Krajową Radę Prokuratury są dokumenty
wymagane przepisami prawa oraz akta osobowe osoby, której sprawa dotyczy.
2.
Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1, mogą być załączone opinie służbowe lub zawodowe,
listy rekomendujące oraz inne dokumenty mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia
sprawy.
3.
W uzasadnionych przypadkach można wysłuchać w siedzibie Krajowej Rady Prokuratury,
osobę, której dotyczy sprawa lub kierownika właściwej jednostki organizacyjnej prokuratury
albo Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,
wizytatora lub innego prokuratora.
”
;
7)
po art. 44a dodaje się art. 44b w brzmieniu:
„
Art. 44b.
1.
Właściwy prokurator okręgowy prowadzi dla każdego prokuratora prokuratury rejonowej
i okręgowej osobny wykaz służbowy zawierający podstawowe dane dotyczące jego stosunków
służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu prokuratora,
a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych
okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub
prowadzeniu poszczególnych rodzajów spraw. Właściwy prokurator apelacyjny prowadzi
taki wykaz dla prokuratorów prokuratury apelacyjnej.
2.
Prokurator Generalny prowadzi wykaz, o którym mowa w ust. 1, dla prokuratorów Prokuratury
Generalnej, Naczelny Prokurator Wojskowy - dla prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - dla prokuratorów Głównej Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów oddziałowych komisji ścigania
zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, prokuratorów Biura Lustracyjnego oraz prokuratorów
oddziałowych biur lustracyjnych.
3.
Prokurator Generalny określi, w drodze zarządzenia, wzór wykazów służbowych oraz sposób
ich prowadzenia, na podstawie akt osobowych prowadzonych dla prokuratora, dokumentów
oraz innych informacji, stwierdzających dane zamieszczane w wykazie.
”
;
8)
w art. 50 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
W okresie delegowania, o którym mowa w ust. 6b i 7, ze względu na charakter pracy
i zakres wykonywanych zadań, prokuratorowi może być przyznany odpowiednio przez Ministra
Sprawiedliwości lub Prokuratora Generalnego dodatek specjalny w kwocie nieprzekraczającej
40% łącznie wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego. Dodatek przyznaje się
na czas określony, a w indywidualnych wypadkach - także na czas nieokreślony.
”
;
9)
w art. 50a ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wydatki związane z delegacją prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
są pokrywane z wyodrębnionych środków budżetowych Ministerstwa Obrony Narodowej.
”
;
10)
w art. 58 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokuratorowi może być przyznana, jako pożyczka, pomoc finansowa na zaspokojenie jego
potrzeb mieszkaniowych.
”
;
11)
w art. 62 po ust. 1k dodaje się ust. 1ka w brzmieniu:
„
1ka.
Składki, o której mowa w ust. 1i, nie przekazuje się, jeżeli prokurator zrzekł się
urzędu w związku z powołaniem na stanowisko sędziowskie. Jeżeli stosunek służbowy
sędziego ulega następnie rozwiązaniu lub wygaśnięciu w sposób, o którym mowa w art.
68 ustawy wskazanej w art. 62a ust. 1, składkę należną za okres służby na stanowisku
prokuratorskim przekazuje się na zasadach określonych w ust. 1i-1k.
”
;
12)
po art. 62d dodaje się art. 62e-62l w brzmieniu:
„
Art. 62e.
1.
Efektywność wykonywania zadań oraz kompetencje zawodowe prokuratora podlegają okresowej
ocenie (okresowa ocena prokuratora).
2.
Okresowej oceny pracy prokuratora dokonuje się z punktu widzenia:
1)
prawidłowości, racjonalności, szybkości, sprawności i efektywności działań prokuratora
przy wykonywaniu powierzonych zadań lub funkcji;
2)
kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy, oraz
respektowania praw uczestników postępowania i zasad współpracy przy wykonywaniu powierzonych
zadań lub funkcji;
3)
sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu decyzji merytorycznych;
4)
procesu doskonalenia zawodowego.
3.
Przy dokonywaniu okresowej oceny prokuratora uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości
przydzielonych prokuratorowi spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie
pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.
Art. 62f.
Okresową ocenę prokuratora przeprowadza się w ramach wizytacji jednostki organizacyjnej
prokuratury, przeprowadzanej nie rzadziej niż co cztery lata.
Art. 62g.
1.
Prokurator bezpośrednio przełożony zapoznaje prokuratora z jego oceną, w tym w szczególności
z jej wynikami i ich podsumowaniem, opracowując na tej podstawie indywidualny plan
rozwoju zawodowego prokuratora. Prokuratora apelacyjnego zapoznaje z jego oceną wyznaczony
zastępca Prokuratora Generalnego.
2.
Indywidualny plan rozwoju zawodowego prokuratora sporządza się na czas nie krótszy
niż cztery lata.
3.
Prokurator, w terminie dwóch tygodni od zapoznania się z oceną, ma prawo zgłosić pisemne
uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznego podsumowania
wyników okresowej oceny prokuratora prokurator bezpośrednio przełożony w stosunku
do prokuratora bezpośrednio przełożonego, o którym mowa w ust. 1, zaś w przypadku
prokuratora apelacyjnego i prokuratora okręgowego - Prokurator Generalny.
4.
Prokurator, o którym mowa w ust. 3, zapoznaje prokuratora z ostatecznym podsumowaniem
wyników oceny i w razie potrzeby dokonuje na tej podstawie zmiany indywidualnego planu
rozwoju zawodowego prokuratora w niezbędnym zakresie.
Art. 62h.
1.
Prokurator przełożony podejmuje działania w celu umożliwienia realizacji indywidualnego
planu rozwoju zawodowego prokuratora.
2.
Prokurator ma obowiązek uczestniczyć w opracowaniu i realizacji własnego indywidualnego
planu rozwoju zawodowego.
Art. 62i.
Prokurator Generalny, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje
Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informacje o potrzebach szkoleniowych
podległych mu prokuratorów.
Art. 62j.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Prokuratora Generalnego, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
uszczegółowienie kryteriów, o których mowa w art. 62e ust. 2 i 3, mając na względzie
charakter powinności prokuratorskich, rodzaje przydzielanych do rozpoznania spraw
lub powierzanych zadań bądź funkcji;
2)
szczegółowy sposób oceny pracy prokuratora, w tym podsumowania jej wyników, mając
na względzie konieczność sprawnego i rzetelnego przeprowadzenia oceny pracy prokuratora
oraz dostosowania metodyki jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy prokuratora;
3)
szczegółowy sposób opracowywania indywidualnego planu rozwoju zawodowego prokuratora,
mając na uwadze konieczność uwzględniania w takim planie indywidualnych predyspozycji
prokuratora, a także potrzeb prokuratury w zakresie stałego podnoszenia jakości wykonywania
przez prokuratorów powierzonych im obowiązków.
Art. 62k.
Informacje dotyczące okresowej oceny prokuratora, opracowania i realizacji indywidualnego
planu rozwoju zawodowego prokuratora stanowią tajemnicę prawnie chronioną i podlegają
ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,
określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że prokurator, którego
dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.
Art. 62l.
Okresowej ocenie nie podlegają Prokurator Generalny i jego zastępcy, prokuratorzy
Prokuratury Generalnej, prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, prokuratorzy
Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu
oraz prokuratorzy w okresie delegowania do pełnienia czynności administracyjnych w
Ministerstwie Sprawiedliwości lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także
do prowadzenia zajęć szkoleniowych w tej szkole oraz w okresie delegowania do pełnienia
obowiązków lub funkcji poza granicami państwa.
”
;
13)
w art. 100a:
a)
ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„
8.
Asystentowi prokuratora przysługuje wynagrodzenie zasadnicze. Poza wynagrodzeniem
zasadniczym asystentowi prokuratora przysługuje dodatek za wieloletnią pracę, nagrody
jubileuszowe oraz jednorazowa odprawa w razie ustania stosunku pracy w związku z przejściem
na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę, na zasadach określonych w przepisach
o pracownikach sądów i prokuratury.
”
,
b)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
zasadniczego asystentów prokuratorów, uwzględniając poziom wynagrodzeń prokuratorów
i pracowników prokuratury oraz rodzaj wykonywanych przez asystentów prokuratorów zadań.
”
,
c)
dodaje się ust. 14 w brzmieniu:
„
14.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do asystentów prokuratorów stosuje się odpowiednio
przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych w art. 70 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Do sądów wojskowych, sądów dyscyplinarnych, sędziów sądów wojskowych, asystentów sędziów
oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy art. 4, art. 5, art. 8, art. 22b §
2, art. 37 § 8, art. 37e § 1 i 3, art. 40, art. 41a-41d, art. 42, art. 44-52, art.
53 § 1-3, art. 54, art. 56, art. 57 § 1, art. 58 § 1 i § 3-6, art. 60, art. 65, art.
66, art. 69 § 2, art. 70, art. 71, art. 73-75, art. 77 § 2-2b, § 3a, § 4 i § 6-7,
art. 78 § 1-4, art. 78a § 1-3 i § 6, art. 79, art. 80 § 2d-2h i § 4, art. 82a, art.
83, art. 84 § 3, art. 85, art. 86, art. 89, art. 90, art. 91 § 1, § 1c-2, § 6, § 7
i § 9-12, art. 91a, art. 92, art. 93, art. 94 § 1, § 3 i § 4, art. 95, art. 98 § 1
i 2, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101 § 2-4, art. 102, art. 104-106d, art. 106f,
art. 106g, art. 108, art. 111, art. 114 § 5-7, art. 115-118, art. 120-122, art. 125-128,
art. 130, art. 131, art. 133, art. 147 § 3, art. 156, art. 159 § 1 pkt 5 i pkt 6,
art. 167, art. 169, art. 170 § 3 i art. 171-174 ustawy, o której mowa w art. 32 §
6, oraz przepisy wydane na podstawie art. 41 § 2, art. 41e, art. 57 § 5, art. 58 §
7, art. 78 § 5, art. 78a § 7, art. 91 § 8, art. 106e i art. 148 § 3 tejże ustawy,
z tym że:
1)
określone w tych przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia
ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych i okręgowych oraz prezesa
sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego
sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego, a czynności
i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego - Minister
Sprawiedliwości;
2)
uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy
nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ;
3)
oceny pracy sędziów sądów wojskowych dokonują sędziowie wizytatorzy, powoływani przez
Ministra Sprawiedliwości spośród sędziów wojskowego sądu okręgowego, po zasięgnięciu
opinii kolegium wojskowego sądu okręgowego; negatywna opinia kolegium jest dla Ministra
Sprawiedliwości wiążąca; kandydatów do sprawowania funkcji wizytatora zgłasza prezes
wojskowego sądu okręgowego;
4)
przepisów art. 131 powołanej ustawy nie stosuje się w przypadkach określonych w art.
15 niniejszej ustawy;
5)
uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w przypadku określonym
w art. 61 niniejszej ustawy;
6)
uprawnienia określone w art. 172 § 3 i art. 173 powołanej ustawy nie przysługują ławnikom
w czynnej służbie wojskowej;
7)
obsada wolnych stanowisk sędziowskich, o których mowa w art. 56 § 1 i 2 powołanej
ustawy, następuje z uwzględnieniem potrzeb kadrowych sądownictwa wojskowego.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„
Art. 1a.
Ilekroć w ustawie jest mowa o dyrektorze sądu, w przypadku sądów wojskowych należy
przez to rozumieć prezesa wojskowego sądu okręgowego albo prezesa wojskowego sądu
garnizonowego.
”
;
2)
użyty w art. 3b ust. 1-3, art. 4 ust. 5 i 6, art. 8 ust. 1 i 4, art. 12b ust. 1 oraz
art. 12c w różnych przypadkach wyraz „prezes” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „dyrektor sądu”;
3)
w art. 3a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Właściwy dyrektor sądu lub właściwy prokurator, o którym mowa w art. 5 pkt 5-8, zwany
dalej „prokuratorem”, może zwolnić z obowiązku odbywania stażu urzędniczego lub jego
części osobę, wybraną w drodze konkursu na staż urzędniczy, zwanego dalej „konkursem”,
która wykaże się wymaganą programem stażu urzędniczego wiedzą teoretyczną, w szczególności
znajomością organizacji i funkcjonowania sądu lub prokuratury, umiejętnościami stosowania
tej wiedzy w praktyce oraz znajomością metod i techniki pracy biurowej.
”
;
4)
w art. 4 uchyla się ust. 3;
5)
w art. 5:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w sądzie - dyrektor sądu,
”
,
b)
uchyla się pkt 2 i 3;
6)
w art. 11a:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Właściwy dyrektor sądu apelacyjnego może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków
służbowych w innym sądzie na obszarze danej apelacji, na warunkach określonych w ust.
1, na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy, a na warunkach określonych w ust.
2 - na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy. Delegowanie urzędnika może
być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w sądzie stanowiska: głównego księgowego
i audytora wewnętrznego.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
pozostawał co najmniej osiem lat na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa, wiceprezesa,
starszego radcy lub radcy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo przynajmniej
przez osiem lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza albo przez
dziesięć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem
lub tworzeniem prawa administracyjnego lub pracował w charakterze asesora sądowego
w wojewódzkim sądzie administracyjnym co najmniej dwa lata.
”
;
2)
w art. 7 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego może
być powołany ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6, jeżeli
ukończył 40 lat oraz pozostawał co najmniej dziesięć lat na stanowisku sędziego, prokuratora,
prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
albo przynajmniej przez dziesięć lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub
notariusza. Wymaganie ukończenia 40 lat nie dotyczy sędziego, który co najmniej przez
trzy lata pozostawał na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym w art. 22 w § 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
ma co najmniej dziesięcioletni staż pracy na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa,
wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo
wykonywania w Polsce zawodu adwokata, radcy prawnego lub notariusza.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
opracowywanie programu stażu na stanowisku referendarza sądowego, odbywanego w ramach
aplikacji sędziowskiej, oraz organizowanie przebiegu stażu;
”
;
2)
w art. 17:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Warunkiem dopuszczenia do drugiego etapu konkursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest
uzyskanie z testu minimum punktów określonego, w drodze zarządzenia, przez Ministra
Sprawiedliwości. Jeżeli liczba kandydatów, którzy uzyskali minimum punktów, jest większa
niż dwukrotność limitu przyjęć na aplikację ogólną w danym roku, do drugiego etapu
konkursu dopuszczeni zostają kandydaci, stosownie do liczby uzyskanych punktów, w
liczbie odpowiadającej dwukrotności limitu przyjęć. Przepisy art. 18 ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
3.
Test oraz zadania w ramach pracy pisemnej ze wskazaniem form ich przygotowania opracowuje
zespół konkursowy powołany, po uzyskaniu opinii Rady, przez Ministra Sprawiedliwości.
Testy oraz zadania i formy ich przygotowania są zatwierdzane przez Ministra Sprawiedliwości.
”
,
b)
w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
5 sędziów co najmniej sądu okręgowego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz
2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin
prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości;
”
,
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Przewodniczącego zespołu konkursowego wyznacza, spośród jego członków, Minister Sprawiedliwości.
”
,
d)
w ust. 12 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
5 sędziów co najmniej sądu okręgowego lub wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz
2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin
prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości;
”
;
3)
w art. 21:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przed przystąpieniem do konkursu kandydat uiszcza opłatę za udział w konkursie. Opłata
stanowi dochód Krajowej Szkoły.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
W przypadku złożenia przez kandydata, nie później niż 14 dni przed terminem pierwszego
etapu konkursu, pisemnego oświadczenia o odstąpieniu od udziału w konkursie, Dyrektor
Krajowej Szkoły, na wniosek kandydata, zwraca dwie trzecie uiszczonej opłaty.
”
;
4)
w art. 25 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Na czas odbywania przez aplikanta praktyk, zgodnie z programem aplikacji ogólnej,
Dyrektor Krajowej Szkoły, w uzgodnieniu z patronem koordynatorem, wyznacza aplikantowi
patrona każdej z praktyk, który zapoznaje aplikanta z czynnościami należącymi do zakresu
jego obowiązków w trakcie praktyki i niezwłocznie po jej zakończeniu przedstawia patronowi
koordynatorowi pisemną opinię wraz z oceną przebiegu praktyki. W oparciu o te opinie
i oceny patron koordynator sporządza końcową opinię i ustala łączną ocenę przebiegu
praktyk, stanowiącą średnią arytmetyczną ocen wystawionych przez patronów poszczególnych
praktyk.
”
;
5)
w art. 26 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
O kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów stanowiąca
sumę ocen uzyskanych przez aplikanta z zaliczonych sprawdzianów oraz łącznej oceny
przebiegu praktyk. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o
kolejności decyduje suma punktów stanowiąca sumę ocen uzyskanych przez aplikanta ze
sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
”
;
6)
w art. 28 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Osoba, która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22
pkt 1-4, może, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej
listy klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, złożyć do Dyrektora
Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej
albo o zatrudnienie na stanowisku asystenta sędziego.
”
;
7)
po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu:
„
Art. 29a.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły kwalifikuje aplikantów, którzy złożyli wniosek o zatrudnienie
na stanowisku asystenta sędziego do zatrudnienia na tym stanowisku według kolejności
umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art.
26 ust. 2, do wyczerpania limitu wolnych stanowisk, przedstawionych w wykazie, o którym
mowa w ust. 5.
2.
Aplikantom przysługuje prawo wyboru stanowiska i miejsca zatrudnienia stosownie do
kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której
mowa w art. 26 ust. 2.
3.
O zakwalifikowaniu do zatrudnienia w poszczególnych sądach Dyrektor Krajowej Szkoły
zawiadamia właściwego prezesa sądu oraz aplikanta.
4.
Aplikant powinien zgłosić się w celu podjęcia zatrudnienia w terminie 14 dni od dnia
otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3. W razie nieusprawiedliwionego niepodjęcia
zatrudnienia zakwalifikowanie traci moc.
5.
Minister Sprawiedliwości określa corocznie, w drodze zarządzenia, liczbę wolnych stanowisk
asystentów sędziów przeznaczonych dla osób, które ukończyły aplikację ogólną, uwzględniając
zapotrzebowanie poszczególnych sądów na te stanowiska.
”
;
8)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
1.
Aplikacja sędziowska trwa 48 miesięcy i rozpoczyna się nie później niż w terminie
2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.
2.
W ramach aplikacji sędziowskiej aplikanci odbywają w okresie 30 miesięcy zajęcia w
Krajowej Szkole i praktyki zgodnie z programem aplikacji, a w okresie kolejnych 18
miesięcy staż na stanowisku referendarza sądowego, zgodnie z programem aplikacji.
Przepisy art. 25 ust. 4 i 5 oraz art. 26 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.
3.
W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej zostaje zatrudniony na stanowisku
referendarza sądowego na czas nieokreślony.
”
;
9)
w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W terminie 30 dni od dnia złożenia egzaminu sędziowskiego z wynikiem pozytywnym, Dyrektor
Krajowej Szkoły kieruje aplikanta do odbycia stażu na stanowisku referendarza sądowego.
Przepisy art. 34 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
”
;
10)
w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły powołuje patronów koordynatorów oraz patronów praktyk i staży
spośród, odpowiednio, sędziów, referendarzy sądowych i prokuratorów, za ich zgodą.
Za sprawowanie patronatu przysługuje wynagrodzenie.
”
;
11)
w art. 52 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej
i prokuratorskiej, szczegółowe warunki odbywania w trakcie aplikacji sędziowskiej
stażu na stanowisku referendarza sądowego, jak również sposób ustalania systemu punktowego
oceny zaliczania sprawdzianów i ich poprawek, praktyk i stażu, objętych programem
poszczególnych aplikacji, mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej
niezbędnej do zajmowania stanowiska, odpowiednio, asystenta sędziego, asystenta prokuratora,
referendarza sądowego, sędziego i prokuratora oraz konieczność jednolitej i obiektywnej
oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów, a także wzór dyplomu ukończenia aplikacji
ogólnej;
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 11 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Zebranie przedstawicieli zebrań sędziów sądów apelacyjnych wybiera spośród swego grona
dwóch członków Rady.
”
;
2)
w art. 13:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zebrania sędziów sądów apelacyjnych wybierają przedstawicieli zebrań sędziów sądów
apelacyjnych spośród swych członków w liczbie jednej piątej liczby sędziów danego
sądu apelacyjnego.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wybory przedstawicieli, o których mowa w ust. 1 i 2, przeprowadza się najpóźniej na
miesiąc przed upływem kadencji członków Rady, wybieranych spośród sędziów sądów powszechnych.
Przedstawiciele wybierani są na okres czterech lat.
”
.
Art. 9.
Przepisy art. 26 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
stosuje się także do osób pełniących funkcję prezesa sądu oraz wiceprezesa sądu w
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 10.1 orzeczenie
Kadencje kolegiów sądów apelacyjnych i okręgowych, działających w dotychczasowym składzie,
wygasają z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 11.4 orzeczenia
1.
Z dniem 1 stycznia 2013 r. kierownicy finansowi sądów rejonowych, liczących w tym
dniu co najmniej piętnaście stanowisk sędziowskich, stają się dyrektorami sądów w
rozumieniu art. 21 § 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
2.
Stosunki pracy osób powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska
kierowników finansowych sądów rejonowych, liczących w dniu 1 stycznia 2013 r. mniej
niż piętnaście stanowisk sędziowskich, wygasają z dniem 31 marca 2013 r., chyba że
wcześniej zostały rozwiązane lub wygasły. Do tego czasu pozostają w mocy dotychczasowe
warunki wynagradzania tych osób.
3.
W terminie do dnia 31 marca 2013 r. Minister Sprawiedliwości określi nowe warunki
wynagradzania osób powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska
dyrektorów sądów apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników finansowych
sądów rejonowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych niniejszą
ustawą, z tym że wysokość ustalonego na nowo miesięcznego wynagrodzenia nie może być
niższa od wysokości dotychczas przysługującego miesięcznego wynagrodzenia. Do czasu
ustalenia nowych warunków wynagradzania pozostają w mocy warunki dotychczasowe.
4.
W okresie do dnia 31 grudnia 2014 r. osoby powołane na podstawie dotychczasowych przepisów
na stanowiska dyrektorów sądów apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników
finansowych sądów rejonowych, o których mowa w ust. 1, które nie spełniają wymagań
określonych w art. 32a § 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, są zobowiązane uzupełnić wykształcenie z zakresu zarządzania instytucjami
publicznymi.
5.
W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 4, Minister Sprawiedliwości
może odwołać dyrektora sądu na wniosek prezesa danego sądu.
6.
Osoby powołane na podstawie dotychczasowych przepisów na stanowiska dyrektorów sądów
apelacyjnych, dyrektorów sądów okręgowych oraz kierowników finansowych sądów rejonowych,
o których mowa w ust. 1, które nie spełniają wymogu określonego w art. 32d ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, są zobowiązane wystąpić
z partii politycznej lub zaprzestać pełnienia funkcji publicznej w terminie do dnia
31 grudnia 2012 r.
7.
W przypadku niewypełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 6, Minister Sprawiedliwości
odwołuje dyrektora sądu.
8.
Przepisy ust. 1-7 stosuje się odpowiednio do osób powołanych na podstawie dotychczasowych
przepisów na stanowiska zastępców dyrektorów sądów apelacyjnych, zastępców dyrektorów
sądów okręgowych oraz zastępców kierowników finansowych sądów.
9.
W okresie do dnia 1 stycznia 2013 r. prezesi sądów mogą powierzyć, odpowiednio, dyrektorom
sądów apelacyjnych, dyrektorom sądów okręgowych oraz kierownikom finansowym sądów
rejonowych, o ile zostali powołani w sądach liczących co najmniej piętnaście stanowisk
sędziowskich:
1)
kierowanie działalnością administracyjną sądu, w zakresie wskazanym w art. 8 pkt 1,
ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
2)
zwierzchnictwo służbowe i dokonywanie czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentowanie
sądu w tym zakresie wobec pracowników sądu z wyłączeniem sędziów, referendarzy sądowych
oraz asystentów sędziów;
3)
określanie, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenia i liczby poszczególnych
stanowisk, na których zatrudniani są pracownicy sądu z wyłączeniem sędziów, referendarzy
sądowych oraz asystentów sędziów w wydziałach sądu;
4)
reprezentowanie Skarbu Państwa również w zakresie zadań sądu.
10.
W przypadku, o którym mowa w ust. 9, prezes sądu co najmniej raz w roku określa potrzeby
sądu konieczne dla zapewnienia warunków prawidłowego funkcjonowania i sprawnego wykonywania
przez sąd zadań, o których mowa w art. 1 § 2 i 3 ustawy wskazanej w art. 1, biorąc
pod uwagę prawidłowy ich zakres; nie może jednak wydawać dyrektorowi poleceń, dotyczących
powierzonych kompetencji, z wyjątkiem określonej w ust. 9 pkt 3.
11.
Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe osób powołanych na stanowiska kierowników
finansowych sądów rejonowych oraz ich zastępców przed wejściem w życie niniejszej
ustawy, w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy
wynikających ze stosunku pracy lub realizacji zadań z zakresu nadzoru administracyjnego
nad działalnością administracyjną sądów.
Art. 12.
1.
Termin pierwszego posiedzenia zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji albo zgromadzenia
przedstawicieli sędziów apelacji, o których mowa w art. 33 ustawy, o której mowa w
art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wyznacza się przed upływem 6 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Z dniem poprzedzającym termin pierwszego posiedzenia zgromadzenia ogólnego sędziów
apelacji albo zgromadzenia przedstawicieli sędziów apelacji, jednak nie później niż
z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, znosi się zgromadzenia
ogólne sędziów sądu apelacyjnego.
3.
Do czasu pierwszego posiedzenia zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji albo zgromadzenia
przedstawicieli sędziów apelacji zadania zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji wymienione
w art. 34 pkt 1-4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
wykonują:
1)
zgromadzenia ogólne sędziów sądu apelacyjnego - w zakresie pkt 1, w odniesieniu do
kandydatów na stanowiska sędziów sądu apelacyjnego, oraz w zakresie pkt 2-4;
2)
zgromadzenia ogólne sędziów okręgu albo zgromadzenia przedstawicieli sędziów okręgu
- w zakresie pkt 1, w odniesieniu do kandydatów na stanowiska sędziów sądów okręgowych.
4.
Zgromadzenia ogólne sędziów okręgu i zgromadzenia przedstawicieli sędziów okręgu,
utworzone na podstawie przepisów dotychczasowych, działają w dotychczasowym składzie
do czasu upływu kadencji ich obecnych wybranych członków.
Art. 13.
Kadencje przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów sądów apelacyjnych oraz kadencje
przedstawicieli zgromadzeń ogólnych sędziów okręgów, wybranych przed wejściem w życie
ustawy, wygasają z upływem 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 14.
Powierzenie, na podstawie przepisów dotychczasowych, funkcji przewodniczących wydziałów
na czas nieoznaczony ustaje z mocy prawa z upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy, chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie z pełnienia tej funkcji
w trybie art. 11 § 3a ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 15.
1.
Powoływanie na wolne stanowiska sędziowskie, o których obwieszczono przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, odbywa się na podstawie przepisów dotychczasowych, z tym
że po zniesieniu zgromadzeń ogólnych sędziów sądów apelacyjnych kandydatury na stanowiska
sędziów sądów apelacyjnych oceniają zgromadzenia ogólne sędziów apelacji.
2.
Oceny kwalifikacji asesorów sądowych, którzy zgłosili swoje kandydatury na wolne stanowiska
sędziowskie albo wolne stanowiska prokuratorskie, o których obwieszczono po dniu wejścia
w życie niniejszej ustawy, dokonuje się w trybie i na zasadach obowiązujących przy
dokonywaniu oceny kwalifikacji kandydatów zajmujących stanowiska sędziów sądów powszechnych
oraz przy uwzględnieniu przestrzegania dyscypliny pracy, doskonalenia sposobu wykonywania
obowiązków i podnoszenia kwalifikacji, umiejętności współpracy, jak również predyspozycji
osobowościowych do zawodu sędziego albo do zawodu prokuratora.
Art. 16.
Akty delegowania sędziów sądów rejonowych i sędziów sądów okręgowych do sądów wyższych
wygasają z mocy prawa z upływem 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
chyba że wcześniej upłynął okres delegowania lub nastąpiło odwołanie bądź ustąpienie
sędziego z delegowania.
Art. 17.
1.
Prezesi sądów apelacyjnych powołają sędziów wizytatorów, o których mowa w art. 37d
ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie później
niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Powierzenie, na podstawie przepisów dotychczasowych, funkcji wizytatorów na czas nieoznaczony
ustaje z mocy prawa z upływem 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie z pełnienia tej funkcji.
Art. 18.
1.
Pierwsze wizytacje wydziałów sądów, o których mowa w art. 37c § 1 ustawy, o której
mowa w art. 1, obejmujące oceny pracy sędziów, o których mowa w art. 106a-106g tej
ustawy, zostaną przeprowadzone po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
Prezesi sądów apelacyjnych ustalą plan przeprowadzenia wizytacji, o których mowa w
ust. 1, w wydziałach sądów działających na obszarze apelacji, mając na uwadze konieczność
należytej organizacji pracy sędziów wizytatorów oraz wdrożenia czteroletniego cyklu
przeprowadzania kolejnych wizytacji wydziałów.
3.
Pierwsze wizytacje wydziałów sądów, o których mowa w ust. 1, obejmą okres po dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy; każda następna wizytacja obejmie kolejny czteroletni
okres pracy, liczony od dokonania poprzedniej wizytacji.
Art. 19.
Sąd dyscyplinarny, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
z urzędu podejmuje decyzję w przedmiocie dalszego zawieszenia sędziego w czynnościach
służbowych, jeżeli zawieszenie nastąpiło na podstawie art. 129 § 2 ustawy, o której
mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, w związku z wydaniem uchwały zezwalającej
na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej za przestępstwo nieumyślne lub
umyślne ścigane z oskarżenia prywatnego. Przepisy art. 131 § 1, 4 i 5 ustawy, o której
mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio.
Art. 20.1 orzeczenie
1.
Zarządzenia i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczące organizacji sądów
powszechnych, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują moc do dnia
wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 19 § 1, art.
20 oraz art. 32a § 13 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 155 § 6 oraz art. 155a
§ 7 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie, odpowiednio, art. 155 § 6 oraz art. 155a § 7 ustawy,
o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż
przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 67 § 2 zachowują moc do
czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tego przepisu,
nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4.
Do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 149a § 2
ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak
niż przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, do przeprowadzania
konkursu na stanowisko referendarza sądowego stosuje się odpowiednio dotychczasowe
przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 155a § 7 ustawy, o której mowa w art.
1.
Art. 21.1 orzeczenie
1.
Ilekroć w przepisach innych ustaw jest mowa o sądzie rodzinnym, rozumie się przez
to wydział sądu, do którego właściwości należą sprawy z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, dotyczące demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, jak również
leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych.
2.
Ilekroć w przepisach innych ustaw jest mowa o sądzie gospodarczym, rozumie się przez
to wydział sądu, do którego właściwości należą sprawy z zakresu prawa gospodarczego.
3.
Ilekroć w przepisach innych ustaw jest mowa o sądzie pracy lub ubezpieczeń społecznych,
rozumie się przez to wydział sądu, do którego właściwości należą sprawy z zakresu
prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych.
Art. 22.1 orzeczenie
Przepisów art. 41a-41e ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie stosuje się do postępowań w sprawach skarg i wniosków dotyczących działalności
sądów, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 23.
1.
Pierwsze wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury, obejmujące okresowe oceny
prokuratorów, o których mowa w art. 62e-62k ustawy wskazanej w art. 2, zostaną przeprowadzone
po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
Prokuratorzy, o których mowa w art. 10 ust. 2a ustawy wskazanej w art. 2, ustalą plan
wizytacji, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze konieczność wdrożenia czteroletniego
cyklu przeprowadzania kolejnych wizytacji jednostek.
3.
Pierwsze wizytacje jednostek organizacyjnych prokuratury, o których mowa w ust. 1,
obejmą okres po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy; każda następna wizytacja obejmie
kolejny czteroletni okres pracy, liczony od dokonania poprzedniej wizytacji.
Art. 24.1 orzeczenie
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 100a ust. 10 ustawy, o
której mowa w art. 2, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 100a ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 2, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 2 lat od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 47-49, pkt 52, pkt 54, pkt 55, pkt 56 lit. c, pkt 57 i 58, pkt 63, pkt
69 lit. a w zakresie dodawanych § 2d-2l, art. 2 pkt 7-9, art. 7 pkt 1-2, pkt 3 lit.
b, pkt 4-5, pkt 8-11, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 14, pkt 15 lit. a i c, pkt 21-24, pkt 25 w zakresie art. 34 pkt 4, pkt
77-79, art. 4 i art. 7 pkt 3 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych, ustawę z dnia
18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, ustawę z dnia 25 lipca 2002 r.
- Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ustawę z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie
Najwyższym, ustawę z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury
oraz ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787,
z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188,
poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304, Nr 130, poz. 1376, Nr 185,
poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702 i 2703, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 131, poz. 1102,
Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1410, 1413 i 1417, Nr 178, poz. 1479 i Nr 249, poz.
2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1044 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162,
Nr 64, poz. 433, Nr 73, poz. 484, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 136, poz.
959, Nr 138, poz. 976, Nr 204, poz. 1482 i Nr 230, poz. 1698, z 2008 r. Nr 223, poz.
1457, Nr 228, poz. 1507 i Nr 234, poz. 1571, z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 9, poz. 57,
Nr 26, poz. 156 i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 157, poz. 1241, Nr 178, poz. 1375, Nr 219,
poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 205, poz. 1364 oraz
z 2011 r. Nr 109, poz. 627 i Nr 126, poz. 714.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr
96, poz. 620, Nr 123, poz. 835, Nr 152, poz. 1020, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz.
1726 oraz z 2011 r. Nr 185, poz. 1092 i Nr 201, poz. 1183.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr
104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz. 1043 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 80, poz.
542, Nr 120, poz. 818, Nr 176, poz. 1238 i 1240 i Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr
70, poz. 416, z 2009 r. Nr 68, poz. 584, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr
202, poz. 1553, z 2010 r. Nr 57, poz. 359, Nr 75, poz. 471, Nr 96, poz. 620 i Nr 127,
poz. 857 oraz z 2011 r. Nr 45, poz. 235, Nr 84, poz. 455, Nr 112, poz. 654, Nr 174,
poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104,
z 2006 r. Nr 79, poz. 551, z 2009 r. Nr 19, poz. 101, Nr 157, poz. 1241 i Nr 223,
poz. 1778 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 56, poz. 459, Nr
178, poz. 1375 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578
oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 113, poz. 659 i Nr 203, poz. 1192.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 25, poz. 219, z
2006 r. Nr 157, poz. 1119, z 2008 r. Nr 234, poz. 1571, z 2009 r. Nr 56, poz. 459,
Nr 157, poz. 1241, Nr 178, poz. 1375 i Nr 219, poz. 1706, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228
i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 126, poz. 714.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 1, poz. 4, Nr 26, poz. 156 i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz.
1474, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r.
Nr 53, poz. 273 i Nr 203, poz. 1192.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 264, poz. 2205,
z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162, z 2008 r.
Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 26, poz. 156, Nr 79, poz. 660 i Nr 216, poz. 1676
oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 166, poz. 1317, Nr 210, poz. 1628 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 7, poz. 45,
Nr 47, poz. 278, Nr 200, poz. 1326 i Nr 217, poz. 1429 oraz z 2011 r. Nr 106, poz.
622 i Nr 142, poz. 830.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 200, poz. 1326 i Nr 217, poz. 1429
oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 142, poz. 830.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 37, poz. 286 i Nr 166, poz. 1317, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr
85, poz. 458, Nr 87, poz. 483, Nr 106, poz. 622 i Nr 142, poz. 830.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz.
935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz.
589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz.
586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz.
33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz.
958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz.
912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700 oraz
z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432, Nr 144, poz. 855 i Nr
149, poz. 887.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 1, poz. 4, Nr 26, poz. 156 i 157, Nr 56, poz. 459, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz.
1474, Nr 219, poz. 1706 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r.
Nr 53, poz. 273.
15)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 264, poz. 2205,
z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162, z 2008 r.
Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 26, poz. 156, Nr 79, poz. 660 i Nr 216, poz. 1676
oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.
16)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 166, poz. 1317, Nr 210, poz. 1628 i Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 7, poz. 45,
Nr 47, poz. 278, Nr 200, poz. 1326 i Nr 217, poz. 1429 oraz z 2011 r. Nr 106, poz.
622 i Nr 142, poz. 830.
17)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 216, poz. 1676, z 2010 r. Nr 47, poz. 278, Nr 200, poz. 1326 i Nr 217, poz. 1429
oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 142, poz. 830.
18)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 37, poz. 286 i Nr 166, poz. 1317, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr
85, poz. 458, Nr 87, poz. 483, Nr 106, poz. 622 i Nr 142, poz. 830.
19)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 237, poz. 1651, z 2009 r. Nr 26, poz. 157, Nr 56, poz. 459 i Nr 157, poz. 1241,
z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 113, poz. 659.
20)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 107, poz. 679, Nr 113, poz. 745, Nr 127, poz. 857, Nr 182, poz. 1228 i Nr 238,
poz. 1578 oraz z 2011 r. Nr 22, poz. 114, Nr 112, poz. 654, Nr 122, poz. 696 i Nr
171, poz. 1016.
21)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1417,
z 2009 r. Nr 219, poz. 1706, z 2010 r. Nr 36, poz. 196 oraz z 2011 r. Nr 126, poz.
714.
22)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 25, poz. 219, z
2006 r. Nr 157, poz. 1119, z 2008 r. Nr 234, poz. 1571, z 2009 r. Nr 56, poz. 459,
Nr 157, poz. 1241, Nr 178, poz. 1375 i Nr 219, poz. 1706, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228
i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 126, poz. 714.
23)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 56, poz. 459, Nr
178, poz. 1375 i Nr 223, poz. 1777, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578
oraz z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 113, poz. 659.