Ustawaz dnia 2 lipca 2004 r.o swobodzie działalności gospodarczej
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
- Rozdział 3 - Ewidencja działalności gospodarczej
- Rozdział 4 - Koncesje oraz regulowana działalność gospodarcza
- Rozdział 5 - Kontrola przedsiębiorcy
- Rozdział 6 - Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych
- Rozdział 7 - Mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy
- Rozdział 8 - Przepis końcowy
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.27 orzeczeń
Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów administracji publicznej
w tym zakresie.
Art. 2.1305 orzeczeń
Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa,
usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność
zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.
Art. 3.104 orzeczenia
Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie
upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa
i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków
domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem
turystów.
Art. 4.424 orzeczenia
1.
Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna
niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca
we własnym imieniu działalność gospodarczą.
2.
Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej
przez nich działalności gospodarczej.
Art. 5.59 orzeczeń
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
organ koncesyjny - organ administracji publicznej upoważniony na podstawie ustawy
do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji;
2)
osoba zagraniczna:
a)
osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania za granicą, nieposiadającą obywatelstwa
polskiego,
b)
osobę prawną z siedzibą za granicą,
c)
jednostkę organizacyjną niebędąca osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą
za granicą;
3)
przedsiębiorca zagraniczny - osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą
za granicą;
4)
oddział - wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej,
wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem
wykonywania działalności;
5)
działalność regulowana - działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia
szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.
Art. 6.130 orzeczeń
1.
Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego
na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.
2.
Organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji w sprawie
podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną
osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów
lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.
Art. 7.12 orzeczeń
Państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej na zasadach i w formach określonych
w odrębnych przepisach, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji.
Art. 8.43 orzeczenia
1.
Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości, tworząc korzystne
warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności wspierają
mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.
2.
Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozumieniu przepisów
o dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, przekazują
drogą elektroniczną informacje o warunkach i formach udzielanej pomocy ministrowi
właściwemu do spraw gospodarki, który je gromadzi i udostępnia na stronie internetowej.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są w terminie 30 dni od dnia ustanowienia
programu pomocowego, nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym terminem składania
wniosków o udzielenie pomocy.
Art. 9.47 orzeczeń
Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, organy administracji
publicznej działają z poszanowaniem uzasadnionych interesów przedsiębiorcy.
Art. 10.237 orzeczeń
1.
Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu wniosek o wydanie pisemnej interpretacji
co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia
przez przedsiębiorcę daniny publicznej, w jego indywidualnej sprawie.
2.
Przedsiębiorca nie może być obciążony jakimikolwiek daninami publicznymi, sankcjami
finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji.
3.
Zasady udzielania interpretacji regulują odrębne ustawy.
Art. 11.12 orzeczeń
Organy administracji publicznej są zobowiązane do załatwiania spraw przedsiębiorców
bez zbędnej zwłoki.
Art. 12.11 orzeczeń
Wykonując swe zadania, organy administracji publicznej współdziałają z organizacjami
pracodawców, organizacjami pracowników, organizacjami przedsiębiorców oraz samorządami
zawodowymi i gospodarczymi.
Art. 13.22 orzeczenia
1.
Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych
zasadach jak przedsiębiorcy polscy.
2.
Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy otrzymali zezwolenie na osiedlenie
się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodę na pobyt tolerowany, status uchodźcy
nadany w Rzeczypospolitej Polskiej lub korzystają z ochrony czasowej na jej terytorium,
mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy.
3.
Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do podejmowania i wykonywania
działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej,
z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek
oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe
nie stanowią inaczej.
Rozdział 2
Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej
Art. 14.267 orzeczeń
1.
Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do rejestru
przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo do Ewidencji Działalności Gospodarczej,
zwanej dalej „ewidencją”. Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność
gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.
2.
Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. Zasady wpisu
do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.
Art. 15.1 orzeczenie
Na zasadach określonych w ustawie podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej
może wiązać się dodatkowo z obowiązkiem uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji albo
wpisu do rejestru działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75.
Art. 16.8 orzeczeń
1.
Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji jest obowiązany
umieszczać w oświadczeniach pisemnych, skierowanych w zakresie swojej działalności
do oznaczonych osób i organów, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługiwać
się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie uchybia obowiązkom określonym w przepisach
szczególnych.
3.
Identyfikacja przedsiębiorcy w poszczególnych urzędowych rejestrach następuje na podstawie
numeru identyfikacji podatkowej (NIP).
Art. 17.65 orzeczeń
Przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą na zasadach uczciwej konkurencji i
poszanowania dobrych obyczajów oraz słusznych interesów konsumentów.
Art. 18.61 orzeczeń
Przedsiębiorca jest obowiązany spełniać określone przepisami prawa warunki wykonywania
działalności gospodarczej, w szczególności dotyczące ochrony przed zagrożeniem życia,
zdrowia ludzkiego i moralności publicznej, a także ochrony środowiska.
Art. 19.11 orzeczeń
Jeżeli przepisy szczególne nakładają obowiązek posiadania odpowiednich uprawnień zawodowych
przy wykonywaniu określonego rodzaju działalności gospodarczej, przedsiębiorca jest
obowiązany zapewnić, aby czynności w ramach działalności gospodarczej były wykonywane
bezpośrednio przez osobę legitymującą się posiadaniem takich uprawnień zawodowych.
Art. 20.5 orzeczeń
Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub instrukcji
informacji w języku polskim zawierających:
1)
firmę przedsiębiorcy i jego adres;
2)
nazwę towaru;
3)
inne oznaczenia i informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 21.2 orzeczenia
Jeżeli przedsiębiorca oferuje towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży
na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych
lub druków bezadresowych, jest on obowiązany do podania w ofercie co najmniej następujących
danych:
1)
firmy przedsiębiorcy;
2)
numeru identyfikacji podatkowej (NIP);
3)
siedziby i adresu przedsiębiorcy.
Art. 22.63 orzeczenia
1.
Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą
następuje za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy w każdym przypadku, gdy:
1)
stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2)
jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności,
przekracza równowartość 15 000 euro przeliczonych na złote według średniego kursu
walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego
miesiąc, w którym dokonano transakcji.
2.
Przedsiębiorca będący członkiem spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej może
realizować obowiązek określony w ust. 1 za pośrednictwem rachunku w tej spółdzielczej
kasie oszczędnościowo-kredytowej.
3.
Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wykonywania i pośrednictwa
w realizowaniu przekazów pieniężnych w obrocie zagranicznym stosuje odpowiednio przepisy
art. 63g i art. 111 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe .
Rozdział 3
Ewidencja działalności gospodarczej
Art. 23.9 orzeczeń
1.
Ewidencję prowadzi gmina właściwa dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy, jako zadanie
zlecone z zakresu administracji rządowej. Miejscem zamieszkania jest miejscowość,
w której przebywa przedsiębiorca z zamiarem stałego pobytu.
2.
Dla osób zagranicznych, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu
obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej , podejmujących działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, właściwość
miejscową gminy dla celów ewidencyjnych określa się według głównego miejsca wykonywania
tej działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Organem ewidencyjnym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta.
4.
Ewidencję prowadzi się w systemie informatycznym.
Art. 24.17 orzeczeń
1.
Ewidencja jest jawna.
2.
Każdy ma prawo dostępu do danych zawartych w ewidencji i do przeglądania akt ewidencyjnych
przedsiębiorcy wpisanego do ewidencji.
3.
Domniemywa się, że dane wpisane do ewidencji są prawdziwe. Jeżeli dane wpisano do
ewidencji niezgodnie ze zgłoszeniem przedsiębiorcy lub bez tego zgłoszenia, przedsiębiorca
ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem,
że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o
sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.
Art. 25.53 orzeczenia
1.
Dla przedsiębiorcy wpisanego do ewidencji prowadzi się akta ewidencyjne obejmujące
w szczególności dokumenty stanowiące podstawę wpisu.
2.
Jeżeli przepis szczególny nakazuje zgłoszenie określonych danych organowi ewidencyjnemu
lub wpisanie ich do ewidencji, a dane te nie podlegają według przepisów ustawy wpisowi
do ewidencji, dokumenty zawierające te dane składa się do akt ewidencyjnych.
Art. 26.3 orzeczenia
1.
Wpis do ewidencji jest dokonywany na wniosek, chyba że przepis szczególny przewiduje
wpis z urzędu.
2.
Wpisem do ewidencji jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.
Art. 27.6 orzeczeń
1.
Wniosek o wpis do ewidencji składa się na formularzu zgodnym z określonym wzorem urzędowym,
o którym mowa w art. 43 pkt 1. Składając wniosek, wnioskodawca uiszcza opłatę.
2.
Wniosek o dokonanie wpisu do ewidencji zawiera:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;
3)
oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adres,
pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje
działalność poza miejscem zamieszkania - adres głównego miejsca wykonywania działalności
i oddziału, jeżeli został utworzony;
4)
określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją
Działalności (PKD);
5)
informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej;
6)
informacje o umowie spółki cywilnej, jeżeli taka została zawarta;
7)
dane stałego pełnomocnika, uprawnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, o ile
przedsiębiorca udzielił takiego pełnomocnictwa.
3.
Gdy wniosek nie zawiera danych, o których mowa w ust. 2, lub jest nieopłacony, organ
ewidencyjny niezwłocznie wzywa do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem
pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
4.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie posiada numeru PESEL, składa do akt ewidencyjnych
poświadczoną przez upoważnionego pracownika urzędu gminy kopię paszportu albo innego
dokumentu potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo.
5.
Wniosek o wpis do ewidencji może być wysłany listem poleconym. W tym przypadku własnoręczność
podpisu wnioskodawcy powinna być poświadczona przez notariusza.
Art. 28.1 orzeczenie
1.
Wniosek o wpis do ewidencji podlega opłacie w wysokości 100 złotych, a jeżeli wniosek
dotyczy zmiany wpisu opłata wynosi 50 złotych. Pobrane opłaty stanowią dochód budżetu
gminy prowadzącej ewidencję.
2.
Wniosek o wykreślenie wpisu jest zwolniony z opłat.
3.
Rada gminy może określić niższe stawki opłaty albo wprowadzić zwolnienie od opłat,
uwzględniając w szczególności rodzaj wykonywanej działalności.
Art. 29.3 orzeczenia
1.
Organ ewidencyjny wydaje decyzję o wpisie.
2.
Decyzję o wpisie do ewidencji wydaje się niezwłocznie, nie później niż w terminie
3 dni roboczych od dnia wpływu wniosku, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3.
3.
Decyzja o wpisie zawiera:
1)
firmę przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;
3)
oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń przedsiębiorcy, adres, pod którym
jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność
poza miejscem zamieszkania - adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału,
jeżeli został utworzony;
4)
określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją
Działalności (PKD).
4.
Decyzja o wpisie zawiera również dane, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 5-15, jeżeli
wpis ich dotyczy.
5.
Decyzja o wpisie do ewidencji podlega natychmiastowemu wykonaniu, z wyjątkiem decyzji
o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji.
Art. 30.14 orzeczeń
1.
Wpisowi do ewidencji podlegają:
1)
firma przedsiębiorcy;
2)
numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3)
oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń przedsiębiorcy, adres, pod którym
jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność
poza miejscem zamieszkania - adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału,
jeżeli został utworzony;
4)
określenie przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją
Działalności (PKD);
5)
informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej;
6)
informacje o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnych;
7)
informacje o ogłoszeniu upadłości, umorzeniu i zakończeniu tego postępowania;
8)
informacje o wszczęciu postępowania naprawczego;
9)
informacje o udzieleniu, zmianie i cofnięciu koncesji;
10)
informacje o stwierdzeniu wygaśnięcia koncesji, jeżeli przepisy ustaw odrębnych przewidują
wydanie takiej decyzji;
11)
informacje o wpisie do rejestru działalności regulowanej oraz o wykreśleniu z rejestru;
12)
informacje o uzyskaniu zezwolenia lub licencji i ich cofnięciu;
13)
informacje o umowie spółki cywilnej, jeżeli taka została zawarta;
14)
dane stałego pełnomocnika, uprawnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, o ile
przedsiębiorca udzielił takiego pełnomocnictwa;
15)
informacja o ustanowieniu kuratora.
2.
Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 6, 7, 9-12 i 15, podlegają wpisowi z urzędu.
Art. 31.2 orzeczenia
1.
Wpis do ewidencji polega na wprowadzeniu do systemu informatycznego danych zawartych
w decyzji niezwłocznie po jej wydaniu. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych
w ewidencji.
2.
W przypadku wydania decyzji o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji, wpis następuje
w chwili, gdy decyzja stanie się ostateczna.
Art. 32.6 orzeczeń
Organ ewidencyjny wydaje decyzję o odmowie wpisu, gdy:
1)
wniosek dotyczy działalności nieobjętej przepisami ustawy;
2)
wniosek został złożony przez osobę nieuprawnioną;
3)
prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wniosku działalności gospodarczej
przez przedsiębiorcę.
Art. 33.57 orzeczeń
1.
Przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o:
1)
zmianę wpisu - w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których mowa w art. 27 ust.
2, powstałej po dniu dokonania wpisu do ewidencji;
2)
wykreślenie - w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności
gospodarczej.
2.
Do wniosku w sprawie zmian i wykreślenia stosuje się odpowiednio przepisy art. 27.
3.
Zmiana miejsca zamieszkania przedsiębiorcy podlega wpisowi przez organ ewidencyjny,
który był właściwy przed zmianą. Po dokonaniu zmiany wpisu organ ewidencyjny przekazuje
niezwłocznie decyzję o wpisie do organu właściwego ze względu na nowe miejsce zamieszkania
wraz z aktami ewidencyjnymi.
4.
Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio do zmiany głównego miejsca wykonywania działalności
gospodarczej w przypadku osób zagranicznych, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu
obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 34.13 orzeczeń
Sąd rejonowy - sąd gospodarczy przesyła niezwłocznie właściwemu organowi ewidencyjnemu
odpis postanowienia o ogłoszeniu upadłości, umorzeniu postępowania upadłościowego
oraz o zakończeniu postępowania upadłościowego.
Art. 35.6 orzeczeń
1.
Organ koncesyjny przesyła niezwłocznie właściwemu organowi ewidencyjnemu odpis ostatecznej
decyzji o udzieleniu, zmianie i cofnięciu koncesji, a także decyzję o stwierdzeniu
wygaśnięcia koncesji, jeżeli przepis szczególny przewiduje wydanie takiej decyzji.
2.
Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do zezwoleń i licencji, o których mowa w art.
75.
Art. 36.1 orzeczenie
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, po dokonaniu wpisu oraz po wydaniu
decyzji o wykreśleniu wpisu przedsiębiorcy, przesyła właściwemu organowi ewidencyjnemu
zaświadczenie o dokonaniu wpisu lub decyzję o wykreśleniu.
Art. 37.11 orzeczeń
1.
Dane zawarte w ewidencji nie mogą być z niej usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej.
2.
Wpis do ewidencji podlega wykreśleniu z urzędu w przypadku:
1)
gdy prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wpisie działalności gospodarczej
przez przedsiębiorcę;
2)
wpisania do rejestru przedsiębiorców spółki handlowej powstałej z przekształcenia
spółki cywilnej, w zakresie działalności wpisanej do rejestru przedsiębiorców;
3)
stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej.
3.
Wpis do ewidencji podlega wykreśleniu, także w przypadku gdy organ ewidencyjny dokonał
go z naruszeniem prawa. W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu
administracyjnym dotyczące wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji.
4.
Wykreślenie w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, następuje z chwilą otrzymania
przez organ ewidencyjny informacji o wpisaniu przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców,
przekazanej przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, na podstawie przepisów
o Krajowym Rejestrze Sądowym.
Art. 38.1 orzeczenie
1.
Organ ewidencyjny może wykreślić z urzędu wpis zawierający dane niezgodne z rzeczywistym
stanem rzeczy, po uprzednim wezwaniu przedsiębiorcy do złożenia oświadczenia w terminie
7 dni.
2.
Organ ewidencyjny z urzędu sprostuje wpis zawierający oczywiste błędy lub niezgodności
z treścią decyzji.
Art. 39.
Organ ewidencyjny jest obowiązany do przekazania drogą elektroniczną, w terminie 7
dni od dnia wydania decyzji, informacji o wykreśleniu przedsiębiorcy z ewidencji właściwemu
ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania przedsiębiorcy: urzędowi statystycznemu,
naczelnikowi urzędu skarbowego oraz oddziałowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 40.
1.
Wniosek o wpis do ewidencji może być złożony w formie elektronicznej. Wniosek składany
w formie elektronicznej powinien zawierać dane w ustalonym formacie elektronicznym,
zawarte we wzorze urzędowym, o którym mowa w art. 43 pkt 1, oraz powinien być opatrzony
bezpiecznym podpisem elektronicznym znakowanym czasem, weryfikowanym za pomocą ważnego
kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie
elektronicznym.
2.
W sposób określony w ust. 1 może być wniesiony również wniosek, o którym mowa w art.
44.
3.
Minister właściwy do spraw informatyzacji po zasięgnięciu opinii ministra właściwego
do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania dla systemu teleinformatycznego,
2)
warunki, jakim powinny odpowiadać elektroniczne nośniki informatyczne oraz środki
komunikacji elektronicznej, na których wnioski mogą być wnoszone,
3)
tryb odtwarzania danych zawartych we wnioskach oraz sposób ich przechowywania i zabezpieczania
- uwzględniając potrzebę zapewnienia integralności danych zawartych we wniosku, a
także możliwości automatycznego przenoszenia ich do ewidencji.
Art. 41.13 orzeczeń
1.
Tworzy się Centralną Informację o Działalności Gospodarczej, zwaną dalej „Centralną
Informacją”, z oddziałami przy organach ewidencyjnych.
2.
Centralną Informację prowadzi minister właściwy do spraw gospodarki.
3.
Zadaniem Centralnej Informacji jest:
1)
prowadzenie zbioru informacji o danych zawartych w ewidencji;
2)
udzielanie z ewidencji informacji o wpisie;
3)
wydawanie zaświadczeń o treści wpisów w ewidencji.
Art. 42.4 orzeczenia
1.
Każdy ma prawo otrzymać zaświadczenie o treści wpisu w ewidencji lub informację o
wpisie.
2.
Zaświadczenia wydają oraz udzielają pisemnych informacji oddziały, o których mowa
w art. 41 ust. 1.
3.
Wydanie zaświadczenia oraz udzielenie pisemnej informacji podlega opłacie.
4.
Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.
5.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa
w ust. 3, biorąc pod uwagę uzasadnione koszty wydawania zaświadczeń i udzielania pisemnych
informacji.
Art. 43.2 orzeczenia
Minister właściwy do spraw gospodarki po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do
spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór urzędowy, sposób i miejsce udostępniania formularzy wniosków o wpis do ewidencji,
uwzględniając warunki powszechnej dostępności formularzy oraz uwzględniając prowadzenie
ewidencji w systemie informatycznym;
2)
szczegółową treść wpisów, uwzględniając treść wniosku i zakres wpisów dokonywanych
z urzędu;
3)
organizację oraz szczegółowy sposób prowadzenia Centralnej Informacji oraz ewidencji,
uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego obiegu informacji oraz zakres danych
objętych wpisem do ewidencji;
4)
tryb przekazywania przez organy ewidencyjne danych ewidencyjnych do Centralnej Informacji,
uwzględniając sposób wykorzystania systemów teleinformatycznych;
5)
tryb wydawania zaświadczeń o treści wpisów i udzielania pisemnych informacji o wpisie
przez oddziały, o których mowa w art. 41 ust. 1, uwzględniając jawność i powszechny
dostęp do danych zawartych w ewidencji.
Art. 44.
Przedsiębiorca podejmujący działalność wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedsiębiorców
albo do ewidencji może złożyć wniosek zawierający żądanie:
1)
wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON);
2)
zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach
ewidencji i identyfikacji podatników i płatników;
3)
zgłoszenia płatnika składek lub zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych lub ich zmiany
w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.
Art. 45.
1.
Wniosek, o którym mowa w art. 44, organ prowadzący rejestr przedsiębiorców albo organ
ewidencyjny przesyła, w tym za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, niezwłocznie
po dokonaniu wpisu, do właściwych organów urzędowych rejestrów wraz z odpisem postanowienia
o dokonaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców albo decyzją o wpisie do ewidencji.
2.
Ilekroć przepis szczególny nakazuje przedsiębiorcy złożenie dodatkowych dokumentów
do wniosku, o którym mowa w art. 44, organ prowadzący rejestr przedsiębiorców lub
organ ewidencyjny przesyła złożone przez przedsiębiorcę dokumenty wraz z wnioskiem.
3.
Na wniosek przedsiębiorcy upoważniony pracownik urzędu gminy poświadcza zgodność przedstawionych
odpisów tych dokumentów lub sporządza taki odpis.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazywania
wniosków i dokumentów do właściwych organów, uwzględniając możliwość elektronicznego
przetwarzania danych oraz zawartość danych.
Rozdział 4
Koncesje oraz regulowana działalność gospodarcza
Art. 46.62 orzeczenia
1.
Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
1)
poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego
magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych
wyrobiskach górniczych;
2)
wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią
o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;
3)
wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami
i energią;
4)
ochrony osób i mienia;
5)
rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych;
6)
przewozów lotniczych.
2.
Szczegółowy zakres i warunki wykonywania działalności gospodarczej podlegającej koncesjonowaniu
określają przepisy odrębnych ustaw.
3.
Wprowadzenie innych koncesji w dziedzinach działalności gospodarczej mających szczególne
znaczenie ze względu na bezpieczeństwo państwa lub obywateli albo inny ważny interes
publiczny jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy działalność ta nie może być wykonywana
jako wolna lub po uzyskaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej albo zezwolenia
oraz wymaga zmiany niniejszej ustawy.
Art. 47.5 orzeczeń
1.
Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, udzielenie, odmowa udzielenia,
zmiana i cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu należy do ministra właściwego
ze względu na przedmiot działalności gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji.
2.
Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu
w stosunku do wniosku następuje w drodze decyzji.
3.
Koncesji udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 5 lat i nie dłuższy niż 50
lat, chyba że przedsiębiorca wnioskuje o udzielenie koncesji na czas krótszy.
Art. 48.35 orzeczeń
1.
Organ koncesyjny może określić w koncesji, w granicach przepisów odrębnych ustaw,
szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją.
2.
Organ koncesyjny jest obowiązany przekazać każdemu zainteresowanemu przedsiębiorcy
szczegółową informację o warunkach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wszczęciu
postępowania w sprawie udzielenia koncesji.
Art. 49.12 orzeczeń
1.
Wniosek o udzielenie lub o zmianę koncesji zawiera:
1)
firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania
i adresu oraz adresu głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców lub w ewidencji oraz numer identyfikacji podatkowej
(NIP);
3)
określenie rodzaju i zakresu wykonywania działalności gospodarczej, na którą ma być
udzielona koncesja.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy podać także informacje oraz dołączyć dokumenty
określone w przepisach regulujących działalność gospodarczą wymagającą uzyskania koncesji.
Art. 50.52 orzeczenia
Przed podjęciem decyzji w sprawie udzielenia koncesji lub jej zmiany organ koncesyjny
może:
1)
wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji
poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania
określonej działalności gospodarczej, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia;
2)
dokonać sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie koncesji w celu stwierdzenia,
czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją
oraz czy daje rękojmię prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją.
Art. 51.
1.
W przypadku gdy organ koncesyjny przewiduje udzielenie ograniczonej liczby koncesji,
fakt ten ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
określenie przedmiotu i zakresu działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona
koncesja;
2)
liczbę koncesji;
3)
szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej, na którą ma być udzielona
koncesja, o ile organ koncesyjny, w granicach przepisów odrębnych ustaw, przewiduje
ich określenie;
4)
termin i miejsce składania wniosków o udzielenie koncesji;
5)
wymagane dokumenty i informacje dodatkowe;
6)
czas, na jaki może być udzielona koncesja.
3.
Przepisu art. 60 nie stosuje się.
Art. 52.5 orzeczeń
1.
Jeżeli liczba przedsiębiorców, spełniających warunki do udzielenia koncesji i dających
rękojmię prawidłowego wykonywania działalności objętej koncesją, jest większa niż
liczba koncesji przewidzianych do udzielenia, organ koncesyjny zarządza przetarg,
którego przedmiotem jest udzielenie koncesji.
2.
W postępowaniu o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych
organ koncesyjny zarządza przetarg, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku dokonania
oceny wniosków w trybie art. 36 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji liczba przedsiębiorców pozostaje większa niż liczba koncesji.
Art. 53.
1.
Organ koncesyjny ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” o konieczności przeprowadzenia przetargu wśród przedsiębiorców, o których
mowa w art. 52 ust. 1.
2.
W ogłoszeniu organ koncesyjny określa również:
1)
minimalną opłatę, za którą może być udzielona koncesja - nie niższą niż opłata skarbowa
albo inna opłata o charakterze publicznoprawnym, przewidziana w odrębnych przepisach
za udzielenie koncesji;
2)
miejsce i termin składania ofert;
3)
szczegółowe warunki, jakie powinna spełniać oferta;
4)
wysokość, formę i termin wniesienia wadium;
5)
termin rozstrzygnięcia przetargu.
3.
Przetarg przeprowadza właściwy organ koncesyjny.
4.
Ofertę sporządzoną w języku polskim składa się w terminie, miejscu i formie określonych
stosownie do ust. 1 i 2, w zapieczętowanych kopertach.
5.
Oferta zawiera:
1)
firmę przedsiębiorcy, oznaczenie jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania
i adresu oraz adresu głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
2)
deklarowaną wysokość opłaty za udzielenie koncesji.
6.
Oferty złożone nie podlegają wycofaniu.
Art. 54.
1.
Organ koncesyjny dokonuje wyboru ofert w liczbie zgodnej z liczbą koncesji, o której
mowa w art. 51 ust. 2 pkt 2, kierując się wysokością zadeklarowanych opłat za udzielenie
koncesji.
2.
W przypadku gdy kilku przedsiębiorców zadeklarowało opłatę w takiej samej wysokości,
organ koncesyjny wzywa tych przedsiębiorców do ponownego zadeklarowania wysokości
opłaty i wybiera ofertę przedsiębiorcy, który zadeklarował wyższą opłatę.
3.
Organ koncesyjny przekazuje przedsiębiorcom, którzy złożyli oferty, pisemną informację
o wyniku przetargu, niezwłocznie po jego rozstrzygnięciu, oraz:
1)
zwraca wadium przedsiębiorcom, których oferty nie zostały wybrane;
2)
zalicza wadium na poczet opłaty przedsiębiorcom, których oferty zostały wybrane.
4.
Organ koncesyjny udziela koncesji przedsiębiorcom, których oferty zostały wybrane.
Art. 55.
1.
Przedsiębiorca przekazujący podczas postępowania o udzielenie koncesji informacje
stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji może zgłosić wniosek, aby informacjom tym była nadana klauzula poufności.
2.
Informacjom nadaje się klauzulę poufności, pod warunkiem, że przedsiębiorca:
1)
przekazując informacje, uzasadni swoje żądanie;
2)
z przekazanych informacji sporządzi streszczenie, które może zostać udostępnione innym
uczestnikom postępowania.
3.
Informacje, którym nadano klauzulę poufności, nie mogą być udostępniane innym uczestnikom
postępowania bez zgody przedsiębiorcy przekazującego informacje.
Art. 56.46 orzeczeń
1.
Organ koncesyjny może odmówić udzielenia koncesji lub ograniczyć jej zakres w stosunku
do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany koncesji:
1)
gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków wykonywania działalności gospodarczej objętej
koncesją określonych w ustawie lub warunków podanych do wiadomości przedsiębiorcom
w trybie art. 48 ust. 2 lub art. 51 ust. 1;
2)
ze względu na zagrożenie obronności i bezpieczeństwa państwa lub obywateli;
3)
jeżeli w wyniku przeprowadzonego przetargu, o którym mowa w art. 52, udzielono koncesji
innemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom;
4)
w przypadkach określonych w odrębnych przepisach.
2.
Organ koncesyjny może czasowo wstrzymać udzielanie koncesji, ze względu na przyczyny
wymienione w ust. 1 pkt 2, ogłaszając o tym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 57.14 orzeczeń
1.
Organ koncesyjny jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w zakresie:
1)
zgodności wykonywanej działalności z udzieloną koncesją;
2)
przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej;
3)
obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych
obywateli.
2.
Osoby upoważnione przez organ koncesyjny do dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności
do:
1)
wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana
działalność gospodarcza objęta koncesją, w dniach i w godzinach, w których ta działalność
jest wykonywana lub powinna być wykonywana;
2)
żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji
oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli.
3.
Organ koncesyjny może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w
wyznaczonym terminie.
Art. 58.52 orzeczenia
1.
Organ koncesyjny cofa koncesję, w przypadku gdy:
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej koncesją;
2)
przedsiębiorca nie podjął w wyznaczonym terminie działalności objętej koncesją, mimo
wezwania organu koncesyjnego, lub trwale zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej
objętej koncesją.
2.
Organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca:
1)
rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej
działalności gospodarczej, określone przepisami prawa;
2)
w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami
określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą
koncesją.
3.
Organ koncesyjny może cofnąć koncesję albo zmienić jej zakres ze względu na zagrożenie
obronności i bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa obywateli, a także w razie
ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy.
Art. 59.13 orzeczeń
Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi koncesyjnemu wszelkie zmiany danych,
o których mowa w art. 49, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.
Art. 60.1 orzeczenie
1.
Przedsiębiorca, który zamierza podjąć działalność gospodarczą wymagającą uzyskania
koncesji, może ubiegać się o przyrzeczenie wydania koncesji, zwane dalej „promesą”.
W promesie uzależnia się udzielenie koncesji od spełnienia warunków wykonywania działalności
gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji.
2.
W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielenia koncesji,
z wyłączeniem art. 52-54.
3.
W promesie ustala się okres jej ważności, z tym że nie może on być krótszy niż 6 miesięcy.
4.
W okresie ważności promesy nie można odmówić udzielenia koncesji na wykonywanie działalności
gospodarczej określonej w promesie, chyba że:
1)
uległy zmianie dane zawarte we wniosku o udzielenie promesy;
2)
wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków określonych w promesie;
3)
wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1 i 2.
Art. 61.
Przedsiębiorca, któremu cofnięto koncesję z przyczyn, o których mowa w art. 58 ust.
1 pkt 1 i ust. 2, może wystąpić z wnioskiem o ponowne udzielenie koncesji w takim
samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu
koncesji.
Art. 62.1 orzeczenie
1.
Za udzielenie koncesji lub jej zmianę oraz za udzielenie promesy pobiera się opłatę
skarbową, chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej, z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Jeżeli koncesji udzielono w trybie przetargu, za udzielenie koncesji pobiera się opłatę
w wysokości, o której mowa w art. 54 ust. 1 lub ust. 2.
3.
Opłatę, o której mowa w art. 54 ust. 1 lub ust. 2, wnosi się na rachunek organu koncesyjnego,
chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej.
Art. 63.2 orzeczenia
W sprawach nieuregulowanych w przepisach art. 47-61 stosuje się przepisy odrębnych
ustaw regulujących działalność podlegającą koncesjonowaniu.
Art. 64.8 orzeczeń
1.
Jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością
regulowaną w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność,
jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu
wpisu w rejestrze działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75.
2.
Wpis do rejestru działalności regulowanej podlega opłacie skarbowej, chyba że przepisy
odrębne stanowią inaczej.
Art. 65.2 orzeczenia
1.
Organ prowadzący, na podstawie przepisów regulujących daną działalność gospodarczą,
rejestr działalności regulowanej dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu
przez przedsiębiorcę oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania
tej działalności.
2.
Oświadczenie składa się na piśmie do organu prowadzącego rejestr działalności regulowanej.
3.
Przedsiębiorca podlegający wpisowi do ewidencji może złożyć wniosek wraz z oświadczeniem
również we właściwym organie ewidencyjnym, wskazując organ prowadzący rejestr działalności
regulowanej.
4.
Treść oświadczenia, sposób prowadzenia rejestru oraz dane podlegające wpisowi do rejestru
określają przepisy ustaw regulujących daną działalność.
5.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje z urzędu zaświadczenie o
dokonaniu wpisu do rejestru.
Art. 66.3 orzeczenia
1.
Rejestr działalności regulowanej jest jawny. Każdy ma prawo dostępu do zawartych w
nim danych za pośrednictwem organu, który prowadzi rejestr.
2.
Dla przedsiębiorcy wpisanego do rejestru prowadzi się akta rejestrowe, obejmujące
w szczególności dokumenty stanowiące podstawę wpisu oraz decyzje dotyczące wykreślenia
wpisu.
3.
Wpis do rejestru może być wykreślony wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez
ustawę.
4.
Organ prowadzący rejestr sprostuje z urzędu wpis do rejestru zawierający oczywiste
błędy lub niezgodności ze stanem faktycznym.
5.
Przedsiębiorca jest obowiązany zgłosić zmianę danych wpisanych do rejestru w terminie
14 dni od dnia zajścia zdarzenia, które spowodowało zmianę tych danych.
Art. 67.1 orzeczenie
1.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej jest obowiązany dokonać wpisu przedsiębiorcy
do tego rejestru w terminie 7 dni od dnia wpływu do tego organu wniosku o wpis wraz
z oświadczeniem o spełnieniu warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej,
dla której rejestr jest prowadzony.
2.
Jeżeli właściwy organ nie dokona wpisu w terminie, o którym mowa w ust. 1, a od dnia
wpływu wniosku do tego organu upłynęło 14 dni, przedsiębiorca może rozpocząć działalność
po uprzednim zawiadomieniu o tym na piśmie organu, który nie dokonał wpisu. Nie dotyczy
to przypadku, gdy organ wezwał przedsiębiorcę do uzupełnienia wniosku o wpis nie później
niż przed upływem 7 dni od dnia jego otrzymania. W takiej sytuacji termin, o którym
mowa w zdaniu pierwszym, biegnie odpowiednio od dnia wpływu uzupełnienia wniosku o
wpis.
Art. 68.3 orzeczenia
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, w drodze decyzji, odmawia wpisu
przedsiębiorcy do rejestru, w przypadku gdy:
1)
wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej
objętej wpisem;
2)
przedsiębiorcę wykreślono z rejestru tej działalności regulowanej z przyczyn, o których
mowa w art. 71 ust. 1, w okresie 3 lat poprzedzających złożenie wniosku.
Art. 69.3 orzeczenia
Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać wszystkie dokumenty niezbędne do wykazania
spełniania warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej.
Art. 70.3 orzeczenia
Spełnianie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej
podlega kontroli, w szczególności przez organ prowadzący rejestr danej działalności.
Przepis art. 57 stosuje się odpowiednio.
Art. 71.9 orzeczeń
1.
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania
przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy:
1)
przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym;
2)
przedsiębiorca nie usunął naruszeń warunków wymaganych do wykonywania działalności
regulowanej w wyznaczonym przez organ terminie;
3)
stwierdzi rażące naruszenie warunków wymaganych do wykonywania działalności regulowanej
przez przedsiębiorcę.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ z urzędu wykreśla wpis
przedsiębiorcy w rejestrze działalności regulowanej.
Art. 72.1 orzeczenie
1.
Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru działalności regulowanej, może uzyskać
ponowny wpis do tego rejestru nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji
o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej z przyczyn, o których mowa w art.
71 ust. 1.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą
bez wpisu do rejestru działalności regulowanej.
Art. 73.2 orzeczenia
Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wykreśla wpis przedsiębiorcy w rejestrze
na jego wniosek.
Art. 74.1 orzeczenie
W sprawach nieuregulowanych w art. 64-73 stosuje się przepisy ustaw określających
wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do rejestru działalności
regulowanej.
Art. 75.34 orzeczenia
1.
Uzyskania zezwolenia wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie określonym
w przepisach:
1)
ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi ;
2)
ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych ;
3)
ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych ;
4)
ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ;
5)
ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ;
6)
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym w zakresie produkcji tablic rejestracyjnych;
7)
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi ;
8)
ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych ;
9)
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe;
10)
ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne ;
11)
ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych ;
12)
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach ;
13)
ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach ;
14)
ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków ;
15)
ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych w zakresie prowadzenia laboratorium referencyjnego;
16)
ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt ;
17)
ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne ;
18)
ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ;
19)
ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie ;
20)
ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze ;
21)
ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych ;
22)
ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej ;
23)
ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym ;
24)
ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe ;
25)
ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ;
26)
ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych .
2.
Uzyskania zezwolenia albo dokonania zgłoszenia wymaga wykonywanie działalności związanej
z narażeniem na działanie promieniowania jonizującego, określonej w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe .
3.
Uzyskania licencji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie określonym
w przepisach:
1)
ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
2)
ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym .
4.
Uzyskania zgody wymaga prowadzenie systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów
wartościowych w zakresie określonym w przepisach ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami .
5.
Organy zezwalające, udzielające licencji i udzielające zgody oraz wszelkie warunki
wykonywania działalności objętej zezwoleniami, licencjami oraz zgodami, a także zasady
i tryb wydawania decyzji w sprawie zezwoleń, licencji i zgód określają przepisy ustaw,
o których mowa w ust. 1-4.
Art. 76.2 orzeczenia
Jeżeli przepisy regulujące daną działalność gospodarczą stanowią, że wydawanie, odmowa
wydania, zmiana zakresu i cofanie koncesji i zezwoleń, a także prowadzenie rejestrów
działalności regulowanej należy do zadań organów jednostek samorządu terytorialnego,
to zadania te są wykonywane jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.
Rozdział 5
Kontrola przedsiębiorcy
Art. 77.30 orzeczeń
1.
Organy administracji publicznej kontrolują przedsiębiorców na zasadach określonych
w niniejszej ustawie.
2.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustaw szczególnych.
3.
Zakres przedmiotowy kontroli działalności przedsiębiorcy oraz organy upoważnione do
jej przeprowadzenia określają odrębne ustawy.
Art. 78.1 orzeczenie
1.
W razie powzięcia wiadomości o wykonywaniu działalności gospodarczej niezgodnie z
przepisami ustawy, a także w razie stwierdzenia: zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa
powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska w wyniku
wykonywania tej działalności, wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie zawiadamia
właściwe organy administracji publicznej.
2.
Zawiadomione organy niezwłocznie powiadamiają wójta, burmistrza lub prezydenta miasta
o podjętych czynnościach.
3.
W przypadku braku możliwości zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wójt, burmistrz
lub prezydent miasta może nakazać, w drodze decyzji, wstrzymanie wykonywania działalności
gospodarczej na czas niezbędny, nie dłuższy niż 3 dni.
4.
Decyzji nakazującej wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej w razie stwierdzenia
zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych
rozmiarach lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności nadaje
się rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 79.45 orzeczeń
1.
Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli po okazaniu
legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu
upoważnienia do przeprowadzenia kontroli działalności przedsiębiorcy, chyba że przepisy
szczególne przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli po okazaniu legitymacji.
W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy w terminie określonym w
tych przepisach.
2.
Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez osoby niebędące pracownikami organu
kontroli, jeżeli przepisy odrębnych ustaw tak stanowią.
3.
Zmiana osób upoważnionych do wykonania kontroli wymaga każdorazowo wydania odrębnego
upoważnienia. Zmiana ta nie może prowadzić do wydłużenia ustalonego wcześniej terminu
zakończenia kontroli.
4.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1)
wskazanie podstawy prawnej;
2)
oznaczenie organu kontroli;
3)
datę i miejsce wystawienia;
4)
imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do wykonania kontroli oraz
numer jego legitymacji służbowej;
5)
firmę przedsiębiorcy objętego kontrolą;
6)
określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
7)
wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
8)
podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;
9)
pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.
5.
Zakres kontroli nie może wykraczać poza zakres wskazany w upoważnieniu.
Art. 80.28 orzeczeń
1.
Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego
upoważnionej.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadkach gdy:
1)
ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
2)
przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla prowadzonego przeciwko przedsiębiorcy
śledztwa lub dochodzenia;
3)
odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku prowadzonego
postępowania dotyczącego przedsiębiorcy;
4)
przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego.
3.
Kontrolowany jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania
go w trakcie kontroli, w szczególności w czasie jego nieobecności.
Art. 81.5 orzeczeń
1.
Przedsiębiorca jest obowiązany prowadzić i przechowywać w swojej siedzibie książkę
kontroli oraz upoważnienia i protokoły kontroli, a także udostępniać je na żądanie
organu kontroli.
2.
Książka kontroli zawiera wpisy dokonywane przez organ kontroli. Wpisy obejmują:
1)
oznaczenie organu kontroli;
2)
oznaczenie upoważnienia do kontroli;
3)
zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli;
4)
daty podjęcia i zakończenia kontroli;
5)
zalecenia pokontrolne oraz określenie zastosowanych środków pokontrolnych.
3.
Przedsiębiorca jest obowiązany dokonywać w książce kontroli wpisu informującego o
wykonaniu zaleceń pokontrolnych bądź wpisu o ich uchyleniu przez organ kontroli lub
jego organ nadrzędny albo sąd administracyjny.
Art. 82.11 orzeczeń
1.
Nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności
przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy:
1)
ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
2)
przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla prowadzonego przeciwko przedsiębiorcy
śledztwa lub dochodzenia;
3)
odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku prowadzonego
postępowania dotyczącego przedsiębiorcy;
4)
przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego;
5)
kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem
tego zwrotu;
6)
przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa
wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie
ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej.
2.
Organ kontroli odstąpi od podjęcia czynności kontrolnych oraz ustali z przedsiębiorcą
termin przeprowadzenia kontroli, jeżeli działalność przedsiębiorcy jest już objęta
kontrolą innego organu.
Art. 83.24 orzeczenia
1.
Czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym
nie może przekraczać:
1)
w odniesieniu do przedsiębiorców, o których mowa w rozdziale 7 - 4 tygodni;
2)
w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców - 8 tygodni.
2.
Ograniczeń czasu kontroli nie stosuje się, w przypadkach gdy:
1)
ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej;
2)
przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla prowadzonego przeciwko przedsiębiorcy
śledztwa lub dochodzenia;
3)
odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku postępowania
prowadzonego przez organ;
4)
przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska
naturalnego;
5)
kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług przed dokonaniem
tego zwrotu;
6)
przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa
wspólnotowego o ochronie konkurencji lub przepisów prawa wspólnotowego w zakresie
ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej.
3.
Przedłużenie czasu trwania kontroli określonego w upoważnieniu wymaga uzasadnienia
na piśmie. Uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy i wpisuje do książki kontroli przed
podjęciem dalszych czynności kontrolnych.
4.
Jeżeli wyniki kontroli wykazały rażące naruszenie przepisów prawa przez przedsiębiorcę,
można przeprowadzić powtórną kontrolę w tym samym zakresie przedmiotowym w danym roku
kalendarzowym, a czasu jej trwania nie wlicza się do czasu, o którym mowa w ust. 1.
Art. 84.17 orzeczeń
Przepisów art. 82 i 83 nie stosuje się wobec działalności przedsiębiorców w zakresie
objętym:
1)
szczególnym nadzorem podatkowym, na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej ;
2)
nadzorem nad rynkiem kapitałowym i towarowym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych oraz ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych;
3)
nadzorem bankowym, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe i ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim , oraz nadzorem nad instytucjami pieniądza elektronicznego, na podstawie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych;
4)
nadzorem ubezpieczeniowym, na podstawie ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku
Ubezpieczonych ;
5)
nadzorem emerytalnym, na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych , ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku
Ubezpieczonych;
6)
nadzorem weterynaryjnym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt , ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt, ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej , ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu , ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia
zwierzęcego , ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt .
Rozdział 6
Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych
Art. 85.19 orzeczeń
1.
Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przedsiębiorcy zagraniczni mogą, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfikowane umowy
międzynarodowe nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, zwane dalej „oddziałami”.
2.
Do tworzenia oddziałów przez przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich
Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym przepis art. 13 ust. 1 stosuje
się odpowiednio.
Art. 86.
Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział może wykonywać działalność gospodarczą
wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego.
Art. 87.7 orzeczeń
Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upoważnioną
w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego.
Art. 88.7 orzeczeń
Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzyskaniu
wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców
określają przepisy odrębnej ustawy.
Art. 89.1 orzeczenie
Niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o Krajowym Rejestrze Sądowym przedsiębiorca
zagraniczny jest obowiązany:
1)
podać imię i nazwisko oraz adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej
w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;
2)
dołączyć poświadczony notarialnie wzór podpisu osoby, o której mowa w pkt 1;
3)
jeżeli działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu - złożyć ich odpisy
do akt rejestrowych oddziału wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski;
w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach
jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy wskazać
ten oddział, w którego aktach złożono wskazane dokumenty, wraz z oznaczeniem sądu,
w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze;
4)
jeżeli istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru - złożyć do
akt rejestrowych oddziału odpis z tego rejestru wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem
na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może
nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych
oddziałów należy wskazać ten oddział, w którego aktach złożono wskazane dokumenty,
wraz z oznaczeniem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze.
Art. 90.4 orzeczenia
Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany:
1)
używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz
z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem
wyrazów „oddział w Polsce”;
2)
prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami
o rachunkowości;
3)
zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wszelkie zmiany stanu faktycznego
i prawnego w zakresie okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 2, w terminie
14 dni od dnia ich wystąpienia.
Art. 91.1 orzeczenie
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności
gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach oddziału, w przypadku gdy:
1)
oddział rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art.
90 pkt 3;
2)
nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział,
lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej;
3)
działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu i obronności państwa,
ochronie tajemnicy państwowej lub innemu ważnemu interesowi publicznemu.
2.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki
zawiadamia osobę, o której mowa w art. 89 pkt 1, o obowiązku wszczęcia postępowania
likwidacyjnego oddziału w oznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni. Odpis decyzji,
o której mowa w ust. 1, minister przesyła do właściwego sądu rejestrowego.
Art. 92.2 orzeczenia
Do likwidacji oddziału stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu spółek handlowych o likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Art. 93.
Przedsiębiorcy zagraniczni mogą tworzyć przedstawicielstwa z siedzibą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „przedstawicielstwami”.
Art. 94.
Zakres działania przedstawicielstwa może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności
w zakresie reklamy i promocji przedsiębiorcy zagranicznego.
Art. 95.
1.
Przedstawicielstwo mogą utworzyć również osoby zagraniczne powołane do promocji gospodarki
kraju ich siedziby, z tym że zakres działania takiego przedstawicielstwa może obejmować
wyłącznie promocję i reklamę gospodarki tego kraju.
2.
Do przedstawicielstwa, o którym mowa w ust. 1, przepisy niniejszego rozdziału stosuje
się odpowiednio.
Art. 96.
1.
Utworzenie przedstawicielstwa wymaga wpisu do rejestru przedstawicielstw przedsiębiorców
zagranicznych, zwanego dalej „rejestrem przedstawicielstw”, prowadzonego przez ministra
właściwego do spraw gospodarki.
2.
Wpisu do rejestru przedstawicielstw dokonuje się na podstawie złożonego wniosku i
zgodnie z jego treścią.
Art. 97.
1.
Wniosek, o którym mowa w art. 96 ust. 2, sporządzony w języku polskim, zawiera:
1)
nazwę, siedzibę i formę prawną przedsiębiorcy zagranicznego;
2)
przedmiot działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego;
3)
imię, nazwisko oraz adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej
w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;
4)
adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Do wniosku należy dołączyć:
1)
jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy
lub statutu - odpis tego dokumentu;
2)
jeżeli przedsiębiorca zagraniczny istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu
do rejestru - odpis z tego rejestru;
3)
oświadczenie przedsiębiorcy zagranicznego o ustanowieniu przedstawicielstwa na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
dokument potwierdzający tytuł prawny przedsiębiorcy zagranicznego do lokalu (nieruchomości),
w którym działalność będzie wykonywana.
3.
Dokumenty, o których mowa w ust. 2, sporządzone w języku obcym, należy przedstawić
wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski.
Art. 98.
1.
O dokonaniu wpisu przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw wydaje się z urzędu
zaświadczenie. Zaświadczenie zawiera dane, o których mowa w art. 97 ust. 1, oraz numer
wpisu do rejestru przedstawicielstw i datę wpisu.
2.
Rejestr przedstawicielstw jest jawny.
Art. 99.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru
przedstawicielstw, jeżeli:
1)
utworzenie przedstawicielstwa zagrażałoby bezpieczeństwu i obronności państwa lub
ochronie tajemnicy państwowej albo innemu ważnemu interesowi publicznemu;
2)
wniosek, o którym mowa w art. 96 ust. 2, dotyczy działalności wykraczającej poza zakres
określony w art. 94 i art. 95 ust. 1 albo zawiera braki, które nie zostały usunięte
w wyznaczonym terminie, a także gdy do wniosku nie zostały dołączone dokumenty wymienione
w art. 97 ust. 2.
2.
Odmowa wpisu z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga uzasadnienia faktycznego.
Art. 100.
Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył przedstawicielstwo, jest obowiązany:
1)
używać do oznaczenia przedstawicielstwa oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego
wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem
wyrazów „przedstawicielstwo w Polsce”;
2)
prowadzić dla przedstawicielstwa oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z
przepisami o rachunkowości;
3)
zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wszelkie zmiany stanu faktycznego
i prawnego w zakresie danych, o których mowa w art. 97, oraz o rozpoczęciu likwidacji
przedsiębiorcy zagranicznego i jej ukończeniu, a także o utracie przez przedsiębiorcę
zagranicznego prawa wykonywania działalności gospodarczej lub rozporządzania swoim
majątkiem, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia tych zdarzeń; do zgłoszenia zmian
stosuje się odpowiednio przepisy art. 97.
Art. 101.1 orzeczenie
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności
przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach przedstawicielstwa, w przypadku gdy:
1)
rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 100
pkt 3;
2)
nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył przedstawicielstwo,
lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej;
3)
działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu i obronności państwa,
ochronie tajemnicy państwowej lub innemu ważnemu interesowi publicznemu.
2.
Do likwidacji przedstawicielstwa stosuje się odpowiednio przepis art. 91 ust. 2 oraz
przepisy Kodeksu spółek handlowych o likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Art. 102.
1.
O zakończeniu likwidacji przedstawicielstwa przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany
zawiadomić ministra właściwego do spraw gospodarki w terminie 14 dni, licząc od dnia
zakończenia likwidacji.
2.
Po zakończeniu likwidacji przedstawicielstwa minister właściwy do spraw gospodarki,
w drodze decyzji, wykreśla przedstawicielstwo z rejestru przedstawicielstw.
Rozdział 7
Mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy
Art. 103.5 orzeczeń
Państwo stwarza, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji, korzystne warunki dla
funkcjonowania i rozwoju mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców,
w szczególności przez:
1)
inicjowanie zmian stanu prawnego sprzyjających rozwojowi mikroprzedsiębiorców, małych
i średnich przedsiębiorców, w tym dotyczących dostępu do środków finansowych pochodzących
z kredytów i pożyczek oraz poręczeń kredytowych;
2)
wspieranie instytucji umożliwiających finansowanie działalności gospodarczej na dogodnych
warunkach w ramach realizowanych programów rządowych;
3)
wyrównywanie warunków wykonywania działalności gospodarczej ze względu na obciążenia
publicznoprawne;
4)
ułatwianie dostępu do informacji, szkoleń oraz doradztwa;
5)
wspieranie instytucji i organizacji działających na rzecz przedsiębiorców;
6)
promowanie współpracy mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców z innymi
przedsiębiorcami polskimi i zagranicznymi.
Art. 104.6 orzeczeń
Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch
ostatnich lat obrotowych:
1)
zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz
2)
osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych
nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu
sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych
2 milionów euro.
Art. 105.6 orzeczeń
Za małego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch
ostatnich lat obrotowych:
1)
zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz
2)
osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych
nieprzekraczający równowartości w złotych 10 milionów euro, lub sumy aktywów jego
bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości
w złotych 10 milionów euro.
Art. 106.23 orzeczenia
Za średniego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z
dwóch ostatnich lat obrotowych:
1)
zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz
2)
osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych
nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milionów euro, lub sumy aktywów jego
bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości
w złotych 43 milionów euro.
Art. 107.1 orzeczenie
Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 104-106, przelicza się na złote według
średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego
wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.
Art. 108.
Nie uważa się odpowiednio za mikroprzedsiębiorcę, małego lub średniego, przedsiębiorcy,
w którym inni przedsiębiorcy, Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego
posiadają:
1)
25% i więcej wkładów, udziałów lub akcji;
2)
prawa do 25% i więcej udziału w zysku;
3)
25% i więcej głosów w zgromadzeniu wspólników, walnym zgromadzeniu akcjonariuszy albo
walnym zgromadzeniu spółdzielni.
Art. 109.
1.
Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty.
2.
Przy obliczaniu średniorocznego zatrudnienia nie uwzględnia się pracowników przebywających
na urlopach macierzyńskich i wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania
zawodowego.
3.
W przypadku przedsiębiorcy działającego krócej niż rok, jego przewidywany obrót netto
ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych, a także średnioroczne
zatrudnienie oszacowuje się na podstawie danych za ostatni okres, udokumentowany przez
przedsiębiorcę.
4.
Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób obliczania średniorocznego zatrudnienia, rocznego obrotu netto ze sprzedaży
towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych, uwzględniając przedsiębiorców
działających krócej niż rok.
Art. 110.
1.
Do celów pomocy publicznej przedsiębiorca oświadcza przed organem udzielającym pomocy,
że spełnia przesłanki określone w art. 104-106 i art. 108.
2.
Oświadczenie ma formę pisemną, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie uchybiają uprawnieniom organu udzielającego pomocy do kontroli
stanu faktycznego u przedsiębiorcy.
Rozdział 8
Przepis końcowy
Art. 111.2 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające
ustawę o swobodzie działalności gospodarczej.
1)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169,
poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535,
Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2004 r. Nr 64, poz.
594, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264 i Nr 146,
poz. 1546.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 25, poz. 253 i Nr 56, poz. 517, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 91,
poz. 874.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 167, poz. 1372, z 2003 r. Nr 80, poz. 719 i Nr 122, poz. 1143 oraz z 2004 r. Nr
29, poz. 257, Nr 99, poz. 1001 i Nr 152, poz. 1597.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z
1997 r. Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 117, poz. 1228,
z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 188, poz. 1840 oraz z
2004 r. Nr 123, poz. 1291.
5)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 60, poz. 369 i Nr
121, poz. 770, z 2000 r. Nr 22, poz. 272, z 2001 r. Nr 100, poz. 1085 i Nr 154, poz.
1800, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 7, poz. 78 oraz z 2004 r. Nr 96, poz.
959.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452,
Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 29, poz.
257, Nr 54, poz. 535, Nr 92, poz. 884 i Nr 121, poz. 1264.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774, Nr 124, poz. 1151,
Nr 170, poz. 1651 i Nr 223, poz. 2216 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz.
871, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1205 i Nr 146, poz. 1546.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 122, poz. 1321 i
Nr 154, poz. 1800 i 1802, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676 i Nr 166, poz.
1360 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 170,
poz. 1652.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 200, poz. 1686,
z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774 i Nr 223, poz. 2216 oraz z 2004 r. Nr 64,
poz. 594.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr
113, poz. 984 i Nr 199, poz. 1671, z 2003 r. Nr 7, poz. 78 oraz z 2004 r. Nr 96, poz.
959 i Nr 116, poz. 1208.
11)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800,
z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 170, poz. 1652 oraz
z 2004 r. Nr 49, poz. 465, Nr 93, poz. 896 i Nr 141, poz. 1493.
12)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr
41, poz. 365, z 2003 r. Nr 130, poz. 1187 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 69, poz. 625, Nr 91, poz. 877, Nr 92, poz. 882 i Nr 93, poz. 896.
14)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr
89, poz. 804 i Nr 199, poz. 1671, z 2003 r. Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1452,
Nr 200, poz. 1953 i Nr 211, poz. 2050 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 97, poz.
962.
15)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 210, poz. 2036 oraz
z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 96, poz. 959 i Nr 99, poz. 1002.
16)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 170, poz. 1652 i
Nr 203, poz. 1966 oraz z 2004 r. Nr 92, poz. 883, Nr 96, poz. 959 i Nr 97, poz. 962.
17)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr
223, poz. 2216 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 594 i Nr 96, poz. 959.
18)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 160, poz. 1063,
z 2000 r. Nr 53, poz. 648, Nr 62, poz. 718 i Nr 119, poz. 1252, z 2001 r. Nr 8, poz.
64, Nr 110, poz. 1189 i Nr 154, poz. 1784 i 1800, z 2002 r. Nr 126, poz. 1070 i Nr
141, poz. 1178, z 2003 r. Nr 65, poz. 594, Nr 137, poz. 1303, Nr 209, poz. 2035 i
Nr 228, poz. 2260 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1205 i Nr 121, poz. 1262.