Młodocianym w prawie pracy jest osoba, która ukończyła 15 lat, a nie przekroczyła 18 lat. Może być zatrudniona głównie w celu przygotowania zawodowego albo przy pracach lekkich, za pisemną zgodą przedstawiciela ustawowego, z ograniczonym czasem pracy oraz zakazem pracy w nocy i w godzinach nadliczbowych.
Kto jest młodocianym
Kodeks pracy definiuje młodocianego jako osobę, która ukończyła 15 lat, a nie przekroczyła 18 lat. Zatrudnianie osób poniżej 15 lat jest co do zasady zakazane, z wąskimi wyjątkami — na przykład udział w działalności kulturalnej, artystycznej, sportowej lub reklamowej dziecka poniżej 16 lat wymaga zgody przedstawiciela ustawowego oraz zezwolenia inspektora pracy.
Formy zatrudnienia młodocianych
Kodeks pracy przewiduje dwie podstawowe formy zatrudniania młodocianych: zatrudnienie w celu przygotowania zawodowego, czyli naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy, oraz zatrudnienie przy pracach lekkich, które nie zagrażają życiu, zdrowiu ani rozwojowi psychofizycznemu młodocianego i nie utrudniają mu wypełniania obowiązku szkolnego. Wykaz prac lekkich ustala pracodawca, a zatwierdza go inspektor pracy.
Ograniczenia czasu pracy
Czas pracy młodocianych jest ograniczony ze względu na ich wiek i obowiązek nauki.
- młodociany do 16 lat — maksymalnie 6 godzin na dobę
- młodociany powyżej 16 lat — maksymalnie 8 godzin na dobę
- bezwzględny zakaz pracy w godzinach nadliczbowych i w porze nocnej
- w okresie ferii szkolnych czas pracy może być dłuższy w ramach ustawowych limitów, z prawem do co najmniej 14 dni nieprzerwanego wypoczynku
Zgoda przedstawiciela ustawowego i ochrona
Zawarcie umowy z młodocianym wymaga pisemnej zgody rodzica lub opiekuna prawnego. Młodociany podlega obowiązkowym wstępnym i okresowym badaniom lekarskim potwierdzającym brak przeciwwskazań do danej pracy, a naruszenie przepisów o zatrudnianiu młodocianych jest wykroczeniem, którego przestrzeganie kontroluje Państwowa Inspekcja Pracy.
Podstawa prawna
Opracowanie: zespół Prawnet, na podstawie publicznych aktów prawnych (Dz.U., M.P.). To ogólna informacja prawna, nie porada — w indywidualnej sprawie skonsultuj się ze specjalistą.