Ustawaz dnia 23 stycznia 2009 r.o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych, ustawę z dnia
18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, ustawę z dnia 27 lipca 2001 r.
- Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawę z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie
Sądownictwa, ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,
ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych oraz ustawę z dnia 9 maja 2007 r. o zmianie ustawy o pracownikach
sądów i prokuratury.
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organy Krajowej Szkoły
- Rozdział 3 - Aplikacja ogólna, sędziowska i prokuratorska
- Rozdział 4 - Prawa i obowiązki aplikantów
- Rozdział 5 - Wykładowcy i pracownicy Krajowej Szkoły
- Rozdział 6 - Przetwarzanie danych osobowych
- Rozdział 7 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 8 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Tworzy się Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury, zwaną dalej „Krajową Szkołą”.
2.
Krajowa Szkoła posiada osobowość prawną.
3.
Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór nad Krajową Szkołą w zakresie zgodności jej
działania z przepisami ustawowymi i statutem.
Art. 2.1 orzeczenie
1.
Do zadań Krajowej Szkoły należy:
1)
prowadzenie aplikacji: ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej, których celem jest
uzyskanie przez aplikantów niezbędnej wiedzy i praktycznego przygotowania do zajmowania
stanowiska sędziego, prokuratora, asesora prokuratury, asystenta sędziego, asystenta
prokuratora i referendarza sądowego;
2)
szkolenie i doskonalenie zawodowe sędziów, prokuratorów, asesorów sądowych i asesorów
prokuratury, w celu uzupełnienia ich specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych;
3)
szkolenie i doskonalenie zawodowe referendarzy sądowych, asystentów sędziów, asystentów
prokuratorów, kuratorów sądowych oraz urzędników sądów i prokuratury, podnoszące ich
kwalifikacje zawodowe;
4)
prowadzenie analiz i badań służących ustaleniu kompetencji i kwalifikacji przypisanych
do stanowisk pracy w sądach i prokuraturze, celem ich wykorzystania w działalności
szkoleniowej.
2.
Zadania Krajowej Szkoły realizowane są w szczególności przez:
1)
opracowywanie programów aplikacji: ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej oraz organizowanie
przebiegu tych aplikacji;
2)
opracowywanie programu stażu na stanowiskach asystenta sędziego i referendarza sądowego,
odbywanego w ramach aplikacji sędziowskiej, oraz organizowanie przebiegu stażu;
3)
przygotowywanie i organizowanie egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;
4)
opracowywanie programów i organizowanie szkoleń i innych cyklicznych form doskonalenia
zawodowego;
5)
koordynowanie działalności szkoleniowej sądów i prokuratury;
6)
przygotowywanie oraz organizowanie konferencji, sympozjów i seminariów;
7)
współpracę międzynarodową oraz współdziałanie z podstawowymi jednostkami organizacyjnymi
szkół wyższych prowadzącymi kształcenie na kierunku prawo, jednostkami badawczo-rozwojowymi
oraz placówkami naukowymi Polskiej Akademii Nauk, w zakresie działalności szkoleniowej
oraz innych form doskonalenia zawodowego;
8)
prowadzenie działalności wydawniczej związanej z realizacją zadań, o których mowa
w ust. 1;
9)
pozyskiwanie i wykorzystywanie funduszy pomocowych przeznaczonych na finansowanie
zadań, o których mowa w ust. 1;
10)
wykonywanie innych zadań związanych z doskonaleniem kadr sądów i prokuratury, wskazanych
przez Ministra Sprawiedliwości.
Art. 3.
Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Krajowej Szkoły,
określając jej ustrój, organizację, siedzibę, symbole oraz sposób i tryb realizowania
działalności szkoleniowej, mając na uwadze stworzenie odpowiednich warunków organizacyjnych
niezbędnych dla prawidłowej realizacji zadań Krajowej Szkoły.
Art. 4.
Do mienia i finansów Krajowej Szkoły stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące państwowych
szkół wyższych. Uprawnienia ministra właściwego w rozumieniu tych przepisów w odniesieniu
do Krajowej Szkoły wykonuje Minister Sprawiedliwości.
Rozdział 2
Organy Krajowej Szkoły
Art. 5.
Organami Krajowej Szkoły są:
1)
Rada Programowa;
2)
Dyrektor.
Art. 6.1 orzeczenie
1.
Radę Programową, zwaną dalej „Radą”, powołuje Minister Sprawiedliwości.
2.
Rada składa się z nie więcej niż 15 członków, w tym:
1)
3 członków wskazanych przez Ministra Sprawiedliwości;
2)
3 członków wskazanych przez Krajową Radę Sądownictwa;
3)
3 członków wskazanych przez Radę Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym;
4)
członka wskazanego przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;
5)
członka wskazanego przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego;
6)
członka wskazanego przez podstawowe jednostki organizacyjne szkół wyższych prowadzące
kształcenie na kierunku prawo;
7)
członka wskazanego przez Prezesa Naczelnej Rady Adwokackiej;
8)
członka wskazanego przez Prezesa Krajowej Rady Radców Prawnych;
9)
członka wskazanego przez Prezesa Krajowej Rady Notarialnej.
3.
Członkiem Rady może być wyłącznie sędzia, prokurator, osoba posiadająca tytuł naukowy
profesora albo stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, sędzia albo prokurator
w stanie spoczynku.
4.
Kadencja członków Rady trwa 4 lata. W razie odwołania członka Rady z przyczyn, o których
mowa w art. 8 albo jego śmierci, jego następca pełni obowiązki do końca kadencji zastępowanego
członka Rady.
5.
Członkowie Rady mogą być powołani tylko raz na jeszcze jedną kadencję.
6.
Minister Sprawiedliwości na 3 miesiące przed dniem upływu kadencji członków Rady zwraca
się do Krajowej Rady Sądownictwa, Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym,
Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz
podstawowych jednostek organizacyjnych szkół wyższych prowadzących kształcenie na
kierunku prawo o wskazanie kandydatów na członków Rady. Wskazanie kandydatów następuje
najpóźniej na 30 dni przed dniem upływu kadencji członków Rady.
Art. 7.
1.
Członkowie Rady wybierają spośród siebie Przewodniczącego i zastępcę Przewodniczącego.
2.
Przewodniczący Rady kieruje jej pracami.
3.
Kadencja Przewodniczącego Rady i jego zastępcy trwa 4 lata, nie dłużej jednak niż
członkostwo w Radzie.
Art. 8.
1.
Minister Sprawiedliwości odwołuje członka Rady, jeżeli członek Rady:
1)
nie realizuje obowiązków związanych z członkostwem w Radzie;
2)
stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków związanych z członkostwem w Radzie
na skutek choroby;
3)
zrzekł się członkostwa w Radzie;
4)
został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe;
5)
przestał spełniać wymagania określone w art. 6 ust. 3.
2.
Członkostwo w Radzie ustaje z chwilą śmierci członka Rady.
Art. 9.
Minister Sprawiedliwości niezwłocznie uzupełnia skład Rady, w przypadku odwołania
jej członka, w trybie i na zasadach określonych w art. 6.
Art. 10.
1.
Do zadań Rady należy:
1)
ustalanie ogólnych kierunków działalności Krajowej Szkoły;
2)
opracowywanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;
3)
uchwalanie programów aplikacji;
4)
opiniowanie składu zespołów i komisji konkursowych oraz zespołów i komisji egzaminacyjnych;
5)
ustalanie rocznych planów wydawniczych Krajowej Szkoły;
6)
ustalanie zasad rekrutacji na szkolenia;
7)
uchwalanie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły;
8)
uchwalanie regulaminu organizacyjnego Rady;
9)
uchwalanie regulaminu działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;
10)
zgłaszanie i opiniowanie kandydatów na wykładowców Krajowej Szkoły;
11)
zatwierdzanie rocznego sprawozdania z działalności Krajowej Szkoły, przedstawianego
przez Dyrektora Krajowej Szkoły;
12)
wyrażanie opinii w sprawie odwołania Dyrektora Krajowej Szkoły;
13)
wyrażanie opinii we wszystkich sprawach dotyczących działalności Krajowej Szkoły.
2.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w zakresie zgodności z planem finansowym
wymagają zatwierdzenia przez Ministra Sprawiedliwości.
Art. 11.
1.
Członkowie Rady w związku z pełnieniem obowiązków w Radzie otrzymują:
1)
diety;
2)
zwrot kosztów podróży i noclegów, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach
w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi
zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży
służbowej na obszarze kraju albo poza granicami kraju.
2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość diet, o których
mowa w ust. 1 pkt 1, nie wyższą niż 20% kwoty bazowej stanowiącej podstawę obliczenia
wynagrodzenia zasadniczego sędziego, biorąc pod uwagę zakres obowiązków członków Rady.
Art. 12.1 orzeczenie
1.
Dyrektora Krajowej Szkoły powołuje Minister Sprawiedliwości na okres 5 lat, po zasięgnięciu
opinii Krajowej Rady Sądownictwa i Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.
2.
Termin do wyrażenia opinii wynosi 30 dni. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza
rezygnację z prawa jej wyrażenia.
3.
Dyrektorem Krajowej Szkoły może być wyłącznie sędzia, prokurator, osoba posiadająca
tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych,
sędzia albo prokurator w stanie spoczynku.
4.
W przypadku powołania sędziego lub prokuratora do pełnienia funkcji Dyrektora Krajowej
Szkoły, Minister Sprawiedliwości deleguje go do Krajowej Szkoły na czas trwania kadencji
na zasadach określonych odpowiednio w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych lub ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze .
5.
Powołanie Dyrektora Krajowej Szkoły na kolejną kadencję następuje w trybie określonym
w ust. 1. Dyrektor Krajowej Szkoły może być powołany najwyżej na dwie kolejne kadencje.
Art. 13.
1.
Minister Sprawiedliwości odwołuje Dyrektora Krajowej Szkoły, jeżeli Dyrektor Krajowej
Szkoły:
1)
nie realizuje obowiązków związanych z pełnioną funkcją;
2)
stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków związanych z pełnioną funkcją na
skutek choroby;
3)
zrzekł się stanowiska;
4)
został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe;
5)
przestał spełniać wymagania określone w art. 12 ust. 3.
2.
Odwołanie Dyrektora Krajowej Szkoły z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1, następuje
po uzyskaniu opinii Rady.
Art. 14.
1.
Minister Sprawiedliwości zawiesza w czynnościach służbowych Dyrektora Krajowej Szkoły
będącego sędzią lub prokuratorem, przeciwko któremu wszczęto postępowanie dyscyplinarne
na zasadach określonych odpowiednio w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych lub ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.
2.
Dyrektora Krajowej Szkoły niebędącego sędzią lub prokuratorem Minister Sprawiedliwości
zawiesza w czynnościach służbowych w przypadkach określonych w art. 12b ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury .
3.
Minister Sprawiedliwości wyznacza osobę, której powierza pełnienie obowiązków Dyrektora
Krajowej Szkoły na czas jego zawieszenia w czynnościach służbowych. Osoba ta powinna
spełniać wymagania określone w art. 12 ust. 3.
Art. 15.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły kieruje działalnością Krajowej Szkoły i reprezentuje ją na
zewnątrz.
2.
Do zadań Dyrektora Krajowej Szkoły należy w szczególności:
1)
opracowywanie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły;
2)
sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi Krajowej Szkoły;
3)
wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;
4)
zapewnianie realizacji procesów dydaktycznych oraz opracowywanie regulaminu działalności
szkoleniowej Krajowej Szkoły;
5)
ustalanie szczegółowego programu aplikacji;
6)
realizowanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej Krajowej Szkoły;
7)
realizowanie rocznych planów wydawniczych Krajowej Szkoły;
8)
realizowanie zadań związanych z przygotowywaniem i przeprowadzaniem naboru na aplikację
ogólną, sędziowską i prokuratorską, a także prowadzeniem tych aplikacji oraz przygotowywaniem
i przeprowadzaniem egzaminów sędziowskiego i prokuratorskiego;
9)
sporządzanie i przedstawianie Ministrowi Sprawiedliwości oraz Radzie corocznych sprawozdań
z działalności Krajowej Szkoły;
10)
realizowanie zadań wyznaczonych przez Ministra Sprawiedliwości, związanych z działalnością
Krajowej Szkoły;
11)
wydawanie zarządzeń i poleceń porządkowych.
Rozdział 3
Aplikacja ogólna, sędziowska i prokuratorska
Art. 16.
1.
Minister Sprawiedliwości sprawuje nadzór merytoryczny nad aplikacjami: ogólną, sędziowską
i prokuratorską.
2.
Minister Sprawiedliwości zarządza, w zależności od potrzeb kadrowych sądów i prokuratury,
nabór na aplikację ogólną, sędziowską oraz prokuratorską i jednocześnie wyznacza limit
miejsc na te aplikacje.
3.
Dyrektor Krajowej Szkoły zamieszcza, w dwóch dziennikach o zasięgu ogólnopolskim oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej , zwanym dalej „Biuletynem Informacji Publicznej”, i na stronie internetowej Krajowej
Szkoły, zarządzenie Ministra Sprawiedliwości o naborze na aplikacje w danym roku,
określające limit miejsc na poszczególne aplikacje, a także ogłoszenie o naborze na
aplikację ogólną.
4.
W ogłoszeniu, o którym mowa w ust. 3, podaje się w szczególności:
1)
termin przeprowadzenia konkursu;
2)
termin, miejsce i sposób złożenia zgłoszenia do konkursu;
3)
wysokość i sposób uiszczenia opłaty za udział w konkursie.
5.
Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, powinno zawierać:
1)
wniosek o dopuszczenie do konkursu;
2)
ankietę personalną;
3)
życiorys;
4)
oryginał albo urzędowo poświadczony odpis dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych
w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskania tytułu zawodowego magistra lub zagranicznych
studiów prawniczych uznanych w Rzeczypospolitej Polskiej albo zaświadczenie o zdanym
egzaminie magisterskim;
5)
oryginał dowodu uiszczenia opłaty za udział w konkursie;
6)
informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą
niż dwa miesiące przed dniem jej złożenia;
7)
oświadczenie składającego zgłoszenie, że nie jest prowadzone przeciwko niemu postępowanie
o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;
8)
kopię dowodu osobistego;
9)
3 zdjęcia zgodne z wymaganiami obowiązującymi przy wydawaniu dowodów osobistych.
Art. 17.1 orzeczenie
1.
Nabór na aplikację ogólną odbywa się w drodze konkursu składającego się z 2 etapów:
1)
testu sprawdzającego wiedzę z poszczególnych dziedzin prawa;
2)
pracy pisemnej sprawdzającej umiejętność stosowania argumentacji prawniczej, zasad
wykładni oraz kwalifikowania stanów faktycznych.
2.
Warunkiem dopuszczenia do drugiego etapu konkursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest
uzyskanie z testu minimum punktów określonego przez Ministra Sprawiedliwości.
3.
Test oraz zadania w ramach pracy pisemnej ze wskazaniem form ich przygotowania opracowuje
zespół konkursowy powołany, po uzyskaniu opinii Rady, przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
Testy oraz zadania i formy ich przygotowania są zatwierdzane przez Ministra Sprawiedliwości.
4.
W skład zespołu konkursowego, o którym mowa w ust. 3, wchodzi:
1)
5 sędziów co najmniej sądu okręgowego i 2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej,
specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu,
wybranych przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród kandydatów zgłoszonych przez prezesów
sądów apelacyjnych i prokuratorów apelacyjnych;
2)
2 sędziów lub prokuratorów wykładowców Krajowej Szkoły, specjalistów z poszczególnych
dziedzin prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu, wskazanych przez Dyrektora
Krajowej Szkoły;
3)
pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny szkoły wyższej w Rzeczypospolitej
Polskiej, posiadający co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu
nauk prawnych, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród nauczycieli akademickich
będących wykładowcami Krajowej Szkoły.
5.
Członkami zespołu konkursowego, o których mowa w ust. 4, mogą być sędziowie w stanie
spoczynku lub prokuratorzy w stanie spoczynku.
6.
Przewodniczącego zespołu konkursowego wskazuje, spośród jego członków, Dyrektor Krajowej
Szkoły.
7.
Minister Sprawiedliwości odwołuje członka zespołu konkursowego w przypadku:
1)
złożenia rezygnacji;
2)
choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie obowiązków członka zespołu;
3)
cofnięcia rekomendacji przez organ zgłaszający kandydata, o którym mowa w ust. 4 pkt
1;
4)
niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków;
5)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
6)
wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
8.
Członek zespołu konkursowego podlega wyłączeniu od udziału w jego pracach, jeżeli
kandydat pozostaje z nim w stosunku:
1)
małżeństwa lub we wspólnym pożyciu;
2)
pokrewieństwa albo powinowactwa do trzeciego stopnia;
3)
przysposobienia, opieki lub kurateli;
4)
zależności służbowej;
5)
osobistym tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jego obiektywizmu.
9.
Powody wyłączenia trwają pomimo ustania małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
10.
Członkowie zespołu konkursowego przed rozpoczęciem prac zespołu składają pisemne oświadczenie,
iż nie zachodzą w ich przypadku powody wyłączenia, o których mowa w ust. 8, oraz powody
odwołania, o których mowa w ust. 7 pkt 2, 5 i 6.
11.
Konkurs przeprowadzają komisje konkursowe powoływane przez Ministra Sprawiedliwości
na zaopiniowany przez Radę wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły spośród osób, których
wiedza, doświadczenie zawodowe i autorytet dają rękojmię prawidłowego przebiegu konkursu.
Konkurs przeprowadzany jest w Krajowej Szkole.
12.
W skład komisji konkursowej wchodzi:
1)
sekretarz wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów i prokuratorów
delegowanych do Krajowej Szkoły;
2)
5 sędziów co najmniej sądu okręgowego i 2 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej,
specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa podlegających sprawdzeniu w toku konkursu,
wybranych przez Ministra Sprawiedliwości spośród kandydatów zgłoszonych przez prezesów
sądów apelacyjnych i prokuratorów apelacyjnych;
3)
2 wykładowców Krajowej Szkoły, specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa podlegających
sprawdzeniu w toku konkursu, wskazanych przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów
i prokuratorów;
4)
pracownik naukowy, naukowo-dydaktyczny lub dydaktyczny szkoły wyższej w Rzeczypospolitej
Polskiej posiadający co najmniej stopień naukowy doktora habilitowanego z zakresu
nauk prawnych, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród nauczycieli akademickich
będących wykładowcami Krajowej Szkoły;
5)
przedstawiciel Krajowej Rady Sądownictwa;
6)
przedstawiciel Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.
13.
Minister Sprawiedliwości wyznacza przewodniczącego komisji konkursowej spośród jej
członków.
14.
Do członków komisji konkursowej stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7-10.
15.
Minister Sprawiedliwości na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły, jeżeli wymagają tego
względy organizacyjne wynikające z dużej liczby kandydatów, może zarządzić przeprowadzenie
testu w wybranych siedzibach sądów apelacyjnych lub prokuratur apelacyjnych. Przebieg
testu nadzorują zespoły powołane przez Ministra Sprawiedliwości, w uzgodnieniu z prezesem
sądu apelacyjnego i prokuratorem apelacyjnym, właściwymi ze względu na miejsce przeprowadzania
testu.
16.
W skład zespołów wchodzą sędziowie i prokuratorzy oraz urzędnicy sądów i prokuratury,
z okręgów sądów apelacyjnych i prokuratur apelacyjnych, o których mowa w ust. 15.
Liczba członków zespołu jest uwarunkowana liczbą kandydatów dopuszczonych do testu,
nie może być jednak większa niż siedem osób.
17.
Pracami zespołów kieruje wyznaczony przez Ministra Sprawiedliwości członek komisji
konkursowej. Do członków zespołów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 7-10.
Art. 18.
1.
Po przeprowadzeniu konkursu komisja konkursowa przedstawia Dyrektorowi Krajowej Szkoły
listę kwalifikacyjną kandydatów na aplikantów aplikacji ogólnej, zwaną dalej „listą
kwalifikacyjną”, zawierającą imiona i nazwiska kandydatów z podaniem liczby punktów
uzyskanych przez każdego kandydata i liczby porządkowej wskazującej jego miejsce na
tej liście wraz z dokumentacją oraz ogłasza listę kwalifikacyjną w Biuletynie Informacji
Publicznej.
2.
O kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej decyduje suma punktów uzyskanych przez
kandydatów z obu etapów konkursu. Jeżeli 2 lub więcej kandydatów uzyska taką samą
liczbę punktów, o kolejności miejsca na liście kwalifikacyjnej decyduje liczba punktów
uzyskanych z pracy pisemnej, a jeśli liczba punktów uzyskanych z pracy pisemnej jest
taka sama, wszystkich tych kandydatów umieszcza się na jednym miejscu na liście kwalifikacyjnej.
W przypadku gdy miejsce na liście kwalifikacyjnej, w którym następuje wyczerpanie
limitu, o którym mowa w art. 16 ust. 2, zajmuje więcej niż jedna osoba, limit ulega
podwyższeniu o liczbę osób umieszczonych na tym miejscu.
Art. 19.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły na podstawie listy kwalifikacyjnej ustala listę kandydatów
zakwalifikowanych na aplikację ogólną zawierającą ich imiona i nazwiska. Na liście
tej kandydaci są umieszczeni według kolejności miejsc zajmowanych na liście kwalifikacyjnej,
w liczbie odpowiadającej limitowi przyjęć na aplikację ogólną wyznaczonemu w danym
roku. Przepis art. 18 ust. 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
2.
Dyrektor Krajowej Szkoły ogłasza listę kandydatów zakwalifikowanych na aplikację ogólną
w Biuletynie Informacji Publicznej i zawiadamia pisemnie kandydatów o umieszczeniu
na tej liście. Osoba umieszczona na tej liście, w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia,
składa pisemne oświadczenie o gotowości podjęcia aplikacji ogólnej.
3.
W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, lub nieusprawiedliwionego
niepodjęcia aplikacji ogólnej w terminie 30 dni od dnia jej rozpoczęcia, Dyrektor
Krajowej Szkoły uzupełnia listę kandydatów zakwalifikowanych na aplikację ogólną o
kandydata umieszczonego na kolejnym miejscu na liście kwalifikacyjnej. Przepis ust.
2 stosuje się odpowiednio.
Art. 20.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły, po przeprowadzeniu konkursu i ustaleniu listy kandydatów
zakwalifikowanych na aplikację ogólną, zasięga informacji z Krajowego Rejestru Karnego
o każdej osobie umieszczonej na tej liście oraz zwraca się do właściwego komendanta
wojewódzkiego Policji o nadesłanie informacji o każdej z tych osób, zawierającej istotne
dla oceny spełniania wymogu posiadania nieposzlakowanej opinii, dane o;
1)
zachowaniach świadczących o naruszeniu przez nią porządku prawnego;
2)
kontaktach ze środowiskami przestępczymi lub grupami środowiskowymi patologii społecznej
i o charakterze tych kontaktów;
3)
okolicznościach wskazujących na uzależnienie od alkoholu, środków odurzających lub
substancji psychotropowych.
2.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób i tryb uzyskiwania, sporządzania
i przekazywania przez właściwego komendanta wojewódzkiego Policji informacji o osobie
ubiegającej się o przyjęcie na aplikację ogólną, sędziowską lub prokuratorską oraz
wzór kwestionariusza tej informacji, mając na względzie charakter i zakres obowiązków
aplikanta oraz prawa i wolności chronione konstytucyjnie.
Art. 21.
1.
Przed przystąpieniem do konkursu kandydat uiszcza opłatę za udział w konkursie. Opłata
stanowi dochód budżetu państwa.
2.
Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Dyrektora Krajowej Szkoły określi,
w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 - nie wyższą niż
równowartość 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru.
Art. 22.
Aplikantem aplikacji ogólnej może zostać osoba:
1)
która posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
2)
która posiada nieposzlakowaną opinię;
3)
która nie została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
4)
przeciwko której nie jest prowadzone postępowanie karne o przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe;
5)
która ukończyła wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskała tytuł
zawodowy magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
która została umieszczona na liście, o której mowa w art. 19 ust. 2.
Art. 23.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły, po uzyskaniu informacji, o których mowa w art. 20 ust. 1,
wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację ogólną.
2.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,
w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje w terminie
14 dni od dnia jego wniesienia.
3.
Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 2, przysługuje skarga do
wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.
4.
W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w ust. 3, Dyrektor Krajowej Szkoły
wydaje niezwłocznie decyzję o przyjęciu na aplikację ogólną, którą aplikant odbywa
zgodnie z indywidualnym programem ustalonym przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
Art. 24.
Przed objęciem obowiązków aplikant aplikacji ogólnej składa ślubowanie wobec Dyrektora
Krajowej Szkoły według następującej roty: „Ślubuję uroczyście sumiennie wypełniać
obowiązki aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, w postępowaniu kierować
się zasadami godności i uczciwości, dbać o dobre imię Krajowej Szkoły Sądownictwa
i Prokuratury oraz dochować tajemnicy państwowej, służbowej i zawodowej”; składający
ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.
Art. 25.2 orzeczenia
1.
Aplikacja ogólna trwa 12 miesięcy.
2.
Aplikacja ogólna rozpoczyna się nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia
listy, o której mowa w art. 19 ust. 2. Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia,
określa termin rozpoczęcia aplikacji ogólnej. Zarządzenie to zamieszcza w Biuletynie
Informacji Publicznej.
3.
W trakcie aplikacji ogólnej aplikanci odbywają zajęcia w Krajowej Szkole oraz praktyki
zgodnie z programem aplikacji.
4.
Dyrektor Krajowej Szkoły wyznacza aplikantowi patrona koordynatora, który służy aplikantowi
pomocą merytoryczną oraz nadzoruje i koordynuje prawidłowy przebieg jego praktyk,
zgodny z programem aplikacji ogólnej.
5.
Na czas odbywania przez aplikanta praktyk, zgodnie z programem aplikacji ogólnej,
Dyrektor Krajowej Szkoły, w uzgodnieniu z patronem koordynatorem, wyznacza aplikantowi
patrona każdej z praktyk, który zapoznaje aplikanta z czynnościami należącymi do zakresu
jego obowiązków w trakcie praktyki i niezwłocznie po jej zakończeniu przedstawia patronowi
koordynatorowi pisemną opinię wraz z oceną przebiegu praktyki. W oparciu o te opinie
i oceny patron koordynator sporządza końcową opinię wraz z łączną oceną przebiegu
wszystkich praktyk, które odbył aplikant.
Art. 26.
1.
Warunkiem ukończenia aplikacji ogólnej jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich
sprawdzianów i praktyk objętych programem aplikacji.
2.
Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od dnia zakończenia aplikacji ogólnej,
ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną aplikantów. Lista
zawiera imiona, nazwiska aplikantów, z podaniem liczby punktów uzyskanych przez każdego
aplikanta w trakcie aplikacji ogólnej, oraz liczby porządkowej wskazującej jego miejsce
na liście.
3.
0 kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej aplikantów decyduje suma punktów uzyskanych
przez aplikanta ze wszystkich sprawdzianów i praktyk w czasie aplikacji ogólnej. W
przypadku równej liczby punktów uzyskanych przez aplikantów o kolejności decyduje
suma punktów uzyskanych ze sprawdzianów. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4.
Świadectwem ukończenia aplikacji ogólnej jest dyplom wydawany przez Dyrektora Krajowej
Szkoły.
Art. 27.
1.
Osoba, która ukończyła aplikację ogólną może złożyć wniosek o umieszczenie na liście
klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, także w kolejnych latach
szkoleniowych, nie później niż w terminie 3 lat od dnia ukończenia przez nią aplikacji
ogólnej. W takim przypadku podstawą ustalenia kolejności umieszczenia na liście jest
liczba punktów uzyskanych w trakcie ukończonej przez nią aplikacji ogólnej.
2.
Wniosek składa się do Dyrektora Krajowej Szkoły nie później niż do dnia ukończenia
aplikacji ogólnej w danym roku.
Art. 28.1 orzeczenie
1.
Osoba, która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22
pkt 1-4 może, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej
listy klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, złożyć do Dyrektora
Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej.
2.
Kandydaci na aplikację sędziowską lub prokuratorską przedstawiają dodatkowo zaświadczenie
o zdolności do pełnienia obowiązków odpowiednio sędziego, o którym mowa w art. 57 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, lub prokuratora, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.
Art. 29.1 orzeczenie
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację sędziowską
albo prokuratorską.
2.
Decyzję o przyjęciu na aplikację sędziowską albo prokuratorską Dyrektor Krajowej Szkoły
wydaje według kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów,
o której mowa w art. 26 ust. 2, do miejsca wyczerpania limitu przyjęć na te aplikacje.
3.
Listy kandydatów przyjętych na aplikację sędziowską i prokuratorską Dyrektor Krajowej
Szkoły ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Informacji Publicznej. Listy zawierają imiona
i nazwiska kandydatów z podaniem liczby porządkowej wskazującej miejsce kandydata
na danej liście.
4.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,
w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje w terminie
14 dni od dnia jego wniesienia.
5.
Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 4, przysługuje skarga do
wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.
6.
W przypadku uwzględnienia skargi, o której mowa w ust. 5, przepis art. 23 ust. 4 stosuje
się odpowiednio.
Art. 30.
Przed objęciem obowiązków aplikant aplikacji sędziowskiej albo prokuratorskiej składa
ślubowanie wobec Dyrektora Krajowej Szkoły według następującej roty: „Ślubuję uroczyście
sumiennie wypełniać obowiązki aplikanta Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury,
w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości, dbać o dobre imię Krajowej
Szkoły Sądownictwa i Prokuratury oraz dochować tajemnicy państwowej, służbowej i zawodowej”;
składający ślubowanie może dodać zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg”.
Art. 31.1 orzeczenie
1.
Aplikacja sędziowska trwa 54 miesiące i rozpoczyna się nie później niż w terminie
2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.
2.
W ramach aplikacji sędziowskiej aplikanci odbywają w okresie 30 miesięcy zajęcia w
Krajowej Szkole i praktyki zgodnie z programem aplikacji oraz w okresie kolejnych
24 miesięcy staż na stanowiskach: asystenta sędziego, a następnie referendarza sądowego,
zgodnie z programem aplikacji. Przepisy art. 25 ust. 3-5 oraz art. 26 ust. 1 i 4 stosuje
się odpowiednio.
3.
W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej zostaje zatrudniony na stanowisku
asystenta sędziego na podstawie umowy o pracę na czas określony, a następnie na stanowisku
referendarza sądowego na czas nieokreślony.
Art. 32.
1.
W trzydziestym miesiącu aplikacji sędziowskiej aplikanci przystępują do egzaminu sędziowskiego.
2.
Warunkiem przystąpienia do egzaminu sędziowskiego jest uzyskanie pozytywnych ocen
ze wszystkich sprawdzianów i praktyk, objętych programem aplikacji.
Art. 33.10 orzeczeń
1.
Egzamin sędziowski składa się z części pisemnej i ustnej.
2.
Zadania praktyczne na część pisemną oraz kazusy na część ustną egzaminu sędziowskiego
opracowuje zespół egzaminacyjny powołany przez Ministra Sprawiedliwości na wniosek
Dyrektora Krajowej Szkoły zaopiniowany przez Radę.
3.
W skład zespołu egzaminacyjnego wchodzi:
1)
7 sędziów co najmniej sądu okręgowego, specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa
objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości spośród kandydatów
zgłoszonych przez prezesów sądów apelacyjnych;
2)
jeden sędzia co najmniej sądu okręgowego, wykładowca Krajowej Szkoły, specjalista
z dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu, wskazany przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
4.
Przewodniczący zespołu egzaminacyjnego kieruje jego pracami.
5.
Egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Ministra Sprawiedliwości
na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły zaopiniowany przez Radę.
6.
Komisja egzaminacyjna składa się z:
1)
przewodniczącego, którym jest sędzia;
2)
sekretarza, wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród sędziów delegowanych
do Krajowej Szkoły;
3)
7 sędziów co najmniej sądu okręgowego, specjalistów z poszczególnych dziedzin prawa
objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości spośród kandydatów
zgłoszonych przez prezesów sądów apelacyjnych;
4)
jednego sędziego co najmniej sądu okręgowego, wykładowcy Krajowej Szkoły, specjalisty
z dziedzin prawa objętych zakresem egzaminu, wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły;
5)
przedstawiciela Krajowej Rady Sądownictwa.
7.
Członkiem komisji egzaminacyjnej nie może być członek zespołu egzaminacyjnego.
8.
Przewodniczący komisji egzaminacyjnej kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.
9.
Do członków zespołu egzaminacyjnego oraz członków komisji egzaminacyjnej stosuje się
odpowiednio przepisy art. 17 ust. 7-10.
Art. 34.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły może udzielić aplikantowi zezwolenia na przystąpienie do
egzaminu sędziowskiego w terminie późniejszym, jeżeli uzna, że choroba, wypadek losowy
lub inna wskazana i udokumentowana przez aplikanta przyczyna uniemożliwiają przystąpienie
do egzaminu w terminie, o którym mowa w art. 32 ust. 1.
2.
Wniosek o zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, składa się w terminie miesiąca od dnia
ustania przyczyny uzasadniającej nieprzystąpienie do egzaminu sędziowskiego.
3.
Aplikant, który nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego w wyznaczonym terminie i
nie uzyskał zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, odstąpił bez usprawiedliwienia od
egzaminu w czasie jego trwania, a także aplikant, który nie zdał egzaminu sędziowskiego,
mogą przystąpić ponownie do egzaminu tylko raz, nie później jednak niż w terminie
18 miesięcy od dnia zakończenia poprzedniego egzaminu.
4.
Ponowny egzamin sędziowski przeprowadza komisja egzaminacyjna w terminie wyznaczonym
przez Ministra Sprawiedliwości, uzgodnionym z Dyrektorem Krajowej Szkoły. Przepisy
ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 2 i art. 33 stosuje się odpowiednio.
Art. 35.1 orzeczenie
1.
W terminie 30 dni od dnia złożenia egzaminu sędziowskiego z wynikiem pozytywnym, Dyrektor
Krajowej Szkoły kieruje aplikanta do odbycia stażu, kolejno na stanowisku asystenta
sędziego i referendarza sądowego. Przepisy art. 34 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.
2.
W terminie 14 dni od dnia zakończenia stażu Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje aplikantowi
dyplom ukończenia aplikacji sędziowskiej.
Art. 36.1 orzeczenie
1.
Aplikacja prokuratorska trwa 30 miesięcy i rozpoczyna się nie później niż w terminie
2 miesięcy od dnia ogłoszenia listy, o której mowa w art. 29 ust. 3.
2.
W ramach aplikacji prokuratorskiej aplikanci odbywają zajęcia w Krajowej Szkole i
praktyki zgodnie z programem aplikacji. Przepisy art. 25 ust. 3-5 oraz art. 26 ust.
1 i 4 stosuje się odpowiednio.
3.
W ostatnim miesiącu aplikacji prokuratorskiej aplikanci przystępują do egzaminu prokuratorskiego.
Do egzaminu prokuratorskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 32 ust. 2, art.
33 ust. 1, 2, 4, 5, 7-9 oraz art. 34.
4.
W skład zespołu egzaminacyjnego opracowującego zadania praktyczne na część pisemną
oraz kazusy na część ustną egzaminu prokuratorskiego wchodzi:
1)
6 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin
prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości
spośród kandydatów zgłoszonych przez prokuratorów apelacyjnych;
2)
jeden prokurator co najmniej prokuratury okręgowej, wykładowca Krajowej Szkoły, specjalista
z dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu, wskazany przez Dyrektora
Krajowej Szkoły.
5.
Komisja egzaminacyjna, powołana przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego
do przeprowadzenia egzaminu prokuratorskiego, składa się z:
1)
przewodniczącego, którym jest prokurator;
2)
sekretarza, wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły spośród prokuratorów delegowanych
do Krajowej Szkoły;
3)
6 prokuratorów co najmniej prokuratury okręgowej, specjalistów z poszczególnych dziedzin
prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu, wybranych przez Ministra Sprawiedliwości
spośród kandydatów zgłoszonych przez prokuratorów apelacyjnych;
4)
jednego prokuratora co najmniej prokuratury okręgowej, wykładowcy Krajowej Szkoły,
specjalisty z poszczególnych dziedzin prawa i nauk pokrewnych objętych zakresem egzaminu,
wskazanego przez Dyrektora Krajowej Szkoły;
5)
przedstawiciela Rady Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym.
6.
Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od dnia zakończenia egzaminu prokuratorskiego,
sporządza i przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości listę klasyfikacyjną egzaminowanych
aplikantów aplikacji prokuratorskiej, zwaną dalej „listą egzaminowanych aplikantów”.
Warunkiem umieszczenia na tej liście jest złożenie egzaminu prokuratorskiego z wynikiem
pozytywnym. Lista ta zawiera imiona i nazwiska egzaminowanych aplikantów z podaniem
liczby punktów uzyskanych na egzaminie przez każdego aplikanta oraz liczby porządkowej
wskazującej jego miejsce na liście.
7.
O kolejności miejsca na liście, o której mowa w ust. 6, decyduje suma punktów uzyskanych
przez aplikanta z egzaminu prokuratorskiego. W przypadku równej liczby punktów uzyskanych
przez dwóch lub większą liczbę aplikantów o kolejności miejsca na tej liście decyduje
suma punktów uzyskanych przez aplikanta ze wszystkich praktyk i sprawdzianów w czasie
aplikacji. Przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
8.
Minister Sprawiedliwości przedstawia egzaminowanemu aplikantowi propozycję pracy na
stanowisku asesora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury lub wojskowej
jednostki organizacyjnej prokuratury według kolejności miejsca zajmowanego na liście
egzaminowanych aplikantów.
9.
Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa, w drodze
zarządzenia, corocznie liczbę stanowisk asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury, przewidzianych dla egzaminowanych aplikantów, uwzględniając potrzeby
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 37.
1.
Członkom zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej i
komisji egzaminacyjnej za udział w pracach przysługuje wynagrodzenie.
2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
członków zespołu konkursowego i zespołu egzaminacyjnego oraz komisji konkursowej i
komisji egzaminacyjnej, w wymiarze nie większym niż miesięczne wynagrodzenie zasadnicze
sędziego sądu okręgowego w pierwszej stawce awansowej - uwzględniając zakres i rodzaj
obowiązków oraz nakład pracy.
Rozdział 4
Prawa i obowiązki aplikantów
Art. 38.
Aplikant jest uprawniony do bezpłatnego korzystania z bazy dydaktycznej i informatycznej
oraz wyposażenia i sprzętu Krajowej Szkoły w celu pogłębiania wiedzy i doskonalenia
swoich umiejętności, na warunkach określonych przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
Art. 39.
Do obowiązków aplikanta należy:
1)
uczestniczenie w zajęciach, praktykach i stażach przewidzianych programem aplikacji;
2)
samodzielne pogłębianie wiedzy i umiejętności praktycznych, objętych programem aplikacji;
3)
przystępowanie do sprawdzianów oraz egzaminów w terminach przewidzianych programem
aplikacji;
4)
przestrzeganie regulaminu organizacyjnego Krajowej Szkoły oraz zarządzeń i poleceń
porządkowych Dyrektora Krajowej Szkoły.
Art. 40.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły, w drodze decyzji, zawiesza aplikanta w jego prawach i obowiązkach,
jeżeli:
1)
prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o popełnione umyślnie przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub popełnione umyślnie przestępstwo skarbowe;
2)
przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite ubezwłasnowolnienie
aplikanta sąd ustanowił doradcę tymczasowego.
2.
Dyrektor Krajowej Szkoły, w drodze decyzji, może zawiesić aplikanta w jego prawach
i obowiązkach, jeżeli:
1)
prowadzone jest przeciwko aplikantowi postępowanie o popełnione nieumyślnie przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub popełnione nieumyślnie przestępstwo skarbowe;
2)
wniósł o to sam aplikant z powodu długotrwałej choroby lub z innych ważnych przyczyn.
3.
W okresie zawieszenia nie wypłaca się przyznanego aplikantowi stypendium.
4.
Dyrektor Krajowej Szkoły uchyla decyzję o zawieszeniu w przypadku, o którym mowa w:
1)
ust. 1 pkt 1 oraz w ust. 2 pkt 1 - jeżeli postępowanie zostało umorzone lub zakończyło
się uniewinnieniem;
2)
ust. 1 pkt 2 - po ustaniu przyczyny zawieszenia;
3)
ust. 2 pkt 2 - na wniosek aplikanta.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, aplikantowi wypłaca się wstrzymane stypendium.
6.
Od decyzji Dyrektora Krajowej Szkoły o zawieszeniu, aplikantowi przysługuje odwołanie
do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
7.
Jeżeli od momentu zawieszenia nie upłynął okres dłuższy niż 2 lata, po uchyleniu decyzji
o zawieszeniu aplikant kontynuuje aplikację od etapu, na którym została ona przerwana,
jeżeli umożliwia to program aplikacji. W pozostałych przypadkach aplikant kontynuuje
aplikację na warunkach wyznaczonych przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
Art. 41.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły skreśla aplikanta z listy aplikantów, jeżeli aplikant:
1)
nie podjął aplikacji w wyznaczonym terminie;
2)
przestał spełniać wymagania określone w art. 22 pkt 1 i 2;
3)
został prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
4)
złożył pisemne oświadczenie o rezygnacji z odbywania aplikacji;
5)
rażąco naruszył obowiązki aplikanta;
6)
w sposób rażący uchybił godności aplikanta lub jego zachowanie godzi w dobre imię
Krajowej Szkoły;
7)
nie przystąpił do egzaminu sędziowskiego i nie złożył wniosku o zezwolenie, o którym
mowa w art. 34 ust. 2;
8)
nie rozpoczął lub przerwał odbywanie stażu, o którym mowa w art. 31 ust. 2.
2.
Dyrektor Krajowej Szkoły może skreślić aplikanta z listy aplikantów, jeżeli aplikant:
1)
został prawomocnie skazany za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne przestępstwo
skarbowe;
2)
opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych ponad 20% zajęć lub praktyk objętych programem
aplikacji w danym roku szkoleniowym;
3)
nie przystąpił w wyznaczonym terminie, bez usprawiedliwienia, do co najmniej dwóch
sprawdzianów przewidzianych w programie aplikacji lub sprawdzianów tych nie zaliczył;
4)
został dwukrotnie ukarany karą nagany.
3.
Dyrektor Krajowej Szkoły przed podjęciem decyzji o skreśleniu aplikanta z listy aplikantów
umożliwia aplikantowi złożenie wyjaśnień.
4.
Od decyzji, o której mowa w ust. 3, aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra
Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Rozpoznanie odwołania następuje
w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.
5.
Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 4, przysługuje skarga do
wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.
Art. 42.1 orzeczenie
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły przyznaje aplikantowi, na jego wniosek, stypendium na czas
aplikacji ogólnej, aplikacji sędziowskiej oraz aplikacji prokuratorskiej, z wyłączeniem
okresu stażu, o którym mowa w art. 31 ust. 2.
2.
Wysokość stypendium aplikanta aplikacji ogólnej nie może przekroczyć 70% wysokości
wynagrodzenia zasadniczego w stawce podstawowej referendarza sądowego.
3.
Wysokość stypendium aplikanta sędziowskiego i aplikanta prokuratorskiego odpowiada
wysokości wynagrodzenia zasadniczego w stawce podstawowej referendarza sądowego.
4.
Aplikant aplikacji ogólnej, który ubiega się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji
sędziowskiej lub prokuratorskiej, zachowuje prawo do pobierania przysługującego mu
stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończył aplikację
ogólną.
Art. 43.
Stypendium nie przysługuje za dni nieusprawiedliwionej nieobecności aplikanta na zajęciach
lub praktykach, przy czym za dzień nieobecności uważa się także nieobecność na 6 godzinach
zajęć w poszczególnych dniach, w okresie miesiąca kalendarzowego.
Art. 44.
1.
Aplikant, który pobierał stypendium w okresie aplikacji sędziowskiej jest obowiązany
do jego zwrotu, jeżeli:
1)
został skreślony z listy aplikantów;
2)
w terminie 3 lat od dnia ukończenia aplikacji nie podjął zatrudnienia na stanowisku
sędziego, referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora albo
zrzekł się stanowiska sędziego;
3)
w terminie nie dłuższym niż 3 lata od dnia ukończenia aplikacji po podjęciu zatrudnienia
na stanowisku, o którym mowa w pkt 2, rozwiązał stosunek pracy albo rozwiązano z nim
stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.
2.
Aplikant, który pobierał stypendium w okresie aplikacji prokuratorskiej jest obowiązany
do jego zwrotu, jeżeli:
1)
został skreślony z listy aplikantów;
2)
odmówił podjęcia zatrudnienia na stanowisku asesora prokuratury zaproponowanym przez
Ministra Sprawiedliwości, według kolejności miejsca zajmowanego na liście egzaminowanych
aplikantów;
3)
w terminie 3 lat od dnia ukończenia aplikacji nie podjął zatrudnienia na stanowisku
referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora;
4)
w terminie nie dłuższym niż 3 lata od dnia ukończenia aplikacji po podjęciu zatrudnienia
na stanowisku, o którym mowa w pkt 2 i 3, rozwiązał stosunek pracy albo rozwiązano
z nim stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy.
3.
Stypendium podlega zwrotowi w wysokości proporcjonalnej do czasu jego pobierania lub
do okresu zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt
2 i 3, w okresie krótszym niż 3 lata od dnia jego podjęcia.
4.
Aplikant nie ma obowiązku zwrotu stypendium, w przypadku:
1)
skreślenia z listy aplikantów z przyczyn zdrowotnych lub konieczności sprawowania
przez aplikanta samotnie wychowującego dziecko opieki nad dzieckiem do lat dwóch lub
dzieckiem szczególnej troski;
2)
niepodjęcia zatrudnienia lub rezygnacji z zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, z przyczyn zdrowotnych;
3)
niepodjęcia zatrudnienia lub rezygnacji z zatrudnienia na stanowisku, o którym mowa
w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, za zgodą Ministra Sprawiedliwości.
5.
Decyzję w sprawie zwrotu stypendium wydaje Dyrektor Krajowej Szkoły.
6.
Właściwy prezes sądu informuje Dyrektora Krajowej Szkoły o okolicznościach wymienionych
w ust. 1 pkt 2 i 3.
7.
Właściwy prokurator apelacyjny informuje Dyrektora Krajowej Szkoły o okolicznościach
wymienionych w ust. 2 pkt 4.
8.
Dyrektor Krajowej Szkoły może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, umorzyć, w
całości lub w części, należność z tytułu zwrotu stypendium. Przed podjęciem decyzji
Dyrektor Krajowej Szkoły zasięga opinii właściwego prezesa sądu albo właściwego prokuratora
apelacyjnego.
9.
Od decyzji w sprawie zwrotu stypendium albo umorzenia należności z tytułu zwrotu stypendium
przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Rozpoznanie odwołania następuje w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.
10.
Od decyzji Ministra Sprawiedliwości, o której mowa w ust. 9, przysługuje skarga do
wojewódzkiego sądu administracyjnego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji.
Art. 45.1 orzeczenie
W okresie stażu aplikant aplikacji sędziowskiej otrzymuje wynagrodzenie za pracę ustalone
w wysokości odpowiadającej wysokości wynagrodzenia zasadniczego w stawce podstawowej
referendarza sądowego.
Art. 46.1 orzeczenie
Okres aplikacji wlicza się do okresów zatrudnienia, od których zależą uprawnienia
pracownicze, pod warunkiem ukończenia aplikacji.
Art. 47.
1.
Aplikant nie może podejmować zatrudnienia lub zajęcia, z wyjątkiem zatrudnienia na
stanowisku dydaktycznym, naukowo-dydaktycznym lub naukowym oraz zajęcia o charakterze
naukowym, dydaktycznym lub publicystycznym, jeżeli wykonywanie tego zatrudnienia lub
zajęcia nie przeszkadza w wykonywaniu obowiązków aplikanta.
2.
Aplikant jest obowiązany zawiadomić Dyrektora Krajowej Szkoły o zamiarze podjęcia
zatrudnienia lub zajęcia, o których mowa w ust. 1.
3.
Dyrektor Krajowej Szkoły może wyrazić sprzeciw wobec zamiaru podjęcia przez aplikanta
zatrudnienia lub zajęcia, jeżeli uzna, że będzie to przeszkadzało w wykonywaniu obowiązków
aplikanta.
4.
Od sprzeciwu, o którym mowa w ust. 3, przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,
w terminie 14 dni od dnia doręczenia sprzeciwu.
Art. 48.
1.
Aplikant może brać udział w wykonywaniu w kraju lub za granicą zadań naukowo-szkoleniowych
oraz w stażach nieobjętych programem aplikacji, zlecanych przez Dyrektora Krajowej
Szkoły.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, aplikantowi przysługuje dieta oraz zwrot kosztów
podróży i noclegów, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach w sprawie wysokości
oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju albo poza granicami kraju.
Art. 49.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły powołuje patronów koordynatorów oraz patronów praktyk i staży,
które odbywają aplikanci zgodnie z programem, odpowiednio, aplikacji ogólnej, sędziowskiej
albo prokuratorskiej, odpowiednio spośród sędziów i prokuratorów, za ich zgodą. Za
sprawowanie patronatu przysługuje wynagrodzenie.
2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wyznaczania
patronów koordynatorów oraz patronów praktyk i staży, zakres ich obowiązków oraz warunki
sprawowania patronatu nad aplikantami, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i
praktyki niezbędny do zajmowania stanowiska sędziego, prokuratora, asystenta sędziego,
referendarza sądowego lub asystenta prokuratora, a także specyfikę tych urzędów.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
patronów koordynatorów oraz patronów poszczególnych praktyk i staży, w wymiarze nie
większym niż 50% kwoty bazowej stanowiącej podstawę wynagrodzenia zasadniczego sędziów
i prokuratorów, ustalonej w ustawie budżetowej na dany rok, uwzględniając zakres i
nakład ich pracy.
Art. 50.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły może przyznać aplikantowi nagrodę za szczególne osiągnięcia
lub zadania wykonywane na rzecz Krajowej Szkoły poza jego obowiązkami.
2.
Nagrodami są:
1)
nagroda pieniężna w wysokości do 30% kwoty przyznanego stypendium;
2)
pochwała pisemna udzielona przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
3.
Informacja o nagrodzie zamieszczana jest w aktach osobowych aplikanta.
Art. 51.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły może ukarać aplikanta karą porządkową za przewinienie polegające
na naruszeniu obowiązków lub uchybieniu godności aplikanta.
2.
Karami porządkowymi są:
1)
upomnienie;
2)
nagana.
3.
Nie można ukarać aplikanta po upływie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przewinieniu
lub 3 miesięcy od dnia jego popełnienia.
4.
Przed ukaraniem karą porządkową aplikantowi umożliwia się złożenie wyjaśnień.
5.
Od decyzji o ukaraniu aplikantowi przysługuje odwołanie do Ministra Sprawiedliwości,
w terminie 7 dni od dnia jej doręczenia.
6.
Odpis prawomocnej decyzji o ukaraniu karą porządkową dołącza się do akt osobowych
aplikanta.
7.
Po upływie roku od uprawomocnienia się decyzji o ukaraniu karą porządkową Dyrektor
Krajowej Szkoły zarządza usunięcie odpisu decyzji z akt osobowych aplikanta, jeżeli
w tym czasie nie ukarano aplikanta inną karą.
Art. 52.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania naboru dla kandydatów na aplikację ogólną
oraz tryb powoływania i działania zespołu konkursowego i komisji konkursowej - mając
na uwadze konieczność określenia zakresu wiedzy podlegającej sprawdzeniu w trakcie
konkursu, zapewnienia sprawnego i obiektywnego przeprowadzenia naboru oraz dokonania
właściwej selekcji kandydatów;
2)
organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej
i prokuratorskiej, szczegółowe warunki odbywania w trakcie aplikacji sędziowskiej
stażu na stanowiskach asystenta sędziego i referendarza sądowego, jak również sposób
ustalania systemu punktowego oceny zaliczania sprawdzianów i ich poprawek, praktyk
i stażu objętych programem poszczególnych aplikacji, mając na względzie zakres wiedzy
teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania stanowiska, odpowiednio, referendarza
sądowego, asystenta sędziego, asystenta prokuratora lub sędziego i prokuratora oraz
konieczność jednolitej i obiektywnej oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów, a także
wzór dyplomu ukończenia aplikacji ogólnej;
3)
zakres, szczegółowe warunki i tryb przeprowadzania egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego
oraz tryb powoływania i działania zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej,
mając na uwadze zakres odbytej aplikacji, potrzebę przeprowadzenia pisemnej i ustnej
formy egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego, a także konieczność zagwarantowania
właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego tych egzaminów oraz zapewnienia
jednakowych warunków ich składania przez wszystkich aplikantów, a także wzory dyplomów
ukończenia aplikacji sędziowskiej i prokuratorskiej;
4)
wysokość stypendium, a także tryb wypłacania i zwrotu stypendium, mając na uwadze
rodzaj aplikacji i warunki jej odbywania;
5)
wysokość opłaty egzaminacyjnej za przystąpienie do egzaminu sędziowskiego lub prokuratorskiego,
uiszczanej przez osoby niebędące aplikantami Krajowej Szkoły - nie wyższej niż równowartość
minimalnego wynagrodzenia za pracę, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę - uwzględniając konieczność prawidłowego i efektywnego przeprowadzenia naboru.
Rozdział 5
Wykładowcy i pracownicy Krajowej Szkoły
Art. 53.
Wykładowcami Krajowej Szkoły mogą być sędziowie, prokuratorzy i nauczyciele akademiccy
oraz inne osoby posiadające specjalistyczną wiedzę z określonej dziedziny, a także
sędziowie i prokuratorzy w stanie spoczynku.
Art. 54.
1.
W Krajowej Szkole mogą być zatrudnieni pracownicy administracyjni oraz pracownicy
obsługi.
2.
Do pracowników Krajowej Szkoły stosuje się odpowiednio przepisy art. 9, 10, 11, 12, 12a, 12b, 12c i 14a ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach
sądów i prokuratury oraz art. 10, 17, 22, 23, 26, 27 i 28 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach
urzędów państwowych .
Art. 55.1 orzeczenie
1.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi,
w drodze rozporządzenia, warunki wynagradzania za pracę dla pracowników, o których
mowa w art. 54, i przyznawania im innych świadczeń związanych z pracą.
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno w szczególności określać:
1)
kwoty wynagrodzenia zasadniczego pracowników Krajowej Szkoły;
2)
inne, poza wynagrodzeniem zasadniczym, składniki uzasadnione zwłaszcza pełnieniem
określonej funkcji lub zajmowaniem określonego stanowiska, szczególnymi właściwościami
pracy, warunkami wykonywanej pracy oraz kwalifikacjami zawodowymi pracowników.
Rozdział 6
Przetwarzanie danych osobowych
Art. 56.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły przetwarza dane osobowe aplikantów w zakresie niezbędnym
do realizacji programu aplikacji i zadań Krajowej Szkoły.
2.
Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, przepis art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie
danych osobowych stosuje się odpowiednio.
Rozdział 7
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 57.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 16 dodaje się ust. 4a-4c w brzmieniu:
„
4a.
Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej oraz
prawomocne orzeczenie sądu orzekające wobec prokuratora środek karny pozbawienia praw
publicznych, zakazu zajmowania stanowiska prokuratora, degradacji lub wydalenia z
zawodowej służby wojskowej, pociąga za sobą z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora;
stosunek służbowy prokuratora wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
4b.
W przypadku uchylenia orzeczenia sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej
przez Sąd Najwyższy w wyniku kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, prokuratora
przywraca się do służby na dotychczas zajmowanym stanowisku z zachowaniem ciągłości
stosunku służbowego i z prawem do wynagrodzenia za okres faktycznego pozostawania
poza służbą.
4c.
W przypadku uchylenia, w trybie określonym w ust. 4b, orzeczenia sądu dyscyplinarnego
o wydaleniu ze służby prokuratorskiej, wydanego w stosunku do będącego oficerem prokuratora
wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, przywrócenie do tej służby następuje
na stanowisko równorzędne przeznaczone dla osoby niebędącej oficerem.
”
;
2)
w art. 50:
a)
ust. 1b otrzymuje brzmienie:
„
1b.
Do Ministerstwa Sprawiedliwości albo Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może
być delegowany jedynie prokurator wyróżniający się wysokim poziomem wiedzy prawniczej
oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych mu obowiązków.
”
,
b)
ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„
3a.
Prokurator Generalny może delegować prokuratora, za jego zgodą, do wykonywania czynności
w Radzie Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury lub prowadzenia zajęć
szkoleniowych w tej szkole.
”
,
c)
ust. 6a otrzymuje brzmienie:
„
6a.
Obowiązki, o których mowa w ust. 6, mogą być powierzone prokuratorowi delegowanemu
do pełnienia czynności w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.
”
,
d)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Prokurator delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości
lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także do prowadzenia zajęć szkoleniowych
w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego
przysługującego na zajmowanym stanowisku prokuratorskim oraz dodatku za długoletnią
pracę. W okresie delegowania prokurator otrzymuje dodatek funkcyjny określony w rozporządzeniu
wydanym na podstawie art. 62 ust. 2.
”
,
e)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki
delegowania prokuratorów do pełnienia obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości,
a także pełnienia czynności administracyjnych lub prowadzenia zajęć szkoleniowych
w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz tryb i szczegółowe warunki realizacji
prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania,
w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego
ryczałtu, przy uwzględnieniu możliwości zróżnicowania jego wysokości w zależności
od miejscowości delegowania, a także tryb, szczegółowe warunki i zakres innych świadczeń,
mając na względzie zakres świadczeń przysługujących pracownikom odbywającym podróże
służbowe oraz czasowo przenoszonym.
”
;
3)
w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie
okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,
asesorów prokuratury, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowisku: prezesa,
wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a także
okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska
w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka prawnicza, oraz inne
okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.
”
;
4)
tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: „Asesorzy prokuratury”;
5)
uchyla się art. 90-94a i art. 97;
6)
po art. 99 dodaje się art. 99a w brzmieniu:
„
Art. 99a.
Wynagrodzenie zasadnicze asesora ustala się według zasad określonych w art. 62 ust.
1 zdanie pierwsze, w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 62
ust. 2.
”
;
7)
w art. 100 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące prokuratorów tych prokuratur, a do asesorów wojskowych - przepisy
dotyczące prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, z wyłączeniem
art. 50 ust. 2a, 3 i 4, art. 51a, art. 62 ust. 1-1d i ust. 1h-1k oraz art. 62a ust.
1 - w zakresie art. 69-71, art. 73 i 74, art. 99-102 i art. 104 ustawy, o której mowa
w art. 62a ust. 1 - oraz art. 62a ust. 2-5, a także art. 62b, 62c i 65a.
”
;
8)
w art. 100a w ust. 5:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy
magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;
”
,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ukończył aplikację prokuratorską lub aplikację ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa
i Prokuratury.
”
;
9)
w art. 110 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Zwolnienie asesora ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury
następuje w przypadkach określonych w art. 100 ust. 3, a także w przypadku gdy przepisy
o służbie wojskowej przewidują zwolnienie z zawodowej lub okresowej służby wojskowej.
”
;
10)
w art. 111:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami,
wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej
na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie
wojskowej żołnierzy zawodowych. Asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Naczelny Prokurator Wojskowy.
”
,
b)
uchyla się ust. 2;
11)
w art. 112 uchyla się ust. 2;
12)
art. 116 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 116.
1.
Do prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących
oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące
żołnierzy zawodowych lub służby okresowej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
2.
Stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury są odpowiednio stanowiska w:
1)
Prokuraturze Krajowej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;
2)
prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;
3)
prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.
3.
Okres służby lub pracy na stanowisku prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej jest
równorzędny z okresem pracy na stanowisku prokuratora Prokuratury Krajowej i liczy
się od dnia objęcia stanowiska prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej.
4.
Uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury,
będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy.
5.
Uposażenie, o którym mowa w ust. 4, oraz wynagrodzenie prokuratorów wojskowych jednostek
organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami, jest równe wynagrodzeniu prokuratorów
oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.
6.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz stanowisk i funkcji
prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych
pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i
asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, mając na względzie zakres
wykonywanych przez prokuratorów i asesorów czynności służbowych.
”
.
Art. 58.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 7a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 7a.
Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa
w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą
być sędziami w tym samym sądzie.
”
;
2)
w art. 10 § 6 otrzymuje brzmienie:
„
§ 6.
Sędziowie sądów wojskowych są obowiązani brać udział w posiedzeniach Zgromadzenia.
”
;
3)
w art. 19 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Wojskowy sąd garnizonowy składa się z sędziów tego sądu.
”
;
4)
w art. 22:
a)
w § 1 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5)
złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski;
6)
ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lub pracował
w charakterze asesora prokuratorskiego co najmniej trzy lata;
”
,
b)
uchyla się § 2,
c)
w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
adwokatów, radców prawnych oraz notariuszy, którzy wykonywali ten zawód co najmniej
przez 3 lata, a także osób, które, przez taki sam okres, zajmowały stanowiska: prezesa,
wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
”
;
5)
w art. 22a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kandydaci na stanowiska sędziów sądu wojskowego spełniający warunki, o których mowa
w art. 22, są powoływani do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała
na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do tej służby, po odbyciu szkolenia wojskowego
i zdaniu egzaminu na oficera.
”
,
b)
uchyla się § 5;
6)
uchyla się rozdział 6 i 7;
7)
w art. 70:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Do sądów wojskowych, sędziów wojskowych oraz ławników stosuje się odpowiednio przepisy
art. 4 i art. 5, art. 40, art. 42, art. 44-52, art. 53 § 1-3, art. 54, art. 56, art.
57 § 1, art. 58 § 1 i § 4-6, art. 60, art. 65, art. 66, art. 69 § 2, art. 70, art.
71, art. 73-75, art. 77 § 2, § 2a, § 4, § 4a, § 5 i § 6, art. 78 § 1-4, art. 78a §
1-3 i § 6, art. 79, art. 80 § 4, art. 83, art. 84 § 3, art. 85, art. 86, art. 89,
art. 90, art. 91 § 1-7 i § 9-12, art. 92, art. 93, art. 94 § 1, § 3 i § 4, art. 95,
art. 98 § 1, art. 99, art. 100 § 1-4, art. 101 § 2-4, art. 102, art. 104-106, art.
108, art. 111, art. 114 § 5-7, art. 115-118, art. 120-122, art. 125-128, art. 130,
art. 131, art. 133, art. 147 § 3, art. 156, art. 159 § 1 pkt 5 i pkt 6, art. 167,
art. 169, art. 170 § 3 i art. 171-174 ustawy, o której mowa w art. 32 § 6, oraz przepisy
wydane na podstawie art. 57 § 5, art. 58 § 7, art. 78 § 5, art. 78a § 7, art. 91 §
8 i art. 148 § 2 tejże ustawy, z tym że:
1)
określone w tych przepisach czynności i uprawnienia Ministra Sprawiedliwości, zgromadzenia
ogólnego sędziów, kolegium sądu, prezesów sądów rejonowych i okręgowych oraz prezesa
sądu dyscyplinarnego wykonują odpowiednio: Minister Sprawiedliwości w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej, Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych, kolegium wojskowego
sądu okręgowego, prezesi sądów wojskowych i prezes sądu dyscyplinarnego, a czynności
i uprawnienia prezesa sądu apelacyjnego w zakresie nadzoru administracyjnego - Minister
Sprawiedliwości za pośrednictwem dyrektora departamentu, o którym mowa w art. 5 §
4;
2)
uprawnienia określone w art. 92 § 1 powołanej ustawy przysługują, jeżeli sędzia wojskowy
nie nabył wcześniej prawa do urlopu dodatkowego określonego w przepisach ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych ;
3)
przepisów art. 131 powołanej ustawy nie stosuje się w przypadkach określonych w art.
15 niniejszej ustawy;
4)
uprawnienia określone w art. 172-174 powołanej ustawy przysługują w przypadku określonym
w art. 61 niniejszej ustawy;
5)
uprawnienia określone w art. 172 § 3 i art. 173 powołanej ustawy nie przysługują ławnikom
w czynnej służbie wojskowej;
6)
obsada wolnych stanowisk sędziowskich, o których mowa w art. 56 § 1 i 2 powołanej
ustawy, następuje z uwzględnieniem potrzeb kadrowych sądownictwa wojskowego.
”
,
b)
uchyla się § 1a,
c)
§ 2-4 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie prawa i obowiązki sędziów sądów wojskowych określają
przepisy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
§ 3.
Uposażenie sędziów sądów wojskowych określają przepisy o uposażeniu żołnierzy, z tym
że nie może być ono niższe od wynagrodzenia sędziów sądów powszechnych na stanowiskach
równorzędnych, ustalonych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 4.
Do sędziów sądów wojskowych stosuje się odpowiednio art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
”
.
Art. 59.
W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury w art. 3 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Od odbycia stażu urzędniczego zwolnione są osoby, które ukończyły aplikację ogólną,
sędziowską lub prokuratorską.
”
.
Art. 60.18 orzeczeń
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 uchyla się § 3;
2)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.1 orzeczenie
Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa
w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą
być sędziami ani referendarzami sądowymi w tym samym wydziale sądu.
”
;
3)
w art. 31 w § 1 uchyla się pkt 10;
4)
w art. 55 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sędziów sądów powszechnych do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim powołuje
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, w terminie
miesiąca od dnia przesłania tego wniosku.
”
;
5)
art. 61 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 61.
§ 1.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto:
1)
posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich,
2)
jest nieskazitelnego charakteru,
3)
ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy
magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej,
4)
jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego,
5)
ukończył 29 lat,
6)
złożył egzamin sędziowski lub prokuratorski,
7)
ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury lub pracował
w charakterze asesora prokuratorskiego - co najmniej przez trzy lata przed wystąpieniem
o powołanie na stanowisko sędziego.
§ 2.
Wymagania określone w § 1 pkt 6 i 7 nie dotyczą tego, kto przed powołaniem:
1)
zajmował stanowisko sędziego sądu administracyjnego lub sądu wojskowego,
2)
zajmował stanowisko prokuratora,
3)
pracował w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie naukowo-badawczym
lub innej placówce naukowej i ma tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora
habilitowanego nauk prawnych,
4)
wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza - co najmniej przez trzy lata,
5)
zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub racicy w Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa - co najmniej przez trzy lata.
§ 3.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto spełnia wymagania
określone w § 1 pkt 1-6, ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę
Sądownictwa i Prokuratury, aplikację notarialną, adwokacką lub radcowską i złożył
odpowiedni egzamin, oraz przez okres co najmniej pięciu lat był zatrudniony na stanowisku
referendarza sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.
§ 4.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto spełnia wymagania
określone w § 1 pkt 1-6, ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę
Sądownictwa i Prokuratury, aplikację notarialną, adwokacką lub radcowską i złożył
odpowiedni egzamin, oraz przez okres co najmniej sześciu lat był zatrudniony na stanowisku
asystenta sędziego w pełnym wymiarze czasu pracy.
§ 5.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołany ten, kto zajmował stanowisko
asesora prokuratorskiego przez okres co najmniej trzech lat lub jedno ze stanowisk
określonych w § 2 pkt 2-4 w okresie pięciu lat przed zgłoszeniem na wolne stanowisko
sędziowskie.
§ 6.
Do okresu, o którym mowa w § 4, wlicza się okres zatrudnienia na stanowisku referendarza
sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.
§ 7.
W przypadku zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, okres, o którym mowa w
§ 3-6, podlega proporcjonalnemu wydłużeniu.
”
;
6)
w art. 63 w § 2 pkt 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a)
zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa - co najmniej przez sześć lat,
”
;
7)
w art. 64 w § 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
zajmował stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa - co najmniej przez osiem lat,
”
;
8)
w art. 77 § 2a otrzymuje brzmienie:
„
§ 2a.
Minister Sprawiedliwości może delegować sędziego, za jego zgodą, do pełnienia czynności
w Radzie Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury lub prowadzenia zajęć
szkoleniowych w tej szkole.
”
;
9)
w art. 78:
a)
§ 1a otrzymuje brzmienie:
„
§ 1a.
Obowiązki, o których mowa w § 1, mogą być powierzane sędziemu delegowanemu do pełnienia
czynności w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.
”
,
b)
§ 1b otrzymuje brzmienie:
„
§ 1b.
Do Ministerstwa Sprawiedliwości albo Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury może
być delegowany jedynie sędzia wyróżniający się wysokim poziomem wiedzy prawniczej
oraz wykazujący znajomość problematyki w zakresie powierzanych mu obowiązków.
”
,
c)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Sędzia delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości
lub Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, a także do prowadzenia zajęć szkoleniowych
w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ma prawo do wynagrodzenia zasadniczego
przysługującego mu na zajmowanym stanowisku sędziowskim oraz dodatku za długoletnią
pracę. W okresie delegowania sędzia otrzymuje dodatek funkcyjny, określony w rozporządzeniu
wydanym na podstawie art. 91 § 8.
”
,
d)
§ 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Minister Sprawiedliwości po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa określi,
w drodze rozporządzenia, tryb i szczegółowe warunki delegowania sędziów do pełnienia
obowiązków w Ministerstwie Sprawiedliwości, a także pełnienia czynności administracyjnych
lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz
tryb i szczegółowe warunki realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu
kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów
faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego ryczałtu, z uwzględnieniem możliwości
zróżnicowania jego wysokości w zależności od miejscowości delegowania, a także tryb,
szczegółowe warunki i zakres innych świadczeń, mając na względzie zakres świadczeń
przysługujących pracownikom odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.
”
;
10)
po art. 82a dodaje się art. 82b w brzmieniu:
„
Art. 82b.
Sędziemu, za jego zgodą, może zostać powierzony obowiązek sprawowania patronatu nad
przebiegiem praktyk i staży aplikantów w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.
”
;
11)
w art. 92 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie
okresy zatrudnienia w sądzie lub prokuraturze na stanowiskach: asesorów, sędziów i
prokuratorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa na stanowiskach: prezesa, wiceprezesa,
starszego radcy lub racicy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, a także okresy
wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania samodzielnego stanowiska
w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka prawnicza, oraz inne
okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.
”
;
12)
uchyla się dział III - „Asesorzy sądowi i aplikacja sądowo-prokuratorska”;
13)
w art. 149:
a)
w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury
lub zdał egzamin sędziowski lub prokuratorski, albo ukończył aplikację notarialną,
adwokacką lub radcowską i złożył odpowiedni egzamin.
”
,
b)
uchyla się § 2 i 3;
14)
po art. 151b dodaje się art. 151c w brzmieniu:
„
Art. 151c.
Referendarz może przystąpić do egzaminu sędziowskiego po przepracowaniu 3 lat na stanowisku
referendarza lub asystenta sędziego. Wniosek o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego
referendarz zgłasza Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na miesiąc
przed przeprowadzeniem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę.
”
;
15)
uchyla się art. 153;
16)
po art. 153 dodaje się art. 153a w brzmieniu:
„
Art. 153a.
§ 1.
Na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, po zasięgnięciu opinii
prezesa właściwego sądu okręgowego, Minister Sprawiedliwości mianuje na stanowisko
referendarza aplikanta sędziowskiego skierowanego na staż w ramach realizacji programu
aplikacji sędziowskiej.
§ 2.
W przypadku aplikantów sędziowskich odbywających staż na stanowisku referendarza,
rozwiązanie stosunku pracy może nastąpić w razie:
1)
skreślenia z listy aplikantów,
2)
uznania aplikanta przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za trwale
niezdolnego do pełnienia obowiązków referendarza.
§ 3.
W przypadku zniesienia sądu lub jego reorganizacji, powodującej utratę możliwości
dalszego zatrudnienia aplikanta aplikacji sędziowskiej, odbywającego staż na stanowisku
referendarza, Minister Sprawiedliwości, na wniosek Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa
i Prokuratury, po zasięgnięciu opinii prezesa właściwego sądu okręgowego, przenosi
aplikanta na inne miejsce w celu dalszego odbywania stażu. Przepisów art. 151a § 4
i 5 nie stosuje się.
”
;
17)
w art. 155:
a)
w § 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ukończył aplikację ogólną prowadzoną przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury
lub zdał egzamin sędziowski lub prokuratorski albo ukończył aplikację notarialną,
adwokacką lub radcowską i złożył odpowiedni egzamin.
”
,
b)
§ 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
Asystent sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego po przepracowaniu 4 lat
na stanowisku asystenta sędziego lub referendarza sądowego. Wniosek o dopuszczenie
do egzaminu sędziowskiego asystent sędziego zgłasza Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa
i Prokuratury na miesiąc przed przeprowadzeniem egzaminu, uiszczając wymaganą opłatę.
”
;
18)
po art. 155a dodaje się art. 155b w brzmieniu:
„
Art. 155b.
Prezes sądu rejonowego zatrudnia na stanowisku asystenta sędziego aplikanta sędziowskiego
skierowanego na staż przez Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury na
okres odbywania stażu. Przepisu art. 155a nie stosuje się.
”
;
19)
w art. 175a § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe sędziów, sędziów w stanie spoczynku,
referendarzy sądowych, asystentów sędziów, dyrektorów i kierowników finansowych sądów
oraz ich zastępców w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i
praw pracodawcy wynikających ze stosunku pracy bądź innych stosunków służbowych.
”
.
Art. 61.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 2:
a)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
opiniuje programy szkolenia na aplikacji ogólnej i sędziowskiej, zakres i sposób przeprowadzania
egzaminów sędziowskich,
”
,
b)
uchyla się pkt 6,
c)
pkt 9 otrzymuje brzmienie:
„
9)
opiniuje kandydatów na Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury,
”
,
d)
pkt 10 otrzymuje brzmienie:
„
10)
wskazuje 3 członków Rady Programowej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.
”
.
Art. 62.
W ustawie z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 17 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 17.1 orzeczenie
1.
Przepisów art. 9, 10 pkt 1, art. 12, 13 ust. 1 oraz art. 14 i 15 nie stosuje się w
przypadku powołania do zawodowej służby wojskowej sędziów w sądach wojskowych.
2.
Powołanie do zawodowej służby wojskowej sędziów w sądach wojskowych reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych.
”
;
2)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 23.
Tryb postępowania i warunki których spełnienie jest wymagane przy wyznaczaniu żołnierzy
zawodowych na stanowiska sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów
w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury i odwoływaniu z tych stanowisk
określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze .
”
;
3)
w art. 25 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
„
1.
Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko
służbowe, może dodatkowo powierzyć żołnierzowi czasowe pełnienie obowiązków służbowych
w tej jednostce na stanowisku nieobsadzonym lub obsadzonym, na którym wyznaczony żołnierz
czasowo nie wykonuje zadań służbowych. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych oraz
asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
1a.
Minister Obrony Narodowej w przypadkach, o których mowa w ust. 1, może, uwzględniając
potrzeby Sił Zbrojnych, powierzyć także żołnierzowi zawodowemu, pozostającemu w rezerwie
kadrowej lub w dyspozycji, czasowe pełnienie obowiązków służbowych w każdej jednostce
wojskowej. Nie dotyczy to sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych
jednostek organizacyjnych prokuratury.
”
;
4)
w art. 34 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę
wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
”
;
5)
w art. 37 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę
wojskową na stanowiskach służbowych sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz w instytucjach cywilnych.
”
;
6)
w art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zwolnienie żołnierza zawodowego ze stanowiska służbowego sędziego sądu wojskowego
oraz asesora i prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje
z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.
”
;
7)
w art. 47 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Skierowanie sędziów w sądach wojskowych oraz asesorów i prokuratorów w wojskowych
jednostkach organizacyjnych prokuratury określają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych i przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.
”
;
8)
w art. 80:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę
wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo asesora lub prokuratora
wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia
przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora
lub prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje
dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym
na zajmowanym stanowisku.
”
,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki otrzymywania dodatku wyrównawczego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem
określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu dodatku
wyrównawczego, oraz sposób ustalania porównywanego wynagrodzenia asesorów wynikający
z obowiązujących żołnierzy zawodowych zasad opłacania składek na powszechne obowiązkowe
ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i chorobowe, a także terminy wypłacania
tego dodatku.
”
;
9)
w art. 85 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, którym gratyfikacje jubileuszowe
przysługują w wysokości i na zasadach określonych odpowiednio w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze.
”
.
Art. 63.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 66 w ust. 1 pkt 36 otrzymuje brzmienie:
„
36)
aplikanci Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury.
”
;
2)
w art. 75 ust. 18 otrzymuje brzmienie:
„
18.
Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego
Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.
”
;
3)
w art. 85 dodaje się ust. 18 w brzmieniu:
„
18.
Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, korzystającą ze świadczenia określonego
w art. 42 ust. 1 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, składkę jako
płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza Krajowa Szkoła Sądownictwa
i Prokuratury.
”
;
4)
w art. 86 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie:
„
15)
osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 36, niekorzystających ze świadczenia określonego
w art. 42 ust. 1 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, opłaca Krajowa
Szkoła Sądownictwa i Prokuratury.
”
.
Art. 64.
W ustawie z dnia 9 maja 2007 r. o zmianie ustawy o pracownikach sądów i prokuratury w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są urzędnicy, którzy najpóźniej w dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyli 40 rok życia i posiadają co najmniej 15-letni
staż pracy w sądzie lub prokuraturze, pod warunkiem że w okresie 10 lat od dnia wejścia
w życie ustawy ukończą studium zawodowe jako cykliczną formę doskonalenia zawodowego
w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.
”
.
Rozdział 8
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 65.8 orzeczeń
1.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba, która spełnia wymagania
określone w art. 61 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i pracowała w charakterze asesora sądowego
co najmniej przez 3 lata.
2.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba mianowana na stanowisko
asesora sądowego w okresie od 5 listopada 2005 r. do 4 listopada 2007 r., jeżeli spełnia
wymagania określone w art. 61 § 1 pkt 1-4 i pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów
powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła 28 lat i pracowała w charakterze
asesora sądowego co najmniej przez rok.
3.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba, która spełnia wymagania
określone w art. 61 § 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła aplikację sądową i złożyła egzamin
sędziowski na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, a po złożeniu tego egzaminu była zatrudniona na stanowisku:
1)
referendarza sądowego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy
lub
2)
asystenta sędziego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy.
4.
Na stanowisko sędziego sądu rejonowego może być powołana osoba, która nie ukończyła
aplikacji sądowej lub prokuratorskiej albo aplikacji określonej w art. 149 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli spełnia wymagania określone w art.
61 § 1 pkt 1-6 tej ustawy i była zatrudniona na stanowisku:
1)
referendarza sądowego co najmniej przez okres 6 lat w pełnym wymiarze czasu pracy
albo
2)
asystenta sędziego co najmniej przez okres 6 lat w pełnym wymiarze czasu pracy.
5.
Do okresu, o którym mowa w ust. 3 i 4, wlicza się okresy pracy odpowiednio na stanowisku
asystenta sędziego albo referendarza sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.
6.
W przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy okres, o którym mowa
w ust. 3-5, wydłuża się proporcjonalnie.
7.
Warunkiem powołania na stanowisko sędziego sądu rejonowego jest zajmowanie stanowiska
określonego w ust. 3-4 w okresie 3 lat przed dniem zgłoszenia na wolne stanowisko
sędziowskie.
Art. 66.3 orzeczenia
1.
Warunek określony w art. 149 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia osoba, która na podstawie przepisów
obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy odbyła aplikację referendarską
i złożyła egzamin referendarski lub odbyła aplikację sądową lub prokuratorską, bądź
złożyła egzamin referendarski.
2.
Warunek określony w art. 155 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia osoba, która w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy była zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego, oraz osoba, która
na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
odbyła aplikację referendarską i złożyła egzamin referendarski albo odbyła aplikację
sądową lub prokuratorską bądź złożyła egzamin referendarski.
3.
Osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na stanowisku referendarza
sądowego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust. 1, jeżeli
zajmowała to stanowisko co najmniej przez okres 3 lat i zgłosiła prezesowi przełożonego
sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem.
W takim przypadku referendarz sądowy jest dopuszczany do egzaminu sędziowskiego, w
najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych.
4.
Osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy na stanowisku asystenta
sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust. 1, jeżeli
zajmowała to stanowisko co najmniej przez okres 3 lat i zgłosiła prezesowi przełożonego
sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem.
W takim przypadku asystent sędziego jest dopuszczany do egzaminu sędziowskiego, w
najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych.
5.
Do okresu, o którym mowa w ust. 4, wlicza się okres pracy na stanowisku referendarza
sądowego w pełnym wymiarze czasu pracy.
6.
W przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy okres, o którym mowa
w ust. 3-5, wydłuża się proporcjonalnie.
Art. 67.
1.
Na stanowisko sędziego wojskowego sądu garnizonowego może być powołana osoba, która
spełnia wymagania określone w art. 22 § 1 pkt 1-5 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów
wojskowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i pracowała w charakterze asesora sądu wojskowego
co najmniej przez 3 lata.
2.
Na stanowisko sędziego wojskowego sądu garnizonowego może być powołana osoba mianowana
na stanowisko asesora sądu wojskowego w okresie od dnia 5 listopada 2005 r. do dnia
5 listopada 2007 r., jeżeli spełnia wymagania określone w art. 22 § 1 pkt 1-3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów
wojskowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła 28 lat i pracowała w charakterze
asesora sądu wojskowego co najmniej przez rok.
3.
Na stanowisko sędziego wojskowego sądu garnizonowego może być powołana osoba, która
spełnia wymagania określone w art. 22 § 1 pkt 1-5 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów
wojskowych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ukończyła aplikację sądową i złożyła egzamin
sędziowski na podstawie przepisów obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, a po złożeniu tego egzaminu była zatrudniona na stanowisku:
1)
referendarza sądowego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy
lub
2)
asystenta sędziego co najmniej przez okres 2 lat w pełnym wymiarze czasu pracy.
4.
Prezes właściwego wojskowego sądu okręgowego, po zasięgnięciu opinii kolegium wojskowego
sądu okręgowego, występuje do dyrektora komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 5 § 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych, z wnioskiem o zgłoszenie Zgromadzeniu Sędziów Sądów Wojskowych kandydatury asesora
sądu wojskowego na stanowisko sędziego sądu wojskowego.
Art. 68.6 orzeczeń
1.
Z dniem 5 maja 2009 r. ustaje powierzenie asesorom sądowym pełnienia czynności sędziowskich.
2.
Stosunki pracy nawiązane z asesorami sądowymi na podstawie mianowania przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają po upływie 4 lat od dnia mianowania, chyba
że wcześniej zostaną rozwiązane lub wygasną.
3.
Do czasu ustania stosunku pracy asesor sądowy jest upoważniony do wykonywania czynności
referendarza sądowego.
4.
Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego ustala się na podstawie przepisów obowiązujących
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
5.
Minister Sprawiedliwości może rozwiązać stosunek pracy z asesorem sądowym po uprzednim
wypowiedzeniu za zgodą kolegium sądu okręgowego.
6.
Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe asesorów sądowych w zakresie niezbędnym
do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy wynikających ze stosunku
pracy bądź innych stosunków służbowych.
Art. 69.
1.
Z dniem 5 maja 2009 r. ustaje powierzenie asesorom sądów wojskowych pełnienia czynności
sędziowskich.
2.
Stosunki służbowe zawodowej służby wojskowej nawiązane z asesorami sądów wojskowych
na podstawie mianowania przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają po
upływie 4 lat od dnia mianowania, chyba że wcześniej zostaną rozwiązane lub wygasną.
3.
Do czasu ustania stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej asesor sądu wojskowego
jest upoważniony do wykonywania czynności sekretarsko-administracyjnych w wojskowym
sądzie garnizonowym.
4.
Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądu wojskowego ustala się na podstawie przepisów
obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
5.
Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe asesorów sądów wojskowych w zakresie
niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy wynikających
ze stosunku pracy bądź innych stosunków służbowych.
6.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej może odwołać
asesora sądu wojskowego. Do asesora sądu wojskowego odwołanego z zajmowanego stanowiska
stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowej służby stałej.
Art. 70.2 orzeczenia
1.
Aplikacja sądowa rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin
sędziowski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.
2.
Aplikacja sądowa w wojskowym sądzie garnizonowym rozpoczęta przed dniem 1 stycznia
2008 r. oraz kończący ją egzamin sędziowski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących
przed tym dniem.
3.
Aplikacja prokuratorska w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury rozpoczęta
przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin prokuratorski odbywają się
na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.
4.
Aplikacja prokuratorska w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury rozpoczęta
przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin prokuratorski odbywają się
na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem.
5.
Aplikacja referendarska rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2009 r. oraz kończący ją
egzamin referendarski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym
dniem.
6.
Warunek określony w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, spełnia także ten, kto na podstawie przepisów
obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy odbył aplikację sądową
lub prokuratorską.
7.
Przepisy art. 94 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 57 oraz przepisy art. 23, 25
ust. 1 i 1a, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 5, art. 45 ust. 4, art. 47 ust. 3 i art.
85 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 62, w brzmieniu określonym przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, stosuje się wobec wojskowych aplikantów prokuratorskich
do czasu zakończenia przez nich aplikacji prokuratorskiej.
Art. 71.
1.
Sędziemu lub prokuratorowi sprawującemu funkcję patrona co najmniej nad jednym etatowym
aplikantem sądowym lub prokuratorskim bądź trzema pozaetatowymi aplikantami sądowymi
lub prokuratorskimi jednocześnie, którzy rozpoczęli aplikację przed dniem 1 stycznia
2008 r., przysługuje wynagrodzenie w wysokości 15% kwoty bazowej, stanowiącej podstawę
wynagrodzenia zasadniczego sędziów i prokuratorów, ustalonej w ustawie budżetowej
na dany rok, za każdy miesiąc sprawowania patronatu.
2.
Sędziemu sprawującemu funkcję patrona co najmniej nad jednym aplikantem referendarskim,
który rozpoczął aplikację referendarską przed dniem 1 stycznia 2009 r., przysługuje
wynagrodzenie w wysokości 15% kwoty bazowej, stanowiącej podstawę wynagrodzenia zasadniczego
sędziego, ustalonej w ustawie budżetowej na dany rok, za każdy miesiąc sprawowania
patronatu.
3.
Przerwy w sprawowaniu patronatu z powodu nieobecności patrona lub aplikanta, trwające
do 7 dni nie powodują utraty prawa do wynagrodzenia za dany miesiąc.
4.
W odniesieniu do sędziów przepisy ust. 1-3, zaś w odniesieniu do prokuratorów przepisy
ust. 1 oraz ust. 3 mają zastosowanie do patronatu sprawowanego od dnia 1 stycznia
2008 r.
5.
Za okres otrzymywania przez sędziego lub prokuratora dodatku funkcyjnego z tytułu
sprawowania patronatu wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie przysługuje.
Art. 72.
1.
Krajowa Szkoła jest następcą prawnym Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych
i Prokuratury.
2.
Dyrektor Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury pełni obowiązki
Dyrektora Krajowej Szkoły, do czasu powołania tego organu na podstawie i w trybie
określonym w przepisach niniejszej ustawy.
3.
Kadencja Rady Programowej Krajowego Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury
wygasa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
4.
Pracownicy administracyjni i pracownicy obsługi zatrudnieni w Krajowym Centrum Szkolenia
Kadr Sądów Powszechnych i Prokuratury z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają
się pracownikami Krajowej Szkoły.
Art. 73.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 50 ust. 10 ustawy, o której
mowa w art. 57, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 50 ust. 10 ustawy, o której mowa w art. 57, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 78 § 5 ustawy, o której
mowa w art. 60, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 78 § 5 ustawy, o której mowa w art. 60, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy, o
której mowa w art. 74, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 55 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 74.
Traci moc ustawa z dnia 1 lipca 2005 r. o Krajowym Centrum Szkolenia Kadr Sądów Powszechnych
i Prokuratury .
Art. 75.3 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów:
art. 57, 58, 60 pkt 1-5 i 19, art. 65 ust. 1 i 3-7, art. 66 ust. 1 i 2, art. 67 ust.
1 i 3, które wchodzą w życie z dniem 5 maja 2009 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze,
ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych, ustawę z dnia
18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury, ustawę z dnia 27 lipca 2001 r.
- Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawę z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie
Sądownictwa, ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,
ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych oraz ustawę z dnia 9 maja 2007 r. o zmianie ustawy o pracownikach
sądów i prokuratury.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787,
z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188,
poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304, Nr 130, poz. 1376, Nr 185,
poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702 i 2703, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 131, poz. 1102,
Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1410, 1413 i 1417, Nr 178, poz. 1479 i Nr 249, poz.
2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1044 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162,
Nr 64, poz. 433, Nr 73, poz. 484, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 136, poz.
959, Nr 138, poz. 976, Nr 204, poz. 1482 i Nr 230, poz. 1698, z 2008 r. Nr 223, poz.
1457, Nr 228, poz. 1507 i Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 9, poz.
57 i Nr 26, poz. 156.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z
2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 10, poz. 71 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 432
i 433, Nr 102, poz. 690 i Nr 136, poz. 959.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271,
z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 132, poz. 1110.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071, Nr 123, poz. 1353 i Nr 128, poz. 1403, z 2002 r. Nr 1, poz. 18,
Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 10,
poz. 71 i Nr 169, poz. 1417, z 2006 r. Nr 45, poz. 319, Nr 170, poz. 1218, Nr 218,
poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r. Nr 89, poz. 589 oraz z 2008 r. Nr 157, poz.
976 i Nr 227, poz. 1505.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 153, poz. 1271, z 2004 r. Nr 25, poz. 219 i Nr 33, poz. 285, z 2006 r. Nr 104,
poz. 708 i 711 oraz z 2007 r. Nr 165, poz. 1170 i Nr 176, poz. 1238.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z
2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 10, poz. 71 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 432
i 433, Nr 102, poz. 690 i Nr 136, poz. 959.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787,
z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188,
poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304, Nr 130, poz. 1376, Nr 185,
poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702 i 2703, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 131, poz. 1102,
Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1410, 1413 i 1417, Nr 178, poz. 1479 i Nr 249, poz.
2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1044 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162,
Nr 64, poz. 433, Nr 73, poz. 484, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 136, poz.
959, Nr 138, poz. 976, Nr 204, poz. 1482 i Nr 230, poz. 1698, z 2008 r. Nr 223, poz.
1457, Nr 228, poz. 1507 i Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 9, poz.
57 i Nr 26, poz. 156.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271,
z 2003 r. Nr 228, poz. 2256, z 2005 r. Nr 169, poz. 1410 i Nr 249, poz. 2104, z 2007 r.
Nr 25, poz. 162, Nr 73, poz. 484, Nr 136, poz. 959 i Nr 227, poz. 1680, z 2008 r.
Nr 72, poz. 427 i Nr 96, poz. 621 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1787,
z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188,
poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304, Nr 130, poz. 1376, Nr 185,
poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702 i 2703, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 131, poz. 1102,
Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1410, 1413 i 1417, Nr 178, poz. 1479 i Nr 249, poz.
2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1044 i Nr 218, poz. 1592, z 2007 r. Nr 25, poz. 162,
Nr 64, poz. 433, Nr 73, poz. 484, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 136, poz.
959, Nr 138, poz. 976, Nr 204, poz. 1482 i Nr 230, poz. 1698, z 2008 r. Nr 223, poz.
1457, Nr 228, poz. 1507 i Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 4, Nr 9, poz.
57 i Nr 26, poz. 156 i 157.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 216, poz. 1367, Nr 225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237,
poz. 1654 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33 i Nr 22, poz. 120.