Szkoda całkowita występuje, gdy koszt naprawy pojazdu przewyższa jego wartość sprzed szkody (albo znaczną jej część) lub gdy naprawa jest technicznie niemożliwa. Odszkodowanie liczy się wtedy jako różnicę między wartością pojazdu sprzed szkody a wartością pozostałości (wraku), a nie jako koszt naprawy. Dokładny próg, po którym ubezpieczyciel uznaje szkodę za całkowitą, wynika z OWU konkretnej polisy, a nie z ustawy.
Kiedy mówimy o szkodzie całkowitej
Przy OC sprawcy przyjmuje się w praktyce likwidacyjnej i orzecznictwie, że szkoda jest całkowita, gdy koszt naprawy przekracza wartość pojazdu sprzed zdarzenia — naprawa byłaby wtedy ekonomicznie nieuzasadniona. Przy AC próg procentowy (np. 70% wartości pojazdu), po przekroczeniu którego ubezpieczyciel rozlicza szkodę jako całkowitą, określają OWU danej polisy.
Szkoda całkowita może też wynikać z niemożności technicznej naprawy, np. przy poważnym uszkodzeniu konstrukcji nośnej nadwozia.
Jak liczy się wypłatę
Wysokość odszkodowania to różnica między wartością pojazdu sprzed szkody (ustaloną metodą wyceny rynkowej, np. Eurotax lub Info-Ekspert) a wartością pozostałości, czyli tym, ile wraku wart jest po zdarzeniu.
Poszkodowany może zatrzymać wrak i sprzedać go samodzielnie — wtedy odszkodowanie pomniejsza się o realną wartość pozostałości — albo zrezygnować z wraku na rzecz ubezpieczyciela, co zwykle podnosi kwotę netto wypłaty.
Sporne wyceny
Zaniżanie wartości pojazdu sprzed szkody i zawyżanie wartości pozostałości to najczęstsze pole sporu z ubezpieczycielem. Warto zebrać oferty kupna wraku z portali aukcyjnych oraz — przy większych kwotach — zlecić niezależną wycenę rzeczoznawcy przed przyjęciem propozycji zakładu ubezpieczeń.
Tak jak przy każdej wycenie szkody, przyjęcie pierwszej propozycji nie zamyka drogi do dopłaty, dopóki roszczenie się nie przedawni.
Podstawa prawna
Opracowanie: zespół Prawnet, na podstawie publicznych aktów prawnych (Dz.U., M.P.). To ogólna informacja prawna, nie porada — w indywidualnej sprawie skonsultuj się ze specjalistą.