Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 23 sierpnia 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo restrukturyzacyjne
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne
- Tytuł I - Przepisy ogólne o postępowaniach restrukturyzacyjnych i ich skutkach
- Tytuł II - Przepisy szczególne o postępowaniach restrukturyzacyjnych i ich skutkach
- Tytuł III - Przepisy z zakresu międzynarodowego postępowania restrukturyzacyjnego
- Tytuł IV - Odrębne postępowania restrukturyzacyjne
- Tytuł V - Przepisy karne
- Tytuł VI - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i przepis końcowy
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o listach zastawnych i bankach hipotecznych
oraz niektórych innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ,
3)
ustawą z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych
innych ustaw ,
4)
ustawą z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania
depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 18 sierpnia 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 401-447 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , które stanowią:
„
Art. 401.
W ustawie z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 43 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
jeżeli otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo jeżeli ogłoszono upadłość trasata
bez względu, czy weksel przyjął, czy nie, albo jeżeli trasat zaprzestał płacenia długów,
choćby to zaprzestanie nie zostało stwierdzone orzeczeniem sądowym, lub też jeżeli
przeprowadzono bezskutecznie egzekucję z jego majątku;
3)
jeżeli otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo jeżeli ogłoszono upadłość wystawcy
wekslu, co do którego istnieje zakaz przedstawienia do przyjęcia.
”
;
2)
w art. 44 ustęp szósty otrzymuje brzmienie:
„
W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego albo ogłoszenia upadłości trasata,
bez względu, czy weksel przyjął, czy nie, zarówno jak w przypadku otwarcia postępowania
restrukturyzacyjnego albo ogłoszenia upadłości wystawcy wekslu, co do którego istnieje
zakaz przedstawienia do przyjęcia, posiadacz wekslu może wykonywać zwrotne poszukiwanie
już na podstawie orzeczenia, którem otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo którem
ogłoszono upadłość.
”
.
Art. 402.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 87 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, w sprawach własności przemysłowej
także rzecznik patentowy, a w sprawach restrukturyzacji i upadłości także osoba posiadająca
licencję doradcy restrukturyzacyjnego, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem
lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia,
jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak
również małżonek, rodzeństwo, zstępni lub wstępni strony oraz osoby pozostające ze
stroną w stosunku przysposobienia.
”
;
2)
w art. 174:
a)
w § 1:
-
-pkt 4 otrzymuje brzmienie:„
4)
jeżeli postępowanie dotyczy masy upadłości, masy układowej lub masy sanacyjnej i ogłoszono upadłość lub wszczęto wtórne postępowanie upadłościowe albo ustanowiono zarządcę w postępowaniu restrukturyzacyjnym;”, -
-dodaje się pkt 5 w brzmieniu:„
5)
jeżeli ustanowiono zarządcę przymusowego w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości lub zarządcę tymczasowego w postępowaniu o otwarcie postępowania sanacyjnego, a postępowanie dotyczy majątku objętego zabezpieczeniem.”,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 4 i 5, sąd wezwie syndyka, zarządcę przymusowego,
zarządcę tymczasowego albo zarządcę do udziału w sprawie.
”
;
3)
w art. 180 w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
w przypadku:
a)
ustanowienia zarządcy przymusowego w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości
- z chwilą ustalenia osoby pełniącej funkcję zarządcy przymusowego,
b)
ogłoszenia upadłości strony lub wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego, z
wyjątkiem określonym w art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe - z chwilą ustalenia osoby pełniącej funkcję syndyka,
c)
ustanowienia zarządcy tymczasowego w postępowaniu o otwarcie postępowania sanacyjnego
- z chwilą ustalenia osoby pełniącej funkcję zarządcy tymczasowego,
d)
ustanowienia zarządcy w postępowaniu restrukturyzacyjnym - z chwilą ustalenia osoby
pełniącej funkcję zarządcy.
”
;
4)
w art. 1025 dodaje się § 5 w brzmieniu:
„
§ 5.
Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy deweloperskiej, o której mowa
w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego , lub z przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej w toku postępowania restrukturyzacyjnego
lub upadłościowego, podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości,
na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, na takich samych zasadach,
jak roszczenie z umowy deweloperskiej, z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia w
księdze wieczystej przysługującego nabywcy roszczenia z umowy deweloperskiej także
w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia został wykreślony.
”
;
5)
w art. 1026 po § 1 dodaje się § 11wbrzmieniu:
„
§ 11.
Jeżeli z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu podlegają zarówno wierzytelności
zabezpieczone hipoteką, jak i prawa lub roszczenia ciążące na nieruchomości, o pierwszeństwie
między hipoteką a tymi prawami lub roszczeniami rozstrzyga chwila, od której liczy
się skutki wpisu hipoteki, prawa lub roszczenia do księgi wieczystej.
”
;
6)
w art. 106410 §1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd powołuje na zarządcę osobę fizyczną lub prawną wskazaną przez strony spośród osób
posiadających licencję doradcy restrukturyzacyjnego.
”
.
Art. 403.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 115 po § 5 dodaje się § 5a i 5b w brzmieniu:
„
§ 5a.
Jeżeli z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu podlegają zarówno wierzytelności
zabezpieczone hipoteką, jak i prawa lub roszczenia ciążące na nieruchomości, o pierwszeństwie
między hipoteką a tymi prawami lub roszczeniami rozstrzyga chwila, od której liczy
się skutki wpisu hipoteki, prawa lub roszczenia do księgi wieczystej.
§ 5b.
Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy deweloperskiej, o której mowa
w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego , lub z przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej w toku postępowania restrukturyzacyjnego
lub upadłościowego, podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości,
na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, na takich samych zasadach,
jak roszczenie z umowy deweloperskiej, z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia w
księdze wieczystej przysługującego nabywcy roszczenia z umowy deweloperskiej także
w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia został wykreślony.
”
.
Art. 404.
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 19 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku wpisu roszczenia nabywcy, do którego nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
domu jednorodzinnego , o wybudowanie budynku, wyodrębnienie lokalu mieszkalnego i przeniesienie prawa własności
tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z lokalu na nabywcę, albo przeniesienie
na nabywcę własności nieruchomości wraz z domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego
nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego stanowiącego odrębną nieruchomość
lub przeniesienie ułamkowej części własności nieruchomości, wraz z prawem do wyłącznego
korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych oraz
roszczenia przyszłego, bieg terminu do wykreślenia takich roszczeń liczy się od dnia,
w którym stały się one wymagalne.
”
;
2)
w art. 76 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
W razie podziału nieruchomości hipoteka obciążająca nieruchomość nie obciąża nieruchomości
utworzonych przez podział, które wydzielono w wyniku zadośćuczynienia roszczeniu ujawnionemu
w księdze wieczystej przed powstaniem hipoteki.
”
.
Art. 405.
W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 51p uchyla się ust. 6;
2)
w art. 51u:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku postawienia pracodawcy w stan likwidacji lub ogłoszenia jego upadłości,
odpowiednio likwidator lub syndyk masy upadłości wskazuje podmiot prowadzący działalność
w dziedzinie przechowywania dokumentacji, któremu zostanie ona przekazana do dalszego
przechowywania, zapewniając na ten cel środki finansowe na czas, jaki pozostał do
końca 50-letniego okresu przechowywania dokumentacji liczonego od dnia:
1)
zakończenia pracy u danego pracodawcy - dla dokumentacji osobowej;
2)
wytworzenia - dla dokumentacji płacowej.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku stwierdzenia przez sąd rejestrowy, na wniosek pracodawcy lub syndyka masy
upadłości podlegającego wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego lub do Centralnej Ewidencji
i Informacji o Działalności Gospodarczej, niemożności zapewnienia środków na koszty
dalszego przechowywania, dokumentację przejmuje archiwum państwowe, utworzone w tym
celu przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
”
,
c)
ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5.
Przepisy art. 51p ust. 7-9 stosuje się odpowiednio.
6.
Likwidator lub syndyk masy upadłości porządkuje dokumentację przed jej przekazaniem
do dalszego przechowywania. Do porządkowania dokumentacji stosuje się odpowiednio
przepisy wydane na podstawie art. 5 ust. 2, z wyłączeniem obowiązku opatrywania poszczególnych
stron dokumentacji kolejnym numerem.
”
,
d)
dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
„
7.
Likwidator lub syndyk masy upadłości przekazuje dokumentację do dalszego przechowywania
przed wykreśleniem pracodawcy z Krajowego Rejestru Sądowego lub Centralnej Ewidencji
i Informacji o Działalności Gospodarczej.
”
;
3)
w art. 51z ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Przepisy art. 51p ust. 7-9 stosuje się odpowiednio.
”
.
Art. 406.
W ustawie z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych w art. 2 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
z zakresu prawa upadłościowego i restrukturyzacyjnego;
”
.
Art. 407.
W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie w art. 92 dodaje się § 8-10 w brzmieniu:
„
§ 8.
Jeżeli akt notarialny dotyczy umowy deweloperskiej, o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego , a deweloper jest właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości, notariusz
sporządzający akt notarialny jest obowiązany zamieścić w tym akcie wniosek o wpis
w księdze wieczystej roszczenia nabywcy, o którym mowa w art. 23 ust. 2 tej ustawy,
zawierający dane wymagane przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się.
§ 9.
Jeżeli akt notarialny dotyczy umowy deweloperskiej, o której mowa w art. 3 pkt 5 ustawy,
o której mowa w § 8, a deweloper nie jest właścicielem lub wieczystym użytkownikiem
nieruchomości, notariusz sporządzający akt notarialny jest obowiązany zamieścić w
tym akcie wniosek o wpis w księdze wieczystej roszczenia nabywcy, o którym mowa w
art. 23 ust. 2 tej ustawy, zawierający dane wymagane przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, jeżeli deweloper przedłoży zgodę właściciela lub wieczystego użytkownika nieruchomości
na wpis. Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się. W przypadku braku zgody notariusz
poucza nabywcę o skutkach braku wpisu i treści § 10.
§ 10.
Jeżeli przed przeniesieniem własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości, na
której prowadzone albo planowane jest przedsięwzięcie deweloperskie, o którym mowa
w art. 3 pkt 6 ustawy, o której mowa w § 8, deweloper zawierał dotyczące tego przedsięwzięcia
deweloperskiego umowy deweloperskie, o których mowa w art. 3 pkt 5 tej ustawy, a roszczenia
nabywców nie zostały wpisane do księgi wieczystej wskutek braku zgody, o której mowa
w § 9, w akcie notarialnym obejmującym przeniesienie własności lub użytkowania wieczystego
nieruchomości na dewelopera notariusz jest obowiązany zamieścić wniosek dewelopera
o wpis w księdze wieczystej roszczeń nabywców lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych
wynikających z umów deweloperskich, chyba że wynikające z nich zobowiązania wygasły.
Przepis § 4 zdanie drugie stosuje się.
”
.
Art. 408.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5a w pkt 36 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 37 w brzmieniu:
„
37)
postępowaniu restrukturyzacyjnym - oznacza to postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu
ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne .
”
;
2)
w art. 14 w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
kwoty stanowiącej równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także umorzonych pożyczek
(kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z postępowaniem restrukturyzacyjnym
lub postępowaniem upadłościowym;
”
;
3)
w art. 21 w ust. 1 w pkt 141 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 142
w brzmieniu:
„
142)
kwoty umorzonych zobowiązań niezwiązanych z pozarolniczą działalnością gospodarczą,
jeżeli umorzenie zobowiązań związane jest z postępowaniem upadłościowym.
”
;
4)
w art. 22f ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a
ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
2.
Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość
nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od
zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w art.
22a ust. 2 pkt 4.
”
;
5)
w art. 23:
a)
w ust. 1 pkt 40 otrzymuje brzmienie:
„
40)
umorzonych pożyczek, jeżeli ich umorzenie nie jest związane z postępowaniem restrukturyzacyjnym
lub postępowaniem upadłościowym;
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
postanowieniem sądu o:
a)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika
nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie
tych kosztów, lub
b)
umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli zachodzi okoliczność, o której mowa
w lit. a, lub
c)
zakończeniu postępowania upadłościowego, albo
”
,
c)
w ust. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albo
2)
zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie
układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji
finansowej przedsiębiorstw i banków, albo
”
;
6)
w art. 26c w ust. 9 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
zostanie ogłoszona jego upadłość, lub zostanie postawiony w stan likwidacji, albo
”
;
7)
w art. 44 w ust. 7g pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
zlikwidowali działalność gospodarczą albo została ogłoszona ich upadłość lub upadłość
spółki niebędącej osobą prawną, której są wspólnikami, lub
”
.
Art. 409.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4a po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
postępowaniu restrukturyzacyjnym - oznacza to postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu
ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne .
”
;
2)
w art. 12 w ust. 4 w pkt 8 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
”
;
3)
w art. 16:
a)
w ust. 1 w pkt 43 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
postępowaniem restrukturyzacyjnym, lub
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
postanowieniem sądu o:
a)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie
wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie
tych kosztów, lub
b)
umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli zachodzi okoliczność wymieniona w lit.
a, lub
c)
zakończeniu postępowania upadłościowego, albo
”
,
c)
w ust. 2a:
-
-w pkt 1 lit. a i b otrzymują brzmienie:„
a)
dłużnik zmarł, został wykreślony z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość albob)
zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo”, -
-w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:„
b)
zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, lub”;
4)
w art. 16f ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą
działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a
ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
2.
Podatnicy będący armatorami, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość
nie prowadzą działalności gospodarczej, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od
zamówionego przez nich taboru transportu morskiego w budowie, o którym mowa w art.
16a ust. 2 pkt 4.
”
;
5)
w art. 18b w ust. 8 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
zostanie ogłoszona jego upadłość lub zostanie postawiony w stan likwidacji, albo
”
;
6)
w art. 25 w ust. 14 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
zostali postawieni w stan likwidacji albo ogłoszona została ich upadłość w okresie
korzystania ze zwolnienia albo w pięciu następnych latach podatkowych albo
”
.
Art. 410.
W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji w art. 38 w ust. 2 uchyla się pkt 2.
Art. 411.
W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
kierowniku jednostki - rozumie się przez to członka zarządu lub innego organu zarządzającego,
a jeżeli organ jest wieloosobowy - członków tego organu, z wyłączeniem pełnomocników
ustanowionych przez jednostkę. W przypadku spółki jawnej i spółki cywilnej za kierownika
jednostki uważa się wspólników prowadzących sprawy spółki, w przypadku spółki partnerskiej
- wspólników prowadzących sprawy spółki albo zarząd, a w odniesieniu do spółki komandytowej
i spółki komandytowo-akcyjnej - komplementariuszy prowadzących sprawy spółki. W przypadku
osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą za kierownika jednostki uważa
się tę osobę; do osób wykonujących wolne zawody przepis ten stosuje się odpowiednio.
Za kierownika jednostki uważa się również likwidatora, a także syndyka lub zarządcę
ustanowionego w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
”
;
2)
w art. 12 w ust. 3 uchyla się pkt 3;
3)
w art. 26 w ust. 5 uchyla się pkt 1;
4)
w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego lub zmiana formy prawnej jednostki nie
stanowią przeszkody do uznania, że działalność będzie kontynuowana.
”
;
5)
w art. 35b w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub w stan upadłości oraz w
stosunku do których zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne lub został złożony
wniosek o zatwierdzenie układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu - do wysokości
należności nieobjętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem należności, zgłoszonej likwidatorowi
lub sędziemu-komisarzowi w postępowaniu upadłościowym lub umieszczonej w spisie wierzytelności
w postępowaniu restrukturyzacyjnym;
2)
należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli
majątek dłużnika nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania
upadłościowego - w pełnej wysokości należności;
”
;
6)
w art. 36:
a)
ust. 2d otrzymuje brzmienie:
„
2d.
Do zobowiązań bezwarunkowo umorzonych w wyniku postępowania restrukturyzacyjnego przepis
ust. 2c stosuje się odpowiednio.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przepis ust. 3 może być odpowiednio stosowany przez jednostki objęte postępowaniem
restrukturyzacyjnym.
”
.
Art. 412.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
w pkt 4:
-
-lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
w przypadku banku krajowego - wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku i ustanowieniu zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub z wnioskiem o otwarcie postępowania układowego,”, -
-lit. c otrzymuje brzmienie:„
c)
w przypadku oddziału banku zagranicznego, wystąpienie jednego z poniższych zdarzeń:-
-wydanie przez sąd postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 379 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , wszczętego wobec banku zagranicznego, który prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału,
-
-wszczęcie postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
-
-otwarcie postępowania układowego obejmującego majątek banku zagranicznego położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
”, -
b)
w pkt 4a:
-
-lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
w przypadku banku krajowego - dzień wskazany w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego jako dzień zawieszenia działalności banku i ustanowienia zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub z wnioskiem o otwarcie postępowania układowego,”, -
-lit. c otrzymuje brzmienie:„
c)
w przypadku oddziału banku zagranicznego, dzień wystąpienia jednego z poniższych zdarzeń:-
-wydania przez sąd postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, o którym mowa w art. 379 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, wszczętego wobec banku zagranicznego, który prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału,
-
-wszczęcia postępowania upadłościowego obejmującego majątek banku zagranicznego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
-
-otwarcia postępowania układowego obejmującego majątek banku zagranicznego położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
”; -
2)
w art. 16a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku gdy wielkość zobowiązań z tytułu środków gwarantowanych przewyższa sumę
środków, o których mowa w ust. 1, Fundusz dokonuje wypłat środków gwarantowanych ze
środków funduszu własnego Funduszu przeznaczonego do ewidencjonowania środków odzyskanych
z mas upadłości i mas układowych banków.
”
;
3)
w art. 26d ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z tytułu wypłat środków gwarantowanych Funduszowi przysługuje roszczenie do podmiotu
objętego obowiązkowym systemem gwarantowania, co do którego nastąpiło spełnienie warunku
gwarancji o zapłatę kwot odpowiadających wartości sumy środków gwarantowanych, z wyłączeniem
środków, o których mowa w art. 16a ust. 1 pkt 1. Funduszowi przysługuje roszczenie
także po ogłoszeniu upadłości podmiotu albo otwarciu wobec niego postępowania układowego.
”
;
4)
art. 26e otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26e.
Aktywa, które stanowiły fundusz ochrony środków gwarantowanych podmiotu objętego systemem
gwarantowania, wobec którego nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, nie wchodzą do
masy upadłości ani masy układowej podmiotu objętego systemem gwarantowania.
”
;
5)
art. 26k otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26k.
W przypadku ogłoszenia upadłości albo otwarcia postępowania układowego w trakcie dokonywania
przez zarząd komisaryczny wypłat, o których mowa w art. 26j ust. 1, obowiązki związane
z kontynuacją wypłat realizuje zarządca albo syndyk.
”
;
6)
art. 26m otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26m.
Środki na wypłatę środków gwarantowanych, przekazane podmiotowi, o którym mowa w art.
26l ust. 1 pkt 1, na podstawie uchwały Zarządu Funduszu, nie mogą być wykorzystane
na żaden inny cel niż wypłata środków gwarantowanych. Środki te nie wchodzą do masy
upadłości ani masy układowej oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.
”
;
7)
w art. 26p:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji, nieujawnione w ramach listy deponentów,
Fundusz zaspokaja w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania uzupełnionej listy
deponentów przez zarządcę albo syndyka lub po ustaleniu listy lub spisu wierzytelności
lub po stwierdzeniu prawomocnym orzeczeniem sądu wierzytelności wobec podmiotu objętego
obowiązkowym systemem gwarantowania, w stosunku do którego nastąpiło spełnienie warunku
gwarancji.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku dokonania wypłat środków gwarantowanych, o których mowa w ust. 1, po ogłoszeniu
upadłości banku albo po otwarciu wobec niego postępowania układowego, Fundusz zgłasza
sędziemu-komisarzowi wierzytelność z tego tytułu.
”
;
8)
w art. 38c ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Informacje otrzymane przez Fundusz w ramach współpracy od podmiotów, o których mowa
w ust. 1, nie mogą być udostępniane innym osobom, z wyjątkiem syndyka albo zarządcy
w prowadzonym wobec podmiotu objętego systemem gwarantowania postępowaniu upadłościowym
albo układowym. Ograniczenie to nie doty
czy przypadków, w których informacje nie są objęte ochroną prawną na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub na terytorium państwa, w którym funkcjonuje system gwarantowania przekazujący
informacje.
”
;
9)
w art. 38l pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3)
spełnienie warunku gwarancji - wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o
zawieszeniu działalności kasy, ustanowieniu zarządcy komisarycznego, o ile nie został
on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie
upadłości kasy lub z wnioskiem o otwarcie wobec niej postępowania układowego;
4)
dzień spełnienia warunku gwarancji - dzień wskazany w decyzji Komisji Nadzoru Finansowego
jako dzień zawieszenia działalności kasy i ustanowienia zarządcy komisarycznego, o
ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem
o ogłoszenie upadłości kasy lub z wnioskiem o otwarcie wobec niej postępowania układowego;
”
;
10)
w art. 38s ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z tytułu wypłaty środków gwarantowanych Funduszowi przysługuje roszczenie do kasy,
w przypadku której nastąpiło spełnienie warunku gwarancji, o zapłatę kwot odpowiadających
wysokości sumy środków gwarantowanych. Funduszowi przysługuje roszczenie także po
ogłoszeniu upadłości kasy lub otwarciu wobec niej postępowania układowego.
”
;
11)
w art. 38t:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Na Fundusz przechodzą wierzytelności przysługujące deponentowi w stosunku do masy
upadłości albo w stosunku do kasy, wobec której prowadzone jest postępowanie układowe,
w wysokości środków gwarantowanych.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kwoty uzyskane przez Fundusz z masy upadłości lub masy układowej kasy zasilają fundusz
kas.
”
;
12)
art. 38y otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38y.
W przypadku ogłoszenia upadłości albo otwarcia postępowania układowego w trakcie dokonywania
przez zarządcę komisarycznego wypłat, o których mowa w art. 38x ust. 1, obowiązki
związane z kontynuacją wypłat realizuje zarządca lub syndyk.
”
;
13)
art. 38za otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38za.
Środki na wypłatę środków gwarantowanych, przekazane podmiotowi, o którym mowa w art.
38z ust. 1 pkt 1, na podstawie uchwały Zarządu Funduszu, nie mogą być wykorzystane
na żaden inny cel niż wypłata środków gwarantowanych. Środki te nie wchodzą do masy
upadłości ani masy układowej oraz nie podlegają egzekucji sądowej ani administracyjnej.
”
;
14)
art. 38zd otrzymuje brzmienie:
„
Art. 38zd.
1.
Roszczenia deponentów z tytułu gwarancji, nieujawnione w ramach listy deponentów,
Fundusz zaspokaja w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania listy deponentów
uzupełnionej przez zarządcę albo syndyka lub po ustaleniu listy lub spisu wierzytelności
lub po stwierdzeniu prawomocnym orzeczeniem sądu wierzytelności wobec kasy, w przypadku
której nastąpiło spełnienie warunku gwarancji.
2.
W przypadku dokonania wypłaty środków gwarantowanych, o których mowa w ust. 1, po
ogłoszeniu upadłości kasy albo po otwarciu wobec niej postępowania układowego Zarząd
Funduszu zgłasza sędziemu-komisarzowi wierzytelność z tego tytułu.
”
.
Art. 413.
W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących
Skarbowi Państwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5a w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
dokonywana w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym lub restrukturyzacyjnym;
”
;
2)
w art. 7b:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych, w których Skarb Państwa, reprezentowany
przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, występuje w charakterze wierzyciela;
”
,
b)
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
siedziby upadłego lub dłużnika - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;
”
.
Art. 414.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji w art. 3 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
przedsiębiorstw, w stosunku do których toczy się postępowanie restrukturyzacyjne -
do chwili uprawomocnienia się układu;
”
.
Art. 415.
W ustawie z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów w art. 4 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
wierzytelności objętej układem w postępowaniu upadłościowym albo restrukturyzacyjnym
”
.
Art. 416.
W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 w ust. 4b:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Centralna Informacja udostępnia bezpłatnie, w ogólnodostępnych sieciach teleinformatycznych,
listę podmiotów, wobec których w dziale 6 rejestru przedsiębiorców wpisano informację
o ogłoszeniu upadłości albo o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego. Lista zawiera
następujące dane:
”
,
b)
pkt 5-7 otrzymują brzmienie:
„
5)
datę wydania orzeczenia o ogłoszeniu upadłości albo o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego;
6)
sygnaturę sprawy i określenie sądu, który ogłosił upadłość albo wydał postanowienie
o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego;
7)
datę oraz sposób ukończenia postępowania upadłościowego albo postępowania restrukturyzacyjnego.
”
;
2)
w art. 41 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
informacje o zabezpieczeniu majątku dłużnika w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia
upadłości albo w postępowaniu restrukturyzacyjnym przez ustanowienie tymczasowego
nadzorcy sądowego lub zarządcy przymusowego i jego zmianach lub o nadzorcy sądowym
lub zarządcy ustanowionym w postępowaniu restrukturyzacyjnym, który pełni funkcję
po prawomocnym umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego w związku ze złożeniem
uproszczonego wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego albo uproszczonego wniosku
o ogłoszenie upadłości, zawieszeniu prowadzonych przeciwko dłużnikowi egzekucji, a
także o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe ;
”
;
3)
w art. 44 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
informacje o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, o ogłoszeniu upadłości, o
ukończeniu tych postępowań lub o uchyleniu układu, o osobie zarządcy przymusowego,
syndyka, nadzorcy sądowego, zarządcy, zarządcy zagranicznego oraz o osobach powołanych
w toku postępowania restrukturyzacyjnego albo upadłościowego do reprezentowania dłużnika
albo upadłego (reprezentant dłużnika albo upadłego lub przedstawiciel dłużnika albo
upadłego);
”
;
4)
w art. 45 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
„
1.
Wpisów w dziale 1 rejestru przedsiębiorców, o których mowa w art. 38 pkt 1 lit. a,
dotyczących dodania do firmy oznaczenia „w upadłości” oraz wpisów w dziale 5 i w dziale
6 tego rejestru, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 5, dokonuje się z urzędu.
1a.
Po ogłoszeniu upadłości albo otwarciu postępowania sanacyjnego, w dziale 2 rejestru
przedsiębiorców z urzędu wykreśla się wpisy, o których mowa w art. 39 pkt 3.
”
;
5)
w art. 55:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą, jeżeli ogłoszono ich upadłość lub
jeżeli wniosek o ogłoszenie ich upadłości został prawomocnie oddalony na podstawie
art. 13 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo umorzono prowadzoną przeciwko nim egzekucję sądową lub administracyjną z uwagi
na fakt, iż z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych;
”
,
b)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wspólników ponoszących odpowiedzialność całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki,
z wyłączeniem komandytariuszy w spółce komandytowej, jeżeli ogłoszono jej upadłość
lub jeżeli wniosek o ogłoszenie jej upadłości został prawomocnie oddalony na podstawie
art. 13 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo umorzono prowadzoną przeciwko nim egzekucję sądową lub administracyjną z uwagi
na fakt, iż z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych;
”
.
Art. 417.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 116:
a)
w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
nie wykazał, że:
a)
we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało
otwarte postępowanie restrukturyzacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, o którym mowa w ustawie z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, albo
b)
niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Jeżeli obowiązek zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał i istniał wyłącznie
w czasie, gdy prowadzona była egzekucja przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż
przedsiębiorstwa na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, uznaje się, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez winy członka
zarządu, o którym mowa w § 1.
”
;
2)
po art. 116a dodaje się art. 116b w brzmieniu:
„
Art. 116b.
§ 1.
Likwidatorzy spółki, z wyjątkiem likwidatorów ustanowionych przez sąd, odpowiadają
za zaległości podatkowe spółki powstałe w czasie likwidacji.
§ 2.
Likwidatorzy innych osób prawnych niż wymienione w art. 116 odpowiadają za zaległości
podatkowe tych osób powstałe w czasie likwidacji.
§ 3.
Do odpowiedzialności likwidatorów przepisy art. 116 i art. 116a stosuje się odpowiednio.
”
.
Art. 418.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 70 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
przedstawienia niezależnie od zabezpieczenia spłaty kredytu programu naprawy gospodarki
podmiotu, którego realizacja zapewni - według oceny banku - uzyskanie zdolności kredytowej
w określonym czasie, przy czym programem naprawy gospodarki podmiotu, o którym mowa
powyżej, może być w szczególności układ przyjęty w ramach postępowania restrukturyzacyjnego
prowadzonego zgodnie z ustawą z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne .
”
;
2)
w art. 75 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w
przypadku utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank może obniżyć kwotę
przyznanego kredytu albo wypowiedzieć umowę kredytu, o ile ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne nie stanowi inaczej.
”
;
3)
w art. 158:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Jeżeli według bilansu sporządzonego na koniec okresu sprawozdawczego aktywa banku
nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań, zarząd banku, zarząd komisaryczny
lub likwidator powiadamiają o tym niezwłocznie Komisję Nadzoru Finansowego, która
podejmuje decyzję o zawieszeniu działalności banku i ustanowieniu zarządu komisarycznego,
o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz jednocześnie podejmuje decyzję o jego
przejęciu przez inny bank, za zgodą banku przejmującego, albo występuje do właściwego
sądu z wnioskiem o otwarcie postępowania układowego albo o ogłoszenie upadłości. O
podjętych decyzjach Komisja Nadzoru Finansowego zawiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
2.
Jeżeli z powodów związanych bezpośrednio z sytuacją finansową banku nie reguluje on
swoich zobowiązań w zakresie wypłaty środków, o których mowa w art. 2 pkt 2 ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, wobec deponentów w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej ustawy, Komisja Nadzoru Finansowego,
w terminie 5 dni roboczych od dnia stwierdzenia tej okoliczności, podejmuje decyzję
o zawieszeniu działalności banku i ustanowieniu zarządu komisarycznego, o ile nie
został on ustanowiony wcześniej, oraz jednocześnie podejmuje decyzję o jego przejęciu
przez inny bank, za zgodą banku przejmującego, albo występuje do właściwego sądu z
wnioskiem o otwarcie postępowania układowego albo o ogłoszenie upadłości. O podjętych
decyzjach Komisja Nadzoru Finansowego zawiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Decyzję o zawieszeniu działalności banku i ustanowieniu zarządu komisarycznego oraz
przejęciu banku albo wystąpieniu z wnioskiem o otwarcie postępowania układowego albo
o ogłoszenie upadłości Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć także z własnej inicjatywy,
jeżeli nie nastąpi powiadomienie, o którym mowa w ust. 1.
”
;
4)
art. 169 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 169.
W związku z likwidacją w trybie art. 138 i art. 147, przejęciem lub upadłością banku,
otwarciem wobec niego postępowania układowego albo ustanowieniem zarządu komisarycznego
posiadane uprawnienia członków władz banku dotyczące wypłaty odpraw pieniężnych i
wynagrodzeń za okres po rozwiązaniu stosunku pracy tracą moc.
”
.
Art. 419.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
uchyla się art. 25;
2)
w art. 28 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe
z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe ;
”
;
3)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
Do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio art. 12, art. 26, art. 29 § 1 i 2, art. 33, art. 33a, art. 33b, art. 51 § 1, art.
55, art. 59 § 1 pkt 1, 3, 4, 8 i 9, art. 60 § 1, art. 61 § 1, art. 62 § 1, 3-5, art.
72 § 1 pkt 1 i 4 i § 2, art. 73 § 1 pkt 1 i 5, art. 77b § 1 i 2, art. 91, art. 93,
art. 93a-93c, art. 93e, art. 94, art. 97 § 1, art. 98 § 1 i 2 pkt 1, 2, 5 i 7, art.
100, art. 101, art. 105 § 1 i 2, art. 106 § 1 i 2, art. 107 § 1, 1a, i 2 pkt 2 i 4,
art. 108 § 1 i 4, art. 110 § 1, § 2 pkt 2, § 3, art. 111 § 1-4 i 5 pkt 1, art. 112,
art. 113, art. 114, art. 115-117, art. 118 § 1 i 2 oraz art. 119 ustawy z dnia 29
sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
”
.
Art. 420.
W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w art. 21 w ust. 11 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
zlikwidowali działalność gospodarczą albo została ogłoszona ich upadłość lub upadłość
spółki, w której są wspólnikami lub
”
.
Art. 421.
W ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 14 uchyla się § 3;
2)
art. 85 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 85.
§ 1.
W przypadku upadłości spółki jej rozwiązanie następuje po zakończeniu postępowania
upadłościowego, z chwilą wykreślenia z rejestru. Wniosek o wykreślenie z rejestru
składa syndyk.
§ 2.
Spółka nie ulega rozwiązaniu, w przypadku gdy postępowanie upadłościowe zostało zakończone
w wyniku zaspokojenia wszystkich wierzycieli w całości lub zatwierdzenia układu albo
gdy postępowanie upadłościowe zostało uchylone lub umorzone.
”
;
3)
w art. 289 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Spółka nie ulega rozwiązaniu, w przypadku gdy postępowanie upadłościowe zostało zakończone
w wyniku zaspokojenia wszystkich wierzycieli w całości lub zatwierdzenia układu albo
gdy postępowanie upadłościowe zostało uchylone lub umorzone.
”
;
4)
w art. 299:
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Członek zarządu może się uwolnić od odpowiedzialności, o której mowa w § 1, jeżeli
wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym
samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo
o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu, albo że
niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy, albo że pomimo
niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu
postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie
zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody.
”
,
b)
dodaje się § 4 w brzmieniu:
„
§ 4.
Osoby, o których mowa w § 1, nie ponoszą odpowiedzialności za niezłożenie wniosku
o ogłoszenie upadłości w czasie, gdy prowadzona jest egzekucja przez zarząd przymusowy
albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał w czasie prowadzenia
egzekucji.
”
;
5)
po art. 299 dodaje się art. 2991wbrzmieniu:
„
Art. 2991.
Do likwidatorów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, z wyjątkiem likwidatorów
ustanowionych przez sąd, przepis art. 299 stosuje się odpowiednio.
”
;
6)
w art. 477 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Spółka nie ulega rozwiązaniu, w przypadku gdy postępowanie upadłościowe zostało zakończone
w wyniku zaspokojenia wszystkich wierzycieli w całości lub zatwierdzenia układu albo
gdy postępowanie upadłościowe zostało uchylone lub umorzone.
”
.
Art. 422.
W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 4a dodaje się art. 4b w brzmieniu:
„
Art. 4b.
Agencja może realizować zadania w zakresie udzielania wsparcia małym i średnim przedsiębiorcom
na dostosowanie ich działalności do zmieniających się warunków rynkowych lub przywrócenie
tym przedsiębiorcom zdolności do konkurowania na rynku oraz prowadzenie cyklicznych
badań pozwalających prognozować zmiany dynamiki kluczowych trendów mikro- i makroekonomicznych
zachodzących na poziomie określonych sektorów gospodarczych i regionów.
”
;
2)
w art. 6 w ust. 1 w pkt 10 lit. h otrzymuje brzmienie:
„
h)
dostosowanie działalności małych i średnich przedsiębiorców do zmieniających się warunków
rynkowych lub przywrócenie tym przedsiębiorcom zdolności do konkurowania na rynku,
”
;
3)
w art. 6b:
a)
uchyla się ust. 3a,
b)
po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu:
„
3b.
Do przedsiębiorcy, któremu ma zostać udzielona pomoc, o której mowa w art. 6 ust.
1 pkt 10 lit. h, przepisów ust. 3 pkt 3 lit. a nie stosuje się.
”
.
Art. 423.
W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach w art. 16f w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
podjęto decyzję o likwidacji przedsiębiorcy;
”
.
Art. 424.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w pkt 14 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącego uczestnikiem
systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, w tym także podlegających
prawu innego państwa członkowskiego - zgodnie z ustawą z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , wydanie przez sąd właściwy w sprawach upadłości postanowienia o ogłoszeniu upadłości,
jak również zgodnie z ustawą z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , wydanie przez sąd właściwy w sprawach restrukturyzacji postanowienia o otwarciu
postępowania sanacyjnego, układowego albo przyspieszonego postępowania układowego,
”
;
2)
art. 6a i art. 7 otrzymują brzmienie:
„
Art. 6a.
Jeżeli w wyniku rozliczenia zleceń rozrachunku w jednym systemie przeprowadzany jest
rozrachunek w drugim systemie, skutki, o których mowa w art. 136 i art. 137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo w art. 254 i art. 255 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, wynikające z wprowadzenia zlecenia rozrachunku do pierwszego systemu, mają zastosowanie
odpowiednio do wynikających z tego rozliczenia zleceń rozrachunku realizowanych w
drugim systemie.
Art. 7.
1.
W zakresie uregulowanym w ustawie oraz w art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo w art. 242, art. 244, art. 245, art. 254, art. 255 i art. 309 ustawy z dnia 15 maja
2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne skutki ogłoszenia upadłości uczestnika systemu powstają z chwilą otrzymania przez
NBP powiadomienia o ogłoszeniu upadłości, otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego,
wydaniu orzeczenia albo decyzji o likwidacji, zawieszeniu lub ograniczeniu prowadzenia
działalności uczestnika, lub informacji o podjęciu innych środków prawnych względem
uczestnika skutkujących zawieszeniem lub ograniczeniem realizacji zleceń rozrachunku
w systemie dotyczącym tego uczestnika.
2.
W przypadku ogłoszenia upadłości albo otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego wobec
niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny przepis ust.
1 stosuje się odpowiednio.
”
;
3)
w art. 15 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Przepisy art. 4-7 i art. 11-14 ustawy oraz art. 22 ust. 1 pkt 4, art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego
2003 r. - Prawo upadłościowe oraz art. 227 ust. 1 pkt 10, art. 242, art. 244, art. 245, art. 254, art. 255 i art. 309
ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się do systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych na podstawie
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, do innych systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt Papierów
Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa
w art. 48 ust. 1 pkt 6 lub ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, oraz do systemów prowadzonych przez NBP.
2.
Przepisy art. 4-7 i art. 11-14 ustawy oraz art. 22 ust. 1 pkt 4, art. 66, art. 67, art. 80 i art. 135-137 ustawy z dnia 28 lutego
2003 r. - Prawo upadłościowe oraz art. 227 ust. 1 pkt 10, art. 242, art. 244, art. 245, art. 254, art. 255 i art. 309
ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się także do systemów innych niż systemy wskazane w ust. 1, wskazanych przez
ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, wydanego
po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz KNF.
”
.
Art. 425.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 13 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
połączenia, podziału lub przekształcenia, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych , albo sprzedaży przedsiębiorstwa, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego
lub licencję
”
;
2)
w art. 16:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
likwidacji albo postanowienia o ogłoszeniu upadłości przedsiębiorcy, któremu zostało
udzielone, chyba że zachodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 2;
”
,
b)
w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
likwidacji albo postanowienia o ogłoszeniu upadłości przedsiębiorcy, któremu została
udzielona, chyba że zachodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 2;
”
.
Art. 426.
W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze w art. 175 w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
otwarto likwidację przedsiębiorcy;
”
.
Art. 427.
W ustawie z dnia 23 listopada 2002 r. o restrukturyzacji zobowiązań koncesyjnych operatorów
stacjonarnych publicznych sieci telefonicznych w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku gdy operator jest podmiotem, wobec którego został przyjęty oraz zatwierdzony
układ w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne lub ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , przewidujący zmniejszenie sumy jego długów, wniosek operatora, o którym mowa w art.
13 ust. 3, może być poprzedzony procedurą zmniejszenia sumy zobowiązań operatora z
tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, będących podstawą wyliczenia
kwoty zdyskontowanej.
”
.
Art. 428.
W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Prawo upadłościowe”;
2)
w art. 1 w ust. 1 uchyla się pkt 5;
3)
w art. 2 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Postępowanie uregulowane ustawą wobec osób fizycznych, o których mowa w art. 5, należy
prowadzić również tak, aby rzetelny dłużnik uzyskał możliwość oddłużenia.
”
;
4)
w art. 6 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„
7)
funduszy inwestycyjnych.
”
;
5)
w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wierzyciel może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, która była
przedsiębiorcą, także po zaprzestaniu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej,
jeżeli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru nie upłynął rok. Postępowanie toczy
się według przepisów tytułu V części trzeciej.
”
;
6)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
Wierzyciel może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, która faktycznie
prowadziła działalność gospodarczą, nawet wówczas gdy nie dopełniła obowiązku jej
zgłoszenia we właściwym rejestrze, jeżeli od dnia zaprzestania prowadzenia działalności
nie upłynął rok. Postępowanie toczy się według przepisów tytułu V części trzeciej.
”
;
7)
po art. 9 dodaje się art. 9a i art. 9b w brzmieniu:
„
Art. 9a.
Nie można ogłosić upadłości przedsiębiorcy w okresie od otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego
do jego zakończenia lub prawomocnego umorzenia.
Art. 9b.
1.
W przypadku złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości i wniosku restrukturyzacyjnego,
w pierwszej kolejności rozpoznaje się wniosek restrukturyzacyjny.
2.
Sąd upadłościowy wstrzymuje rozpoznanie wniosku o ogłoszenie upadłości do czasu wydania
prawomocnego orzeczenia w sprawie wniosku restrukturyzacyjnego. Wstrzymanie rozpoznania
wniosku o ogłoszenie upadłości nie wyłącza możliwości zabezpieczenia majątku.
3.
Jeżeli wstrzymaniu rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości sprzeciwia się interes
ogółu wierzycieli, przepisu ust. 2 nie stosuje się. W takiej sytuacji sąd upadłościowy
wydaje postanowienie o przejęciu wniosku o ogłoszenie upadłości i wniosku restrukturyzacyjnego
do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia jednym postanowieniem. Sąd upadłościowy
rozpoznaje wnioski w składzie właściwym dla rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości.
4.
Jeżeli przejęcie wniosku o ogłoszenie upadłości i wniosku restrukturyzacyjnego do
wspólnego rozpoznania prowadziłoby do znacznego opóźnienia wydania orzeczenia w przedmiocie
ogłoszenia upadłości, ze szkodą dla wierzycieli, a podstawy restrukturyzacji przedstawione
przez dłużnika we wniosku restrukturyzacyjnym są znane sądowi upadłościowemu, sąd
upadłościowy nie wydaje postanowienia o przejęciu wniosków do wspólnego rozpoznania
i rozpoznaje wniosek o ogłoszenie upadłości, o czym zawiadamia sąd restrukturyzacyjny.
”
;
8)
w art. 11:
a)
ust 1. otrzymuje brzmienie:
„
1.
Dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych
zobowiązań pieniężnych.
”
,
b)
dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań
pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy
miesiące.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości
prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, jest niewypłacalny także
wtedy, gdy jego zobowiązania pieniężne przekraczają wartość jego majątku, a stan ten
utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.
”
,
d)
dodaje się ust. 3-7 w brzmieniu:
„
3.
Do majątku, o którym mowa w ust. 2, nie wlicza się składników niewchodzących w skład
masy upadłości.
4.
Do zobowiązań pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się zobowiązań przyszłych,
w tym zobowiązań pod warunkiem zawieszającym oraz zobowiązań wobec wspólnika albo
akcjonariusza z tytułu pożyczki lub innej czynności prawnej o podobnych skutkach,
o których mowa w art. 342 ust. 1 pkt 4.
5.
Domniemywa się, że zobowiązania pieniężne dłużnika przekraczają wartość jego majątku,
jeżeli zgodnie z bilansem jego zobowiązania, z wyłączeniem rezerw na zobowiązania
oraz zobowiązań wobec jednostek powiązanych, przekraczają wartość jego aktywów, a
stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający dwadzieścia cztery miesiące.
6.
Sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli nie ma zagrożenia utraty przez
dłużnika zdolności do wykonywania jego wymagalnych zobowiązań pieniężnych w niedługim
czasie.
7.
Przepisy ust. 2-6 nie mają zastosowania do spółek osobowych określonych w ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych , zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”, w których co najmniej jednym wspólnikiem
odpowiadającym za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem jest
osoba fizyczna.
”
;
9)
uchyla się art. 12;
10)
po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu:
„
Art. 12a.
Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości złożony przez wierzyciela, jeżeli dłużnik
wykaże, że wierzytelność ma w całości charakter sporny, a spór zaistniał między stronami
przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości.
”
;
11)
w art. 13:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek niewypłacalnego dłużnika
nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie
tych kosztów.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że obciążenia majątku dłużnika są bezskuteczne
według przepisów ustawy albo gdy dokonane zostały w celu pokrzywdzenia wierzycieli,
jak również jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że dłużnik dokonał innych czynności
prawnych bezskutecznych według przepisów ustawy, którymi wyzbył się majątku wystarczającego
na zaspokojenie kosztów postępowania, a okoliczności sprawy wskazują, że zastosowanie
przepisów o bezskuteczności i zaskarżaniu czynności upadłego doprowadzi do uzyskania
majątku o wartości przekraczającej przewidywaną wysokość kosztów, przepisów ust. 1
i 2 nie stosuje się.
”
,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Postanowienie o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie ust. 1 lub 2
obwieszcza się.
”
;
12)
uchyla się art. 14-17;
13)
w art. 19:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sprawy o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd właściwy dla głównego ośrodka podstawowej
działalności dłużnika.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce, w którym dłużnik regularnie
zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym i które jako takie jest rozpoznawalne
dla osób trzecich.
1b.
W przypadku osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, domniemywa się, że głównym
ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce siedziby.
1c.
W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa
się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania
działalności gospodarczej lub zawodowej; w przypadku każdej innej osoby fizycznej
domniemywa się, że głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce zwykłego
pobytu tej osoby.
”
,
c)
uchyla się ust. 2,
d)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej głównego ośrodka podstawowej działalności,
właściwy jest sąd miejsca zwykłego pobytu albo siedziby dłużnika, a jeżeli dłużnik
nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zwykłego pobytu albo siedziby, właściwy
jest sąd, w którego obszarze znajduje się majątek dłużnika.
”
,
e)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Jeżeli okaże się, że właściwy jest inny sąd, sprawę przekazuje się temu sądowi. Na
postanowienie o przekazaniu sprawy nie przysługuje zażalenie. Postanowienie to wiąże
sąd, któremu sprawa została przekazana. Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają
w mocy.
”
;
14)
w art. 20:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik lub każdy z jego wierzycieli osobistych.
”
,
b)
w ust. 2:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
w stosunku do osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - każdy, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie lub łącznie z innymi osobami;”, -
-w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:„
8)
w stosunku do dłużnika, wobec którego prowadzona jest egzekucja przez zarząd przymusowy albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie Kodeksu postępowania cywilnego - zarządca ustanowiony w tym postępowaniu.”;
15)
w art. 21:
a)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„
1.
Dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym
wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie
upadłości.
2.
Jeżeli dłużnikiem jest osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, obowiązek, o
którym mowa w ust. 1, spoczywa na każdym, kto na podstawie ustawy, umowy spółki lub
statutu ma prawo do prowadzenia spraw dłużnika i do jego reprezentowania, samodzielnie
lub łącznie z innymi osobami.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną
wskutek niezłożenia wniosku w terminie określonym w ust. 1, chyba że nie ponoszą winy.
Osoby te mogą uwolnić się od odpowiedzialności, w szczególności jeżeli wykażą, że
w terminie określonym w ust. 1 otwarto postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono
układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
W przypadku dochodzenia odszkodowania przez wierzyciela niewypłacalnego dłużnika domniemywa
się, że szkoda, o której mowa w ust. 3, obejmuje wysokość niezaspokojonej wierzytelności
tego wierzyciela wobec dłużnika.
”
,
c)
uchyla się ust. 4,
d)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, nie ponoszą odpowiedzialności za niezłożenie wniosku
o ogłoszenie upadłości w czasie, gdy prowadzona jest egzekucja przez zarząd przymusowy
albo przez sprzedaż przedsiębiorstwa, na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, jeżeli obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstał w czasie prowadzenia
egzekucji.
”
;
16)
w art. 22:
a)
w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze
Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację,
miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a jeżeli dłużnikiem jest spółka osobowa,
osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,
której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów
w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej -
imiona i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za zobowiązania
spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem;
2)
wskazanie miejsca, w którym znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika;
”
,
b)
uchyla się ust. 2 i 2a;
17)
po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu:
„
Art. 22a.
Wnioskodawca uiszcza zaliczkę na wydatki w toku postępowania w przedmiocie ogłoszenia
upadłości w wysokości jednokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego i wraz z wnioskiem przedstawia dowód
jej uiszczenia. W przypadku braku uiszczenia zaliczki przewodniczący wzywa do uiszczenia
zaliczki w terminie tygodnia pod rygorem zwrotu wniosku.
”
;
18)
w art. 23:
a)
w ust. 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłasza dłużnik, do wniosku powinien dołączyć:”,
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania, na dzień przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku;”, -
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika hipotek, zastawów, zastawów rejestrowych, zastawów skarbowych i hipotek morskich oraz innych obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub w rejestrach, jak również o prowadzonych innych postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz przed sądami polubownymi dotyczących majątku dłużnika;”,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli dłużnik nie może dołączyć do wniosku dokumentów, o których mowa w ust. 1, powinien
podać przyczyny ich niedołączenia oraz je uprawdopodobnić.
”
;
19)
art. 24 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 24.
Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłasza wierzyciel, powinien we wniosku uprawdopodobnić
swoją wierzytelność.
”
;
20)
w art. 27:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Postanowienia oraz zarządzenia wydane w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości
zamieszcza się w Centralnym Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości, o którym mowa
w art. 5 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , zwanym dalej „Rejestrem”, wraz z informacją o terminie i sposobie wniesienia środka
zaskarżenia. Postanowienia, zarządzenia i inne dokumenty zamieszczone w Rejestrze
są dostępne dla uczestników postępowania.
”
;
21)
po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu:
„
Art. 29a.
1.
Sąd może uznać cofnięcie wniosku o ogłoszenie upadłości za niedopuszczalne, jeżeli
prowadziłoby to do pokrzywdzenia wierzycieli.
2.
Wykonanie przez dłużnika zobowiązań wobec wnioskodawcy po złożeniu wniosku o ogłoszenie
upadłości nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania.
”
;
22)
po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu:
„
Art. 30a.
W postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości nie przeprowadza się dowodu z opinii
biegłego, z wyjątkiem określonym w art. 56b ust. 1.
”
;
23)
uchyla się art. 31;
24)
w art. 32:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kosztami sądowymi obciąża się dłużnika w przypadku oddalenia wniosku na podstawie
art. 13.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Od wnioskodawcy sąd może zażądać zaliczki na wydatki w postępowaniu w przedmiocie
ogłoszenia upadłości w kwocie przewyższającej sumę określoną w art. 22a pod rygorem
odrzucenia wniosku. Na postanowienie sądu w przedmiocie zaliczki zażalenie nie przysługuje.
Żądanie dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości.
”
,
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Wydatki pokrywane są w pierwszej kolejności z zaliczki wpłaconej przez wnioskodawcę.
”
;
25)
art. 36 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 36.
Po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości sąd na wniosek albo z urzędu może dokonać
zabezpieczenia majątku dłużnika. W przedmiocie zabezpieczenia sąd orzeka niezwłocznie.
”
;
26)
w art. 37 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
27)
w art. 38:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego.
Do tymczasowego nadzorcy sądowego przepisy art. 157, art. 157a, art. 159-161, art.
166 ust. 6, art. 167 ust. 2, art. 167a, art. 167b i art. 170-172 stosuje się odpowiednio.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu:
„
1a.
Postanowienie o ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego, odwołaniu albo zmianie
osoby tymczasowego nadzorcy sądowego i informację o uprawomocnieniu się postanowienia
o uchyleniu zabezpieczenia przez odwołanie tymczasowego nadzorcy sądowego obwieszcza
się.
1b.
Sąd ustala wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego, biorąc pod uwagę nakład pracy,
zakres czynności podejmowanych w postępowaniu, stopień ich trudności oraz czas pełnienia
funkcji.
1c.
Wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego ustala się w wysokości od jednej czwartej
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród
z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego do jego dwukrotności.
1d.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można przyznać wyższe wynagrodzenie w wysokości
do czterokrotności wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1c, jeżeli uzasadnia to nakład
pracy tymczasowego nadzorcy sądowego, zakres podjętych czynności, stopień ich trudności
oraz czas pełnienia funkcji.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
O wynagrodzeniu tymczasowego nadzorcy sądowego i zwrocie wydatków koniecznych poniesionych
w związku z pełnieniem funkcji orzeka sąd na jego wniosek złożony w terminie tygodnia
od dnia powiadomienia o odwołaniu lub od dnia wygaśnięcia funkcji. Sąd może przyznać
tymczasowemu nadzorcy sądowemu zaliczkę na wydatki. Kwotę zaliczki wypłaca się w pierwszej
kolejności z zaliczki wpłaconej przez wnioskodawcę.
”
,
d)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Sąd może zobowiązać tymczasowego nadzorcę sądowego do złożenia w wyznaczonym terminie
sprawozdania obejmującego w szczególności informacje na temat stanu finansowego dłużnika,
rodzaju i wartości jego majątku oraz przewidywanych kosztów postępowania upadłościowego.
Sprawozdanie składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.
”
;
28)
po art. 38 dodaje się art. 38a w brzmieniu:
„
Art. 38a.
Dłużnik po ustanowieniu tymczasowego nadzorcy sądowego jest uprawniony do dokonywania
czynności zwykłego zarządu. Na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego
zarządu jest wymagana zgoda tymczasowego nadzorcy sądowego pod rygorem nieważności.
Zgoda może zostać udzielona również po dokonaniu czynności w terminie trzydziestu
dni od jej dokonania.
”
;
29)
art. 39 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 39.
1.
Sąd na wniosek wnioskodawcy, dłużnika lub tymczasowego nadzorcy sądowego może zawiesić
postępowanie egzekucyjne oraz uchylić zajęcie rachunku bankowego, jeżeli jest to niezbędne
do osiągnięcia celów postępowania upadłościowego. Uchylając zajęcie rachunku bankowego,
sąd ustanawia tymczasowego nadzorcę sądowego, jeżeli wcześniej nie został ustanowiony.
2.
Dyspozycje dłużnika dotyczące środków na rachunku bankowym, którego zajęcie uchylono,
wymagają zgody tymczasowego nadzorcy sądowego.
3.
Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego oraz uchyleniu zajęcia rachunku
bankowego doręcza się wierzycielowi prowadzącemu egzekucję oraz organowi egzekucyjnemu.
Na postanowienie to dłużnikowi oraz wierzycielowi prowadzącemu egzekucję przysługuje
zażalenie.
”
;
30)
w art. 40 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Do zarządcy przymusowego przepisy art. 38 ust. 1a-3 oraz przepisy ustawy o syndyku
stosuje się odpowiednio.
”
;
31)
uchyla się art. 42;
32)
art. 43 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 43.
Po ogłoszeniu upadłości zabezpieczenia w postaci ustanowienia tymczasowego nadzorcy
sądowego albo zarządu przymusowego upadają z chwilą objęcia majątku upadłego dłużnika
w zarząd przez syndyka. Inne zabezpieczenia zastosowane przez sąd po złożeniu wniosku
o ogłoszenie upadłości upadają z dniem ogłoszenia upadłości.
”
;
33)
w części pierwszej w tytule II uchyla się dział V;
34)
w art. 51:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
wymienia imię i nazwisko dłużnika (upadłego) albo jego nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;”, -
-uchyla się pkt 2 i 3,
-
-pkt 4-6 otrzymują brzmienie:„
4)
wzywa wierzycieli upadłego do zgłoszenia wierzytelności w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze;5)
wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa osobiste i roszczenia ciążące na nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, do ich zgłoszenia w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie w postępowaniu upadłościowym;6)
wyznacza sędziego-komisarza i zastępcę sędziego-komisarza oraz syndyka;”,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
W postanowieniu o ogłoszeniu upadłości wskazuje się podstawę jurysdykcji sądów polskich.
Jeżeli zastosowanie ma rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania
upadłościowego , w postanowieniu określa się również, czy postępowanie ma charakter główny, czy uboczny.
”
;
35)
w art. 53:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Postanowienie o ogłoszeniu upadłości obwieszcza się.
2.
Postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości doręcza się syndykowi po uprzednim
powiadomieniu go o ogłoszeniu upadłości, upadłemu albo jego spadkobiercy oraz wierzycielowi,
który żądał ogłoszenia upadłości. Postanowienie w przedmiocie ogłoszenia upadłości
przedsiębiorstwa państwowego albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa doręcza się
także odpowiednio organowi założycielskiemu albo ministrowi właściwemu do spraw Skarbu
Państwa. Powiadomienie syndyka następuje w dniu ogłoszenia upadłości i dokonuje się
go przy zastosowaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, w szczególności
przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę skarbową i właściwy oddział Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych, a także znane sądowi organy egzekucyjne prowadzące postępowania
egzekucyjne przeciwko upadłemu. Powiadomienie organów egzekucyjnych następuje w dniu
ogłoszenia upadłości i dokonuje się go przy zastosowaniu środków bezpośredniego porozumiewania
się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
”
;
36)
w art. 54:
a)
uchyla się ust. 1,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku uchylenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości i przekazaniu sprawy do
ponownego rozpoznania syndyk oraz sędzia-komisarz zachowują swoje uprawnienia, a czynności
przez nich dokonane pozostają w mocy.
”
,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Jeżeli po uchyleniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości i przekazaniu sprawy do ponownego
rozpoznania zostanie wydane postanowienie o zatwierdzeniu układu albo postanowienie
o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, postępowanie w przedmiocie ogłoszenia
upadłości umarza się.
”
;
37)
po art. 54 dodaje się art. 54a w brzmieniu:
„
Art. 54a.
1.
Wierzycielowi w terminie tygodnia od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu
upadłości w Rejestrze, a wierzycielowi, którego siedziba lub miejsce zwykłego pobytu
w dniu otwarcia postępowania znaj
dowały się za granicą, w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia
o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze przysługuje zażalenie na postanowienie o ogłoszeniu
upadłości wyłącznie w części dotyczącej jurysdykcji sądów polskich.
2.
O wniesieniu zażalenia obwieszcza się w Rejestrze.
”
;
38)
uchyla się art. 55 i art. 56;
39)
w części pierwszej w tytule II dodaje się dział VII w brzmieniu:
„
Dział VII
Przygotowana likwidacja
Art. 56a.
1.
Do wniosku o ogłoszenie upadłości może być dołączony wniosek o zatwierdzenie warunków
sprzedaży przedsiębiorstwa dłużnika lub jego zorganizowanej części lub składników
majątkowych stanowiących znaczną część przedsiębiorstwa.
2.
Niedopuszczalne jest złożenie wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży w odniesieniu
do składników majątkowych objętych zastawem rejestrowym, jeżeli umowa o ustanowienie
zastawu rejestrowego przewiduje przejęcie przedmiotu zastawu albo jego sprzedaż na
podstawie art. 24 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów , chyba że do wniosku zostanie dołączona pisemna zgoda zastawnika. Przepis art. 330
stosuje się odpowiednio.
3.
Do wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży dołącza się opis i oszacowanie składnika
objętego wnioskiem sporządzone przez osobę wpisaną na listę biegłych sądowych.
4.
Wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży musi zawierać warunki sprzedaży przez wskazanie
co najmniej ceny oraz nabywcy. Warunki sprzedaży mogą być określone w złożonym projekcie
umowy, która ma być zawarta przez syndyka.
5.
Wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży może przewidywać wydanie przedsiębiorstwa
nabywcy z dniem ogłoszenia upadłości dłużnika. W takim przypadku do wniosku dołącza
się dowód wpłaty pełnej ceny na rachunek depozytowy sądu.
Art. 56b.
1.
Sprzedaż, o której mowa w niniejszym dziale, na rzecz podmiotów wskazanych w art.
128 dopuszczalna jest wyłącznie po cenie sprzedaży nie niższej niż cena oszacowania.
Cenę oszacowania ustala sąd na podstawie dowodu z opinii biegłego.
2.
Wnioskodawca i potencjalny nabywca składają oświadczenie, czy między nimi a dłużnikiem
nie zachodzą stosunki, o których mowa w art. 128.
Art. 56c.
1.
Sąd uwzględnia wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży, jeżeli cena jest wyższa
niż kwota możliwa do uzyskania w postępowaniu upadłościowym przy likwidacji na zasadach
ogólnych, pomniejszona o koszty postępowania, które należałoby ponieść w związku z
likwidacją w takim trybie.
2.
Sąd może uwzględnić wniosek, jeżeli cena jest zbliżona do kwoty możliwej do uzyskania
w postępowaniu upadłościowym przy likwidacji na zasadach ogólnych, pomniejszonej o
koszty postępowania, które należałoby ponieść w związku z likwidacją w takim trybie,
jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny lub możliwość zachowania przedsiębiorstwa
dłużnika.
Art. 56d.
1.
Uwzględniając wniosek, sąd w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości zatwierdza warunki
sprzedaży, określając co najmniej cenę oraz nabywcę mienia będącego przedmiotem sprzedaży,
o której mowa w niniejszym dziale. W postanowieniu sąd może także odwołać się do warunków
sprzedaży określonych w projekcie umowy.
2.
Na postanowienie oddalające wniosek o zatwierdzenie warunków sprzedaży zażalenie przysługuje
wnioskodawcy, a na postanowienie uwzględniające wniosek - każdemu z wierzycieli. Zażalenie
można wnieść w terminie tygodnia od dnia obwieszczenia w Rejestrze.
Art. 56e.
1.
Syndyk zawiera umowę sprzedaży na warunkach określonych w postanowieniu sądu nie później
niż w terminie trzydziestu dni od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia, chyba
że zaakceptowane przez sąd warunki umowy przewidywały inny termin.
2.
Zawarcie umowy sprzedaży może nastąpić wyłącznie po wpłaceniu przez nabywcę całej
ceny do masy upadłości lub po wydaniu syndykowi ceny złożonej wcześniej do depozytu.
3.
Do skutków sprzedaży według przepisów niniejszego rozdziału przepisy art. 313, art.
314 i art. 317 stosuje się.
Art. 56f.
1.
Jeżeli do wniosku o zatwierdzenie warunków sprzedaży był dołączony dowód wpłaty pełnej
ceny na rachunek depozytowy sądu, wydanie przedsiębiorstwa nabywcy następuje niezwłocznie
po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości.
2.
Wydanie przedsiębiorstwa nabywcy następuje bezpośrednio do rąk nabywcy, przy udziale
syndyka. Przepis art. 174 stosuje się odpowiednio.
3.
Do czasu uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego warunki sprzedaży i zawarcia
umowy sprzedaży nabywca zarządza nabytym majątkiem w granicach zwykłego zarządu na
własne ryzyko i odpowiedzialność.
4.
Uchylając postanowienie zatwierdzające warunki sprzedaży, sąd zobowiązuje nabywcę
do zwrotu przedsiębiorstwa do rąk syndyka lub dłużnika. Postanowienie jest tytułem
egzekucyjnym przeciwko nabywcy.
Art. 56g.
1.
Po uprawomocnieniu się postanowienia zatwierdzającego warunki sprzedaży sąd z urzędu
lub na wniosek syndyka postanowi o wydaniu syndykowi ceny złożonej do depozytu.
2.
W innych przypadkach niż określony w ust. 1 o wydaniu ceny z depozytu orzeka na wniosek
nabywcy sąd w terminie trzydziestu dni od dnia wydania przedsiębiorstwa syndykowi
lub dłużnikowi. Syndyk lub dłużnik może złożyć wniosek o zatrzymanie ceny w depozycie
na kolejne dwa tygodnie potrzebne do złożenia wniosku o zabezpieczenie powództwa o
odszkodowanie według przepisów ogólnych. Po upływie tego terminu sąd niezwłocznie
postanowi o wydaniu ceny z depozytu, chyba że został złożony wniosek o zabezpieczenie.
3.
W przedmiocie postanowienia o wydaniu ceny z depozytu w sytuacjach wskazanych w ust.
1 i 2 orzeka sąd w składzie jednoosobowym.
Art. 56h.
W terminie przewidzianym na zawarcie umowy sprzedaży syndyk może złożyć wniosek do
sądu o uchylenie lub zmianę postanowienia zatwierdzającego warunki sprzedaży, jeżeli
po wydaniu postanowienia zmieniły się lub zostały ujawnione okoliczności mające istotny
wpływ na wartość składnika majątkowego będącego przedmiotem sprzedaży. Na postanowienie
uwzględniające wniosek przysługuje zażalenie. Przepisy art. 56a-56g stosuje się odpowiednio.
”
;
40)
w art. 57 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Upadły jest obowiązany wskazać i wydać syndykowi cały swój majątek, a także wydać
dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi
rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie
tego obowiązku upadły potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi.
”
;
41)
uchyla się art. 59 i art. 60;
42)
art. 601otrzymuje brzmienie:
„
Art. 601.
Po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorca występuje w obrocie pod dotychczasową firmą
z dodaniem oznaczenia „w upadłości”.
”
;
43)
uchyla się art. 65;
44)
w art. 65a ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Syndyk przekazuje funduszowi sekurytyzacyjnemu świadczenia otrzymane od dłużników
z tytułu wierzytelności, o których mowa w ust. 1, oraz dłużników z tytułu zabezpieczeń
tych wierzytelności.
”
;
45)
uchyla się art. 68;
46)
w art. 69:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ustalenie składu masy upadłości następuje przez sporządzenie spisu inwentarza oraz
spisu należności. W spisie inwentarza syndyk ujmuje prawa, objęte ruchomości, nieruchomości
oraz środki pieniężne zgromadzone w kasie i na rachunkach bankowych. Spis należności
sporządza się na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1e w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli syndyk na podstawie ksiąg upadłego oraz dokumentów bezspornych ustali, że w
skład masy upadłości wchodzą ruchomości, nieruchomości oraz środki pieniężne, których
syndyk nie objął, sporządza ich spis. W miarę ich obejmowania albo uzyskiwania ich
równowartości syndyk składa uzupełnienie spisu inwentarza.
1b.
Do składników majątkowych, których syndyk nie objął na skutek czynności bezskutecznych,
przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio.
1c.
Do spisu należności przepis ust. 1a zdanie drugie oraz ust. 1b stosuje się odpowiednio.
1d.
Spisy, o których mowa w ust. 1-1c, składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza
w Rejestrze.
1e.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór spisów, o których
mowa w ust. 1-1c, mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie w spisach
jest niezbędne dla oceny składu masy upadłości, a także czytelność oraz kompletność
spisów.
”
;
47)
w art. 71 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W razie zbycia przez syndyka mienia, które podlegało wyłączeniu, osoba, do której
prawo to należało, może żądać wydania świadczenia wzajemnego uzyskanego w zamian za
to mienie.
”
;
48)
art. 72 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 72.
Osoba, której przysługuje prawo do mienia podlegającego wyłączeniu, może żądać jego
wydania lub świadczenia wzajemnego za jednoczesnym zwrotem wydatków na utrzymanie
tego mienia lub na uzyskanie świadczenia wzajemnego poniesionych przez upadłego lub
z masy upadłości.
”
;
49)
w art. 73 uchyla się ust. 5;
50)
w art. 75:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania
z mienia wchodzącego do masy upadłości i rozporządzania nim.
”
,
b)
uchyla się ust. 3;
51)
uchyla się art. 76;
52)
w art. 77:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Czynności prawne upadłego dotyczące mienia wchodzącego do masy upadłości są nieważne.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Zwrot świadczenia, o którym mowa w ust. 2, można nakazać, jeżeli czynność prawna została
podjęta po ogłoszeniu upadłości i przed obwieszczeniem w Rejestrze postanowienia o
ogłoszeniu upadłości, a osoba trzecia przy zachowaniu należytej staranności nie mogła
wiedzieć o ogłoszeniu upadłości. Na postanowienie sędziego-komisarza osobie tej przysługuje
zażalenie.
”
;
53)
art. 78 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 78.
Spełnienie świadczenia do rąk upadłego dokonane po obwieszczeniu o ogłoszeniu upadłości
w Rejestrze nie zwalnia z obowiązku spełnienia świadczenia do masy upadłości, chyba
że równowartość świadczenia została przekazana przez upadłego do masy upadłości.
”
;
54)
w art. 80 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Ogłoszenie upadłości uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów
wartościowych w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunków papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami nie wstrzymuje możliwości wykorzystania:
”
;
55)
w art. 81 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Po ogłoszeniu upadłości nie można ustanowić na składnikach masy upadłości hipoteki
przymusowej ani zastawu skarbowego, także dla zabezpieczenia wierzytelności powstałej
po ogłoszeniu upadłości.
”
;
56)
w części pierwszej w tytule III w dziale II w rozdziale 2 uchyla się oznaczenia i
tytuły oddziałów;
57)
art. 83 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 83.
Postanowienia umowy zastrzegające na wypadek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości
lub ogłoszenia upadłości zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego, którego stroną
jest upadły, są nieważne.
”
;
58)
w art. 85 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
wierzytelności z tytułu poszczególnych umów szczegółowych zawartych w jej wykonaniu
nie są obejmowane układem zawartym w postępowaniu upadłościowym;
”
;
59)
art. 85a i art. 86 otrzymują brzmienie:
„
Art. 85a.
Ogłoszenie upadłości dłużnika nie narusza uprawnień wynikających z zamieszczonej w
umowie klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych, jeżeli umowa została zawarta:
1)
przed dniem ogłoszenia upadłości;
2)
w dniu ogłoszenia upadłości, ale przed wydaniem postanowienia o ogłoszeniu upadłości;
3)
w dniu ogłoszenia upadłości, ale po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości,
jeżeli przyjmujący zabezpieczenie może potwierdzić, że nie wiedział i nie mógł wiedzieć
o ogłoszeniu upadłości.
Art. 86.
1.
Po ogłoszeniu upadłości spółdzielni mieszkaniowej czynności określone w art. 41-43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych wykonuje syndyk.
2.
Na syndyku ciąży obowiązek zawarcia umowy, o której mowa w art. 12, art. 1714, art. 1715, art. 39 i art. 48 ustawy wskazanej w ust. 1, jeżeli żądanie zostało złożone spółdzielni
przed ogłoszeniem upadłości albo po ogłoszeniu upadłości na podstawie art. 541 ust.2 tej ustawy.
”
;
60)
uchyla się art. 87, art. 89 i art. 90;
61)
w art. 98:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości zobowiązania z umowy wzajemnej nie zostały wykonane
w całości lub części, syndyk może, za zgodą sędziego-komisarza, wykonać zobowiązanie
upadłego i zażądać od drugiej strony spełnienia świadczenia wzajemnego lub od umowy
odstąpić ze skutkiem na dzień ogłoszenia upadłości.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
Wydając zgodę, o której mowa w ust. 1, sędzia-komisarz kieruje się celem postępowania
upadłościowego, biorąc także pod uwagę ważny interes drugiej strony umowy.
1b.
Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje upadłemu oraz drugiej stronie
umowy.
1c.
Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości upadły był stroną umowy innej niż umowa wzajemna,
syndyk może od umowy odstąpić, chyba że ustawa przewiduje inny skutek. Przepisy ust.
1-1b stosuje się odpowiednio.
”
;
62)
w art. 109 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Do najmu lub dzierżawy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części przepisy ust.
1 i 2 stosuje się odpowiednio.
”
;
63)
w art. 110:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli przedmiot najmu lub dzierżawy w dniu ogłoszenia upadłości był już wydany upadłemu,
syndyk może wypowiedzieć umowę najmu lub dzierżawy, także wtedy, gdy wypowiedzenie
tej umowy przez upadłego nie było dopuszczalne. Jeżeli umowa dotyczy nieruchomości,
w której prowadzone było przedsiębiorstwo upadłego, wypowiedzenie następuje z zachowaniem
trzymiesięcznego terminu wypowiedzenia, a w innych przypadkach - z zachowaniem terminu
ustawowego, chyba że terminy wypowiedzenia przewidziane w umowie są krótsze.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Wynajmujący lub wydzierżawiający może dochodzić w postępowaniu upadłościowym odszkodowania
z powodu rozwiązania najmu lub dzierżawy przed terminem przewidzianym w umowie, jednak
za czas nie dłuższy niż dwa lata, pomniejszonego o rozliczenie nakładów upadłego podnoszących
wartość przedmiotu najmu lub dzierżawy.
”
,
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Do najmu lub dzierżawy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części przepisy ust.
1-5 stosuje się odpowiednio.
”
;
64)
po art. 110 dodaje się art. 110a w brzmieniu:
„
Art. 110a.
1.
Syndyk może odstąpić z dniem ogłoszenia upadłości od umowy o zakazie konkurencji,
o której mowa w art. 1012 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , bez prawa do odszkodowania.
2.
W przypadku sprzedaży przedsiębiorstwa upadłego w całości odpowiedzialność za zobowiązania
upadłego z umowy o zakazie konkurencji, o której mowa w art. 1012 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, przechodzi na nabywcę przedsiębiorstwa, chyba że syndyk wcześniej odstąpił od umowy.
”
;
65)
w art. 114 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku ogłoszenia upadłości korzystającego z rzeczy na podstawie umowy leasingu
syndyk może, za zgodą sędziego-komisarza, odstąpić z dniem ogłoszenia upadłości od
umowy leasingu. Przepisy art. 98 ust. 2 i art. 99 stosuje się odpowiednio.
”
;
66)
uchyla się art. 117 i art. 118;
67)
w art. 119 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli do spadku otwartego po dniu ogłoszenia upadłości powołany zostaje upadły, spadek
wchodzi do masy upadłości. Syndyk nie składa oświadczenia o przyjęciu spadku, a spadek
uważa się za przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza.
”
;
68)
w art. 121 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Postanowienie o wyłączeniu spadku z masy upadłości wydaje z urzędu sędzia-komisarz.
Na postanowienie przysługuje zażalenie upadłemu i wierzycielom.
”
;
69)
w art. 127 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Bezskuteczne są również zabezpieczenie i zapłata długu niewymagalnego dokonane przez
upadłego w ciągu sześciu miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Jednak ten, kto otrzymał zapłatę lub zabezpieczenie, może w drodze powództwa lub zarzutu
żądać uznania tych czynności za skuteczne, jeżeli w czasie ich dokonania nie wiedział
o istnieniu podstawy do ogłoszenia upadłości.
”
;
70)
w art. 128:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sędzia-komisarz z urzędu albo na wniosek syndyka uzna za bezskuteczną w stosunku do
masy upadłości odpłatną czynność prawną dokonaną przez upadłego w terminie sześciu
miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości z małżonkiem, krewnym
lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej do drugiego
stopnia włącznie, z osobą pozostającą z upadłym w faktycznym związku, prowadzącą z
nim wspólnie gospodarstwo domowe albo z przysposobionym lub przysposabiającym, chyba
że druga strona czynności wykaże, że nie doszło do pokrzywdzenia wierzycieli. Na postanowienie
sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Do czynności upadłego, dokonanych ze spółką, w której upadły jest członkiem zarządu,
jedynym wspólnikiem lub akcjonariuszem, oraz ze spółkami, w których osoby wymienione
w ust. 1 są członkami zarządu lub jedynymi wspólnikami lub akcjonariuszami, przepis
ust. 1 stosuje się.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Do czynności upadłego będącego spółką, których dokonał z inną spółką, jeżeli jedna
z nich była spółką dominującą, a także jeżeli ta sama spółka jest spółką dominującą
w stosunku do upadłego i drugiej strony czynności, przepis ust. 1 stosuje się.
”
;
71)
po art. 128 dodaje się art. 128a w brzmieniu:
„
Art. 128a.
1.
Bezskuteczny w stosunku do masy upadłości jest przelew wierzytelności przyszłej, jeżeli
wierzytelność ta powstanie po ogłoszeniu upadłości.
2.
W przypadku gdy umowa przelewu wierzytelności została zawarta nie później niż sześć
miesięcy przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w formie pisemnej z datą
pewną, przepisu ust. 1 nie stosuje się.
”
;
72)
w art. 129 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta upadłego lub pracownika upadłego wykonującego
zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi
związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego określone w umowie
o pracę, umowie o świadczenie usług lub uchwale organu upadłego zawartej lub podjętej
przed dniem ogłoszenia upadłości jest rażąco wyższe od przeciętnego wynagrodzenia
za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest uzasadnione nakładem pracy, sędzia-komisarz
z urzędu albo na wniosek syndyka uznaje, że określona część wynagrodzenia przypadająca
za okres przed dniem ogłoszenia upadłości, nie dłuższy jednak niż sześć miesięcy przed
dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jest bezskuteczna w stosunku do masy
upadłości, chociażby wynagrodzenie zostało już wypłacone. Sędzia-komisarz może uznać
za bezskuteczne w całości lub części w stosunku do masy upadłości wynagrodzenie reprezentanta
upadłego, pracownika upadłego wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem
lub osoby świadczącej usługi związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem
upadłego przypadające za czas po dniu ogłoszenia upadłości, jeżeli ze względu na objęcie
zarządu przez syndyka nie jest ono uzasadnione nakładem pracy.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sędzia-komisarz określa podlegające zaspokojeniu
z masy upadłości wynagrodzenie w wysokości odpowiedniej do pracy wykonanej przez reprezentanta
upadłego, pracownika upadłego wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem
lub osobę wykonującą czynności związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem
upadłego. Sędzia-komisarz wydaje postanowienie po wysłuchaniu syndyka oraz reprezentanta,
pracownika upadłego lub osoby wykonującej czynności związane z zarządem lub nadzorem
nad przedsiębiorstwem upadłego.
”
;
73)
w art. 130:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sędzia-komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości
obciążenie majątku upadłego hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym lub hipoteką
morską, jeżeli upadły nie był dłużnikiem osobistym zabezpieczonego wierzyciela, a
obciążenie to zostało ustanowione w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie
upadłości i w związku z jego ustanowieniem upadły nie otrzymał żadnego świadczenia.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Bez względu na wysokość świadczenia otrzymanego przez upadłego sędzia-komisarz uzna
za bezskuteczne obciążenia, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli obciążenia te zabezpieczają
długi osób, o których mowa w art. 128, chyba że druga strona wykaże, że nie doszło
do pokrzywdzenia wierzycieli.
”
;
74)
po art. 130 dodaje się art. 130a w brzmieniu:
„
Art. 130a.
Sędzia-komisarz na wniosek syndyka uzna za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości
w całości lub części kary umowne zastrzeżone na wypadek niewykonania lub nienależytego
wykonania zobowiązania, jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane przez
upadłego lub jeżeli kara umowna jest rażąco wygórowana. Na postanowienie sędziego-komisarza
przysługuje zażalenie.
”
;
75)
art. 131 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 131.
W sprawach nieuregulowanych przepisami art. 127-130a do zaskarżenia czynności prawnych
upadłego, dokonanych z pokrzywdzeniem wierzycieli, przepisy art. 132-134 oraz przepisy
Kodeksu cywilnego o ochronie wierzyciela w przypadku niewypłacalności dłużnika stosuje się odpowiednio.
”
;
76)
w art. 132 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Powództwo może wytoczyć syndyk.
2.
Syndyk nie ponosi opłat sądowych.
”
;
77)
w art. 133 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Syndyk może wstąpić w miejsce powoda w sprawie wszczętej przez wierzyciela, który
zaskarżył czynności upadłego. W tym przypadku, jeżeli pozwanym był także upadły, postępowanie
w stosunku do niego umarza się po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości.
2.
Z odzyskanej części majątku syndyk zwraca wierzycielowi poniesione przez niego koszty
procesu.
”
;
78)
w art. 134:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli czynność upadłego jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za bezskuteczną,
to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku upadłego lub do niego nie weszło, podlega
przekazaniu do masy upadłości, a jeżeli przekazanie w naturze jest niemożliwe, do
masy upadłości wpłaca się równowartość w pieniądzu. Za zgodą sędziego-komisarza druga
strona czynności może zwolnić się z obowiązku przekazania do masy upadłości tego,
co wskutek tej czynności z majątku upadłego ubyło, przez zapłatę różnicy mię
dzy wartością rynkową świadczenia dłużnika z dnia zawarcia umowy, a wartością świadczenia
otrzymanego przez dłużnika. Na postanowienie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, przysługuje
zażalenie.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli osoba obowiązana do przekazania składników majątkowych do masy upadłości nie
wykona swojego obowiązku na wezwanie syndyka, sędzia-komisarz wskazuje taką osobę
lub takie osoby i określa zakres obowiązku każdej z nich. Na postanowienie sędziego-komisarza
przysługuje zażalenie. Prawomocne postanowienie ma moc tytułu wykonawczego.
”
;
79)
w art. 135 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub określających bezskuteczność
czynności prawnych dokonanych przez upadłego nie stosuje się także do umowy o ustanowienie
zabezpieczenia finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych, ani do wykonania zobowiązań wynikających z takiej umowy.
”
;
80)
w części pierwszej w tytule III w dziale V:
a)
uchyla się rozdział 1,
b)
uchyla się oznaczenie i tytuł rozdziału 2;
81)
w art. 144 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne
dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo
przeciwko niemu.
”
;
82)
w art. 145 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Postępowanie sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne w sprawie wszczętej
przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega
zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku,
gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego
ustawą nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności.
”
;
83)
w art. 146:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości,
wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem
ogłoszenia upadłości. Postępowanie to umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się
postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie stoi
na przeszkodzie przysądzeniu własności nieruchomości, jeżeli przybicia prawomocnie
udzielono przed ogłoszeniem upadłości, a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę
nabycia.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Sumy uzyskane ze sprzedaży w postępowaniu egzekucyjnym składników majątkowych obciążonych
rzeczowo traktuje się w postępowaniu upadłościowym jak sumy uzyskane z likwidacji
obciążonych rzeczowo składników masy upadłości.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku
wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub
zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem zabezpieczenia roszczeń
alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby,
niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz o zamianę uprawnień objętych treścią
prawa dożywocia na dożywotnią rentę.
”
,
d)
uchyla się ust. 4;
84)
art. 147 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 147.
Do postępowań przed sądami polubownymi przepisy art. 174 § 1 pkt 4 i 5 oraz art. 180 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego, a także art. 144 i art. 145 stosuje się odpowiednio.
”
;
85)
po art. 147 dodaje się art. 147a w brzmieniu:
„
Art. 147a.
1.
Jeżeli w dniu ogłoszenia upadłości postępowanie przed sądem polubownym nie zostało
wszczęte, za zgodą sędziego-komisarza syndyk może odstąpić od zapisu na sąd polubowny,
jeżeli dochodzenie roszczenia przed sądem polubownym utrudnia likwidację masy upadłości,
w szczególności gdy stan masy uniemożliwia pokrycie kosztów wszczęcia i prowadzenia
postępowania przed sądem polubownym.
2.
Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej syndyk w terminie trzydziestu
dni oświadczy na piśmie, czy odstępuje od zapisu na sąd polubowny. Niezłożenie w tym
terminie oświadczenia przez syndyka uważa się za odstąpienie od zapisu na sąd polubowny.
3.
Druga strona może odstąpić od zapisu na sąd polubowny, gdy syndyk mimo tego, że nie
odstąpił od zapisu na sąd polubowny, odmówi udziału w kosztach postępowania przed
sądem polubownym.
4.
Na skutek odstąpienia zapis na sąd polubowny traci moc.
”
;
86)
uchyla się art. 148;
87)
w art. 150:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
W przedmiocie wynagrodzenia syndyka, a także rozpoznając zażalenie na postanowienie
sędziego-komisarza sąd upadłościowy orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych.
3.
Po ogłoszeniu upadłości w skład sądu nie może wchodzić sędzia-komisarz ani jego zastępca.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W przypadku uchylenia postanowienia sędziego-komisarza i przekazania sprawy do ponownego
rozpoznania, sędzia-komisarz jest wyłączony od ponownego rozpoznawania tej sprawy.
Wyłączenie to obowiązuje również w przypadku uchylenia postanowienia wydanego w wyniku
ponownego rozpoznania sprawy. W takim przypadku sprawę rozpoznaje zastępca sędziego-komisarza
albo wyznaczony sędzia.
”
;
88)
w części pierwszej w tytule IV w dziale I tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: „Sędzia-komisarz
i zastępca sędziego-komisarza”;
89)
w art. 151 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2-4 w brzmieniu:
„
2.
Zastępca sędziego-komisarza wykonuje czynności sędziego-komisarza, jeżeli ustawa tak
stanowi oraz w czasie trwania przemijającej przeszkody do wykonywania tych czynności
przez sędziego-komisarza.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może ustanowić więcej niż jednego zastępcę
sędziego-komisarza.
4.
Do zastępcy sędziego-komisarza przepisy dotyczące sędziego-komisarza stosuje się odpowiednio.
”
;
90)
w art. 152:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sędzia-komisarz kieruje tokiem postępowania upadłościowego, sprawuje nadzór nad czynnościami
syndyka, oznacza czynności, których wykonywanie przez syndyka jest niedopuszczalne
bez jego zezwolenia lub bez zezwolenia rady wierzycieli, jak również zwraca uwagę
na popełnione przez syndyka uchybienia.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Sędzia-komisarz i syndyk mogą porozumiewać się w sprawach dotyczących postępowania
upadłościowego bezpośrednio oraz z użyciem środków bezpośredniego porozumiewania się
na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
”
;
91)
w art. 155 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Po obwieszczeniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości banki, w których upadły ma rachunki
bankowe, sejfy lub skrytki, są obowiązane zawiadomić o tym sędziego-komisarza.
”
;
92)
w części pierwszej w tytule IV:
a)
tytuł działu II otrzymuje brzmienie: „Syndyk i zastępca syndyka”,
b)
w dziale II uchyla się oznaczenia i tytuły rozdziałów;
93)
w art. 156:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku ogłoszenia upadłości powołuje się syndyka.
”
,
b)
uchyla się ust. 2 i 3,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Syndyk niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności przed sądem
lub sędzią-komisarzem, składa do akt postępowania dokument potwierdzający zawarcie
umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pełnieniem
funkcji. Koszty ubezpieczenia nie stanowią kosztów postępowania upadłościowego i nie
podlegają zwrotowi z masy upadłości.
”
,
d)
uchyla się ust. 5;
94)
art. 1561otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1561.
Postanowienie o wyznaczeniu syndyka obwieszcza się.
”
;
95)
w art. 157:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Funkcję syndyka może pełnić osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności
prawnych i licencję doradcy restrukturyzacyjnego.
2.
Funkcję syndyka może również pełnić spółka handlowa, której wspólnicy ponoszący odpowiedzialność
za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem albo członkowie zarządu
reprezentujący spółkę posiadają licencję, o której mowa w ust. 1.
”
,
b)
uchyla się ust. 4,
c)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
W postanowieniu, w którym wyznacza się syndyka, wskazuje się numer licencji doradcy
restrukturyzacyjnego syndyka lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym wyznaczonej do
pełnienia funkcji syndyka spółki.
”
;
96)
w art. 157a:
a)
w ust. 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„Syndykiem nie może być osoba fizyczna lub spółka handlowa, która:”,
-
-pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:„
1)
jest wierzycielem lub dłużnikiem upadłego, małżonkiem, wstępnym, zstępnym, rodzeństwem, powinowatym upadłego lub jego wierzyciela w tej samej linii czy stopniu, osobą pozostającą z nim w stosunku przysposobienia lub małżonkiem tej osoby albo osobą pozostającą z upadłym w faktycznym związku, prowadzącą z nim wspólnie gospodarstwo domowe;2)
jest lub była zatrudniona przez upadłego na podstawie stosunku pracy albo wykonywała pracę lub świadczyła usługi na rzecz upadłego na podstawie innego stosunku prawnego;”, -
-dodaje się pkt 3-5 w brzmieniu:„
3)
jest lub była członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem upadłego, albo jest lub w okresie dwóch lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości była wspólnikiem albo akcjonariuszem posiadającym udziały albo akcje w wysokości wyższej niż 5% kapitału zakładowego dłużnika lub wierzyciela;4)
jest lub była spółką powiązaną z upadłym lub jest lub była członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem takiej spółki albo jest lub w okresie dwóch lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości była wspólnikiem albo akcjonariuszem posiadającym udziały albo akcje w wysokości wyższej niż 5% kapitału zakładowego spółki powiązanej z dłużnikiem;5)
pełniła funkcję nadzorcy lub zarządcy w prowadzonym wcześniej wobec upadłego postępowaniu restrukturyzacyjnym.”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Syndyk oraz jego małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, osoba pozostająca z nim w
stosunku przysposobienia lub małżonek takiej osoby, jak również osoba pozostająca
z nim w faktycznym związku, prowadząca z nim wspólnie gospodarstwo domowe, nie mogą
nabyć rzeczy ani praw pochodzących ze sprzedaży dokonanej w postępowaniu upadłościowym,
w którym syndyk pełni albo pełnił tę funkcję.
”
,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Do innych umów zawieranych przez syndyka w toku postępowania przepis ust. 2 stosuje
się odpowiednio, chyba że sędzia-komisarz postanowi inaczej.
”
,
d)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Syndyk niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności przed sądem
lub sędzią-komisarzem, składa do akt postępowania oświadczenie, że nie zachodzą przeszkody,
o których mowa w ust. 1.
”
;
97)
uchyla się art. 158;
98)
art. 159-167 otrzymują brzmienie:
„
Art. 159.
1.
Na wniosek syndyka lub z urzędu sędzia-komisarz może powołać zastępcę syndyka, jeżeli
jest to potrzebne, zwłaszcza w przypadku wykonywania czynności w innym okręgu sądowym.
2.
Sędzia-komisarz określa zakres czynności zastępcy syndyka.
3.
Do zastępcy syndyka przepisy ustawy o syndyku stosuje się odpowiednio.
Art. 160.
1.
W sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności w imieniu własnym
na rachunek upadłego.
2.
Syndyk nie odpowiada za zobowiązania zaciągnięte w sprawach dotyczących masy upadłości.
3.
Syndyk odpowiada za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego wykonywania obowiązków.
Art. 161.
1.
Syndyk może udzielać pełnomocnictw do dokonywania czynności prawnych. Może też udzielać
pełnomocnictw procesowych w postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych
i przed sądami polubownymi.
2.
Za szkodę wyrządzoną przez pełnomocników syndyk odpowiada jak za działanie własne.
Art. 162.
1.
Wynagrodzenie syndyka ustala się jako sumę pięciu części składowych, w granicach od
dwukrotności do dwustusześćdziesięciokrotności podstawy wynagrodzenia.
2.
Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:
1)
część zależna od sumy wypłaconej wierzycielom w ramach wykonania planów podziału powiększonej
o koszty rozwiązania stosunków pracy z pracownikami pozostającymi w zatrudnieniu w
dniu ogłoszenia upadłości:
a)
jedna podstawa wynagrodzenia - dla sumy do 100 000,00 zł,
b)
cztery podstawy wynagrodzenia - dla sumy od 100 000,01 zł do 1 000 000,00 zł,
c)
dziesięć podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł,
d)
trzydzieści podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 10 000 000,01 zł do 100 000 000,00
zł,
e)
osiemdziesiąt podstaw wynagrodzenia - dla sumy przekraczającej 100 000 000,00 zł;
2)
część zależna od liczby pracowników zatrudnionych w dniu ogłoszenia upadłości:
a)
połowa podstawy wynagrodzenia - od 1 do 10 pracowników,
b)
trzy podstawy wynagrodzenia - od 11 do 50 pracowników,
c)
dziesięć podstaw wynagrodzenia - od 51 do 200 pracowników,
d)
dwadzieścia podstaw wynagrodzenia - od 201 do 400 pracowników,
e)
trzydzieści podstaw wynagrodzenia - powyżej 400 pracowników;
3)
część zależna od liczby wierzycieli biorących udział w postępowaniu:
a)
połowa podstawy wynagrodzenia - do 10 wierzycieli,
b)
dwie podstawy wynagrodzenia - od 11 do 100 wierzycieli,
c)
cztery podstawy wynagrodzenia - od 101 do 500 wierzycieli,
d)
dwadzieścia podstaw wynagrodzenia - od 501 do 1000 wierzycieli,
e)
czterdzieści podstaw wynagrodzenia - powyżej 1000 wierzycieli;
4)
część zależna od czasu trwania postępowania upadłościowego od dnia ogłoszenia upadłości
do dnia wykonania ostatecznego planu podziału:
a)
dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w pkt 1-3 nie przekracza
ośmiokrotności:
-
-cztery podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało nie dłużej niż sześć miesięcy,
-
-dwie podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej sześciu miesięcy, ale nie dłużej niż dwanaście miesięcy,
-
-jeżeli postępowanie trwało powyżej dwunastu miesięcy, wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik,
b)
dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w pkt 1-3 przekracza
ośmiokrotność i nie jest większa niż czterdziestokrotność:
-
-osiem podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało nie dłużej niż dwanaście miesięcy,
-
-cztery podstawy wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej dwunastu miesięcy, ale nie dłużej niż dwadzieścia cztery miesiące,
-
-jeżeli postępowanie trwało powyżej dwudziestu czterech miesięcy, wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik,
c)
dla postępowań, w których suma podstaw wynagrodzenia określonych w pkt 1-3 przekracza
czterdziestokrotność:
-
-czterdzieści podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało nie dłużej niż osiemnaście miesięcy,
-
-dwadzieścia podstaw wynagrodzenia, jeżeli postępowanie trwało powyżej osiemnastu miesięcy, ale nie dłużej niż trzydzieści sześć miesięcy,
-
-jeżeli postępowanie trwało powyżej trzydziestu sześciu miesięcy, wynagrodzenia nie podwyższa się o ten składnik;
5)
część ustalana przez sąd do siedemdziesięciu podstaw wynagrodzenia w zależności od
stopnia trudności prowadzonego postępowania i jego efektywności, w szczególności od
skomplikowania sytuacji prawnej i faktycznej masy upadłości, rozproszenia majątku
oraz optymalizacji kosztów postępowania.
3.
Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w
sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego,
ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 163.
1.
Sąd ustala wynagrodzenie wstępne syndyka na wniosek syndyka, złożony po złożeniu planu
likwidacyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia złożenia wniosku.
2.
We wniosku o ustalenie wynagrodzenia wstępnego podaje się aktualne, według stanu na
dzień złożenia wniosku, informacje o:
1)
przewidywanej sumie zaspokojenia wierzycieli w ramach poszczególnych kategorii zaspokojenia;
2)
liczbie zatrudnionych pracowników;
3)
liczbie wierzycieli;
4)
przewidywanym zgodnie z planem likwidacyjnym czasie trwania postępowania;
5)
stopniu skomplikowania sytuacji prawnej i faktycznej masy upadłości, rozproszeniu
i stanie majątku oraz innych okolicznościach mających znaczenie dla nakładu pracy
syndyka.
3.
Ustalając wynagrodzenie wstępne, sąd stosuje zasady określone w art. 162, biorąc pod
uwagę wskaźniki i okoliczności podane we wniosku oraz prawdopodobieństwo realizacji
planu likwidacyjnego zgodnie z jego założeniami.
4.
Na postanowienie w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wstępnego zażalenie przysługuje
wyłącznie upadłemu i syndykowi.
Art. 164.
1.
Po ustaleniu wynagrodzenia wstępnego syndyk pobiera z masy upadłości zaliczki w wysokości
do 75% wynagrodzenia wstępnego w czterech ratach:
1)
10% - po uprawomocnieniu się postanowienia o wynagrodzeniu wstępnym;
2)
25% - po złożeniu listy wierzytelności;
3)
15% - po złożeniu pierwszego planu podziału;
4)
25% - po przeprowadzeniu pełnej likwidacji masy upadłości.
2.
Zaliczkę na wynagrodzenie wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez syndyka.
Art. 165.
1.
Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego na wniosek syndyka
złożony w terminie tygodnia od dnia złożenia ostatecznego planu podziału albo doręczenia
mu postanowienia o odwołaniu lub zmianie syndyka albo umorzeniu postępowania. Złożenie
wniosku z uchybieniem terminu skutkuje przyznaniem wynagrodzenia ostatecznego w wysokości
dotychczas pobranych zaliczek, chyba że sąd postanowi o przyznaniu niższego wynagrodzenia
i zwrocie części zaliczek. Do dnia wydania postanowienia w przedmiocie wynagrodzenia
ostatecznego syndyk może złożyć wniosek o przywrócenie terminu, wykazując, że uchybienie
terminu nastąpiło bez jego winy.
2.
We wniosku o przyznanie wynagrodzenia ostatecznego podaje się aktualne, według stanu
na dzień złożenia wniosku, informacje o:
1)
sumie wypłaconej wierzycielom w ramach wykonania planów podziału oraz o poniesionych
z masy upadłości kosztach rozwiązania stosunków pracy z pracownikami pozostającymi
w zatrudnieniu na dzień ogłoszenia upadłości;
2)
liczbie pracowników zatrudnionych w dniu ogłoszenia upadłości;
3)
liczbie wierzycieli, którzy zgłosili swoje wierzytelności, oraz o liczbie wierzycieli
umieszczonych na liście wierzytelności z urzędu;
4)
czasie trwania postępowania;
5)
trudnościach prowadzonego postępowania i jego efektywności, w tym informacje o wysokości
kosztów postępowania i innych zobowiązaniach masy upadłości.
Art. 166.
1.
Sąd niezwłocznie doręcza odpis wniosku syndyka o przyznanie wynagrodzenia ostatecznego
upadłemu i członkom rady wierzycieli albo informuje ich, że syndyk nie złożył takiego
wniosku w terminie. Upadły i członkowie rady wierzycieli mogą w terminie tygodnia
zająć stanowisko w sprawie wniosku, o czym należy ich pouczyć.
2.
Sąd ustala wynagrodzenie ostateczne niezwłocznie po przedstawieniu stanowisk, o których
mowa w ust. 1, albo bezskutecznym upływie terminu na ich przedstawienie.
3.
Syndyk jest uprawniony do pobrania wynagrodzenia w wysokości ustalonej w prawomocnym
postanowieniu o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego niezwłocznie po wydaniu postanowienia
o zatwierdzeniu ostatecznego planu podziału.
4.
Jeżeli syndyk jest obowiązany wydać dłużnikowi jego majątek na skutek uprawomocnienia
się postanowienia o umorzeniu lub zakończeniu postępowania, a postanowienie o przyznaniu
wynagrodzenia ostatecznego nie jest jeszcze prawomocne, kwota wynagrodzenia podlega
złożeniu do depozytu sądowego, w wysokości różnicy między wynagrodzeniem wnioskowanym
a sumą pobranych zaliczek, chyba że sąd, mając na względzie ważny interes dłużnika,
postanowi o ograniczeniu wysokości zabezpieczenia do kwoty ustalonej w nieprawomocnym
postanowieniu o przyznaniu wynagrodzenia ostatecznego. Sąd postanowi o wydaniu syndykowi
kwoty złożonej do depozytu sądowego na wniosek syndyka na podstawie prawomocnego postanowienia
o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego. W przedmiocie złożenia i wydania z depozytu
orzeka sąd w składzie jednoosobowym.
5.
Jeżeli wynagrodzenie ostateczne ustalono w wysokości niższej niż 75% wynagrodzenia
wstępnego, syndyk jest obowiązany zwrócić do masy upadłości różnicę między sumą pobranych
zaliczek a wynagrodzeniem ostatecznym. W postanowieniu o przyznaniu wynagrodzenia
ostatecznego sąd określi kwotę podlegającą zwrotowi.
6.
Na postanowienie sądu w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia ostatecznego i zwrotu
zaliczek przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również syndykowi.
7.
Prawomocne postanowienie o przyznaniu wynagrodzenia ostatecznego stanowi tytuł egzekucyjny
przeciwko syndykowi oraz upadłemu.
Art. 167.
1.
Jeżeli syndyk został odwołany lub w przypadku zmiany syndyka przed dniem złożenia
sprawozdania ostatecznego, zachowuje on prawo do zaliczek pobranych zgodnie z art.
164 do czasu ustalenia wynagrodzenia ostatecznego.
2.
Ustalając wynagrodzenie ostateczne w postępowaniu upadłościowym, w którym funkcję
pełniło kilku syndyków, sąd rozdziela wynagrodzenie między nich proporcjonalnie do
czasu pełnienia funkcji w postępowaniu, przy czym sąd może zdecydować o odstąpieniu
od proporcjonalnego podziału, w szczególności jeżeli jest to uzasadnione zróżnicowanym
wpływem poszczególnych syndyków na zaistnienie okoliczności, o której mowa w art.
162 ust. 2 pkt 1, oraz ich nakładem pracy.
3.
W przypadku umorzenia postępowania upadłościowego albo jego uchylenia sąd przyznaje
syndykowi wynagrodzenie ostateczne, mając na uwadze okoliczności, o których mowa w
art. 162, nakład pracy syndyka i czas trwania postępowania.
4.
Jeżeli przyznana syndykowi część wynagrodzenia ostatecznego przekracza wartość pobranych
zaliczek, przepis art. 166 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
”
;
99)
po art. 167 dodaje się art. 167a i art. 167b w brzmieniu:
„
Art. 167a.
Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie syndyka obowiązanego do rozliczenia podatku
od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług.
Art. 167b.
1.
W przypadku śmierci syndyka roszczenie o należne mu wynagrodzenie należy do spadku
po nim.
2.
O wynagrodzeniu syndyka w przypadku, o którym mowa w ust. 1, orzeka sąd z urzędu.
”
;
100)
w art. 168:
a)
ust. 1-5 otrzymują brzmienie:
„
1.
Syndyk składa sędziemu-komisarzowi w terminach przez niego wyznaczonych, przynajmniej
co trzy miesiące, sprawozdanie ze swoich czynności oraz sprawozdanie rachunkowe z
uzasadnieniem.
2.
Zastępca syndyka, jeżeli jest ustanowiony, składa sprawozdania, o których mowa w ust.
1, w terminach wyznaczonych przez syndyka. Syndyk składa te sprawozdania wraz ze swoim
sprawozdaniem sędziemu-komisarzowi.
3.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, rozpoznaje sędzia-komisarz po wysłuchaniu
w miarę potrzeby i możliwości syndyka, upadłego i członków rady wierzycieli.
4.
Po wykonaniu ostatecznego planu podziału funduszów masy upadłości syndyk i jego zastępcy
składają sprawozdanie ostateczne obejmujące sprawozdanie ze swoich czynności oraz
sprawozdanie rachunkowe. Sprawozdanie ostateczne obejmuje w szczególności wskazanie
miejsca zarchiwizowania dokumentów upadłego, łącznej wysokości wydatków z tytułu kosztów
postępowania i zobowiązań, o których mowa w art. 230, łącznej wysokości funduszów
masy upadłości oraz funduszów uzyskanych ze zbycia rzeczy i praw obciążonych rzeczowo
oraz ogólnego stopnia zaspokojenia wierzycieli.
5.
Sędzia-komisarz zatwierdza sprawozdanie rachunkowe, odmawia uznania określonego wydatku
lub dokonuje odpowiedniego sprostowania oraz orzeka o zwrocie do masy upadłości kwoty
niezatwierdzonej. Sędzia-komisarz odmawia zatwierdzenia sprawozdania ostatecznego
w całości lub części, jeżeli syndyk dokonał czynności niezgodnych z prawem lub skutkujących
pokrzywdzeniem wierzycieli lub upadłego albo mimo wezwania nie wykonał w zakreślonym
terminie wszystkich obowiązków. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.
Zażalenie przysługuje również syndykowi. Prawomocne postanowienie zobowiązujące syndyka
do zwrotu do masy upadłości kwoty niezatwierdzonej stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko
syndykowi.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„
5a.
Prawomocne postanowienie o odmowie zatwierdzenia sprawozdania ostatecznego w całości
lub części doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.
”
,
c)
dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu:
„
7.
Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, składa się w postaci elektronicznej
i zamieszcza w Rejestrze.
8.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania z czynności
syndyka, sprawozdania rachunkowego i sprawozdania ostatecznego syndyka, mając na uwadze
zakres informacji, których umieszczenie w sprawozdaniach jest niezbędne dla prawidłowego
sprawowania nadzoru nad syndykiem, oceny stanu masy upadłości oraz nakładu pracy syndyka,
a także czytelność oraz kompletność sprawozdań.
”
;
101)
art. 169-170 otrzymują brzmienie:
„
Art. 169.
1.
Syndyk wykonuje obowiązki sprawozdawcze ciążące na upadłym. Syndyk nie odpowiada za
opóźnienia w realizacji tych obowiązków spowodowane nieprzekazaniem mu dokumentacji
lub przekazaniem dokumentacji nierzetelnej lub niekompletnej.
2.
Obowiązek przekazywania informacji, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych, ciąży na syndyku.
3.
Upadły jest obowiązany do natychmiastowego udostępniania syndykowi posiadanych informacji
i dokumentów pozwalających na wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych. Jeżeli dla upadłego został ustanowiony kurator w postępowaniu upadłościowym, obowiązek
ten ciąży na kuratorze.
4.
Syndyk prowadzący przedsiębiorstwo upadłego może prowadzić działalność wymagającą
koncesji, licencji albo zezwolenia, chyba że co innego wynika z odrębnych ustaw.
Art. 169a.
1.
Sędzia-komisarz upomina syndyka, który nie wykonuje albo nienależycie wykonuje swoje
obowiązki.
2.
W przypadku istotnego uchybienia albo braku poprawy w wykonywaniu obowiązków mimo
upomnienia, sędzia-komisarz nakłada na syndyka grzywnę w wysokości od 1000 zł do 30
000 zł, biorąc pod uwagę stopień oraz wagę uchybienia.
Art. 170.
1.
W przypadku rażącego uchybienia lub braku poprawy w wykonywaniu swoich obowiązków
mimo nałożonej grzywny lub w przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w art.
156 ust. 4 lub art. 157a ust. 4, mimo wezwania do ich spełnienia w terminie tygodnia
sąd odwołuje syndyka.
2.
Przed odwołaniem syndyka sąd jest obowiązany do jego wysłuchania. W przypadku uprawdopodobnienia
podstaw do odwołania syndyka sąd może do czasu wydania postanowienia w przedmiocie
odwołania zawiesić syndyka w wykonywaniu jego czynności, ustanawiając tymczasowego
syndyka, do którego przepisy o syndyku stosuje się odpowiednio.
3.
Sąd zmienia syndyka na jego wniosek albo na podstawie uchwały rady wierzycieli podjętej
w trybie określonym w art. 207a.
4.
W przypadku śmierci syndyka albo utraty przez niego pełnej zdolności do czynności
prawnych albo jeżeli w składzie organów spółki będącej syndykiem zachodzą braki uniemożliwiające
jej działanie, sąd stwierdza wygaśnięcie funkcji syndyka. W postanowieniu sąd wskazuje
datę śmierci syndyka.
5.
Sąd zmienia syndyka w przypadku cofnięcia albo zawieszenia syndykowi praw wynikających
z licencji doradcy restrukturyzacyjnego, a jeżeli syndykiem jest spółka - w przypadku
cofnięcia albo zawieszenia praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego
wspólnikom ponoszącym za zobowiązania spółki odpowiedzialność bez ograniczenia całym
swoim majątkiem albo członkom zarządu reprezentującym taką spółkę.
6.
Odpis prawomocnego postanowienia o odwołaniu syndyka lub stwierdzeniu wygaśnięcia
funkcji syndyka doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.
”
;
102)
w art. 171:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przedmiocie odwołania lub zmiany zastępcy syndyka orzeka sędzia-komisarz. Sędzia-komisarz
odwołuje zastępcę syndyka również wówczas, jeżeli jego dalszy udział w postępowaniu
nie jest potrzebny.
”
,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 w zdaniu drugim, zażalenie nie przysługuje.
”
;
103)
art. 172 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 172.
1.
Na postanowienie w przedmiocie odwołania syndyka oraz na postanowienie sędziego-komisarza
w przedmiocie upomnienia lub nałożenia grzywny na syndyka przysługuje zażalenie. Zażalenie
przysługuje również syndykowi. Przepisu art. 222 ust. 1 zdanie drugie nie stosuje
się.
2.
Sąd wyznacza syndyka po uprawomocnieniu się postanowienia o odwołaniu, o którym mowa
w ust. 1. Do czasu wyznaczenia syndyka sąd wyznacza syndyka tymczasowego, do którego
przepisy o syndyku stosuje się odpowiednio.
”
;
104)
w art. 174:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Jeżeli syndyk napotyka przeszkody ze strony upadłego przy obejmowaniu majątku upadłego,
wprowadzenia syndyka w posiadanie majątku upadłego dokonuje komornik sądowy. Podstawę
wprowadzenia stanowi postanowienie sądu o ogłoszeniu upadłości lub postanowienie o
powołaniu syndyka bez potrzeby nadawania mu klauzuli wykonalności.
2.
Koszty wprowadzenia pokrywa tymczasowo Skarb Państwa. Koszty te stanowią koszt postępowania
upadłościowego, a jeżeli upadły nie jest osobą fizyczną, koszty te obciążają osoby
uprawnione do reprezentowania upadłego, które przeszkadzały w objęciu majątku. W przypadku
niemożności ściągnięcia kosztów od osób zobowiązanych do ich zwrotu podlegają one
zaspokojeniu z masy upadłości. Jeżeli działania utrudniające objęcie majątku przez
syndyka podejmowało kilka osób uprawnionych do reprezentowania upadłego, koszty wprowadzenia
obciążają te osoby solidarnie.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Koszty, o których mowa w ust. 2, ściąga się od osób zobowiązanych do ich zwrotu w
trybie egzekucji opłat sądowych.
”
;
105)
w art. 177 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przekazane z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych środki nie wchodzą do
masy upadłości ani nie mogą służyć zaspokojeniu innych wierzycieli niż uprawnieni
do ich odbioru.
”
;
106)
w części pierwszej w tytule IV w dziale II uchyla się rozdziały 3 i 4;
107)
art. 186 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 186.
Po ogłoszeniu upadłości wszelkie uprawnienia upadłego związane z uczestnictwem w spółkach
lub spółdzielniach wykonuje syndyk.
”
;
108)
w art. 187 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie ust. 1 ustala sędzia-komisarz w wysokości stosownej do nakładu pracy kuratora, stosując
odpowiednio przepisy o wynagrodzeniu kuratora ustanowionego na podstawie art. 26 ust.
1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym. Wynagrodzenie kuratora obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa
się o kwotę podatku od towarów i usług. Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia
oraz zwrotu wydatków przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również kuratorowi.
”
;
109)
w art. 188 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku śmierci upadłego jego spadkobierca ma prawo brać udział w postępowaniu
upadłościowym. Jeżeli spadkobierca nie jest znany albo nie wstąpił do postępowania,
sędzia-komisarz na wniosek syndyka albo z urzędu ustanowi kuratora, do którego przepis
art. 187 stosuje się.
”
;
110)
w art. 192 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Obwieszczenia dokonuje się przynajmniej na dwa tygodnie przed terminem zgromadzenia
wierzycieli.
3.
W przypadku odroczenia zgromadzenia wierzycieli, sędzia-komisarz podaje obecnym do
wiadomości nowy termin i miejsce zgromadzenia; w takim przypadku nie dokonuje się
ponownego obwieszczenia. Oddany poprzednio głos wierzyciela, który nie stawił się
na odroczonym zgromadzeniu wierzycieli, zachowuje moc i jest uwzględniany przy obliczaniu
wyników głosowania, jeżeli na tym zgromadzeniu poddane pod głosowanie są te same uchwały
lub uchwały korzystniejsze dla wierzycieli.
”
;
111)
w art. 193 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy sędzia-komisarz.
”
;
112)
art. 194 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 194.
Syndyk, członkowie rady wierzycieli i upadły wezwany do udzielenia wyjaśnień obowiązani
są stawić się na zgromadzeniu wierzycieli. Ich niestawiennictwo jednak, choćby usprawiedliwione,
nie stanowi przeszkody do odbycia zgromadzenia wierzycieli.
”
;
113)
w art. 196 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Jeżeli wierzyciele nie dokonają wyboru pełnomocnika zgodnie z ust. 1, w imieniu wierzycieli głosuje zarządca ustanowiony według przepisów ustawy
z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny o zarządzie związanym ze współwłasnością.
”
;
114)
w art. 197 uchyla się ust. 2-4;
115)
art. 198 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 198.
1.
Głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadza się ustnie lub pisemnie, a opis
przebiegu i wynik głosowania zamieszcza się w protokole. W protokole podaje się imię
i nazwisko głosującego, czy głosuje za, czy przeciw uchwale, oraz sumę wierzytelności,
z jaką głosuje. Jeżeli oddano głos w cudzym imieniu, wskazuje się reprezentowanego
oraz imię i nazwisko głosującego. Wierzyciela, który wstrzymał się od głosu, uważa
się za nieuczestniczącego w głosowaniu.
2.
Uczestnik postępowania może głosować na zgromadzeniu wierzycieli także przez pełnomocnika.
”
;
116)
art. 201 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 201.
1.
Radę wierzycieli ustanawia oraz powołuje i odwołuje jej członków sędzia-komisarz z
urzędu, o ile uzna to za potrzebne, albo na wniosek.
2.
Sędzia-komisarz niezwłocznie, nie później niż w terminie tygodnia, ustanawia radę
wierzycieli na wniosek upadłego, co najmniej trzech wierzycieli lub wierzyciela albo
wierzycieli mających łącznie co najmniej piątą część sumy wierzytelności z wyłączeniem
wierzycieli określonych w art. 116 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu
upadłości, chyba że przejście wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela
długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze
stosunku prawnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności
nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności,
a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę.
3.
Do czasu zatwierdzenia listy wierzytelności uprawnienia wierzycieli w sprawach dotyczących
rady wierzycieli ustala się na podstawie:
1)
spisu wierzycieli załączonego przez dłużnika do wniosku o ogłoszenie upadłości;
2)
spisu wierzytelności bezspornych przedstawionego na żądanie sędziego-komisarza przez
syndyka, sporządzonego w oparciu o księgi rachunkowe i inne dokumenty upadłego;
3)
przedłożonych przez wierzycieli tytułów egzekucyjnych;
4)
spisu wierzytelności sporządzonego w postępowaniu restrukturyzacyjnym.
”
;
117)
w art. 202:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada wierzycieli składa się z pięciu członków oraz dwóch zastępców powoływanych spośród
wierzycieli dłużnika będących uczestnikami postępowania. Rada wierzycieli może składać
się z trzech członków, jeżeli liczba wierzycieli dłużnika będących uczestnikami postępowania
jest mniejsza niż siedem. Sędzia-komisarz może odwołać członków rady wierzycieli,
którzy nie pełnią należycie obowiązków, i powołać innych. Na postanowienie przysługuje
zażalenie. Odwołany prawomocnie członek rady wierzycieli nie może być ponownie powołany.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Sędzia-komisarz odwołuje członka rady wierzycieli na jego wniosek.
”
,
c)
uchyla się ust. 2,
d)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Do zastępcy członka rady wierzycieli przepisy dotyczące członka rady wierzycieli stosuje
się odpowiednio. Zastępca członka rady wierzycieli może uczestniczyć w posiedzeniach
rady wierzycieli. Głosuje on nad uchwałą w przypadku nieobecności któregokolwiek z
członków rady wierzycieli. Zamiast nieobecnego członka rady wierzycieli w pierwszej
kolejności głosuje zastępca wymieniony na pierwszym miejscu w sentencji postanowienia
sędziego-komisarza o powołaniu, jeżeli jest obecny na posiedzeniu.
”
;
118)
po art. 202 dodaje się art. 202a w brzmieniu:
„
Art. 202a.
1.
Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej piątą część sumy wierzytelności
przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli
określonych w art. 116 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu
upadłości, chyba że przejście wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela
długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze
stosunku prawnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności
nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności,
a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę, sędzia-komisarz
powołuje na członka rady wierzycieli wierzyciela wskazanego przez wnioskodawcę, chyba
że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazany wierzyciel nie będzie należycie
pełnił obowiązków członka rady wierzycieli. Na postanowienie oddalające wniosek zażalenie
przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
2.
W przypadku gdy wierzyciel lub wierzyciele wnioskujący o powołanie członka rady wierzycieli
posiadają co najmniej dwie piąte sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom
będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 116 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu
upadłości, chyba że przejście wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela
długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze
stosunku prawnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności
nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności,
a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę, mogą oni wskazać
po jednym kandydacie na członka rady wierzycieli na każdą piątą część posiadanych
wierzytelności.
3.
Wierzyciel lub wierzyciele, których wniosek wskazany w ust. 1 lub 2 został uwzględniony,
nie mogą złożyć wniosku o powołanie kolejnych członków rady wierzycieli, chyba że
członek powołany poprzednio na ich wniosek został odwołany.
”
;
119)
art. 203-205 otrzymują brzmienie:
„
Art. 203.
1.
Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej piątą część sumy wierzytelności
przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli
określonych w art. 116 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne oraz wierzycieli, którzy nabyli wierzytelność w drodze przelewu lub indosu po ogłoszeniu
upadłości, chyba że przejście wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela
długu, za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze
stosunku prawnego powstałego przed ogłoszeniem upadłości, albo nabycie wierzytelności
nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie i miejscu sprzedaży wierzytelności,
a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował najwyższą kwotę, sędzia-komisarz
zmienia skład rady wierzycieli, powołując na członka rady wierzycieli wierzyciela
wskazanego przez wnioskodawcę, chyba że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazany
wierzyciel nie będzie należycie pełnił obowiązków członka rady wierzycieli. Na postanowienie
oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
2.
Przepisy art. 202a ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Sędzia-komisarz, zmieniając skład rady wierzycieli, nie może odwołać członka rady
wierzycieli powołanego na podstawie ust. 1 lub art. 202a, chyba że żądają tego wierzyciele,
na których wniosek członek został powołany.
Art. 204.
1.
Członkowie rady wierzycieli pełnią swoje obowiązki osobiście albo przez pełnomocników.
2.
Pełnomocnictwo składa się przewodniczącemu rady, który składa je do akt postępowania
wraz z protokołem z posiedzenia rady wierzycieli.
Art. 205.
1.
Rada wierzycieli udziela pomocy syndykowi, kontroluje jego czynności, bada stan funduszów
masy upadłości, udziela zezwolenia na czynności, które mogą być dokonane tylko za
zezwoleniem rady wierzycieli, oraz wyraża opinię w innych sprawach, jeżeli tego zażąda
sędzia-komisarz lub syndyk. Przy wykonywaniu obowiązków rada wierzycieli kieruje się
interesem ogółu wierzycieli.
2.
Rada wierzycieli lub jej członkowie mogą przedstawiać sędziemu-komisarzowi swoje uwagi
o działalności syndyka.
3.
Rada wierzycieli może żądać od upadłego oraz syndyka wyjaśnień oraz badać księgi i
dokumenty dotyczące upadłości w zakresie, w jakim nie narusza to tajemnicy przedsiębiorstwa.
Sędzia-komisarz rozstrzyga wątpliwości co do zakresu uprawnienia członków rady do
badania ksiąg i dokumentów upadłego.
”
;
120)
w art. 206:
a)
w ust. 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymagają następujące czynności:”,
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzącego w skład masy upadłości;”, -
-uchyla się pkt 5,
b)
uchyla się ust. 11,
c)
dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
Zezwolenie rady wierzycieli na sprzedaż ruchomości nie jest wymagane, jeżeli wskazana
w spisie inwentarza wartość oszacowania wszystkich ruchomości wchodzących w skład
masy upadłości nie przekracza równowartości 50 000 zł.
4.
Do zezwolenia na sprzedaż wierzytelności oraz innych praw, jeżeli wskazana w spisie
należności wartość nominalna wszystkich wierzytelności oraz innych praw wchodzących
w skład masy upadłości nie przekracza równowartości 50 000 zł, przepis ust. 3 stosuje
się odpowiednio.
5.
Wpis obciążenia majątku upadłego ograniczonym prawem rzeczowym w księdze wieczystej lub rejestrze dokonany bez zezwolenia wymaganego zgodnie z ust.
1 podlega wykreśleniu z urzędu. Podstawą wykreślenia jest prawomocne postanowienie
sędziego-komisarza stwierdzające niedopuszczalność wpisu. Na postanowienie sędziego-komisarza
przysługuje zażalenie.
”
;
121)
w art. 207:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada wierzycieli wykonuje czynności przez podejmowanie uchwał na posiedzeniach, chyba
że regulamin stanowi inaczej. Posiedzenia rady wierzycieli mogą odbywać się przy użyciu
środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli uchwała nie jest podejmowana na posiedzeniu, do jej podjęcia konieczne jest
oddanie głosów przez wszystkich członków rady wierzycieli. W takim przypadku głosu
nie może oddać zastępca członka rady wierzycieli.
1b.
Uchwały rady wierzycieli podejmuje się większością głosów, jeżeli ustawa nie stanowi
inaczej, w terminie dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku do rady.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Rada wierzycieli może kontrolować czynności syndyka oraz badać stan funduszów masy
upadłości przez członka lub członków wskazanych w uchwale.
”
,
d)
dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Uchwałę rady wierzycieli o zbadaniu ksiąg i dokumentów przedsiębiorstwa upadłego wykonują
wskazani w uchwale członkowie rady wierzycieli lub, jeżeli są wymagane wiadomości
specjalne, inne osoby. Koszty badania nie stanowią kosztów postępowania i nie obciążają
masy upadłości.
4.
Z kontroli działalności upadłego albo syndyka oraz badania ksiąg i dokumentów rada
wierzycieli składa sprawozdanie sędziemu-komisarzowi. Z innych czynności rada wierzycieli
składa sprawozdanie na żądanie sędziego-komisarza.
”
;
122)
po art. 207 dodaje się art. 207a w brzmieniu:
„
Art. 207a.
1.
Na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej w pełnym składzie, za którą głosowało
co najmniej czterech członków, albo na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej zgodnie
z wnioskiem upadłego sąd zmienia syndyka i powołuje do pełnienia tej funkcji osobę
spełniającą wymogi, o których mowa w art. 157 ust. 1 lub 2, wskazaną przez radę wierzycieli,
chyba że byłoby to niezgodne z prawem, rażąco naruszałoby interes wierzycieli lub
zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazana osoba nie będzie należycie pełniła
obowiązków. Na postanowienie sądu odmawiające powołania osoby wskazanej przez radę
zażalenie przysługuje wyłącznie członkom rady wierzycieli oraz upadłemu.
2.
Jeżeli rada wierzycieli składa się z trzech członków, uchwałę, o której mowa w ust.
1, podejmuje się jednomyślnie.
”
;
123)
art. 208-210 otrzymują brzmienie:
„
Art. 208.
1.
Pierwsze posiedzenie rady zwołuje syndyk niezwłocznie po powołaniu rady wierzycieli.
Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu przyjmuje regulamin, który określa w szczególności
tryb posiedzeń, sposób zbierania głosów i zasady współpracy rady z syndykiem, w tym
sposób składania wniosków do rady. Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu wybiera
spośród swoich członków przewodniczącego rady. Posiedzenie rady zwołuje przewodniczący
rady, zawiadamiając członków i zastępców o terminie, miejscu i przedmiocie posiedzenia.
Regulamin może określać sposób zawiadamiania członków rady. Posiedzeniu rady wierzycieli
przewodniczy przewodniczący rady, chyba że regulamin stanowi inaczej.
2.
Posiedzenie rady wierzycieli może zwołać również sędzia-komisarz, który przewodniczy
posiedzeniu.
Art. 209.
1.
Z posiedzenia rady wierzycieli sporządza się protokół. Protokół podpisują obecni,
a odmowę złożenia podpisu zaznacza się w protokole. Jeżeli posiedzenie odbywa się
przy użyciu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, protokół podpisuje
wyłącznie przewodniczący rady, ze wskazaniem przyczyny braku pozostałych podpisów,
chyba że co innego wynika z regulaminu.
2.
Przewodniczący rady niezwłocznie po posiedzeniu przekazuje odpis protokołu sędziemu-komisarzowi,
a także syndykowi, jeżeli nie był obecny na posiedzeniu. Do odpisu protokołu załącza
się odpisy uchwał podjętych na posiedzeniu.
3.
Po podjęciu uchwały bez zwoływania posiedzenia rady wierzycieli przewodniczący rady
niezwłocznie przekazuje odpis uchwały sędziemu-komisarzowi.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku posiedzenia rady wierzycieli, o którym
mowa w art. 208 ust. 2.
Art. 210.
1.
Uchwały rady wierzycieli zamieszcza się w Rejestrze.
2.
W terminie tygodnia od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w Rejestrze uczestnik
postępowania oraz syndyk mogą wnieść zarzuty przeciwko uchwale. Zarzuty wniesione
po upływie terminu lub nieodpowiadające wymogom formalnym pisma procesowego pozostawia
się bez rozpoznania. Przepisu art. 130 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.
3.
Sędzia-komisarz rozpoznaje zarzuty w terminie tygodnia od dnia przedłożenia mu zarzutów.
4.
Sędzia-komisarz w wyniku rozpoznania zarzutów lub z urzędu w terminie dwóch tygodni
od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w Rejestrze może uchylić tę uchwałę,
jeżeli jest ona sprzeczna z prawem lub narusza interes wierzycieli. Na postanowienie
sędziego-komisarza zażalenie przysługuje wyłącznie skarżącemu, upadłemu oraz członkom
rady wierzycieli.
5.
Wykonanie uchwały nie może nastąpić wcześniej niż po upływie dwóch tygodni od dnia
jej zamieszczenia w Rejestrze. Sędzia-komisarz może wstrzymać wykonanie uchwały do
czasu uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie rozpoznania zarzutów lub postanowienia
o uchyleniu uchwały rady wierzycieli.
”
;
124)
w art. 211 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Postanowienie w sprawie wynagrodzenia i zwrotu wydatków wydaje sędzia-komisarz po
wysłuchaniu członka rady wierzycieli i syndyka.
”
;
125)
w art. 213 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Sędzia-komisarz wykonuje również czynności zastrzeżone dla rady wierzycieli, jeżeli
rada nie wykona ich w terminie wyznaczonym przez sędziego-komisarza lub w terminie
określonym w art. 308 ust. 2.
”
;
126)
w art. 215:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W postanowieniu o połączeniu spraw sąd wyznacza jednego sędziego-komisarza do wszystkich
połączonych spraw. Sąd może również wyznaczyć jednego syndyka do wszystkich połączonych
spraw, powołać jedną radę wierzycieli i wyznaczyć wspólne zgromadzenie wierzycieli.
”
,
b)
ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4.
Wynagrodzenie syndyka oraz koszty likwidacji pokrywa się z masy upadłości każdego
z upadłych w częściach określonych przez sąd przy odpowiednim uwzględnieniu zasad
przyznawania wynagrodzenia.
5.
W przypadku ogłoszenia upadłości osobowej spółki handlowej oraz jej wspólników ponoszących
odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem, a
także jeżeli sąd uzna za uzasadnione połączenie spraw upadłościowych prowadzonych
wobec innych upadłych, w szczególności wobec podmiotów powiązanych oraz małżonków,
przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
”
;
127)
po art. 216 dodaje się art. 216a i art. 216b w brzmieniu:
„
Art. 216a.
1.
Jeżeli ustawa przewiduje złożenie dokumentu w postaci elektronicznej, dokument składa
się za pośrednictwem Rejestru i opatruje się bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym
przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu albo podpisem potwierdzonym profilem
zaufanym ePUAP.
2.
Dokumenty złożone w postaci elektronicznej drukuje się i załącza do akt wyłącznie
na zarządzenie sędziego-komisarza.
Art. 216b.
Organy postępowań upadłościowych obowiązane są do wzajemnej współpracy.
”
;
128)
w art. 217 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodu z przesłuchania upadłego, syndyka,
wierzyciela, członka rady wierzycieli lub innych osób, sąd albo sędzia-komisarz, stosownie
do okoliczności, przesłuchuje ich na posiedzeniu i z przesłuchania sporządza protokół,
niezależnie od obecności innych osób zainteresowanych, albo odbiera od osób przesłuchiwanych
oświadczenia na piśmie; oświadczenia te stanowią dowód w sprawie.
”
;
129)
art. 218 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 218.
Syndyk składa sędziemu-komisarzowi wniosek o przeprowadzenie dowodu, jeżeli uzna za
konieczne ustalenie okoliczności sprawy w drodze postępowania dowodowego. W przypadku
uwzględnienia wniosku postępowanie dowodowe prowadzi sędzia-komisarz.
”
;
130)
po art. 218 dodaje się art. 218a w brzmieniu:
„
Art. 218a.
Sąd lub sędzia-komisarz, wyznaczając rozprawę, poucza uczestnika postępowania występującego
w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, osoby posiadającej licencję doradcy restrukturyzacyjnego,
rzecznika patentowego lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa o treści art. 162, art. 206 § 2 pkt 3, art. 207, art. 217, art. 229 i art. 230 Kodeksu postępowania
cywilnego w zakresie, który jest uzasadniony przedmiotem sprawy, która ma być rozpoznana na
rozprawie.
”
;
131)
w art. 219:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W postępowaniu upadłościowym orzeczenia zapadają w formie postanowień. W postanowieniu
oraz dokumencie, który dotyczy składnika masy upadłości, podaje się numer danego składnika
masy ujawniony w spisie inwentarza lub w spisie należności lub w innych spisach.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Postanowienia oraz zarządzenia wydane w postępowaniu upadłościowym zamieszcza się
w Rejestrze wraz z informacją o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
1b.
Uczestnicy postępowania mają dostęp do danych zawartych w zamieszczanych w Rejestrze
postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach i informacjach.
”
,
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Do uchwał rady wierzycieli i zgromadzenia wierzycieli przepisy ust. 1 zdanie drugie
oraz ust. 1a i 1b stosuje się odpowiednio.
”
;
132)
art. 220 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 220.
1.
Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się upadłemu, osobom, których
postanowienie dotyczy, oraz syndykowi, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Postanowień
dotyczących ogółu wierzycieli nie doręcza się wierzycielom.
2.
Pisma oraz postanowienia, o których mowa w ust. 1, doręcza się w drodze doręczenia
elektronicznego, jeżeli pismo zostało wniesione za pośrednictwem Rejestru albo wybrano
doręczanie elektroniczne za pośrednictwem Rejestru. Przepis art. 1311 §2 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
”
;
133)
po art. 220 dodaje się art. 220a w brzmieniu:
„
Art. 220a.
Sędzia-komisarz w celu przyspieszenia postępowania może dokonywać wezwań, zawiadomień
i doręczeń w sposób, który uzna w okolicznościach konkretnej sprawy za najbardziej
celowy, nawet z pominięciem przepisów ogólnych, jeżeli sposób wezwania, zawiadomienia
lub doręczenia umożliwia adresatowi zapoznanie się z treścią otrzymanej informacji.
”
;
134)
w art. 221:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
W przypadkach przewidzianych w ustawie obwieszczenia dokonuje się w Rejestrze. W przypadku
gdy od dnia obwieszczenia biegnie termin do wniesienia środka zaskarżenia, obwieszczeniu
podlega także informacja o sposobie i terminie jego wniesienia.
2.
Na wniosek syndyka lub z urzędu sędzia-komisarz może zarządzić dokonanie obwieszczenia
także w inny sposób.
”
,
b)
dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„
4.
Każdy ma dostęp do danych zawartych w obwieszczanych w Rejestrze postanowieniach,
zarządzeniach, dokumentach i informacjach.
5.
Minister Sprawiedliwości podaje do publicznej wiadomości w Rejestrze wzory dokumentów
i pism procesowych określone w ustawie.
”
;
135)
w art. 222:
a)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Odpis zażalenia wniesionego przez wierzyciela doręcza się upadłemu, syndykowi oraz
osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.
3.
Odpis zażalenia wniesionego przez upadłego doręcza się syndykowi oraz osobom, których
dotyczy zaskarżone postanowienie.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Jeżeli ustawa przewiduje, że zażalenie może wnieść osoba niebędąca uczestnikiem postępowania
upadłościowego, odpis zażalenia doręcza się upadłemu, syndykowi oraz osobom, których
dotyczy zaskarżone postanowienie.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Odpisu zażalenia na postanowienia dotyczące ogółu wierzycieli nie doręcza się wierzycielom.
”
,
d)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Zażalenie rozpoznaje się w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia akt sądowi
drugiej instancji.
”
;
136)
art. 224 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 224.
1.
Termin do wniesienia środka zaskarżenia od postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym
biegnie od dnia zamieszczenia postanowienia w Rejestrze. Zażalenie wnosi się w terminie
tygodnia.
2.
Jeżeli postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym podlega obwieszczeniu, termin
do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia obwieszczenia.
3.
Dla osób, którym ustawa nakazuje doręczyć postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym,
termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia doręczenia postanowienia.
4.
Jeżeli postanowienie, od którego przysługuje środek zaskarżenia, zostało ogłoszone
na posiedzeniu jawnym, osoby zawiadomione o posiedzeniu w terminie tygodnia od dnia
posiedzenia, a osoby, które nie zostały zawiadomione o posiedzeniu jawnym - od dnia
zamieszczenia, a jeżeli postanowienie podlega obwieszczeniu - od dnia obwieszczenia
postanowienia w Rejestrze, mogą złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie
postanowienia wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie
od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem.
”
;
137)
w art. 226:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
O wydaniu sumy złożonej do depozytu orzeka sędzia-komisarz po wysłuchaniu syndyka
i osób zainteresowanych.
”
,
b)
uchyla się ust. 3;
138)
art. 227 i art. 228 otrzymują brzmienie:
„
Art. 227.
Sumy pieniężne wchodzące do masy upadłości oraz sumy uzyskane ze zbycia rzeczy i praw
obciążonych rzeczowo, jeżeli nie podlegają natychmiastowemu wydaniu, syndyk składa
na oprocentowany rachunek bankowy lub na rachunek depozytowy Ministra Finansów.
Art. 228.
1.
Akta sądowe udostępnia się w sekretariacie sądu uczestnikom postępowania oraz każdemu,
kto potrzebę ich przejrzenia dostatecznie usprawiedliwi. Osoby te mogą otrzymywać
z akt odpisy i wyciągi oraz bez żadnych dodatkowych opłat sporządzać we własnym zakresie
fotokopie.
2.
Pobrane samodzielnie wydruki komputerowe postanowień, zarządzeń i dokumentów obwieszczonych
lub zamieszczonych w Rejestrze mają moc urzędowo poświadczonych odpisów, jeżeli posiadają
cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze.
3.
Od dnia obwieszczenia w Rejestrze nie można zasłaniać się nieznajomością treści obwieszczenia,
chyba że mimo zachowania należytej staranności nie można było dowiedzieć się o obwieszczeniu.
”
;
139)
w części pierwszej w tytule IV tytuł działu V otrzymuje brzmienie: „Koszty i inne
zobowiązania masy upadłości”;
140)
art. 230 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 230.
1.
Do kosztów postępowania zalicza się wydatki bezpośrednio związane z zabezpieczeniem,
zarządem i likwidacją masy upadłości, w szczególności wynagrodzenie syndyka oraz jego
zastępcy, wynagrodzenia osób zatrudnionych przez syndyka oraz należności z tytułu
składek na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzeń tych osób, wynagrodzenie i wydatki
członków rady wierzycieli, wydatki związane ze zgromadzeniem wierzycieli, koszty archiwizacji
dokumentów upadłego, korespondencji, ogłoszeń, podatki i inne daniny publiczne związane
z likwidacją masy upadłości.
2.
Do innych zobowiązań masy upadłości zalicza się wszystkie niewymienione w ust. 1 zobowiązania
masy upadłości powstałe po ogłoszeniu upadłości, w szczególności należności ze stosunku
pracy przypadające za czas
po ogłoszeniu upadłości, zobowiązania z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia masy upadłości,
zobowiązania z zawartych przez upadłego przed ogłoszeniem upadłości umów, których
wykonania zażądał syndyk, inne zobowiązania powstałe z czynności syndyka oraz przypadające
za czas po ogłoszeniu upadłości renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby,
niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu zamiany uprawnień objętych
treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę.
”
;
141)
w art. 231:
a)
uchyla się ust. 1,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Niezaspokojone z masy upadłości zobowiązania, o których mowa w art. 230, po zakończeniu
postępowania upadłościowego ponosi upadły. W przypadku uchylenia postępowania upadłościowego
sędzia-komisarz może zwolnić upadłego od ponoszenia kosztów sądowych.
”
;
142)
art. 232 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 232.
1.
W przypadku potrzeby, w szczególności w przypadku braku płynnych funduszów masy upadłości,
sędzia-komisarz zwoła zgromadzenie wierzycieli w przedmiocie podjęcia uchwały co do
wpłacenia przez wierzycieli zaliczki na pokrycie kosztów postępowania albo zobowiąże
wierzycieli mających największe wierzytelności, których łączna wysokość wynosi co
najmniej 30% sumy wierzytelności przypadających wierzycielom uprawnionym do uczestniczenia
w zgromadzeniu, do złożenia zaliczki na koszty postępowania.
2.
W przypadku gdy lista wierzytelności nie została sporządzona, wysokość wierzytelności
przysługujących wierzycielom ustala się na podstawie spisu wierzycieli złożonego w
postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości lub na podstawie spisu wierzytelności
sporządzonego w postępowaniu restrukturyzacyjnym albo na podstawie spisu bezspornych
wierzytelności przedstawionego na żądanie sędziego-komisarza przez syndyka, sporządzonego
na podstawie ksiąg rachunkowych upadłego.
”
;
143)
w art. 238 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Do wierzytelności Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przepisy dotyczące wierzytelności
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stosuje się odpowiednio.
”
;
144)
art. 239 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 239.
1.
Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się na piśmie w dwóch egzemplarzach.
2.
Wierzyciel może dokonać zgłoszenia wierzytelności za pośrednictwem Rejestru.
3.
W zgłoszeniu wierzytelności wierzyciel wskazuje dowody uzasadniające zgłoszenie.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór pisemnego zgłoszenia
wierzytelności oraz zakres danych objętych zgłoszeniem wierzytelności za pośrednictwem
Rejestru, mając na uwadze jego przejrzystość i kompletność oraz uproszczenie i przyspieszenie
zgłoszenia wierzytelności w postaci elektronicznej.
”
;
145)
w art. 240:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
imię i nazwisko albo nazwę wierzyciela i odpowiednio jego miejsce zamieszkania albo
siedzibę, adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku
ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
”
,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
dowody stwierdzające istnienie wierzytelności; jeżeli wierzytelność została uznana
w spisie wierzytelności sporządzonym w postępowaniu restrukturyzacyjnym, wystarczające
jest powołanie się na tę okoliczność;
”
,
c)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
zabezpieczenia związane z wierzytelnością;
”
,
d)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
stan sprawy, jeżeli co do wierzytelności toczy się postępowanie sądowe, administracyjne,
sądowoadministracyjne lub przed sądem polubownym;
”
;
146)
art. 241-243 otrzymują brzmienie:
„
Art. 241.
Jeżeli zgłoszenie wierzytelności odpowiada wymaganiom określonym w art. 239 i art.
240, sędzia-komisarz niezwłocznie, nie później niż w terminie dwóch tygodni, przekazuje
odpis zgłoszenia syndykowi.
Art. 242.
Jeżeli zgłoszenia wierzytelności dokonuje wierzyciel reprezentowany przez pełnomocnika
procesowego, którym jest adwokat lub radca prawny, lub osoba posiadająca licencję
doradcy restrukturyzacyjnego, zgłoszenie wierzytelności nieodpowiadające wymaganiom
określonym w art. 239 i art. 240 lub zawierające inne braki uniemożliwiające nadanie
zgłoszeniu biegu podlega zwrotowi bez wzywania do jego uzupełnienia.
Art. 243.
1.
Syndyk sprawdza, czy zgłoszona wierzytelność znajduje potwierdzenie w księgach rachunkowych
lub innych dokumentach upadłego albo we wpisach w księdze wieczystej lub rejestrach,
oraz wzywa upadłego do złożenia w zakreślonym terminie oświadczenia, czy wierzytelność
uznaje.
2.
W przypadku gdy zgłoszona wierzytelność nie znajduje potwierdzenia w księgach rachunkowych
lub innych dokumentach upadłego albo we wpisach w księdze wieczystej lub rejestrach,
syndyk wzywa wierzyciela do złożenia w terminie tygodnia dokumentów wskazanych w zgłoszeniu
wierzytelności pod rygorem odmowy uznania wierzytelności. Termin ten nie podlega przedłużeniu
ani przywróceniu. Syndyk może jednak uwzględnić dokumenty złożone po upływie terminu,
jeżeli nie spowoduje to opóźnienia w przekazaniu listy sędziemu-komisarzowi.
3.
Wezwanie wierzyciela przez syndyka do złożenia dokumentów zawiera pouczenie o skutkach
uchybienia terminowi.
”
;
147)
art. 244 i art. 245 otrzymują brzmienie:
„
Art. 244.
Po upływie terminu do zgłoszenia wierzytelności i sprawdzeniu zgłoszonych wierzytelności
syndyk niezwłocznie sporządza listę wierzytelności, nie później niż w terminie dwóch
miesięcy od upływu okresu przewidzianego do zgłaszania wierzytelności.
Art. 245.
1.
Na liście wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach:
1)
liczbę porządkową;
2)
imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres
oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku
- inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
3)
sumę, w jakiej wierzytelność podlega uznaniu, i sumę, według której będzie obliczany
głos wierzyciela w głosowaniu nad układem;
4)
kategorię, w jakiej wierzytelność podlega zaspokojeniu;
5)
informację o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności;
6)
informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku;
7)
informację, czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;
8)
uzasadnienie;
9)
informację o stanie postępowania sądowego, administracyjnego, sądowoadministracyjnego
lub postępowania przed sądem polubownym w sprawie zgłoszonej wierzytelności, jej zabezpieczenia
lub prawa potrącenia.
2.
Jeżeli syndyk zaprzecza w całości lub części oświadczeniom wierzyciela, uzasadnia
to w osobnej rubryce. Uzasadnienie to oraz uzasadnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt
8, obejmuje wskazanie stanu faktycznego, z którego wynika wierzytelność, oraz dokumentów
jej dotyczących.
3.
W przypadku wierzytelności zabezpieczonych sumę, według której będzie obliczany głos
wierzyciela w głosowaniu nad układem, oznacza się według tej części wierzytelności,
która prawdopodobnie nie będzie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia.
4.
Syndyk umieszcza na liście wierzytelności także oświadczenie upadłego i podane przez
niego uzasadnienie, jeżeli upadły złożył takie oświadczenie, albo wzmiankę, że upadły
oświadczenia takiego nie złożył i z jakiej przyczyny.
5.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór listy wierzytelności,
mając na uwadze zakres informacji ujmowanych w liście wierzytelności, czytelność oraz
kompletność listy.
”
;
148)
po art. 245 dodaje się art. 245a w brzmieniu:
„
Art. 245a.
1.
Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego została ogłoszona upadłość,
w szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków lub składek na ubezpieczenia
społeczne, ulega z mocy prawa proporcjonalnemu podziałowi na część traktowaną jak
wierzytelność powstała przed dniem ogłoszenia upadłości oraz część traktowaną jak
wierzytelność powstająca po dniu ogłoszenia upadłości.
2.
Jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego upadłego środka trwałego w
rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych , do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.
3.
Jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych wymaga sporządzenia deklaracji lub
innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części wierzytelności, o
której mowa w ust. 1, ujmowane są w odrębnych deklaracjach lub innych tego typu dokumentach.
”
;
149)
w art. 247 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się na liście wierzytelności w kwocie
naliczonej do dnia poprzedzającego dzień ogłoszenia upadłości włącznie.
”
;
150)
w art. 248 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Współdłużnik, poręczyciel, gwarant lub bank otwierający akredytywy może dokonać zgłoszenia
wierzytelności przed zaspokojeniem wierzyciela. Na liście wierzytelności umieszcza
się wierzytelność współdłużnika, poręczyciela, gwaranta lub banku otwierającego akredytywy,
który nie zaspokoił wierzyciela jako wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do
głosowania na zgromadzeniu wierzycieli.
”
;
151)
art. 250-253 otrzymują brzmienie:
„
Art. 250.
Wierzytelność zabezpieczoną hipoteką lub wpisem w rejestrze na majątku upadłego położonym
za granicą umieszcza się na liście, jeżeli złożony zostanie dowód wykreślenia wpisu
o zabezpieczeniu. Złożenia dowodu wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu nie wymaga się,
jeżeli postępowanie upadłościowe zostało uznane w kraju, w którym znajduje się przedmiot
zabezpieczenia.
Art. 251.
Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej wymagalności umieszcza się
na liście po przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu walut obcych w Narodowym
Banku Polskim z dnia ogłoszenia upadłości, a gdy takiego kursu nie było - według średniej
ceny rynkowej z tej daty. Umieszczenie na liście wierzytelności w przeliczeniu na
walutę polską nie powoduje przekształcenia zobowiązania wyrażonego w walucie obcej
na zobowiązanie w walucie polskiej. Zaspokojenie wierzytelności w wykonaniu planu
podziału następuje w walucie polskiej.
Art. 252.
1.
Jeżeli wierzytelność została zgłoszona przez wierzyciela po upływie terminu wyznaczonego
do zgłaszania wierzytelności, bez względu na przyczynę opóźnienia, czynności już dokonane
w postępowaniu upadłościowym są skuteczne wobec tego wierzyciela, zgłoszenie nie ma
wpływu na złożone już plany podziału, a jego uznaną wierzytelność uwzględnia się tylko
w planach podziału funduszów masy upadłości sporządzonych po jej uznaniu.
2.
Jeżeli postanowienie dotyczące wierzytelności zgłoszonej po upływie terminu wyznaczonego
do zgłaszania wierzytelności nie zostało wydane albo nie stało się prawomocne do dnia
zakończenia lub umorzenia postępowania upadłościowego, postępowanie w tym zakresie
podlega umorzeniu. Jeżeli jednak wierzytelność zgłoszono po zatwierdzeniu ostatecznego
planu podziału funduszów masy upadłości, pozostawia się ją bez rozpoznania.
Art. 253.
1.
Po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności syndyk uzupełnia listę
wierzytelności w miarę zgłaszania wierzytelności.
2.
Jeżeli zgłoszono wierzytelności po przekazaniu listy wierzytelności sędziemu-komisarzowi,
syndyk sporządza uzupełnienie listy wierzytelności obejmujące takie wierzytelności
wraz z zaznaczeniem, w jaki sposób będą zaspokajane.
”
;
152)
w art. 254 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zmianę wierzyciela po zgłoszeniu wierzytelności uwzględnia się na liście wierzytelności
tylko wtedy, gdy została stwierdzona dokumentem urzędowym lub niebudzącym wątpliwości
dokumentem prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym i gdy zmiana wierzyciela zgłoszona
została syndykowi przed przekazaniem listy wierzytelności sędziemu-komisarzowi. Sędzia-komisarz
może uwzględnić zmianę wierzyciela zgłoszoną po przekazaniu mu listy wierzytelności,
a przed jej ostatecznym zatwierdzeniem, jeżeli nie spowoduje to opóźnienia w postępowaniu.
”
;
153)
w art. 255 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Listę wierzytelności składa się w postaci elektronicznej. Podlega ona zamieszczeniu
w Rejestrze.
2.
O dacie złożenia listy wierzytelności obwieszcza się.
”
;
154)
w art. 256 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W terminie dwóch tygodni od dnia obwieszczenia, o którym mowa w art. 255 ust. 2, wierzyciel
może złożyć do sędziego-komisarza sprzeciw co do:
1)
uznania wierzytelności - w przypadku wierzyciela umieszczonego na liście wierzytelności;
2)
odmowy uznania wierzytelności - w przypadku wierzyciela, któremu odmówiono uznania
zgłoszonej wierzytelności.
”
;
155)
w art. 257:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Sprzeciw powinien odpowiadać wymogom formalnym pisma procesowego, a ponadto wskazywać
zaskarżoną wierzytelność oraz zawierać wniosek co do uznania albo odmowy uznania wierzytelności
wraz z uzasadnieniem i wskazaniem dowodów na jego poparcie.
2.
Jeżeli sprzeciw nie odpowiada wymaganiom wskazanym w ust. 1 lub nie uiszczono należnej opłaty, przepis art. 130 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio. Sędzia-komisarz odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu
lub z innych przyczyn niedopuszczalny, jak również sprzeciw, którego braków strona
nie uzupełniła, lub sprzeciw, od którego strona nie wniosła należnej opłaty w wyznaczonym
terminie.
”
,
b)
uchyla się ust. 3;
156)
art. 258 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 258.
1.
Sprzeciw może być oparty wyłącznie na twierdzeniach i zarzutach wskazanych w zgłoszeniu
wierzytelności. Inne twierdzenia i zarzuty mogą być zgłoszone tylko wtedy, gdy wierzyciel
wykaże, że ich wcześniejsze zgłoszenie było niemożliwe albo że potrzeba ich wskazania
wynikła później.
2.
Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu, sprzeciw może
być oparty tylko na zdarzeniach powstałych po zamknięciu rozprawy w sprawie, w której
orzeczenie zostało wydane. Zdarzenia potwierdza się dowodem na piśmie.
”
;
157)
po art. 258 dodaje się art. 258a w brzmieniu:
„
Art. 258a.
1.
Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu syndykowi oraz odpowiednio upadłemu i wierzycielowi,
którego wierzytelności sprzeciw dotyczy, wyznaczając termin wniesienia odpowiedzi
na sprzeciw nie krótszy niż tydzień.
2.
Odpowiedź na sprzeciw wniesiona po upływie terminu lub której braków strona nie uzupełniła
w terminie podlega zwrotowi. Do odpowiedzi na sprzeciw przepisy art. 257 ust. 1 i
2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.
3.
Sędzia-komisarz pomija twierdzenia i dowody niezgłoszone w sprzeciwie i odpowiedzi
na sprzeciw, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w sprzeciwie albo
odpowiedzi na sprzeciw bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń
i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy.
”
;
158)
w art. 259:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza albo wyznaczony sędzia rozpoznaje sprzeciw
na posiedzeniu niejawnym w terminie dwóch miesięcy od jego wniesienia. Jeżeli sędzia-komisarz,
zastępca sędziego-komisarza albo wyznaczony sędzia uzna za potrzebne wyznaczenie rozprawy,
zawiadamia o niej syndyka, upadłego oraz wierzyciela, który wniósł sprzeciw, i wierzyciela,
którego wierzytelności sprzeciw dotyczy. Niestawiennictwo tych osób, nawet usprawiedliwione,
nie wstrzymuje wydania postanowienia.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„
1a.
Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza albo wyznaczony sędzia może odstąpić
od przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka lub opinii biegłego, jeżeli świadek złożył
zeznania albo biegły sporządził opinię w innym postępowaniu toczącym się przed sądem,
sądem polubownym lub organem administracji. W takim przypadku dowodem są dokumenty,
obejmujące treść zeznań świadka lub opinii biegłego.
1b.
W toku postępowania wywołanego wniesieniem sprzeciwu syndyk ma prawa i obowiązki uczestnika
postępowania.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Na postanowienie w przedmiocie sprzeciwu zażalenie przysługuje upadłemu, syndykowi
oraz każdemu z wierzycieli.
”
,
d)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Uchylenie postanowienia w przedmiocie sprzeciwu i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania jest możliwe tylko w przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania
dowodowego w całości albo gdy przy rozpoznawaniu sprzeciwu doszło do nieważności postępowania,
której skutków nie dało się usunąć w postępowaniu zażaleniowym.
”
;
159)
w art. 260 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Po upływie terminu do wniesienia sprzeciwów sędzia-komisarz może zatwierdzić częściowo
listę wierzytelności w zakresie nieobjętym sprzeciwami.
”
;
160)
w art. 262 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli wierzytelność zgłoszono po terminie wyznaczonym do zgłoszenia wierzytelności
lub została ujawniona po tym terminie wierzytelność, która nie wymaga zgłoszenia,
wierzytelność taką umieszcza się na uzupełnieniu listy wierzytelności.
”
;
161)
art. 263 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 263.
Odmowa uznania wierzytelności według przepisów niniejszego działu nie stanowi przeszkody
do jej dochodzenia we właściwym trybie. Z uwzględnieniem art. 145 ust. 1 dochodzenie
wierzytelności, której odmówiono uznania, jest możliwe dopiero po umorzeniu lub zakończeniu
postępowania upadłościowego.
”
;
162)
w części I po tytule V dodaje się tytuł Va w brzmieniu:
„
Tytuł VA
Układ w upadłości
Art. 266a.
1.
W postępowaniu upadłościowym dopuszczalne jest zawarcie układu.
2.
Propozycje układowe w postępowaniu upadłościowym mogą zgłosić upadły, wierzyciel oraz
syndyk.
Art. 266b.
1.
Podmioty uprawnione do złożenia propozycji układowych mogą wraz z propozycjami złożyć
wniosek o całkowite lub częściowe wstrzymanie likwidacji masy upadłości do czasu zatwierdzenia
układu.
2.
Niedopuszczalne jest wstrzymanie likwidacji masy upadłości, jeżeli propozycje układowe
nie przewidują zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem niezwłocznie po zatwierdzeniu
układu i prawomocnym zakończeniu postępowania na tej podstawie.
3.
Niedopuszczalne jest wstrzymanie likwidacji w zakresie przedmiotu obciążonego hipoteką,
zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, jeżeli sprzeciwi
się temu wierzyciel, którego wierzytelność jest w ten sposób zabezpieczona. Jeżeli
sprzeciw wierzyciela wpłynął do sędziego-komisarza po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu
likwidacji, sędzia-komisarz uchyla swoje postanowienie w tym zakresie.
4.
Sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację masy upadłości, jeżeli zostały spełnione
przesłanki zwołania zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem, o których
mowa w art. 266c ust. 1.
5.
Sędzia-komisarz wstrzymuje likwidację masy upadłości, jeżeli zostały spełnione przesłanki
zwołania zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem, o których mowa w
art. 266c ust. 2.
6.
Sędzia-komisarz wstrzymuje likwidację masy upadłości wyłącznie w zakresie, jaki jest
niezbędny do wykonania układu.
Art. 266c.
1.
Sędzia-komisarz może zwołać zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem,
jeżeli zostało uprawdopodobnione, że układ zostanie przyjęty przez wierzycieli i wykonany.
2.
Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli, jeżeli wniosek jest popierany przez
wierzyciela lub wierzycieli posiadających łącznie co najmniej 50% sumy wierzytelności
przysługujących wierzycielom uprawnionym do głosowania nad układem.
3.
Zgromadzenie wierzycieli zwołuje się po zatwierdzeniu listy wierzytelności. Jeżeli
sędzia-komisarz zatwierdził częściowo listę wierzytelności w zakresie nieobjętym sprzeciwami,
zgromadzenie wierzycieli zwołuje się, jeżeli suma wierzytelności objętych sprzeciwami
nie przekracza 15% sumy wierzytelności objętych układem.
Art. 266d.
Po prawomocnym zatwierdzeniu układu sąd wydaje postanowienie o zakończeniu postępowania.
Przepisy art. 362-367 stosuje się odpowiednio.
Art. 266e.
W przypadku zakończenia postępowania po prawomocnym zatwierdzeniu układu wynagrodzenie
ostateczne syndyka może zostać ustalone na podstawie przepisów art. 55 oraz art. 58-61 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, jeżeli będzie to korzystne dla syndyka i jest uzasadnione jego zaangażowaniem w
skuteczne zawarcie układu.
Art. 266f.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym tytule do układu i jego skutków przepisy Prawa
restrukturyzacyjnego stosuje się odpowiednio, przy czym czynności zastrzeżone dla
nadzorcy sądowego lub zarządcy wykonuje syndyk.
”
;
163)
w części I uchyla się tytuł VI;
164)
art. 306 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 306.
Po ogłoszeniu upadłości syndyk niezwłocznie przystępuje do spisu inwentarza i oszacowania
masy upadłości oraz sporządzenia planu likwidacyjnego. Syndyk składa sędziemu-komisarzowi
spis inwentarza wraz z planem likwidacyjnym w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia
upadłości. Plan likwidacyjny określa proponowane sposoby sprzedaży składników majątku
upadłego, w szczególności sprzedaży przedsiębiorstwa, termin sprzedaży, preliminarz
wydatków oraz ekonomiczne uzasadnienie dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.
”
;
165)
w art. 308 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Syndyk jest obowiązany do podejmowania działań umożliwiających zakończenie likwidacji
w ciągu sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości. Sędzia-komisarz i rada wierzycieli
rozpoznają wniosek o wyrażenie zgody na określony sposób likwidacji nie później niż
w terminie dwóch tygodni od dnia przedstawienia im wniosku przez syndyka.
”
;
166)
art. 309 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 309.
Sędzia-komisarz może wstrzymać likwidację masy upadłości do czasu uprawomocnienia
się postanowienia o ogłoszeniu upadłości.
”
;
167)
w art. 310 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przed rozpoczęciem likwidacji masy upadłości syndyk może sprzedać z wolnej ręki bez
zezwolenia rady wierzycieli ruchomości, jeżeli jest to potrzebne na zaspokojenie kosztów
postępowania. Ponadto syndyk może sprzedać ruchomości, które ulegają szybkiemu zepsuciu
lub wskutek opóźnienia sprzedaży straciłyby znacznie na wartości albo których przechowanie
pociąga za sobą koszty zbyt wysokie w stosunku do ich wartości.
”
;
168)
w art. 311:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Likwidacji masy upadłości dokonuje się przez sprzedaż z wolnej ręki lub w drodze przetargu
lub aukcji przedsiębiorstwa upadłego w całości lub jego zorganizowanych części, nieruchomości
i ruchomości, wierzytelności oraz innych praw majątkowych wchodzących w skład masy
upadłości albo przez ściągnięcie wierzytelności od dłużników upadłego i wykonanie
innych jego praw majątkowych.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„
1a.
O zamiarze sprzedaży składników majątku służących do prowadzenia działalności w dziedzinie
obronności i bezpieczeństwa państwa syndyk zawiadamia Ministra Obrony Narodowej, który
w terminie tygodnia od zawiadomienia może przedstawić sędziemu-komisarzowi opinię.
1b.
W terminie trzech dni od dnia sprzedaży składników majątku, ściągnięcia wierzytelności
albo wykonania praw majątkowych syndyk składa sędziemu-komisarzowi spis zlikwidowanych
składników masy upadłości. Spis składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w
Rejestrze.
1c.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowo wzór spisu,
o którym mowa w ust. 1b, mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie w
spisie jest niezbędne dla oceny składu masy upadłości, w szczególności określenie
zlikwidowanego składnika majątku, datę likwidacji, cenę, a także biorąc pod uwagę
czytelność oraz kompletność spisu.
”
;
169)
w art. 312:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Po ogłoszeniu upadłości można prowadzić dalej przedsiębiorstwo upadłego, jeżeli możliwe
jest zawarcie układu z wierzycielami lub możliwa jest sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego
w całości lub jego zorganizowanych części.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Syndyk nie może prowadzić dalej przedsiębiorstwa upadłego, jeżeli na upadłym ciąży
obowiązek zwrotu pomocy publicznej. Rada wierzycieli może zezwolić na zwrot pomocy
publicznej udzielonej niezgodnie z prawem i dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa upadłego,
jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że mimo zwrotu pomocy publicznej udzielonej niezgodnie
z prawem pozostali wierzyciele zostaną zaspokojeni w większym stopniu ze względu na
sprzedaż prowadzonego przedsiębiorstwa za większą kwotę lub w wyniku zawarcia i wykonania
układu.
”
;
170)
w art. 313 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Do sprzedaży ułamkowej części nieruchomości odpowiednie zastosowanie mają przepisy
art. 1004, art. 1005, art. 1007, art. 1009, art. 1012 i art. 1013 Kodeksu postępowania
cywilnego.
”
;
171)
w art. 315 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Jeżeli w skład masy upadłości wchodzi nieruchomość lub jej ułamkowa część, której
nie można zbyć z zachowaniem przepisów ustawy, a dalsze pozostawanie nieruchomości
w masie upadłości będzie niekorzystne dla wierzycieli z uwagi na obciążenie masy związanymi
z tym kosztami, sędzia-komisarz może zezwolić syndykowi na zawarcie umowy przekazania
nieruchomości gminie albo Skarbowi Państwa.
”
;
172)
w art. 316:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego może być, po wyrażeniu zgody przez sędziego-komisarza,
poprzedzona umową dzierżawy na czas określony z prawem pierwokupu, jeżeli przemawiają
za tym względy ekonomiczne.
”
,
b)
uchyla się ust. 3;
173)
w art. 317:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego przechodzą wszelkie koncesje, zezwolenia, licencje
i ulgi, które zostały udzielone upadłemu, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Nabywca przedsiębiorstwa upadłego wstępuje z mocy prawa w miejsce upadłego lub syndyka
do postępowań cywilnych i administracyjnych dotyczących przedsiębiorstwa lub jego
składników. Przepisu art. 196 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.
”
;
174)
w art. 319:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli planowana jest sprzedaż przedsiębiorstwa upadłego w całości, przy sporządzaniu
spisu inwentarza i oszacowania masy upadłości, albo odrębnie, jeżeli możliwość takiej
sprzedaży ujawniła się na późniejszym etapie, biegły wybrany przez syndyka sporządza
opis i oszacowanie przedsiębiorstwa upadłego.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Zarzuty na opis i oszacowanie wnosi się w terminie tygodnia od dnia obwieszczenia
o ich przekazaniu sędziemu-komisarzowi. Zarzuty rozpoznaje sędzia-komisarz. W przypadku
wątpliwości co do rzetelności lub poprawności opisu i oszacowania, sędzia-komisarz
wskazuje biegłego do sporządzenia nowego opisu i oszacowania.
”
;
175)
w art. 320 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sprzedaż mienia uregulowana przepisami niniejszego działu może nastąpić w drodze przetargu
lub aukcji, do których przepisy Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio, z tym że:
1)
warunki przetargu lub aukcji zatwierdza sędzia-komisarz;
2)
o przetargu lub aukcji należy zawiadomić przez obwieszczenie co najmniej na dwa tygodnie,
a jeżeli przetarg albo aukcja dotyczy przedsiębiorstwa spółki publicznej - co najmniej
na sześć tygodni przed terminem posiedzenia wyznaczonego w celu ich przeprowadzenia;
3)
przetarg lub aukcję przeprowadza się na posiedzeniu jawnym;
4)
przetarg lub aukcję prowadzi syndyk pod nadzorem sędziego-komisarza;
5)
wyboru oferenta dokonuje syndyk; wybór wymaga zatwierdzenia przez sędziego-komisarza;
6)
postanowienie zatwierdzające wybór oferenta sędzia-komisarz może wydać na posiedzeniu
niejawnym;
7)
sędzia-komisarz może odroczyć zatwierdzenie wyboru oferenta o tydzień; w tym przypadku
postanowienie o zatwierdzeniu wyboru oferenta obwieszcza się.
”
;
176)
uchyla się art. 322 i art. 323;
177)
w art. 324 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli rada wierzycieli udzieliła zezwolenia, o którym mowa w art. 206 ust. 1 pkt
3, spółka z udziałem ponad połowy pracowników upadłego będącego spółką handlową z
udziałem Skarbu Państwa ma pierwszeństwo w nabyciu przedsiębiorstwa upadłego albo
jego zorganizowanej części nadającej się do prowadzenia działalności gospodarczej.
”
;
178)
art. 325 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 325.
Jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej, do sprzedaży ruchomości przepisy
art. 320 i art. 321 stosuje się odpowiednio.
”
;
179)
uchyla się art. 326;
180)
po art. 330 dodaje się art. 330a w brzmieniu:
„
Art. 330a.
1.
Jeżeli w skład masy upadłości wchodzą ruchomości, których nie można zbyć z zachowaniem
przepisów ustawy, wierzyciel może przejąć na własność ruchomości wystawione na sprzedaż
albo niektóre z nich w cenie nie niższej od połowy ceny oszacowania.
2.
Pierwszeństwo przejęcia ruchomości na własność przysługuje wierzycielowi, którego
wierzytelność zabezpieczona jest zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym
na tej ruchomości, a w dalszej kolejności - temu wierzycielowi, który oferował najwyższą
cenę.
3.
Oświadczenie o przejęciu będzie uwzględnione tylko wtedy, gdy wierzyciel jednocześnie
z wnioskiem złoży całą cenę. Własność ruchomości przechodzi na wierzyciela z chwilą
zawiadomienia go przez syndyka o przyznaniu mu przejętej rzeczy.
4.
Jeżeli fundusze masy upadłości wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzycieli
z wyższej i równorzędnej kategorii zaspokojenia i zobowiązań, o których mowa w art.
230, nabywca może zaliczyć swoją wierzytelność na cenę nabycia.
”
;
181)
art. 331 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 331.
1.
Likwidacja wierzytelności upadłego następuje przez ich zbycie albo ściągnięcie.
2.
Wybór sposobu likwidacji należy poprzedzić oceną, który z nich umożliwia zaspokojenie
wierzycieli w jak największym stopniu przy uwzględnieniu kosztów i ryzyka niepowodzenia
ściągnięcia wierzytelności upadłego oraz konieczności zaspokojenia zobowiązań, o których
mowa w art. 230, związanych z przedłużeniem postępowania upadłościowego.
”
;
182)
w art. 334 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do sprzedaży wierzytelności lub praw majątkowych upadłego przepisy art. 315, art.
320 i art. 321 stosuje się odpowiednio.
”
;
183)
w art. 336:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sumy uzyskane z likwidacji rzeczy, wierzytelności i praw obciążonych hipoteką, zastawem,
zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, a także prawami oraz
prawami osobistymi i roszczeniami ujawnionymi przez wpis do księgi wieczystej lub
nieujawnionymi w ten sposób, lecz zgłoszonymi sędziemu-komisarzowi w terminie określonym
w art. 51 ust. 1 pkt 5, przeznacza się na zaspokojenie wierzycieli, których wierzytelności
były zabezpieczone na tych rzeczach lub prawach, z zachowaniem przepisów ustawy. Kwoty
pozostałe po zaspokojeniu tych wierzytelności wchodzą do funduszów masy upadłości.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Do sum stanowiących pożytki rzeczy lub prawa obciążonego hipoteką, zastawem, zastawem
rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, a także prawami oraz prawami
osobistymi i roszczeniami przepisu ust. 1 nie stosuje się.
”
;
184)
w art. 337:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Podziału funduszów dokonuje się jednorazowo albo kilkakrotnie w miarę likwidacji masy
upadłości po zatwierdzeniu przez sędziego-komisarza listy wierzytelności w całości
lub części.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W przypadku zatwierdzenia częściowego listy wierzytelności, w planie podziału uwzględnia
się kwoty objęte nierozpoznanymi sprzeciwami, zabezpieczając w masie upadłości środki
na ich ewentualną wypłatę po prawomocnym rozpoznaniu sprzeciwów.
”
;
185)
w art. 342:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1-4 otrzymują brzmienie:„
1)
kategoria pierwsza - przypadające za czas przed ogłoszeniem upadłości należności ze stosunku pracy, z wyjątkiem roszczeń z tytułu wynagrodzenia reprezentanta upadłego lub wynagrodzenia osoby wykonującej czynności związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem upadłego, należności rolników z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego, należności alimentacyjne oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę, przypadające za trzy ostatnie lata przed ogłoszeniem upadłości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz należności powstałe w postępowaniu restrukturyzacyjnym z czynności zarządcy albo należności powstałe z czynności dłużnika dokonanych po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego niewymagających zezwolenia rady wierzycieli albo zgody nadzorcy sądowego lub dokonanych za zezwoleniem rady wierzycieli albo zgodą nadzorcy sądowego, jeżeli upadłość ogłoszono w wyniku rozpoznania uproszczonego wniosku o ogłoszenie upadłości jak również należności z tytułu kredytu, pożyczki, obligacji, gwarancji lub akredytyw lub innego finansowania przewidzianego układem przyjętym w postępowaniu restrukturyzacyjnym i udzielonego w związku z wykonaniem takiego układu, jeżeli upadłość ogłoszono w wyniku rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości złożonego nie później niż trzy miesiące po prawomocnym uchyleniu układu;2)
kategoria druga - inne należności, jeżeli nie podlegają zaspokojeniu w innych kategoriach, w szczególności podatki i inne daniny publiczne oraz pozostałe należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne;3)
kategoria trzecia - odsetki od należności ujętych w wyższych kategoriach w kolejności, w jakiej podlega zaspokojeniu kapitał, a także sądowe i administracyjne kary grzywny oraz należności z tytułu darowizn i zapisów;4)
kategoria czwarta - należności wspólników albo akcjonariuszy z tytułu pożyczki lub innej czynności prawnej o podobnych skutkach, w szczególności dostawy towaru z odroczonym terminem płatności, dokonanej na rzecz upadłego będącego spółką kapitałową w okresie pięciu lat przed ogłoszeniem upadłości, wraz z odsetkami.”, -
-uchyla się pkt 5,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się do:
1)
należności z tytułu pożyczek oraz innych czynności prawnych o podobnych skutkach dokonanych
w toku postępowania restrukturyzacyjnego, jak również w ramach wykonania układu;
2)
należności z tytułu pożyczek oraz innych czynności prawnych o podobnych skutkach dokonanych
przez wspólników albo akcjonariuszy dysponujących mniej niż 10% głosów na zgromadzeniu
wspólników albo na walnym zgromadzeniu spółki, chyba że są oni członkami organów spółki
lub faktycznie prowadzą jej sprawy;
3)
należności wspólnika albo akcjonariusza, który stał się nim w wyniku konwersji wierzytelności
na udziały lub akcje dokonanej w ramach zawartego układu, z tytułu pożyczek oraz innych
czynności prawnych o podobnych skutkach dokonanych przed taką konwersją.
6.
Do pożyczek lub innych czynności prawnych o podobnych skutkach dokonanych przez podmiot,
który dysponuje bezpośrednio większością głosów na zgromadzeniu wspólników albo na
walnym zgromadzeniu w spółce kapitałowej lub dysponuje bezpośrednio większością głosów
w spółce osobowej, będącej wspólnikiem albo akcjonariuszem upadłej spółki, która otrzymała
pożyczkę lub była beneficjentem czynności prawnej o podobnych skutkach, przepisy ust.
1 pkt 4 i ust. 5 stosuje się odpowiednio.
”
;
186)
w art. 343:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z masy upadłości zaspokaja się w pierwszej kolejności koszty postępowania, a jeżeli
fundusze masy upadłości na to pozwalają - również inne zobowiązania masy upadłości,
o których mowa w art. 230 ust. 2, w miarę wpływu do masy upadłości stosownych sum.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli inne zobowiązania masy upadłości, o których mowa w art. 230 ust. 2, nie zostaną
zaspokojone w sposób, o którym mowa w ust. 1, zaspokaja się je stosunkowo do wysokości
każdej z nich w drodze podziału funduszów masy upadłości. Przepisy art. 347-360 stosuje
się odpowiednio.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zobowiązania alimentacyjne ciążące na upadłym, przypadające za czas po ogłoszeniu
upadłości, syndyk zaspokaja zgodnie z ust. 1 w terminach ich płatności, do dnia sporządzenia
ostatecznego planu podziału, każdorazowo dla każdego uprawnionego w kwocie nie wyższej
niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Pozostała część tych należności nie podlega
zaspokojeniu z masy upadłości.
”
;
187)
art. 344 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 344.
1.
Należności, o których mowa w art. 342 ust. 1, zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu
w całości kosztów postępowania, zobowiązań masy upadłości i należności alimentacyjnych
zgodnie z art. 343.
2.
Jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich
należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu w całości
należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza
na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te
zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich.
”
;
188)
w art. 345 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wierzytelności i prawa, o których mowa w ust. 1, są zaspokajane w kolejności przysługującego
im pierwszeństwa. Jeżeli z sumy uzyskanej z likwidacji obciążonego przedmiotu zaspokojeniu
podlegają zarówno wierzytelności zabezpieczone hipoteką, jak i wygasające na podstawie
art. 313 ust. 2 prawa oraz prawa i roszczenia osobiste, o pierwszeństwie rozstrzyga
chwila, od której liczy się skutki wpisu hipoteki, prawa lub roszczenia do księgi
wieczystej.
”
;
189)
w art. 347:
a)
w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wskazuje, które sumy mają być wypłacone, a które i z jakich przyczyn mają być pozostawione
w depozycie sądowym lub pozostawione w masie upadłości na zaspokojenie wierzytelności
objętych nierozpoznanymi sprzeciwami;
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Plan podziału składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.
”
;
190)
art. 349 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 349.
1.
Sędzia-komisarz zawiadamia upadłego i członków rady wierzycieli oraz obwieszcza, że
plan podziału można przeglądać w sekretariacie sądu i w terminie dwóch tygodni od
dnia obwieszczenia wnosić zarzuty przeciwko planowi podziału.
2.
W przypadku złożenia ostatecznego planu podziału sędzia-komisarz dokonuje czynności,
o których mowa w ust. 1, po uprawomocnieniu się postanowienia o przyznaniu syndykowi
wynagrodzenia ostatecznego.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór planu podziału sumy
uzyskanej ze sprzedaży rzeczy obciążonej, planu podziału oraz ostatecznego planu podziału,
mając na uwadze zakres informacji ujmowanych w planach podziału, czytelność oraz kompletność
planów podziału.
”
;
191)
w art. 351 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sędzia-komisarz zatwierdza plan podziału, jeżeli nie wniesiono zarzutów.
”
;
192)
w art. 353 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:
„
2.
Po wykonaniu planu podziału syndyk składa sprawozdanie z wykonania planu podziału.
Sprawozdanie składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania, o którym
mowa w ust. 2, mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie w sprawozdaniu
jest niezbędne dla oceny prawidłowości wykonania planu podziału, w szczególności wysokość
kwot wydanych poszczególnym wierzycielom ze wskazaniem sposobu wykonania planu podziału,
a także biorąc pod uwagę czytelność oraz kompletność sprawozdania.
”
;
193)
art. 355 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 355.
Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, za którą osoba trzecia odpowiada jako
poręczyciel, gwarant lub współdłużnik, wydaje się wierzycielowi w proporcji do wysokości
kwoty należnej mu w dniu sporządzenia planu podziału, a poręczycielowi, gwarantowi
lub współdłużnikowi - w proporcji do wysokości dokonanej zapłaty.
”
;
194)
w art. 356 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Sumę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której zapłata zależy od warunku zawieszającego,
w tym wierzytelności, o których mowa w art. 248 ust. 2, wydaje się wierzycielowi,
jeżeli udowodni, że warunek się ziścił; w przeciwnym razie sumę tę składa się do depozytu
sądowego.
”
;
195)
art. 359 i art. 360 otrzymują brzmienie:
„
Art. 359.
1.
W sprawach o złożenie do depozytu sądowego orzeka sędzia-komisarz. Przepisów art. 6933 §1 i 3 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.
2.
W sprawach o wydanie kwot złożonych do depozytu sądowego orzeka sędzia-komisarz, a
po prawomocnym zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego - sąd.
Art. 360.
1.
W postępowaniu o wydanie kwoty z depozytu sądowego badaniu podlega jedynie legitymacja
czynna wnioskodawcy. Kwoty z depozytu wydaje się osobie, na którą przeszło uprawnienie
wierzyciela do wypłaty kwoty z depozytu, jeżeli przejście to będzie wykazane dokumentem
urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.
2.
Termin do odbioru depozytu sądowego wynosi trzy lata od dnia uprawomocnienia się postanowienia
o zakończeniu albo umorzeniu postępowania upadłościowego, ale nie mniej niż trzy lata
od daty ziszczenia się warunku, o którym mowa w art. 356 ust. 1 lub 2, albo od daty
wymagalności. Po upływie terminu prawa do niepodjętego depozytu przechodzą na Skarb
Państwa. Do likwidacji niepodjętego depozytu zastosowanie mają przepisy art. 69318-69322 Kodeksu postępowania cywilnego.
”
;
196)
art. 362 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 362.
Postanowienie o umorzeniu postępowania upadłościowego doręcza się upadłemu, syndykowi
oraz członkom rady wierzycieli. Postanowienie obwieszcza się. Na postanowienie przysługuje
zażalenie.
”
;
197)
w art. 364 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Syndyk wyda niezwłocznie upadłemu jego majątek, księgi, korespondencję i dokumenty.
W przypadku potrzeby sędzia-komisarz wyda postanowienie nakazujące przymusowe odebranie
majątku. Prawomocne postanowienie ma moc tytułu wykonawczego.
”
;
198)
art. 365-367 otrzymują brzmienie:
„
Art. 365.
1.
Jeżeli upadły nie odbiera ksiąg, korespondencji lub dokumentów w terminie wyznaczonym
przez syndyka, syndyk oddaje je na przechowanie na koszt upadłego. Syndyk może wstrzymać
wydanie upadłemu majątku potrzebnego na pokrycie kosztów przechowania ksiąg, korespondencji
lub dokumentów do czasu ich odebrania przez upadłego.
2.
Syndyk pokrywa koszty przechowania ksiąg, korespondencji lub dokumentów z funduszów
masy upadłości, jeżeli posiada płynne środki pozwalające na pokrycie tych kosztów.
W przypadku braku płynnych środków syndyk dokonuje za zgodą sądu likwidacji majątku
w celu pokrycia kosztów ich przechowania.
3.
W przypadku braku majątku potrzebnego na pokrycie kosztów przechowania ksiąg, korespondencji
lub dokumentów sąd zasądza od upadłego na rzecz przechowawcy koszty przechowania.
W przypadku upadłego będącego osobą prawną albo spółką osobową sąd może zasądzić koszty
przechowania od osób upoważnionych do reprezentowania upadłego, określając osobę albo
osoby ponoszące koszty przechowania. Na postanowienie sądu zażalenie przysługuje wyłącznie
upadłemu, osobie zobowiązanej do ponoszenia kosztów oraz przechowawcy.
4.
Jeżeli oddanie na przechowanie ksiąg, korespondencji lub dokumentów jest niemożliwe,
podlegają one złożeniu do właściwego archiwum wraz z aktami postępowania upadłościowego
na koszt upadłego, z wyjątkiem dokumentacji osobowej i płacowej, do której stosuje
się przepis art. 51u ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach . Koszty te ściąga się w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji opłat sądowych. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 366.
1.
Sąd zarządza likwidację majątku i określa sposób likwidacji, jeżeli upadły nie odbierze
swojego majątku w terminie wyznaczonym przez syndyka.
2.
Sąd może nakazać likwidację majątku na koszt upadłego przez przekazanie majątku na
cele dobroczynne lub w inny sposób, jeżeli likwidacja majątku w sposób określony przez
sąd okaże się niemożliwa lub nadmiernie utrudniona. Przepis art. 365 ust. 3 stosuje
się odpowiednio.
3.
Na postanowienie w przedmiocie likwidacji przysługuje zażalenie.
Art. 367.
1.
Po umorzeniu postępowania upadłościowego umarza się wszczęte przez syndyka niezakończone
procesy o uznanie za bezskuteczną czynności dokonanej przez upadłego ze szkodą dla
wierzycieli. Wzajemne roszczenia o zwrot kosztów procesu wygasają.
2.
W innych postępowaniach cywilnych upadły wchodzi do postępowania w miejsce syndyka.
”
;
199)
w art. 368 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Sąd po wykonaniu ostatecznego planu podziału stwierdza zakończenie postępowania upadłościowego.
2.
Sąd stwierdza zakończenie postępowania także wtedy, gdy w toku postępowania wszyscy
wierzyciele zostali zaspokojeni.
”
;
200)
art. 369 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 369.
1.
W terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o zakończeniu postępowania
upadłościowego upadły będący osobą fizyczną może złożyć wniosek o ustalenie planu
spłaty wierzycieli i umorzenie pozostałej części zobowiązań, które nie zostały zaspokojone
w postępowaniu upadłościowym.
2.
Sąd oddala wniosek, o którym mowa w ust. 1, jeżeli upadły doprowadził do swojej niewypłacalności
lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
3.
Sąd oddala wniosek, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:
1)
materiał zebrany w sprawie daje podstawę do stwierdzenia, że zachodzą okoliczności
stanowiące podstawę do pozbawienia upadłego prawa prowadzenia działalności gospodarczej
na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rady
nadzorczej, członka komisji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej
prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej,
przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia lub
2)
upadły nie wykonywał rzetelnie obowiązków nałożonych na niego w postępowaniu upadłościowym,
lub
3)
w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w stosunku
do upadłego prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część
jego zobowiązań, chyba że do niewypłacalności upadłego lub zwiększenia jej stopnia
doszło pomimo dochowania przez upadłego należytej staranności, lub
4)
w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości ustalony
dla upadłego plan spłaty wierzycieli został uchylony na podstawie art. 370e ust. 1
lub 2 albo art. 49120, lub
5)
w okresie dziesięciu lat przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości czynność
prawna upadłego została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli
- chyba że umorzenie pozostałej części zobowiązań upadłego jest uzasadnione względami
słuszności lub względami humanitarnymi.
”
;
201)
uchyla się art. 370;
202)
po art. 370 dodaje się art. 370a-370f w brzmieniu:
„
Art. 370a.
1.
W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa, w jakim zakresie
i w jakim czasie, nie dłuższym niż trzydzieści sześć miesięcy, upadły jest obowiązany
spłacać zobowiązania uznane na liście wierzytelności a niewykonane w toku postępowania
upadłościowego na podstawie planów podziału oraz jaka część zobowiązań upadłego powstałych
przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty wierzycieli.
2.
Zobowiązania powstałe po ogłoszeniu upadłości i niewykonane w toku postępowania uwzględnia
się w planie spłaty wierzycieli w pełnej wysokości, przy czym ich spłata może być
rozłożona na raty na czas nie dłuższy niż przewidziany na wykonanie planu spłaty wierzycieli.
3.
Sąd nie jest związany stanowiskiem upadłego co do treści planu spłaty wierzycieli.
Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego,
konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, w tym ich
potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia
w przyszłości.
4.
Postanowienie sądu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli obwieszcza się. Na postanowienie
sądu w przedmiocie ustalenia planu spłaty przysługuje zażalenie.
5.
Ustalenie planu spłaty wierzycieli nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela
upadłego oraz współdłużnika upadłego ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu
rejestrowego, zastawu skarbowego lub hipoteki morskiej, jeżeli były one ustanowione
na mieniu osoby trzeciej. Ustalenie planu spłaty wierzycieli i umorzenie zobowiązań
upadłego jest skuteczne również w stosunkach między upadłym, a poręczycielem, gwarantem
i współdłużnikiem upadłego.
Art. 370b.
1.
Na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli
przysługuje skarga kasacyjna.
2.
W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej, sąd upadłościowy na wniosek skarżącego może
wstrzymać wydanie postanowienia o umorzeniu zobowiązań upadłego, o którym mowa w art.
370f ust. 1.
3.
Jeżeli w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej postanowienie w przedmiocie ustalenia
planu spłaty wierzycieli zostanie uchylone, sąd upadłościowy uchyla postanowienie
o umorzeniu zobowiązań upadłego, o którym mowa w art. 370f ust. 1.
Art. 370c.
1.
W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania
egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałych przed ogłoszeniem upadłości, z
wyjątkiem wierzytelności wynikających z zobowiązań, o których mowa w art. 370f ust.
2, oraz wierzytelności, których upadły nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału
w postępowaniu.
2.
W okresie wykonywania planu spłaty wierzycieli upadły nie może dokonywać czynności
prawnych, które mogłyby pogorszyć jego zdolność do wykonania planu spłaty wierzycieli.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd na wniosek upadłego może wyrazić zgodę
na dokonanie albo zatwierdzić dokonanie czynności prawnej, o której mowa w ust. 2.
4.
Upadły jest obowiązany składać sądowi corocznie do końca kwietnia sprawozdanie z wykonania
planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy, w którym wykazuje osiągnięte
przychody, spłacone kwoty oraz nabyte składniki majątkowe o wartości przekraczającej
przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z
zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego. Do sprawozdania upadły dołącza kopię rocznego zeznania podatkowego.
Art. 370d.
1.
Jeżeli upadły nie może wywiązać się z obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli,
sąd na jego wniosek po wysłuchaniu wierzycieli może zmienić plan spłaty wierzycieli.
Sąd może przedłużyć termin spłaty zobowiązań na dalszy okres nieprzekraczający osiemnastu
miesięcy. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie, a na postanowienie sądu drugiej
instancji - skarga kasacyjna.
2.
W przypadku istotnej poprawy sytuacji majątkowej upadłego w okresie wykonywania planu
spłaty wierzycieli wynikającej z innych przyczyn niż zwiększenie się wynagrodzenia
za pracę lub dochodów uzyskiwanych z osobiście wykonywanej przez upadłego działalności
zarobkowej wierzyciel oraz upadły mogą wystąpić z wnioskiem o zmianę planu spłaty
wierzycieli. O zmianie planu spłaty wierzycieli sąd orzeka po wysłuchaniu upadłego
i wierzycieli objętych planem spłaty. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
3.
Do wierzycieli, których wierzytelności powstałe przed zakończeniem postępowania upadłościowego
zostały po ustaleniu planu spłaty wierzycieli stwierdzone prawomocnym orzeczeniem,
ugodą zawartą przed sądem lub ostateczną decyzją, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 370e.
1.
W przypadku niewykonywania przez upadłego obowiązków ustalonych w planie spłaty wierzycieli
sąd z urzędu albo na wniosek wierzyciela uchyla plan spłaty wierzycieli po wysłuchaniu
upadłego i wierzycieli objętych planem spłaty, chyba że uchybienie obowiązkom jest
nieznaczne lub umorzenie pozostałej części zobowiązań upadłego jest uzasadnione względami
słuszności lub względami humanitarnymi. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli upadły:
1)
nie złożył w terminie sprawozdania z wykonania planu spłaty wierzycieli zgodnie z
art. 370c ust. 4;
2)
w sprawozdaniu z wykonania planu spłaty wierzycieli zataił osiągnięte przychody lub
nabyte składniki majątkowe, o których mowa w art. 370c ust. 4;
3)
dokonał czynności prawnej, o której mowa w art. 370c ust. 2, bez zgody sądu albo czynność
ta nie została przez sąd zatwierdzona;
4)
ukrywał majątek lub czynność prawna upadłego została prawomocnie uznana za dokonaną
z pokrzywdzeniem wierzycieli.
3.
W przypadku uchylenia planu spłaty zobowiązania upadłego nie podlegają umorzeniu.
Art. 370f.
1.
Po wykonaniu przez upadłego obowiązków określonych w planie spłaty wierzycieli sąd
wydaje postanowienie o stwierdzeniu wykonania planu spłaty i umorzeniu zobowiązań
upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości i niezaspokojonych w wyniku wykonania
planu spłaty wierzycieli.
2.
Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania wynikające
z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa
lub śmierci, zobowiązania do zapłaty kar grzywny orzeczonych przez sąd, a także do
wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania
do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek
karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do
naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym
orzeczeniem oraz zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel
nie brał udziału w postępowaniu.
3.
Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
4.
Po wydaniu postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania
egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności powstałej przed ogłoszeniem upadłości, z
wyjątkiem wierzytelności, wynikających z zobowiązań, o których mowa w ust. 2.
”
;
203)
w art. 371 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:
„
2.
Przepis ust. 1 ma odpowiednie zastosowanie w przypadku umorzenia postępowania w przedmiocie
ogłoszenia upadłości na podstawie art. 54 ust. 4.
3.
Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
”
;
204)
w art. 372 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
upadły może cofnąć wypowiedzenie umów dokonane przez syndyka, jeżeli nie upłynął termin
wypowiedzenia;
2)
upadły może w terminie trzydziestu dni od dnia ogłoszenia albo doręczenia postanowienia,
którym uchylono postępowanie - odstąpić od umów zawartych przez syndyka, jeżeli umowa
przez niego zawarta nie została wykonana albo została wykonana częściowo.
”
;
205)
w art. 373:
a)
w ust. 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„Sąd może orzec pozbawienie na okres od jednego do dziesięciu lat prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki handlowej, przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia osoby, która ze swojej winy:”,
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
będąc do tego zobowiązana z mocy ustawy, nie złożyła w ustawowym terminie wniosku o ogłoszenie upadłości albo”, -
-po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:„
1a)
faktycznie zarządzając przedsiębiorstwem dłużnika, istotnie przyczyniła się do niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w ustawowym terminie, albo”, -
-pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:„
2)
po ogłoszeniu upadłości nie wydała lub nie wskazała majątku, ksiąg rachunkowych, korespondencji lub innych dokumentów upadłego, w tym danych w postaci elektronicznej, do których wydania lub wskazania była obowiązana z mocy ustawy, albo3)
jako upadły po ogłoszeniu upadłości ukrywała, niszczyła lub obciążała majątek wchodzący w skład masy upadłości, albo”,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Mimo zaistnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 1, sąd może oddalić wniosek
o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli został złożony wniosek
o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, postępowania układowego lub postępowania
sanacyjnego, a rozmiar pokrzywdzenia wierzycieli jest nieznaczny.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przy orzekaniu zakazu, o którym mowa w ust. 1, sąd bierze pod uwagę stopień winy oraz
skutki podejmowanych działań, w szczególności obniżenie wartości ekonomicznej przedsiębiorstwa
upadłego i rozmiar pokrzywdzenia wierzycieli.
”
,
d)
w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Sąd może orzec pozbawienie na okres od jednego do dziesięciu lat prawa prowadzenia
działalności gospodarczej na własny rachunek lub w ramach spółki cywilnej oraz pełnienia
funkcji członka rady nadzorczej, członka komisji rewizyjnej, reprezentanta lub pełnomocnika
osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w zakresie tej działalności, spółki
handlowej, przedsiębiorstwa państwowego, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszenia
osoby, wobec której:
”
;
206)
w art. 374 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do osób uprawnionych do reprezentowania przedsiębiorcy będącego osobą prawną albo
spółką handlową niemającą osobowości prawnej oraz osób faktycznie zarządzających przedsiębiorstwem
dłużnika, jeżeli niewypłacalność przedsiębiorcy lub pogorszenie jego sytuacji finansowej
jest następstwem celowego działania lub rażącego niedbalstwa tych osób, przepis ust.
1 stosuje się.
”
;
207)
w art. 376:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Postępowanie w sprawach, o których mowa w art. 373 i art. 374, wszczyna się wyłącznie
na wniosek wierzyciela, tymczasowego nadzorcy sądowego, zarządcy przymusowego, syndyka,
prokuratora, a także Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Komisji
Nadzoru Finansowego. Wygaśnięcie w toku postępowania funkcji tymczasowego nadzorcy,
zarządcy przymusowego lub syndyka oraz zaspokojenie wierzytelności wierzyciela będącego
wnioskodawcą nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania wszczętego na jego wniosek.
W sprawach tych stosuje się przepisy o postępowaniu nieprocesowym.
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Postanowienie o orzeczeniu zakazu prowadzenia działalności gospodarczej obwieszcza
się.
”
;
208)
art. 377 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 377.
Nie orzeka się zakazu, o którym mowa w art. 373, jeżeli postępowanie w tej sprawie
nie zostało wszczęte w terminie roku od dnia umorzenia lub zakończenia postępowania
upadłościowego albo oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13,
a gdy wniosek o ogłoszenie upadłości nie był złożony, w terminie trzech lat od dnia
ustania stanu niewypłacalności albo wygaśnięcia obowiązku złożenia wniosku o ogłoszenie
upadłości przez daną osobę.
”
;
209)
art. 379-381 otrzymują brzmienie:
„
Art. 379.
Ilekroć w przepisach niniejszej części jest mowa o:
1)
zagranicznym postępowaniu upadłościowym - należy przez to rozumieć wszelkie postępowania
sądowe lub administracyjne lub inne postępowania poddane nadzorowi sądu zagranicznego,
których przedmiotem jest wspólne dochodzenie roszczeń przeciwko dłużnikowi niewypłacalnemu
lub zagrożonemu niewypła
calnością, prowadzone za granicą, w których mienie i sprawy dłużnika są poddane kontroli
lub zarządowi zagranicznego sądu lub zagranicznego zarządcy w celu ich restrukturyzacji
lub likwidacji;
2)
głównym zagranicznym postępowaniu upadłościowym - należy przez to rozumieć postępowanie,
o którym mowa w pkt 1, jeżeli prowadzone jest w państwie, w którym znajduje się główny
ośrodek podstawowej działalności dłużnika;
3)
ubocznym zagranicznym postępowaniu upadłościowym - należy przez to rozumieć postępowanie,
o którym mowa w pkt 1, jeżeli nie ma charakteru głównego i jeżeli prowadzone jest
w państwie miejsca prowadzenia działalności dłużnika albo jego miejsca zamieszkania
lub siedziby albo w państwie, w którym znajduje się majątek dłużnika;
4)
zarządcy zagranicznym - należy przez to rozumieć osobę lub podmiot wyznaczony w zagranicznym
postępowaniu upadłościowym do zarządzania majątkiem dłużnika, reorganizowania lub
likwidacji jego majątku, jak również do nadzoru nad zarządzaniem majątkiem dłużnika
lub jego reorganizacją;
5)
sądzie zagranicznym - należy przez to rozumieć sąd lub inny organ władzy publicznej
uprawniony do prowadzenia lub nadzorowania zagranicznego postępowania upadłościowego;
6)
miejscu prowadzenia działalności - należy przez to rozumieć miejsce, w którym dłużnik
podejmuje czynności w zakresie działalności o charakterze ekonomicznym, jeżeli nie
mają charakteru jednorazowego lub krótkotrwałego;
7)
uznanym zagranicznym postępowaniu upadłościowym - należy przez to rozumieć zagraniczne
postępowanie upadłościowe, co do którego zostało wydane przez polski sąd prawomocne
postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu postępowania.
Art. 380.
1.
Wierzyciel, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania albo siedziba znajdują
się za granicą, korzysta w postępowaniu upadłościowym z praw, które przysługują wierzycielowi,
którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania albo siedziba znajdują się w
Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Wierzyciel, który nie ma miejsca zamieszkania, zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej
Polskiej lub w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, jeżeli nie ustanowił
w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do prowadzenia sprawy, jest obowiązany wskazać
pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
W przypadku niewskazania pełnomocnika do doręczeń, przeznaczone dla tego wierzyciela
pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wierzyciela należy
o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Wierzyciela należy również pouczyć o tym,
kto może być ustanowiony pełnomocnikiem.
4.
Zagraniczne wierzytelności publicznoprawne, w szczególności należności podatkowe oraz
z tytułu ubezpieczenia społecznego, mogą być zgłoszone w postępowaniu upadłościowym,
o ile ich dochodzenie w Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne. W takim przypadku
wierzytelności te podlegają zaspokojeniu w kategorii drugiej, z wyjątkiem kar majątkowych
niemających charakteru cywilnoprawnego, orzeczonych przez sądy lub organy administracyjne
za granicą, które podlegają zaspokojeniu w kategorii trzeciej.
Art. 381.
W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszej części przepisy części I oraz Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące międzynarodowego postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
”
;
210)
art. 382 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 382.
1.
Do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich należą sprawy upadłościowe, jeżeli w Rzeczypospolitej
Polskiej znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika.
2.
Sądom polskim przysługuje również jurysdykcja, jeżeli dłużnik prowadzi w Rzeczypospolitej
Polskiej działalność gospodarczą albo ma miejsce zamieszkania lub siedzibę albo majątek.
3.
Jeżeli jurysdykcja sądu polskiego jest wyłączna, postępowanie upadłościowe ma charakter
głównego postępowania upadłościowego. W pozostałych przypadkach postępowanie upadłościowe
ma charakter ubocznego postępowania upadłościowego.
”
;
211)
w części II tytuł tytułu III otrzymuje brzmienie: „Uznawanie orzeczeń o wszczęciu
zagranicznego postępowania upadłościowego”;
212)
uchyla się art. 385;
213)
w art. 386:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Postępowanie w przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego wszczyna się na wniosek zarządcy zagranicznego albo dłużnika, któremu
pozostawiono zarząd własny majątkiem.
”
,
b)
w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
spis wierzycieli, których miejsce zamieszkania, siedziba lub główny ośrodek podstawowej
działalności znajdują się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, wierzycieli, których
wierzytelności wynikają z działalności ekonomicznej dłużnika prowadzonej w Rzeczypospolitej
Polskiej, oraz wierzycieli, którym przysługują wobec dłużnika wierzytelności zabezpieczone
na majątku dłużnika położonym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej hipoteką, zastawem,
zastawem skarbowym, zastawem rejestrowym, hipoteką morską lub przeniesieniem na zabezpieczenie
rzeczy, wierzytelności lub innych praw majątkowych.
”
,
c)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
W przypadku braku dokumentów wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2 do wniosku należy dołączyć
inny wiarygodny dowód na piśmie wszczęcia zagranicznego postępowania i wyznaczenia
zagranicznego zarządcy.
4.
Do wniosku należy ponadto dołączyć oświadczenie wnioskodawcy o innych postępowaniach
zagranicznych prowadzonych wobec upadłego, które są znane wnioskodawcy, oraz oświadczenie
zawierające informacje o terminie zgłaszania wierzytelności, adresie, pod którym wierzytelności
należy zgłaszać, jak również o innych niezbędnych danych, które należy podać w zgłoszeniu,
oraz o języku zgłoszenia.
”
,
d)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Wnioskodawca uiszcza zaliczkę na wydatki w toku postępowania w przedmiocie uznania
orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego w wysokości jednokrotności
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród
z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego i wraz z wnioskiem przedstawia dowód jej uiszczenia. W przypadku nieuiszczenia
zaliczki przewodniczący wzywa do jej uiszczenia w terminie tygodnia pod rygorem zwrotu
wniosku.
”
;
214)
art. 387 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 387.
Uczestnikami postępowania w przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego
postępowania upadłościowego są zarządca zagraniczny albo dłużnik, któremu pozostawiono
zarząd własny majątkiem.
”
;
215)
art. 389 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 389.
Po wniesieniu wniosku o uznanie orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego, wnioskodawca jest obowiązany niezwłocznie informować sąd:
1)
o zmianie postępowania zagranicznego, którego dotyczy wniosek o uznanie orzeczenia
o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, oraz o ustanowieniu lub zmianie
zarządcy;
2)
o innych zagranicznych postępowaniach upadłościowych dotyczących dłużnika oraz innych
postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami
polubownymi dotyczących majątku dłużnika, które są znane wnioskodawcy.
”
;
216)
w art. 390 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z dniem wniesienia wniosku o uznanie orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego sąd na wniosek wnioskodawcy może:
1)
wydać postanowienie o zabezpieczeniu;
2)
zabezpieczyć dowody potrzebne do dochodzenia roszczeń przeciw dłużnikowi.
”
;
217)
uchyla się art. 391;
218)
w art. 392 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego podlega uznaniu,
jeżeli:
”
;
219)
w art. 393:
a)
w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
W postanowieniu o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego
określa się:
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W postanowieniu o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego
wzywa się wierzycieli upadłego do zgłoszenia wierzytelności, wskazując termin zgłaszania
wierzytelności oraz adres, pod którym wierzytelności należy zgłosić, jak również niezbędne
dane, które należy podać w zgłoszeniu, i język zgłoszenia.
”
,
c)
dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„
3.
Postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego
obwieszcza się.
4.
Odpis postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego
doręcza się wierzycielom wskazanym przez wnioskodawcę w spisie, o którym mowa w art.
386 ust. 2 pkt 3, oraz innym wierzycielom wskazanym w tym przepisie, jeżeli są znani
sądowi, nawet jeżeli nie zostali wskazani w spisie przedłożonym przez wnioskodawcę.
Wierzycieli poucza się o skutkach uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego oraz o możliwości złożenia wniosku o wszczęcie wtórnego postępowania
upadłościowego i skutkach niezłożenia wniosku w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia.
5.
Na postanowienie w przedmiocie uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego przysługuje zażalenie wnioskodawcy oraz wierzycielom, o których mowa
w art. 386 ust. 2 pkt 3.
”
;
220)
po art. 393 dodaje się art. 393a w brzmieniu:
„
Art. 393a.
1.
Niezwłocznie po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego
sąd zabezpiecza majątek dłużnika znajdujący się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej
przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego.
2.
Czynności zagranicznego zarządcy albo dłużnika sprawującego zarząd własny majątkiem,
dotyczące majątku znajdującego się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przekraczające
zakres zwykłego zarządu wymagają zgody tymczasowego nadzorcy sądowego pod rygorem
nieważności, chyba że wymagają zgody sądu. Zgody tymczasowego nadzorcy sądowego wymaga
również wywiezienie składników majątku dłużnika poza teren Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Zabezpieczenie przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego upada z mocy prawa
z chwilą wszczęcia wtórnego postępowania upadłościowego, prawomocnego oddalenia lub
odrzucenia wniosku o wszczęcie wtórnego postępowania upadłościowego lub umorzenia
postępowania w przedmiocie wniosku albo niezłożenia wniosku o wszczęcie wtórnego postępowania
upadłościowego w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o uznaniu
orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.
4.
Z dniem uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego zarówno
głównego, jak i ubocznego sąd na wniosek zarządcy zagranicznego może zabezpieczyć
dowody.
”
;
221)
w art. 394 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, uznanie orzeczenia o wszczęciu zagranicznego
postępowania upadłościowego skutkuje z mocy prawa uznaniem wydanych w jego toku orzeczeń
dotyczących powołania, odwołania oraz zmiany zarządcy zagranicznego, a także orzeczeń
dotyczących toku zagranicznego postępowania upadłościowego, jego zawieszenia i zakończenia.
2.
Egzekucja przeciwko upadłemu na podstawie zagranicznych tytułów egzekucyjnych wykonalnych
w państwie, w którym zostały wydane w uznanym zagranicznym postępowaniu upadłościowym,
w tym na podstawie listy wierzytelności lub innych podobnych dokumentów, jak również
egzekucja na podstawie postanowień układu zawartego w uznanym zagranicznym postępowaniu
upadłościowym, a także egzekucja na podstawie wyciągów, odpisów i innych podobnych
dokumentów wystawionych na podstawie układu zawartego w uznanym postępowaniu upadłościowym,
może być prowadzona po stwierdzeniu ich wykonalności przez sąd uznający orzeczenie
o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.
”
;
222)
w art. 395:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego
może być w każdym czasie zmienione lub uchylone w przypadku późniejszego wykrycia,
że nie było podstaw do jego uznania albo podstawy te przestały istnieć.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Sąd uchyla postanowienie o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego, jeżeli w zagranicznym postępowaniu upadłościowym został przyjęty układ,
którego treść jest rażąco sprzeczna z polskim prawem.
”
,
c)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Przepisy art. 393 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.
”
;
223)
art. 396 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 396.
1.
W postanowieniu o zmianie orzeczenia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego
postępowania upadłościowego sąd określa zakres zmian, w szczególności zakres uprawnień
zarządcy zagranicznego.
2.
W przypadku pozbawienia zarządcy zagranicznego prawa do prowadzenia postępowań cywilnych,
wszczęte przez niego postępowania podlegają umorzeniu, chyba że sąd prowadzący postępowanie
postanowi, że do postępowań tych może wstąpić inny zarządca zagraniczny albo syndyk
ustanowiony w postępowaniu upadłościowym lub dłużnik. Do interwencji ubocznych zgłoszonych
przez zarządcę zagranicznego przepis ten stosuje się odpowiednio.
”
;
224)
w art. 397 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Z dniem uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego do
skutków wszczęcia zagranicznego postępowania upadłościowego dla prowadzonych w Rzeczypospolitej
Polskiej postępowań sądowych, egzekucyjnych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych
lub przed sądami polubownymi stosuje się prawo polskie z uwzględnieniem, likwidacyjnego
lub restrukturyzacyjnego charakteru zagranicznego postępowania upadłościowego, zakresu
pozbawienia dłużnika prawa zarządu majątkiem oraz zakresu objęcia wierzytelności układem.
Prawo polskie stosuje się również do oceny możliwości wszczęcia postępowania po uznaniu
orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.
”
;
225)
uchyla się art. 399 i art. 400;
226)
po art. 400 dodaje się art. 400a w brzmieniu:
„
Art. 400a.
Po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego postępowanie
toczy się w sądzie, który uznał orzeczenie.
”
;
227)
w art. 401:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Po uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego
zarządca zagraniczny lub dłużnik, któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem, sporządza
spis inwentarza i oszacowanie, które obejmują wchodzący do masy upadłości majątek
upadłego znajdujący się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Spis inwentarza wraz
z oszacowaniem zarządca zagraniczny lub dłużnik, któremu pozostawiono zarząd własny
majątkiem, składa sądowi uznającemu orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania
w terminie czterech miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia o uznaniu.
O dokonanym spisie i oszacowaniu obwieszcza się. Wnioski o wyłączenie z masy upadłości
rozpoznaje sąd uznający. Termin do wniesienia takich wniosków wynosi trzydzieści dni
od dnia obwieszczenia.
2.
Po sporządzeniu spisu inwentarza i oszacowania zarządca zagraniczny lub dłużnik, któremu
pozostawiono zarząd własny majątkiem, składa sądowi uznającemu plan likwidacji majątku
położonego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz ogólną informację o przewidywanym sposobie
zaspokojenia wierzycieli, w tym również mających miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego
pobytu albo siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Na tej podstawie sąd uznający postanowieniem
wyda zezwolenie na likwidację majątku upadłego znajdującego się na terenie Rzeczypospolitej
Polskiej. Postanowienie to sąd uznający wydaje nie wcześniej niż po upływie terminu,
w którym można żądać wyłączenia z masy upadłości. Na postanowienie o odmowie wydania
zezwolenia przysługuje zażalenie.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Do ustalenia składu masy upadłości, spisu inwentarza i oszacowania, wyłączeń z masy
upadłości, zarządu masą upadłości znajdującą się w Rzeczypospolitej Polskiej oraz
likwidacji masy upadłości stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Sąd uznający może
zezwolić na likwidację masy upadłości w inny sposób, jeżeli nie narusza to podstawowych
zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.
”
,
c)
dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Po zakończeniu likwidacji majątku znajdującego się na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej sąd uznający wydaje postanowienie o zakończeniu postępowania.
6.
Sąd uznający wydaje również postanowienie o zakończeniu postępowania w przypadku wszczęcia
wtórnego postępowania upadłościowego oraz w przypadku uprawomocnienia się postanowienia
o uchyleniu postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania
upadłościowego.
”
;
228)
art. 402 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 402.
Po uznaniu orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego zarządca
zagraniczny jest uprawniony do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz do udziału
w postępowaniu upadłościowym prowadzonym przez sądy polskie, tak jak wierzyciel.
”
;
229)
w art. 403 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku uznania orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego,
skutki ogłoszenia upadłości co do majątku upadłego położonego w Rzeczypospolitej Polskiej
oraz zobowiązań, które powstały lub mają być wykonywane w Rzeczypospolitej Polskiej,
ocenia się według prawa polskiego.
”
;
230)
art. 404 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 404.
1.
Zaspokojenie wierzytelności zabezpieczonych ograniczonymi prawami rzeczowymi na rzeczach znajdujących się w Rzeczypospolitej Polskiej albo wpisanymi do ksiąg
wieczystych i rejestrów w Rzeczypospolitej Polskiej następuje według prawa polskiego.
Przepisu art. 313 ust. 2 zdanie piąte nie stosuje się.
2.
Hipoteka wygasa z chwilą zawarcia umowy sprzedaży, pod warunkiem że środki wpłyną
na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Podstawą wykreślenia hipoteki jest zaświadczenie
sądu uznającego.
3.
Wypłata kwot z depozytu następuje bezpośrednio na rzecz wierzycieli po zatwierdzeniu
planu podziału sporządzonego przez zagranicznego zarządcę albo na podstawie postanowienia
sądu uznającego, jeżeli nie sporządzono planu podziału.
”
;
231)
w art. 405:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Uznanie orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego nie stanowi
przeszkody do wszczęcia przez sąd polski postępowania upadłościowego. Jeżeli jednak
uznane zostało orzeczenie o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego,
postępowanie upadłościowe wszczęte w Rzeczypospolitej Polskiej jest wtórnym postępowaniem
upadłościowym.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli uznane zostało orzeczenie o wszczęciu ubocznego zagranicznego postępowania
upadłościowego, postępowanie upadłościowe w Rzeczypospolitej Polskiej toczy się na
zasadach ogólnych.
”
;
232)
w art. 406 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przepisy o wtórnym postępowaniu upadłościowym stosuje się również do postępowań upadłościowych
wszczętych przed uznaniem orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego,
jeżeli sąd polski uzna zagraniczne postępowanie upadłościowe za główne.
”
;
233)
art. 407-410 otrzymują brzmienie:
„
Art. 407.
Sąd wszczyna wtórne postępowanie upadłościowe, jeżeli wnosi o to wierzyciel mający
miejsce zamieszkania, siedzibę lub główny ośrodek podstawowej działalności w Rzeczypospolitej
Polskiej, wierzyciel, którego wierzytelności wynikają z działalności ekonomicznej
dłużnika prowadzonej w Rzeczypospolitej Polskiej, lub wierzyciel, któremu przysługują
wobec dłużnika wierzytelności zabezpieczone na majątku dłużnika położonym na terenie
Rzeczypospolitej Polskiej hipoteką, zastawem, zastawem skarbowym, zastawem rejestrowym,
hipoteką morską lub przeniesieniem na zabezpieczenie rzeczy, wierzytelności lub innych
praw majątkowych.
Art. 408.
W przypadku uznania orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego postępowania upadłościowego
domniemywa się, że dłużnik jest niewypłacalny.
Art. 409.
W przypadku wniesienia wniosku o wszczęcie wtórnego postępowania upadłościowego sąd
może uchylić lub zmienić zabezpieczenia ustanowione na podstawie art. 390.
Art. 410.
Po wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego:
1)
zarząd majątkiem upadłego położonym w Rzeczypospolitej Polskiej wykonywany dotychczas
przez zarządcę zagranicznego lub dłużnika, któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem,
przejmuje syndyk ustanowiony we wtórnym postępowaniu upadłościowym;
2)
syndyk wstępuje do postępowań sądowych, egzekucyjnych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych
oraz przed sądami polubownymi, prowadzonych przez zarządcę zagranicznego lub dłużnika,
któremu pozostawiono zarząd własny majątkiem.
”
;
234)
po art. 410 dodaje się art. 410a i art. 410b w brzmieniu:
„
Art. 410a.
1.
Jeżeli w uznanym głównym zagranicznym postępowaniu upadłościowym został zawarty układ,
którego treść nie jest rażąco sprzeczna z polskim prawem, sąd wyznacza termin zgromadzenia
wierzycieli w celu głosowania nad uznaniem skuteczności zagranicznego układu.
2.
W zgromadzeniu wierzycieli biorą udział z prawem głosu wierzyciele, których miejsce
zamieszkania, siedziba lub główny ośrodek podstawowej działalności znajdują się na
terenie Rzeczypospolitej Polskiej, wierzyciele, których wierzytelności wynikają z
działalności ekonomicznej dłużnika prowadzonej w Rzeczypospolitej Polskiej, oraz wierzyciele,
którym przysługują wobec dłużnika wierzytelności zabezpieczone na majątku dłużnika
położonym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej hipoteką, zastawem, zastawem skarbowym,
zastawem rejestrowym, hipoteką morską lub przeniesieniem na zabezpieczenie rzeczy,
wierzytelności lub innych praw majątkowych.
3.
Do zgromadzenia wierzycieli i głosowania przepisy o zgromadzeniu i głosowaniu nad
układem w postępowaniu upadłościowym stosuje się odpowiednio.
Art. 410b.
1.
Jeżeli na zgromadzeniu wierzycieli nie podjęto uchwały o uznaniu skuteczności zagranicznego
układu, sąd umarza wtórne postępowanie upadłościowe i uchyla postanowienie o uznaniu
orzeczenia o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego.
2.
Przepisy art. 393 ust. 3-5 stosuje się odpowiednio.
”
;
235)
art. 411 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 411.
Jeżeli we wtórnym postępowaniu upadłościowym ma zostać zawarty układ, a w zagranicznym
głównym postępowaniu upadłościowym ma nastąpić likwidacja majątku upadłego, układ
może mieć wyłącznie charakter likwidacyjny.
”
;
236)
art. 413 i art. 414 otrzymują brzmienie:
„
Art. 413.
W sprawach uregulowanych przepisami niniejszej części sąd i sędzia-komisarz mogą porozumiewać
się bezpośrednio z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym, w szczególności przez
telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
Art. 414.
Syndyk ustanowiony w postępowaniu upadłościowym porozumiewa się z sądem zagranicznym
i zarządcą zagranicznym bezpośrednio lub za pośrednictwem sędziego-komisarza.
”
;
237)
w art. 416 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dotyczące majątku upadłego i miejsca jego położenia, jak również informacje dotyczące
postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi
dotyczących upadłego;
”
;
238)
art. 417 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 417.
1.
Jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej wszczęto postępowanie upadłościowe i uznano orzeczenia
o wszczęciu dwóch lub więcej zagranicznych postępowań upadłościowych przeciwko temu
samemu upadłemu, sędzia-komisarz określa, jaki majątek dłużnika objęty zostanie poszczególnymi
postępowaniami. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.
2.
Jeżeli w Rzeczypospolitej Polskiej nie zostało wszczęte postępowanie upadłościowe
obejmujące majątek należący do podmiotu, wobec którego są prowadzone zagraniczne postępowania
upadłościowe, postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd, który uznał orzeczenie
o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego. Przepisy części pierwszej tytułu
II stosuje się odpowiednio.
”
;
239)
uchyla się art. 420;
240)
art. 423 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 423.
Do czynności upadłego, dokonanych na sześć miesięcy przed jego śmiercią, przepisy
art. 127-130a stosuje się.
”
;
241)
w części trzeciej tytuł Ia otrzymuje brzmienie:
„
Tytuł IA
Postępowanie upadłościowe wobec deweloperów
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 425a.
Przepisy niniejszego tytułu stosuje się w przypadku ogłoszenia upadłości dewelopera
w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
domu jednorodzinnego , zwanej dalej „ustawą o ochronie nabywcy”.
Art. 425b.
Postępowanie określone w niniejszym tytule prowadzi się w celach, o których mowa w
art. 2, a także aby doprowadzić do zaspokojenia nabywców w drodze przeniesienia na
nich własności lokali, o ile racjonalne względy na to pozwolą.
Art. 425c.
Ilekroć w przepisach niniejszego tytułu jest mowa o:
1)
nabywcy - należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę
organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
wobec której deweloper zobowiązał się do przeniesienia prawa, o którym mowa w art.
1 ustawy o ochronie nabywcy, i która zobowiązała się do spełnienia świadczenia pieniężnego
na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa;
2)
przeniesieniu własności lokalu - należy przez to rozumieć przeniesienie własności
lokalu mieszkalnego, a także przeniesienie własności nieruchomości gruntowej zabudowanej
domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności
domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość;
3)
umowie deweloperskiej - należy przez to rozumieć umowę między upadłym a nabywcą, której
przedmiotem jest przeniesienie prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy o ochronie nabywcy.
Art. 425d.
W przypadku gdy upadły jest emitentem obligacji, a dla zabezpieczenia praw z obligacji
ustanowiono zabezpieczenie na nieruchomości, na której realizowane jest przedsięwzięcie
deweloperskie, przepisów art. 488-490 nie stosuje się.
Dział II
Dalsze prowadzenie przedsięwzięcia deweloperskiego
Art. 425e.
1.
W postępowaniu upadłościowym syndyk może dalej prowadzić przedsięwzięcie deweloperskie
upadłego za zgodą sędziego-komisarza. Sędzia-komisarz udziela zgody, jeżeli racjonalne
względy wskazują, że dalsze prowadzenie przedsięwzięcia deweloperskiego jest ekonomicznie
uzasadnione i istnieją szanse na jego ukończenie.
2.
Syndyk prowadzi dalej przedsięwzięcie deweloperskie upadłego, w odniesieniu do którego
we wcześniejszym postępowaniu sanacyjnym wobec upadłego nabywcy podjęli uchwałę, o
której mowa w art. 358 ust. 4 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, oraz wpłacili lub zabezpieczyli dopłaty w terminach, o których mowa w art. 359 ust.
1 i 2 tej ustawy, ale układ nie doszedł do skutku, chyba że na odstąpienie od dalszego
prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego wyraził zgodę sędzia-komisarz.
3.
Syndyk przechowuje środki pieniężne uzyskane z dopłat wpłaconych we wcześniejszym
postępowaniu sanacyjnym, przekazane mu przez zarządcę ustanowionego w tym postępowaniu,
na odrębnym rachunku bankowym. W przypadku odstąpienia od dalszego prowadzenia przedsięwzięcia
deweloperskiego syndyk zwraca dopłaty nabywcom, a zabezpieczenia wpłacenia dopłat
wygasają z mocy prawa.
4.
W przypadku prawomocnego oddalenia lub odrzucenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub
umorzenia postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości przepis ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
Art. 425f.
1.
W przypadku dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego zgodnie z art. 425e
do umowy deweloperskiej przepisu art. 98 nie stosuje się w zakresie, w jakim przewiduje
uprawnienie syndyka do odstąpienia od umowy, a do roszczenia nabywcy wynikającego
z umowy deweloperskiej przepisu art. 91 nie stosuje się. Roszczenie nabywcy zaspokajane
jest przez przeniesienie własności lokalu.
2.
Przeniesienie własności lokalu nie wywołuje skutków sprzedaży egzekucyjnej. Przepisu
art. 313 nie stosuje się.
Art. 425g.
Jeżeli nieruchomość, na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, obciążona
jest hipoteką, której przysługuje pierwszeństwo przed roszczeniami chociażby jednego
nabywcy, a wierzyciel zabezpieczony hipoteką wyraził zgodę na bezobciążeniowe wyodrębnienie
lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 17 ustawy o ochronie nabywcy,
zgodnie z art. 76 ust. 4 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych
i hipotece , zgoda taka pozostaje w mocy na warunkach w niej określonych, przy czym warunek wykonania
zobowiązania nabywcy względem upadłego uznaje się za spełniony w przypadku wykonania
zobowiązania do rąk syndyka lub zarządcy ustanowionego we wcześniejszym postępowaniu
sanacyjnym.
Art. 425h.
1.
Jeżeli w toku postępowania upadłościowego ujawni się podstawa do przyjęcia, że dalsze
prowadzenie przedsięwzięcia deweloperskiego nie jest uzasadnione racjonalnymi względami,
sędzia-komisarz na wniosek syndyka udziela zgody na zaprzestanie dalszego prowadzenia
przedsięwzięcia deweloperskiego. Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie.
2.
Uprawomocnienie się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu zgody na zaprzestanie
dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego wywołuje z mocy prawa skutek
odstąpienia przez syndyka od umów deweloperskich na podstawie art. 98, a do roszczeń
nabywców wynikających z tych umów przepis art. 91 stosuje się odpowiednio.
3.
Do dopłat w części niewykorzystanej przepis art. 425e ust. 3 zdanie drugie stosuje
się.
4.
Po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu zgody na zaprzestanie
dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego syndyk informuje o tym bank prowadzący
mieszkaniowy rachunek powierniczy dla przedsięwzięcia deweloperskiego i składa dyspozycję
zwrotu środków znajdujących się na rachunku nabywcom.
Dział III
Likwidacja nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie
Art. 425i.
Sumy uzyskane z likwidacji nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie
deweloperskie, podlegają podziałowi na zasadach ogólnych, z tym że w przypadku wyrażenia
przez wierzyciela zabezpieczonego hipoteką zgody na bezobciążeniowe wyodrębnienie
lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 17 ustawy o ochronie nabywcy,
zgodnie z art. 76 ust. 4 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych
i hipotece, uznaje się, że roszczeniu nabywcy lokalu, którego ta zgoda dotyczy, przysługuje
pierwszeństwo przed hipoteką w zakresie, w jakim dokonał wpłat na poczet umowy.
Art. 425j.
Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy deweloperskiej podlegają zaspokojeniu
z sum uzyskanych z likwidacji nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie
deweloperskie, na takich samych zasadach jak roszczenie z umowy deweloperskiej. Nabywcy
przysługuje pierwszeństwo wynikające z ujawnienia w księdze wieczystej przysługującego
mu roszczenia z umowy deweloperskiej, także w przypadku gdy wpis o ujawnieniu tego
roszczenia został wykreślony.
Art. 425k.
Roszczenie pieniężne nabywcy powstałe wskutek przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej
w toku postępowania restrukturyzacyjnego lub upadłościowego podlega zaspokojeniu w
sposób określony w art. 425j.
Dział IV
Kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego przez innego przedsiębiorcę
Art. 425l.
1.
Na wniosek syndyka sędzia-komisarz może wyrazić zgodę na sprzedaż nieruchomości, na
której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, przedsiębiorcy, który zobowiąże
się do kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego.
2.
Przedsiębiorca nabywający nieruchomość na podstawie ust. 1 odpowiada solidarnie z
upadłym za jego zobowiązania z umów deweloperskich zawartych w związku z przedsięwzięciem
deweloperskim realizowanym na nieruchomości, jak również za zobowiązania wobec nabywców
wynikające z przekształcenia roszczeń z takich umów w toku postępowania restrukturyzacyjnego
lub upadłościowego lub z odstąpienia od takich umów. Zobowiązania, o których mowa
w zdaniu poprzednim, nie podlegają zaspokojeniu w postępowaniu upadłościowym prowadzonym
wobec upadłego.
3.
Wraz z własnością nieruchomości przedsiębiorca nabywający nieruchomość na podstawie
ust. 1 nabywa przysługujące upadłemu prawa wynikające z umów deweloperskich zawartych
w związku z przedsięwzięciem deweloperskim realizowanym na nieruchomości.
4.
Sprzedaż nieruchomości na podstawie ust. 1 nie wywołuje skutków sprzedaży egzekucyjnej.
Przepisu art. 313 nie stosuje się.
5.
Wyrażając zgodę na sprzedaż nieruchomości na podstawie ust. 1, sędzia-komisarz uwzględnia
interes nabywców oraz prawdopodobieństwo dokończenia przedsięwzięcia deweloperskiego
przez przedsiębiorcę nabywającego nieruchomość.
6.
Do umowy deweloperskiej zawartej w ramach przedsięwzięcia deweloperskiego prowadzonego
na nieruchomości podlegającej sprzedaży na podstawie ust. 1 przepisów art. 98 nie
stosuje się. Do roszczenia nabywcy wynikającego z umowy deweloperskiej przepisu art.
91 nie stosuje się.
7.
W przypadku sprzedaży nieruchomości na podstawie ust. 1 przepisów art. 336, art. 345
i art. 346 nie stosuje się.
Art. 425m.
1.
Jeżeli dla przedsięwzięcia deweloperskiego prowadzonego na nieruchomości nabytej na
podstawie art. 425l ust. 1 jest prowadzony mieszkaniowy rachunek powierniczy upadłego,
przedsiębiorca nabywający tę nieruchomość jest obowiązany do zawarcia umowy o prowadzenie
mieszkaniowego rachunku powierniczego w terminie trzydziestu dni od dnia wyrażenia
przez sędziego-komisarza zgody, o której mowa w art. 425l ust. 1. O otwarciu rachunku
powierniczego przedsiębiorca niezwłocznie informuje syndyka.
2.
Niezwłocznie po zawarciu przez przedsiębiorcę umowy o prowadzenie mieszkaniowego rachunku
powierniczego zgodnie z ust. 1 syndyk informuje bank prowadzący mieszkaniowy rachunek
powierniczy upadłego o przejściu praw z umów deweloperskich zgodnie z art. 425l ust.
3 i składa dyspozycję przekazania środków zgromadzonych na mieszkaniowym rachunku
powierniczym upadłego na mieszkaniowy rachunek powierniczy przedsiębiorcy.
3.
Po przekazaniu środków, o których mowa w ust. 2, na mieszkaniowy rachunek powierniczy
przedsiębiorcy nabywającego nieruchomość na podstawie art. 425l ust. 1 umowa o prowadzenie
mieszkaniowego rachunku powierniczego upadłego wygasa.
Dział V
Kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego w układzie
Art. 425n.
Nabywcy w liczbie stanowiącej co najmniej 20% liczby nabywców w ramach przedsięwzięcia
deweloperskiego prowadzonego przez upadłego mogą zgłosić propozycje układowe w terminie
trzydziestu dni od dnia ogłoszenia upadłości.
Art. 425o.
1.
Propozycje układowe mogą także obejmować:
1)
wpłacenie dopłat przez wszystkich albo niektórych nabywców i zaspokojenie ich przez
przeniesienie własności lokali, przy czym propozycje układowe mogą przewidywać późniejszy
zwrot dopłat z przychodów z realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego;
2)
sprzedaż nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, z
zachowaniem ciążących na niej ograniczonych praw rzeczowych, na rzecz przedsiębiorcy, który przejąłby zobowiązania wobec nabywców i zobowiązałby
się do kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego, przy czym propozycje układowe
mogą przewidywać zmianę treści umów deweloperskich;
3)
określenie innych warunków kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego i sposobów
jego finansowania;
4)
zamianę lokali między wierzycielami lub zamianę lokalu na lokal niebędący przedmiotem
umowy deweloperskiej.
2.
Przepis art. 162 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się odpowiednio.
Art. 425p.
1.
Propozycje układowe mogą przewidywać różny sposób traktowania nabywców w zależności
od tego, czy wpłacą oni dopłaty, o których mowa w art. 425o ust. 1 pkt 1.
2.
Do propozycji układowych przewidujących sposób restrukturyzacji, o którym mowa w art.
425o ust. 1 pkt 2, załącza się sporządzone w formie aktu notarialnego nieodwołalne
oświadczenie woli przedsiębiorcy o nabyciu nieruchomości, na której jest prowadzone
przedsięwzięcie deweloperskie, wraz z ciążącymi na niej obciążeniami i o przejęciu
zobowiązań upadłego w stosunku do nabywców. W przypadku prawomocnego zatwierdzenia
układu przewidującego sprzedaż nieruchomości na zasadach określonych w oświadczeniu
woli przedsiębiorcy, o którym mowa w niniejszym ustępie, oświadczenie to zastępuje
jego oświadczenie woli konieczne do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, na której
jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, a umowę uznaje się za zawartą.
3.
Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu wraz z oświadczeniem, o którym mowa
w ust. 2, stanowi podstawę ujawnienia prawa własności w księdze wieczystej. Jeżeli
dla przedsięwzięcia deweloperskiego jest prowadzony mieszkaniowy rachunek powierniczy
upadłego, przepis art. 425m stosuje się odpowiednio.
Art. 425q.
1.
Głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli.
2.
Nabywcy stanowią odrębną grupę wierzycieli, dla której sporządza się odrębną listę
wierzycieli uprawnionych do głosowania. Dopuszczalny jest dodatkowy podział nabywców
na większą liczbę grup obejmujących poszczególne kategorie interesów, w szczególności
z uwagi na stopień wykonania umowy z deweloperem.
Art. 425r.
1.
Jeżeli zostaną zgłoszone propozycje układowe przewidujące sposób restrukturyzacji,
o którym mowa w art. 425o ust. 1 pkt 1, sędzia-komisarz niezwłocznie przeprowadza
wstępne głosowanie nabywców nad propozycjami układowymi w zakresie ich dotyczącym.
2.
Sędzia-komisarz sporządza listę nabywców uprawnionych do głosowania na podstawie listy
przedłożonej przez syndyka.
3.
Uchwała nabywców zostaje przyjęta, jeżeli wypowiedzą się za nią nabywcy deklarujący
łącznie dopłaty wystarczające zgodnie z treścią propozycji układowych do sfinansowania
dokończenia przedsięwzięcia deweloperskiego.
4.
Przyjęcie uchwały stwierdza sędzia-komisarz postanowieniem.
Art. 425s.
1.
W przypadku przyjęcia uchwały nabywców, o której mowa w art. 425r ust. 3, nabywcy
zobowiązani do wpłacenia dopłat wpłacają je do masy upadłości lub zabezpieczają ich
wpłatę w zakresie przewidzianym uchwałą w terminie dwóch miesięcy od dnia podjęcia
uchwały. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin może zostać przedłużony postanowieniem
sędziego-komisarza.
2.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie zostaną wpłacone lub zabezpieczone
wszystkie dopłaty, w pełnej wysokości przewidzianej uchwałą, nabywcy mogą uzupełnić
brakujące dopłaty, wpłacając je lub zabezpieczając ich wpłatę w terminie trzydziestu
dni od bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1. W tym samym terminie
upadły lub syndyk mogą przedstawić dowód istnienia innych źródeł finansowania przedsięwzięcia
deweloperskiego.
3.
Wpłacenie lub zabezpieczenie dopłat lub innych środków w wysokości wystarczającej
na sfinansowanie przedsięwzięcia deweloperskiego stwierdza postanowieniem sędzia-komisarz,
jednocześnie wyznaczając termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem.
Treść uchwały nabywców, o której mowa w art. 425r ust. 3, włącza się do układu, a
zgromadzenie wierzycieli nie może przyjąć układu o treści odbiegającej od uchwały
nabywców w zakresie nią uregulowanym. Sędzia-komisarz zwraca uwagę wierzycieli uczestniczących
w zgromadzeniu wierzycieli na niezgodność propozycji układowych z uchwałą nabywców.
Sąd odmawia zatwierdzenia układu o treści odbiegającej od uchwały nabywców w zakresie
nią uregulowanym.
4.
Jeżeli w terminach, o których mowa w ust. 1 lub 2, zostaną wpłacone lub zabezpieczone
dopłaty w wysokości przewidzianej uchwałą nabywców, o której mowa w art. 425r ust.
3, przedsięwzięcie deweloperskie może być dalej prowadzone.
5.
W przypadku niedojścia układu do skutku pomimo podjęcia uchwały nabywców, o której
mowa w art. 425r ust. 3, oraz wpłacenia lub zabezpieczenia w terminach, o których
mowa w ust. 1 lub 2, dopłat w wysokości wystarczającej na sfinansowanie przedsięwzięcia
deweloperskiego w dalszym toku postępowania upadłościowego odstąpienie przez syndyka
od kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego wymaga zgody sędziego-komisarza.
6.
Syndyk przechowuje środki pieniężne uzyskane z dopłat na odrębnym rachunku bankowym.
W przypadku odstąpienia od dalszego prowadzenia przedsięwzięcia deweloperskiego syndyk
zwraca dopłaty nabywcom, a zabezpieczenia wpłacenia dopłat wygasają z mocy prawa.
7.
Po uprawomocnieniu się postanowienia sędziego-komisarza o wyrażeniu zgody na odstąpienie
przez syndyka od kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego syndyk informuje o tym
bank prowadzący mieszkaniowy rachunek powierniczy dla przedsięwzięcia deweloperskiego
i składa dyspozycję zwrotu środków znajdujących się na rachunku nabywcom.
”
;
242)
art. 426 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 426.
1.
Bank jest niewypłacalny również wówczas, gdy według bilansu sporządzonego na koniec
okresu sprawozdawczego aktywa banku nie wystarczają na zaspokojenie jego zobowiązań.
2.
Wniosek o ogłoszenie upadłości banku może zgłosić tylko Komisja Nadzoru Finansowego.
3.
W postępowaniu upadłościowym wobec banku przepisów art. 11 ust. 3-7 oraz art. 38-43
nie stosuje się.
”
;
243)
w art. 427:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przed ogłoszeniem upadłości banku, sąd wysłuchuje co do podstaw ogłoszenia upadłości
oraz co do osoby syndyka:
1)
przedstawiciela Komisji Nadzoru Finansowego;
2)
prezesa oraz innych członków ostatniego zarządu albo zarządu komisarycznego, albo
likwidatora banku, którego dotyczy wniosek.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W przypadku postępowania dotyczącego upadłości banku będącego podmiotem zależnym od
Skarbu Państwa, sąd wysłuchuje również przedstawiciela ministra właściwego do spraw
Skarbu Państwa.
”
;
244)
w art. 429 uchyla się ust. 1 i 2;
245)
art. 432 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 432.
Sprawozdania, o których mowa w art. 168, syndyk przekazuje do wiadomości Komisji Nadzoru
Finansowego.
”
;
246)
w art. 433 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
O ile skutki te nie nastąpiły wcześniej z powodu otwarcia postępowania układowego,
z dniem ogłoszenia upadłości:
”
;
247)
w art. 434 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
O ile skutki te nie nastąpiły wcześniej z powodu otwarcia postępowania układowego,
z dniem ogłoszenia upadłości ulegają rozwiązaniu:
”
;
248)
w art. 437 uchyla się ust. 1;
249)
w art. 440 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Należności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z tytułu wypłaty środków gwarantowanych,
z tytułu zwrotnej pomocy, o której mowa w art. 20c ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym , oraz wsparcia, o którym mowa w art. 20g ust. 2 tej ustawy, ulegają zaspokojeniu
w kategorii pierwszej.
”
;
250)
w art. 443 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Posiadacze listów zastawnych mogą działać w postępowaniu również osobiście lub przez
pełnomocnika, jeżeli zostali dopuszczeni do udziału w postępowaniu przez sędziego-komisarza.
Sędzia-komisarz dopuszcza posiadaczy listów zastawnych do udziału w postępowaniu po
wykazaniu, że przysługują im prawa z listów zastawnych.
”
;
251)
art. 449 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 449.
Jeżeli osobna masa upadłości nie wystarcza na pełne zaspokojenie posiadaczy listów
zastawnych, pozostała suma podlega zaspokojeniu w podziale funduszów masy upadłości.
”
;
252)
art. 454 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 454.
Orzeczenie o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, postępowania układowego
lub innego podobnego postępowania prowadzonego wobec instytucji kredytowych podlega
uznaniu z mocy prawa, jeżeli postępowanie wszczął właściwy sąd zagraniczny w państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym
instytucja kredytowa ma siedzibę.
”
;
253)
w art. 457:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wezwanie do zgłaszania wierzytelności przez wierzycieli mających miejsce zamieszkania,
miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zawiera nagłówek o treści: „Wezwanie do
zgłaszania wierzytelności. Termin zgłoszenia”, sporządzony we wszystkich językach
urzędowych Unii Europejskiej oraz języku norweskim i języku islandzkim. Wezwanie wskazuje
termin zgłoszenia wierzytelności, skutki jego uchybienia, zawiera informację, czy
wierzyciele posiadający wierzytelności uprzywilejowane lub zabezpieczone rzeczowo
muszą dokonać zgłoszenia wierzytelności, a także określa obowiązek załączenia dowodów
stwierdzających istnienie wierzytelności.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Do wezwania do zgłaszania wierzytelności, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 176
ust. 1 stosuje się odpowiednio.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wierzyciel mający miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym może zgłosić
wierzytelność w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa, w którym
ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę, jednakże co najmniej
nagłówek „Zgłoszenie wierzytelności” wyraża się w języku polskim. Sąd może zażądać
uwierzytelnionego tłumaczenia zgłoszenia na język polski.
”
;
254)
art. 458 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 458.
1.
Wierzyciele upadłościowi banku krajowego lub banku zagranicznego, mający miejsce zamieszkania,
miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mają w postępowaniu takie same prawa jak
wierzyciele krajowi.
2.
Zagraniczne należności publicznoprawne zaspokaja się w kategorii trzeciej.
”
;
255)
w art. 462 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ogłoszenie upadłości nie narusza praw wierzycieli i osób trzecich ciążących na rzeczy
i innym mieniu upadłego położonym na terytorium innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie wyłączając zorganizowanych
części tego mienia, w szczególności prawa do rozporządzania mieniem w celu zaspokojenia
należności lub prawa do zaspokojenia należności z pożytków, które mienie przynosi,
prawa zastawu i hipoteki, prawa do żądania wydania mienia od osób, we władaniu których
się ono znajduje wbrew woli uprawnionego, prawa do powierniczego korzystania z mienia.
”
;
256)
art. 467 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 467.
Czynność kompensowania podlega prawu właściwemu dla zobowiązań umownych, mającemu
zastosowanie do umowy o kompensowanie.
”
;
257)
w art. 471 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Wniosek o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji może zgłosić
tylko dłużnik lub Komisja Nadzoru Finansowego, zwana dalej „Komisją”.
”
;
258)
w art. 474 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Syndyk udziela kuratorowi potrzebnych informacji. Kurator ma prawo przeglądać księgi
i dokumenty upadłego. Na zgromadzeniu wierzycieli kurator ma prawo głosu tylko w sprawach,
które mogą mieć wpływ na prawa ubezpieczonych.
”
;
259)
w art. 478 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Niezaspokojone z osobnej masy upadłości wierzytelności z umów ubezpieczenia umieszcza
się w planie podziału funduszów masy upadłości w kategorii pierwszej.
”
;
260)
art. 484 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 484.
1.
Dla reprezentowania praw obligatariuszy sąd ustanawia kuratora. Kuratorem może być
także bank, z którym upadły zawarł umowę o reprezentowanie obligatariuszy wobec emitenta.
Obligatariusze mogą działać w postępowaniu również osobiście lub przez pełnomocnika,
jeżeli zostali dopuszczeni do udziału w postępowaniu przez sędziego-komisarza. Sędzia-komisarz
dopuszcza obligatariuszy do udziału w postępowaniu po wykazaniu, że przysługują im
prawa z obligacji.
2.
Nie ustanawia się kuratora, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy dla zabezpieczenia
praw z obligacji ustanowiono hipotekę na majątku emitenta. W takiej sytuacji prawa
i obowiązki obligatariuszy w postępowaniu upadłościowym wykonuje administrator hipoteki,
o którym mowa w art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach .
”
;
261)
art. 486 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 486.
Syndyk udziela kuratorowi potrzebnych informacji. Kurator ma prawo przeglądać księgi
i dokumenty upadłego. Na zgromadzeniu wierzycieli kurator ma prawo głosu tylko w sprawach,
które mogą mieć wpływ na prawa obligatariuszy.
”
;
262)
w art. 4912:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W sprawach nieuregulowanych w niniejszym tytule przepisy o postępowaniu upadłościowym
stosuje się odpowiednio, z tym że przepisów art. 13, art. 21, art. 22a, art. 25, art.
32 ust. 5, art. 36, art. 38, art. 38a, art. 40, art. 74, art. 163, art. 164, art.
307 ust. 1 i art. 361 nie stosuje się.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wniosek o ogłoszenie upadłości może zgłosić dłużnik, z uwzględnieniem art. 8 i art.
9. Wniosek składa się na formularzu.
”
,
c)
dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości zgłasza wierzyciel, przepisów ust. 4 pkt 2 i
4-8 nie stosuje się. Przed wydaniem orzeczenia w przedmiocie ogłoszenia upadłości
sąd może zobowiązać dłużnika do przedstawienia informacji, o których mowa w ust. 4,
w terminie dwóch tygodni.
6.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy wniosku
o ogłoszenie upadłości, mając na uwadze podmiot, który składa wniosek, oraz zakres
informacji, których umieszczenie we wniosku jest niezbędne.
”
;
263)
w art. 4914dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Do wniosku o ogłoszenie upadłości złożonego przez wierzyciela ust. 2-4 nie stosuje
się.
”
;
264)
art. 4915iart. 4916otrzymują brzmienie:
„
Art. 4915.
Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu
upadłości, w którym:
1)
wymienia imię i nazwisko, miejsce zamieszkania, adres oraz numer PESEL dłużnika (upadłego),
a jeżeli upadły nie posiada numeru PESEL - dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
2)
określa, że upadły jest osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej;
3)
wzywa wierzycieli upadłego do zgłaszania wierzytelności w terminie trzydziestu dni
od dnia obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości w Rejestrze;
4)
wzywa osoby, którym przysługują prawa oraz prawa i roszczenia osobiste ciążące na
nieruchomości należącej do upadłego, jeżeli nie zostały ujawnione w księdze wieczystej,
do ich zgłaszania w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o
ogłoszeniu upadłości w Rejestrze, pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie
w postępowaniu;
5)
wyznacza sędziego-komisarza oraz syndyka.
Art. 4916.
1.
Postanowienie o ogłoszeniu upadłości doręcza się również syndykowi.
2.
O ogłoszeniu upadłości powiadamia się właściwą izbę skarbową oraz właściwy oddział
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.
”
;
265)
w art. 49110dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Do postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela przepisów ust. 1-3 nie stosuje się.
”
;
266)
w art. 49113dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela przepisów ust. 1-3 nie
stosuje się, jeżeli dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył
jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
”
;
267)
po art. 49114dodaje się art. 49114a w brzmieniu:
„
Art. 49114a.
W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela przepisów art. 49114-49121
nie stosuje się, jeżeli:
1)
dłużnik doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień
umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa;
2)
zachodzą okoliczności wskazane w art. 4914 ust.2-4.
”
;
268)
w art. 49122dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
W przypadku postępowania wszczętego na wniosek wierzyciela wniosek, o którym mowa
w ust. 1, może złożyć również każdy z wierzycieli. Przepisu ust. 4 nie stosuje się.
”
;
269)
art. 49123otrzymuje brzmienie:
„
Art. 49123.
Do zawarcia układu w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów niniejszego tytułu,
do jego skutków, zmiany oraz uchylenia przepisy o układzie w postępowaniu upadłościowym
prowadzonym wobec przedsiębiorców stosuje się odpowiednio, z wyjątkiem przepisów art.
192 ust. 1 i 2.
”
;
270)
uchyla się część czwartą;
271)
art. 522 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 522.
1.
Kto będąc dłużnikiem albo osobą uprawnioną do reprezentowania dłużnika, który jest
osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości prawnej, podaje we wniosku o
ogłoszenie upadłości nieprawdziwe dane
-
-podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
2.
Tej samej karze podlega, kto będąc dłużnikiem lub osobą uprawnioną do reprezentowania
dłużnika, który jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości prawnej,
w postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości podaje sądowi nieprawdziwe informacje
co do stanu majątku dłużnika.
”
;
272)
w art. 523 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Tej samej karze podlega, kto będąc upadłym albo osobą uprawnioną do reprezentowania
upadłego, który jest osobą prawną lub spółką handlową niemającą osobowości prawnej,
nie udziela syndykowi lub sędziemu-komisarzowi informacji dotyczących majątku upadłego
lub nie udostępnia syndykowi posiadanych przez siebie danych lub dokumentów pozwalających
na wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych.
”
.
Art. 429.
W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym w art. 48 w ust. 3 w pkt 6 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
toczących się postępowaniach: upadłościowym, restrukturyzacyjnym, ugodowym lub likwidacyjnym
wobec przedsiębiorcy;
”
.
Art. 430.
W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 89a w ust. 2:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dostawa towaru lub świadczenie usług jest dokonana na rzecz podatnika, o którym mowa
w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie
postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
”
,
b)
w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;
”
;
2)
w art. 89b ust. 1b otrzymuje brzmienie:
„
1b.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się również w przypadku, gdy dłużnik w ostatnim dniu miesiąca,
w którym upływa 150 dzień od dnia upływu terminu płatności, jest w trakcie postępowania
restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.
”
.
Art. 431.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych
kontach zabezpieczenia emerytalnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 pkt 19 otrzymuje brzmienie:
„
19)
syndyk - syndyka w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe oraz nadzorcę sądowego lub zarządcę w rozumieniu ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne .
”
;
2)
w art. 14 w ust. 1:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
ogłoszenia upadłości albo prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub
umorzenia postępowania upadłościowego instytucji finansowej, jeżeli jej majątek nie
wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania albo otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego,
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wydania przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku
i ustanowieniu zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej,
oraz wystąpienia do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości lub otwarcie
postępowania restrukturyzacyjnego
”
.
Art. 432.
W ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 28 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wpłaty, o których mowa w ust. 1-2a, nie mogą być przedmiotem egzekucji kierowanej
przeciwko towarzystwu i nie wchodzą do masy upadłości towarzystwa oraz nie mogą być
objęte postępowaniem restrukturyzacyjnym.
”
;
2)
art. 81 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 81.
Przechowywane przez depozytariusza aktywa funduszu inwestycyjnego albo wpłaty dokonane
na rachunek, o którym mowa w art. 28 ust. 1 i art. 130 ust. 1, nie mogą być przedmiotem
egzekucji kierowanej przeciwko depozytariuszowi lub podmiotom, o których mowa w art.
72 ust. 1 pkt 1, i nie wchodzą do masy upadłości depozytariusza lub tych podmiotów
i nie mogą być objęte postępowaniem restrukturyzacyjnym.
”
.
Art. 433.
W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w art. 25 w ust. 1 pkt 14 i 15 otrzymują brzmienie:
„
14)
informacja o ogłoszeniu upadłości i ukończeniu tego postępowania;
15)
informacja o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego i jego ukończeniu albo uprawomocnieniu
się postanowienia o zatwierdzeniu układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu;
”
.
Art. 434.
W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii w art. 22 w ust. 2 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
pozostaje pod zarządem komisarycznym albo znajduje się w toku likwidacji, postępowania
upadłościowego, postępowania restrukturyzacyjnego, lub
”
.
Art. 435.
W ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w tytule II tytuł działu 7 otrzymuje brzmienie: „Wysokość opłat w postępowaniach upadłościowym
i restrukturyzacyjnym”;
2)
w art. 74 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
wniosku o zatwierdzenie układu po samodzielnym zbieraniu głosów albo otwarcie postępowania
restrukturyzacyjnego.
”
;
3)
w art. 75:
a)
uchyla się pkt 1,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
zażalenia na postanowienia wydane w postępowaniach upadłościowym i restrukturyzacyjnym;
”
,
c)
uchyla się pkt 4,
d)
dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu:
„
6)
uproszczonego wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego;
7)
uproszczonego wniosku o ogłoszenie upadłości.
”
;
4)
w art. 76:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
zarzutów przeciwko planowi podziału;
”
,
b)
w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
wniosku upadłego przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną o ustalenie planu spłaty i
umorzenie pozostałej części zobowiązań, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu
upadłościowym.
”
;
5)
po art. 76a dodaje się art. 76b w brzmieniu:
„
Art. 76b.
Piątą część opłaty stosunkowej pobiera się od sprzeciwu oraz od zażalenia na postanowienie
sędziego-komisarza wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu.
”
.
Art. 436.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 75 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
w trybie określonym przepisami prawa upadłościowego oraz w postępowaniu egzekucyjnym;
”
;
2)
w art. 79 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
w przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie ceny zgodnie z pkt 1 albo w przypadku spółki,
w stosunku do której otwarte zostało postępowanie restrukturyzacyjne lub upadłościowe
- nie może być niższa od ich wartości godziwej.
”
;
3)
w art. 91 ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„
9.
Skutek określony w ust. 2 zdanie pierwsze następuje z mocy prawa bez spełnienia warunków,
o których mowa w ust. 4-6, po upływie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia
o ogłoszeniu upadłości tej spółki lub postanowienia o oddaleniu wniosku o ogłoszenie
jej upadłości ze względu na to, że majątek spółki nie wystarcza lub wystarcza jedynie
na zaspokojenie kosztów postępowania. Zniesienie dematerializacji akcji następuje
nie wcześniej niż z dniem upływu tego terminu.
”
.
Art. 437.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 45e w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Wszczęcie postępowania upadłościowego, restrukturyzacyjnego, egzekucyjnego lub otwarcie
likwidacji, a także podjęcie innych środków prawnych względem uczestnika lub innego
podmiotu zawierającego transakcje:
”
;
2)
w art. 45h:
a)
ust. 14 otrzymuje brzmienie:
„
14.
W przypadku ogłoszenia upadłości podmiotu rozliczającego, przepis art. 85 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe stosuje się odpowiednio do transakcji rozliczanych w sposób, o którym mowa w ust.
1 i 2.
”
,
b)
dodaje się ust. 15 w brzmieniu:
„
15.
W przypadku otwarcia wobec podmiotu rozliczającego przyspieszonego postępowania układowego,
postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego przepisy art. 250 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne stosuje się odpowiednio do transakcji rozliczanych w sposób, o którym mowa w ust.
1 i 2.
”
;
3)
w art. 133 w ust. 2 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
ogłoszenia upadłości lub otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego domu maklerskiego
lub
2)
prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek
tego domu maklerskiego nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów
postępowania, lub
”
;
4)
w art. 139 ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Inwestor zachowuje prawo do dochodzenia od masy upadłości, masy sanacyjnej lub domu
maklerskiego swoich roszczeń ponad kwotę określoną w ust. 1 i 2.
”
;
5)
w art. 140:
a)
w ust. 1:
-
-wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:„Syndyk lub zarządca jest obowiązany niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości domu maklerskiego albo otwarcia wobec niego postępowania restrukturyzacyjnego, ustalić i przedstawić w formie pisemnej Krajowemu Depozytowi:”,
-
-pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:„
2)
kwotę płynnych środków domu maklerskiego wchodzących w skład masy upadłości, masy układowej albo masy sanacyjnej według stanu na dzień ogłoszenia upadłości albo otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego;3)
wysokość wydatków związanych z wypłatą wynagrodzeń pracownikom upadłego albo restrukturyzowanego domu maklerskiego i wysokość bieżących wydatków związanych z kosztami postępowania upadłościowego albo restrukturyzacyjnego, poniesionych do dnia sporządzenia listy inwestorów, powiększoną o wysokość niezbędnych wydatków związanych z wypłatą rekompensat, wraz z aktualną wysokością środków płynnych domu maklerskiego znajdujących się w dyspozycji syndyka lub zarządcy;”,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku powstania uzasadnionych wątpliwości co do podanej przez syndyka lub zarządcę
wysokości wydatków określonych w ust. 1 pkt 3, Krajowy Depozyt zwraca się do sędziego-komisarza
o zatwierdzenie wydatków w trybie art. 168 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo art. 32 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, co nie wstrzymuje powzięcia przez Krajowy Depozyt uchwały o przekazaniu kwot na
wypłatę rekompensat.
”
,
c)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Po ustaleniu listy wierzytelności, spisu wierzytelności lub po stwierdzeniu wierzytelności
prawomocnym orzeczeniem sądu syndyk lub zarządca uzupełnia listę, o której mowa w
ust. 1 pkt 1, o wierzytelności inwestorów nieobjęte tą listą. Do uzupełnień listy
inwestorów przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio.
”
;
6)
w art. 141 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
W kwocie na wypłatę rekompensat uwzględnia się w całości udział w systemie, jaki przysługuje
domowi maklerskiemu w stanie upadłości albo w restrukturyzacji.
4.
Kwoty na wypłatę rekompensat, przekazane na podstawie uchwały zarządu Krajowego Depozytu
syndykowi lub zarządcy, nie wchodzą do masy upadłości, masy układowej, ani masy sanacyjnej
i nie mogą być wykorzystane przez syndyka lub zarządcę na żaden inny cel niż wypłata
rekompensat.
”
;
7)
art. 142 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 142.
Z tytułu przekazania środków syndykowi lub zarządcy lub wypłaty rekompensat Krajowemu
Depozytowi przysługuje roszczenie do masy upadłości, masy sanacyjnej lub do restrukturyzowanego
domu maklerskiego o zwrot do systemu rekompensat przekazanych lub wypłaconych kwot,
które w postępowaniu upadłościowym podlegają zaspokojeniu w kategorii pierwszej, o
której mowa w art. 342 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, po zaspokojeniu należności za pracę. Roszczenie o zwrot nie obejmuje jednak tej
części przekazanej lub wypłaconej kwoty, jaka odpowiada udziałowi w systemie rekompensat
domu maklerskiego w stanie upadłości albo w restrukturyzacji.
”
;
8)
art. 144 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 144.
1.
Wierzytelności przysługujące inwestorowi w stosunku do masy upadłości, masy sanacyjnej
lub restrukturyzowanego domu maklerskiego, w wysokości kwot wypłaconych z tytułu rekompensat
przechodzą z mocy prawa na Krajowy Depozyt, który realizuje je na rzecz systemu rekompensat.
2.
Kwoty zwrócone Krajowemu Depozytowi przez syndyka lub zarządcę w trybie określonym
w art. 143 ust. 2 nie zmniejszają wierzytelności Krajowego Depozytu do masy upadłości,
masy sanacyjnej lub restrukturyzowanego domu maklerskiego z tytułu przekazania środków
pieniężnych na wypłatę rekompensat.
”
;
9)
w art. 145:
a)
w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
W przypadku gdy nastąpi prawomocne oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu
na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza lub jedynie wystarcza na zaspokojenie
kosztów postępowania, albo umorzenie postępowania upadłościowego, albo stwierdzenie
przez Komisję zaistnienia okoliczności, o której mowa w art. 133 ust. 2 pkt 3, albo
gdy dłużnik w postępowaniu restrukturyzacyjnym nie zostanie pozbawiony zarządu:
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego domu maklerskiego, wierzytelności
inwestorów wobec dłużnika z tytułu usług świadczonych na ich rzecz w zakresie czynności,
o których mowa
w art. 69 ust. 2 i ust. 4 pkt 1, do wysokości przysługujących im rekompensat, nie
są objęte układem, a w głosowaniu nad układem, obok innych wierzycieli, mogą brać
udział jedynie inwestorzy, których wierzytelności wobec upadłego są wyższe od przysługujących
im rekompensat, i tylko w zakresie tej nadwyżki.
”
.
Art. 438.
W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności
pracodawcy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 1 tiret drugie-czwarte otrzymują brzmienie:
„
-
-w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z Danii i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym - może być wobec nich uznane główne zagraniczne postępowanie upadłościowe, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe dotyczących międzynarodowego postępowania upadłościowego,
-
-w przypadku przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także oddziałów banków zagranicznych - odrębne przepisy nie wyłączają możliwości ogłoszenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej upadłości oraz wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego takiego pracodawcy,
-
-w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich Unii Europejskiej i państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym działających na terenie Rzeczypospolitej Polskiej jako oddział instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń - może zostać wszczęte wobec instytucji kredytowej lub zakładu ubezpieczeń postępowanie upadłościowe, postępowanie restrukturyzacyjne lub inne podobne postępowanie,
”
;
2)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 3.
1.
Niewypłacalność pracodawcy, o której mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi, gdy sąd upadłościowy
lub restrukturyzacyjny, na podstawie przepisów Prawa upadłościowego lub Prawa restrukturyzacyjnego,
wyda postanowienie o:
1)
ogłoszeniu upadłości pracodawcy lub wszczęciu wobec niego wtórnego postępowania upadłościowego;
2)
otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 2-4 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne ;
3)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości pracodawcy, jeżeli jego majątek nie wystarcza
lub jedynie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania;
4)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości w przypadku stwierdzenia, że majątek dłużnika
jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką
morską w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów
postępowania.
2.
Datą niewypłacalności jest data wydania postanowienia sądu upadłościowego o ogłoszeniu
upadłości lub wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego pracodawcy, data wydania
postanowienia sądu restrukturyzacyjnego o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego
pracodawcy, data postanowienia sądu upadłościowego o oddaleniu wniosku o ogłoszenie
upadłości pracodawcy w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.
”
;
3)
w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Niewypłacalność pracodawcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1, zachodzi również w przypadku
wydania, zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego dotyczącymi międzynarodowego postępowania
upadłościowego, przez sąd upadłościowy postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu
głównego zagranicznego postępowania upadłościowego wszczętego wobec przedsiębiorcy
zagranicznego z Danii lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
”
;
4)
w art. 8 w ust. 1 w pkt 1:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
na podstawie przepisów Prawa upadłościowego sąd upadłościowy wyda postanowienie o
umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli:
”
,
b)
lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
majątek pozostały po wyłączeniu z niego przedmiotów majątkowych dłużnika obciążonych
hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską nie
wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania,
”
;
5)
w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
W przypadku gdy sędzia-komisarz wyda, zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego, postanowienie,
że określona część wynagrodzenia za pracę pracownika wykonującego zadania w zakresie
zarządu przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi związane z zarządem
przedsiębiorstwem upadłego, określone w umowie o pracę lub umowie o świadczenie usług
zawartej przed ogłoszeniem upadłości, lub określona część świadczeń przysługujących
w związku z rozwiązaniem stosunku pracy albo umowy o usługi związane z zarządem przedsiębiorstwem
jest bezskuteczna w stosunku do masy upadłości, a wysokości części w stosunku do niej
skutecznych są niższe niż przeciętne miesięczne wynagrodzenie, o którym mowa w ust.
1 - wysokość wypłacanych świadczeń nie może odpowiednio przekraczać wysokości roszczenia
skutecznego do masy upadłości.
”
;
6)
w art. 14a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W okresie od dnia złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości pracodawcy spełniającego
wymogi wskazane w art. 22-25 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe do dnia wydania przez sąd postanowienia w sprawie ogłoszenia upadłości, pracodawca
może złożyć do marszałka województwa wniosek o wypłatę zaliczek przeznaczonych na
zaspokojenie niezaspokojonych świadczeń pracowniczych, o których mowa w art. 12 ust.
2, w kwocie niezaspokojonych świadczeń należnych uprawnionemu pracownikowi, nie wyższej
jednak niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę, obowiązującego w dniu wypłaty
zaliczki.
”
;
7)
w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W okresie miesiąca od daty niewypłacalności pracodawcy pracodawca, nadzorca sądowy
lub zarządca, syndyk, likwidator lub inna osoba sprawująca zarząd majątkiem pracodawcy
sporządza i składa marszałkowi województwa zbiorczy wykaz niezaspokojonych roszczeń,
zwany dalej „zbiorczym wykazem”, określając osoby uprawnione, o których mowa w art.
10, oraz tytuły i wysokość roszczeń wnioskowanych do zaspokojenia ze środków Funduszu.
Zbiorczy wykaz obejmuje roszczenia z okresów poprzedzających datę niewypłacalności
pracodawcy.
”
;
8)
w art. 16 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Marszałek województwa, o którym mowa w art. 15 ust. 3, dokonuje wypłaty niezwłocznie
po stwierdzeniu, że wniosek obejmuje roszczenia podlegające zaspokojeniu ze środków
Funduszu oraz niezwłocznie powiadamia o tym pracodawcę, nadzorcę sądowego lub zarządcę,
syndyka, likwidatora lub inną osobę sprawującą zarząd majątkiem pracodawcy.
”
;
9)
w art. 17 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 - wydania, zgodnie z przepisami Prawa
upadłościowego dotyczącymi międzynarodowego postępowania upadłościowego, przez sąd
upadłościowy postanowienia o uznaniu orzeczenia o wszczęciu głównego zagranicznego
postępowania upadłościowego wszczętego wobec przedsiębiorcy zagranicznego z Danii
lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo
”
;
10)
w art. 23 w ust. 6 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sąd upadłościowy wydał postanowienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lub 4 lub
art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. a.
”
;
11)
art. 23a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 23a.
1.
Dysponent Funduszu może upoważnić marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę
pracodawcy do wyrażania zgody, o której mowa w art. 151 ust. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne.
2.
W przypadku braku wyrażenia przez marszałka województwa zgody, o której mowa w art. 151 ust. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, oraz w odniesieniu do wierzytelności Funduszu nieobjętych układem w postępowaniu
restrukturyzacyjnym, dysponent Funduszu może zawrzeć z dłużnikiem, który zawarł układ
z wierzycielami w postępowaniu restrukturyzacyjnym, porozumienie w przedmiocie określenia
warunków zwrotu należności, w szczególności rozłożyć na raty lub odroczyć termin spłaty
należności, jeżeli prowadzi to do zwrotu należności w całości.
3.
Jeżeli warunki zwrotu, o których mowa w ust. 2, stanowią pomoc publiczną, porozumienie
może zostać zawarte wyłącznie zgodnie z przepisami Prawa restrukturyzacyjnego dotyczącymi
pomocy publicznej na restrukturyzację.
4.
W przypadku wystąpienia przesłanek, o których mowa w ust. 2, marszałek województwa
właściwy ze względu na siedzibę pracodawcy wnioskuje do dysponenta Funduszu o określenie
warunków zwrotu należności.
”
.
Art. 439.
W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o wyrobie napojów spirytusowych oraz o rejestracji
i ochronie oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych w art. 6 w ust. 2 w pkt 6 lit. c otrzymuje brzmienie:
„
c)
wobec przedsiębiorcy nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub
upadłościowe.
”
.
Art. 440.
W ustawie z dnia 15 czerwca 2007 r. o licencji syndyka wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „o licencji doradcy restrukturyzacyjnego”;
2)
użyte w art. 1, art. 3 ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i pkt 6, tytule rozdziału
2, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 3-5, art. 9 pkt 1, tytule rozdziału 3, art. 10 ust.
1, art. 11-14, art. 16 we wprowadzeniu do wyliczenia, ust. 2 i 3, art. 17 ust. 1-3a,
art. 18, art. 19, art. 20 ust. 1-3, w różnej liczbie i przypadku, wyrazy „licencja
syndyka” zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami „licencja
doradcy restrukturyzacyjnego”;
3)
art. 2 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 2.
1.
Licencja doradcy restrukturyzacyjnego uprawnia do wykonywania czynności:
1)
syndyka na podstawie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe oraz nadzorcy i zarządcy na podstawie ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne ;
2)
zarządcy w egzekucji przez zarząd przymusowy na podstawie ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego .
2.
Osoba posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego może ponadto wykonywać czynności
doradztwa restrukturyzacyjnego.
3.
Czynności doradztwa restrukturyzacyjnego obejmują udzielanie porad, opinii i wyjaśnień
oraz świadczenie innych usług z zakresu restrukturyzacji i upadłości.
4.
Osoba fizyczna posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego, prowadząca pozarolniczą
działalność gospodarczą powołana do pełnienia funkcji w postępowaniu restrukturyzacyjnym,
upadłościowym lub egzekucyjnym wykonuje czynności w ramach działalności gospodarczej.
5.
Osoba fizyczna posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego jest obowiązana do
kształcenia ustawicznego w celu podnoszenia kwalifikacji i umiejętności zawodowych.
”
;
4)
w art. 3 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
zna język polski w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności syndyka, nadzorcy
lub zarządcy;
”
;
5)
w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Egzamin obejmuje zagadnienia z zakresu prawa, ekonomii i finansów oraz zarządzania,
ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki postępowania upadłościowego i restrukturyzacyjnego.
”
;
6)
w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Osoba, której przyznano licencję doradcy restrukturyzacyjnego, składa wobec Ministra
Sprawiedliwości, przed wpisem na listę osób posiadających licencję doradcy restrukturyzacyjnego,
o której mowa w art. 17 ust. 1, ślubowanie według następującej roty: „Mając świadomość
znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem, ślubuję uroczyście, że powierzone
mi obowiązki w postępowaniu upadłościowym lub restrukturyzacyjnym będę wypełniać sumiennie
i bezstronnie, dochowując tajemnic prawnie chronionych oraz kierując się w swym postępowaniu
zasadami godności, uczciwości i etyki.”.
”
;
7)
po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu:
„
Art. 17a.
1.
Osoba posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego, pełniąca funkcję w postępowaniu
restrukturyzacyjnym, upadłościowym lub egzekucyjnym podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu
odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z pełnieniem funkcji.
2.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia,
zakres ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1, termin powstania obowiązku
ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc pod uwagę specyfikę czynności
wykonywanych w ramach pełnienia funkcji w postępowaniach, o których mowa w ust. 1,
oraz wartość majątku dłużnika, masy układowej lub sanacyjnej albo masy upadłości.
”
;
8)
w art. 18 w ust. 1 uchyla się pkt 3;
9)
po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu:
„
Art. 18a.
1.
W przypadku stwierdzenia, że osoba posiadająca licencję doradcy restrukturyzacyjnego
mogła dopuścić się rażącego naruszenia obowiązków nadzorcy, zarządcy albo syndyka,
a zostało to ujawnione po zakończeniu pełnienia przez nią funkcji w danym postępowaniu,
Minister Sprawiedliwości składa do sądu upadłościowego, przed którym toczy lub toczyło
się postępowanie upadłościowe lub restrukturyzacyjne, wniosek o stwierdzenie przez
sąd rażącego naruszenia obowiązków.
2.
Do ustalenia przez sąd rażącego naruszenia obowiązków przepisy o odwołaniu nadzorcy
sądowego, zarządcy albo syndyka z powodu nienależytego pełnienia obowiązków stosuje
się odpowiednio. Minister Sprawiedliwości ma uprawnienia uczestnika postępowania.
3.
Minister Sprawiedliwości cofa licencję doradcy restrukturyzacyjnego w przypadku prawomocnego
ustalenia przez sąd rażącego naruszenia obowiązków syndyka, nadzorcy lub zarządcy.
4.
Osoba, której cofnięto licencję doradcy restrukturyzacyjnego z przyczyn wskazanych
w ust. 3, nie może ponownie ubiegać się o przyznanie licencji doradcy restrukturyzacyjnego
przez okres dziesięciu lat.
”
.
Art. 441.
W ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 48 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego prowadzone
postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe;
”
;
2)
w art. 56 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego prowadzone
postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe;
”
;
3)
w art. 64 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
opłaty paliwowej, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec
niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe;
”
.
Art. 442.
W ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o postępowaniu kompensacyjnym w podmiotach o szczególnym
znaczeniu dla polskiego przemysłu stoczniowego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 105 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do spraw, o których mowa w art. 102, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19, art. 70-74, art. 255-264 oraz art. 266 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. -
Prawo upadłościowe , zwanej dalej „Prawem upadłościowym”.
”
;
2)
użyte w art. 109 ust. 2, art. 113 ust. 2, art. 138 ust. 2 i 3, art. 139 ust. 1 i 3-5
w różnym przypadku wyrazy „Prawo upadłościowe i naprawcze” zastępuje się użytymi w
odpowiednim przypadku wyrazami „Prawo upadłościowe”;
3)
w art. 138 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prawomocna decyzja o zakończeniu lub umorzeniu postępowania kompensacyjnego wywołuje
takie skutki jak wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości, o którym mowa w przepisach
Prawa upadłościowego.
”
.
Art. 443.
W ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych w art. 74k ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli na dzień sprawozdawczy określony w przepisach wydanych na podstawie art. 62c
ust. 4 aktywa kasy nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań, zarząd kasy, zarządca
komisaryczny lub likwidator powiadamia o tym niezwłocznie Komisję Nadzoru Finansowego,
która podejmuje decyzję o ustanowieniu zarządcy komisarycznego, o ile nie został ustanowiony
wcześniej, i może podjąć decyzję o zawieszeniu działalności kasy oraz wystąpić do
właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości kasy lub z wnioskiem o otwarcie
postępowania układowego, a także Kasę Krajową. O podjętej decyzji Komisja Nadzoru
Finansowego niezwłocznie zawiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny oraz Kasę Krajową.
Przepisy art. 73 ust. 3-6b i 8 stosuje się odpowiednio.
”
.
Art. 444.
W ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej w art. 76 w ust. 8 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
likwidacji organizatora kształcenia;
”
.
Art. 445.
W ustawie z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
domu jednorodzinnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 15 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
W przypadku, o którym mowa w art. 425m ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , wysokość wypłaty, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o kwotę środków w części
dotyczącej nabywcy przekazanych na mieszkaniowy rachunek powierniczy przedsiębiorcy
nabywającego nieruchomość na podstawie art. 425l ust. 1 tej ustawy.
”
;
2)
w art. 22 w ust. 1 pkt 17 otrzymuje brzmienie:
„
17)
informację o zgodzie banku lub innego wierzyciela zabezpieczonego hipoteką na bezobciążeniowe
wyodrębnienie lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności po wpłacie pełnej
ceny przez nabywcę, jeżeli takie obciążenie istnieje, albo informację o braku takiej
zgody albo informację o zgodzie banku lub innego wierzyciela zabezpieczonego hipoteką
na bezobciążeniowe przeniesienie na nabywcę własności nieruchomości wraz z domem jednorodzinnym
lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego
stanowiącego odrębną nieruchomość lub przeniesienie ułamkowej części własności nieruchomości
wraz z prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu
potrzeb mieszkaniowych po wpłacie pełnej ceny przez nabywcę, jeżeli takie obciążenie
istnieje, albo informację o braku takiej zgody;
”
;
3)
w art. 23 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Do wpisu roszczenia, o którym mowa w ust. 2, przepisu art. 19 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece nie stosuje się.
”
;
4)
w załączniku do ustawy w części ogólnej w pkt III „INFORMACJE DOTYCZĄCE NIERUCHOMOŚCI
I PRZEDSIĘWZIĘCIA DEWELOPERSKIEGO” pierwsza część rubryki „INNE INFORMACJE” otrzymuje
brzmienie:
„
Informacja o zgodzie banku finansującego przedsięwzięcie deweloperskie lub jego część
albo finansującego działalność dewelopera w przypadku zabezpieczenia kredytu na hipotece
nieruchomości, na której jest realizowane przedsięwzięcie deweloperskie lub jego część,
albo też finansującego zakup tej nieruchomości lub jej części w przypadku równoczesnego
ustanowienia zabezpieczenia hipotecznego - na bezobciążeniowe wyodrębnienie lokalu
mieszkalnego i przeniesienie jego własności albo bezobciążeniowe przeniesienie na
nabywcę własności nieruchomości wraz z domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego
nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego stanowiącego odrębną nieruchomość
lub przeniesienie ułamkowej części własności nieruchomości wraz z prawem do wyłącznego
korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych albo
informacja o braku zgody banku finansującego przedsięwzięcie deweloperskie lub jego
część, albo finansującego działalność dewelopera w przypadku zabezpieczenia kredytu
na hipotece nieruchomości, na której jest realizowane przedsięwzięcie deweloperskie
lub jego część, albo też finansującego zakup tej nieruchomości lub jej części w przypadku
równoczesnego ustanowienia zabezpieczenia hipotecznego - na bezobciążeniowe wyodrębnienie
lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności albo bezobciążeniowe przeniesienie
na nabywcę własności nieruchomości wraz z domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego
nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego stanowiącego odrębną nieruchomość
lub przeniesienie ułamkowej części własności nieruchomości wraz z prawem do wyłącznego
korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych:
”
.
Art. 446.
W ustawie z dnia 28 czerwca 2012 r. o spłacie niektórych niezaspokojonych należności
przedsiębiorców, wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wobec którego ogłoszono upadłość albo sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości na
podstawie art. 13 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe albo wobec którego otwarto postępowanie restrukturyzacyjne.
”
;
2)
w art. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
spisu wierzycieli, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, obejmującego należność
”
;
3)
w art. 7:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 3 otrzymuje brzmienie:„
3)
listy wierzytelności pod warunkiem niezłożenia w stosunku do danej wierzytelności sprzeciwu, o którym mowa w art. 256 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, lub zatwierdzonej przez sędziego-komisarza listy wierzytelności, albo”, -
-dodaje się pkt 4 w brzmieniu:„
4)
spisu wierzytelności pod warunkiem niezłożenia zastrzeżeń, o których mowa w art. 90 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne , lub sprzeciwu, o którym mowa w art. 91 tej ustawy, lub zatwierdzonego przez sędziego-komisarza spisu wierzytelności”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Na wniosek przedsiębiorcy złożony po upływie 30 dni od dnia obwieszczenia w Centralnym
Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne, o przekazaniu listy wierzytelności lub spisu wierzytelności sędziemu-komisarzowi,
sędzia-komisarz, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia wniosku, udzieli
pisemnej informacji, czy wobec wierzytelności stanowiącej przedmiot wniosku zgłoszono
sprzeciw lub zastrzeżenie.
”
;
4)
w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku ogłoszenia upadłości wykonawcy lub otwarcia wobec niego postępowania restrukturyzacyjnego
Generalny Dyrektor zawiadamia sędziego-komisarza o przedsiębiorcach, którym wypłacono
należności, oraz o ich wysokości.
”
.
Art. 447.
W ustawie z dnia 25 lipca 2014 r. o specjalnym podatku węglowodorowym w art. 10 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
postanowieniem sądu o:
a)
oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie
wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie
kosztów lub
b)
umorzeniu postępowania upadłościowego, gdy zachodzi okoliczność wymieniona w lit.
a, lub
c)
zakończeniu postępowania upadłościowego, albo”.
”
;
”
;
2)
art. 11 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o listach zastawnych i bankach
hipotecznych oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 504 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa:
1)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r.
w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Wypłacalność II) ;
2)
w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/14/UE z dnia 21 maja 2013 r. zmieniającą
dyrektywę 2003/41/WE w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych
oraz nadzoru nad takimi instytucjami, dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów
ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) i dyrektywę 2011/61/UE w sprawie
zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w odniesieniu do nadmiernego
polegania na ratingach kredytowych ;
3)
służy stosowaniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniającego
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia
działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) ;
4)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 z dnia 26 listopada
2014 r. w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących detalicznych
produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP) .
”
„
Art. 504.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 478, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 3 ust. 1 pkt 4, 5, 12, 17, 21, 23-25, 29, 32, 44 i 48 oraz ust. 6 i 7, art. 44,
art. 374-377, art. 387, art. 390, art. 395, art. 397, art. 398, art. 404, art. 405,
art. 416-418, art. 464 pkt 1 lit. a - w zakresie art. 3 pkt 2a lit. c, oraz art. 500,
które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 18, art. 19 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.;
4)
art. 4 ust. 11 pkt 3, który wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 2016 r.;
5)
art. 291, art. 335 ust. 7 i 8, art. 410 ust. 5 i 6 oraz art. 412 ust. 5, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 65 ustawy z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa wdraża:
1)
wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie
zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE
i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 , dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/14/UE z dnia 21 maja 2013 r. zmieniającą
dyrektywę 2003/41/WE w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych
oraz nadzoru nad takimi instytucjami, dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów
ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) i dyrektywę 2011/61/UE w sprawie
zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi w odniesieniu do nadmiernego
polegania na ratingach kredytowych , dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/50/UE z dnia 22 października 2013 r.
zmieniającą dyrektywę 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji
wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe
dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym, dyrektywę 2003/71/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady w sprawie prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub
dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych oraz dyrektywę Komisji 2007/14/WE ustanawiającą
szczegółowe zasady wdrożenia niektórych przepisów dyrektywy 2004/109/WE oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/91/UE z dnia 23 lipca 2014 r. zmieniającą
dyrektywę 2009/65/WE w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych
odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe
(UCITS) w zakresie funkcji depozytariusza, polityki wynagrodzeń oraz sankcji ;
2)
służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia 17 kwietnia
2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia
2013 r. w sprawie europejskich funduszy na rzecz przedsiębiorczości społecznej .
”
„
Art. 65.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 389 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji , które stanowią:
-
-dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 ,
-
-dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów .”„
Art. 389.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:1)
art. 351 pkt 2, art. 361 pkt 1 i art. 363 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;2)
art. 106, który wchodzi w życie z dniem 11 lutego 2017 r.”.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924 oraz
z 2015 r. poz. 2, 4, 218 i 539.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 87, 211, 218, 396, 539 i 774.
c)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 830, 941 i 1289 oraz z 2015 r. poz. 218.
d)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 171, poz. 1016, z 2014 r. poz. 822 oraz z 2015 r. poz. 566.
e)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 993 i 1585 oraz z 2015 r. poz. 218.
f)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 21, 888, 1027, 1036,
1287, 1304, 1387 i 1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215,
1328, 1563, 1644, 1662 i 1863 oraz z 2015 r. poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699 i 860.
g)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 915, 1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 73 i 211.
h)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 85, poz. 459, Nr 112, poz. 654, Nr 153, poz. 903 i Nr 160, poz. 963 oraz z 2012 r.
poz. 1209 i 1315.
i)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 613, z 2014 r. poz. 768 i 1100 oraz z 2015 r. poz. 4.
j)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1161, 1306 i 1924 oraz z 2015 r. poz. 4 i 238.
k)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 104, poz. 1104 i
Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 125, poz. 1363 i
1369 i Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 141, poz. 1183, Nr 169, poz. 1384, Nr 172,
poz. 1412 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 96, poz. 874, Nr 135,
poz. 1268, Nr 137, poz. 1302 i Nr 202, poz. 1958, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr
263, poz. 2619, z 2005 r. Nr 143, poz. 1199, Nr 164, poz. 1366 i Nr 169, poz. 1420,
z 2006 r. Nr 183, poz. 1353 i Nr 217, poz. 1588, z 2008 r. Nr 141, poz. 888, Nr 143,
poz. 894 i Nr 209, poz. 1316, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i Nr 201, poz. 1541, z 2010 r.
Nr 3, poz. 13, Nr 28, poz. 146, Nr 75, poz. 473, Nr 219, poz. 1442 i Nr 226, poz.
1478, z 2011 r. Nr 106, poz. 622 i Nr 131, poz. 764, z 2012 r. poz. 1529 i 1540, z
2014 r. poz. 223, 1328 i 1563 oraz z 2015 r. poz. 211 i 699.
l)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 265 i 1161 oraz z 2015 r. poz. 4.
m)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 486, 805, 915 i 1310 oraz z 2015 r. poz. 211 i 390.
n)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 265 i 1161 oraz z 2015 r. poz. 4 i 978.
o)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 265 i 1161 oraz z 2015 r. poz. 4 i 978.
p)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r.
Nr 69, poz. 595 i Nr 215, poz. 1663 oraz z 2015 r. poz. 978.
q)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 21, 888, 1027, 1036,
1287, 1304, 1387 i 1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215,
1328, 1563, 1644, 1662 i 1863 oraz z 2015 r. poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860
i 978.
r)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 915, 1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 73, 211 i
978.
s)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 171, poz. 1016, z 2014 r. poz. 822 oraz z 2015 r. poz. 566 i 978.
t)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 830, 941 i 1289 oraz z 2015 r. poz. 218 i 978.
u)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 644, 768 i 962 oraz z 2015 r. poz. 200.
v)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1342, 1448, 1529 i 1530, z 2013 r. poz. 35, 1027 i 1608, z 2014 r. poz. 312,
1171 i 1662 oraz z 2015 r. poz. 211 i 605.
w)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 249, poz. 1832,
z 2007 r. Nr 50, poz. 331, z 2008 r. Nr 180, poz. 1112 oraz z 2009 r. Nr 201, poz.
1540.
x)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1296 i 1306 oraz z 2015 r. poz. 2, 4, 238 i 539.
y)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924 oraz
z 2015 r. poz. 2, 4, 218, 539 i 978.
z)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1559, 1662 i 1877 oraz z 2015 r. poz. 18 i 211.
za)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 830, 941 i 1289 oraz z 2015 r. poz. 218 i 978.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne
Tytuł I
Przepisy ogólne o postępowaniach restrukturyzacyjnych i ich skutkach
Dział I
Przepisy ogólne
Rozdział 1
Przepisy wstępne
Art. 1.
Ustawa reguluje:
1)
zawieranie przez dłużnika niewypłacalnego lub zagrożonego niewypłacalnością układu
z wierzycielami oraz skutki układu;
2)
przeprowadzanie działań sanacyjnych.
Art. 2.
Restrukturyzację przeprowadza się w następujących postępowaniach restrukturyzacyjnych:
1)
postępowaniu o zatwierdzenie układu;
2)
przyspieszonym postępowaniu układowym;
3)
postępowaniu układowym;
4)
postępowaniu sanacyjnym.
Art. 3.
1.
Celem postępowania restrukturyzacyjnego jest uniknięcie ogłoszenia upadłości dłużnika
przez umożliwienie mu restrukturyzacji w drodze zawarcia układu z wierzycielami, a
w przypadku postępowania sanacyjnego - również przez przeprowadzenie działań sanacyjnych,
przy zabezpieczeniu słusznych praw wierzycieli.
2.
Postępowanie o zatwierdzenie układu:
1)
umożliwia zawarcie układu w wyniku samodzielnego zbierania głosów wierzycieli przez
dłużnika bez udziału sądu;
2)
może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania
nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad
układem.
3.
Przyspieszone postępowanie układowe:
1)
umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności
w uproszczonym trybie;
2)
może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania
nad układem nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad
układem.
4.
Postępowanie układowe:
1)
umożliwia dłużnikowi zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności;
2)
może być prowadzone, jeżeli suma wierzytelności spornych uprawniających do głosowania
nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.
5.
Postępowanie sanacyjne umożliwia dłużnikowi przeprowadzenie działań sanacyjnych oraz
zawarcie układu po sporządzeniu i zatwierdzeniu spisu wierzytelności.
6.
Działaniami sanacyjnymi są czynności prawne i faktyczne, które zmierzają do poprawy
sytuacji ekonomicznej dłużnika i mają na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności do
wykonywania zobowiązań, przy jednoczesnej ochronie przed egzekucją.
Art. 4.
1.
Przepisy ustawy stosuje się do:
1)
przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny , zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”;
2)
spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i spółek akcyjnych nieprowadzących działalności
gospodarczej;
3)
wspólników osobowych spółek handlowych ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania
spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem;
4)
wspólników spółki partnerskiej.
21)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 3..
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego;
22)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o listach zastawnych i bankach hipotecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1259), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.)
banków państwowych i banków hipotecznych;
3)
zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;
4)
funduszy inwestycyjnych.
23)W brzmieniu ustalonym przez art. 366 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. poz. 996), która wejdzie w życie z dniem 9 października 2016 r..
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego;
2)
banków krajowych;
3)
Banku Gospodarstwa Krajowego;
4)
oddziałów banków zagranicznych;
5)
spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;
6)
firm inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie
gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji ;
7)
zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;
8)
funduszy inwestycyjnych;
9)
instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013
z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych
i firm inwestycyjnych, zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 648/2012 , zwanego dalej „rozporządzeniem nr 575/2013”, z siedzibą w państwie członkowskim
Unii Europejskiej, jeżeli są jednostką zależną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia
nr 575/2013 wobec instytucji kredytowej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia
nr 575/2013, podmiotu, o którym mowa w pkt 3-9, lub firmy inwestycyjnej i są objęte
nadzorem skonsolidowanym sprawowanym zgodnie z art. 6-17 rozporządzenia nr 575/2013;
10)
finansowych spółek holdingowych w rozumieniu w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia
nr 575/2013 z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej;
11)
finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej w rozumieniu art. 4 ust.
1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013 z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej;
12)
holdingów mieszanych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia nr 575/2013
z siedzibą w państwie członkowskim Unii Europejskiej ;
13)
dominujących finansowych spółek holdingowych z państwa członkowskiego Unii Europejskiej
w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013;
14)
unijnych dominujących finansowych spółek holdingowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt
31 rozporządzenia nr 575/2013;
15)
dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia nr 575/2013;
16)
unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, o której
mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013.
Art. 5.
1.
Tworzy się Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości, zwany dalej „Rejestrem”.
2.
Rejestr:
1)
służy zamieszczaniu i obwieszczaniu postanowień, zarządzeń, dokumentów i informacji
dotyczących postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego;
2)
służy udostępnianiu danych zawartych w postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach
i informacjach, dotyczących postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego, obwieszczonych
w Rejestrze w odniesieniu do danego podmiotu;
3)
umożliwia składanie pism i dokumentów oraz dokonywanie doręczeń;
4)
wspomaga organizację pracy i prowadzenie postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego;
5)
służy udostępnianiu wzorów pism procesowych i dokumentów określonych w ustawie.
3.
Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym administrowanym i udostępnianym
przez Ministra Sprawiedliwości.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, organizację Rejestru, sposób
zamieszczania i obwieszczania postanowień, zarządzeń, dokumentów i informacji dotyczących
postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego, sposób udostępniania danych, o
których mowa w ust. 2 pkt 2, i szczegółową treść tych danych, sposób składania pism
i dokumentów oraz dokonywania doręczeń, w tym wymogi techniczne niezbędne do składania
dokumentów za pośrednictwem Rejestru, sposób i zakres wspomagania organizacji pracy
i prowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego oraz sposób udostępniania
wzorów pism procesowych i dokumentów określonych w ustawie, mając na uwadze konieczność
zapewnienia dostępu do Rejestru organom i uczestnikom postępowania restrukturyzacyjnego
i upadłościowego oraz osobom zainteresowanym, z rozróżnieniem zakresu informacji ujawnianych
publicznie oraz dostępnych jedynie dla uczestników i organów postępowania, konieczność
zapewnienia kompletności danych zawartych w Rejestrze oraz ich niezwłocznej aktualizacji
wskutek obwieszczania i zamieszczania postanowień, zarządzeń, dokumentów i informacji
dotyczących postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego, potrzebę zapewnienia
czytelności oraz przejrzystości danych prezentowanych w Rejestrze, łatwość jego użytkowania
oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzanych danych.
Rozdział 2
Podstawy otwarcia postępowania
Art. 6.
1.
Postępowanie restrukturyzacyjne może być prowadzone wobec dłużnika niewypłacalnego
lub zagrożonego niewypłacalnością.
2.
Przez dłużnika niewypłacalnego należy rozumieć dłużnika niewypłacalnego w rozumieniu
ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe , zwanej dalej „Prawem upadłościowym”.
3.
Przez dłużnika zagrożonego niewypłacalnością należy rozumieć dłużnika, którego sytuacja
ekonomiczna wskazuje, że w niedługim czasie może stać się niewypłacalny.
Art. 7.
1.
O ile ustawa nie stanowi inaczej, postępowanie restrukturyzacyjne wszczyna się na
wniosek restrukturyzacyjny złożony przez dłużnika.
2.
Przez wniosek restrukturyzacyjny należy rozumieć wniosek o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego
oraz wniosek o zatwierdzenie układu przyjętego w postępowaniu o zatwierdzenie układu.
Art. 8.
1.
Sąd odmawia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli skutkiem tego postępowania
byłoby pokrzywdzenie wierzycieli.
2.
Sąd odmawia otwarcia postępowania układowego lub sanacyjnego również, jeżeli nie została
uprawdopodobniona zdolność dłużnika do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania
i zobowiązań powstałych po jego otwarciu.
Rozdział 3
Plan restrukturyzacyjny
Art. 9.
Wstępny plan restrukturyzacyjny zawiera co najmniej:
1)
analizę przyczyn trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika;
2)
wstępny opis i przegląd planowanych środków restrukturyzacyjnych i związanych z nimi
kosztów;
3)
wstępny harmonogram wdrożenia środków restrukturyzacyjnych.
Art. 10.
1.
Plan restrukturyzacyjny zawiera co najmniej:
1)
opis przedsiębiorstwa dłużnika wraz z informacją o aktualnym oraz przyszłym stanie
podaży i popytu w sektorze rynku, na którym przedsiębiorstwo działa;
2)
analizę przyczyn trudnej sytuacji ekonomicznej dłużnika;
3)
prezentację proponowanej przyszłej strategii prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika
oraz informację na temat poziomu i rodzaju ryzyka;
4)
pełny opis i przegląd planowanych środków restrukturyzacyjnych i związanych z nimi
kosztów;
5)
harmonogram wdrożenia środków restrukturyzacyjnych oraz ostateczny termin wdrożenia
planu restrukturyzacyjnego;
6)
informację o zdolnościach produkcyjnych przedsiębiorstwa dłużnika, w szczególności
o ich wykorzystaniu i redukcji;
7)
opis metod i źródeł finansowania, w tym wykorzystania dostępnego kapitału, sprzedaży
aktywów w celu finansowania restrukturyzacji, finansowych zobowiązań udziałowców i
osób trzecich, w szczególności banków lub innych kredytodawców, wielkości udzielonej
i wnioskowanej pomocy publicznej oraz pomocy de minimis lub pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie i wykazania zapotrzebowania na nią;
8)
projektowane zyski i straty na kolejne pięć lat oparte na co najmniej dwóch prognozach;
9)
imiona i nazwiska osób odpowiedzialnych za wykonanie układu;
10)
imiona i nazwiska autorów planu restrukturyzacyjnego;
11)
datę sporządzenia planu restrukturyzacyjnego.
2.
Plan restrukturyzacyjny może być ograniczony, jeżeli z uwagi na wielkość lub charakter
przedsiębiorstwa dłużnika ustalenie wszystkich informacji wymienionych w ust. 1 nie
jest możliwe albo nie jest niezbędne do dokonania oceny możliwości wykonania układu.
Ograniczenie planu restrukturyzacyjnego wymaga uzasadnienia.
3.
Plan restrukturyzacyjny składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach, za zgodą sędziego-komisarza, nadzorca sądowy
albo zarządca może zlecić sporządzenie planu restrukturyzacyjnego osobom trzecim.
Rozdział 4
Zbieg postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego
Art. 11.
W przypadku złożenia wniosku restrukturyzacyjnego i wniosku o ogłoszenie upadłości,
w pierwszej kolejności rozpoznaje się wniosek restrukturyzacyjny.
Art. 12.
1.
Sąd restrukturyzacyjny niezwłocznie po powzięciu wiadomości o złożeniu wniosku o ogłoszenie
upadłości zawiadamia sąd upadłościowy o złożeniu wniosku restrukturyzacyjnego.
2.
Sąd upadłościowy wstrzymuje rozpoznanie wniosku o ogłoszenie upadłości do czasu wydania
prawomocnego orzeczenia w sprawie wniosku restrukturyzacyjnego. Wstrzymanie rozpoznania
wniosku o ogłoszenie upadłości nie wyłącza możliwości zabezpieczenia majątku.
3.
W przypadku gdy wstrzymaniu rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości sprzeciwia
się interes ogółu wierzycieli, sąd upadłościowy wydaje postanowienie o przejęciu wniosku
restrukturyzacyjnego do wspólnego rozpoznania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości i
rozstrzygnięcia jednym postanowieniem. Sąd upadłościowy rozpoznaje wnioski w składzie
właściwym do rozpoznania wniosku o ogłoszenie upadłości.
4.
Jeżeli przejęcie wniosku restrukturyzacyjnego do wspólnego rozpoznania z wnioskiem
o ogłoszenie upadłości prowadziłoby do znacznego opóźnienia wydania orzeczenia w przedmiocie
ogłoszenia upadłości, ze szkodą dla wierzycieli, a podstawy restrukturyzacji przedstawione
przez dłużnika we wniosku restrukturyzacyjnym są znane sądowi upadłościowemu, sąd
upadłościowy nie wydaje postanowienia o przejęciu wniosku restrukturyzacyjnego do
wspólnego rozpoznania z wnioskiem o ogłoszenie upadłości i rozpoznaje wniosek o ogłoszenie
upadłości, o czym zawiadamia sąd restrukturyzacyjny.
Art. 13.
Jeżeli została ogłoszona upadłość dłużnika, sąd restrukturyzacyjny wstrzymuje rozpoznanie
wniosku restrukturyzacyjnego do czasu uprawomocnienia się postanowienia o ogłoszeniu
upadłości. Sąd restrukturyzacyjny odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie
układu albo odmawia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w przypadku uprawomocnienia
się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. W przypadku uchylenia postanowienia o ogłoszeniu
upadłości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przepisy art. 11 i art. 12
ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.
Dział II
Sąd i sędzia-komisarz
Rozdział 1
Sąd
Art. 14.
1.
Sprawy w postępowaniu restrukturyzacyjnym rozpoznaje sąd restrukturyzacyjny. Sądem
restrukturyzacyjnym jest sąd rejonowy - sąd gospodarczy.
2.
Sąd orzeka w składzie jednego sędziego. Rozpoznając zażalenie na postanowienie sędziego-komisarza
oraz w przedmiocie wynagrodzenia nadzorcy sądowego albo zarządcy w postępowaniu układowym
i sanacyjnym, sąd orzeka w składzie trzech sędziów zawodowych.
3.
Po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego w skład sądu nie może wchodzić sędzia-komisarz
ani jego zastępca.
4.
W przypadku uchylenia postanowienia sędziego-komisarza i przekazania sprawy do ponownego
rozpoznania, sędzia-komisarz jest wyłączony od ponownego rozpoznawania tej sprawy.
Wyłączenie to obowiązuje również w przypadku uchylenia postanowienia wydanego w wyniku
ponownego rozpoznania sprawy. W takim przypadku sprawę rozpoznaje zastępca sędziego-komisarza
albo wyznaczony sędzia.
Art. 15.
1.
Sprawy restrukturyzacyjne rozpoznaje sąd właściwy dla głównego ośrodka podstawowej
działalności dłużnika.
2.
Przez główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika należy rozumieć miejsce, w
którym dłużnik regularnie zarządza swoją działalnością o charakterze ekonomicznym
i które jako takie jest rozpoznawalne dla osób trzecich.
3.
W przypadku osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, domniemywa się, że głównym
ośrodkiem jej podstawowej działalności jest miejsce siedziby.
4.
W przypadku osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub zawodową domniemywa
się, że głównym ośrodkiem jej podstawowej działalności jest główne miejsce wykonywania
działalności gospodarczej lub zawodowej.
5.
W przypadku osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej lub zawodowej
domniemywa się, że głównym ośrodkiem podstawowej działalności jest miejsce zwykłego
pobytu tej osoby.
6.
Jeżeli dłużnik nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej głównego ośrodka podstawowej działalności,
właściwy jest sąd miejsca zwykłego pobytu albo siedziby dłużnika, a jeżeli dłużnik
nie ma w Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zwykłego pobytu albo siedziby, właściwy
jest sąd, w którego obszarze znajduje się majątek dłużnika.
Art. 16.
1.
Jeżeli w toku postępowania o zatwierdzenie układu albo otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego
okaże się, że właściwy jest inny sąd, sprawę przekazuje się temu sądowi. Na postanowienie
o przekazaniu sprawy nie przysługuje zażalenie. Postanowienie wiąże sąd, któremu sprawa
została przekazana. Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.
2.
Przekazanie sprawy po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego jest niedopuszczalne.
Art. 17.
Jeżeli postępowanie restrukturyzacyjne zostało otwarte w kilku sądach, dalsze postępowanie
prowadzi sąd, który pierwszy wydał postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego.
Rozdział 2
Sędzia-komisarz
Art. 18.
1.
Po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego czynności sądowe w postępowaniu wykonuje
sędzia-komisarz, z wyjątkiem czynności, dla których właściwy jest sąd.
2.
Sędzia-komisarz pełni swoją funkcję do dnia zakończenia postępowania albo uprawomocnienia
się postanowienia o jego umorzeniu.
3.
Jeżeli został złożony uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego albo
ogłoszenie upadłości, sędzia-komisarz pełni swoją funkcję do dnia otwarcia postępowania
sanacyjnego albo ogłoszenia upadłości albo uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu
albo odrzuceniu wniosku, albo umorzeniu postępowania o otwarcie postępowania sanacyjnego
albo ogłoszenie upadłości.
4.
Jeżeli do wykonania określonej czynności właściwy jest sędzia-komisarz, a czynność
ta ma być wykonana po dniu zakończenia postępowania albo uprawomocnienia się postanowienia
o umorzeniu postępowania, właściwy do jej wykonania jest sąd.
Art. 19.
1.
Sędzia-komisarz kieruje tokiem postępowania restrukturyzacyjnego, sprawuje nadzór
nad czynnościami nadzorcy sądowego i zarządcy, oznacza czynności, których wykonywanie
przez nadzorcę sądowego albo zarządcę jest niedopuszczalne bez jego zezwolenia lub
bez zezwolenia rady wierzycieli, jak również zwraca uwagę na popełnione przez nich
uchybienia.
2.
Sędzia-komisarz i nadzorca albo zarządca mogą porozumiewać się w sprawach dotyczących
postępowania restrukturyzacyjnego bezpośrednio oraz z użyciem środków bezpośredniego
porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
Art. 20.
Sędzia-komisarz w zakresie swoich czynności ma prawa i obowiązki sądu i przewodniczącego.
Art. 21.
1.
W uzasadnionych przypadkach sąd powołuje zastępcę sędziego-komisarza.
2.
Zastępca sędziego-komisarza wykonuje czynności sędziego-komisarza, jeżeli ustawa tak
stanowi oraz w czasie trwania przemijającej przeszkody do wykonywania tych czynności
przez sędziego-komisarza.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może powołać więcej niż jednego zastępcę
sędziego-komisarza.
4.
Do zastępcy sędziego-komisarza przepisy dotyczące sędziego-komisarza stosuje się odpowiednio.
Art. 22.
Organy administracji publicznej i komornicy sądowi udzielają pomocy sędziemu-komisarzowi
w wykonywaniu jego czynności.
Dział III
Nadzorca i zarządca
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 23.
Postępowanie restrukturyzacyjne prowadzi się z udziałem nadzorcy, którym jest nadzorca
układu albo nadzorca sądowy, albo zarządcy.
Art. 24.
1.
Nadzorcą albo zarządcą może być osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności
prawnych i licencję doradcy restrukturyzacyjnego wydawaną na zasadach i w trybie określonych
w ustawie z dnia 15 czerwca 2007 r. o licencji doradcy restrukturyzacyjnego (Dz. U.
z 2016 r. poz. 883), zwanej dalej „ustawą o licencji doradcy restrukturyzacyjnego”,
albo spółka handlowa, której wspólnicy ponoszący odpowiedzialność za zobowiązania
spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem albo członkowie zarządu reprezentujący
spółkę posiadają taką licencję.
2.
Nadzorcą albo zarządcą nie może być osoba fizyczna albo spółka handlowa, która jest:
1)
wierzycielem lub dłużnikiem dłużnika;
2)
małżonkiem, wstępnym, zstępnym, jednym z rodzeństwa, powinowatym dłużnika lub jego
wierzyciela w tej samej linii czy stopniu;
3)
osobą pozostającą z dłużnikiem w stosunku przysposobienia lub małżonkiem tej osoby
albo osobą pozostającą z dłużnikiem w faktycznym związku, prowadzącą z nim wspólnie
gospodarstwo domowe;
4)
lub była zatrudniona przez dłużnika na podstawie stosunku pracy albo wykonywała pracę
lub świadczyła usługi na rzecz dłużnika na podstawie innego stosunku prawnego, z wyjątkiem
wykonywania na rzecz dłużnika czynności doradztwa restrukturyzacyjnego, o których
mowa w ustawie o licencji doradcy restrukturyzacyjnego;
5)
lub była członkiem organu, prokurentem lub pełnomocnikiem dłużnika albo jest lub w
okresie dwóch lat przed dniem złożenia wniosku restrukturyzacyjnego była wspólnikiem
albo akcjonariuszem dłużnika posiadającym udziały albo akcje w wysokości wyższej niż
5% kapitału zakładowego dłużnika lub wierzyciela;
6)
lub była spółką powiązaną z dłużnikiem lub jest lub była członkiem organu, prokurentem
lub pełnomocnikiem takiej spółki albo jest lub w okresie dwóch lat przed dniem złożenia
wniosku restrukturyzacyjnego była wspólnikiem albo akcjonariuszem posiadającym udziały
albo akcje w wysokości wyższej niż 5% kapitału zakładowego spółki powiązanej z dłużnikiem.
3.
Powołanie osoby, która była nadzorcą, jako zarządcy w postępowaniu dotyczącym tego
samego dłużnika jest niedopuszczalne.
4.
Przeszkody, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, trwają mimo ustania małżeństwa lub
przysposobienia.
5.
Nadzorca i zarządca niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności
przed sądem lub sędzią-komisarzem, składają do akt postępowania oświadczenie, że nie
zachodzą przeszkody, o których mowa w ust. 2 i 3.
Art. 25.
1.
Nadzorca i zarządca odpowiadają za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego wykonywania
obowiązków.
2.
Nadzorca i zarządca niezwłocznie, nie później niż wraz z podjęciem pierwszej czynności
przed sądem lub sędzią-komisarzem, składają do akt postępowania dokument potwierdzający
zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku
z pełnieniem funkcji. Koszty ubezpieczenia nie stanowią kosztów postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 26.
1.
Nadzorca informuje dłużnika o dostępnych dla dłużnika źródłach finansowania, w tym
pomocy publicznej, a także współpracuje z dłużnikiem w celu uzyskania tego finansowania.
2.
Jeżeli istnieje taka potrzeba i możliwość, zarządca podejmuje działania w celu uzyskania
dodatkowego źródła finansowania działalności dłużnika, w tym uzyskania pomocy publicznej.
Art. 27.
1.
Nadzorca sądowy i zarządca pełnią swoje funkcje do dnia zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego
albo uprawomocnienia się postanowienia o jego umorzeniu.
2.
Jeżeli został złożony uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego albo
uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości, nadzorca sądowy i zarządca pełnią swoje
funkcje do dnia otwarcia postępowania sanacyjnego albo ogłoszenia upadłości, albo
do dnia uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu uproszczonego wniosku albo jego
odrzuceniu, albo umorzeniu postępowania o otwarcie postępowania sanacyjnego albo ogłoszenie
upadłości.
3.
W postanowieniu, w którym powołuje się nadzorcę sądowego albo zarządcę, wskazuje się
numer licencji doradcy restrukturyzacyjnego osoby powołanej do pełnienia funkcji nadzorcy
sądowego albo zarządcy lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym spółki powołanej do
pełnienia tej funkcji.
Art. 28.
1.
Sąd zmienia nadzorcę sądowego albo zarządcę:
1)
na jego wniosek;
2)
w przypadku cofnięcia albo zawieszenia praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego
osobie fizycznej albo wspólnikom ponoszącym odpowiedzialność za zobowiązania spółki
będącej nadzorcą sądowym albo zarządcą bez ograniczenia całym swoim majątkiem albo
członkom zarządu reprezentującym taką spółkę;
3)
na podstawie uchwały rady wierzycieli podjętej w trybie określonym w art. 133 ust.
2;
4)
na wniosek dłużnika, do którego dołączono pisemną zgodę wierzyciela lub wierzycieli
mających łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności, z wyłączeniem wierzycieli określonych
w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, sąd może odmówić powołania wskazanej osoby,
jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny, w szczególności jeżeli jest oczywiste, że wskazana
osoba nie daje rękojmi należytego wykonywania obowiązków.
3.
Zmiana na wniosek dłużnika nadzorcy sądowego albo zarządcy powołanego na podstawie
uchwały rady wierzycieli podjętej w trybie określonym w art. 133 ust. 2 jest niedopuszczalna.
Art. 29.
1.
Sąd stwierdza wygaśnięcie funkcji nadzorcy sądowego albo zarządcy w przypadku:
1)
jego śmierci;
2)
utraty przez niego pełnej zdolności do czynności prawnych;
3)
gdy w składzie organów spółki będącej nadzorcą sądowym albo zarządcą zachodzą braki
uniemożliwiające jej działanie.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w postanowieniu wskazuje się datę śmierci
nadzorcy sądowego albo zarządcy.
3.
Odpis prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu wygaśnięcia funkcji nadzorcy sądowego
albo zarządcy doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 30.
1.
Sędzia-komisarz upomina nadzorcę sądowego albo zarządcę, który nie wykonuje albo nienależycie
wykonuje swoje obowiązki.
2.
W przypadku istotnego uchybienia albo braku poprawy w wykonywaniu obowiązków mimo
upomnienia, sędzia-komisarz nakłada na nadzorcę sądowego albo zarządcę grzywnę w wysokości
od 1000 zł do 30 000 zł, biorąc pod uwagę stopień oraz wagę uchybienia.
3.
W przypadku rażącego uchybienia albo braku poprawy w wykonywaniu obowiązków mimo nałożonej
grzywny lub w przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w art. 24 ust. 5 i
art. 25 ust. 2, mimo wezwania do ich spełnienia w terminie tygodnia, sąd odwołuje
nadzorcę sądowego albo zarządcę. Odpis prawomocnego postanowienia doręcza się Ministrowi
Sprawiedliwości.
4.
Sąd wysłuchuje nadzorcę sądowego albo zarządcę przed ich odwołaniem. W przypadku uprawdopodobnienia
podstaw do odwołania nadzorcy sądowego albo zarządcy sąd może do czasu wydania postanowienia
w przedmiocie odwołania zawiesić nadzorcę sądowego albo zarządcę w wykonywaniu jego
czynności, powołując tymczasowego nadzorcę sądowego albo tymczasowego zarządcę, do
których przepisy o nadzorcy sądowym albo zarządcy stosuje się odpowiednio.
5.
Na postanowienie sądu w przedmiocie odwołania nadzorcy sądowego albo zarządcy oraz
postanowienie sędziego-komisarza w przedmiocie upomnienia lub nałożenia grzywny na
nadzorcę sądowego albo zarządcę, przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również
nadzorcy sądowemu albo zarządcy.
6.
Sąd powołuje nadzorcę sądowego albo zarządcę po uprawomocnieniu się postanowienia
o odwołaniu, o którym mowa w ust. 3. Do czasu powołania nadzorcy sądowego albo zarządcy
sąd powołuje tymczasowego nadzorcę sądowego albo tymczasowego zarządcę, do których
przepisy o nadzorcy sądowym albo zarządcy stosuje się odpowiednio.
Art. 31.
1.
Nadzorca sądowy i zarządca składają sędziemu-komisarzowi sprawozdania ze swoich czynności
za każdy miesiąc kalendarzowy pełnienia funkcji.
2.
Sprawozdanie z czynności nadzorcy sądowego obejmuje co najmniej wskazanie:
1)
czy dłużnik reguluje zobowiązania powstałe po otwarciu przyspieszonego postępowania
układowego lub postępowania układowego;
2)
przedstawionych przez dłużnika wpływów i wydatków oraz wysokości środków pieniężnych
zgromadzonych w kasie i na rachunkach bankowych na początku i końcu okresu sprawozdawczego;
3)
czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu, na które nadzorca sądowy wyraził
zgodę.
3.
Sprawozdanie z czynności zarządcy obejmuje co najmniej wskazanie i omówienie etapu
przygotowywania lub realizacji planu restrukturyzacyjnego oraz wskazanie, czy zarządca
reguluje zobowiązania powstałe po otwarciu postępowania sanacyjnego.
4.
Sędzia-komisarz może wyznaczyć inne terminy składania sprawozdań z czynności oraz
określić dodatkowe wymogi co do treści tych sprawozdań.
Art. 32.
1.
Zarządca składa sędziemu-komisarzowi co miesiąc kalendarzowy sprawozdanie rachunkowe.
Sprawozdanie rachunkowe obejmuje co najmniej wskazanie źródła i wysokości poszczególnych
wpływów i wydatków oraz wysokości środków pieniężnych zgromadzonych w kasie i na rachunkach
bankowych na początku i końcu okresu sprawozdawczego.
2.
Sędzia-komisarz może wyznaczyć inne terminy składania sprawozdań rachunkowych oraz
określić dodatkowe wymogi co do ich treści.
3.
Sędzia-komisarz zatwierdza sprawozdanie rachunkowe, odmawia uznania określonego wydatku
lub dokonuje odpowiedniego sprostowania oraz orzeka o zwrocie do masy sanacyjnej kwoty
niezatwierdzonej.
4.
Na postanowienie sędziego-komisarza przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również
zarządcy.
5.
Prawomocne postanowienie zobowiązujące zarządcę do zwrotu do masy sanacyjnej kwoty
niezatwierdzonej stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko zarządcy.
Art. 33.
1.
Po wykonaniu wszystkich obowiązków zarządca składa sprawozdanie końcowe, które obejmuje
co najmniej wskazanie, w jakim stopniu został zrealizowany plan restrukturyzacyjny
oraz czy zarządca wydał dłużnikowi cały majątek i dokumenty.
2.
Sprawozdanie końcowe zatwierdza sąd. Sąd odmawia zatwierdzenia sprawozdania końcowego
w całości lub części, jeżeli zarządca dokonał czynności niezgodnych z prawem lub skutkujących
pokrzywdzeniem wierzycieli lub dłużnika albo mimo wezwania nie wykonał w zakreślonym
terminie wszystkich obowiązków.
3.
Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również zarządcy.
4.
Prawomocne postanowienie o odmowie zatwierdzenia sprawozdania końcowego w całości
lub części doręcza się Ministrowi Sprawiedliwości.
Art. 34.
1.
Do sprawozdań, o których mowa w art. 32 i art. 33, przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości nie stosuje się.
2.
Sprawozdania, o których mowa w art. 31-33, składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza
w Rejestrze.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania z czynności
nadzorcy sądowego i zarządcy, sprawozdania rachunkowego i sprawozdania końcowego zarządcy,
mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie w sprawozdaniach jest niezbędne
dla prawidłowego sprawowania nadzoru nad nadzorcą sądowym albo zarządcą, oceny stanu
przedsiębiorstwa oraz nakładu pracy nadzorcy sądowego albo zarządcy, a także czytelność
oraz kompletność sprawozdań.
Rozdział 2
Nadzorca układu
Art. 35.
1.
W postępowaniu o zatwierdzenie układu nadzorca układu jest wybierany przez dłużnika
i pełni swoją funkcję na podstawie umowy zawartej z dłużnikiem.
2.
W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się wynagrodzenie nadzorcy układu.
3.
Umowa, o której mowa w ust. 1, wygasa w przypadku cofnięcia lub zawieszenia praw wynikających
z licencji doradcy restrukturyzacyjnego oraz w przypadku śmierci nadzorcy układu lub
utraty przez niego pełnej zdolności do czynności prawnych. Umowa wygasa również w
przypadku, gdy w terminie dwóch tygodni od dnia jej zawarcia nadzorca układu nie zawrze
umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.
4.
W przypadku wygaśnięcia umowy z przyczyn, o których mowa w ust. 3, dłużnik niezwłocznie
zawiera umowę z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, w celu dalszego
pełnienia funkcji nadzorcy układu.
Art. 36.
1.
Zawarcie umowy z nadzorcą układu nie ogranicza dłużnika w zarządzie jego majątkiem.
2.
Dłużnik udziela nadzorcy układu pełnych i zgodnych z prawdą informacji w celu wykorzystania
w postępowaniu restrukturyzacyjnym oraz udostępnia dokumenty dotyczące swojego majątku
i zobowiązań.
3.
Dłużnik udziela nadzorcy układu informacji, o których mowa w ust. 2, pod rygorem odpowiedzialności
karnej za dostarczanie nieprawdziwych informacji w celu wykorzystania w postępowaniu
restrukturyzacyjnym oraz za zatajanie informacji mających istotne znaczenie dla przeprowadzenia
postępowania restrukturyzacyjnego, o czym poucza go nadzorca układu.
4.
Nadzorca układu nie ponosi odpowiedzialności za prawdziwość informacji dostarczonych
mu przez dłużnika, pouczonego o odpowiedzialności karnej, o której mowa w ust. 3.
Nie zwalnia to nadzorcy układu z obowiązku rzetelnego weryfikowania przedstawionych
informacji, w szczególności w przypadku gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do
ich prawdziwości.
Art. 37.
1.
W ramach sprawowanego nadzoru nadzorca układu może kontrolować czynności dłużnika
dotyczące jego majątku, a także przedsiębiorstwo dłużnika, w tym sprawdzać, czy mienie
dłużnika, które nie stanowi części przedsiębiorstwa, jest dostatecznie zabezpieczone
przed zniszczeniem lub utratą.
2.
Do czynności nadzorcy układu należy w szczególności:
1)
sporządzenie planu restrukturyzacyjnego;
2)
przygotowanie wspólnie z dłużnikiem propozycji układowych;
3)
sporządzenie spisu wierzytelności oraz spisu wierzytelności spornych;
4)
współpraca z dłużnikiem w zakresie sprawnego i zgodnego z prawem zbierania głosów
przy zachowaniu praw wierzycieli;
5)
złożenie sprawozdania o możliwości wykonania układu.
Rozdział 3
Nadzorca sądowy
Oddział 1
Przepisy ogólne
Art. 38.
1.
Nadzorca sądowy jest powoływany przez sąd w postanowieniu o otwarciu przyspieszonego
postępowania układowego lub postępowania układowego.
2.
Na wniosek dłużnika, do którego dołączono pisemną zgodę wierzyciela lub wierzycieli
mających łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności, z wyłączeniem wierzycieli, o
których mowa w art. 80 ust. 3 oraz art. 116, sąd, w postanowieniu o otwarciu przyspieszonego
postępowania układowego lub postępowania układowego, powołuje do pełnienia funkcji
nadzorcy sądowego osobę spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, wskazaną przez
dłużnika. Sąd może odmówić powołania wskazanej osoby, jeżeli zachodzą uzasadnione
przyczyny, w szczególności jeżeli jest oczywiste, że wskazana osoba nie daje rękojmi
należytego wykonywania obowiązków.
Art. 39.
1.
Po powołaniu nadzorcy sądowego dłużnik może dokonywać czynności zwykłego zarządu.
Na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymagana jest zgoda
nadzorcy sądowego, chyba że ustawa przewiduje zezwolenie rady wierzycieli. Zgoda może
zostać udzielona również po dokonaniu czynności w terminie trzydziestu dni od dnia
jej dokonania. Czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu dokonana bez wymaganej
zgody jest nieważna.
2.
Przepisy art. 36 ust. 2 i 3 oraz art. 37 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 40.
Do czynności nadzorcy sądowego należy w szczególności:
1)
zawiadomienie wierzycieli o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego;
2)
sporządzenie planu restrukturyzacyjnego i spisu wierzytelności;
3)
ocena propozycji układowych, w tym, w razie potrzeby, doradztwo w zakresie ich zmiany
w celu zapewnienia zgodności z prawem i możliwości ich wykonania, podejmowanie działań
w celu złożenia przez wierzycieli możliwie największej liczby ważnych głosów, udział
w zgromadzeniu wierzycieli oraz złożenie opinii o możliwości wykonania układu;
4)
w przyspieszonym postępowaniu układowym - sporządzenie spisu wierzytelności spornych.
Art. 41.
Nadzorca sądowy nie ponosi odpowiedzialności za prawdziwość informacji dostarczonych
mu przez dłużnika, pouczonego o odpowiedzialności karnej za dostarczanie nieprawdziwych
informacji w celu wykorzystania w postępowaniu restrukturyzacyjnym oraz za zatajanie
informacji mających istotne znaczenie dla przeprowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego.
Nie zwalnia to nadzorcy sądowego z obowiązku rzetelnego weryfikowania przedstawionych
informacji, w szczególności w przypadku gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do
ich prawdziwości.
Oddział 2
Wynagrodzenie
Art. 42.
1.
Wynagrodzenie nadzorcy sądowego ustala się jako sumę czterech części składowych, w
granicach od dwukrotności do czterdziestoczterokrotności podstawy wynagrodzenia.
2.
Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:
1)
część zależna od liczby wierzycieli będących uczestnikami postępowania:
a)
jedna podstawa wynagrodzenia - do 10 wierzycieli,
b)
trzy podstawy wynagrodzenia - od 11 do 50 wierzycieli,
c)
sześć podstaw wynagrodzenia - od 51 do 100 wierzycieli,
d)
osiem podstaw wynagrodzenia - od 101 do 500 wierzycieli,
e)
dziesięć podstaw wynagrodzenia - od 501 do 1000 wierzycieli,
f)
dwanaście podstaw wynagrodzenia - powyżej 1000 wierzycieli;
2)
część zależna od sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami
postępowania:
a)
jedna podstawa wynagrodzenia - dla sumy do 100 000,00 zł,
b)
trzy podstawy wynagrodzenia - dla sumy od 100 000,01 zł do 500 000,00 zł,
c)
sześć podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 500 000,01 zł do 1 000 000,00 zł,
d)
osiem podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł,
e)
dziesięć podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 10 000 000,01 zł do 500 000 000,00 zł,
f)
dwanaście podstaw wynagrodzenia - dla sumy przekraczającej 500 000 000,00 zł;
3)
część ustalana przez sąd stosownie do rodzaju postępowania restrukturyzacyjnego, zakresu
czynności podejmowanych przez nadzorcę sądowego w toku postępowania i pracy włożonej
w osiągnięcie celu postępowania - w granicach do dziesięciu podstaw wynagrodzenia;
4)
część ustalana w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych od nadzorcy sądowego postępowanie
układowe trwa dłużej niż dwanaście miesięcy - w granicach do dziesięciu podstaw wynagrodzenia.
3.
Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w
sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego,
ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 43.
1.
Nadzorca sądowy w postępowaniu układowym ma prawo do zaliczek kwartalnych w wysokości
10% wynagrodzenia, obliczonego zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 1 i 2, po upływie pełnego
kwartału pełnienia funkcji, nie wcześniej niż po zatwierdzeniu spisu wierzytelności.
2.
Zaliczkę kwartalną wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez nadzorcę sądowego.
3.
Sędzia-komisarz rozstrzyga postanowieniem spory co do wysokości zaliczek kwartalnych
oraz po upływie pięciu kwartałów pełnienia funkcji przez nadzorcę sądowego orzeka
o dalszych zaliczkach.
Art. 44.
1.
Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia na wniosek nadzorcy sądowego
złożony w terminie tygodnia od dnia złożenia opinii o możliwości wykonania układu
albo doręczenia mu postanowienia o odwołaniu lub zmianie nadzorcy sądowego albo umorzeniu
postępowania. Złożenie wniosku z uchybieniem terminu skutkuje przyznaniem wynagrodzenia
w wysokości dotychczas pobranych zaliczek, chyba że sąd postanowi o przyznaniu niższego
wynagrodzenia i zwrocie części zaliczek. Do dnia wydania postanowienia w przedmiocie
wynagrodzenia nadzorca sądowy może złożyć wniosek o przywrócenie terminu, wykazując,
że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
2.
We wniosku o ustalenie wynagrodzenia podaje się aktualne, według stanu na dzień złożenia
wniosku, informacje o:
1)
liczbie wierzycieli;
2)
sumie wierzytelności;
3)
rodzaju postępowania restrukturyzacyjnego;
4)
zakresie czynności podejmowanych przez nadzorcę sądowego w toku postępowania restrukturyzacyjnego;
5)
pracy włożonej w osiągnięcie celu postępowania restrukturyzacyjnego.
3.
Nadzorca sądowy może do wniosku dołączyć pisemne oświadczenie dłużnika oraz oświadczenia
wierzycieli, zawierające ich stanowisko co do wysokości wynagrodzenia, a także opinię
rady wierzycieli.
Art. 45.
1.
Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia niezwłocznie po zakończeniu albo
prawomocnym umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również nadzorcy sądowemu.
3.
Jeżeli wynagrodzenie ustalono w wysokości niższej niż suma pobranych zaliczek, nadzorca
sądowy zwraca nadwyżkę pobranych zaliczek. O zwrocie orzeka sąd w postanowieniu w
przedmiocie wynagrodzenia.
4.
Prawomocne postanowienie stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko nadzorcy sądowemu oraz
dłużnikowi.
5.
Wynagrodzenie nadzorcy sądowego stanowi wydatek postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 46.
1.
W przypadku prawomocnej odmowy zatwierdzenia układu albo prawomocnego umorzenia postępowania
restrukturyzacyjnego wynagrodzenie nadzorcy sądowego ustala się w wysokości 40% wynagrodzenia
obliczonego zgodnie z art. 42. Wynagrodzenie, w części przewyższającej pobrane zaliczki,
wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez nadzorcę sądowego niezwłocznie
po uprawomocnieniu się postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia.
2.
W przypadku prawomocnego zatwierdzenia układu wynagrodzenie nadzorcy sądowego ustala
się w kwocie nieprzekraczającej wynagrodzenia obliczonego zgodnie z art. 42.
3.
Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, w części przewyższającej pobrane zaliczki,
do wysokości 90% wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez nadzorcę sądowego
niezwłocznie po uprawomocnieniu się postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia. Pozostałą
część wynagrodzenia wypłaca się po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu
wykonania układu.
Art. 47.
Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym lub postępowaniu układowym funkcję
nadzorcy sądowego pełniło kilku nadzorców sądowych, wynagrodzenie rozdziela się między
nich proporcjonalnie do czasu pełnienia tej funkcji w postępowaniu, przy czym sąd
może zdecydować o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału, w szczególności jeżeli
jest to uzasadnione zróżnicowanym wpływem poszczególnych nadzorców sądowych na przyjęcie
układu.
Art. 48.
Jeżeli w toku postępowania sąd odbierze dłużnikowi zarząd własny i ustanowi zarządcę,
sąd przyznaje odrębnie wynagrodzenie nadzorcy sądowemu i odrębnie zarządcy przy uwzględnieniu
zasad przyznawania wynagrodzenia dla każdego z nich oddzielnie przy jednoczesnym proporcjonalnym
zmniejszeniu wynagrodzenia z uwagi na czas pełnienia funkcji przez każdego z nich,
przy czym sąd może zdecydować o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału, w szczególności
jeżeli jest to uzasadnione zróżnicowanym wpływem nadzorcy sądowego i zarządcy na przyjęcie
układu.
Art. 49.
Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie nadzorcy sądowego obowiązanego do rozliczenia
podatku od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług.
Art. 50.
1.
W przypadku śmierci nadzorcy sądowego roszczenie o należne mu wynagrodzenie należy
do spadku po nim.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd orzeka o wynagrodzeniu nadzorcy sądowego
z urzędu.
Rozdział 4
Zarządca
Oddział 1
Przepisy ogólne
Art. 51.
1.
Zarządca jest powoływany przez sąd w postanowieniu o otwarciu postępowania sanacyjnego.
2.
Na wniosek dłużnika, do którego dołączono pisemną zgodę wierzyciela lub wierzycieli
mających łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności, z wyłączeniem wierzycieli, o
których mowa w art. 80 ust. 3 oraz art. 116, sąd, w postanowieniu o otwarciu postępowania
sanacyjnego, powołuje do pełnienia funkcji zarządcy osobę spełniającą wymogi, o których
mowa w art. 24, wskazaną przez dłużnika. Sąd może odmówić powołania wskazanej osoby,
jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny, w szczególności jeżeli jest oczywiste, że wskazana
osoba nie daje rękojmi należytego wykonywania obowiązków.
3.
Do zarządcy powołanego w przyspieszonym postępowaniu układowym lub postępowaniu układowym
przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio.
Art. 52.
1.
Zarządca niezwłocznie obejmuje zarząd masą sanacyjną, zarządza nią, sporządza spis
inwentarza wraz z oszacowaniem oraz sporządza i realizuje plan restrukturyzacyjny.
2.
Spis inwentarza składa się w postaci elektronicznej i zamieszcza w Rejestrze.
3.
Przepisy art. 36 ust. 2 i 3 oraz art. 40 stosuje się odpowiednio.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór spisu inwentarza,
mając na uwadze zakres informacji, których umieszczenie w spisie jest niezbędne dla
oceny składu masy sanacyjnej, a także czytelność oraz kompletność spisu.
Art. 53.
1.
W sprawach dotyczących masy sanacyjnej zarządca dokonuje czynności w imieniu własnym
na rachunek dłużnika.
2.
Zarządca nie odpowiada za zobowiązania zaciągnięte w sprawach dotyczących masy sanacyjnej.
Art. 54.
1.
Zarządca wykonuje obowiązki sprawozdawcze ciążące na dłużniku. Zarządca nie odpowiada
za opóźnienia w realizacji tych obowiązków spowodowane nieprzekazaniem mu dokumentacji
lub przekazaniem dokumentacji nierzetelnej lub niekompletnej.
2.
Obowiązek przekazywania informacji, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych , ciąży na zarządcy.
3.
Dłużnik jest obowiązany do natychmiastowego udostępniania zarządcy posiadanych informacji
i dokumentów pozwalających na wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych. Jeżeli dla dłużnika został ustanowiony kurator w postępowaniu restrukturyzacyjnym,
obowiązek ten ciąży na kuratorze.
Oddział 2
Wynagrodzenie
Art. 55.
1.
Wynagrodzenie zarządcy ustala się jako sumę pięciu części składowych, w granicach
od trzykrotności do dwustuośmiokrotności podstawy wynagrodzenia.
2.
Części składowe wynagrodzenia ustala się według następujących zasad:
1)
część zależna od liczby wierzycieli będących uczestnikami postępowania:
a)
jedna podstawa wynagrodzenia - do 10 wierzycieli,
b)
trzy podstawy wynagrodzenia - od 11 do 50 wierzycieli,
c)
sześć podstaw wynagrodzenia - od 51 do 100 wierzycieli,
d)
dziesięć podstaw wynagrodzenia - od 101 do 500 wierzycieli,
e)
dwanaście podstaw wynagrodzenia - od 501 do 1000 wierzycieli,
f)
dwadzieścia cztery podstawy wynagrodzenia - powyżej 1000 wierzycieli;
2)
część zależna od sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami
postępowania:
a)
jedna podstawa wynagrodzenia - dla sumy do 100 000,00 zł,
b)
trzy podstawy wynagrodzenia - dla sumy od 100 000,01 zł do 500 000,00 zł,
c)
sześć podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 500 000,01 zł do 1 000 000,00 zł,
d)
dziesięć podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł,
e)
dwanaście podstaw wynagrodzenia - dla sumy od 10 000 000,01 zł do 500 000 000,00 zł,
f)
dwadzieścia cztery podstawy wynagrodzenia - dla sumy przekraczającej 500 000 000,00
zł;
3)
część zależna od średniomiesięcznych obrotów osiągniętych w toku postępowania sanacyjnego:
a)
jedna podstawa wynagrodzenia - do 20 000,00 zł,
b)
sześć podstaw wynagrodzenia - od 20 000,01 zł do 100 000,00 zł,
c)
dwanaście podstaw wynagrodzenia - od 100 000,01 zł do 1 000 000,00 zł,
d)
dwadzieścia podstaw wynagrodzenia - od 1 000 000,01 zł do 10 000 000,00 zł,
e)
sześćdziesiąt podstaw wynagrodzenia - od 10 000 000,01 zł do 50 000 000,00 zł,
f)
osiemdziesiąt podstaw wynagrodzenia - powyżej 50 000 000,00 zł;
4)
część ustalana przez sąd, stosownie do:
a)
stopnia poprawy kondycji ekonomicznej przedsiębiorstwa dłużnika, która miała miejsce
w czasie trwania postępowania sanacyjnego, wyrażającego się między innymi w zwiększeniu
przychodów i ograniczeniu kosztów,
b)
podjęcia przez zarządcę innych działań, w szczególności zawarcia umów, które przyniosą
w przyszłości pozytywne ekonomicznie efekty dla dłużnika,
c)
stopnia skomplikowania sytuacji majątkowej i prawnej masy sanacyjnej oraz rodzaju
i zakresu działalności prowadzonej przez dłużnika, w tym liczby pracowników zatrudnianych
przez dłużnika
- w granicach do sześćdziesięciu podstaw wynagrodzenia;
5)
część ustalana w przypadku, gdy z przyczyn niezależnych od zarządcy postępowanie trwa
dłużej niż dwanaście miesięcy - w granicach do dwudziestu podstaw wynagrodzenia.
3.
Przez podstawę wynagrodzenia należy rozumieć przeciętne miesięczne wynagrodzenie w
sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego,
ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Art. 56.
1.
Sąd ustala wynagrodzenie wstępne zarządcy na wniosek zarządcy, złożony po złożeniu
planu restrukturyzacyjnego, w terminie trzydziestu dni od dnia złożenia wniosku.
2.
We wniosku o ustalenie wynagrodzenia wstępnego podaje się aktualne, według stanu na
dzień złożenia wniosku, informacje o:
1)
liczbie wierzycieli;
2)
sumie wierzytelności;
3)
przewidywanych obrotach średniomiesięcznych w toku całego postępowania sanacyjnego;
4)
przewidywanym zgodnie z planem restrukturyzacyjnym stopniu trudności prowadzenia postępowania
i planowanej poprawie kondycji ekonomicznej przedsiębiorstwa dłużnika.
3.
Zarządca może dołączyć do wniosku pisemne oświadczenie dłużnika oraz oświadczenia
wierzycieli, zawierające ich stanowisko co do wysokości wynagrodzenia, a także opinię
rady wierzycieli.
4.
Ustalając wynagrodzenie wstępne, sąd stosuje zasady określone w art. 55, biorąc pod
uwagę wskaźniki podane we wniosku oraz prawdopodobieństwo realizacji planu restrukturyzacyjnego
i przewidywane efekty dla wierzycieli, a także stanowisko dłużnika i wierzycieli,
o ile zostały złożone.
5.
Na postanowienie w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia wstępnego zażalenie przysługuje
wyłącznie dłużnikowi i zarządcy.
Art. 57.
1.
Po ustaleniu wynagrodzenia wstępnego zarządca ma prawo do zaliczek kwartalnych w wysokości
równej 7% wynagrodzenia wstępnego, po upływie pełnego kwartału pełnienia funkcji.
Pierwsza zaliczka może być pobrana nie wcześniej niż przed uprawomocnieniem się postanowienia
o ustaleniu wynagrodzenia wstępnego.
2.
Zaliczkę kwartalną wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez zarządcę.
3.
Sędzia-komisarz orzeka postanowieniem o dalszych zaliczkach kwartalnych po upływie
pięciu kwartałów pełnienia funkcji przez zarządcę.
Art. 58.
1.
Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego na wniosek zarządcy
złożony w terminie tygodnia od dnia złożenia opinii o możliwości wykonania układu
albo doręczenia mu postanowienia o odwołaniu albo zmianie zarządcy albo umorzeniu
postępowania. Złożenie wniosku z uchybieniem terminu skutkuje przyznaniem wynagrodzenia
ostatecznego w wysokości dotychczas pobranych zaliczek, chyba że sąd postanowi o przyznaniu
niższego wynagrodzenia i zwrocie części zaliczek. Do dnia wydania postanowienia w
przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego zarządca może złożyć wniosek o przywrócenie
terminu, wykazując, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
2.
We wniosku o ustalenie wynagrodzenia ostatecznego podaje się aktualne, według stanu
na dzień złożenia wniosku, informacje o:
1)
liczbie wierzycieli;
2)
sumie wierzytelności;
3)
średniomiesięcznych obrotach osiągniętych w toku postępowania sanacyjnego;
4)
stopniu poprawy kondycji ekonomicznej przedsiębiorstwa dłużnika, która miała miejsce
w czasie trwania postępowania sanacyjnego, osiągniętych przychodach i ich zmianie
w stosunku do stanu poprzedzającego objęcie zarządu;
5)
podjęciu innych działań, w szczególności zawarciu umów, które przyniosły w toku postępowania
lub przyniosą w przyszłości pozytywne ekonomicznie efekty dla dłużnika;
6)
stopniu skomplikowania sytuacji majątkowej i prawnej masy sanacyjnej oraz rodzaju
i zakresie działalności prowadzonej przez dłużnika, w tym liczbie pracowników zatrudnianych
przez dłużnika.
3.
Zarządca może do wniosku dołączyć pisemne oświadczenie dłużnika oraz oświadczenia
wierzycieli, zawierające ich stanowisko co do wysokości wynagrodzenia ostatecznego,
a także opinię rady wierzycieli.
Art. 59.
1.
Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego niezwłocznie po
zakończeniu albo prawomocnym umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
W przypadku prawomocnej odmowy zatwierdzenia układu albo prawomocnego umorzenia postępowania
restrukturyzacyjnego wynagrodzenie zarządcy ustala się w wysokości 30% wynagrodzenia
obliczonego zgodnie z art. 55. Wynagrodzenie, w części przewyższającej pobrane zaliczki,
wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez zarządcę niezwłocznie po uprawomocnieniu
się postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia.
3.
W przypadku prawomocnego zatwierdzenia układu wynagrodzenie zarządcy ustala się w
kwocie nieprzekraczającej wynagrodzenia obliczonego zgodnie z art. 55.
4.
Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 3, w części przewyższającej pobrane zaliczki,
do wysokości 85%, wypłaca się na podstawie rachunku wystawionego przez zarządcę niezwłocznie
po uprawomocnieniu się postanowienia o ustaleniu wynagrodzenia. Pozostałą część wynagrodzenia
wypłaca się po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu wykonania układu.
5.
Jeżeli zarządca jest obowiązany wydać dłużnikowi jego majątek na skutek zakończenia
postępowania restrukturyzacyjnego albo uprawomocnienia się postanowienia o jego umorzeniu,
a postanowienie o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego nie jest jeszcze prawomocne,
kwota wynagrodzenia podlega złożeniu do depozytu sądowego w wysokości różnicy między
wynagrodzeniem wnioskowanym a sumą pobranych zaliczek, chyba że sąd, mając na względzie
ważny interes dłużnika, postanowi o ograniczeniu wysokości zabezpieczenia do kwoty
ustalonej w nieprawomocnym postanowieniu o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego.
6.
O złożeniu kwoty wynagrodzenia do depozytu orzeka sąd w składzie jednoosobowym na
wniosek zarządcy. Przepisów art. 6933 §1 i 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego , zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”, nie stosuje się. O wydaniu kwoty
wynagrodzenia z depozytu orzeka sąd w składzie jednoosobowym po prawomocnym ustaleniu
wynagrodzenia ostatecznego.
7.
Jeżeli wynagrodzenie ostateczne ustalono w wysokości niższej niż suma pobranych zaliczek,
zarządca zwraca nadwyżkę pobranych zaliczek. O zwrocie orzeka sąd w postanowieniu
o ustaleniu wynagrodzenia ostatecznego.
8.
Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia ostatecznego przysługuje zażalenie. Zażalenie
przysługuje również zarządcy.
9.
Prawomocne postanowienie stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko zarządcy oraz dłużnikowi.
10.
Wynagrodzenie zarządcy stanowi wydatek postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 60.
Jeżeli w postępowaniu sanacyjnym funkcję zarządcy pełniło kilku zarządców, wynagrodzenie
rozdziela się między nich proporcjonalnie do czasu pełnienia tej funkcji w postępowaniu,
przy czym sąd może zdecydować o odstąpieniu od proporcjonalnego podziału, w szczególności
jeżeli jest to uzasadnione zróżnicowanym wpływem poszczególnych zarządców na zaistnienie
okoliczności, o których mowa w art. 55 ust. 2 pkt 4, oraz na przyjęcie układu.
Art. 61.
1.
Wynagrodzenie zarządcy może zostać również ustalone odrębną uchwałą zgromadzenia wierzycieli,
podejmowaną wraz z uchwałą w przedmiocie przyjęcia układu, z zastosowaniem tych samych
wymogów co do kworum oraz wymaganych większości.
2.
Wynagrodzenie ustalone uchwałą zgromadzenia wierzycieli nie może być niższe niż obliczone
zgodnie z art. 55 ust. 2 pkt 1-3. Na wynagrodzenie zalicza się zaliczki pobrane przez
zarządcę zgodnie z art. 57.
3.
Uchwała o ustaleniu wynagrodzenia zarządcy może być poddana pod głosowanie wyłącznie
po złożeniu przez dłużnika oświadczenia o jej poparciu.
4.
Jeżeli uchwała o ustaleniu wynagrodzenia zarządcy przewiduje wynagrodzenie nie wyższe
niż 150% wynagrodzenia obliczonego zgodnie z art. 55, oświadczenie dłużnika, o którym
mowa w ust. 3, nie jest wymagane.
5.
W przypadku nieprzyjęcia układu albo prawomocnej odmowy zatwierdzenia przyjętego układu
uchwała zgromadzenia wierzycieli o ustaleniu wynagrodzenia zarządcy traci moc. W takim
przypadku oraz w sytuacji, gdy na zgromadzeniu wierzycieli nie podjęto uchwały o ustaleniu
wynagrodzenia, zarządca składa wniosek o ustalenie wynagrodzenia ostatecznego w terminie
tygodnia od dnia zgromadzenia wierzycieli albo od doręczenia mu postanowienia o odmowie
zatwierdzenia układu.
6.
Sąd, zatwierdzając układ, wydaje również postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia
uchwały ustalającej wynagrodzenie zarządcy.
7.
Postanowienie podlega zaskarżeniu w trybie i terminach przewidzianych dla zaskarżenia
postanowienia o zatwierdzeniu układu. Zażalenie przysługuje również zarządcy.
8.
Sąd może odmówić zatwierdzenia uchwały o ustaleniu wynagrodzenia zarządcy, jeżeli
jest niezgodna z prawem lub narusza istotne interesy zarządcy lub wierzycieli, którzy
głosowali przeciw tej uchwale oraz zgłosili zastrzeżenia w trybie
i terminie przewidzianym dla zastrzeżeń przeciwko układowi, lub narusza istotne interesy
dłużnika, który sprzeciwił się jej podjęciu. W takim przypadku zarządca składa wniosek
o ustalenie wynagrodzenia ostatecznego w terminie tygodnia od dnia doręczenia mu postanowienia
o odmowie zatwierdzenia uchwały.
9.
Do wynagrodzenia ustalonego uchwałą zgromadzenia wierzycieli przepisy art. 59 ust.
4-7 stosuje się odpowiednio.
Art. 62.
W przypadku odebrania zarządu dłużnikowi w przyspieszonym postępowaniu układowym lub
w postępowaniu układowym do wynagrodzenia zarządcy przepisy o wynagrodzeniu zarządcy
w postępowaniu sanacyjnym stosuje się odpowiednio.
Art. 63.
Wynagrodzenie i zaliczki na wynagrodzenie zarządcy obowiązanego do rozliczenia podatku
od towarów i usług podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług.
Art. 64.
1.
W przypadku śmierci zarządcy roszczenie o należne mu wynagrodzenie należy do spadku
po nim.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sąd orzeka o wynagrodzeniu zarządcy z urzędu.
Dział IV
Uczestnicy postępowania
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 65.
1.
Uczestnikami postępowania restrukturyzacyjnego są:
1)
dłużnik;
2)
wierzyciel osobisty dłużnika, któremu przysługuje wierzytelność bezsporna;
3)
wierzyciel osobisty dłużnika, któremu przysługuje wierzytelność sporna i który uprawdopodobnił
swoją wierzytelność oraz został dopuszczony do udziału w sprawie przez sędziego-komisarza.
2.
Przez wierzyciela należy rozumieć osobę uprawnioną do żądania od dłużnika świadczenia.
3.
Przez świadczenie należy rozumieć również świadczenie składek na ubezpieczenia społeczne
oraz innych danin publicznych.
4.
Przez wierzyciela osobistego, któremu przysługuje wierzytelność bezsporna, należy
rozumieć wierzyciela osobistego, który został wskazany przez dłużnika w spisie wierzycieli
załączonym do wniosku restrukturyzacyjnego lub którego wierzytelność została stwierdzona
tytułem egzekucyjnym lub który został umieszczony w spisie wierzytelności.
5.
Przez wierzytelność sporną należy rozumieć wierzytelność inną niż wskazana w ust.
4, która została skonkretyzowana co do zakresu świadczenia dłużnika i podstawy faktycznej,
w szczególności wierzytelność, co do której dłużnik został wezwany do spełnienia świadczenia,
zawezwano dłużnika do próby ugodowej, wytoczono powództwo przeciwko dłużnikowi albo
podniesiono zarzut potrącenia w sprawie wszczętej przez dłużnika, albo co do której
toczy się postępowanie przed sądem polubownym oraz wierzytelność, o której mowa w
art. 90 ust. 2.
6.
Dopuszczenie do udziału w sprawie wierzyciela, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może
nastąpić na wniosek wierzyciela albo z urzędu. W przypadku dopuszczenia wierzyciela
do udziału w sprawie na jego wniosek, dopuszczenie wywołuje skutek od dnia złożenia
wniosku.
7.
Wierzyciel nieumieszczony w spisie wierzytelności traci uprawnienia uczestnika postępowania
z dniem uprawomocnienia się postanowienia o oddaleniu jego sprzeciwu lub bezskutecznego
upływu terminu do jego złożenia albo uprawomocnienia się postanowienia uwzględniającego
sprzeciw co do umieszczenia jego wierzytelności.
Art. 66.
1.
Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego nie ma wpływu na zdolność prawną oraz zdolność
do czynności prawnych dłużnika.
2.
Po wydaniu przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego przedsiębiorca
występuje w obrocie pod dotychczasową firmą z dodaniem oznaczenia „w restrukturyzacji”.
Art. 67.
1.
W postępowaniu restrukturyzacyjnym dłużnik sprawuje zarząd własny swoim majątkiem,
chyba że został ustanowiony zarządca. Zarząd własny, w zakresie określonym w art.
39 ust. 1, dłużnik sprawuje pod nadzorem nadzorcy sądowego.
2.
Czynności prawne dokonane przez dłużnika dotyczące mienia, wobec którego dłużnik utracił
prawo zarządu, są nieważne.
3.
Spełnienie świadczenia do rąk dłużnika pozbawionego prawa zarządu, dokonane po obwieszczeniu
o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego, nie zwalnia z obowiązku spełnienia świadczenia
do rąk zarządcy, chyba że równowartość świadczenia wpłynęła do masy układowej albo
sanacyjnej.
4.
Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, do czynności, które podlegają ujawnieniu
w księdze wieczystej i rejestrach, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się.
5.
Jeżeli zawarcie umowy lub ustanowienie zabezpieczenia finansowego nastąpiło w dniu
otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, a uprawniony z zabezpieczenia wykaże,
że nie wiedział i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć o otwarciu
postępowania restrukturyzacyjnego, do ustanowienia zabezpieczenia finansowego zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych przepisu ust. 2 nie stosuje się. Do zabezpieczenia ustanowionego w związku z uczestnictwem
w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu
ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami , na rzecz podmiotu prowadzącego ten system lub na rzecz uczestnika tego systemu przepisu
ust. 2 nie stosuje się.
Art. 68.
1.
Jeżeli po złożeniu wniosku restrukturyzacyjnego dłużnik utracił zdolność procesową
i nie działa za niego przedstawiciel ustawowy, a także jeżeli w składzie organów dłużnika
będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,
której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zachodzą braki uniemożliwiające ich
działanie, sędzia-komisarz, a przed dniem otwarcia postępowania sąd, ustanawia kuratora.
Jeżeli dla dłużnika ustanowiono kuratora na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym albo na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, kuratora tego powołuje się na kuratora, o którym mowa w niniejszym przepisie.
2.
Kurator ustanowiony w postępowaniu o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego pełni
swoją funkcję również po otwarciu tego postępowania.
3.
Ustanowienie kuratora na podstawie ust. 1 nie stanowi przeszkody do usunięcia, na
podstawie zasad ogólnych, braku zdolności procesowej albo braków w składzie organów
uniemożliwiających ich działanie. Po ich uzupełnieniu ustanowienie kuratora według
przepisów niniejszego działu traci moc.
4.
Kurator ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na skutek nienależytego wykonywania
obowiązków.
Art. 69.
1.
Kuratorowi przysługuje prawo do wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków.
2.
Wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie art. 68 ust. 1 ustala sędzia-komisarz, a przed otwarciem postępowania sąd, w wysokości
stosownej do nakładu pracy kuratora, stosując odpowiednio przepisy o wynagrodzeniu
kuratora ustanowionego na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r.
o Krajowym Rejestrze Sądowym.
3.
Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków przysługuje zażalenie.
Zażalenie przysługuje również kuratorowi.
Art. 70.
Wynagrodzenie kuratora obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa
się o kwotę podatku od towarów i usług.
Art. 71.
Koszty działania kuratora obciążają dłużnika. Jeżeli dłużnik na wezwanie kuratora
nie pokrył tych kosztów, sędzia-komisarz na wniosek kuratora nakazuje tymczasową wypłatę
sumy kosztów ze środków Skarbu Państwa i ich ściągnięcie od dłużnika w trybie przepisów
Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji opłat sądowych.
Art. 72.
1.
W przypadku śmierci dłużnika jego spadkobierca staje się uczestnikiem postępowania
restrukturyzacyjnego. Dla zabezpieczenia praw spadkobiercy sędzia-komisarz z urzędu
ustanawia kuratora, do którego przepisy art. 68-71 stosuje się.
2.
Ustanowienie kuratora traci moc po wstąpieniu do postępowania spadkobiercy dłużnika,
który wykazał swoje prawa prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku,
europejskim poświadczeniem spadkowym albo zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia.
Do spadkobiercy przepisy o prawach i obowiązkach dłużnika stosuje się odpowiednio.
3.
W przypadku ustanowienia kuratora spadku przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 73.
Z dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego w stosunku do jednego z małżonków
pozostających w ustroju wspólności majątkowej majątek wspólny małżonków wchodzi do
masy układowej albo sanacyjnej i podlega nadzorowi nadzorcy sądowego albo zarządowi
zarządcy. Przepisy art. 341iart. 36-39 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy stosuje się.
Art. 74.
Ustanowienie rozdzielności majątkowej po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego
z datą wcześniejszą niż dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego jest niedopuszczalne.
Art. 75.
1.
Jeżeli wierzyciel nie ma zdolności procesowej i nie działa za niego przedstawiciel
ustawowy, a także jeżeli w składzie organów wierzyciela będącego osobą prawną lub
inną jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa
przyznaje zdolność prawną, zachodzą braki uniemożliwiające ich działanie, sędzia-komisarz
może, jeżeli przyczyni się to do usprawnienia postępowania, ustanowić dla niego kuratora,
który działa za wierzyciela w postępowaniu restrukturyzacyjnym. Jeżeli dla wierzyciela
ustanowiono kuratora na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym albo na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, kuratora tego powołuje się na kuratora, o którym mowa w niniejszym przepisie.
2.
Przepisy art. 68 ust. 2-4, art. 69 i art. 70 stosuje się odpowiednio.
3.
Koszty działania kuratora obciążają wierzyciela. Przepis art. 71 zdanie drugie stosuje
się odpowiednio.
Rozdział 2
Spis wierzytelności
Art. 76.
1.
Spis wierzytelności obejmuje wierzytelności osobiste w stosunku do dłużnika powstałe
przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
Umieszczenie wierzytelności w spisie wierzytelności określa sumę, z którą wierzyciel
uczestniczy w postępowaniu restrukturyzacyjnym.
Art. 77.
1.
Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte postępowanie
restrukturyzacyjne, w szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków
lub składek na ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy prawa proporcjonalnemu podziałowi
na część traktowaną jak wierzytelność powstała przed dniem otwarcia postępowania oraz
część traktowaną jak wierzytelność powstająca po dniu otwarcia postępowania.
2.
Jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego dłużnika środka trwałego w
rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.
3.
Jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych wymaga sporządzenia deklaracji lub
innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części wierzytelności, o
której mowa w ust. 1, ujmuje się w odrębnych deklaracjach lub innych tego typu dokumentach.
Art. 78.
Wierzytelność niepieniężną umieszcza się w spisie wierzytelności w sumie pieniężnej
według jej wartości z dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 79.
1.
Jeżeli w dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego wierzytelność bez zastrzeżenia
odsetek nie stała się jeszcze wymagalna, w spisie wierzytelności umieszcza się wierzytelność
pomniejszoną o odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6% rocznie, za czas od dnia
otwarcia postępowania do dnia wymagalności, najdłużej jednak za dwa lata.
2.
Odsetki od wierzytelności pieniężnej umieszcza się w spisie wierzytelności w kwocie
naliczonej do dnia poprzedzającego dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego
włącznie.
Art. 80.
1.
Wierzytelność współdłużnika lub poręczyciela dłużnika z tytułu zwrotnego roszczenia
umieszcza się w spisie wierzytelności w wysokości, w jakiej współdłużnik lub poręczyciel
zaspokoił wierzyciela, chyba że co innego wynika z treści stosunku prawnego.
2.
W spisie wierzytelności umieszcza się wierzytelność gwaranta lub banku otwierającego
akredytywy w wysokości, w jakiej zaspokoił on wierzyciela, chyba że co innego wynika
z treści stosunku prawnego.
3.
W spisie wierzytelności umieszcza się również wierzytelność współdłużnika, poręczyciela,
gwaranta lub banku otwierającego akredytywy, który nie zaspokoił wierzyciela jako
wierzytelność warunkową, która nie uprawnia do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli.
Art. 81.
1.
Niewymagalne wierzytelności ze stosunków prawnych o charakterze ciągłym, a także wierzytelności
z tytułu kredytu i pożyczki, umieszcza się w spisie wierzytelności pomniejszone o
odsetki ustawowe, nie wyższe jednak niż 6% rocznie, za czas od dnia otwarcia postępowania
do dnia wymagalności każdego przyszłego świadczenia, najdłużej jednak za dwa lata.
2.
Wierzytelności z tytułu świadczeń powtarzających się, których czas trwania oznaczono
na czas życia uprawnionego lub innej osoby, albo nieoznaczonych co do czasu trwania,
umieszcza się w spisie wierzytelności jako sumę stanowiącą wartość prawa.
3.
Jeżeli w umowie o prawo do świadczeń powtarzających została ustalona suma wykupu,
sumę tę umieszcza się w spisie wierzytelności jako wartość prawa.
4.
Jeżeli przedmiot leasingu stanowi u korzystającego dłużnika środek trwały w rozumieniu
ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych do rat leasingu przepis ust. 1 stosuje się.
5.
Jeżeli umowa kredytu przewiduje możliwość korzystania ze środków pieniężnych do pewnej
wysokości, w spisie wierzytelności umieszcza się kwotę wykorzystaną przez dłużnika
do dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 82.
1.
Wierzytelność zabezpieczoną hipoteką lub wpisem w rejestrze na majątku dłużnika położonym
za granicą umieszcza się w spisie wierzytelności, jeżeli złożony zostanie dowód wykreślenia
wpisu o zabezpieczeniu.
2.
Złożenia dowodu wykreślenia wpisu o zabezpieczeniu nie wymaga się, jeżeli postępowanie
restrukturyzacyjne zostało uznane w kraju, w którym znajduje się przedmiot zabezpieczenia.
Art. 83.
1.
Wierzytelność w walucie obcej bez względu na termin jej wymagalności umieszcza się
w spisie wierzytelności po przeliczeniu na walutę polską według średniego kursu walut
obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia otwarcia postępowania, a jeżeli takiego kursu
nie było - według średniej ceny rynkowej z tej daty.
2.
Umieszczenie w spisie wierzytelności w przeliczeniu na walutę polską nie powoduje
przekształcenia zobowiązania wyrażonego w walucie obcej na zobowiązanie w walucie
polskiej, w szczególności wykonanie zobowiązania w ramach realizacji układu następuje
w walucie obcej, chyba że propozycje układowe stanowią inaczej.
Art. 84.
1.
Spis wierzytelności sporządza nadzorca lub zarządca na podstawie ksiąg rachunkowych,
innych dokumentów dłużnika, wpisów w księgach wieczystych oraz rejestrach.
2.
W postępowaniu sanacyjnym otwartym na podstawie uproszczonego wniosku złożonego zgodnie
z art. 328 ust. 1 spis wierzytelności sporządza się w zakresie, w jakim jest to możliwe,
na podstawie spisu wierzytelności sporządzonego we wcześniejszym postępowaniu restrukturyzacyjnym.
Art. 85.
Jeżeli propozycje układowe przewidują podział wierzycieli na grupy, spis wierzytelności
sporządza się z uwzględnieniem zaproponowanego podziału.
Art. 86.
1.
W spisie wierzytelności odrębnie umieszcza się wierzytelności objęte układem z mocy
prawa oraz wierzytelności objęte układem za zgodą wierzyciela.
2.
W spisie wierzytelności umieszcza się w osobnych rubrykach:
1)
liczbę porządkową;
2)
imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę, jego miejsce zamieszkania albo siedzibę,
adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich
braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
3)
sumę wierzytelności i sumę, według której będzie obliczany głos wierzyciela w głosowaniu
nad układem;
4)
informację o istnieniu i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności;
5)
informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku;
6)
informację, czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;
7)
informację, czy w stosunku do wierzyciela zachodzą okoliczności wskazane w art. 80
ust. 3, art. 109 ust. 1 lub art. 116;
8)
uzasadnienie;
9)
oświadczenie dłużnika o uznaniu lub odmowie uznania wierzytelności oraz o tym, czy
w stosunku do wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności zachodzą okoliczności
wskazane w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 lub art. 116;
10)
dla wierzytelności, które są objęte układem za zgodą wierzyciela - informację, czy
wierzyciel wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem;
11)
sumę wszystkich wierzytelności umieszczonych w spisie wierzytelności, a jeżeli w spisie
wierzytelności jest uwzględniony podział wierzycieli na grupy - również sumę wierzytelności
dla każdej grupy.
3.
W przypadku wierzytelności zabezpieczonych sumę, według której będzie obliczany głos
wierzyciela w głosowaniu nad układem, oznacza się według tej części wierzytelności,
która prawdopodobnie nie będzie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia, chyba że
wierzyciel wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem.
4.
Uzasadnienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 8, obejmuje wskazanie stanu faktycznego,
z którego wynika wierzytelność, oraz wskazanie dokumentów jej dotyczących.
5.
Jeżeli dłużnik nie złożył oświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 9, nadzorca lub
zarządca umieszcza w spisie wierzytelności informację, że dłużnik nie złożył oświadczenia,
oraz podaje przyczynę.
Art. 87.
W spisie wierzytelności spornych zwięźle przedstawia się podstawę sporu. Przepisy
art. 86 stosuje się odpowiednio.
Art. 88.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór spisu wierzytelności
oraz wzór spisu wierzytelności spornych, mając na uwadze zakres informacji umieszczanych
w spisie wierzytelności i spisie wierzytelności spornych, czytelność oraz kompletność
spisów.
Art. 89.
1.
Spis wierzytelności i spis wierzytelności spornych składa się w postaci elektronicznej
i zamieszcza w Rejestrze.
2.
O dacie złożenia spisu wierzytelności i spisu wierzytelności spornych obwieszcza się.
Art. 90.
1.
W przyspieszonym postępowaniu układowym dłużnik może zgłosić zastrzeżenia co do umieszczenia
wierzytelności w spisie wierzytelności.
2.
Wierzytelność, co do której dłużnik zgłosił zastrzeżenia, stanowi wierzytelność sporną.
W takim przypadku sędzia-komisarz dokonuje odpowiednich zmian spisu wierzytelności
oraz spisu wierzytelności spornych.
Art. 91.
1.
W postępowaniu układowym oraz postępowaniu sanacyjnym, w terminie dwóch tygodni od
dnia obwieszczenia, o którym mowa w art. 89 ust. 2, uczestnicy postępowania mogą złożyć
do sędziego-komisarza sprzeciw co do umieszczenia wierzytelności w spisie wierzytelności.
Dłużnik może złożyć sprzeciw, o ile spis wierzytelności nie jest zgodny z jego oświadczeniem,
o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 9. Jeżeli dłużnik nie złożył oświadczenia, może
złożyć sprzeciw tylko w przypadku, gdy wykaże, że nie złożył oświadczenia z przyczyn
od niego niezależnych.
2.
W terminie, o którym mowa w ust. 1, dłużnik lub wierzyciel, który nie został umieszczony
w spisie wierzytelności, może złożyć sprzeciw co do pominięcia wierzytelności w spisie
wierzytelności.
Art. 92.
1.
Sprzeciw powinien odpowiadać wymogom formalnym pisma procesowego, a ponadto wskazywać
pominiętą lub zaskarżoną wierzytelność oraz zawierać wniosek co do pominięcia lub
umieszczenia wierzytelności w spisie wierzytelności wraz z uzasadnieniem i wskazaniem
dowodów na jego poparcie.
2.
Sprzeciw co do pominięcia wierzytelności w spisie wierzytelności powinien ponadto
zawierać:
1)
imię i nazwisko wierzyciela albo jego nazwę, jego miejsce zamieszkania albo siedzibę,
adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich
braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację, a jeżeli wierzycielem
jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska
reprezentantów spółki albo osoby prawnej, w tym likwidatorów, jeżeli zostali ustanowieni;
2)
wskazanie sumy wierzytelności oraz sumy, według której będzie obliczany głos wierzyciela
w głosowaniu nad układem;
3)
wskazanie istnienia i rodzaju zabezpieczenia wierzytelności;
4)
informację, czy w stosunku do wierzyciela zachodzą okoliczności wskazane w art. 80
ust. 3, art. 109 ust. 1 lub art. 116;
5)
informację, czy wierzytelność jest uzależniona od warunku zawieszającego;
6)
informację, czy wierzycielowi przysługuje prawo potrącenia;
7)
dla wierzytelności, które są objęte układem za zgodą wierzyciela - informację, czy
wierzyciel wyraził zgodę na objęcie wierzytelności układem.
3.
Przepis art. 86 ust. 3 stosuje się.
4.
Jeżeli sprzeciw nie odpowiada wymaganiom wskazanym w ust. 1 lub 2 lub nie uiszczono należnej opłaty, przepis art. 130 Kodeksu postępowania
cywilnego stosuje się odpowiednio. Sędzia-komisarz odrzuca sprzeciw złożony po upływie terminu
lub z innych przyczyn niedopuszczalny, jak również sprzeciw, którego braków strona
nie uzupełniła, lub sprzeciw, od którego strona nie wniosła należnej opłaty w wyznaczonym
terminie.
5.
Sędzia-komisarz pomija twierdzenia i dowody niezgłoszone w sprzeciwie, chyba że strona
uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w sprzeciwie bez swojej winy lub że uwzględnienie
spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy.
Art. 93.
1.
Okoliczności uzasadniające sprzeciw mogą być udowodnione wyłącznie dowodem z dokumentu
albo opinii biegłego.
2.
Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu, sprzeciw co do
umieszczenia wierzytelności w spisie wierzytelności może być oparty tylko na zdarzeniach
powstałych po zamknięciu rozprawy w sprawie, w której zostało wydane orzeczenie. Zdarzenia
te stwierdza się dowodem na piśmie.
Art. 94.
1.
Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu wierzyciela co do pominięcia jego wierzytelności
w spisie wierzytelności nadzorcy sądowemu albo zarządcy oraz dłużnikowi.
2.
Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu wierzyciela co do umieszczenia wierzytelności
w spisie wierzytelności nadzorcy sądowemu albo zarządcy, dłużnikowi oraz wierzycielowi,
którego wierzytelności sprzeciw dotyczy.
3.
Sędzia-komisarz doręcza odpis sprzeciwu dłużnika nadzorcy sądowemu albo zarządcy oraz
wierzycielowi, którego wierzytelności sprzeciw dotyczy.
4.
Uczestnik postępowania może złożyć odpowiedź na sprzeciw w terminie wyznaczonym przez
sędziego-komisarza nie krótszym niż tydzień od dnia doręczenia odpisu sprzeciwu. Nadzorca
sądowy albo zarządca jest obowiązany w tym samym terminie do złożenia odpowiedzi na
sprzeciw.
5.
Odpowiedź na sprzeciw złożona po upływie terminu lub której braków strona nie uzupełniła
w terminie podlega zwrotowi.
6.
Do odpowiedzi na sprzeciw przepisy art. 92 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 95.
1.
Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza lub wyznaczony sędzia rozpoznaje sprzeciw
na posiedzeniu niejawnym w terminie dwóch miesięcy od dnia jego wniesienia.
2.
Jeżeli sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza lub wyznaczony sędzia uzna za
potrzebne wyznaczenie rozprawy, zawiadamia o niej nadzorcę sądowego albo zarządcę,
dłużnika oraz wierzyciela, który złożył sprzeciw, i wierzyciela, którego wierzytelności
sprzeciw dotyczy. Niestawiennictwo tych osób, nawet usprawiedliwione, nie wstrzymuje
wydania postanowienia.
3.
Sędzia-komisarz, zastępca sędziego-komisarza lub wyznaczony sędzia może odstąpić od
przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, jeżeli biegły sporządził opinię w innym
postępowaniu toczącym się przed sądem, sądem polubownym lub organem administracji.
W takim przypadku dowodem są dokumenty obejmujące treść opinii biegłego.
4.
W toku postępowania wywołanego złożeniem sprzeciwu nadzorca sądowy albo zarządca ma
prawa i obowiązki uczestnika postępowania.
5.
Na postanowienie w przedmiocie sprzeciwu zażalenie przysługuje dłużnikowi, nadzorcy
sądowemu albo zarządcy oraz wierzycielom.
6.
Uchylenie postanowienia w przedmiocie sprzeciwu i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania
dowodowego w całości albo jeżeli przy rozpoznawaniu sprzeciwu doszło do nieważności
postępowania, której skutków nie dało się usunąć w postępowaniu zażaleniowym.
Art. 96.
Po uprawomocnieniu się postanowienia uwzględniającego sprzeciw w spisie wierzytelności
dokonuje się zmian w zakresie określonym w postanowieniu.
Art. 97.
1.
W przyspieszonym postępowaniu układowym sędzia-komisarz zatwierdza spis wierzytelności
na zgromadzeniu wierzycieli.
2.
Postanowienie sędziego-komisarza o zatwierdzeniu spisu wierzytelności obwieszcza się.
Art. 98.
1.
W postępowaniu układowym oraz sanacyjnym po upływie terminu do złożenia sprzeciwu,
a w przypadku jego złożenia - po uprawomocnieniu się postanowienia w przedmiocie sprzeciwu,
sędzia-komisarz zatwierdza spis wierzytelności.
2.
Przepis art. 97 ust. 2 stosuje się.
3.
Sędzia-komisarz zatwierdza spis wierzytelności w zakresie nieobjętym nierozpoznanymi
prawomocnie sprzeciwami, jeżeli suma wierzytelności uprawniających do głosowania nad
układem, których dotyczą sprzeciwy prawomocnie nierozpoznane, nie przekracza 15% sumy
wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem. Postępowania w przedmiocie
tych sprzeciwów podlegają umorzeniu przez sąd albo sędziego-komisarza, jeżeli nie
zostaną prawomocnie rozpoznane do czasu głosowania nad układem.
Art. 99.
Sędzia-komisarz może z urzędu wykreślić wierzytelność ze spisu wierzytelności w przypadku
stwierdzenia, że w spisie umieszczono wierzytelność, która w całości lub części nie
istnieje albo przysługuje innej osobie niż wskazana w spisie jako wierzyciel. Postanowienie
o wykreśleniu wierzytelności ze spisu wierzytelności doręcza się wierzycielowi, którego
dotyczy, dłużnikowi oraz nadzorcy albo zarządcy. Osobom tym przysługuje zażalenie
na postanowienie.
Art. 100.
1.
Jeżeli po złożeniu spisu wierzytelności zostanie ujawniona wierzytelność, która nie
została umieszczona w spisie, nadzorca albo zarządca sporządza uzupełnienie spisu
wierzytelności. Przepisy art. 84-91 stosuje się odpowiednio.
2.
Zmiana imienia, nazwiska, nazwy wierzyciela oraz zmiana osoby wierzyciela, do której
doszło po złożeniu spisu wierzytelności sędziemu-komisarzowi, nie stanowi podstawy
do zmiany spisu oraz nie pozbawia wierzyciela prawa udziału w dalszym postępowaniu
restrukturyzacyjnym.
Art. 101.
1.
Nieuwzględnienie wierzytelności w spisie wierzytelności nie stanowi przeszkody do
jej dochodzenia we właściwym trybie.
2.
Sędzia-komisarz zmienia spis wierzytelności stosownie do przedstawionych mu prawomocnych
orzeczeń. Przepisy art. 89-91 stosuje się odpowiednio.
Art. 102.
1.
Po prawomocnej odmowie zatwierdzenia układu lub prawomocnym umorzeniu postępowania
restrukturyzacyjnego wyciąg z zatwierdzonego spisu wierzytelności, zawierający oznaczenie
wierzyciela i przysługującej mu wierzytelności, stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko
dłużnikowi.
2.
Po prawomocnym zatwierdzeniu układu wyciąg z zatwierdzonego spisu wierzytelności,
łącznie z wypisem prawomocnego postanowienia zatwierdzającego układ, stanowi tytuł
egzekucyjny przeciwko dłużnikowi oraz temu, kto udzielił zabezpieczenia wykonania
układu, jeżeli został w sądzie złożony dokument stwierdzający udzielenie zabezpieczenia,
a także przeciwko zobowiązanemu do dopłaty, jeżeli układ przewiduje dopłaty między
wierzycielami. W przypadku uchylenia układu przepis ust. 1 stosuje się.
3.
Dłużnik może żądać ustalenia, że wierzytelność objęta zatwierdzonym spisem wierzytelności
nie istnieje albo istnieje w mniejszym zakresie, jeżeli złożył sprzeciw w postępowaniu
restrukturyzacyjnym i co do wierzytelności nie zapadło prawomocne orzeczenie sądowe.
4.
Po nadaniu wyciągowi z zatwierdzonego spisu wierzytelności klauzuli wykonalności zarzut,
że wierzytelność objęta spisem wierzytelności nie istnieje albo że istnieje w mniejszym
zakresie, dłużnik może podnieść w drodze powództwa o pozbawienie tytułu wykonawczego
wykonalności.
Art. 103.
Wierzyciel może żądać zwrotu dokumentów złożonych w celu udowodnienia wierzytelności.
Na zarządzenie sędziego-komisarza sekretarz sądowy wydaje dokumenty z zaznaczeniem
na nich, w jakiej sumie wierzytelność została umieszczona w spisie wierzytelności.
Rozdział 3
Zgromadzenie wierzycieli
Oddział 1
Przepisy ogólne
Art. 104.
Zgromadzenie wierzycieli zwołuje sędzia-komisarz w:
1)
celu głosowania nad układem;
2)
przypadku, gdy rada wierzycieli podejmie uchwałę o zwołaniu zgromadzenia;
3)
przypadku, gdy uzna to za potrzebne.
Art. 105.
1.
Zgromadzenie wierzycieli zwołuje się przez obwieszczenie, w którym określa się termin,
miejsce i przedmiot obrad oraz sposób głosowania.
2.
Obwieszczenia dokonuje się co najmniej na dwa tygodnie przed terminem zgromadzenia
wierzycieli.
3.
Na termin zgromadzenia wierzycieli wzywa się dłużnika, nadzorcę sądowego albo zarządcę.
Ich niestawiennictwo, chociażby usprawiedliwione, nie stanowi przeszkody do odbycia
zgromadzenia.
4.
W przypadku odroczenia zgromadzenia wierzycieli, sędzia-komisarz podaje obecnym do
wiadomości nowy termin i miejsce zgromadzenia. W takim przypadku nie dokonuje się
ponownego obwieszczenia. Oddany poprzednio głos wierzyciela, który nie stawił się
na odroczonym zgromadzeniu wierzycieli, zachowuje moc i jest uwzględniany przy obliczaniu
wyników głosowania, jeżeli na tym zgromadzeniu poddane pod głosowanie są te same uchwały
lub uchwały korzystniejsze dla wierzycieli.
Art. 106.
1.
Zgromadzeniu wierzycieli przewodniczy sędzia-komisarz.
2.
Z przebiegu zgromadzenia wierzycieli sporządza się protokół.
3.
Obecność wierzycieli sprawdza nadzorca sądowy albo zarządca pod nadzorem sędziego-komisarza.
Spis obecności obejmujący również wierzycieli, którzy oddali głosy na piśmie, stanowi
załącznik do protokołu. Jeżeli spis obecności został sporządzony w postaci elektronicznej
i warunki techniczne to umożliwiają, składa się go również w postaci elektronicznej.
Art. 107.
1.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, na zgromadzeniu wierzycieli prawo głosu mają wierzyciele,
których wierzytelności zostały umieszczone w zatwierdzonym spisie wierzytelności,
oraz wierzyciele, którzy stawią się na zgromadzeniu wierzycieli i przedłożą sędziemu-komisarzowi
tytuł egzekucyjny stwierdzający ich wierzytelność.
2.
Wierzyciele głosują sumą wierzytelności umieszczoną w zatwierdzonym spisie wierzytelności
lub tytule egzekucyjnym.
3.
Sędzia-komisarz może na wniosek wierzyciela i po wysłuchaniu dłużnika dopuścić do
udziału w zgromadzeniu wierzycieli wierzyciela, którego wierzytelność jest uzależniona
od warunku zawieszającego lub jest sporna i została uprawdopodobniona. Sumę, według
której oblicza się głos tego wierzyciela, sędzia-komisarz oznacza stosownie do okoliczności.
Art. 108.
1.
Wierzyciele, którzy mają wierzytelność solidarną lub niepodzielną, głosują przez wspólnego
pełnomocnika. Pełnomocnikiem może być również jeden z wierzycieli.
2.
Jeżeli wierzyciele, o których mowa w ust. 1, nie dokonają wyboru pełnomocnika w imieniu
wierzycieli głosuje zarządca ustanowiony według przepisów Kodeksu cywilnego o zarządzie związanym ze współwłasnością.
3.
Niedokonanie przez wierzycieli, o których mowa w ust. 1, wyboru pełnomocnika lub nieustanowienie
zarządcy nie stanowi przeszkody do wyznaczenia terminu i odbycia zgromadzenia wierzycieli.
Art. 109.
1.
Wierzyciel nie ma prawa głosu na podstawie wierzytelności, którą nabył w drodze przelewu
lub indosu po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
Jeżeli przejście wierzytelności nastąpiło wskutek spłacenia przez wierzyciela długu,
za który odpowiadał osobiście albo określonymi przedmiotami majątkowymi, ze stosunku
prawnego powstałego przed dniem otwarciem postępowania restrukturyzacyjnego, albo
nabycie wierzytelności nastąpiło po obwieszczeniu w Rejestrze informacji o trybie
i miejscu sprzedaży wierzytelności, a zbycie nastąpiło na rzecz nabywcy, który zaoferował
najwyższą kwotę, przepisu ust. 1 nie stosuje się.
3.
W postępowaniu o zatwierdzenie układu przepisu ust. 1 nie stosuje się.
Art. 110.
1.
Głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadza się pisemnie, a opis przebiegu
i wynik głosowania zamieszcza się w protokole. Wierzyciel, który stawił się osobiście
na zgromadzeniu wierzycieli, może oddać głos ustnie do protokołu.
2.
Głosowanie przeprowadza nadzorca sądowy albo zarządca pod nadzorem sędziego-komisarza.
Spis głosów złożonych na piśmie oraz głosów oddanych ustnie na zgromadzeniu wierzycieli,
do którego stosuje się odpowiednio przepis art. 86 ust. 2, stanowi załącznik do protokołu.
Jeżeli oddano głos w cudzym imieniu, wskazuje się również imię i nazwisko głosującego.
Jeżeli spis głosów został sporządzony w postaci elektronicznej i warunki techniczne
to umożliwiają, składa się go również w postaci elektronicznej.
3.
Uczestnik postępowania może głosować na zgromadzeniu wierzycieli również przez pełnomocnika.
Pełnomocnikiem może być również jeden z wierzycieli.
4.
Głos oddany na piśmie zawiera wskazanie imienia i nazwiska albo nazwy głosującego
oraz wskazanie, czy głosuje za, czy przeciw uchwale.
5.
Wierzyciela, który wstrzymał się od głosu, uważa się za nieuczestniczącego w głosowaniu.
6.
Jeżeli istnieją możliwości techniczne, głosowanie na zgromadzeniu wierzycieli może
zostać przeprowadzone z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji, gdy sędzia-komisarz
tak postanowi. Głosowanie z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji może
obejmować w szczególności transmisję zgromadzenia wierzycieli w czasie rzeczywistym,
w ramach której wierzyciele mogą wypowiadać się w toku zgromadzenia wierzycieli, przebywając
w miejscu innym niż miejsce zgromadzenia wierzycieli. Udział wierzycieli w zgromadzeniu
może podlegać jedynie wymogom i ograniczeniom, które są niezbędne do identyfikacji
wierzycieli i zapewnienia bezpieczeństwa komunikacji elektronicznej.
7.
W przypadku gdy z uwagi na znaczną liczbę wierzycieli odbycie zgromadzenia wierzycieli
jest utrudnione, sędzia-komisarz może postanowić o przeprowadzeniu głosowania w innym
trybie niż określony w ust. 1-6, w tym również z pominięciem zwoływania zgromadzenia
wierzycieli. Postanowienie obwieszcza się.
8.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie.
Art. 111.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, uchwała zgromadzenia wierzycieli zostaje przyjęta,
jeżeli wypowie się za nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos,
mających łącznie co najmniej połowę sumy wierzytelności przysługujących głosującym
wierzycielom.
Art. 112.
1.
Sędzia-komisarz wydaje na zgromadzeniu wierzycieli postanowienie w przedmiocie stwierdzenia
przyjęcia uchwały. W sentencji postanowienia stwierdzającego przyjęcie uchwały zawiera
się treść uchwały.
2.
Stwierdzając przyjęcie uchwały przez zgromadzenie wierzycieli, sędzia-komisarz może
jednocześnie uchylić uchwałę, jeżeli jest sprzeczna z prawem lub narusza dobre obyczaje
albo rażąco narusza interes wierzyciela, który głosował przeciw uchwale.
3.
Na postanowienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługuje zażalenie.
Oddział 2
Zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem
Art. 113.
1.
Na zgromadzeniu wierzycieli można zawrzeć układ, jeżeli w zgromadzeniu uczestniczy
co najmniej jedna piąta wierzycieli uprawnionych do głosowania nad układem.
2.
Uprawnieni do głosowania nad układem są wyłącznie wierzyciele określeni w art. 107
ust. 1 i 3, którzy są objęci układem.
3.
Brak dowodu doręczenia zawiadomienia o zgromadzeniu wierzycieli wierzycielom, których
liczba nie jest większa niż połowa wierzycieli uprawnionych do głosowania, a kwota
ich wierzytelności nie przekracza jednej trzeciej sumy wierzytelności uprawniających
do głosowania nad układem, nie stoi na przeszkodzie odbyciu zgromadzenia wierzycieli
i głosowaniu nad układem.
4.
Jeżeli po przeprowadzeniu głosowania okaże się, że głosy wierzycieli, o których mowa
w ust. 3, mogłyby wpłynąć na wynik głosowania, sędzia-komisarz zarządza przerwę w
zgromadzeniu wierzycieli w celu prawidłowego doręczenia zawiadomienia, chyba że stwierdzi
na podstawie dowodu z dokumentu, że wierzyciele wiedzieli o zgromadzeniu.
Art. 114.
1.
W przyspieszonym postępowaniu układowym oraz w postępowaniu układowym nadzorca sądowy
przedstawia na zgromadzeniu wierzycieli główne założenia planu restrukturyzacyjnego.
2.
W postępowaniu sanacyjnym zarządca przedstawia na zgromadzeniu wierzycieli sprawozdanie
z wykonania planu restrukturyzacyjnego w toku postępowania sanacyjnego oraz efekty
podjętych działań, a także główne działania, które zgodnie z planem restrukturyzacyjnym
zostaną podjęte po przyjęciu układu.
Art. 115.
Nadzorca sądowy albo zarządca składa na zgromadzeniu wierzycieli opinię o możliwości
wykonania układu.
Art. 116.
1.
W sprawach dotyczących układu nie ma prawa głosu wierzyciel będący małżonkiem dłużnika,
jego krewnym lub powinowatym w linii prostej, krewnym lub powinowatym w linii bocznej
do drugiego stopnia włącznie, przysposabiającym dłużnika lub przez niego przysposobionym,
jeżeli dłużnikiem jest spółka handlowa - osobą uprawnioną do reprezentowania spółki,
a jeżeli dłużnikiem jest osobowa spółka handlowa - wspólnikiem ponoszącym odpowiedzialność
za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem.
2.
W sprawach dotyczących układu, jeżeli dłużnikiem jest spółka handlowa, nie ma prawa
głosu wierzyciel będący spółką powiązaną z dłużnikiem oraz osoby upoważnione do jej
reprezentacji, a także wierzyciel będący spółką i osoby uprawnione do jej reprezentowania,
jeżeli ta spółka jest spółką dominującą albo zależną w stosunku do dłużnika.
3.
Prawa głosu w sprawie dotyczącej układu nie ma również wierzyciel będący spółką kapitałową,
której spółka dominująca jest również spółką dominującą dla dłużnika, oraz osoby uprawnione
do jej reprezentowania.
4.
W sprawach dotyczących układu, jeżeli dłużnikiem jest spółka kapitałowa, prawa głosu
nie ma wierzyciel będący osobą fizyczną, jeżeli reprezentuje ponad 25% kapitału zakładowego
spółki.
Art. 117.
1.
W przypadku zgłoszenia kilku propozycji układowych sędzia-komisarz ustala kolejność
głosowania nad propozycjami układowymi. Pod głosowanie poddaje się wszystkie propozycje
układowe. Za przyjęte uznaje się te propozycje układowe, które uzyskały największe
poparcie wierzycieli liczone w odniesieniu do sumy wierzytelności, z uwzględnieniem
art. 119.
2.
Na zgromadzeniu wierzycieli dłużnik, zarządca albo nadzorca sądowy mogą zgłaszać zmiany
propozycji układowych. W przypadku zgłoszenia przez dłużnika, zarządcę albo nadzorcę
sądowego zmian propozycji układowych głos wierzyciela oddany na piśmie za pierwotnymi
propozycjami układowymi uważa się za głos oddany za zmienionymi propozycjami układowymi,
jeżeli są one korzystniejsze dla tego wierzyciela. Pozostałe głosy traktuje się jako
głosy przeciw układowi.
Art. 118.
1.
Jeżeli plan restrukturyzacyjny określa zabezpieczenie jego wykonania przez osoby trzecie,
udzielenie kredytu lub pożyczki dłużnikowi lub zgodę osób trzecich na zmianę treści
praw lub stosunków prawnych, w tym zabezpieczeń w postaci hipoteki, zastawu, zastawu
rejestrowego, zastawu skarbowego lub hipoteki morskiej, głosowanie nad układem może
zostać przeprowadzone tylko w przypadku, gdy na zgromadzeniu wierzycieli zostaną przedłożone
dokumenty, z których wynika, że zobowiązania te po przyjęciu układu zostaną wykonane.
2.
Jeżeli plan restrukturyzacyjny określa, że na czas wykonania układu zarząd nad przedsiębiorstwem
ma zostać powierzony osobom wskazanym w układzie, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
Jeżeli układ określa restrukturyzację zobowiązań dłużnika przez konwersję wierzytelności
na akcje lub udziały, głosowanie nad układem może zostać przeprowadzone tylko w przypadku,
gdy na zgromadzeniu wierzycieli zostanie przedłożona zgoda Prezesa Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów albo Komisji Europejskiej albo zostanie wykazane, że zgoda
taka nie jest wymagana.
4.
Jeżeli propozycje układowe przewidują udzielenie dłużnikowi pomocy publicznej na restrukturyzację,
głosowanie nad układem może zostać przeprowadzone tylko w przypadku, gdy na zgromadzeniu
wierzycieli zostanie przedłożona zgoda właściwego organu na udzielenie pomocy publicznej
albo zostanie wykazane, że zgoda taka nie jest wymagana.
Art. 119.
1.
Uchwała zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu zapada, jeżeli wypowie się za
nią większość głosujących wierzycieli, którzy oddali ważny głos, mających łącznie
co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom.
2.
Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących
poszczególne kategorie interesów, układ zostaje przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie
się za nim większość głosujących wierzycieli z tej grupy, mających łącznie co najmniej
dwie trzecie sumy wierzytelności, przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy.
3.
Układ zostaje przyjęty, chociażby nie uzyskał wymaganej większości w niektórych z
grup wierzycieli, jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności
przysługujących głosującym wierzycielom głosowali za przyjęciem układu, a wierzyciele
z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni
na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia
postępowania upadłościowego.
Art. 120.
1.
Sędzia-komisarz wydaje na zgromadzeniu wierzycieli postanowienie w przedmiocie stwierdzenia
przyjęcia układu.
2.
W sentencji postanowienia stwierdzającego przyjęcie układu zawiera się treść układu.
3.
Uchylenie przez sędziego-komisarza uchwały zgromadzenia wierzycieli o przyjęciu układu
jest niedopuszczalne.
4.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, obwieszcza się.
Rozdział 4
Rada wierzycieli
Art. 121.
1.
Radę wierzycieli ustanawia oraz powołuje i odwołuje jej członków sędzia-komisarz z
urzędu, o ile uzna to za potrzebne, albo na wniosek.
2.
Sędzia-komisarz niezwłocznie, nie później niż w terminie tygodnia, ustanawia radę
wierzycieli na wniosek dłużnika, co najmniej trzech wierzycieli lub wierzyciela albo
wierzycieli mających łącznie co najmniej piątą część sumy wierzytelności, z wyłączeniem
wierzycieli określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116.
3.
Do czasu zatwierdzenia spisu wierzytelności uprawnienia wierzycieli w sprawach dotyczących
rady wierzycieli ustala się na podstawie:
1)
spisu wierzycieli załączonego przez dłużnika do wniosku o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego;
2)
spisu wierzytelności bezspornych przedstawionego na żądanie sędziego-komisarza przez
nadzorcę sądowego albo zarządcę sporządzonego w oparciu o księgi rachunkowe i inne
dokumenty dłużnika;
3)
przedłożonych przez wierzycieli tytułów egzekucyjnych;
4)
spisu wierzytelności, jeżeli został sporządzony we wcześniejszym postępowaniu restrukturyzacyjnym
- w postępowaniu sanacyjnym otwartym na podstawie uproszczonego wniosku złożonego
zgodnie z art. 328 ust. 1.
Art. 122.
1.
Rada wierzycieli składa się z pięciu członków oraz dwóch zastępców powoływanych spośród
wierzycieli dłużnika będących uczestnikami postępowania.
2.
Rada wierzycieli może składać się z trzech członków, jeżeli liczba wierzycieli dłużnika
będących uczestnikami postępowania jest mniejsza niż siedem.
3.
Do zastępcy członka rady wierzycieli przepisy dotyczące członka rady wierzycieli stosuje
się odpowiednio.
4.
Zastępca członka rady wierzycieli może uczestniczyć w posiedzeniach rady wierzycieli.
Głosuje on nad uchwałą w przypadku nieobecności któregokolwiek z członków rady wierzycieli.
Zamiast nieobecnego członka rady wierzycieli w pierwszej kolejności głosuje zastępca
wymieniony na pierwszym miejscu w sentencji postanowienia sędziego-komisarza o powołaniu,
jeżeli jest obecny na posiedzeniu.
Art. 123.
1.
Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej piątą część sumy wierzytelności
przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli
określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116, sędzia-komisarz powołuje
na członka rady wierzycieli wierzyciela wskazanego przez wnioskodawcę, chyba że zachodzi
uzasadnione przypuszczenie, że wskazany wierzyciel nie będzie należycie pełnił obowiązków
członka rady wierzycieli. Na postanowienie oddalające wniosek zażalenie przysługuje
wyłącznie wnioskodawcy.
2.
W przypadku gdy wierzyciel lub wierzyciele wnioskujący o powołanie członka rady wierzycieli
posiadają co najmniej dwie piąte sumy wierzytelności przysługujących wierzycielom
będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80
ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116, mogą oni wskazać po jednym kandydacie na członka
rady wierzycieli na każdą piątą część posiadanych wierzytelności.
3.
Wierzyciel lub wierzyciele, których wniosek wskazany w ust. 1 lub 2 został uwzględniony,
nie mogą złożyć wniosku o powołanie kolejnych członków rady wierzycieli, chyba że
członek powołany poprzednio na ich wniosek został odwołany.
Art. 124.
Wierzyciel może nie przyjąć obowiązków członka rady wierzycieli lub jego zastępcy.
Art. 125.
1.
Sędzia-komisarz może odwołać członków rady wierzycieli, którzy nie pełnią należycie
obowiązków, i powołać innych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
2.
Sędzia-komisarz odwołuje członka rady wierzycieli na jego wniosek.
3.
Odwołany prawomocnie członek rady wierzycieli nie może zostać ponownie powołany.
Art. 126.
1.
Na wniosek wierzyciela lub wierzycieli mających co najmniej piątą część sumy wierzytelności
przysługujących wierzycielom będącym uczestnikami postępowania, z wyłączeniem wierzycieli
określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116, sędzia-komisarz zmienia
skład rady wierzycieli, powołując na członka rady wierzycieli wierzyciela wskazanego
przez wnioskodawcę, chyba że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazany wierzyciel
nie będzie należycie pełnił obowiązków członka rady wierzycieli. Na postanowienie
oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
2.
Przepisy art. 123 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Sędzia-komisarz, zmieniając skład rady wierzycieli, nie może odwołać członka rady
wierzycieli powołanego na podstawie ust. 1 lub art. 123, chyba że żądają tego wierzyciele,
na których wniosek członek został powołany.
Art. 127.
1.
Członkowie rady wierzycieli pełnią swoje obowiązki osobiście albo przez pełnomocników.
2.
Pełnomocnictwo składa się przewodniczącemu rady, który składa je do akt postępowania
wraz z protokołem z posiedzenia rady wierzycieli.
Art. 128.
1.
Rada wierzycieli udziela pomocy nadzorcy sądowemu albo zarządcy, kontroluje ich czynności,
bada stan funduszów masy układowej lub sanacyjnej, udziela zezwolenia na czynności,
które mogą być dokonane tylko za zezwoleniem rady wierzycieli, oraz wyraża opinię
w innych sprawach, jeżeli zażąda tego sędzia-komisarz, nadzorca sądowy albo zarządca
lub dłużnik. Przy wykonywaniu obowiązków rada wierzycieli kieruje się interesem ogółu
wierzycieli.
2.
Rada wierzycieli lub jej członkowie mogą przedstawiać sędziemu-komisarzowi swoje uwagi
o działalności dłużnika, nadzorcy sądowego albo zarządcy.
3.
Rada wierzycieli może żądać od dłużnika, nadzorcy sądowego albo zarządcy wyjaśnień
oraz badać księgi i dokumenty przedsiębiorstwa dłużnika w zakresie, w jakim nie narusza
to tajemnicy przedsiębiorstwa. W pozostałym zakresie i w przypadku wątpliwości sędzia-komisarz
określa zakres uprawnień członków rady do badania ksiąg i dokumentów przedsiębiorstwa
dłużnika.
Art. 129.
1.
Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymagają następujące czynności
dłużnika albo zarządcy:
1)
obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym
lub hipoteką morską w celu zabezpieczenia wierzytelności nieobjętej układem;
2)
przeniesienie własności rzeczy lub prawa na zabezpieczenie wierzytelności nieobjętej
układem;
3)
obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej innymi prawami;
4)
zaciąganie kredytów lub pożyczek;
5)
zawarcie umowy dzierżawy przedsiębiorstwa dłużnika lub jego zorganizowanej części
lub innej podobnej umowy.
2.
Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymaga również sprzedaż przez
dłużnika nieruchomości lub innych składników majątku o wartości powyżej 500 000 zł.
3.
Rada wierzycieli może udzielić zezwolenia na zawarcie umowy kredytu lub pożyczki lub
ustanowienie zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, jeżeli jest to niezbędne
do zachowania zdolności do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania restrukturyzacyjnego
i zobowiązań powstałych po jego otwarciu lub zawarcia i wykonania układu oraz zostało
zagwarantowane, że środki zostaną przekazane dłużnikowi i wykorzystane w sposób przewidziany
przez uchwałę rady wierzycieli, a ustanowione zabezpieczenie jest adekwatne do udzielonego
kredytu lub pożyczki.
4.
Czynności, o których mowa w ust. 1, dokonane za zezwoleniem rady wierzycieli nie mogą
być uznane za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości.
Art. 130.
1.
Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu przyjmuje regulamin, który określa w szczególności
tryb posiedzeń, sposób zawiadamiania członków rady o posiedzeniu, sposób zbierania
głosów i zasady współpracy rady z nadzorcą sądowym albo zarządcą oraz dłużnikiem,
w tym sposób składania wniosków do rady.
2.
Rada wierzycieli na pierwszym posiedzeniu wybiera spośród swoich członków przewodniczącego
rady.
Art. 131.
1.
Rada wierzycieli wykonuje czynności przez podejmowanie uchwał na posiedzeniach, chyba
że regulamin stanowi inaczej. Posiedzenia rady wierzycieli mogą odbywać się przy użyciu
środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.
2.
Jeżeli uchwała nie jest podejmowana na posiedzeniu, do jej podjęcia konieczne jest
oddanie głosów przez wszystkich członków rady wierzycieli. W takim przypadku głosu
nie może oddać zastępca członka rady wierzycieli.
3.
Rada wierzycieli podejmuje uchwały w terminie dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku
do rady.
Art. 132.
1.
Uchwały rady wierzycieli podejmuje się większością głosów, jeżeli ustawa nie stanowi
inaczej.
2.
Rada wierzycieli może kontrolować czynności nadzorcy sądowego albo zarządcy przez
członka lub członków wskazanych w uchwale.
3.
Uchwałę rady wierzycieli o zbadaniu ksiąg i dokumentów przedsiębiorstwa dłużnika wykonują
wskazani w uchwale członkowie rady wierzycieli lub, jeżeli są wymagane wiadomości
specjalne, inne osoby. Koszty badania nie stanowią kosztów postępowania i nie obciążają
dłużnika.
4.
Z kontroli działalności dłużnika, nadzorcy sądowego albo zarządcy oraz badania ksiąg
i dokumentów rada wierzycieli składa sprawozdanie sędziemu-komisarzowi. Z innych czynności
rada wierzycieli składa sprawozdanie na żądanie sędziego-komisarza.
Art. 133.
1.
Na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej w pełnym składzie, za którą głosowało
co najmniej czterech członków, sąd może zezwolić dłużnikowi na wykonywanie zarządu
w zakresie nieprzekraczającym zakresu zwykłego zarządu. W takim przypadku zarządca
nadal pełni swoją funkcję.
2.
Na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej w pełnym składzie, za którą głosowało
co najmniej czterech członków, albo na skutek uchwały rady wierzycieli podjętej zgodnie
z wnioskiem dłużnika sąd zmienia nadzorcę sądowego albo zarządcę i powołuje do pełnienia
tych funkcji osobę spełniającą wymogi, o których mowa w art. 24, wskazaną przez radę
wierzycieli, chyba że byłoby to niezgodne z prawem, rażąco naruszałoby interes wierzycieli
lub zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że wskazana osoba nie będzie należycie pełniła
obowiązków. Na postanowienie sądu odmawiające powołania osoby wskazanej przez radę
zażalenie przysługuje wyłącznie członkom rady wierzycieli oraz dłużnikowi.
3.
Jeżeli rada wierzycieli składa się z trzech członków, uchwały, o których mowa w ust.
1 i 2, podejmuje się jednomyślnie.
Art. 134.
1.
Posiedzenie rady wierzycieli zwołuje przewodniczący rady, zawiadamiając członków i
zastępców o terminie, miejscu i przedmiocie posiedzenia. Pierwsze posiedzenie rady
zwołuje nadzorca sądowy albo zarządca niezwłocznie po powołaniu rady.
2.
Posiedzeniu rady wierzycieli przewodniczy przewodniczący rady, chyba że regulamin
stanowi inaczej.
3.
Posiedzenie rady wierzycieli może zwołać również sędzia-komisarz, który przewodniczy
posiedzeniu.
Art. 135.
1.
Z posiedzenia rady wierzycieli sporządza się protokół. Protokół podpisują obecni,
a odmowę złożenia podpisu zaznacza się w protokole. Jeżeli posiedzenie odbywa się
przy użyciu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, protokół podpisuje
wyłącznie przewodniczący rady, ze wskazaniem przyczyny braku pozostałych podpisów,
chyba że co innego wynika z regulaminu.
2.
Przewodniczący rady niezwłocznie po posiedzeniu przekazuje odpis protokołu sędziemu-komisarzowi,
a także nadzorcy sądowemu albo zarządcy, jeżeli nie byli obecni na posiedzeniu. Do
odpisu protokołu załącza się odpisy uchwał podjętych na posiedzeniu.
3.
Po podjęciu uchwały bez zwoływania posiedzenia rady wierzycieli przewodniczący rady
niezwłocznie przekazuje odpis uchwały sędziemu-komisarzowi.
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się w przypadku posiedzenia rady wierzycieli, o którym
mowa w art. 134 ust. 3.
Art. 136.
1.
Uchwały rady wierzycieli zamieszcza się w Rejestrze.
2.
W terminie tygodnia od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w Rejestrze uczestnik
postępowania oraz zarządca albo nadzorca sądowy mogą wnieść zarzuty przeciwko uchwale.
Zarzuty wniesione po upływie terminu lub nieodpowiadające wymogom formalnym pisma
procesowego pozostawia się bez rozpoznania. Przepisu art. 130 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się.
3.
Sędzia-komisarz rozpoznaje zarzuty w terminie tygodnia od dnia przedłożenia mu zarzutów.
4.
Sędzia-komisarz w wyniku rozpoznania zarzutów lub z urzędu w terminie dwóch tygodni
od dnia zamieszczenia uchwały rady wierzycieli w Rejestrze może uchylić tę uchwałę,
jeżeli jest ona sprzeczna z prawem lub narusza interes wierzycieli. Na postanowienie
sędziego-komisarza zażalenie przysługuje wyłącznie skarżącemu, dłużnikowi oraz członkom
rady wierzycieli.
5.
Wykonanie uchwały nie może nastąpić wcześniej niż po upływie dwóch tygodni od dnia
jej zamieszczenia w Rejestrze. Sędzia-komisarz może wstrzymać wykonanie uchwały do
czasu uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie rozpoznania zarzutów lub postanowienia
o uchyleniu uchwały rady wierzycieli.
Art. 137.
1.
Członkowi rady wierzycieli przysługuje prawo do zwrotu koniecznych wydatków związanych
z jego udziałem w posiedzeniu rady wierzycieli. Za udział w posiedzeniu sędzia-komisarz
może przyznać członkowi stosowne wynagrodzenie, jeżeli jest to uzasadnione rodzajem
i stopniem zawiłości sprawy oraz zakresem wykonywanych prac. Wynagrodzenie to nie
może przekraczać 3% miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art.
55 ust. 3, za jeden dzień posiedzenia. Wynagrodzenie oraz zwrot wydatków wchodzą w
skład kosztów postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
Postanowienie w sprawie wynagrodzenia i zwrotu wydatków wydaje sędzia-komisarz po
wysłuchaniu członka rady wierzycieli i nadzorcy sądowego albo zarządcy.
Art. 138.
Członek rady wierzycieli odpowiada za szkodę wynikłą z nienależytego pełnienia obowiązków.
Art. 139.
1.
Jeżeli rada wierzycieli nie została ustanowiona, czynności zastrzeżone dla rady wierzycieli
wykonuje sędzia-komisarz.
2.
Sędzia-komisarz wykonuje również czynności zastrzeżone dla rady wierzycieli, jeżeli
rada nie wykona ich w terminie wyznaczonym przez sędziego-komisarza.
Dział V
Pomoc publiczna
Art. 140.
1.
Jeżeli w postępowaniu restrukturyzacyjnym może dojść do udzielenia przedsiębiorcy
przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych wsparcia w jakiejkolwiek formie,
w szczególności przez zmniejszenie, w drodze układu, wysokości zobowiązań, rozłożenie
spłaty na raty, odroczenie terminu wykonania zobowiązań lub zawieszenie, z mocy prawa
lub na podstawie postanowienia sądu lub sędziego-komisarza, postępowań egzekucyjnych
prowadzonych w celu dochodzenia wierzytelności, udzielenie pożyczek, kredytów, poręczeń
lub gwarancji, plan restrukturyzacyjny dodatkowo zawiera:
1)
test prywatnego wierzyciela lub test prywatnego inwestora, stanowiący ocenę, czy wsparcie
udzielone w postępowaniu restrukturyzacyjnym i w trakcie wykonywania układu będzie
stanowiło pomoc publiczną;
2)
ocenę, dokonaną na podstawie informacji przedstawionych przez podmiot ubiegający się
o pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, czy wsparcie udzielone w postępowaniu restrukturyzacyjnym
i w trakcie wykonywania układu spełnia kryteria uznania go za pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie wraz z uzasadnieniem.
2.
Przez test prywatnego wierzyciela należy rozumieć ocenę działań wierzyciela publicznego
planowanych w postępowaniu restrukturyzacyjnym i w trakcie oraz w ramach wykonywania
układu dokonywaną w celu stwierdzenia, czy wierzyciel publiczny zachowuje się w danym
przypadku jak prywatny wierzyciel, działający w normalnych warunkach rynkowych, w
szczególności czy prywatny wierzyciel zaakceptowałby przewidziane w propozycjach układowych
warunki spłaty zobowiązań.
3.
Test prywatnego wierzyciela zawiera:
1)
informację o przewidywanym stopniu zaspokojenia poszczególnych wierzycieli publicznoprawnych
w ramach wykonania układu, która zawiera następujące dane, będące podstawą oceny,
o której mowa w ust. 2:
a)
wysokość objętych układem zobowiązań dłużnika wobec poszczególnych wierzycieli publicznoprawnych,
b)
treść propozycji układowych wobec poszczególnych wierzycieli publicznoprawnych;
2)
informację o przewidywanym stopniu zaspokojenia poszczególnych wierzycieli publicznoprawnych
w postępowaniu upadłościowym, które byłoby prowadzone wobec dłużnika, zawierającą
następujące dane, będące podstawą oceny, o której mowa w ust. 2:
a)
wartość majątku dłużnika ze wskazaniem obciążeń,
b)
przewidywaną wysokość kosztów postępowania upadłościowego,
c)
kategorię, w której byliby zaspokajani poszczególni wierzyciele publicznoprawni w
postępowaniu upadłościowym;
3)
ocenę, czy wierzytelności wierzyciela publicznoprawnego będą zaspokojone w większym
stopniu w przypadku zawarcia i wykonania układu, czy w postępowaniu upadłościowym.
4.
Przez test prywatnego inwestora należy rozumieć ocenę działań podejmowanych przez
podmiot finansujący, dokonywaną w celu stwierdzenia, czy wsparcie nie stanowi pomocy
publicznej. Wsparcie nie stanowi pomocy publicznej w przypadku, gdy jest dokonywane
na warunkach akceptowalnych również dla inwestora prywatnego.
5.
Test prywatnego inwestora zawiera w szczególności informacje o:
1)
przewidywanym poziomie zwrotu z zaangażowanego kapitału;
2)
średnim poziomie zwrotu z zaangażowanego kapitału porównywalnych inwestycji;
3)
przewidywanym poziomie ryzyka towarzyszącego inwestycji;
4)
średnim poziomie ryzyka porównywalnych inwestycji.
Art. 141.
1.
Jeżeli wsparcie, o którym mowa w art. 140 ust. 1, stanowi pomoc publiczną, pomoc ta
może być wyłącznie pomocą publiczną na restrukturyzację i może zostać udzielona, jeżeli
przedsiębiorca:
1)
podjął działalność gospodarczą w danym sektorze w okresie co najmniej trzech lat przed
dniem złożenia wniosku restrukturyzacyjnego;
2)
nie prowadzi działalności gospodarczej w sektorach hutnictwa żelaza i stali, górnictwa
węgla lub w sektorze finansowym;
3)
nie prowadzi działalności na rynku, na którym występuje lub może występować długookresowa
strukturalna nadprodukcja;
4)
nie jest przedsiębiorcą należącym do grupy kapitałowej ani nie jest przejmowany przez
żadnego przedsiębiorcę należącego do grupy kapitałowej, z wyjątkiem sytuacji gdy wykaże,
że jego trudna sytuacja ekonomiczna:
a)
ma charakter wewnętrzny i nie jest wynikiem nieuzasadnionego podziału kosztów w ramach
grupy kapitałowej,
b)
jest zbyt poważna, aby mogła zostać rozwiązana przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorców
należących do tej samej grupy kapitałowej.
2.
Przedsiębiorcy zagrożonemu niewypłacalnością pomoc publiczna na restrukturyzację może
zostać udzielona w przypadku:
1)
spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo-akcyjnej
- jeżeli wysokość niepokrytych strat przekracza kapitał zapasowy i 50% kapitału zakładowego;
2)
spółki jawnej, spółki komandytowej oraz spółki partnerskiej - jeżeli wysokość niepokrytych
strat przekracza 50% wartości wszystkich udziałów w tej spółce;
3)
gdy przedsiębiorca jest innym przedsiębiorcą niż mały lub średni i w ciągu dwóch ostatnich
lat stosunek:
a)
długów do kapitału własnego był większy niż 7,5,
b)
zysku operacyjnego powiększonego o amortyzację do odsetek był niższy niż 1.
3.
Przez grupę kapitałową należy rozumieć przedsiębiorców będących przedsiębiorstwami
partnerskimi i powiązanymi, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 załącznika I do rozporządzenia
Komisji Europejskiej (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre
rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu
(Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1).
4.
Przez małego lub średniego przedsiębiorcę należy rozumieć przedsiębiorcę będącego
małym lub średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia, o
którym mowa w ust. 3, z wyłączeniem przepisu art. 3 ust. 4 tego załącznika.
Art. 142.
1.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona:
1)
w celu realizacji planu restrukturyzacyjnego, który umożliwi przywrócenie przedsiębiorcy
długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, rozumianej jako zdolność do pokrywania
kosztów działalności gospodarczej, w tym kosztów amortyzacji i kosztów finansowych;
2)
jeżeli sposób restrukturyzacji jest właściwy dla usunięcia przyczyn trudnej sytuacji
ekonomicznej przedsiębiorcy;
3)
jeżeli zapobiega trudnościom społecznym lub prowadzi do przezwyciężenia niedoskonałości
rynku, a bez tej pomocy cel ten nie zostałby osiągnięty lub zostałby osiągnięty w
mniejszym zakresie.
2.
Trudności społeczne lub niedoskonałości rynku objawiają się w szczególności w przypadku:
1)
małych i średnich przedsiębiorców:
a)
ryzykiem opuszczenia rynku przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność innowacyjną
lub mającego duży potencjał wzrostu, skutkującym negatywnymi konsekwencjami dla danego
regionu lub sektora,
b)
ryzykiem opuszczenia rynku przez przedsiębiorcę o silnych powiązaniach z innymi lokalnymi
lub regionalnymi przedsiębiorcami, szczególnie z sektora małych i średnich przedsiębiorców,
c)
występowaniem ograniczeń na rynkach finansowych, skutkujących zwiększeniem liczby
upadłości przedsiębiorstw;
2)
innych przedsiębiorców niż określeni w pkt 1:
a)
wyższą niż średnia unijna lub średnia krajowa stopą bezrobocia w regionie określonym
na poziomie 2, zgodnie z przepisami w sprawie wprowadzenia Nomenklatury Jednostek
Terytorialnych do celów statystycznych (NTS) wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej , która ma charakter stały i której towarzyszą trudności związane z tworzeniem nowych
miejsc pracy w tym regionie,
b)
ryzykiem przerwania świadczenia usługi w ogólnym interesie gospodarczym lub innej
ważnej usługi, którą trudno jest zastąpić i w przypadku której konkurentom trudno
byłoby zacząć ją świadczyć,
c)
ryzykiem opuszczenia rynku przez przedsiębiorcę o istotnym znaczeniu dla danego regionu
lub sektora,
d)
występowaniem ograniczeń na rynkach finansowych, skutkujących zwiększeniem liczby
upadłości przedsiębiorstw,
e)
ryzykiem utraty ważnej wiedzy technicznej lub eksperckiej.
3.
Pomoc publiczna na restrukturyzację nie może zostać udzielona, jeżeli środki restrukturyzacyjne
określone w planie restrukturyzacyjnym:
1)
ograniczają się wyłącznie do restrukturyzacji zobowiązań;
2)
przewidują nowe inwestycje, z wyjątkiem inwestycji niezbędnych do przywrócenia przedsiębiorcy
długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.
Art. 143.
1.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona, jeżeli przedsiębiorca:
1)
nie otrzymał wcześniej pomocy publicznej na ratowanie, tymczasowej pomocy publicznej
na restrukturyzację lub pomocy publicznej na restrukturyzację albo
2)
otrzymał pomoc publiczną na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną na restrukturyzację
lub pomoc publiczną na restrukturyzację i upłynęło co najmniej dziesięć lat, licząc
od dnia wystąpienia najpóźniejszego z następujących zdarzeń:
a)
przyznania przedsiębiorcy pomocy publicznej,
b)
zakończenia realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego,
c)
zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego.
2.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przed upływem dziesięciu
lat od dnia przyznania przedsiębiorcy pomocy publicznej na ratowanie lub tymczasowej
pomocy publicznej na restrukturyzację, jeżeli:
1)
pomoc publiczna na ratowanie lub tymczasowa pomoc publiczna na restrukturyzację została
udzielona w ramach tego samego procesu restrukturyzacji albo
2)
minęło co najmniej pięć lat od dnia przyznania przedsiębiorcy pomocy publicznej na
ratowanie lub tymczasowej pomocy publicznej na restrukturyzację, po którym nie nastąpiło
przyznanie pomocy publicznej na restrukturyzację, a przedsiębiorca wykazywał długookresową
zdolność do konkurowania na rynku i wystąpiły nieprzewidywalne okoliczności, za które
przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności, albo
3)
jest konieczna z powodu nieprzewidywalnych okoliczności, za które przedsiębiorca nie
ponosi odpowiedzialności.
3.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy należącemu
do grupy kapitałowej, w przypadku gdy którykolwiek przedsiębiorca należący do tej
grupy kapitałowej otrzymał pomoc publiczną na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną
na restrukturyzację lub pomoc publiczną na restrukturyzację, jeżeli od udzielenia
tej pomocy lub od zakończenia albo zaprzestania realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego
któregokolwiek przedsiębiorcy należącego do tej grupy kapitałowej upłynęło co najmniej
dziesięć lat, licząc od dnia wystąpienia najpóźniejszego z tych zdarzeń.
4.
W przypadku gdy przedsiębiorca należący do grupy kapitałowej otrzymał pomoc publiczną
na ratowanie, tymczasową pomoc publiczną na restrukturyzację lub pomoc publiczną na
restrukturyzację, inny przedsiębiorca należący do tej grupy kapitałowej może otrzymać
pomoc publiczną na restrukturyzację przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 3,
liczonego dla przedsiębiorcy należącego do tej samej grupy kapitałowej, który otrzymał
pomoc publiczną, pod warunkiem że planowana pomoc publiczna na restrukturyzację nie
będzie przekazana temu przedsiębiorcy.
5.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy nabywającemu
aktywa od innego przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc publiczną na ratowanie, tymczasową
pomoc publiczną na restrukturyzację lub pomoc publiczną na restrukturyzację przed
zbyciem tych aktywów, jeżeli od udzielenia tej pomocy lub od zakończenia albo zaprzestania
realizacji poprzedniego planu restrukturyzacyjnego przedsiębiorcy zbywającego aktywa
upłynęło co najmniej dziesięć lat, licząc od dnia wystąpienia najpóźniejszego z tych
zdarzeń.
6.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy nabywającemu
aktywa od innego przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc publiczną na ratowanie, tymczasową
pomoc publiczną na restrukturyzację lub pomoc publiczną na restrukturyzację przed
zbyciem tych aktywów przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 5, jeżeli nabywca
aktywów nie kontynuuje działalności gospodarczej przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc.
7.
Brak kontynuacji działalności gospodarczej przedsiębiorcy, który otrzymał pomoc publiczną,
występuje w szczególności, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
1)
w chwili dokonywania transakcji nabywający i zbywający aktywa byli wobec siebie przedsiębiorcami
samodzielnymi, rozumianymi jako przedsiębiorstwa samodzielne, o których mowa w art.
3 ust. 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji Europejskiej (UE) nr 651/2014 z dnia
17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym
w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu;
2)
przedsiębiorca nabył aktywa za wartość godziwą w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości;
3)
zbycie aktywów, w tym w toku postępowania upadłościowego przedsiębiorcy, który zbył
aktywa, nie zostało dokonane wyłącznie w celu wykazania, że nabywca aktywów nie kontynuuje
działalności gospodarczej zbywcy.
Art. 144.
1.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może stanowić jedynie uzupełnienie środków:
1)
własnych przedsiębiorcy,
2)
pochodzących od akcjonariuszy lub udziałowców przedsiębiorcy lub innych przedsiębiorców
należących do tej samej grupy kapitałowej co przedsiębiorca,
3)
pochodzących od wierzycieli przedsiębiorcy
- w zakresie niezbędnym do realizacji celu, o którym mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1.
2.
Udział środków, o których mowa w ust. 1, w kosztach restrukturyzacji wynosi co najmniej:
1)
25% - w przypadku małego przedsiębiorcy;
2)
40% - w przypadku średniego przedsiębiorcy;
3)
50% - w przypadku przedsiębiorcy innego niż określony w pkt 1 lub 2.
3.
W przypadku wystąpienia wyjątkowych okoliczności lub szczególnych trudności, udział
środków, o których mowa w ust. 1, w kosztach restrukturyzacji może być niższy niż
określony w ust. 2.
4.
Pomoc udzielana jako rekompensata z tytułu usług świadczonych w ogólnym interesie
gospodarczym nie jest uwzględniana w obliczeniu udziału środków, o których mowa w
ust. 1, w kosztach restrukturyzacji.
5.
Przez koszty restrukturyzacji należy rozumieć koszty środków restrukturyzacyjnych
wskazanych w planie restrukturyzacyjnym oraz koszty środków restrukturyzacyjnych,
poniesione przez przedsiębiorcę przed otwarciem postępowania restrukturyzacyjnego
w ramach tego samego procesu restrukturyzacji.
Art. 145.
1.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona, jeżeli przedsiębiorca zastosuje
środki wyrównujące zakłócenia konkurencji na rynku.
2.
Środkami wyrównującymi zakłócenia konkurencji na rynku są środki:
1)
strukturalne;
2)
behawioralne;
3)
otwarcia rynku.
3.
Środki strukturalne polegają w szczególności na:
1)
zbyciu aktywów, o ile to możliwe, w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa;
2)
ograniczeniu zdolności produkcyjnych;
3)
ograniczeniu udziału przedsiębiorcy w rynku.
4.
Środki behawioralne polegają w szczególności na:
1)
nienabywaniu akcji lub udziałów w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego i wykonywania
układu, z wyjątkiem przypadku gdy jest to niezbędne do realizacji celu, o którym mowa
w art. 142 ust. 1 pkt 1;
2)
nierozpowszechnianiu informacji wskazujących, że produkty lub usługi przedsiębiorcy
mają przewagę konkurencyjną nad innymi produktami lub usługami ze względu na udzieloną
pomoc publiczną na restrukturyzację;
3)
niepodejmowaniu działań zmierzających do zdobywania nowych rynków.
5.
Środki otwarcia rynku polegają w szczególności na ułatwianiu wejścia na rynek innym
przedsiębiorcom.
6.
Nie stanowią środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku działania polegające
na likwidacji lub ograniczeniu działalności przedsiębiorcy, które są konieczne dla
realizacji celu, o którym mowa w art. 142 ust. 1 pkt 1.
7.
Rodzaj i zakres zastosowanych środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku
zależą od:
1)
wielkości, formy i warunków udzielenia pomocy publicznej na restrukturyzację, przy
czym pomoc w celu pokrycia kosztów restrukturyzacji zatrudnienia nie jest brana pod
uwagę;
2)
wielkości, formy i warunków udostępnienia środków:
a)
własnych przedsiębiorcy,
b)
pochodzących od akcjonariuszy lub udziałowców przedsiębiorcy,
c)
pochodzących od innych przedsiębiorców należących do tej samej grupy kapitałowej co
przedsiębiorca,
d)
pochodzących od wierzycieli przedsiębiorcy, w tym ewentualnego wkładu w koszty restrukturyzacji
poniesionego przez wierzycieli posiadających wierzytelności zabezpieczone hipoteką,
zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską;
3)
wielkości przedsiębiorcy, jego udziału w rynku oraz świadczenia przez przedsiębiorcę
usług w ogólnym interesie gospodarczym;
4)
charakterystyki rynku, na którym działa przedsiębiorca;
5)
oceny wpływu środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku na funkcjonowanie
rynku wewnętrznego.
8.
Środki wyrównujące zakłócenia konkurencji na rynku nie mogą zagrażać rentowności przedsiębiorcy
ani powodować zagrożeń dla struktury rynku, na którym działa przedsiębiorca, lub interesów
konsumentów.
9.
W trakcie postępowania restrukturyzacyjnego środki strukturalne stosuje się bez zbędnej
zwłoki na rynku, na którym przedsiębiorca będzie miał znaczącą pozycję po zakończeniu
restrukturyzacji.
10.
Zastosowanie środka, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, może być wymagane tylko w przypadku,
gdy przedsiębiorca w wyniku otrzymania pomocy publicznej na restrukturyzację może
oferować produkty lub usługi na warunkach nieosiągalnych dla innych przedsiębiorców,
którzy pomocy nie otrzymali, i nie jest możliwe zastosowanie innych środków wyrównujących
zakłócenia konkurencji na rynku.
11.
Do małego przedsiębiorcy przepisów ust. 1-10 nie stosuje się. Zwiększenie przez małego
przedsiębiorcę zdolności produkcyjnych w trakcie realizacji planu restrukturyzacyjnego
jest niedopuszczalne.
Art. 146.
Pomoc publiczna na restrukturyzację może zostać udzielona przedsiębiorcy świadczącemu
usługi w ogólnym interesie gospodarczym, nawet jeżeli nie są spełnione warunki określone
w art. 141-145, w przypadku gdy jest to niezbędne do zachowania ciągłości tych usług,
nie dłużej niż do dnia przekazania obowiązku świadczenia tych usług kolejnemu przedsiębiorcy.
Art. 147.
1.
Zmiana wielkości pomocy publicznej na restrukturyzację jest dopuszczalna pod warunkiem,
że zwiększenie kwoty pomocy publicznej na restrukturyzację wiąże się z rozszerzeniem
zastosowania środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku, o których mowa
w art. 145 ust. 3 lub 4.
2.
Ograniczenie zastosowania środków wyrównujących zakłócenia konkurencji na rynku, o
których mowa w art. 145 ust. 3 lub 4, lub opóźnienie we wdrożeniu tych środków, które
następuje z przyczyn niezależnych od przedsiębiorcy, jest dopuszczalne pod warunkiem,
że wiąże się ze zmniejszeniem kwoty pomocy publicznej na restrukturyzację.
3.
Zwiększenie kosztów restrukturyzacji jest dopuszczalne pod warunkiem, że wiąże się
ze zwiększeniem udziału środków, o których mowa w art. 144 ust. 1.
Art. 148.
1.
Pomoc publiczna na restrukturyzację nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej,
w przypadku gdy:
1)
jest udzielana zgodnie z warunkami określonymi w art. 141-147;
2)
przedsiębiorca jest małym lub średnim przedsiębiorcą;
3)
całkowita wielkość udzielonej i wnioskowanej pomocy publicznej na restrukturyzację
wraz z pomocą publiczną na ratowanie lub tymczasową pomocą publiczną na restrukturyzację,
udzieloną w ramach tego samego procesu restrukturyzacji, nie przekracza równowartości
10 000 000 euro według średniego kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia
złożenia planu restrukturyzacyjnego.
2.
W przypadku gdy całkowita wielkość udzielonej i wnioskowanej pomocy publicznej na
restrukturyzację wraz z pomocą publiczną na ratowanie lub tymczasową pomocą publiczną
na restrukturyzację, udzieloną małemu lub średniemu przedsiębiorcy w ramach tego samego
procesu restrukturyzacji, przekracza równowartość 10 000 000 euro według średniego
kursu walut obcych w Narodowym Banku Polskim z dnia złożenia planu restrukturyzacyjnego,
pomocy udziela się na warunkach określonych dla przedsiębiorców innych niż mali lub
średni.
3.
Notyfikacji Komisji Europejskiej nie podlegają również działania, o których mowa w
art. 147, jeżeli pomoc publiczna na restrukturyzację dotyczy małego lub średniego
przedsiębiorcy.
Art. 149.
Pomoc publiczna na restrukturyzację, która nie podlega notyfikacji Komisji Europejskiej,
może zostać udzielona w okresie wskazanym w decyzji Komisji Europejskiej wydanej na
podstawie art. 4 ust. 3 albo art. 7 ust. 3 lub 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia
22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o
Funkcjonowaniu Unii Europejskiej .
Dział VI
Układ
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 150.
1.
Układ obejmuje:
1)
wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego,
jeżeli ustawa nie stanowi inaczej;
2)
odsetki za okres od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego;
3)
wierzytelności zależne od warunku, jeżeli warunek ziścił się w czasie wykonywania
układu.
2.
Wierzytelności wobec dłużnika wynikające z umowy wzajemnej, która nie została wykonana
w całości lub części przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, są objęte
układem tylko w przypadku, gdy świadczenie drugiej strony jest świadczeniem podzielnym
i tylko w zakresie, w jakim druga strona spełniła świadczenie przed dniem otwarcia
postępowania restrukturyzacyjnego i nie otrzymała świadczenia wzajemnego.
Art. 151.
1.
Układ nie obejmuje:
1)
wierzytelności alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby,
niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień objętych
treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę;
2)
roszczeń o wydanie mienia i zaniechanie naruszania praw;
3)
wierzytelności, za które dłużnik odpowiada w związku z nabyciem spadku po dniu otwarcia
postępowania restrukturyzacyjnego, po wejściu spadku do masy układowej lub sanacyjnej;
4)
wierzytelności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez
ubezpieczonego, których płatnikiem jest dłużnik.
2.
Układ nie obejmuje wierzytelności ze stosunku pracy oraz wierzytelności zabezpieczonej
na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub
hipoteką morską, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia,
chyba że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie jej układem. Zgodę na objęcie wierzytelności
układem wyraża się w sposób bezwarunkowy i nieodwołalny, najpóźniej przed przystąpieniem
do głosowania nad układem. Zgoda może zostać wyrażona ustnie do protokołu zgromadzenia
wierzycieli.
3.
Do wierzytelności zabezpieczonych przeniesieniem na wierzyciela własności rzeczy,
wierzytelności lub innego prawa przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 152.
Objęcie układem wierzytelności objętej innym układem jest niedopuszczalne, chyba że
układ ten został uchylony.
Art. 153.
Do wierzytelności Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych o zwrot świadczeń
wypłaconych pracownikom dłużnika przepisy dotyczące wierzytelności ze stosunku pracy
stosuje się odpowiednio.
Art. 154.
Do wierzytelności Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przepisy dotyczące wierzytelności
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Propozycje układowe
Art. 155.
1.
Propozycje układowe składa dłużnik.
2.
Propozycje układowe może również złożyć rada wierzycieli, nadzorca sądowy albo zarządca,
albo wierzyciel lub wierzyciele mający łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności,
z wyłączeniem wierzycieli określonych w art. 80 ust. 3, art. 109 ust. 1 i art. 116.
3.
Propozycje układowe określają sposób restrukturyzacji zobowiązań dłużnika.
Art. 156.
1.
Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika obejmuje w szczególności:
1)
odroczenie terminu wykonania;
2)
rozłożenie spłaty na raty;
3)
zmniejszenie wysokości;
4)
konwersję wierzytelności na udziały lub akcje;
5)
zmianę, zamianę lub uchylenie prawa zabezpieczającego określoną wierzytelność.
2.
Propozycje układowe mogą wskazywać jeden lub więcej sposobów restrukturyzacji zobowiązań
dłużnika.
3.
Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika stanowiąca pomoc publiczną może polegać wyłącznie
na:
1)
restrukturyzacji, o której mowa w art. 160 ust. 1;
2)
odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu na raty zobowiązań z tytułu wypłat ze
środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;
3)
odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu na raty podatków lub zobowiązań z tytułu
gwarancji i poręczeń udzielonych przez Skarb Państwa i jednostki samorządu terytorialnego.
4.
Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika jest niedopuszczalna w przypadku, gdy dotyczy
wierzytelności stanowiących kwoty pomocy publicznej, w stosunku do których Komisja
Europejska wydała decyzję nakazującą ich zwrot.
5.
Propozycje układowe przewidujące konwersję wierzytelności na udziały lub akcje zawierają:
1)
sumę, o jaką kapitał zakładowy ma zostać podwyższony;
2)
liczbę oraz wartość nominalną nowo ustanowionych udziałów lub akcji lub też wartość,
o którą następuje podwyższenie wartości nominalnej udziałów lub akcji już istniejących;
3)
określenie, że objęcie udziałów lub akcji następuje z wyłączeniem prawa pierwszeństwa
lub poboru, przy czym wyłączenie prawa pierwszeństwa lub poboru następuje nawet wówczas,
jeżeli takiej możliwości nie przewiduje umowa spółki lub statut;
4)
oznaczenie, czy akcje nowej emisji są na okaziciela, czy imienne;
5)
cenę emisyjną nowych akcji;
6)
datę, od której nowe akcje mają uczestniczyć w dywidendzie.
6.
Do propozycji układowych przewidujących konwersję wierzytelności na akcje w sposób
określony w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych przepisów art. 7 ust. 1 tej ustawy oraz art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nie stosuje się.
Art. 157.
Jeżeli propozycje układowe przewidują spłatę zobowiązań z zysku przedsiębiorstwa dłużnika,
mogą one określać, jaka część zysku będzie przeznaczona na spłatę zobowiązań.
Art. 158.
Jeżeli plan restrukturyzacyjny przewiduje udzielenie kredytu lub pożyczki dłużnikowi
lub zmianę treści stosunków prawnych lub praw lub ustanowienie zabezpieczenia wierzytelności,
do propozycji układowych dołącza się w formie prawem przewidzianej oświadczenie osoby,
która zobowiązała się udzielić kredytu lub pożyczki, wyrazić zgodę na zmianę stosunku
prawnego lub prawa albo ustanowić lub zmienić zabezpieczenie wierzytelności.
Art. 159.
1.
Propozycje układowe mogą przewidywać również zaspokojenie wierzycieli przez likwidację
majątku dłużnika.
2.
Sprzedaż dokonana w wykonaniu układu, który przewiduje zaspokojenie wierzycieli przez
likwidację majątku dłużnika, nie wywołuje skutków sprzedaży egzekucyjnej.
Art. 160.
1.
Restrukturyzacja zobowiązań z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej
przez dłużnika jako pracodawcę, z tytułu składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych, z tytułu składek na własne
ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne dłużnika oraz innych zobowiązań
dłużnika wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w szczególności odsetek za zwłokę
od wyżej wymienionych składek, kosztów egzekucyjnych, kosztów upomnienia i dodatkowej
opłaty, może obejmować wyłącznie rozłożenie na raty lub odroczenie terminu płatności.
2.
Jeżeli układ przewiduje przejęcie całości majątku dłużnika przez osobę trzecią lub
wierzyciela, dopłaty lub spłaty między wierzycielami, w układzie wskazuje się wierzyciela
lub osobę trzecią, którzy przejmą obowiązek wykonania zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych. Przejęcie obowiązku nie zmienia charakteru wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych i możliwości ich przymusowego dochodzenia z uwzględnieniem uprzywilejowania
wynikającego z przepisów regulujących dochodzenie wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych.
3.
Po prawomocnym zatwierdzeniu układu wyciąg z zatwierdzonego spisu wierzytelności,
o którym mowa w art. 102 ust. 2, ma moc tytułu wykonawczego przeciwko osobie, która
przejęła obowiązek wykonania zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Należności
objęte zatwierdzonym spisem wierzytelności mogą być dochodzone również w drodze egzekucji
administracyjnej.
4.
Restrukturyzacja zobowiązań wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
może obejmować wyłącznie rozłożenie spłaty na raty lub odroczenie terminu płatności,
chyba że dysponent Funduszu wyrazi zgodę na inny sposób restrukturyzacji.
5.
Do restrukturyzacji zobowiązań wobec Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 161.
1.
Propozycje układowe mogą przewidywać podział wierzycieli na grupy obejmujące poszczególne
kategorie interesów, w szczególności:
1)
wierzycieli, którym przysługują wierzytelności ze stosunku pracy i którzy wyrazili
zgodę na objęcie ich układem;
2)
rolników, którym przysługują wierzytelności z tytułu umów o dostarczenie produktów
z własnego gospodarstwa rolnego;
3)
wierzycieli, których wierzytelności są zabezpieczone na składnikach majątku dłużnika
hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską,
a także przez przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności lub innego
prawa, i którzy wyrazili zgodę na objęcie ich układem;
4)
wierzycieli będących wspólnikami lub akcjonariuszami dłużnika będącego spółką kapitałową,
posiadających udziały lub akcje spółki zapewniające co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu
wspólników albo walnym zgromadzeniu akcjonariuszy, chociażby przysługiwały im wierzytelności
wymienione w pkt 1-3.
2.
Listy przyporządkowujące poszczególnych wierzycieli do grup sporządza nadzorca sądowy
albo zarządca po zatwierdzeniu spisu wierzytelności, jeżeli podziału na grupy nie
dokonano w spisie albo dokonany podział jest niezgodny z aktualnymi propozycjami układowymi.
3.
W postępowaniu o zatwierdzenie układu listy wierzycieli sporządza nadzorca układu.
Art. 162.
1.
Warunki restrukturyzacji zobowiązań dłużnika są jednakowe dla wszystkich wierzycieli,
a jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, jednakowe
dla wierzycieli zaliczonych do tej samej grupy, chyba że wierzyciel wyraźnie zgodzi
się na warunki mniej korzystne.
2.
Przyznanie korzystniejszych warunków restrukturyzacji zobowiązań dłużnika jest dopuszczalne
wobec wierzyciela, który po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego udzielił lub
ma udzielić finansowania w postaci kredytu, obligacji, gwarancji bankowych, akredytyw
lub na podstawie innego instrumentu finansowego, niezbędnego do wykonania układu.
Art. 163.
1.
Warunki restrukturyzacji zobowiązań ze stosunku pracy nie mogą pozbawiać pracowników
minimalnego wynagrodzenia za pracę.
2.
Restrukturyzacja dotyczy w równym stopniu zobowiązań pieniężnych i niepieniężnych.
Jeżeli wierzyciel w terminie tygodnia od dnia otrzymania zawiadomienia o terminie
zgromadzenia wierzycieli z odpisem propozycji układowych sprzeciwił się restrukturyzacji
swojej wierzytelności jako wierzytelności niepieniężnej, składając oświadczenie nadzorcy
albo zarządcy albo ze względu na charakter wierzytelności niepieniężnej restrukturyzacja
nie jest możliwa, wierzytelność ta zmienia się w wierzytelność pieniężną. Skutek ten
powstaje z dniem otwarcia postępowania.
3.
Warunki restrukturyzacji wierzytelności, o których mowa w art. 161 ust. 1 pkt 3, mogą
być zróżnicowane stosownie do przysługującego im pierwszeństwa.
Rozdział 3
Zatwierdzenie układu
Art. 164.
1.
Układ przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli zatwierdza sąd, zawierając w sentencji
postanowienia treść układu.
2.
Rozprawa wyznaczona w celu rozpoznania układu odbywa się nie wcześniej niż po upływie
tygodnia od dnia zakończenia zgromadzenia wierzycieli, na którym przyjęto układ.
3.
Uczestnicy postępowania mogą pisemnie zgłaszać zastrzeżenia przeciwko układowi. Sąd
nie bierze pod uwagę zastrzeżeń zgłoszonych po upływie tygodnia od dnia przyjęcia
układu lub niespełniających wymogów formalnych pisma procesowego.
4.
O terminie rozprawy wyznaczonej w celu rozpoznania układu zawiadamia się przez obwieszczenie,
chyba że sędzia-komisarz zawiadomił o tym na zgromadzeniu wierzycieli.
5.
Postanowienie o zatwierdzeniu układu obwieszcza się.
Art. 165.
1.
Sąd odmawia zatwierdzenia układu, jeżeli narusza on prawo, w szczególności jeżeli
przewiduje udzielenie pomocy publicznej niezgodnie z przepisami, albo jeżeli jest
oczywiste, że układ nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ
nie będzie wykonany, jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po dniu otwarcia
postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
Sąd może odmówić zatwierdzenia układu, jeżeli jego warunki są rażąco krzywdzące dla
wierzycieli, którzy głosowali przeciw układowi i zgłosili zastrzeżenia.
3.
Sąd odmawia zatwierdzenia układu w postępowaniu o zatwierdzenie układu albo przyspieszonym
postępowaniu układowym, jeżeli suma spornych wierzytelności uprawniających do głosowania
nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.
4.
Jeżeli w przyspieszonym postępowaniu układowym okoliczność, o której mowa w ust. 3,
ujawni się po przyjęciu układu, sąd może zatwierdzić układ o ile zostanie wykazane,
że dłużnik nie wiedział o istnieniu wierzytelności spornych, a ich zaspokojenie w
wyniku wykonania układu nie będzie mniejsze niż w przypadku ogłoszenia upadłości dłużnika.
5.
Na rozprawie wyznaczonej w celu rozpoznania układu sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne,
jeżeli ustali, że układ nie został przyjęty na skutek braku odpowiedniej większości.
6.
Postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu oraz postanowienie o umorzeniu postępowania
restrukturyzacyjnego, o którym mowa w ust. 5, obwieszcza się.
7.
Na postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu przysługuje zażalenie. Zażalenie
wnosi się w terminie dwóch tygodni.
Rozdział 4
Skutki układu
Art. 166.
1.
Układ wiąże wierzycieli, których wierzytelności według ustawy są objęte układem, chociażby
nie zostały umieszczone w spisie wierzytelności.
2.
Układ nie wiąże wierzycieli, których dłużnik nie ujawnił i którzy nie byli uczestnikami
postępowania.
Art. 167.
1.
Układ nie narusza praw wierzyciela wobec poręczyciela oraz współdłużnika dłużnika
ani praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu skarbowego, zastawu rejestrowego
lub hipoteki morskiej, jeżeli były one ustanowione na mieniu osoby trzeciej.
2.
Do praw wynikających z przeniesienia na wierzyciela własności rzeczy, wierzytelności
lub innego prawa w celu zabezpieczenia wierzytelności przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 168.
1.
Układ nie narusza praw wynikających z hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego, zastawu
skarbowego lub hipoteki morskiej, jeżeli były ustanowione na mieniu dłużnika, chyba
że uprawniony wyraził zgodę na objęcie zabezpieczonej wierzytelności układem.
2.
W przypadku wyrażenia zgody na objęcie układem zabezpieczonej wierzytelności, prawa,
o których mowa w ust. 1, pozostają w mocy, z tym że zabezpieczają one wierzytelność
w wysokości i na warunkach płatności określonych w układzie.
Art. 169.
1.
Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu stanowi podstawę wpisu informacji
o zatwierdzeniu układu w księgach wieczystych i rejestrach.
2.
Jeżeli układ przewiduje ustanowienie zarządu przymusowego na czas wykonania układu,
odpis prawomocnego postanowienia zatwierdzającego układ ma moc tytułu wykonawczego
do wprowadzenia zarządcy we władanie majątkiem dłużnika.
3.
Jeżeli układ przewiduje konwersję wierzytelności na udziały lub akcje, prawomocnie
zatwierdzony układ zastępuje określone w ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych czynności związane z podwyższeniem kapitału zakładowego, przystąpieniem do spółki,
objęciem udziałów lub akcji oraz wniesieniem wkładu.
4.
Odpis prawomocnego postanowienia o zatwierdzeniu układu stanowi podstawę wpisu podwyższenia
kapitału zakładowego spółki do Krajowego Rejestru Sądowego.
Art. 170.
1.
Z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ postępowania zabezpieczające
i egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi w celu zaspokojenia wierzytelności objętych
układem ulegają umorzeniu z mocy prawa.
2.
Zawieszone postępowania zabezpieczające i egzekucyjne prowadzone przeciwko dłużnikowi
w celu zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem mogą zostać podjęte na wniosek
wierzyciela.
3.
Tytuły wykonawcze lub egzekucyjne, obejmujące wierzytelności objęte układem, tracą
wykonalność z mocy prawa.
4.
Stronom przysługuje prawo wytoczenia powództwa o ustalenie, że tytuły wykonawcze lub
egzekucyjne utraciły wykonalność.
Art. 171.
1.
Z dniem uprawomocnienia się postanowienia zatwierdzającego układ nadzorca albo zarządca
obejmują funkcję nadzorcy wykonania układu, chyba że układ stanowi inaczej. O objęciu
funkcji nadzorcy wykonania układu obwieszcza się.
2.
Do nadzorcy wykonania układu przepisy o nadzorcy układu, z wyjątkiem przepisów o konieczności
zawarcia umowy, stosuje się odpowiednio. Przepisy art. 28-30 stosuje się odpowiednio.
3.
Nadzorca wykonania układu raz na trzy miesiące składa do sądu sprawozdanie dotyczące
wykonywania planu restrukturyzacyjnego oraz wykonywania układu. Informację o złożeniu
sprawozdania obwieszcza się.
Art. 172.
1.
Po wykonaniu układu lub wyegzekwowaniu wierzytelności objętych układem sąd na wniosek
dłużnika, nadzorcy wykonania układu albo innej osoby, która z mocy układu jest uprawniona
do wykonania lub nadzorowania wykonania układu, wydaje postanowienie o wykonaniu układu.
Na postanowienie przysługuje zażalenie.
2.
Postanowienie o wykonaniu układu obwieszcza się.
3.
Prawomocne postanowienie o wykonaniu układu stanowi podstawę do wykreślenia wpisów
dotyczących układu w księgach wieczystych i rejestrach.
4.
Po uprawomocnieniu się postanowienia o wykonaniu układu, dłużnik odzyskuje prawo swobodnego
zarządzania majątkiem i rozporządzania jego składnikami, jeżeli był go pozbawiony
na mocy postanowień układu.
Rozdział 5
Zmiana układu
Art. 173.
1.
Jeżeli po zatwierdzeniu układu nastąpił trwały wzrost lub zmniejszenie dochodu z przedsiębiorstwa
dłużnika, dłużnik, nadzorca wykonania układu, inna osoba, która z mocy układu jest
uprawniona do wykonywania lub nadzorowania wykonania układu, oraz wierzyciel mogą
wystąpić o zmianę układu.
2.
W przypadku gdy na czas wykonywania układu zarząd własny nie został dłużnikowi odebrany,
nadzorca wykonania układu oraz wierzyciel mogą wystąpić o zmianę układu przez powierzenie
zarządu i wykonywania układu wskazanej osobie, jeżeli:
1)
dłużnik, chociażby nieumyślnie, naruszył prawo w zakresie sprawowania zarządu, czego
skutkiem było pokrzywdzenie wierzycieli lub możliwość takiego pokrzywdzenia w przyszłości;
2)
oczywiste jest, że sposób sprawowania zarządu nie daje gwarancji wykonania planu restrukturyzacyjnego
i wykonania układu;
3)
dłużnik uniemożliwia nadzorcy wykonania układu właściwe pełnienie funkcji.
3.
Postanowienie o otwarciu postępowania o zmianę układu obwieszcza się.
4.
Na postanowienie o otwarciu postępowania o zmianę układu zażalenie przysługuje dłużnikowi
oraz wierzycielom, którzy mieli prawo głosu na zgromadzeniu wierzycieli, na którym
doszło do przyjęcia układu.
5.
Na postanowienie o odmowie otwarcia postępowania o zmianę układu zażalenie przysługuje
wyłącznie wnioskodawcy.
Art. 174.
1.
Do postanowienia o otwarciu postępowania o zmianę układu przepisy art. 233 ust. 1
pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
2.
Do postępowania o zmianę układu przepisy o nadzorcy sądowym oraz o zawarciu i zatwierdzeniu
układu stosuje się odpowiednio.
Art. 175.
1.
W zgromadzeniu wierzycieli uczestniczą wierzyciele, o których mowa w art. 173 ust.
4. Głosują oni sumą wierzytelności, z jaką głosowali na zgromadzeniu wierzycieli,
na którym doszło do przyjęcia układu, pomniejszoną o kwoty otrzymane w ramach wykonania
układu lub w wyniku zaspokojenia wierzytelności w inny sposób, z tym że w przypadku
zaspokojenia przez osobę trzecią, która weszła w prawa zaspokojonego wierzyciela,
osoba ta głosuje z sumą, w jakiej zaspokoiła wierzyciela.
2.
W zgromadzeniu wierzycieli mogą również uczestniczyć wierzyciele, których wierzytelności
były sporne, a po przyjęciu układu zostały stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu
lub ostateczną decyzją administracyjną.
3.
W zgromadzeniu wierzycieli nie mogą uczestniczyć wierzyciele, których wierzytelności
zostały w całości zaspokojone.
4.
Nadzorca sądowy w terminie dwóch tygodni od dnia otwarcia postępowania o zmianę układu
sporządza wykaz wierzycieli uprawnionych do uczestniczenia w zgromadzeniu wierzycieli
z uwzględnieniem okoliczności, o których mowa w ust. 1-3. Do wykazu wierzycieli przepis
art. 86 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 6
Uchylenie i wygaśnięcie układu
Art. 176.
1.
Sąd uchyla układ na wniosek wierzyciela, dłużnika, nadzorcy wykonania układu albo
innej osoby, która z mocy układu jest uprawniona do wykonania lub nadzorowania wykonania
układu, jeżeli dłużnik nie wykonuje postanowień układu albo jest oczywiste, że układ
nie będzie wykonany. Domniemywa się, że jest oczywiste, że układ nie będzie wykonany,
jeżeli dłużnik nie wykonuje zobowiązań powstałych po zatwierdzeniu układu.
2.
Uchylenie układu z innych przyczyn niż określone w ust. 1 jest niedopuszczalne.
3.
Postanowienie o uchyleniu układu obwieszcza się.
4.
Na postanowienie o uchyleniu układu zażalenie przysługuje dłużnikowi oraz wierzycielom,
którzy mieli prawo głosu na zgromadzeniu wierzycieli, na którym doszło do przyjęcia
układu.
5.
Na postanowienie oddalające wniosek zażalenie przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
Art. 177.
1.
Jeżeli przed rozpoznaniem wniosku o zmianę układu wpłynął wniosek o uchylenie układu,
sąd rozpoznaje obydwa wnioski łącznie.
2.
Jeżeli przed rozpoznaniem wniosku o uchylenie układu wpłynął wniosek o ogłoszenie
upadłości, przepisy art. 11 i art. 12 stosuje się odpowiednio.
3.
Dopuszczalne jest złożenie razem z wnioskiem o uchylenie układu wniosku o ogłoszenie
upadłości. W takim przypadku właściwy do łącznego rozpoznania wniosków jest sąd upadłościowy.
Art. 178.
Ogłoszenie upadłości dłużnika w czasie wykonywania układu albo oddalenie w tym czasie
wniosku o ogłoszenie jego upadłości na podstawie art. 13 Prawa upadłościowego skutkuje
wygaśnięciem układu z mocy prawa z dniem uprawomocnienia się postanowienia o ogłoszeniu
upadłości albo oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości.
Art. 179.
1.
W przypadku uchylenia albo wygaśnięcia układu dotychczasowi wierzyciele mogą dochodzić
swych roszczeń w pierwotnej wysokości. Wypłacone na podstawie układu sumy zalicza
się na poczet dochodzonych wierzytelności.
2.
Jeżeli wierzytelność została zaspokojona na podstawie układu w inny sposób, przepis
ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
Po ogłoszeniu upadłości syndyk z urzędu umieszcza na liście wierzytelności umieszczone
w spisie wierzytelności z uwzględnieniem kwot otrzymanych w ramach wykonania układu
lub zaspokojenia wierzytelności w inny sposób.
4.
Hipoteka, zastaw, zastaw rejestrowy, zastaw skarbowy lub hipoteka morska zabezpieczają
wierzytelność w takiej wysokości, w jakiej nie została jeszcze zaspokojona.
Dział VII
Układ częściowy
Art. 180.
1.
Dłużnik może złożyć propozycje układowe dotyczące jedynie niektórych zobowiązań, których
restrukturyzacja ma zasadniczy wpływ na dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa dłużnika.
2.
Wyodrębnienie wierzycieli objętych układem częściowym odbywa się w oparciu o obiektywne,
jednoznaczne i uzasadnione ekonomicznie kryteria dotyczące stosunków prawnych wiążących
wierzycieli z dłużnikiem, z których wynikają zobowiązania objęte propozycjami układowymi.
3.
Określenie kryteriów, o których mowa w ust. 2, które ma na celu pominięcie wierzyciela
przeciwnego zawarciu układu częściowego, jest niedopuszczalne.
4.
Wierzytelnościami objętymi układem częściowym mogą być w szczególności wierzytelności:
1)
z tytułu finansowania działalności dłużnika przez udzielone kredyty, pożyczki i inne
podobne instrumenty;
2)
z tytułu umów o zasadniczym znaczeniu dla funkcjonowania przedsiębiorstwa dłużnika,
w szczególności z tytułu dostawy najważniejszych materiałów lub umów leasingu majątku
niezbędnego dla działalności prowadzonej przez dłużnika;
3)
zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką
morską na przedmiotach i prawach niezbędnych do prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika;
4)
największe określone według sumy.
Art. 181.
1.
Jeżeli dłużnik przedstawił wierzycielowi, którego wierzytelność jest zabezpieczona
hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską,
propozycje układowe przewidujące pełne zaspokojenie, w terminie określonym w układzie,
jego wierzytelności wraz z należnościami ubocznymi, które były przewidziane w umowie
będącej podstawą ustanowienia zabezpieczenia, nawet jeżeli umowa ta została skutecznie
rozwiązana lub wygasła, albo przewidujące zaspokojenie wierzyciela w stopniu nie niższym
od tego, jakiego może się spodziewać w przypadku dochodzenia wierzytelności wraz z
należnościami ubocznymi z przedmiotu zabezpieczenia, do objęcia wierzytelności układem
częściowym nie jest konieczna zgoda takiego wierzyciela.
2.
Do wierzytelności zabezpieczonych przeniesieniem na wierzyciela własności rzeczy,
wierzytelności lub innego prawa przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 182.
1.
Układ częściowy może zostać przyjęty i zatwierdzony wyłącznie w postępowaniu o zatwierdzenie
układu albo przyspieszonym postępowaniu układowym.
2.
W postępowaniu o zatwierdzenie układu sąd odmawia zatwierdzenia układu częściowego
w przypadku stwierdzenia niezgodności z prawem określonych we wniosku o zatwierdzenie
układu częściowego kryteriów wyodrębnienia wierzycieli objętych układem częściowym.
3.
Niezwłocznie po złożeniu wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego
sąd orzeka w przedmiocie zgodności z prawem kryteriów wyodrębnienia wierzycieli objętych
układem częściowym.
4.
Na postanowienie stwierdzające niezgodność z prawem kryteriów wyodrębnienia wierzycieli
zażalenie przysługuje dłużnikowi. W terminie przewidzianym do wniesienia zażalenia
dłużnik może zaproponować inne kryteria wyodrębnienia wierzycieli.
5.
Po uprawomocnieniu się postanowienia stwierdzającego niezgodność z prawem kryteriów
wyodrębnienia wierzycieli sąd umarza postępowanie, chyba że dłużnik w terminie, o
którym mowa w ust. 4, zaproponował inne kryteria. Kolejna zmiana kryteriów jest niedopuszczalna.
Art. 183.
1.
Propozycje układowe nie mogą przewidywać dla wierzycieli objętych układem częściowym
korzyści, które zmniejszają możliwość zaspokojenia wierzytelności nieobjętych układem.
2.
Jeżeli propozycje układowe przewidują zabezpieczenie wierzytelności objętych układem
częściowym przez ustanowienie na majątku dłużnika hipoteki, zastawu, zastawu rejestrowego,
hipoteki morskiej lub przeniesienie własności rzeczy, wierzytelności lub innego prawa
na zabezpieczenie, zabezpieczenia te będą bezskuteczne w stosunku do masy upadłości
lub wierzycieli dłużnika, jeżeli upadłość dłużnika zostanie ogłoszona w ciągu roku
od dnia wydania postanowienia o zatwierdzeniu układu częściowego albo w tym samym
terminie wniosek o ogłoszenie upadłości zostanie oddalony na podstawie art. 13 Prawa
upadłościowego.
Art. 184.
W przypadku samodzielnego zbierania głosów przez dłużnika karta do głosowania, oprócz
elementów wskazanych w art. 213, zawiera wskazanie, że układ ma charakter częściowy,
oraz określenie kryteriów decydujących o objęciu wierzycieli układem częściowym.
Art. 185.
1.
W postępowaniu o zatwierdzenie układu dłużnik oraz nadzorca układu nie są obowiązani
udzielać wierzycielowi nieobjętemu układem częściowym informacji o sytuacji majątkowej
dłużnika i możliwości wykonania układu częściowego.
2.
Wierzyciel nieobjęty układem częściowym może zgłaszać zastrzeżenia, o których mowa
w art. 216 ust. 2, wyłącznie w zakresie niezgodnego z prawem określenia kryteriów
wyodrębnienia wierzycieli objętych układem częściowym oraz w zakresie zgodności propozycji
układowych z art. 183 ust. 1.
Art. 186.
Układ częściowy zostaje przyjęty, jeżeli większość wierzycieli, którzy oddali ważny
głos, mających łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przysługującej wierzycielom
objętym układem częściowym i uprawnionym do głosowania, głosowała za przyjęciem układu
częściowego.
Art. 187.
1.
Układ częściowy obejmuje wierzycieli, którzy spełniają kryteria wyodrębnienia wierzycieli
i zostali umieszczeni w spisie wierzytelności lub stawili się na zgromadzeniu wierzycieli,
przedkładając sędziemu-komisarzowi tytuł egzekucyjny lub zostali dopuszczeni do udziału
w zgromadzeniu na podstawie art. 107 ust. 3. Przepisu art. 166 ust. 1 nie stosuje
się.
2.
W postanowieniu o zatwierdzeniu układu sąd wskazuje wierzycieli objętych układem częściowym.
Art. 188.
Na postanowienie o zatwierdzeniu układu częściowego zażalenie przysługuje również
wierzycielowi nieobjętemu układem częściowym, przy czym może on wnosić wyłącznie zarzuty
naruszenia art. 180 lub art. 183 ust. 1.
Dział VIII
Przepisy ogólne dotyczące postępowania restrukturyzacyjnego
Art. 189.
1.
Dzień wydania postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego, postępowania
układowego lub postępowania sanacyjnego jest dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
W postępowaniu o zatwierdzenie układu uznaje się, że skutki otwarcia postępowania
restrukturyzacyjnego powstają z dniem układowym, o którym mowa w art. 211.
Art. 190.
1.
W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego wobec wszystkich wspólników
spółki cywilnej sąd może połączyć do wspólnego rozpoznania sprawy prowadzone wobec
wspólników tej spółki. Jeżeli postępowania otwarto w różnych sądach, właściwy do dalszego
prowadzenia połączonych spraw jest sąd, który pierwszy wydał postanowienie o otwarciu
postępowania.
2.
W postanowieniu o połączeniu spraw sąd wyznacza jednego sędziego-komisarza do wszystkich
połączonych spraw. Sąd może również wyznaczyć jednego nadzorcę sądowego albo zarządcę
do wszystkich połączonych spraw, powołać jedną radę wierzycieli i wyznaczyć wspólne
zgromadzenie wierzycieli.
3.
Dla każdego z dłużników sporządza się osobne spisy wierzytelności oraz głosuje się
i przyjmuje odrębne układy.
4.
Wynagrodzenie nadzorcy sądowego i zarządcy oraz koszty postępowania pokrywa się z
masy układowej lub sanacyjnej każdego z dłużników w częściach określonych przez sąd
przy odpowiednim uwzględnieniu zasad przyznawania wynagrodzenia.
5.
W przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego osobowej spółki handlowej oraz
jej wspólników ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia
całym swoim majątkiem, a także jeżeli sąd uzna za uzasadnione połączenie spraw prowadzonych
wobec innych dłużników, w szczególności wobec podmiotów powiązanych oraz małżonków,
przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
Art. 191.
1.
Wszczęcie kolejnego postępowania restrukturyzacyjnego jest niedopuszczalne, jeżeli
wcześniejsze postępowanie restrukturyzacyjne nie zostało zakończone lub prawomocnie
umorzone.
2.
W przypadku postępowań dotyczących układów częściowych, jeżeli objęci są nimi różni
wierzyciele, przepisu ust. 1 nie stosuje się. W przypadku postępowania o zatwierdzenie
układu dłużnik zawiera umowę z tym samym nadzorcą układu, a w przyspieszonym postępowaniu
układowym, sąd rozpoznający późniejszy wniosek powołuje do pełnienia funk
cji nadzorcy sądowego i sędziego-komisarza te same osoby, które pełnią funkcje we
wcześniej wszczętym postępowaniu, chyba że istnieją ku temu przeszkody.
Art. 192.
1.
W toku postępowania sanacyjnego dopuszczalne jest złożenie wniosku o zatwierdzenie
układu częściowego lub wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego,
w którym ma zostać przyjęty układ częściowy, pod warunkiem że wierzyciele objęci układem
częściowym są wierzycielami nieobjętymi układem z mocy prawa oraz nie wyrazili zgody
w postępowaniu sanacyjnym na objęcie ich układem.
2.
Otwierając przyspieszone postępowanie układowe, sąd nie powołuje nadzorcy sądowego
oraz sędziego-komisarza. Funkcję sędziego-komisarza i nadzorcy sądowego pełnią sędzia-komisarz
i zarządca powołani w postępowaniu sanacyjnym.
3.
Zatwierdzenie układu częściowego nie wpływa na tok postępowania sanacyjnego. Treść
układu częściowego może przewidywać, że układ będzie skuteczny po prawomocnym zatwierdzeniu
układu przyjętego w postępowaniu sanacyjnym.
Art. 193.
Organy postępowań restrukturyzacyjnych obowiązane są do wzajemnej współpracy.
Art. 194.
1.
Sąd i sędzia-komisarz orzekają na posiedzeniu niejawnym, jeżeli ustawa nie stanowi
inaczej.
2.
Sąd albo sędzia-komisarz może przeprowadzić postępowanie dowodowe w całości lub części
na posiedzeniu niejawnym, również w przypadku gdy wyznaczono rozprawę.
3.
Jeżeli zachodzi potrzeba przeprowadzenia dowodu z przesłuchania dłużnika, nadzorcy
sądowego, zarządcy, wierzyciela, członka rady wierzycieli lub innych osób, sąd albo
sędzia-komisarz, stosownie do okoliczności, przesłuchuje ich na posiedzeniu i z przesłuchania
sporządza protokół, niezależnie od obecności innych osób zainteresowanych, albo odbiera
od osób przesłuchiwanych oświadczenia na piśmie. Oświadczenia te stanowią dowód w
sprawie.
4.
Sąd albo sędzia-komisarz może zarządzić również, aby oświadczenie na piśmie, o którym
mowa w ust. 3, zawierało podpis notarialnie poświadczony.
5.
Nieobecność osoby, o której mowa w ust. 3, wezwanej na posiedzenie lub niezłożenie
przez tę osobę oświadczenia na piśmie, nawet z przyczyn usprawiedliwionych, nie wstrzymuje
postępowania.
Art. 195.
Nadzorca sądowy albo zarządca składa sędziemu-komisarzowi wniosek o przeprowadzenie
dowodu, jeżeli uzna za konieczne ustalenie okoliczności sprawy w drodze postępowania
dowodowego. W przypadku uwzględnienia wniosku postępowanie dowodowe prowadzi sędzia-komisarz.
Art. 196.
W postępowaniu restrukturyzacyjnym nie przeprowadza się dowodu z opinii biegłego,
z wyjątkiem określonym w art. 93 ust. 1.
Art. 197.
1.
W postępowaniu restrukturyzacyjnym orzeczenia zapadają w formie postanowień.
2.
W postanowieniu oraz dokumencie, który dotyczy składnika masy układowej lub sanacyjnej,
podaje się numer danego składnika masy ujawniony w spisie inwentarza lub w spisie
należności lub w innych spisach.
3.
Postanowienia oraz zarządzenia wydane w postępowaniu restrukturyzacyjnym zamieszcza
się w Rejestrze wraz z informacją o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
4.
Uczestnicy postępowania mają dostęp do danych zawartych w zamieszczanych w Rejestrze
postanowieniach, zarządzeniach, dokumentach i informacjach.
5.
Do uchwał rady wierzycieli i zgromadzenia wierzycieli przepisy ust. 2-4 stosuje się
odpowiednio.
Art. 198.
1.
Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym doręcza się dłużnikowi, osobom, których
postanowienie dotyczy, oraz nadzorcy albo zarządcy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Postanowień dotyczących ogółu wierzycieli nie doręcza się wierzycielom.
2.
Nadzorcy, zarządcy oraz uczestnikowi postępowania doręcza się pisma oraz postanowienia,
o których mowa w ust. 1, w drodze doręczenia elektronicznego, jeżeli wnieśli pismo
za pośrednictwem Rejestru albo wybrali doręczanie elektroniczne za pośrednictwem tego
Rejestru. Przepis art. 1311 §2 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
Art. 199.
1.
W przypadkach przewidzianych w ustawie obwieszczenia dokonuje się w Rejestrze. W przypadku
gdy od dnia obwieszczenia biegnie termin do wniesienia środka zaskarżenia, obwieszczeniu
podlega także informacja o sposobie i terminie jego wniesienia.
2.
Na wniosek nadzorcy sądowego albo zarządcy lub z urzędu sędzia-komisarz może zarządzić
dokonanie obwieszczenia również w inny sposób.
3.
Na wniosek dłużnika lub wierzyciela, na ich koszt, obwieszczenie może być również
dokonane w sposób przez nich wskazany.
4.
Każdy ma dostęp do danych zawartych w obwieszczanych w Rejestrze postanowieniach,
zarządzeniach, dokumentach i informacjach.
Art. 200.
1.
Na postanowienia sądu restrukturyzacyjnego i sędziego-komisarza zażalenie przysługuje
w przypadkach wskazanych w ustawie. Zażalenia na postanowienia sędziego-komisarza
rozpoznaje sąd restrukturyzacyjny jako sąd drugiej instancji.
2.
Odpis zażalenia wniesionego przez wierzyciela doręcza się dłużnikowi, nadzorcy albo
zarządcy oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.
3.
Odpis zażalenia wniesionego przez dłużnika doręcza się nadzorcy albo zarządcy oraz
osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.
4.
Jeżeli ustawa przewiduje, że zażalenie może wnieść osoba niebędąca uczestnikiem postępowania
restrukturyzacyjnego, odpis zażalenia doręcza się dłużnikowi, nadzorcy albo zarządcy
oraz osobom, których dotyczy zaskarżone postanowienie.
5.
Odpisu zażalenia na postanowienia dotyczące ogółu wierzycieli nie doręcza się wierzycielom.
6.
Zażalenie rozpoznaje się w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia akt sądowi
drugiej instancji.
Art. 201.
1.
Termin do wniesienia środka zaskarżenia od postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym
biegnie od dnia zamieszczenia postanowienia w Rejestrze. Zażalenie wnosi się w terminie
tygodnia.
2.
Jeżeli postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym podlega obwieszczeniu, termin
do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia obwieszczenia.
3.
Dla osób, którym ustawa nakazuje doręczyć postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym,
termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie od dnia doręczenia postanowienia.
4.
Jeżeli postanowienie, od którego przysługuje środek zaskarżenia, zostało ogłoszone
na posiedzeniu jawnym, osoby zawiadomione o posiedzeniu w terminie tygodnia od dnia
posiedzenia, a osoby, które nie zostały zawiadomione o posiedzeniu jawnym - od dnia
zamieszczenia, a jeżeli postanowienie podlega obwieszczeniu - od dnia obwieszczenia
postanowienia w Rejestrze, mogą złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie
postanowienia wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia środka zaskarżenia biegnie
od dnia doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem.
Art. 202.
Skarga kasacyjna, skarga o wznowienie postępowania oraz skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia w postępowaniu restrukturyzacyjnym nie przysługują.
Art. 203.
1.
Jeżeli ustawa przewiduje złożenie przez dłużnika pisemnego oświadczenia, że przedstawione
informacje są prawdziwe i zupełne, oświadczenie to zawiera klauzulę następującej treści:
„
Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia
”
.
2.
Jeżeli ustawa przewiduje złożenie dokumentu w postaci elektronicznej, dokument składa
się za pośrednictwem Rejestru i opatruje się bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym
przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu albo podpisem potwierdzonym profilem
zaufanym ePUAP.
3.
Dokumenty złożone w postaci elektronicznej drukuje się i załącza do akt wyłącznie
na zarządzenie sędziego-komisarza.
Art. 204.
1.
Jeżeli propozycje układowe przewidują, że dłużnikowi ma zostać udzielona pomoc publiczna,
organ, który ma udzielić pomocy, zawiadamia o tym sędziego-komisarza w terminie dwóch
tygodni od dnia doręczenia planu restrukturyzacyjnego, składając jednocześnie opinię
w sprawie wraz z odpisami opinii dla dłużnika, nadzorcy albo zarządcy. Odpis opinii
doręcza się dłużnikowi, nadzorcy albo zarządcy.
2.
Dłużnik może złożyć zmienione propozycje układowe pod rygorem umorzenia postępowania
w terminie tygodnia od dnia doręczenia odpisu opinii.
Art. 205.
Nadzorca sądowy albo zarządca składa zmieniony plan restrukturyzacyjny w terminie
tygodnia od dnia złożenia przez dłużnika zmienionych propozycji układowych. Przepisy
art. 140 i art. 204 stosuje się odpowiednio, z tym że kolejna zmiana propozycji układowych
jest niedopuszczalna.
Art. 206.
1.
Akta sądowe udostępnia się w sekretariacie sądu uczestnikom postępowania oraz każdemu,
kto potrzebę ich przejrzenia dostatecznie usprawiedliwi. Osoby te mogą otrzymywać
z akt odpisy i wyciągi oraz bez żadnych dodatkowych opłat sporządzać we własnym zakresie
fotokopie.
2.
Pobrane samodzielnie wydruki komputerowe postanowień, zarządzeń i dokumentów obwieszczonych
lub zamieszczonych w Rejestrze mają moc urzędowo poświadczonych odpisów, jeżeli posiadają
cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze.
3.
Od dnia obwieszczenia w Rejestrze nie można zasłaniać się nieznajomością treści obwieszczenia,
chyba że mimo zachowania należytej staranności nie można było dowiedzieć się o obwieszczeniu.
Art. 207.
Koszty postępowania restrukturyzacyjnego obejmują opłaty i wydatki.
Art. 208.
1.
Koszty postępowania restrukturyzacyjnego ponosi dłużnik. Zarządca uiszcza koszty należne
od dłużnika pozbawionego prawa zarządu na wezwanie sądu albo sędziego-komisarza.
2.
Uczestnik postępowania ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie.
3.
Koszty postępowania wywołanego złożeniem sprzeciwu co do umieszczenia wierzytelności
innego wierzyciela zasądza się od dłużnika na rzecz wierzyciela, który złożył sprzeciw,
jeżeli w wyniku sprzeciwu odmówiono umieszczenia zaskarżonej wierzytelności, chyba
że dłużnik kwestionował umieszczenie wierzytelności w spisie wierzytelności w oświadczeniu
złożonym na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 9 lub złożył sprzeciw.
Art. 209.
W sprawach nieuregulowanych ustawą do postępowania restrukturyzacyjnego stosuje się
odpowiednio przepisy księgi pierwszej części pierwszej Kodeksu postępowania cywilnego, z wyłączeniem przepisów o zawieszeniu i wznowieniu postępowania.
Tytuł II
Przepisy szczególne o postępowaniach restrukturyzacyjnych i ich skutkach
Dział I
Postępowanie o zatwierdzenie układu
Art. 210.
1.
W celu przygotowania propozycji układowych, przeprowadzenia samodzielnego zbierania
głosów i złożenia wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik zawiera umowę o sprawowanie
nadzoru nad przebiegiem postępowania z osobą spełniającą wymogi, o których mowa w
art. 24, która pełni funkcję nadzorcy układu.
2.
Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nadzorca układu pełni swoją funkcję od dnia zawarcia
umowy.
Art. 211.
1.
Niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę układu pełnienia swojej funkcji dłużnik
dokonuje ustalenia dnia układowego.
2.
Dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień przed
dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.
3.
Według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do głosowania nad
układem oraz skutki przyjętego układu.
4.
Wierzytelności powstałe po dniu układowym nie są objęte układem.
Art. 212.
Po ustaleniu dnia układowego dłużnik zbiera głosy na piśmie, przedstawiając wierzycielom
karty do głosowania.
Art. 213.
1.
Karta do głosowania zawiera:
1)
imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze
Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację,
miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba
prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów, w tym
likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej - imiona
i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki
bez ograniczenia całym swoim majątkiem;
2)
imię i nazwisko głosującego wierzyciela albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer
w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego
jednoznaczną identyfikację, miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a gdy wierzycielem
jest spółka osobowa, osoba prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca
osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska
reprezentantów, w tym likwidatorów, jeżeli są ustanowieni;
3)
kwotę wierzytelności głosującego wierzyciela;
4)
grupę obejmującą kategorię interesów, jeżeli zostały przewidziane, do której został
zaliczony głosujący wierzyciel;
5)
zgodę wierzyciela na objęcie wierzytelności układem, jeżeli jest ona wymagana na podstawie
art. 151 ust. 2 i 3;
6)
sumę wierzytelności objętych układem;
7)
wskazanie dnia układowego;
8)
pełną treść propozycji układowych z jednoznacznym wskazaniem, które z propozycji dotyczą
głosującego wierzyciela;
9)
imię i nazwisko albo nazwę nadzorcy układu, numer licencji nadzorcy układu albo numer
w Krajowym Rejestrze Sądowym spółki pełniącej funkcję nadzorcy układu, jego adres
do korespondencji, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej;
10)
treść głosu oddanego przez wierzyciela za albo przeciw układowi;
11)
wskazanie dnia oddania głosu;
12)
podpis wierzyciela, osób uprawnionych do jego reprezentowania albo podpis jego pełnomocnika.
2.
W przypadku gdy kartę do głosowania podpisał pełnomocnik, do karty dołącza się pełnomocnictwo.
Uprawnienie do podpisania karty do głosowania albo do udzielenia pełnomocnictwa wykazuje
się odpisem lub wydrukiem z odpowiedniego rejestru. W przypadku gdy wierzyciel nie
dołączył odpisu lub wydruku, dłużnik może pozyskać odpis lub wydruk z odpowiedniego
rejestru.
3.
Karta do głosowania niespełniająca wymogów określonych w ust. 1 jest nieważna.
4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty do głosowania,
mając na uwadze rodzaj informacji, których umieszczenie na karcie do głosowania jest
niezbędne, oraz jej kompletność i czytelność.
Art. 214.
Jeżeli propozycje układowe przewidują, że dłużnikowi ma zostać udzielone wsparcie,
o którym mowa w art. 140, wierzycielowi, który ma udzielić wsparcia, doręcza się,
wraz z kartą do głosowania, plan restrukturyzacyjny wraz z dokumentami, o których
mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
publicznej .
Art. 215.
Głos wierzyciela zachowuje ważność, o ile wniosek dłużnika o zatwierdzenie układu
wpłynął do sądu przed upływem trzech miesięcy od dnia oddania głosu.
Art. 216.
1.
Nadzorca układu udziela wierzycielowi na jego żądanie informacji o sytuacji majątkowej
dłużnika i możliwości wykonania układu w zakresie, który jest potrzebny do podjęcia
racjonalnej ekonomicznie decyzji o głosowaniu za albo przeciw układowi.
2.
Wierzyciel może złożyć nadzorcy układu pisemne zastrzeżenia co do zgodności z prawem
przebiegu samodzielnego zbierania głosów lub wskazania innych okoliczności, które
mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu. Nadzorca układu dołącza zastrzeżenia wierzycieli
do sprawozdania składanego do sądu wraz z wnioskiem o zatwierdzenie układu.
Art. 217.
1.
Układ jest przyjęty, jeżeli za jego przyjęciem wypowie się większość wierzycieli uprawnionych
do głosowania nad układem, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności
uprawniających do głosowania nad układem.
2.
Jeżeli głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli, obejmujących
poszczególne kategorie interesów, układ jest przyjęty, jeżeli w każdej grupie wypowie
się za nim większość uprawnionych do głosowania nad układem wierzycieli z tej grupy,
mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących uprawnionym
do głosowania nad układem wierzycielom z tej grupy.
3.
Układ jest przyjęty, mimo nieuzyskania wymaganej większości w niektórych z grup wierzycieli,
jeżeli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności przypadających
wierzycielom uprawnionym do głosowania nad układem głosowali za przyjęciem układu,
a wierzyciele z grupy lub grup, które wypowiedziały się przeciw przyjęciu układu,
zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku
przeprowadzenia postępowania upadłościowego.
4.
Przyjęcie układu stwierdza nadzorca układu.
Art. 218.
1.
Nadzorca układu informuje dłużnika na piśmie o niemożności zawarcia układu w trybie
przewidzianym w niniejszym dziale niezwłocznie po stwierdzeniu, że suma wierzytelności
spornych uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności
uprawniających do głosowania nad układem.
2.
Głosy wierzycieli oddane nie wcześniej niż trzy miesiące przed dniem złożenia wniosku
o otwarcie postępowania układowego lub sanacyjnego zachowują ważność w głosowaniu
na zgromadzeniu wierzycieli w otwartym postępowaniu układowym lub sanacyjnym, jeżeli
zostały złożone do akt wraz z wnioskiem o otwarcie postępowania, niezależnie od daty,
w jakiej odbędzie się zgromadzenie, o ile propozycje układowe w postępowaniu układowym
lub sanacyjnym są nie mniej korzystne dla wierzycieli niż przedłożone im w postępowaniu
o zatwierdzenie układu. Wierzyciela zawiadamianego o zgromadzeniu wierzycieli w celu
głosowania nad układem informuje się, że w aktach znajduje się oddany przez niego
głos, który będzie uznany za ważny, jeżeli nie złoży odmiennego oświadczenia.
Art. 219.
1.
Wniosek o zatwierdzenie układu powinien zawierać:
1)
imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze
Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację,
miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba
prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów, w tym
likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej - imiona
i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki
bez ograniczenia całym swoim majątkiem;
2)
propozycje układowe;
3)
wynik głosowania ze wskazaniem liczby wierzycieli i sumy wierzytelności uprawniającej
do głosowania oraz liczby wierzycieli i sumy wierzytelności przypadającej wierzycielom
głosującym za układem, a jeżeli propozycje układowe przewidują podział wierzycieli
na grupy - również liczby wierzycieli i sumy wierzytelności poszczególnych grup oraz
liczby wierzycieli i sumy wierzytelności przypadających wierzycielom głosującym za
układem w każdej grupie.
2.
Do wniosku o zatwierdzenie układu dłużnik dołącza:
1)
zebrane przez dłużnika karty do głosowania, wraz z odpisami lub wydrukami z rejestru
i pełnomocnictwami koniecznymi dla wykazania uprawnienia do oddania głosu oraz informacją,
czy w stosunku do wierzyciela nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 116, uszeregowane
zgodnie z kolejnością przyjętą w spisie wierzytelności sporządzonym przez nadzorcę
układu;
2)
dowód wysłania co najmniej na trzy tygodnie przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie
układu kart do głosowania z propozycjami układowymi wierzycielom, którzy nie oddali
głosu, na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, o ile wierzyciel
jest wpisany do rejestru, w przeciwnym przypadku na adres zamieszkania wierzyciela
znany dłużnikowi;
3)
sprawozdanie nadzorcy układu.
Art. 220.
Sprawozdanie nadzorcy układu zawiera:
1)
stwierdzenie przyjęcia układu;
2)
ocenę zgodności z prawem przebiegu samodzielnego zbierania głosów wraz ze wskazaniem
innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na zatwierdzenie układu;
3)
zastrzeżenia wierzycieli, o których mowa w art. 216 ust. 2;
4)
ocenę możliwości wykonania układu;
5)
wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika;
6)
aktualny wykaz majątku dłużnika z szacunkową wyceną jego składników;
7)
bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania o zatwierdzenie układu, na
dzień przypadający w okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku;
8)
spis wierzytelności, sporządzony przez nadzorcę układu, ze wskazaniem, czy wierzyciel
głosował za, czy przeciw układowi;
9)
spis wierzytelności spornych, sporządzony przez nadzorcę układu;
10)
wskazanie sumy wierzytelności z wyszczególnieniem, jaką część stanowią wierzytelności
sporne;
11)
listę zabezpieczeń dokonanych przez wierzycieli na majątku dłużnika wraz z datami
ich ustanowienia;
12)
spis podmiotów zobowiązanych majątkowo wobec dłużnika wraz z adresami, z określeniem
wierzytelności, daty ich powstania i terminów zapłaty;
13)
wykaz tytułów egzekucyjnych oraz tytułów wykonawczych przeciwko dłużnikowi;
14)
informację o postępowaniach dotyczących ustanowienia na majątku dłużnika hipotek,
zastawów, zastawów rejestrowych, zastawów skarbowych i hipotek morskich oraz innych
obciążeń podlegających wpisowi w księdze wieczystej lub w rejestrach, jak również
o prowadzonych innych postępowaniach sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych
oraz przed sądami polubownymi dotyczących majątku dłużnika;
15)
dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za
szkody wyrządzone w związku z pełnieniem funkcji nadzorcy układu;
16)
plan restrukturyzacyjny, sporządzony przez nadzorcę układu;
17)
informacje, o których mowa w art. 140, oraz kopię zawiadomienia i opinii organu, o
których mowa w art. 204, albo informację, że żaden organ takiego zawiadomienia lub
opinii nie złożył.
Art. 221.
1.
Do wniosku dłużnika o zatwierdzenie układu niespełniającego wymogów określonych w
art. 219 lub art. 220 przepis art. 130 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
2.
Jeżeli sprawozdanie nadzorcy układu nie spełnia wymogów określonych w art. 220, przewodniczący
wzywa nadzorcę do uzupełnienia braków formalnych sprawozdania oraz do poprawienia
lub uzupełnienia sprawozdania w terminie tygodnia pod rygorem zawiadomienia dłużnika.
3.
Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, przewodniczący informuje
dłużnika, że nadzorca układu nie uzupełnił braków formalnych sprawozdania albo go
nie poprawił lub nie uzupełnił. Dłużnik może zawrzeć nową umowę z innym nadzorcą układu,
który składa poprawione lub uzupełnione sprawozdanie w terminie dwóch tygodni od dnia
poinformowania dłużnika pod rygorem zwrotu wniosku o zatwierdzenie układu.
Art. 222.
1.
O złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu, który dotyczy przedsiębiorstwa państwowego
albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, sąd niezwłocznie zawiadamia, przy zastosowaniu
środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon,
faks lub pocztę elektroniczną, odpowiednio organ założycielski albo ministra właściwego
do spraw Skarbu Państwa, który może złożyć sądowi opinię w sprawie. Brak opinii nie
wstrzymuje rozpoznania sprawy.
2.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą zgłosić się do udziału w sprawie w charakterze
uczestników postępowania.
3.
O złożeniu wniosku o zatwierdzenie układu obwieszcza się. W obwieszczeniu podaje się
informacje, o których mowa w art. 219 ust. 1.
Art. 223.
1.
Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia układu w terminie dwóch tygodni
od dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.
2.
W postanowieniu o zatwierdzeniu układu wskazuje się podstawę jurysdykcji sądów polskich.
Jeżeli zastosowanie ma rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania
upadłościowego , w postanowieniu określa się również, czy postępowanie ma charakter główny, czy uboczny.
3.
Przepisy art. 233 ust. 1 pkt 1 i 3 stosuje się odpowiednio.
4.
Dla wierzyciela, którego siedziba lub miejsce zwykłego pobytu w dniu wydania postanowienia
znajdowały się za granicą, termin do wniesienia zażalenia na postanowienie o zatwierdzeniu
układu w części dotyczącej jurysdykcji sądów polskich wynosi trzydzieści dni od dnia
obwieszczenia postanowienia o zatwierdzeniu układu w Rejestrze.
Art. 224.
1.
Od dnia wydania postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu do dnia jego uprawomocnienia
nadzorca układu wykonuje uprawnienia nadzorcy sądowego. Przepisy art. 36 ust. 2 i
3, art. 37 ust. 1 oraz art. 39 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 42-50
nie stosuje się.
2.
Od dnia wydania postanowienia w przedmiocie zatwierdzenia układu do dnia jego uprawomocnienia
przepisy art. 259 i art. 260 stosuje się odpowiednio.
Art. 225.
1.
Postanowienia umowy zastrzegające na wypadek złożenia wniosku o zatwierdzenie układu
lub zatwierdzenia układu zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego, którego stroną
jest dłużnik, są nieważne.
2.
Przepisy art. 250 i art. 251 stosuje się odpowiednio.
Art. 226.
Do postępowania o zatwierdzenie układu przepisów o zabezpieczeniu nie stosuje się.
Dział II
Przyspieszone postępowanie układowe
Rozdział 1
Wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego
Art. 227.
1.
Wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego powinien zawierać:
1)
imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze
Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację,
miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba
prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów, w tym
likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej - imiona
i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki
bez ograniczenia całym swoim majątkiem;
2)
propozycje układowe wraz ze wstępnym planem restrukturyzacyjnym oraz odpisami propozycji
układowych w liczbie wystarczającej do doręczenia wszystkim wierzycielom;
3)
wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika;
4)
aktualny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników;
5)
bilans sporządzony przez dłużnika dla celów postępowania, na dzień przypadający w
okresie trzydziestu dni przed dniem złożenia wniosku;
6)
wykaz wierzycieli z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy oraz miejsca zamieszkania
albo siedziby, adresu i wysokości wierzytelności każdego z nich, terminów zapłaty,
z określeniem, czy wierzytelność objęta jest układem z mocy prawa, czy może zostać
objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela oraz czy wierzyciel posiada prawo
do głosowania nad układem, a jeżeli nie to wskazanie z jakiego powodu;
7)
sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej układem z mocy
prawa oraz sumy wierzytelności, która może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody
przez wierzyciela;
8)
wykaz wierzytelności spornych z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy wierzycieli,
miejsca zamieszkania albo siedziby, ich adresów i wysokości żądanej przez każdego
z nich wierzytelności, terminów zapłaty oraz zwięzłym przedstawieniem podstawy sporu;
9)
sumę wierzytelności spornych;
10)
informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu
innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych
w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności
i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami, zwanych dalej „systemem płatności” oraz „systemem rozrachunku papierów wartościowych”,
lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny w rozumieniu
tej ustawy, zwany dalej „systemem interoperacyjnym”.
2.
W przypadku wierzytelności zabezpieczonych, sumę wierzytelności, która może zostać
objęta układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela, oznacza się według tej części
wierzytelności, która prawdopodobnie zostanie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia.
3.
Do wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego dołącza się jego odpis
i odpisy załączników.
Art. 228.
1.
Wraz z wnioskiem o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego dłużnik składa
na piśmie oświadczenie, że informacje zawarte we wniosku i załącznikach są prawdziwe
i zupełne.
2.
Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest zgodne z prawdą, dłużnik ponosi
odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na skutek podania nieprawdziwych informacji.
Art. 229.
1.
O złożeniu wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, który dotyczy
przedsiębiorstwa państwowego albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, sąd niezwłocznie
zawiadamia, przy zastosowaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość,
w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną, odpowiednio organ założycielski
albo ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, który może złożyć sądowi opinię
w sprawie. Brak opinii nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
2.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą zgłosić się do udziału w sprawie w charakterze
uczestników postępowania.
Art. 230.
Dłużnik uiszcza zaliczkę na wydatki przyspieszonego postępowania układowego w wysokości
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród
z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego i wraz z wnioskiem przedstawia dowód jej uiszczenia. W przypadku nieuiszczenia
zaliczki przewodniczący wzywa do uiszczenia zaliczki w terminie tygodnia pod rygorem
zwrotu wniosku.
Art. 231.
1.
Wydatki przyspieszonego postępowania układowego w pierwszej kolejności pokrywa się
z zaliczki.
2.
Sąd może żądać zaliczki na wydatki przyspieszonego postępowania układowego w kwocie
przewyższającej sumę określoną w art. 230 pod rygorem umorzenia postępowania. Żądanie
dodatkowej zaliczki nie wstrzymuje biegu postępowania.
3.
Na postanowienie w przedmiocie zaliczki nie przysługuje zażalenie.
Rozdział 2
Postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego
Art. 232.
1.
Sąd rozpoznaje wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego na posiedzeniu
niejawnym wyłącznie na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku.
2.
Wniosek rozpoznaje się w terminie tygodnia od dnia jego złożenia.
Art. 233.
1.
Uwzględniając wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, sąd wydaje
postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego, w którym:
1)
wymienia imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę,
adres oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku ich
braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację;
2)
wyznacza sędziego-komisarza oraz nadzorcę sądowego;
3)
oznacza godzinę wydania postanowienia, jeżeli dłużnik jest uczestnikiem podlegającego
prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu
rozrachunku papierów wartościowych, lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym
system interoperacyjny.
2.
W postanowieniu o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego wskazuje się podstawę
jurysdykcji sądów polskich. Jeżeli zastosowanie ma rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania
upadłościowego, w postanowieniu określa się również, czy postępowanie ma charakter główny, czy uboczny.
Art. 234.
1.
Postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego jest skuteczne i
wykonalne z dniem jego wydania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
2.
W sytuacji, o której mowa w art. 233 ust. 1 pkt 3, postanowienie jest skuteczne i
wykonalne z godziną jego wydania.
Art. 235.
1.
Postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego obwieszcza się.
2.
Postanowienie w przedmiocie otwarcia przyspieszonego postępowania układowego doręcza
się dłużnikowi, a postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego
również nadzorcy sądowemu wraz z odpisem wniosku i odpisami załączników.
3.
Postanowienie w przedmiocie otwarcia przyspieszonego postępowania układowego wobec
przedsiębiorstwa państwowego albo jednoosobowej spółki Skarbu Państwa doręcza się
również odpowiednio organowi założycielskiemu albo ministrowi właściwemu do spraw
Skarbu Państwa.
4.
O otwarciu postępowania zawiadamia się właściwą izbę skarbową i właściwy oddział Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a także znane
sądowi organy egzekucyjne prowadzące postępowania egzekucyjne przeciwko dłużnikowi.
5.
Jeżeli dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa
członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, lub
niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny, postanowienie
o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego doręcza się również Prezesowi Narodowego
Banku Polskiego, po uprzednim zawiadomieniu go o godzinie wydania postanowienia.
6.
Jeżeli dłużnik jest spółką publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów
finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego doręcza się również
Komisji Nadzoru Finansowego, po uprzednim zawiadomieniu jej o wydaniu postanowienia.
7.
Jeżeli dłużnik jest operatorem publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawcą publicznie
dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne , o otwarciu postępowania zawiadamia się Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.
8.
Zawiadomień nadzorcy sądowego, organów egzekucyjnych oraz zawiadomień, o których mowa
w ust. 5-7, dokonuje się w dniu otwarcia postępowania przy zastosowaniu środków bezpośredniego
porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
Art. 236.
1.
Na postanowienie o odmowie otwarcia przyspieszonego postępowania układowego zażalenie
przysługuje wyłącznie dłużnikowi.
2.
Orzeczenie o otwarciu postępowania przez sąd drugiej instancji jest niedopuszczalne.
Art. 237.
1.
Wierzycielowi w terminie tygodnia od dnia obwieszczenia postanowienia o otwarciu przyspieszonego
postępowania układowego w Rejestrze, a wierzycielowi, którego siedziba lub miejsce
zwykłego pobytu w dniu otwarcia postępowania znajdowały się za granicą - w terminie
trzydziestu dni od dnia obwieszczenia postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania
układowego w Rejestrze, przysługuje zażalenie na postanowienie o otwarciu postępowania
wyłącznie w części dotyczącej jurysdykcji sądów polskich.
2.
O wniesieniu zażalenia obwieszcza się w Rejestrze.
Rozdział 3
Skutki otwarcia przyspieszonego postępowania układowego
Art. 238.
Po otwarciu przyspieszonego postępowania układowego dłużnik udziela sędziemu-komisarzowi
i nadzorcy sądowemu wszelkich potrzebnych wyjaśnień, udostępnia dokumenty dotyczące
jego przedsiębiorstwa i majątku oraz umożliwia nadzorcy sądowemu zapoznanie się z
przedsiębiorstwem dłużnika, w szczególności z jego księgami rachunkowymi.
Art. 239.
1.
Sąd może z urzędu uchylić zarząd własny dłużnika i ustanowić zarządcę, jeżeli:
1)
dłużnik, chociażby nieumyślnie, naruszył prawo w zakresie sprawowania zarządu, czego
skutkiem było pokrzywdzenie wierzycieli lub możliwość takiego pokrzywdzenia w przyszłości;
2)
oczywiste jest, że sposób sprawowania zarządu nie daje gwarancji wykonania układu
lub dla dłużnika ustanowiono kuratora na podstawie art. 68 ust. 1;
3)
dłużnik nie wykonuje poleceń sędziego-komisarza lub nadzorcy sądowego, w szczególności
nie złożył w wyznaczonym przez sędziego-komisarza terminie propozycji układowych zgodnych
z prawem.
2.
Postanowienie o uchyleniu zarządu własnego dłużnika i ustanowieniu zarządcy jest skuteczne
i wykonalne z dniem jego wydania. Na postanowienie zażalenie przysługuje wyłącznie
dłużnikowi.
3.
Zarządca wykonuje również czynności nadzorcy sądowego wskazane w ustawie.
Art. 240.
Z dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego mienie służące prowadzeniu
przedsiębiorstwa oraz mienie należące do dłużnika staje się masą układową.
Art. 241.
W przyspieszonym postępowaniu układowym spisu inwentarza nie sporządza się.
Art. 242.
1.
W skład masy układowej uczestnika systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów
wartościowych nie wchodzi mienie dłużnika wymienione w art. 245 ust. 1, a także inne
aktywa niezbędne do wykonania obowiązków wynikających z uczestnictwa w takim systemie,
które powstały przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego.
2.
W celu wykonania obowiązków określonych w ust. 1 podmiot prowadzący system płatności
lub system rozrachunku papierów wartościowych jest upoważniony do dysponowania mieniem,
o którym mowa w ust. 1.
3.
Mienie, o którym mowa w ust. 1, pozostałe po wykonaniu obowiązków wynikających z uczestnictwa
w systemie płatności lub systemie rozrachunku papierów wartościowych, wchodzi do masy
układowej.
Art. 243.
111)W brzmieniu ustalonym przez art. 43 ustawy z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 615), która weszła w życie z dniem 4 czerwca 2016 r..
W skład masy układowej dłużnika będącego stroną umowy o subpartycypację, o której
mowa w art. 183 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi , nie wchodzą wierzytelności będące przedmiotem tej umowy.
2.
Fundusz sekurytyzacyjny wstępuje w prawa dłużnika z tytułu wierzytelności podlegających
wyłączeniu oraz zabezpieczeń tych wierzytelności.
3.
Dłużnik lub zarządca przekazuje funduszowi sekurytyzacyjnemu świadczenia otrzymane
od dłużników z tytułu wierzytelności, o których mowa w ust. 1, oraz z tytułu zabezpieczeń
tych wierzytelności.
Art. 244.
1.
Z uwzględnieniem art. 12 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach
płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad
tymi systemami, przedmiot zabezpieczenia ustanowionego w związku z uczestnictwem w systemie płatności
lub systemie rozrachunku papierów wartościowych na rzecz podmiotu prowadzącego ten
system lub na rzecz uczestnika tego systemu, nie wchodzi do masy układowej:
1)
uczestnika tego systemu lub uczestnika współpracującego z nim systemu interoperacyjnego,
który ustanowił to zabezpieczenie,
2)
niebędącego uczestnikiem podmiotu prowadzącego system interoperacyjny współpracujący
z tym systemem,
3)
jakiegokolwiek innego podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie
- w przypadku otwarcia przyspieszonego postępowania układowego wobec któregokolwiek
z nich.
2.
Z uwzględnieniem art. 12 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach
płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad
tymi systemami, przedmiot zabezpieczenia ustanowionego na rzecz Narodowego Banku Polskiego, banku
centralnego innego państwa członkowskiego w rozumieniu tej ustawy lub Europejskiego
Banku Centralnego, przez podmiot dokonujący operacji z tymi bankami lub przez jakikolwiek
inny podmiot, nie wchodzi do masy układowej w przypadku otwarcia przyspieszonego postępowania
układowego wobec któregokolwiek z nich.
3.
Prawa podmiotu, na rzecz którego zostało ustanowione zabezpieczenie, o którym mowa
w ust. 1 lub 2, do zaspokojenia się z tego zabezpieczenia nie ogranicza otwarcie przyspieszonego
postępowania układowego wobec podmiotu, który ustanowił to zabezpieczenie.
Art. 245.
1.
Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego wobec uczestnika systemu płatności
lub systemu rozrachunku papierów wartościowych nie wstrzymuje możliwości wykorzystania:
1)
środków pieniężnych i instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, zgromadzonych i zapisanych na jego rachunku rozliczeniowym, nieobciążonych prawem rzeczowym na rzecz osób trzecich,
2)
instrumentów finansowych zapisanych na rachunku rozliczeniowym upadłego, jako przedmiot
zabezpieczenia kredytu uzyskanego w ramach systemu płatności lub systemu rozrachunku
papierów wartościowych, jeżeli kredyt taki może być udostępniony w ramach istniejącej
umowy o kredyt
- w celu wykonania zobowiązań dłużnika wynikających ze zleceń rozrachunku wprowadzonych
do systemu najpóźniej z dniem roboczym systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów
wartościowych rozpoczynającym się w dniu, w którym zostało otwarte przyspieszone postępowanie
układowe.
2.
Za dzień roboczy systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych
uznaje się określony przez zasady funkcjonowania systemu płatności lub systemu rozrachunku
papierów wartościowych cykl wykonywania zleceń, w trakcie którego są dokonywane rozliczenia
lub rozrachunki oraz występują inne operacje z tym związane. Dzień ten może rozpoczynać
się i kończyć w następujących po sobie dniach kalendarzowych.
Art. 246.
1.
Z wyjątkiem art. 129 ust. 1 pkt 1, obciążenie składników majątku dłużnika hipoteką,
zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską w celu zabezpieczenia
wierzytelności powstałej przed otwarciem przyspieszonego postępowania układowego,
po otwarciu przyspieszonego postępowania układowego jest niedopuszczalne.
2.
Jeżeli wniosek o wpis hipoteki, wniosek o wpis zastawu rejestrowego, wniosek o wpis
do rejestru zastawów skarbowych albo wniosek o wpis hipoteki morskiej do rejestru
okrętowego został złożony co najmniej na sześć miesięcy przed dniem złożenia wniosku
o otwarcie postępowania, przepisu ust. 1 nie stosuje się.
3.
Wpis w księdze wieczystej lub rejestrze dokonany z naruszeniem przepisów ust. 1 lub
2 podlega wykreśleniu z urzędu. Podstawą wykreślenia jest prawomocne postanowienie
sędziego-komisarza stwierdzające niedopuszczalność wpisu. Na postanowienie sędziego-komisarza
zażalenie przysługuje dłużnikowi oraz wierzycielowi.
Art. 247.
Postanowienia umowy zastrzegające na wypadek złożenia wniosku o otwarcie przyspieszonego
postępowania układowego lub jego otwarcia zmianę lub rozwiązanie stosunku prawnego,
którego stroną jest dłużnik, są nieważne.
Art. 248.
Postanowienie umowy, której stroną jest dłużnik, uniemożliwiające albo utrudniające
osiągnięcie celu przyspieszonego postępowania układowego, jest bezskuteczne w stosunku
do masy układowej.
Art. 249.
Do przedmiotów objętych umową przeniesienia własności rzeczy, wierzytelności lub innego
prawa zawartą w celu zabezpieczenia wierzytelności oraz zastrzeżeniem własności rzeczy
sprzedanej na rzecz sprzedającego oraz do zabezpieczonych w ten sposób wierzytelności
przepisy niniejszej ustawy dotyczące zastawu i wierzytelności zabezpieczonych zastawem
stosuje się odpowiednio.
Art. 250.
1.
Jeżeli umowa ramowa, której jedną ze stron jest dłużnik, zastrzega, że poszczególne
umowy szczegółowe, których przedmiotem są terminowe operacje finansowe, pożyczki instrumentów
finansowych lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu,
będą zawierane w wykonaniu umowy ramowej oraz że rozwiązanie umowy ramowej powoduje
rozwiązanie umów szczegółowych zawartych w wykonaniu tej umowy, wierzytelności z tytułu
poszczególnych umów szczegółowych zawartych w jej wykonaniu nie są obejmowane układem.
2.
Przez terminowe operacje finansowe, o których mowa w ust. 1, należy rozumieć operacje,
w których ustalono cenę, kurs, stopę procentową lub indeks, w szczególności nabywanie
walut, papierów wartościowych, złota lub innych metali szlachetnych, towarów lub praw,
w tym umowy obliczone tylko na różnicę cen, opcje i prawa pochodne zawarte na umówioną
datę lub umówiony termin, w obrocie rynkowym.
3.
Przez instrumenty finansowe, o których mowa w ust. 1, należy rozumieć instrumenty
finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
4.
Każda ze stron może wypowiedzieć umowę ramową, o której mowa w ust. 1, z zachowaniem
ustalonego w tej umowie sposobu rozliczenia stron na wypadek rozwiązania umowy.
5.
Dopuszczalne jest potrącenie wierzytelności wynikającej z rozliczenia stron.
Art. 251.
Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego nie narusza uprawnień wynikających
z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych.
Art. 252.
1.
Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do dnia jego zakończenia
albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu przyspieszonego postępowania układowego,
spełnianie przez dłużnika albo zarządcę świadczeń wynikających z wierzytelności, które
z mocy prawa są objęte układem, jest niedopuszczalne.
2.
Do wykonania zobowiązań wynikających z zamieszczonej w umowie klauzuli kompensacyjnej,
o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli:
1)
ustanowienie zabezpieczenia finansowego, w tym zabezpieczenia uzupełniającego, w celu
uwzględnienia wahań wartości przedmiotu zabezpieczenia lub wartości zabezpieczonych
wierzytelności finansowych, albo
2)
wycofanie środków pieniężnych, wierzytelności kredytowych lub instrumentów finansowych
jako zabezpieczenia, w zamian za zastąpienie lub zmianę takiego zabezpieczenia
- nastąpiło w dniu otwarcia przyspieszonego postępowania układowego, ale przed wydaniem
postanowienia o jego otwarciu.
Art. 253.
1.
Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do dnia jego zakończenia
albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu przyspieszonego postępowania układowego
potrącenie wzajemnych wierzytelności między dłużnikiem i wierzycielem jest niedopuszczalne,
jeżeli wierzyciel:
1)
stał się dłużnikiem dłużnika po dniu otwarcia przyspieszonego postępowania układowego;
2)
będąc dłużnikiem dłużnika, stał się po dniu otwarcia przyspieszonego postępowania
układowego jego wierzycielem przez nabycie w drodze przelewu lub indosu wierzytelności
powstałej przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego.
2.
Potrącenie wzajemnych wierzytelności jest dopuszczalne, jeżeli nabycie wierzytelności
nastąpiło wskutek zapłaty długu, za który nabywca odpowiadał osobiście albo pewnymi
przedmiotami majątkowymi, i jeżeli odpowiedzialność nabywcy za dług powstała przed
dniem złożenia wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego.
3.
Wierzyciel, który chce skorzystać z potrącenia zgodnie z ust. 2, składa o tym oświadczenie
dłużnikowi, a gdy dłużnik jest pozbawiony prawa zarządu - zarządcy, nie później niż
w terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego,
a jeżeli podstawa potrącenia powstała później - w terminie trzydziestu dni od dnia,
w którym powstała podstawa potrącenia. Oświadczenie jest skuteczne również w przypadku,
gdy zostało złożone nadzorcy sądowemu.
Art. 254.
W przypadku otwarcia przyspieszonego postępowania układowego wobec uczestnika systemu
płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych skutki prawne zlecenia rozrachunku
wynikające z jego wprowadzenia do tego systemu oraz wyniki kompensowania są niepodważalne
i wiążące dla osób trzecich, jeżeli zlecenie to zostało wprowadzone do tego systemu
przed otwarciem przyspieszonego postępowania układowego.
Art. 255.
Jeżeli zlecenie rozrachunku, o którym mowa w art. 254, zostało wprowadzone do systemu
płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych po otwarciu przyspieszonego
postępowania układowego i jest wykonane w dniu roboczym tego systemu rozpoczynającym
się w dniu, w którym zostało otwarte przyspieszone postępowanie układowe, skutki prawne
wynikające z jego wprowadzenia do tego systemu są niepodważalne i wiążące dla osób
trzecich wyłącznie w przypadku, gdy podmiot prowadzący ten system wykaże, że w chwili,
w której zgodnie z zasadami funkcjonowania tego systemu zlecenie to stało się nieodwołalne,
nie wiedział ani nie mógł wiedzieć o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego.
Art. 256.
1.
Od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego do dnia jego zakończenia
albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu przyspieszonego postępowania układowego
wypowiedzenie przez wynajmującego lub wydzierżawiającego umowy najmu lub dzierżawy
lokalu lub nieruchomości, w których jest prowadzone przedsiębiorstwo dłużnika, bez
zezwolenia rady wierzycieli, jest niedopuszczalne.
2.
Do umów kredytu w zakresie środków postawionych do dyspozycji kredytobiorcy przed
dniem otwarcia postępowania, leasingu, ubezpieczeń majątkowych, umów rachunku bankowego,
umów poręczeń, umów obejmujących licencje udzielone dłużnikowi oraz gwarancji lub
akredytyw wystawionych przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego
przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
W przypadku gdy podstawą wypowiedzenia umowy jest niewykonywanie przez dłużnika po
dniu otwarcia przyspieszonego postępowania układowego zobowiązań nieobjętych układem
lub inna okoliczność przewidziana w umowie, jeżeli zaistniały po dniu otwarcia postępowania,
przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.
Art. 257.
Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego nie wyłącza możliwości wszczęcia
przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych
i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu
w spisie wierzytelności.
Art. 258.
Dłużnik niezwłocznie informuje nadzorcę sądowego o postępowaniach sądowych, administracyjnych,
sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi, dotyczących masy układowej, prowadzonych
na rzecz lub przeciwko dłużnikowi. W sprawach tych uznanie roszczenia, zrzeczenie
się roszczenia, zawarcie ugody lub przyznanie okoliczności istotnych dla sprawy przez
dłużnika bez zgody nadzorcy sądowego nie wywiera skutków prawnych.
Art. 259.
1.
Postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej z mocy prawa układem, wszczęte
przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego, ulega zawieszeniu z
mocy prawa z dniem otwarcia postępowania. Na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego
sędzia-komisarz postanowieniem stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie
doręcza się również organowi egzekucyjnemu.
2.
Sędzia-komisarz na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego może uchylić zajęcie dokonane
przed dniem otwarcia przyspieszonego postępowania układowego w postępowaniu egzekucyjnym
lub zabezpieczającym dotyczącym wierzytelności objętej z mocy prawa układem, jeżeli
jest to konieczne dla dalszego prowadzenia przedsiębiorstwa. Przepis ust. 1 zdanie
trzecie stosuje się odpowiednio.
3.
Wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu
roszczenia lub zarządzenia zabezpieczenia roszczenia wynikającego z wierzytelności
objętej z mocy prawa układem jest niedopuszczalne po dniu otwarcia przyspieszonego
postępowania układowego.
Art. 260.
1.
Wierzyciel posiadający wierzytelność zabezpieczoną na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem,
zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską może w toku przyspieszonego
postępowania układowego prowadzić egzekucję wyłącznie z przedmiotu zabezpieczenia.
2.
Sędzia-komisarz na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego może zawiesić postępowanie
egzekucyjne co do wierzytelności nieobjętych z mocy prawa układem, jeżeli egzekucję
skierowano do przedmiotu zabezpieczenia niezbędnego do prowadzenia przedsiębiorstwa.
Łączny czas zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie może przekroczyć trzech miesięcy.
Zwolnienie zajętego przedmiotu spod zajęcia może nastąpić zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
3.
Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego doręcza się również organowi
egzekucyjnemu.
4.
Na postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego zażalenie przysługuje wyłącznie
wierzycielowi prowadzącemu egzekucję. Na postanowienie oddalające wniosek zażalenie
przysługuje wyłącznie dłużnikowi.
5.
Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie
choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień
objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę przepisów ust. 1-4 nie stosuje
się.
Rozdział 4
Przebieg przyspieszonego postępowania układowego
Art. 261.
W terminie dwóch tygodni od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego
nadzorca sądowy sporządza i składa sędziemu-komisarzowi:
1)
plan restrukturyzacyjny uwzględniający propozycje restrukturyzacji przedstawione przez
dłużnika;
2)
spis wierzytelności;
3)
spis wierzytelności spornych.
Art. 262.
Jeżeli od dnia sporządzenia spisów, o których mowa w art. 261 pkt 2 i 3, zaszły zmiany
lub jeżeli dłużnik zgłosił zastrzeżenia, o których mowa w art. 90 ust. 1, nadzorca
sądowy składa na zgromadzeniu wierzycieli aktualny spis wierzytelności i spis wierzytelności
spornych.
Art. 263.
1.
Niezwłocznie po złożeniu dokumentów, o których mowa w art. 261, sędzia-komisarz wyznacza
termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem.
2.
Jeżeli propozycje układowe przewidują, że dłużnikowi może zostać udzielone wsparcie,
o którym mowa w art. 140, wierzycielowi, który ma udzielić wsparcia, doręcza się przed
wyznaczeniem terminu zgromadzenia wierzycieli plan restrukturyzacyjny wraz z dokumentami
i informacjami, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
publicznej. W takim przypadku termin zgromadzenia wierzycieli może zostać wyznaczony dopiero
po upływie terminów, o których mowa w art. 204 i art. 205.
Art. 264.
1.
O terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu przyjęcia układu sędzia-komisarz
zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając
im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności
ze względu na kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu
wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107-110, art. 113 i art. 115-119.
2.
Do wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności spornych przepis ust. 1 stosuje
się. Zawiadamiając wierzyciela umieszczonego w spisie wierzytelności spornych, sędzia-komisarz
wskazuje, że może dopuścić go do udziału w zgromadzeniu wierzycieli, jeżeli uprawdopodobni
istnienie wierzytelności.
Dział III
Postępowanie układowe
Rozdział 1
Postępowanie o otwarcie postępowania układowego
Oddział 1
Wniosek o otwarcie postępowania układowego
Art. 265.
O ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, wniosek o otwarcie postępowania
układowego powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 227 ust. 1 pkt
1-3 i pkt 6-10 oraz ust. 2 i 3.
Art. 266.
1.
We wniosku o otwarcie postępowania układowego dłużnik uprawdopodabnia zdolność do
bieżącego zaspokajania kosztów postępowania układowego i zobowiązań powstałych po
dniu jego otwarcia.
2.
Do wniosku o otwarcie postępowania układowego nie dołącza się odpisów propozycji układowych.
3.
Przepisy art. 228 i art. 229 stosuje się odpowiednio.
Art. 267.
Sąd może żądać od dłużnika zaliczki na wydatki postępowania o otwarcie postępowania
układowego pod rygorem pominięcia czynności, z którą jest związane wezwanie do uiszczenia
zaliczki, albo, w przypadku wezwania do uiszczenia zaliczki na wynagrodzenie tymczasowego
nadzorcy sądowego, pod rygorem umorzenia postępowania.
Oddział 2
Postępowanie zabezpieczające
Art. 268.
1.
W postępowaniu o otwarcie postępowania układowego sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika
przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego. Postanowienie o ustanowieniu tymczasowego
nadzorcy sądowego, zmianie osoby tymczasowego nadzorcy sądowego oraz informację o
uprawomocnieniu się postanowienia o zmianie sposobu zabezpieczenia przez odwołanie
tymczasowego nadzorcy sądowego obwieszcza się.
2.
Sąd może, na wniosek dłużnika lub tymczasowego nadzorcy sądowego, zawiesić postępowania
egzekucyjne prowadzone w celu dochodzenia należności objętych z mocy prawa układem
oraz uchylić zajęcie rachunku bankowego, jeżeli jest to niezbędne do osiągnięcia celów
postępowania układowego. Uchylając zajęcie rachunku bankowego, sąd ustanawia tymczasowego
nadzorcę sądowego, jeżeli wcześniej nie został ustanowiony.
3.
Dyspozycje dłużnika dotyczące środków na rachunku bankowym, którego zajęcie uchylono,
wymagają zgody tymczasowego nadzorcy sądowego.
4.
Postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego oraz uchyleniu zajęcia rachunku
bankowego doręcza się wierzycielowi prowadzącemu egzekucję oraz organowi egzekucyjnemu.
Na postanowienie to zażalenie przysługuje dłużnikowi oraz wierzycielowi prowadzącemu
egzekucję.
5.
Do tymczasowego nadzorcy sądowego przepisy o nadzorcy sądowym, z wyłączeniem przepisów
art. 42-46, stosuje się odpowiednio.
6.
Sąd ustala wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego, biorąc pod uwagę nakład pracy,
zakres czynności podejmowanych w postępowaniu, stopień ich trudności oraz czas pełnienia
funkcji.
7.
Wynagrodzenie tymczasowego nadzorcy sądowego ustala się w wysokości od jednej czwartej
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród
z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego, do jego dwukrotności.
8.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach można przyznać wyższe wynagrodzenie w wysokości
do czterokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 7,
jeżeli jest to uzasadnione zwiększonym nakładem pracy tymczasowego nadzorcy sądowego,
wynikającym w szczególności ze stopnia skomplikowania postępowania i czasu jego trwania.
9.
O wynagrodzeniu tymczasowego nadzorcy sądowego orzeka sąd na jego wniosek złożony
w terminie tygodnia od dnia powiadomienia o odwołaniu lub wygaśnięcia funkcji.
Art. 269.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania zabezpieczającego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio.
Oddział 3
Postanowienie o otwarciu postępowania układowego
Art. 270.
1.
Sąd rozpoznaje wniosek o otwarcie postępowania układowego na posiedzeniu niejawnym.
2.
Wniosek o otwarcie postępowania układowego rozpoznaje się w terminie dwóch tygodni
od dnia złożenia wniosku, chyba że istnieje konieczność wyznaczenia rozprawy. W takim
przypadku wniosek rozpoznaje się w terminie sześciu tygodni.
Art. 271.
1.
Do postanowienia o otwarciu postępowania układowego przepisy art. 233-235 stosuje
się odpowiednio.
2.
Postanowienie w przedmiocie otwarcia postępowania układowego doręcza się również tymczasowemu
nadzorcy sądowemu, jeżeli był ustanowiony.
3.
Postanowienie o otwarciu postępowania układowego wydane na rozprawie doręcza się podmiotom
określonym w art. 235 ust. 2 i 3 oraz tymczasowemu nadzorcy sądowemu, jeżeli był ustanowiony,
o ile podmioty te nie były o niej zawiadomione.
Art. 272.
Do zażalenia na postanowienie w przedmiocie otwarcia postępowania układowego przepisy
art. 236 i art. 237 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Skutki otwarcia postępowania układowego
Oddział 1
Skutki otwarcia postępowania układowego co do osoby, majątku i zobowiązań dłużnika
Art. 273.
Po otwarciu postępowania układowego przepisy art. 238-256 stosuje się odpowiednio.
Art. 274.
1.
W terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania układowego nadzorca sądowy
ustala skład masy układowej na podstawie wpisów w księgach dłużnika oraz dokumentów
bezspornych.
2.
Sędzia-komisarz może postanowić, aby ustalenia składu masy układowej dokonał dłużnik
pod nadzorem nadzorcy sądowego.
Art. 275.
1.
Ustalenie składu masy układowej następuje przez sporządzenie spisu inwentarza.
2.
Wraz ze spisem inwentarza dokonuje się oszacowania mienia wchodzącego do masy układowej.
3.
Domniemywa się, że rzeczy znajdujące się w posiadaniu dłużnika w dniu otwarcia postępowania
układowego należą do masy układowej.
Oddział 2
Wpływ otwarcia postępowania układowego na postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi
Art. 276.
Otwarcie postępowania układowego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela
postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi
w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności.
Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód
do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.
Art. 277.
1.
Nadzorca sądowy wstępuje z mocy prawa do postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych
oraz przed sądami polubownymi, dotyczących masy układowej.
2.
W sprawach cywilnych nadzorca sądowy ma uprawnienia interwenienta ubocznego albo uczestnika
postępowania, do którego przepisy o współuczestnictwie jednolitym stosuje się odpowiednio.
3.
W postępowaniach administracyjnych, sądowoadministracyjnych oraz przed sądami polubownymi
nadzorca sądowy ma prawa strony.
4.
W postępowaniach, o których mowa w ust. 1, uznanie roszczenia, zrzeczenie się roszczenia,
zawarcie ugody lub przyznanie okoliczności istotnych dla sprawy przez dłużnika bez
zgody nadzorcy sądowego nie wywiera skutków prawnych.
Art. 278.
1.
Postępowanie egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętej z mocy prawa układem, wszczęte
przed dniem otwarcia postępowania układowego, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem
otwarcia postępowania. Na wniosek dłużnika lub nadzorcy sądowego sędzia-komisarz postanowieniem
stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie to doręcza się również
organowi egzekucyjnemu.
2.
Sumy uzyskane w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym, a jeszcze niewydane, przelewa
się do masy układowej niezwłocznie po wydaniu postanowienia o otwarciu postępowania
układowego.
3.
Przepisy art. 259 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 279.
W postępowaniu układowym przepis art. 260 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 3
Przebieg postępowania układowego
Art. 280.
W terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania układowego nadzorca sądowy
sporządza i składa sędziemu-komisarzowi:
1)
plan restrukturyzacyjny uwzględniający propozycje restrukturyzacji przedstawione przez
dłużnika;
2)
spis wierzytelności.
Art. 281.
1.
Sędzia-komisarz niezwłocznie po złożeniu planu restrukturyzacyjnego oraz zatwierdzeniu
spisu wierzytelności wyznacza termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad
układem
2.
Przepis art. 263 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 282.
1.
Do zawiadamiania wierzycieli o terminie zgromadzenia wierzycieli przepis art. 264
ust. 1 stosuje się odpowiednio.
2.
Do wierzyciela, którego dotyczy sprzeciw, jeżeli nie został on prawomocnie rozpoznany
do dnia zwołania zgromadzenia wierzycieli, przepisy art. 264 ust. 1 i ust. 2 zdanie
drugie stosuje się odpowiednio.
Dział IV
Postępowanie sanacyjne
Rozdział 1
Postępowanie o otwarcie postępowania sanacyjnego
Oddział 1
Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego
Art. 283.
1.
Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego w stosunku do osoby prawnej wpisanej do
Krajowego Rejestru Sądowego może zgłosić również kurator ustanowiony na podstawie
art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym
2.
Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego w stosunku do niewypłacalnej osoby prawnej
może zgłosić również jej wierzyciel osobisty.
Art. 284.
1.
Wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego powinien zawierać:
1)
imię i nazwisko dłużnika albo jego nazwę oraz numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze
Sądowym, a w przypadku ich braku - inne dane umożliwiające jego jednoznaczną identyfikację,
miejsce zamieszkania albo siedzibę, adres, a gdy dłużnikiem jest spółka osobowa, osoba
prawna albo inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - imiona i nazwiska reprezentantów, w tym
likwidatorów, jeżeli są ustanowieni, a ponadto w przypadku spółki osobowej - imiona
i nazwiska oraz miejsce zamieszkania wspólników odpowiadających za zobowiązania spółki
bez ograniczenia całym swoim majątkiem;
2)
wskazanie miejsc, w których znajduje się przedsiębiorstwo lub inny majątek dłużnika;
3)
wstępny plan restrukturyzacyjny wraz z uzasadnieniem wskazującym, że jego wdrożenie
przywróci dłużnikowi zdolność do wykonywania zobowiązań;
4)
uprawdopodobnienie zdolności dłużnika do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania
sanacyjnego i zobowiązań powstałych po dniu jego otwarcia;
5)
wykaz wierzycieli z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy oraz miejsca zamieszkania
albo siedziby, adresu i wysokości wierzytelności każdego z nich, terminów zapłaty,
określeniem, czy wierzytelność objęta jest układem z mocy prawa, czy może zostać objęta
układem po wyrażeniu zgody przez wierzyciela oraz czy wierzyciel posiada prawo do
głosowania nad układem, a jeżeli nie to wskazanie z jakiego powodu;
6)
sumę wierzytelności z wyszczególnieniem sumy wierzytelności objętej układem z mocy
prawa oraz sumę wierzytelności, która może zostać objęta układem po wyrażeniu zgody
przez wierzyciela;
7)
wykaz wierzytelności spornych z podaniem imienia i nazwiska albo nazwy wierzycieli,
miejsca zamieszkania albo siedziby, ich adresów i wysokości żądanej przez każdego
z nich wierzytelności, terminów zapłaty oraz zwięzłym przedstawieniem podstawy sporu;
8)
informację, czy dłużnik jest uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu
innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych
lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny.
2.
W przypadku wierzytelności zabezpieczonych sumę, o której mowa w ust. 1 pkt 6, oznacza
się według tej części wierzytelności, która będzie prawdopodobnie zaspokojona z przedmiotu
zabezpieczenia.
3.
Przepisy art. 228 i art. 229 stosuje się odpowiednio.
4.
Jeżeli wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego zgłasza wierzyciel, przepisów ust.
1 pkt 3-8 i ust. 2 nie stosuje się. Wniosek wierzyciela powinien wskazywać okoliczności
uzasadniające wniosek, a ponadto zawierać uprawdopodobnienie jego wierzytelności.
Przed wydaniem orzeczenia w sprawie otwarcia postępowania sanacyjnego sąd może żądać
od dłużnika przedstawienia informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 3-8 i ust. 2, w
terminie dwóch tygodni.
Art. 285.
Sąd może żądać od dłużnika zaliczki na wydatki postępowania o otwarcie postępowania
sanacyjnego pod rygorem pominięcia czynności, z którą jest związane wezwanie do uiszczenia
zaliczki, albo, w przypadku wezwania do uiszczenia zaliczki na wynagrodzenie tymczasowego
nadzorcy sądowego albo tymczasowego zarządcy, pod rygorem umorzenia postępowania.
Oddział 2
Postępowanie zabezpieczające
Art. 286.
1.
W postępowaniu o otwarcie postępowania sanacyjnego sąd może zabezpieczyć majątek dłużnika
przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego, do którego stosuje się odpowiednio
przepisy o nadzorcy sądowym, z wyłączeniem przepisów art. 42-16, albo przez ustanowienie
tymczasowego zarządcy, do którego stosuje się odpowiednio przepisy o zarządcy, z wyłączeniem
przepisów art. 55-59 oraz art. 61 i art. 62. Postanowienie o ustanowieniu tymczasowego
nadzorcy sądowego albo tymczasowego zarządcy, zmianie osoby tymczasowego nadzorcy
sądowego albo tymczasowego zarządcy oraz informację o uprawomocnieniu się postanowienia
o zmianie sposobu zabezpieczenia przez odwołanie tymczasowego nadzorcy sądowego albo
tymczasowego zarządcy obwieszcza się.
2.
Do zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy
sądowego oraz tymczasowego zarządcy przepisy art. 268 ust. 2-4i 6-9 stosuje się odpowiednio.
Art. 287.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania zabezpieczającego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio.
Oddział 3
Postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego
Art. 288.
1.
Do rozpoznania wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego przepis art. 270 stosuje
się odpowiednio.
2.
Uwzględniając wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego, sąd wydaje postanowienie
o otwarciu postępowania sanacyjnego, do którego przepisy art. 233 i art. 234 stosuje
się odpowiednio, przy czym sąd odbiera zarząd własny dłużnikowi i wyznacza zarządcę.
3.
Jeżeli skuteczne przeprowadzenie postępowania sanacyjnego wymaga osobistego udziału
dłużnika lub jego reprezentantów, a jednocześnie dają oni gwarancję należytego sprawowania
zarządu, sąd może zezwolić dłużnikowi na wykonywanie zarządu nad całością lub częścią
przedsiębiorstwa w zakresie nieprzekraczającym zakresu zwykłego zarządu. Sąd cofa
zezwolenie w przypadku zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 239 ust. 1.
Art. 289.
1.
Do postanowienia w przedmiocie otwarcia postępowania sanacyjnego przepis art. 235
stosuje się odpowiednio.
2.
Postanowienie w przedmiocie otwarcia postępowania sanacyjnego doręcza się również
tymczasowemu nadzorcy sądowemu albo tymczasowemu zarządcy, jeżeli był ustanowiony.
3.
Postanowienie o otwarciu postępowania sanacyjnego wydane na rozprawie doręcza się
podmiotom określonym w art. 235 ust. 2 i 3 oraz tymczasowemu nadzorcy sądowemu albo
tymczasowemu zarządcy, jeżeli był ustanowiony, o ile podmioty te nie były o niej zawiadomione.
Art. 290.
Do zażalenia na postanowienie w przedmiocie otwarcia postępowania sanacyjnego przepisy
art. 236 i art. 237 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego
Oddział 1
Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do osoby dłużnika
Art. 291.
1.
Po otwarciu postępowania sanacyjnego dłużnik, któremu nie udzielono zezwolenia, o
którym mowa w art. 288 ust. 3, wskazuje i wydaje zarządcy cały swój majątek oraz wydaje
dokumenty dotyczące jego działalności, majątku oraz rozliczeń, w szczególności księgi
rachunkowe, inne ewidencje prowadzone dla celów podatkowych i korespondencję. Wykonanie
tych obowiązków dłużnik potwierdza w formie oświadczenia na piśmie, które składa sędziemu-komisarzowi.
2.
Dłużnik udziela sędziemu-komisarzowi i zarządcy wszelkich potrzebnych wyjaśnień dotyczących
swojego majątku i działalności.
Art. 292.
W przypadku udzielenia dłużnikowi zezwolenia, o którym mowa w art. 288 ust. 3, jeżeli
sąd nie nałoży na dłużnika dalej idących obowiązków, dłużnik udziela sędziemu-komisarzowi
i zarządcy wszelkich potrzebnych wyjaśnień, udostępnia dokumenty dotyczące jego przedsiębiorstwa
i majątku oraz umożliwia zarządcy zapoznanie się z przedsiębiorstwem dłużnika, w szczególności
z jego księgami rachunkowymi.
Art. 293.
Otwarcie postępowania sanacyjnego powoduje wygaśnięcie prokury oraz innych pełnomocnictw
udzielonych przez dłużnika. Zarządca może w toku postępowania sanacyjnego udzielać
pełnomocnictw, w tym prokury.
Oddział 2
Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do majątku dłużnika
Art. 294.
Z dniem otwarcia postępowania sanacyjnego mienie służące prowadzeniu przedsiębiorstwa
oraz mienie należące do dłużnika stają się masą sanacyjną.
Art. 295.
W postępowaniu sanacyjnym przepisy art. 242-246 stosuje się odpowiednio.
Art. 296.
1.
Skład masy sanacyjnej ustala zarządca.
2.
Do ustalenia składu masy sanacyjnej przepisy art. 274 ust. 1 i art. 275 stosuje się
odpowiednio.
Oddział 3
Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do zobowiązań dłużnika
Art. 297.
W postępowaniu sanacyjnym przepisy art. 247-256 stosuje się odpowiednio.
Art. 298.
1.
Zarządca może odstąpić od umowy wzajemnej, która nie została wykonana w całości lub
części przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego, za zgodą sędziego-komisarza,
jeżeli świadczenie drugiej strony wynikające z tej umowy jest świadczeniem niepodzielnym
2.
Jeżeli świadczenie drugiej strony wynikające z umowy, o której mowa w ust. 1, jest
świadczeniem podzielnym, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w zakresie, w jakim
świadczenie drugiej strony miało zostać wykonane po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego.
3.
Wyrażając zgodę, o której mowa w ust. 1, sędzia-komisarz kieruje się celem postępowania
sanacyjnego i bierze pod uwagę ważny interes drugiej strony umowy.
4.
Na postanowienie sędziego-komisarza zażalenie przysługuje dłużnikowi oraz drugiej
stronie umowy.
5.
Na żądanie drugiej strony złożone w formie pisemnej z datą pewną, zarządca w terminie
dwóch tygodni od dnia doręczenia żądania składa do sędziego-komisarza wniosek o zgodę
na odstąpienie od umowy, o czym informuje drugą stronę, albo informuje drugą stronę,
że nie zamierza takiego wniosku złożyć. Brak informacji ze strony zarządcy albo informacja,
że nie zamierza on złożyć wniosku, skutkuje utratą prawa do złożenia wniosku o zgodę
sędziego-komisarza na odstąpienie od umowy.
6.
Jeżeli zarządca poinformował drugą stronę o złożeniu wniosku do sędziego-komisarza,
druga strona może wstrzymać się ze spełnieniem świadczenia do dnia uprawomocnienia
się postanowienia sędziego-komisarza oddalającego wniosek zarządcy albo do chwili
złożenia przez zarządcę oświadczenia o odstąpieniu od umowy.
7.
Jeżeli zarządca odstąpił od umowy, druga strona może żądać zwrotu świadczenia spełnionego
po otwarciu postępowania sanacyjnego, a przed dojściem do niej oświadczenia o odstąpieniu
od umowy, jeżeli świadczenie to znajduje się w majątku dłużnika. W przypadku gdy jest
to niemożliwe, druga strona może dochodzić jedynie wierzytelności z tytułu wykonania
zobowiązania i poniesionych strat. Wierzytelności te nie są objęte układem
Art. 299.
1.
Uprawnienie zarządcy do odstąpienia, o którym mowa w art. 298, nie dotyczy umowy ramowej,
o której mowa w art. 250 ust. 1.
2.
Każda ze stron może wypowiedzieć umowę ramową, o której mowa w art. 250 ust. 1, z
zachowaniem ustalonego w tej umowie sposobu rozliczenia stron na wypadek rozwiązania
umowy.
3.
Do poszczególnych umów szczegółowych mających za przedmiot terminowe operacje finansowe,
pożyczki instrumentów finansowych lub sprzedaż instrumentów finansowych ze zobowiązaniem
do ich odkupu, nawet jeżeli nie zostały one zawarte w wykonaniu umowy ramowej, o której
mowa w art. 250 ust. 1, przepisu art. 298 nie stosuje się.
Art. 300.
Otwarcie postępowania sanacyjnego wpływa na stosunki pracy i wywołuje w zakresie praw
i obowiązków pracowników i pracodawcy takie same skutki, jak ogłoszenie upadłości,
przy czym uprawnienia syndyka wykonuje zarządca.
Oddział 4
Skutki otwarcia postępowania sanacyjnego co do spadków nabytych przez dłużnika
Art. 301.
1.
Jeżeli do spadku otwartego po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego powołany zostaje
dłużnik, spadek wchodzi do masy sanacyjnej. Zarządca nie składa oświadczenia o przyjęciu
spadku, a spadek uważa się za przyjęły z dobrodziejstwem inwentarza.
2.
Jeżeli otwarcie spadku nastąpiło przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego, a
do dnia otwarcia postępowania nie upłynął jeszcze termin do złożenia oświadczenia
o przyjęciu lub odrzuceniu spadku i powołany spadkobierca oświadczenia takiego nie
złożył, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3.
W przypadku ustanowienia zapisów zwykłych i zapisów windykacyjnych na rzecz dłużnika
objętego postępowaniem sanacyjnym przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 302.
1.
Umowa zbycia całości lub części spadku albo całości lub części udziału spadkowego
zawarta przez dłużnika po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego jest nieważna.
2.
Dokonana przez dłużnika po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego czynność, przez
którą dłużnik rozporządził udziałem w przedmiocie należącym do spadku, jak i jego
zgoda na rozporządzenie udziałem w przedmiocie należącym do spadku przez innego spadkobiercę
jest nieważna.
Art. 303.
Oświadczenie dłużnika o odrzuceniu spadku lub zapisu windykacyjnego jest bezskuteczne
w stosunku do masy sanacyjnej, jeżeli zostało złożone po dniu otwarcia postępowania
sanacyjnego.
Oddział 5
Bezskuteczność i zaskarżanie czynności dłużnika
Art. 304.
1.
Bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej są czynności prawne, nieodpłatne albo odpłatne,
którymi dłużnik rozporządził swoim majątkiem, jeżeli wartość świadczenia dłużnika
przewyższa w istotnym stopniu wartość świadczenia otrzymanego przez dłużnika lub zastrzeżonego
dla dłużnika lub dla osoby trzeciej, dokonane w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku
o otwarcie postępowania sanacyjnego.
2.
Do ugody sądowej, uznania powództwa i zrzeczenia się roszczenia przepis ust. 1 stosuje
się odpowiednio.
3.
Bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej są zabezpieczenia, które nie zostały ustanowione
bezpośrednio w związku z otrzymaniem przez dłużnika świadczenia, ustanowione przez
dłużnika w ciągu roku przed dniem złożenia wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego.
4.
Bezskuteczne w stosunku do masy sanacyjnej są zabezpieczenia w części, która w dniu
ustanowienia zabezpieczenia przewyższa więcej niż o połowę wartość zabezpieczonego
świadczenia otrzymanego przez dłużnika wraz z roszczeniami o świadczenia uboczne określonymi
w dokumencie stanowiącym podstawę ustanowienia zabezpieczenia, ustanowione w ciągu
roku przed dniem złożenia wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego.
5.
Do poręczeń, gwarancji i innych podobnych czynności dokonywanych w celu zabezpieczenia
świadczenia przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio.
6.
Do zabezpieczeń ustanowionych przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego w związku
z terminowymi operacjami finansowymi, pożyczkami instrumentów finansowych lub sprzedażą
instrumentów finansowych ze zobowiązaniem do ich odkupu, o których mowa w art. 250
ust. 1, przepisów ust. 1-4 nie stosuje się.
Art. 305.
1.
Jeżeli wynagrodzenie za pracę reprezentanta dłużnika lub pracownika dłużnika wykonującego
zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub wynagrodzenie osoby świadczącej usługi
związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem dłużnika, określone w:
1)
umowie o pracę,
2)
umowie o świadczenie usług,
3)
uchwale organu dłużnika
- zawartej lub podjętej przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego jest rażąco
wyższe od przeciętnego wynagrodzenia za tego rodzaju pracę lub usługi i nie jest uzasadnione
nakładem pracy, sędzia-komisarz z urzędu albo na wniosek zarządcy uznaje, że określona
część wynagrodzenia, przypadająca za okres przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego,
nie dłuższy jednak niż trzy miesiące przed dniem złożenia wniosku o otwarcie postępowania
sanacyjnego, jest bezskuteczna w stosunku do masy sanacyjnej, chociażby wynagrodzenie
zostało już wypłacone.
2.
Sędzia-komisarz może uznać za bezskuteczne w całości lub części w stosunku do masy
sanacyjnej wynagrodzenie reprezentanta dłużnika, pracownika dłużnika wykonującego
zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub osoby świadczącej usługi związane
z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem dłużnika, przypadające za czas po otwarciu
postępowania sanacyjnego, jeżeli ze względu na objęcie zarządu przez zarządcę nie
jest ono uzasadnione nakładem pracy.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, sędzia-komisarz określa podlegające zaspokojeniu
z masy sanacyjnej wynagrodzenie w wysokości odpowiedniej do pracy wykonanej przez
reprezentanta dłużnika, pracownika dłużnika wykonującego zadania w zakresie zarządu
przedsiębiorstwem lub osobę świadczącą usługi związane z zarządem lub nadzorem nad
przedsiębiorstwem dłużnika.
4.
Sędzia-komisarz wydaje postanowienie po wysłuchaniu zarządcy oraz reprezentanta dłużnika,
pracownika dłużnika wykonującego zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub
osoby świadczącej usługi związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem dłużnika.
5.
Na postanowienie zażalenie przysługuje również reprezentantowi dłużnika, pracownikowi
dłużnika wykonującemu zadania w zakresie zarządu przedsiębiorstwem lub osobie świadczącej
usługi związane z zarządem lub nadzorem nad przedsiębiorstwem dłużnika.
6.
Do świadczeń przysługujących w związku z rozwiązaniem stosunku pracy albo umowy o
usługi związane z zarządem przedsiębiorstwem przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio,
z tym że ograniczenie wysokości tych świadczeń następuje do wysokości określonych
według zasad powszechnie obowiązujących.
Art. 306.
1.
Powództwo w sprawach o ustalenie bezskuteczności czynności oraz w innych sprawach,
w których podstawą roszczenia jest bezskuteczność czynności, może wytoczyć zarządca.
W sprawach tych nie ponosi on opłat sądowych.
2.
Ustalenie bezskuteczności czynności po upływie roku od dnia otwarcia postępowania
sanacyjnego jest niedopuszczalne, chyba że na podstawie Kodeksu cywilnego uprawnienie to wygasło wcześniej. Termin ten nie ma zastosowania, jeżeli żądanie
ustalenia bezskuteczności czynności zostało zgłoszone w drodze zarzutu.
Art. 307.
1.
Jeżeli czynność dłużnika jest bezskuteczna z mocy prawa lub została uznana za bezskuteczną,
to, co wskutek tej czynności ubyło z majątku dłużnika lub do niego nie weszło, podlega
przekazaniu do masy sanacyjnej, a jeżeli przekazanie w naturze jest niemożliwe, do
masy sanacyjnej wpłaca się równowartość w pieniądzu.
2.
Za zgodą sędziego-komisarza druga strona czynności może zwolnić się z obowiązku przekazania
do masy sanacyjnej tego, co wskutek tej czynności z majątku dłużnika ubyło, przez
zapłatę różnicy między wartością rynkową świadczenia dłużnika z dnia zawarcia umowy,
a wartością świadczenia otrzymanego przez dłużnika.
3.
Jeżeli osoba obowiązana do przekazania składników majątkowych do masy sanacyjnej nie
wykona swojego obowiązku na wezwanie zarządcy, sędzia-komisarz wskazuje taką osobę
lub takie osoby i określa zakres obowiązku każdej z nich.
4.
Na postanowienie, o którym mowa w ust. 2 i 3, przysługuje zażalenie.
5.
Prawomocne postanowienie, o którym mowa w ust. 3, ma moc tytułu wykonawczego.
6.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1, świadczenie wzajemne osoby trzeciej zwraca
się tej osobie, jeżeli znajduje się w masie sanacyjnej oddzielnie od innego majątku
lub o ile masa sanacyjna jest nim wzbogacona. Jeżeli świadczenie nie podlega zwrotowi,
osoba trzecia może dochodzić wierzytelności. Wierzytelność ta jest objęta układem
Art. 308.
W sprawach nieuregulowanych przepisami art. 304-307 do zaskarżenia czynności prawnych
dłużnika, dokonanych z pokrzywdzeniem wierzycieli, przepisy Kodeksu cywilnego o ochronie wierzyciela w przypadku niewypłacalności dłużnika stosuje się odpowiednio.
Art. 309.
1.
Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub określających bezskuteczność
czynności prawnych dokonanych przez dłużnika nie stosuje się do kompensowania dokonanego
zgodnie z art. 254 i jego wyników.
2.
Przepisów umożliwiających zaskarżanie czynności prawnych lub określających bezskuteczność
czynności prawnych dokonanych przez dłużnika nie stosuje się do umowy o ustanowienie
zabezpieczenia finansowego, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych, oraz do wykonania zobowiązań wynikających z takiej umowy.
Oddział 6
Wpływ postępowania sanacyjnego na postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi
Art. 310.
Otwarcie postępowania sanacyjnego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela
postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi
w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności.
Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód
do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.
Art. 311.
1.
Postępowania sądowe, administracyjne, sądowoadministracyjne i przed sądami polubownymi
dotyczące masy sanacyjnej mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez zarządcę
albo przeciwko niemu. Postępowania te zarządca prowadzi w imieniu własnym na rzecz
dłużnika.
2.
Do postępowań w sprawach o należne od dłużnika alimenty oraz odszkodowania i renty
z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci
oraz z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę
przepisu ust. 1 nie stosuje się.
3.
Do postępowań przed sądami polubownymi przepisy art. 174 § 1 pkt 4 i 5 oraz art. 180 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
Art. 312.
1.
Postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy sanacyjnej
wszczęte przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego ulega zawieszeniu z mocy prawa
z dniem otwarcia postępowania. Na wniosek dłużnika lub zarządcy sędzia-komisarz postanowieniem
stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie doręcza się również
organowi egzekucyjnemu.
2.
Sędzia-komisarz na wniosek dłużnika lub zarządcy może uchylić zajęcie dokonane przed
dniem otwarcia postępowania sanacyjnego w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym
skierowanym do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy sanacyjnej, jeżeli jest to
konieczne dla dalszego prowadzenia przedsiębiorstwa. Przepis ust. 1 zdanie trzecie
stosuje się odpowiednio.
3.
Sumy uzyskane w zawieszonym postępowaniu egzekucyjnym, a jeszcze niewydane, przelewa
się do masy sanacyjnej niezwłocznie po wydaniu postanowienia o otwarciu postępowania
sanacyjnego.
4.
Skierowanie egzekucji do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy sanacyjnej oraz
wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia lub zarządzenia zabezpieczenia
roszczenia na tym majątku jest niedopuszczalne po dniu otwarcia postępowania sanacyjnego.
5.
Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz rent z tytułu odszkodowania za wywołanie
choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz z tytułu zamiany uprawnień
objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę przepisów ust. 1-4 nie stosuje
się.
Rozdział 3
Przygotowanie i realizacja planu restrukturyzacyjnego
Art. 313.
1.
Zarządca w porozumieniu z dłużnikiem składa sędziemu-komisarzowi plan restrukturyzacyjny
w terminie trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania sanacyjnego. Jeżeli zarządca
nie porozumie się z dłużnikiem co do treści planu, składa plan, dołączając zastrzeżenia
dłużnika i uzasadnienie przyczyn, dla których tych zastrzeżeń nie uwzględnił.
2.
W uzasadnionych przypadkach termin do złożenia planu restrukturyzacyjnego może zostać
przedłużony przez sędziego-komisarza do trzech miesięcy.
Art. 314.
Jeżeli w postępowaniu sanacyjnym przewiduje się redukcję zatrudnienia z wykorzystaniem
uprawnień zarządcy, o których mowa w art. 300, oraz podjęcie czynności określonych
w art. 298 lub art. 323, w planie restrukturyzacyjnym dodatkowo wskazuje się zasady
zwalniania pracowników, w szczególności liczbę pracowników objętych zamiarem zwolnienia,
okres, w którym nastąpi takie zwolnienie, oraz proponowane kryteria zwalniania pracowników,
mienie podlegające zbyciu oraz umowy, od których zarządca zamierza odstąpić.
Art. 315.
1.
Sędzia-komisarz wydaje postanowienie w przedmiocie zatwierdzenia planu restrukturyzacyjnego
po uzyskaniu opinii rady wierzycieli.
2.
Sędzia-komisarz może wydać zakaz wdrażania niektórych działań przewidzianych w planie
restrukturyzacyjnym oraz nakazać realizację innych działań, kierując się celami postępowania
sanacyjnego i ochroną słusznych praw wierzycieli oraz osób trzecich niebędących uczestnikami
postępowania.
Art. 316.
Zarządca realizuje plan restrukturyzacyjny po zatwierdzeniu przez sędziego-komisarza.
Art. 317.
Przed zatwierdzeniem planu restrukturyzacyjnego zarządca może podjąć działania mające
na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności wykonywania zobowiązań, jeżeli brak ich
niezwłocznego podjęcia istotnie utrudniłby możliwość osiągnięcia celu postępowania
sanacyjnego. O zamiarze podjęcia działań zarządca informuje sędziego-komisarza, który
może w terminie trzech dni zakazać podjęcia wskazanych działań.
Art. 318.
Plan restrukturyzacyjny może być zmieniany w toku jego realizacji, stosownie do zmiany
okoliczności sprawy. Do zmiany planu restrukturyzacyjnego przepisy art. 263 ust. 2
oraz art. 314 i art. 315 stosuje się odpowiednio.
Art. 319.
Jeżeli plan restrukturyzacyjny zakłada udzielenie pomocy publicznej, do której udzielenia
jest konieczna zgoda właściwego organu, zarządca niezwłocznie po zatwierdzeniu planu
restrukturyzacyjnego wszczyna postępowanie w celu uzyskania takiej zgody.
Rozdział 4
Przebieg postępowania sanacyjnego
Art. 320.
Zarządca sporządza i składa sędziemu-komisarzowi spis wierzytelności w terminie trzydziestu
dni od dnia otwarcia postępowania sanacyjnego.
Art. 321.
1.
Sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem niezwłocznie
po zrealizowaniu całości lub części planu restrukturyzacyjnego przewidzianej do wykonania
w toku postępowania sanacyjnego, nie później jednak niż przed upływem dwunastu miesięcy
od dnia otwarcia postępowania sanacyjnego.
2.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie został zatwierdzony spis wierzytelności
lub nie została zakończona procedura uzyskiwania zgody na udzielenie pomocy publicznej,
sędzia-komisarz zwołuje zgromadzenie wierzycieli w celu głosowania nad układem niezwłocznie
po zatwierdzeniu spisu wierzytelności lub zakończeniu procedury uzyskiwania zgody
na udzielenie pomocy publicznej.
Art. 322.
1.
Do zawiadamiania wierzycieli o terminie zgromadzenia wierzycieli przepis art. 264
ust. 1 stosuje się odpowiednio.
2.
Do wierzyciela, którego dotyczy sprzeciw, jeżeli nie został on prawomocnie rozpoznany
do dnia zwołania zgromadzenia wierzycieli, przepisy art. 264 ust. 1 i ust. 2 zdanie
drugie stosuje się odpowiednio.
Art. 323.
1.
Składniki mienia należącego do dłużnika i wchodzącego w skład masy sanacyjnej mogą
zostać zbyte przez zarządcę, za zgodą sędziego-komisarza, który określa warunki ich
zbycia. Przepis art. 73 stosuje się.
2.
O zamiarze zbycia składników mienia służących do prowadzenia działalności w dziedzinie
obronności i bezpieczeństwa państwa zarządca zawiadamia Ministra Obrony Narodowej,
który w terminie tygodnia od dnia zawiadomienia może przedstawić sędziemu-komisarzowi
opinię.
3.
Sprzedaż, o której mowa w ust. 1, wywołuje skutki jak sprzedaż dokonana przez syndyka
w postępowaniu upadłościowym.
4.
Zarządca sporządza odrębny plan podziału sum uzyskanych ze sprzedaży rzeczy, wierzytelności
i praw obciążonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub
hipoteką morską zgodnie z przepisami Prawa upadłościowego.
5.
W przypadku gdy zbycie składników mienia odbywa się w ramach prowadzonej działalności
gospodarczej i nie przekracza zakresu zwykłego zarządu, przepisów ust. 1-4 nie stosuje
się.
Dział V
Zakończenie i umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego
Art. 324.
1.
Postępowanie restrukturyzacyjne zostaje zakończone z dniem uprawomocnienia się postanowienia
o zatwierdzeniu układu albo o odmowie zatwierdzenia układu.
2.
O zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego obwieszcza się.
Art. 325.
1.
Sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli:
1)
prowadzenie postępowania zmierzałoby do pokrzywdzenia wierzycieli;
2)
dłużnik wniósł o umorzenie postępowania i zezwoliła na to rada wierzycieli;
3)
układ nie został przyjęty;
4)
uprawomocniło się postanowienie o ogłoszeniu upadłości dłużnika.
2.
Sąd może umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli z okoliczności sprawy, w
szczególności z zachowania dłużnika, wynika, że układ nie zostanie wykonany.
3.
Sąd może umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli dłużnik nie wykonuje poleceń
sędziego-komisarza i zezwoliła na to rada wierzycieli.
Art. 326.
1.
Sąd umarza przyspieszone postępowanie układowe w przypadku stwierdzenia, że suma wierzytelności
spornych uprawniających do głosowania nad układem przekracza 15% sumy wierzytelności
uprawniających do głosowania nad układem, z uwzględnieniem art. 165 ust. 3 i 4.
2.
Sąd umarza postępowanie układowe albo postępowanie sanacyjne, jeżeli dłużnik utracił
zdolność do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania i zobowiązań powstałych po
jego otwarciu oraz zobowiązań, które nie mogą zostać objęte układem Domniemywa się,
że dłużnik utracił zdolność do zaspokajania zobowiązań, jeżeli opóźnienie w ich wykonywaniu
przekracza trzydzieści dni.
3.
Sąd umarza postępowanie sanacyjne, jeżeli brak jest realnych możliwości przywrócenia
dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań.
Art. 327.
1.
Na postanowienie o umorzeniu postępowania przysługuje zażalenie.
2.
Na postanowienie oddalające wniosek o umorzenie postępowania zażalenie przysługuje
wyłącznie wnioskodawcy.
3.
Zażalenie wnosi się w terminie dwóch tygodni.
Art. 328.
1.
Jeżeli podstawą umorzenia przyspieszonego postępowania układowego albo postępowania
układowego jest przepis art. 325 ust. 1 pkt 2 albo 3 albo art. 204 ust. 2, wraz z
wnioskiem o umorzenie postępowania albo w terminie tygodnia od dnia odbycia zgromadzenia
wierzycieli, na którym nie przyjęto układu, albo w terminie do złożenia zażalenia
na postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu lub postanowienie o umorzeniu postępowania
dłużnik może złożyć uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego.
2.
Uproszczony wniosek o otwarcie postępowania sanacyjnego powinien spełniać wymogi formalne
pisma procesowego oraz zawierać żądanie otwarcia postępowania sanacyjnego. Przepisu
art. 284 nie stosuje się.
Art. 329.
1.
Z dniem zakończenia postępowania albo uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu
postępowania dłużnik odzyskuje prawo zarządu majątkiem, jeżeli był go pozbawiony lub
było ono ograniczone, chyba że układ stanowi inaczej.
2.
W przypadku złożenia uproszczonego wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego albo
o ogłoszenie upadłości dłużnik odzyskuje prawo zarządu majątkiem, jeżeli był go pozbawiony
lub było ono ograniczone z dniem prawomocnego oddalenia lub odrzucenia wniosku albo
umorzenia postępowania o otwarcie postępowania sanacyjnego albo ogłoszenia upadłości.
Art. 330.
1.
Z uwzględnieniem art. 27 ust. 2, zarządca po uprawomocnieniu się postanowienia o umorzeniu
postępowania restrukturyzacyjnego albo postanowienia odmawiającego zatwierdzenia układu
wydaje niezwłocznie dłużnikowi jego majątek, księgi, korespondencję i dokumenty. W
razie potrzeby sąd wydaje postanowienie nakazujące przymusowe odebranie majątku.
2.
Prawomocne postanowienie, o którym mowa w ust. 1 zdanie drugie, ma moc tytułu wykonawczego.
3.
W przypadku uprawomocnienia się postanowienia o zatwierdzeniu układu przepisy ust.
1 i 2 stosuje się odpowiednio, chyba że postanowienia układu stanowią inaczej.
Art. 331.
1.
Jeżeli dłużnik nie odbiera ksiąg, korespondencji lub dokumentów w terminie wyznaczonym
przez zarządcę, zarządca oddaje je na przechowanie na koszt dłużnika. Zarządca może
wstrzymać wydanie dłużnikowi majątku potrzebnego na pokrycie kosztów przechowania
ksiąg, korespondencji lub dokumentów do czasu ich odebrania przez dłużnika.
2.
Zarządca pokrywa koszty przechowania ksiąg, korespondencji lub dokumentów z funduszów
masy układowej lub sanacyjnej, jeżeli posiada płynne środki pozwalające na pokrycie
tych kosztów. W przypadku braku płynnych środków zarządca dokonuje za zgodą sądu likwidacji
majątku w celu pokrycia kosztów ich przechowania.
3.
W przypadku braku majątku potrzebnego na pokrycie kosztów przechowania ksiąg, korespondencji
lub dokumentów sąd zasądza od dłużnika na rzecz przechowawcy koszty przechowania.
W przypadku dłużnika będącego osobą prawną albo spółką osobową sąd może zasądzić koszty
przechowania od osób upoważnionych do reprezentowania dłużnika, określając osobę albo
osoby ponoszące koszty przechowania.
4.
Na postanowienie zażalenie przysługuje wyłącznie dłużnikowi, osobie zobowiązanej do
ponoszenia kosztów oraz przechowawcy.
5.
Jeżeli oddanie na przechowanie ksiąg, korespondencji lub dokumentów jest niemożliwe,
podlegają one złożeniu do właściwego archiwum wraz z aktami postępowania restrukturyzacyjnego
na koszt dłużnika, z wyjątkiem dokumentacji osobowej i płacowej, do której stosuje
się przepis art. 51u ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach . Koszty te ściąga się w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji opłat sądowych. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 332.
1.
Sąd zarządza likwidację majątku i określa sposób likwidacji, jeżeli dłużnik nie odbierze
swojego majątku w terminie wyznaczonym przez zarządcę.
2.
Sąd może nakazać likwidację majątku na koszt dłużnika przez przekazanie majątku na
cele dobroczynne lub w inny sposób, jeżeli likwidacja majątku w sposób określony przez
sąd okaże się niemożliwa lub nadmiernie utrudniona. Przepisy art. 331 ust. 3 i 4 stosuje
się odpowiednio.
3.
Na postanowienie w przedmiocie likwidacji majątku przysługuje zażalenie.
Art. 333.
1.
Po umorzeniu postępowania sanacyjnego wierzyciel w terminie trzydziestu dni od dnia
wydania postanowienia o umorzeniu tego postępowania może wstąpić w miejsce zarządcy
do wszczętych przez zarządcę postępowań o uznanie za bezskuteczną czynności dokonanej
przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli. Wstąpienie jest skuteczne pod warunkiem
uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania sanacyjnego.
2.
W innych postępowaniach niż określone w ust. 1 dłużnik wstępuje w miejsce zarządcy.
Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Dział VI
Uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości
Art. 334.
1.
Osoba uprawniona do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości dłużnika zgodnie z przepisami
Prawa upadłościowego może złożyć uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie
przewidzianym do złożenia zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego
albo postanowienie o odmowie zatwierdzenia układu.
2.
Uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości powinien spełniać wymogi formalne pisma
procesowego oraz zawierać żądanie ogłoszenia upadłości. Przepisów art. 22-25 Prawa
upadłościowego nie stosuje się.
3.
W obwieszczeniu o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo o odmowie zatwierdzenia
układu poucza się o uprawnieniu, o którym mowa w ust. 1.
Art. 335.
Rozpoznanie uproszczonego wniosku o ogłoszenie upadłości wstrzymuje się do czasu rozpoznania
zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego albo na postanowienie
o odmowie zatwierdzenia układu.
Art. 336.
W postępowaniu w przedmiocie ogłoszenia upadłości, mimo pełnienia funkcji przez nadzorcę
sądowego albo zarządcę, sąd może zastosować inne sposoby zabezpieczenia zgodnie z
przepisami Prawa upadłościowego o zabezpieczeniu majątku dłużnika.
Art. 337.
Uproszczony wniosek o ogłoszenie upadłości rozpoznaje sąd upadłościowy zgodnie z przepisami
Prawa upadłościowego.
Tytuł III
Przepisy z zakresu międzynarodowego postępowania restrukturyzacyjnego
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 338.
Przepisów niniejszego tytułu nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której
Rzeczpospolita Polska jest stroną, albo prawo organizacji międzynarodowej, której
Rzeczpospolita Polska jest członkiem, stanowi inaczej.
Art. 339.
Wierzyciel, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba znajdują
się za granicą, korzysta w postępowaniu restrukturyzacyjnym z praw, które przysługują
wierzycielowi, którego miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania lub siedziba
znajdują się w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 340.
1.
Wierzyciel, który nie ma miejsca zwykłego pobytu, miejsca zamieszkania albo siedziby
w Rzeczypospolitej Polskiej albo w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej,
jeżeli nie ustanowił w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do prowadzenia sprawy,
wskazuje pełnomocnika do doręczeń w Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
W przypadku niewskazania pełnomocnika do doręczeń, pisma sądowe przeznaczone dla wierzyciela,
o którym mowa w ust. 1, pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Wierzyciela
poucza się o tym przy pierwszym doręczeniu. Wierzyciela poucza się również o tym,
kto może zostać ustanowiony pełnomocnikiem.
Art. 341.
W sprawach nieuregulowanych przepisami niniejszego tytułu przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące międzynarodowego postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio.
Dział II
Jurysdykcja krajowa
Art. 342.
1.
Do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich należą sprawy restrukturyzacyjne, jeżeli w
Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika.
2.
Sądom polskim przysługuje również jurysdykcja, jeżeli dłużnik prowadzi w Rzeczypospolitej
Polskiej działalność gospodarczą albo ma miejsce zamieszkania lub siedzibę albo majątek.
3.
Jeżeli jurysdykcja sądu polskiego jest wyłączna, postępowanie restrukturyzacyjne ma
charakter głównego postępowania restrukturyzacyjnego. W pozostałych przypadkach postępowanie
restrukturyzacyjne ma charakter ubocznego postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 343.
W sprawach restrukturyzacyjnych przepisów dotyczących umów o jurysdykcję nie stosuje
się.
Art. 344.
Ustanowienie przez sąd zagraniczny zarządcy zagranicznego do podejmowania czynności
w Rzeczypospolitej Polskiej nie wyłącza jurysdykcji krajowej sądów polskich.
Dział III
Współpraca z sądami zagranicznymi i zarządcami zagranicznymi
Art. 345.
Sąd i sędzia-komisarz mogą porozumiewać się bezpośrednio z sądem zagranicznym i zarządcą
zagranicznym, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną.
Art. 346.
Nadzorca sądowy albo zarządca ustanowieni w postępowaniu restrukturyzacyjnym porozumiewają
się z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym bezpośrednio lub za pośrednictwem
sędziego-komisarza.
Art. 347.
Sąd i sędzia-komisarz współpracują z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym w
sprawach dotyczących tego samego dłużnika.
Art. 348.
W ramach współpracy z sądem zagranicznym i zarządcą zagranicznym sąd i sędzia-komisarz
mogą podejmować działania, które zapewniają sprawne prowadzenie postępowań restrukturyzacyjnych,
w szczególności przekazywać oraz zwracać się o informacje o:
1)
majątku dłużnika i miejscu jego położenia, jak również informacje o postępowaniach
sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi dotyczących
dłużnika;
2)
sposobie zabezpieczenia i restrukturyzacji zobowiązań;
3)
zaspokojeniu poszczególnych wierzycieli.
Tytuł IV
Odrębne postępowania restrukturyzacyjne
Dział I
Postępowanie restrukturyzacyjne wobec deweloperów
Art. 349.
Przepisy niniejszego działu stosuje się w przypadku wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego
wobec dewelopera w rozumieniu ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
domu jednorodzinnego .
Art. 350.
Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o:
1)
nabywcy - należy przez to rozumieć osobę fizyczną, osobę prawną, a także jednostkę
organizacyjną niebędącą osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
wobec której deweloper zobowiązał się do przeniesienia prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego, i która zobowiązała się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera
na poczet ceny nabycia tego prawa;
2)
przeniesieniu własności lokalu - należy przez to rozumieć przeniesienie własności
lokalu mieszkalnego, a także przeniesienie własności nieruchomości gruntowej zabudowanej
domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności
domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość;
3)
umowie deweloperskiej - należy przez to rozumieć umowę między dłużnikiem a nabywcą,
której przedmiotem jest przeniesienie prawa, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego.
Art. 351.
Wobec dewelopera nie prowadzi się postępowania o zatwierdzenie układu, z wyjątkiem
układu częściowego, jeżeli nie są nim objęte wierzytelności nabywców oraz wierzytelności
zabezpieczone na nieruchomości, na której jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie.
Art. 352.
Postępowanie określone w niniejszym dziale prowadzi się tak, aby doprowadzić do zaspokojenia
nabywców w drodze przeniesienia na nich własności lokali, o ile racjonalne względy
na to pozwolą.
Art. 353.
Nabywcy w liczbie stanowiącej co najmniej 20% liczby nabywców w ramach przedsięwzięcia
deweloperskiego prowadzonego przez dłużnika mogą zgłosić propozycje układowe w terminie
trzydziestu dni od dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
Art. 354.
1.
Propozycje układowe mogą również obejmować:
1)
wpłacenie dopłat przez wszystkich albo niektórych nabywców i zaspokojenie ich przez
przeniesienie własności lokali, przy czym propozycje układowe mogą przewidywać późniejszy
zwrot dopłat z przychodów z realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego;
2)
sprzedaż nieruchomości, na której jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, z
zachowaniem ciążących na niej ograniczonych praw rzeczowych, na rzecz przedsiębiorcy, który przejąłby zobowiązania wobec nabywców i zobowiązałby
się do kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego, przy czym propozycje układowe
mogą przewidywać zmianę treści umów deweloperskich;
3)
określenie innych warunków kontynuacji przedsięwzięcia deweloperskiego i sposobów
jego finansowania;
4)
zamianę lokali między wierzycielami lub zamianę lokalu na lokal niebędący przedmiotem
umowy deweloperskiej. 2. Przepis art. 162 stosuje się odpowiednio.
Art. 355.
1.
Propozycje układowe mogą przewidywać różny sposób traktowania nabywców w zależności
od tego, czy wpłacą oni dopłaty, o których mowa w art. 354 ust. 1 pkt 1.
2.
Do propozycji układowych przewidujących sposób restrukturyzacji, o którym mowa w art.
354 ust. 1 pkt 2, załącza się sporządzone w formie aktu notarialnego nieodwołalne
oświadczenie woli przedsiębiorcy o nabyciu nieruchomości, na której jest prowadzone
przedsięwzięcie deweloperskie, wraz z ciążącymi na niej obciążeniami i o przejęciu
zobowiązań dłużnika w stosunku do nabywców. W przypadku prawomocnego zatwierdzenia
układu przewidującego sprzedaż nieruchomości na zasadach określonych w oświadczeniu
woli przedsiębiorcy, o którym mowa w niniejszym ustępie, oświadczenie to zastępuje
jego oświadczenie woli konieczne do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, na której
jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, a umowę uznaje się za zawartą.
3.
Prawomocne postanowienie o zatwierdzeniu układu wraz z oświadczeniem, o którym mowa
w ust. 2, stanowi podstawę ujawnienia prawa własności w księdze wieczystej. Jeżeli
dla przedsięwzięcia deweloperskiego jest prowadzony mieszkaniowy rachunek powierniczy
dłużnika, przepis art. 425m Prawa upadłościowego stosuje się odpowiednio.
Art. 356.
1.
Głosowanie nad układem przeprowadza się w grupach wierzycieli.
2.
Nabywcy stanowią odrębną grupę wierzycieli, dla której sporządza się odrębną listę
wierzycieli uprawnionych do głosowania. Dopuszczalny jest dodatkowy podział nabywców
na większą liczbę grup obejmujących poszczególne kategorie interesów, w szczególności
z uwagi na stopień wykonania umowy z deweloperem.
Art. 357.
Głos nabywcy w formie pisemnej oddany w przyspieszonym postępowaniu układowym, postępowaniu
układowym lub postępowaniu sanacyjnym, w którym dłużnikowi udzielono zezwolenia, o
którym mowa w art. 288 ust. 3, zawierający zobowiązanie do wpłacenia dopłaty zgodnie
z propozycjami układowymi, łącznie z wypisem prawomocnego postanowienia zatwierdzającego
układ, stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko nabywcy, który oddał głos za przyjęciem
układu.
Art. 358.
1.
Jeżeli propozycje układowe przewidujące sposób restrukturyzacji, o którym mowa w art.
354 ust. 1 pkt 1, zostaną zgłoszone w postępowaniu sanacyjnym, w którym dłużnikowi
nie udzielono zezwolenia, o którym mowa w art. 288 ust. 3, a zarząd masą sanacyjną
sprawuje zarządca, sędzia-komisarz niezwłocznie przeprowadza wstępne głosowanie nabywców
nad propozycjami układowymi w zakresie ich dotyczącym.
2.
Uprawnieni do głosowania są wierzyciele, o których mowa w art. 356 ust. 2.
3.
Niezatwierdzenie spisu wierzytelności nie stanowi przeszkody do przeprowadzenia wstępnego
głosowania nabywców. Sędzia-komisarz sporządza listę nabywców uprawnionych do głosowania
na podstawie listy przedłożonej przez zarządcę.
4.
Uchwała nabywców zostaje przyjęta, jeżeli wypowiedzą się za nią nabywcy deklarujący
łącznie dopłaty wystarczające zgodnie z treścią propozycji układowych do sfinansowania
dokończenia przedsięwzięcia deweloperskiego.
Art. 359.
1.
W przypadku przyjęcia uchwały nabywców, o której mowa w art. 358 ust. 4, nabywcy zobowiązani
do wpłacenia dopłat wpłacają je do masy sanacyjnej lub zabezpieczają ich wpłatę w
zakresie przewidzianym uchwałą w terminie dwóch miesięcy od dnia podjęcia uchwały.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin może zostać przedłużony postanowieniem
sędziego-komisarza.
2.
Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie zostaną wpłacone lub zabezpieczone
wszystkie dopłaty, w pełnej wysokości przewidzianej uchwałą, nabywcy mogą uzupełnić
brakujące dopłaty, wpłacając je do masy sanacyjnej lub zabezpieczając ich wpłatę w
terminie trzydziestu dni od bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 1.
W tym samym terminie dłużnik lub zarządca mogą przedstawić dowód istnienia innych
źródeł finansowania przedsięwzięcia deweloperskiego.
3.
Wpłacenie lub zabezpieczenie dopłat lub innych środków w wysokości wystarczającej
na sfinansowanie przedsięwzięcia deweloperskiego stwierdza postanowieniem sędzia-komisarz,
jednocześnie wyznaczając termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem.
Treść uchwały nabywców, o której mowa w art. 358 ust. 4, włącza się do układu, a zgromadzenie
wierzycieli nie może przyjąć układu o treści odbiegającej od uchwały nabywców w zakresie
nią uregulowanym. Sędzia-komisarz zwraca uwagę wierzycieli uczestniczących w zgromadzeniu
wierzycieli na niezgodność propozycji układowych z uchwałą nabywców. Sąd odmawia zatwierdzenia
układu o treści odbiegającej od uchwały nabywców w zakresie nią uregulowanym.
4.
Zarządca przechowuje środki pieniężne uzyskane z dopłat, o których mowa w ust. 1 i
2, na odrębnym rachunku bankowym.
5.
W przypadku bezskutecznego upływu terminów, o których mowa w ust. 1 i 2, osoby uprawnione
mogą złożyć nowe propozycje układowe w terminie trzydziestu dni. Nowe propozycje układowe
przewidujące wpłacenie dopłat przez nabywców są niedopuszczalne.
Art. 360.
1.
W przypadku prawomocnego umorzenia postępowania sanacyjnego lub prawomocnej odmowy
zatwierdzenia układu zarządca zwraca nabywcom dopłaty, o których mowa w art. 359 ust.
1 i 2, powiększone o odsetki należne zgodnie z umową rachunku bankowego, a zabezpieczenia
wpłacenia dopłat wygasają z mocy prawa.
2.
Jeżeli w terminie określonym w art. 334 zostanie złożony uproszczony wniosek o ogłoszenie
upadłości, dopłat nie zwraca się do chwili rozpoznania tego wniosku. W przypadku ogłoszenia
upadłości zarządca przekazuje dopłaty syndykowi.
3.
Środki pieniężne uzyskane z dopłat przechowywane przez zarządcę zgodnie z ust. 2 po
umorzeniu postępowania sanacyjnego wyłącza się od egzekucji sądowej i administracyjnej
prowadzonej przeciwko dłużnikowi.
Art. 361.
Jeżeli nieruchomość, na której jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie, jest
obciążona hipoteką, której przysługuje pierwszeństwo przed roszczeniami chociażby
jednego nabywcy, a wierzyciel zabezpieczony hipoteką wyraził zgodę na bezobciążeniowe
wyodrębnienie lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu
mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, zgodnie z art. 76 ust. 4 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych
i hipotece , zgoda taka pozostaje w mocy na warunkach w niej określonych, przy czym warunek wykonania
zobowiązania nabywcy względem dłużnika uznaje się za spełniony w przypadku wykonania
zobowiązania do rąk zarządcy.
Dział II
Postępowanie restrukturyzacyjne wobec emitentów obligacji
Art. 362.
1.
Przepisy niniejszego działu stosuje się w przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego
wobec podmiotu emitującego obligacje.
2.
Przepisów niniejszego działu nie stosuje się w przypadku otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego
wobec emitenta obligacji przychodowych, jeżeli emitent w treści obligacji ograniczył
swoją odpowiedzialność do kwoty przychodów lub wartości majątku przedsięwzięcia. Środki
przeznaczone na zaspokojenie praw obligatariuszy z takich obligacji nie wchodzą do
masy układowej lub sanacyjnej, a roszczenia obligatariuszy nie są objęte układem.
3.
Wobec emitenta obligacji nie prowadzi się postępowania o zatwierdzenie układu, z wyjątkiem
układu częściowego, jeżeli układem częściowym nie są objęte wierzytelności z tytułu
emisji obligacji.
Art. 363.
1.
Do reprezentowania praw obligatariuszy sąd ustanawia kuratora. Kuratorem może być
również bank, z którym dłużnik zawarł umowę o reprezentowanie obligatariuszy wobec
emitenta. Obligatariusze mogą działać w postępowaniu restrukturyzacyjnym również osobiście
lub przez pełnomocnika, jeżeli zostali dopuszczeni do udziału w postępowaniu przez
sędziego-komisarza. Sędzia-komisarz dopuszcza obligatariuszy do udziału w postępowaniu
po wykazaniu, że przysługują im prawa z obligacji.
2.
Jeżeli dla zabezpieczenia praw z obligacji ustanowiono hipotekę na majątku emitenta,
prawa i obowiązki obligatariuszy zabezpieczonych hipoteką w postępowaniu restrukturyzacyjnym
wykonuje administrator hipoteki, o którym mowa w art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach .
Art. 364.
Do kuratora, o którym mowa w niniejszym dziale, przepisy art. 68 ust. 4 i art. 69-71
oraz przepisy o sprawozdaniach nadzorcy sądowego stosuje się odpowiednio.
Art. 365.
1.
Dłużnik, nadzorca sądowy albo zarządca udzielają kuratorowi wszelkich potrzebnych
informacji.
2.
Kurator może przeglądać księgi i dokumenty dłużnika.
3.
Na zgromadzeniu wierzycieli kurator ma prawo głosu tylko w sprawach, które mogą mieć
wpływ na prawa obligatariuszy.
Art. 366.
1.
Nadzorca sądowy albo zarządca umieszcza w spisie wierzytelności obligatariuszy łącznie,
wskazując sumę:
1)
nominalną nieumorzonych do dnia otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego obligacji,
których termin płatności przypada przed tym dniem, oraz sumę niezapłaconych odsetek
od tych obligacji;
2)
obligacji oraz odsetek płatnych po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
2.
W spisie wierzytelności wymienia się składniki majątku emitenta, na których ustanowiono
zabezpieczenie rzeczowe praw obligatariuszy, i wskazuje, w jakiej wysokości obligatariusze
prawdopodobnie nie zostaną zaspokojeni z przedmiotu zabezpieczenia.
Art. 367.
1.
Przy zawieraniu układu kurator głosuje sumą wierzytelności obligatariuszy objętych
układem, przy czym przysługuje mu jeden głos od każdej sumy, która wynika z podziału
sumy innych wierzytelności uprawniających do głosowania przez liczbę wierzycieli,
którzy reprezentują te wierzytelności.
2.
W przypadku gdy obligatariusze głosują na zgromadzeniu wierzycieli osobiście lub przez
pełnomocnika, siłę głosów kuratora pomniejsza się o wartość wierzytelności głosujących
obligatariuszy, a liczbę przysługujących kuratorowi głosów- o liczbę głosujących obligatariuszy.
Dział III
Postępowanie restrukturyzacyjne wobec banków i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 368.
1.
Restrukturyzację banku uregulowaną niniejszą ustawą przeprowadza się wyłącznie w postępowaniu
układowym.
2.
Wniosek o otwarcie postępowania układowego wobec banku może zgłosić wyłącznie Komisja
Nadzoru Finansowego.
3.
W postępowaniu układowym wobec banku przepisów art. 268 i art. 269 nie stosuje się.
4.
W postanowieniu o otwarciu postępowania układowego wobec banku wyznacza się zarządcę.
Art. 369.
1.
Przed otwarciem postępowania układowego wobec banku, sąd wysłuchuje co do podstaw
otwarcia postępowania oraz co do osoby zarządcy:
1)
przedstawiciela Komisji Nadzoru Finansowego;
2)
prezesa oraz innych członków ostatniego zarządu albo zarządu komisarycznego, albo
likwidatora banku, którego dotyczy wniosek.
2.
W przypadku postępowania dotyczącego postępowania układowego wobec banku będącego
podmiotem zależnym od Skarbu Państwa, sąd wysłuchuje również przedstawiciela ministra
właściwego do spraw Skarbu Państwa.
3.
Sąd może odstąpić od wysłuchania prezesa oraz innych członków zarządu banku, jeżeli
ich wysłuchanie spowodowałoby zwłokę w rozpoznaniu sprawy.
Art. 370.
1.
W postanowieniu o otwarciu postępowania układowego sąd ustanawia kuratora do reprezentowania
banku w postępowaniu układowym.
2.
Do kuratora przepisy art. 68 ust. 4 i art. 69-71 stosuje się.
Art. 371.
Sprawozdania, o których mowa w art. 31-33, zarządca przekazuje do wiadomości Komisji
Nadzoru Finansowego.
Art. 372.
Z dniem otwarcia postępowania układowego:
1)
organy zarządzające i nadzorcze banku ulegaj ą rozwiązaniu;
2)
wygasają zarząd komisaryczny, powołanie likwidatora oraz uprawnienia kuratora ustanowionego
na podstawie art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
3)
wygasają uprawnienia osób wchodzących w skład organów banku do odpraw pieniężnych,
jak też do wynagrodzenia za okres po otwarciu postępowania układowego.
Art. 373.
1.
Z dniem otwarcia postępowania układowego ulegają rozwiązaniu umowy:
1)
rachunku bankowego;
2)
kredytu i pożyczki, jeżeli do dnia otwarcia postępowania układowego nie nastąpiło
oddanie środków pieniężnych do dyspozycji kredytobiorcy lub pożyczkobiorcy;
3)
poręczenia, gwarancji bankowych i akredytyw, jeżeli do dnia otwarcia postępowania
układowego bank nie otrzymał prowizji z tytułu tych czynności;
4)
o udostępnienie skrytek sejfowych oraz umowy przechowania, z tym że wydanie przedmiotów
i papierów wartościowych następuje w terminie uzgodnionym z oddającym na przechowanie.
2.
Oprocentowanie rachunku bankowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nalicza się do dnia
otwarcia postępowania układowego.
Art. 374.
1.
Propozycje układowe mogą złożyć również akcjonariusze lub członkowie reprezentujący
dwie trzecie kapitału zakładowego banku w formie spółki akcyjnej lub funduszu udziałowego
banku spółdzielczego, oraz bank zrzeszający, którego akcjonariuszem jest bank spółdzielczy.
2.
Przed zatwierdzeniem układu sąd zasięga opinii Komisji Nadzoru Finansowego.
Art. 375.
1.
Restrukturyzację spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, uregulowaną niniejszą
ustawą, przeprowadza się wyłącznie w postępowaniu układowym.
2.
Wniosek o otwarcie postępowania układowego wobec spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
może zgłosić wyłącznie Komisja Nadzoru Finansowego.
3.
Propozycje układowe mogą złożyć również członkowie spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej
reprezentujący dwie trzecie funduszu udziałowego kasy.
4.
Przepisy art. 368-374 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 3
Postępowanie restrukturyzacyjne wobec instytucji kredytowych, banków zagranicznych oraz banków krajowych prowadzących działalność za granicą
Oddział 1
Przepisy ogólne
Art. 381.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się w przypadku otwarcia:
1)
postępowania układowego wobec banku krajowego, jeżeli prowadzi on działalność również
za granicą Rzeczypospolitej Polskiej w co najmniej jednym innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
2)
w Rzeczypospolitej Polskiej postępowania układowego wobec banku zagranicznego, jeżeli
bank zagraniczny prowadzi działalność w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w co najmniej
jednym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Art. 382.
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o banku krajowym, banku zagranicznym, instytucji
kredytowej, oddziale banku krajowego za granicą i oddziale banku zagranicznego, należy
przez to rozumieć instytucje określone odpowiednio w art. 4 ust. 1 pkt 1, 2, 17, 19 i 20 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
Art. 383.
Sądom polskim nie przysługuje jurysdykcja w sprawach restrukturyzacyjnych dotyczących
instytucji kredytowych mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej
lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym prowadzących działalność gospodarczą albo
posiadających majątek w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 384.
W skład masy układowej banku krajowego wchodzi również mienie dłużnika znajdujące
się na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym.
Oddział 2
Postępowanie
Art. 385.
1.
Sąd, który otworzył postępowanie układowe wobec banku krajowego lub banku zagranicznego,
powiadamia o tym niezwłocznie właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym znajduje się oddział banku krajowego
za granicą albo inny oddział banku zagranicznego, informując o skutkach otwarcia postępowania
układowego.
2.
Jeżeli otwarcie postępowania, o którym mowa w ust. 1, może mieć wpływ na prawa osób
trzecich w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) -strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
albo jeżeli takim osobom przysługuje zażalenie na postanowienie o otwarciu postępowania
układowego, postanowienie obwieszcza się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz
w dwóch czasopismach o zasięgu ogólnokrajowym w każdym państwie, w którym znajduje
się oddział banku. Termin do wniesienia zażalenia liczy się od dnia obwieszczenia
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3.
Obwieszczenia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się w języku urzędowym lub jednym
z języków urzędowych państwa, w którym jest dokonywane. W obwieszczeniu określa się
cel i podstawy prawne otwarcia postępowania układowego, termin wniesienia zażalenia
oraz adres sądu właściwego do jego rozpoznania wraz z adresem sądu, za pośrednictwem
którego wnosi się zażalenie.
4.
Jeżeli sąd polski lub właściwy krajowy organ administracji uzna za konieczne wdrożenie
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jednego lub więcej środków służących reorganizacji,
w szczególności postępowania układowego lub innego podobnego postępowania w stosunku
do instytucji kredytowej prowadzącej działalność na tym terytorium, informuje o tym
właściwe organy państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, w którym znajduje się siedziba instytucji kredytowej.
Art. 386.
1.
Zarządca wzywa do zgłaszania wierzytelności wierzycieli mających miejsce zamieszkania,
miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w którym znajduje się siedziba instytucji kredytowej.
2.
Wezwanie do zgłaszania wierzytelności przez wierzycieli mających miejsce zamieszkania,
miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zawiera nagłówek o treści: „Wezwanie do
zgłaszania wierzytelności. Termin zgłoszenia”, sporządzony we wszystkich językach
urzędowych Unii Europejskiej oraz języku norweskim i języku islandzkim. Wezwanie wskazuje
termin zgłoszenia wierzytelności, skutki jego uchybienia, zawiera informację, czy
wierzyciele posiadający wierzytelności uprzywilejowane lub zabezpieczone rzeczowo
muszą dokonać zgłoszenia wierzytelności, a także określa obowiązek załączenia dowodów
stwierdzających istnienie wierzytelności.
3.
Wierzyciel mający miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie
członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym może zgłosić
wierzytelność w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa, w którym
ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę, jednakże co najmniej
nagłówek „Zgłoszenie wierzytelności” wyraża się w języku polskim Sąd może zażądać
uwierzytelnionego tłumaczenia zgłoszenia na język polski.
Art. 387.
Wierzyciele banku krajowego lub banku zagranicznego, mający miejsce zamieszkania,
miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, mają w postępowaniu takie same prawa, jak
wierzyciele krajowi.
Art. 388.
Zarządca regularnie, nie rzadziej niż co sześć miesięcy, informuje wierzycieli, których
miejsce zwykłego pobytu, miejsce zamieszkania albo siedziba znajdują się winnych państwach
członkowskich Unii Europejskiej lub w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, o czynnościach
podjętych w postępowaniu układowym w okresie objętym informacją.
Oddział 3
Prawo właściwe oraz skutki otwarcia postępowania układowego
Art. 389.
W postępowaniu układowym wszczętym w Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się prawo polskie,
o ile przepisy niniejszego oddziału nie stanowią inaczej.
Art. 390.
1.
Stosunki pracy pracowników zatrudnionych na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym podlegają prawu właściwemu
dla umowy o pracę.
2.
Uznanie danej rzeczy za nieruchomość ocenia się według prawa miejsca położenia rzeczy.
3.
Do umów, których przedmiotem jest korzystanie z nieruchomości położonej na terytorium
innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) -strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
albo nabycie takiej nieruchomości, stosuje się prawo państwa, w którym nieruchomość
jest położona.
4.
Prawa dotyczące nieruchomości położonej na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz statku morskiego lub
powietrznego, wpisanych do rejestru, podlegają prawu państwa, w którym jest prowadzony
rejestr.
Art. 391.
1.
Otwarcie postępowania układowego nie narusza praw wierzycieli i osób trzecich ciążących
na rzeczy i innym mieniu dłużnika położonych na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, nie wyłączając zorganizowanych
części tego mienia, w szczególności prawa do rozporządzania mieniem w celu zaspokojenia
należności lub prawa do zaspokojenia należności z pożytków, które mienie przynosi,
prawa zastawu i hipoteki, prawa do żądania wydania mienia od osób, we władaniu których
się ono znajduje wbrew woli uprawnionego oraz prawa do powierniczego korzystania z
mienia.
2.
Do praw i roszczeń osobistych, wpisanych do ksiąg wieczystych i innych rejestrów publicznych,
których realizacja prowadzi do powstania praw wymienionych w ust. 1, przepis ust.
1 stosuje się.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości żądania w drodze powództwa stwierdzenia
nieważności czynności prawnej lub uznania za bezskuteczną czynności prawnej dokonanej
z pokrzywdzeniem wierzycieli.
Art. 392.
1.
Zastrzeżenie w umowie sprzedaży prawa własności na rzecz sprzedawcy nie wygasa wskutek
otwarcia postępowania układowego wobec banku krajowego będącego nabywcą przedmiotu
umowy, jeżeli w dniu otwarcia postępowania układowego przedmiot umowy znajdował się
na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym.
2.
Otwarcie postępowania układowego wobec banku krajowego będącego zbywcą składnika mienia
nie może stanowić podstawy do odstąpienia od umowy sprzedaży, jeżeli wydanie przedmiotu
sprzedaży nastąpiło przed otwarciem postępowania układowego, a w dniu otwarcia postępowania
układowego przedmiot sprzedaży znajdował się za granicą.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 nie wyłączają możliwości żądania w drodze powództwa stwierdzenia
nieważności czynności prawnej lub uznania za bezskuteczną czynności prawnej dokonanej
z pokrzywdzeniem wierzycieli.
Art. 393.
1.
Wykonywanie praw, których powstanie, istnienie lub zbycie wymaga dokonania wpisu do
ksiąg lub rejestrów, ujawnienia na rachunku albo złożenia do centralnego depozytu,
podlega prawu państwa, w którym księgi lub rejestry, rachunki albo depozyty są prowadzone.
2.
Prawo odkupu podlega prawu właściwemu dla zobowiązań umownych, mającemu zastosowanie
do umowy, z której prawo to wynika.
3.
Do umów zawieranych w ramach transakcji na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi stosuje się prawo właściwe dla zobowiązań umownych, mające zastosowanie do transakcji
zawieranych na tym rynku.
Art. 394.
Czynność kompensowania podlega prawu właściwemu dla zobowiązań umownych, mającemu
zastosowanie do umowy o kompensowanie.
Art. 395.
Otwarcie postępowania układowego nie narusza prawa wierzyciela do potrącenia swej
wierzytelności z wierzytelnością dłużnika, jeżeli takie potrącenie jest dopuszczalne
według prawa właściwego dla wierzytelności dłużnika.
Art. 396.
Skuteczność i ważność czynności prawnej rozporządzającej w stosunku do nieruchomości,
statku morskiego lub powietrznego, podlegających wpisowi do rejestru, albo w stosunku
do praw, których powstanie, istnienie lub zbycie wymaga dokonania wpisu do ksiąg lub
rejestrów, ujawnienia na rachunku albo złożenia do centralnego depozytu, dokonanej
przez dłużnika po otwarciu postępowania układowego, podlega prawu państwa, w którym
nieruchomość jest położona lub w którym są prowadzone księgi, rejestry, rachunki albo
depozyty.
Art. 397.
Przepisów o nieważności i bezskuteczności czynności prawnej dokonanej z pokrzywdzeniem
wierzycieli nie stosuje się w przypadku, gdy prawo właściwe dla tej czynności nie
przewiduje bezskuteczności czynności dokonanych z pokrzywdzeniem wierzycieli.
Art. 398.
Wpływ otwarcia postępowania układowego na postępowanie sądowe toczące się przed sądem
państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
ocenia się według prawa państwa, w którym toczy się postępowanie.
Tytuł V
Przepisy karne
Art. 399.
Kto, będąc dłużnikiem lub osobą uprawnioną do reprezentowania dłużnika, dostarcza
nadzorcy, zarządcy lub sędziemu-komisarzowi nieprawdziwych informacji w celu ich wykorzystania
w postępowaniu restrukturyzacyjnym lub zataja przed nimi informacje mające istotne
znaczenie dla przeprowadzenia postępowania restrukturyzacyjnego lub nie udostępnia
posiadanych przez siebie danych lub dokumentów pozwalających na wykonanie obowiązku,
o którym mowa w art. 56 ust. 1, 5 i 7 oraz art. 70 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej
i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu
oraz o spółkach publicznych,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 400.
Kto, będąc dłużnikiem albo osobą uprawnioną do reprezentowania dłużnika, nie wydaje
zarządcy ksiąg rachunkowych lub innych dokumentów dotyczących jego majątku,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Tytuł VI
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i przepis końcowy
Dział I
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 401-447.
(pominięte)17)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Dział II
Przepisy przejściowe
Art. 448.
Przepisy o skutkach wszczęcia postępowania co do osoby, majątku i zobowiązań dłużnika
lub upadłego stosuje się również do zdarzeń prawnych, które miały miejsce przed dniem
wejścia w życie ustawy.
Art. 449.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o ogłoszenie
upadłości, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 450.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o zmianę
układu lub uchylenie układu, a nie wydano jeszcze postanowienia w tym przedmiocie,
postępowanie prowadzi się według przepisów dotychczasowych.
Art. 451.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy przedsiębiorca złożył oświadczenie
o otwarciu postępowania naprawczego, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 452.
1.
W sprawach, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wpłynął wniosek o orzeczenie
zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, stosuje się przepisy dotychczasowe,
z tym że zakaz ten może być orzeczony na okres od roku do dziesięciu lat.
2.
W sprawach, w których po wejściu w życie ustawy wpłynął wniosek o orzeczenie zakazu
prowadzenia działalności gospodarczej, działania lub zaniechania, o których mowa w
art. 373 i art. 374 ustawy zmienianej w art. 428, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
ocenia się według przepisów ustawy obowiązującej w dniu ich wystąpienia.
3.
Jeżeli działania lub zaniechania, o których mowa w art. 373 i art. 374 ustawy zmienianej
w art. 428 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które stanowią podstawę orzeczenia
zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, miały miejsce zarówno przed dniem wejścia
w życie ustawy, jak i po jej wejściu w życie, do oceny ich skutków stosuje się przepisy
ustawy zmienianej w art. 428 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 453.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy licencja syndyka staje się licencją doradcy restrukturyzacyjnego.
2.
Do wniosków, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 440, złożonych
i nierozpatrzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy
ustawy zmienianej w art. 440 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Złożenie egzaminu dla osób ubiegających się o licencję syndyka przed dniem wejścia
w życie ustawy uprawnia do ubiegania się o licencję doradcy restrukturyzacyjnego.
Art. 454.
Likwidatorzy, o których mowa w art. 116b ustawy zmienianej w art. 417, nie odpowiadają
za zaległości podatkowe oraz zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne
w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 419, które powstały przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Art. 455.
118)W brzmieniu ustalonym przez art. 477 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. poz. 1844), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r..
Do dnia utworzenia Rejestru obwieszczeń, o których mowa w ustawie, dokonuje się w
Monitorze Sądowym i Gospodarczym. W postępowaniu upadłościowym wobec osób fizycznych
nieprowadzących działalności gospodarczej obwieszczenia nie podlegają opłatom.
2.
Postanowienia, zarządzenia i dokumenty, które zamieszcza się w Rejestrze do dnia utworzenia
Rejestru wykłada się w sekretariacie sądu, o czym należy uczynić wzmiankę na sentencji
postanowienia z zaznaczeniem daty wyłożenia. Jeżeli ustawa przewiduje, że termin biegnie
od dnia zamieszczenia postanowienia, zarządzenia lub dokumentu w Rejestrze do dnia
utworzenia Rejestru termin ten biegnie od dnia wyłożenia w sekretariacie sądu.
3.
Jeżeli ustawa przewiduje, że pisma lub dokumenty składa się albo można złożyć w postaci
elektronicznej do dnia utworzenia Rejestru pisma lub dokumenty składa się w postaci
papierowej.
Dział III
Przepis końcowy
Art. 456.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 5, który wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2018 r.;
2)
art. 148 i art. 149, które wchodzą w życie z dniem 1 września 2015 r.;
3)
art. 428 pkt 138 w zakresie dotyczącym art. 227, który wchodzi w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 3.
2)
W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie
ustawy o listach zastawnych i bankach hipotecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 1259), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 366 pkt 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym
Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji
(Dz. U. poz. 996), która wejdzie w życie z dniem 9 października 2016 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 978, 1166, 1259 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615 i 996.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 293, 379, 435, 567, 616, 945, 1091, 1161, 1296, 1585, 1626, 1741 i 1924, z 2015 r.
poz. 2, 4, 218, 539, 978, 1062, 1137, 1199, 1311, 1418, 1419, 1505, 1527, 1567, 1587,
1595, 1634, 1635, 1830 i 1854 oraz z 2016 r. poz. 195, 437, 868, 996 i 1177.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 888, 1027, 1036,
1287, 1304, 1387 i 1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215,
1328, 1563, 1644, 1662 i 1863, z 2015 r. poz. 73, 211, 251, 478, 693, 699, 860, 933,
978, 1197, 1217, 1259, 1296, 1321, 1322, 1333, 1569, 1595, 1607, 1688, 1767, 1784,
1844, 1893, 1925, 1932, 1992 i 2299 oraz z 2016 r. poz. 188, 195, 615, 780, 823, 929,
1010 i 1206.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 915, 1138, 1146, 1215, 1328, 1457, 1563 i 1662, z 2015 r. poz. 73, 211, 933,
978, 1166, 1197, 1259, 1296, 1348, 1595, 1688, 1767, 1844 i 1932 oraz z 2016 r. poz.
68, 615, 780, 996 i 1206.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 586, z 2015 r. poz. 73, 978 1045, 1223, 1260, 1348, 1505, 1513, 1634, 1844 i
1890 oraz z 2016 r. poz. 65, 615, 904 i 996.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 265 i 1161, z 2015 r. poz. 4, 978, 1333 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 615, 996 i
1202.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 827 i 1198, z 2015 r. poz. 1069, 1893 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 147, 542, 903
i 904.
11)
W brzmieniu ustalonym przez art. 43 ustawy z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy
o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 615), która
weszła w życie z dniem 4 czerwca 2016 r.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 73, 978, 1260, 1357, 1634 i 1844 oraz z 2016 r. poz. 615, 904 i 996.
13)
Dział w tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku
16.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 559, 978, 1166, 1223, 1260, 1311, 1348, 1357, 1513, 1634, 1830, 1844, 1854, 1864
i 2281 oraz z 2016 r. poz. 615, 904, 996 i 1177.
15)
Przez art. 7 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
16)
Dział uchylony przez art. 366 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
17)
Zamieszczone w obwieszczeniu.
18)
W brzmieniu ustalonym przez art. 477 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. poz. 1844), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 2016 r.