Ustawaz dnia 24 października 2008 r.o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 2001/40/WE
z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli
państw trzecich (Dz. Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107).
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
szefów i członków personelu misji dyplomatycznych, kierowników urzędów konsularnych
i członków personelu konsularnego państw obcych oraz innych osób zrównanych z nimi
na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych, pod
warunkiem wzajemności i posiadania przez te osoby dokumentów potwierdzających pełnienie
przez nie funkcji, z wyjątkiem art. 13 ust. 1, art. 21a, art. 25, art. 28, art. 30-33
i art. 46;
2)
obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
lub Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członków ich rodzin, którzy do nich dołączają
lub z nimi przebywają, z wyjątkiem:
a)
art. 12a, art. 93, art. 94, art. 96-96c, art. 100, rozdziałów 9 i 10, art. 124 pkt
1 lit. g oraz pkt 2 i 4, art. 125 ust. 1 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 124 pkt
1 lit. g, art. 126 ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 2, art. 127, art. 128 ust. 2, art. 131-134,
które mają zastosowanie do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, oraz członków ich rodzin, którzy
do nich dołączają lub z nimi przebywają,
b)
art. 4 pkt 5-5d, art. 25, art. 26, art. 28 ust. 1 pkt 12, art. 38 ust. 1, ust. 2 pkt
1 i ust. 3, art. 39, art. 40, art. 44 ust. 4 i 7-9, art. 47, art. 48, art. 84a, rozdziału
8a, art. 124 pkt 1 lit. a, art. 125 ust. 1 pkt 1, art. 126 ust. 1 pkt 1 lit. a, art.
134a, które mają zastosowanie do członków rodzin obywateli państw członkowskich Unii
Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,
którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają, niebędących obywatelami tych państw;
”
;
2)
w art. 4:
a)
pkt 5a otrzymuje brzmienie:
„
5a)
wiza jednolita - wiza, o której mowa w art. 10 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia
14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej
Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych
granicach , zwanej dalej „Konwencją Wykonawczą Schengen”;
”
,
b)
pkt 5c otrzymuje brzmienie:
„
5c)
centralny organ wizowy - organ odpowiedzialny za przeprowadzenie konsultacji, w tym
konsultacji elektronicznych, o których mowa w art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej
Schengen;
”
,
c)
w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11-13 w brzmieniu:
„
11)
mały ruch graniczny - wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia
2006 r. ustanawiające przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych
granicach lądowych państw członkowskich i zmieniające postanowienia Konwencji z Schengen , zwane dalej „rozporządzeniem nr 1931/2006”;
12)
ochrona czasowa - ochronę czasową w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
13)
ochrona uzupełniająca - ochronę uzupełniającą w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
”
;
3)
art. 11a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11a.
1.
W sprawach uregulowanych w ustawie pisma doręcza się osobom fizycznym pod wskazanym
przez nie adresem lub w każdym miejscu, gdzie zastanie się adresata.
2.
Pisma mogą również być doręczane w miejscu pracy adresata osobie upoważnionej przez
pracodawcę do odbioru korespondencji.
3.
Cudzoziemcom pozbawionym wolności pisma doręcza się za pośrednictwem administracji
zakładu, w którym przebywają.
4.
W razie wyjazdu za granicę strona jest obowiązana do ustanowienia pełnomocnika do
spraw doręczeń w kraju i powiadomienia o tym organu prowadzącego postępowanie w sprawie.
5.
W razie niedopełnienia obowiązków, o których mowa w ust. 4, pismo uważa się za doręczone
pod dotychczasowym adresem.
”
;
4)
po art. 11a dodaje się art. 11b i 11c w brzmieniu:
„
Art. 11b.
Strona, ustanawiając pełnomocników, wyznacza jednego z nich jako właściwego do spraw
doręczeń i powiadamia o tym organ prowadzący postępowanie w sprawie.
Art. 11c.
1.
W toku postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy funkcjonariusze Straży
Granicznej mogą wykonywać czynności polegające na:
1)
przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego;
2)
ustalaniu miejsca pobytu małżonka lub innego członka rodziny cudzoziemca, a także
osoby, z którą cudzoziemca łączą więzi o charakterze rodzinnym.
2.
Jeżeli w wyniku czynności, o których mowa w ust. 1, nie potwierdzono informacji podanych
przez cudzoziemca lub zgromadzone informacje okazały się sprzeczne albo nasuwają wątpliwości
odnośnie ich prawdziwości funkcjonariusze Straży Granicznej mogą dokonać sprawdzenia
lokalu we wskazanym przez cudzoziemca miejscu jego pobytu.
3.
Funkcjonariusze Straży Granicznej dokonujący sprawdzenia lokalu, o którym mowa w ust.
2, mają prawo:
1)
wejścia do lokalu,
2)
żądania okazania rzeczy i przedmiotów należących do cudzoziemca,
3)
żądania udzielenia wyjaśnień
- w celu potwierdzenia pobytu cudzoziemca w sprawdzanym lokalu.
4.
Podczas przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 3, powinien być obecny cudzoziemiec
lub osoba trzecia, jeżeli lokal znajduje się w jej posiadaniu, albo inny dorosły domownik.
Czynności te nie mogą być podejmowane i przeprowadzane w porze nocnej.
5.
Czynności, o których mowa w ust. 3, funkcjonariusze Straży Granicznej przeprowadzają
za zgodą cudzoziemca.
6.
W przypadku gdy cudzoziemiec nie wyrazi zgody na dokonanie sprawdzenia lokalu albo
utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie czynności, o których mowa w ust. 3, uznaje
się, że informacje o faktycznym miejscu pobytu cudzoziemca nie zostały potwierdzone.
7.
Jeżeli dokonanie sprawdzenia lokalu nie jest możliwe z przyczyn niezależnych od cudzoziemca,
funkcjonariusze Straży Granicznej informują o tym fakcie organ prowadzący postępowanie
oraz przekazują mu informacje zgromadzone w toku czynności, o których mowa w ust.
1.
8.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób i tryb przeprowadzania wywiadu środowiskowego, zakres wywiadu oraz miejsce
i czas jego przeprowadzania, a także formę sprawozdania z przeprowadzonego wywiadu,
uwzględniając konieczność zebrania informacji niezbędnych do postępowań prowadzonych
na podstawie ustawy;
2)
tryb sprawdzania lokalu, o którym mowa w ust. 2, dokumenty upoważniające do przeprowadzenia
sprawdzenia, a także sposób dokumentowania tych czynności, uwzględniając konieczność
właściwej organizacji przeprowadzania sprawdzenia lokalu, w tym zawiadomienia cudzoziemca,
oraz uzyskania przez Straż Graniczą informacji o faktycznym miejscu i okolicznościach
pobytu cudzoziemca.
”
;
5)
w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Cudzoziemiec może przekroczyć granicę i przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
jeżeli posiada:
1)
ważny dokument podróży;
2)
ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu i pobytu na tym terytorium,
jeżeli są wymagane;
3)
zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli
zezwolenia takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.
”
;
6)
po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu:
„
Art. 13a.
1.
Cudzoziemcy będący członkami załóg statków morskich przypływających do polskich portów
morskich, przekraczający granicę w celu zejścia na ląd i pobytu w granicach miasta
portowego, posiadający ważny dokument podróży oraz przepustkę wydaną przez komendanta
placówki Straży Granicznej, są zwolnieni z obowiązku posiadania wiz.
2.
Przepustkę wydaje, odmawia jej wydania lub unieważnia komendant placówki Straży Granicznej.
3.
Przepustkę wydaje się cudzoziemcowi na wniosek złożony przez armatora lub kapitana
statku morskiego albo upoważnionego agenta występującego w jego imieniu.
4.
Do wniosku o wydanie przepustki dołącza się listę członków załogi statku morskiego
zawierającą informacje określone w załączniku do Konwencji o ułatwieniu międzynarodowego obrotu morskiego, sporządzonej
w Londynie dnia 9 kwietnia 1965 r. .
5.
W przepustce zamieszcza się:
1)
imię (imiona) i nazwisko członka załogi statku morskiego;
2)
nazwę i numer dokumentu podróży, którym legitymuje się członek załogi statku morskiego;
3)
nazwę statku morskiego;
4)
nazwę portu (stoczni, przystani);
5)
datę wystawienia przepustki oraz okres jej ważności;
6)
odcisk stempla kontrolerskiego i podpis wystawiającego przepustkę;
7)
informację, że przepustka jest ważna tylko z dokumentem podróży i upoważnia jej posiadacza
do przebywania w obrębie miasta portowego.
6.
Przepustkę wydaje się na okres postoju statku morskiego w porcie wskazanym we wniosku
o wydanie przepustki. Przepustka jest wydawana na okres nie dłuższy niż 15 dni.
7.
W przypadku nieprzewidzianego przedłużenia się okresu postoju statku morskiego komendant
placówki Straży Granicznej może, na wniosek armatora lub kapitana statku morskiego
albo upoważnionego agenta występującego w jego imieniu, przedłużyć ważność przepustki
na okres wskazany we wniosku o przedłużenie przepustki, nie dłuższy niż 15 dni.
8.
Odmawia się wydania przepustki, jeżeli zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności,
o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 7-11.
9.
Przepustkę unieważnia się:
1)
w przypadku zatrzymania cudzoziemca poza granicami miasta portowego lub po upływie
okresu, na który przepustka została wydana, lub
2)
gdy zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt
7-11.
10.
Do odmowy wydania przepustki i jej unieważnienia stosuje się odpowiednio przepisy
art. 23.
11.
Wydanie, przedłużenie oraz unieważnienie przepustki rejestruje się w ewidencji prowadzonej
przez komendanta placówki Straży Granicznej.
12.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
wniosku o wydanie lub przedłużenie przepustki oraz wzór przepustki, uwzględniając
dane, o których mowa w ust. 5.
”
;
7)
art. 15 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15.
1.
Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien:
1)
uzasadnić cel i warunki planowanego pobytu;
2)
posiadać oraz okazać na żądanie funkcjonariusza Straży Granicznej:
a)
dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzający
pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przez okres zamierzonego pobytu na tym terytorium - w przypadku wjazdu na podstawie
wizy krajowej,
b)
wystarczające środki utrzymania na czas trwania planowanego pobytu oraz na powrót
do państwa pochodzenia lub na tranzyt albo dokument potwierdzający możliwość uzyskania
takich środków zgodnie z prawem,
c)
zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeżeli
zezwolenia takie są wymagane w przypadku przejazdu tranzytem.
2.
Obowiązek okazania środków utrzymania lub dokumentów potwierdzających możliwość uzyskania
takich środków zgodnie z prawem nie dotyczy cudzoziemców przekraczających granicę:
1)
na podstawie:
a)
umów międzynarodowych, które przewidują zwolnienie cudzoziemca z obowiązku posiadania
tych środków albo obowiązek pokrycia kosztów jego pobytu przez polskie organy państwowe
lub instytucje publiczne,
b)
wizy w celu repatriacji,
c)
wizy w celu wykonywania pracy,
d)
wizy w celu korzystania z ochrony czasowej,
e)
wizy w celu udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu,
f)
karty pobytu,
g)
wizy w celu korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka;
2)
w związku z niesieniem pomocy charytatywnej;
3)
w związku z uczestniczeniem w akcji ratunkowej.
3.
Kontroli dokumentów potwierdzających cel i warunki planowanego pobytu, środków utrzymania
lub dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje funkcjonariusz Straży Granicznej
podczas przekraczania przez cudzoziemca granicy.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość środków utrzymania, które
powinien posiadać cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
na czas trwania planowanego pobytu na tym terytorium oraz na powrót do państwa pochodzenia
lub na tranzyt, dokumenty, które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków
zgodnie z prawem oraz cel i czas trwania planowanego pobytu, jeżeli ze względu na
cel lub czas trwania planowanego pobytu następuje zróżnicowanie wysokości środków.
5.
Określona w rozporządzeniu wysokość środków utrzymania może być zróżnicowana w zależności
od celu lub czasu trwania planowanego pobytu i powinna zapewniać możliwość pokrycia
przez cudzoziemca kosztów zakwaterowania, wyżywienia, tranzytu i powrotu do państwa
pochodzenia. Rodzaj dokumentów określonych w rozporządzeniu powinien zapewniać możliwość
potwierdzenia posiadania przez cudzoziemca środków utrzymania w wymaganej wysokości.
”
;
8)
uchyla się art. 15a;
9)
w art. 16 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Cudzoziemiec może przedstawić jako dokument potwierdzający możliwość uzyskania wystarczających
środków utrzymania zaproszenie, które mogą wystawić:
”
;
10)
w art. 17 w ust. 3:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
zapraszanym jest cudzoziemiec, w przypadku którego zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności,
o których mowa w art. 35 pkt 1,4 lub 6;
”
,
b)
w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
zapraszający nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 16 ust. 1.
”
;
11)
art. 21 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 21.
1.
Cudzoziemcowi odmawia się wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
Dnie posiada ważnych dokumentów lub wizy, o których mowa w art. 13 ust. 1;
2)
nie uiścił opłaty, do której uiszczenia był obowiązany na podstawie art. 13 ust. 2;
3)
nie posiada dokumentu potwierdzającego posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu
przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub
potwierdzającego pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez okres zamierzonego pobytu na tym terytorium;
4)
wykorzystał dopuszczalny czas pobytu na terytorium państw obszaru Schengen przez 3
miesiące w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu, chyba że umowy
międzynarodowe stanowią inaczej;
5)
nie przedstawił dokumentów wystarczających do potwierdzenia celu i warunków planowanego
pobytu;
6)
nie posiada wystarczających środków utrzymania w odniesieniu do długości i celu planowanego
pobytu lub środków na powrót do państwa pochodzenia lub tranzyt albo dokumentu potwierdzającego
możliwość uzyskania takich środków zgodnie z prawem;
7)
posiada podrobiony lub przerobiony dokument podróży, wizę lub inny dokument uprawniający
do wjazdu i pobytu;
8)
dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
9)
dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen, o którym mowa w art.
92 Konwencji Wykonawczej Schengen, do celów odmowy wjazdu;
10)
wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić
zagrożenie dla zdrowia publicznego;
11)
wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić
zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa i porządku
publicznego lub stosunków międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej lub innego państwa
członkowskiego Unii Europejskiej.
2.
Przepisów ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca, który:
1)
posiada zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielone na podstawie art.
53a ust. 2;
2)
posiada wizę jednolitą pobytową upoważniającą tylko do wjazdu i pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11.
3.
Przepisów ust. 1 pkt 1-7 i pkt 9-11 nie stosuje się do cudzoziemca przejeżdżającego
przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tranzytem w przypadkach, o których mowa
w art. 5 ust. 4 lit. a rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ
osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) , zwany dalej „kodeksem granicznym Schengen”.
4.
Przepisów ust. 1 pkt 2 i 3 nie stosuje się do cudzoziemca wjeżdżającego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na okres nieprzekraczający 3 miesięcy.
5.
Okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lub 9, nie mogą stanowić wyłącznej podstawy
odmowy wjazdu cudzoziemcowi, który posiada wizę krajową lub wizę jednolitą pobytową
upoważniającą tylko do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
6.
Okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, nie mogą stanowić wyłącznej podstawy
odmowy wjazdu cudzoziemcowi podróżującemu do innego państwa obszaru Schengen, które
wydało mu wizę krajową, lub posiadającemu wizę jednolitą tranzytową.
7.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wykaz chorób mogących stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, których rozpoznanie
lub podejrzenie wystąpienia może stanowić podstawę odmowy wjazdu cudzoziemca na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
kryteria pozwalające rozpoznać lub podejrzewać wystąpienie chorób mogących stanowić
zagrożenie dla zdrowia publicznego, o których mowa w pkt 1
- uwzględniając tylko choroby epidemiczne określone przez Światową Organizację Zdrowia
oraz inne choroby wysoce zakaźne i szczególnie niebezpieczne, które podlegają zwalczaniu
u obywateli polskich na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach , oraz mając na celu zapewnienie humanitarnego traktowania cudzoziemców i zapobieżenie
zagrożeniu dla zdrowia publicznego w obszarze przejścia granicznego.
”
;
12)
po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu:
„
Art. 21a.
1.
Cudzoziemcowi, który nie spełnia warunków dotyczących wjazdu określonych w ustawie
lub w art. 5 kodeksu granicznego Schengen, komendant placówki Straży Granicznej, po
uzyskaniu zgody Komendanta Głównego Straży Granicznej, może zezwolić na wjazd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na okres pobytu nie dłuższy niż 15 dni, jeżeli wymagają
tego względy humanitarne, interes Rzeczypospolitej Polskiej lub zobowiązania międzynarodowe.
Do wydania zezwolenia i samego zezwolenia nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
2.
O wydaniu zezwolenia Komendant Główny Straży Granicznej informuje Szefa Urzędu do
Spraw Cudzoziemców, a jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym
Schengen do celów odmowy wjazdu, również właściwy organ innego państwa obszaru Schengen,
które dokonało wpisu.
”
;
13)
w art. 24a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Komendant placówki Straży Granicznej jest organem właściwym do podejmowania decyzji
w sprawie odmowy wjazdu zgodnie z art. 13 ust. 2 kodeksu granicznego Schengen.
”
;
14)
art. 24b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 24b.
Do przekraczania przez cudzoziemca granicy w zakresie uregulowanym przepisami kodeksu
granicznego Schengen nie stosuje się przepisów art. 13, art. 14, art. 15 ust. 1-3,
6 i 7 i art. 23-24.
”
;
15)
po art. 24b dodaje się art. 24c w brzmieniu:
„
Art. 24c.
Przepisów rozdziału, z wyjątkiem art. 21 ust. 7, nie stosuje się do przekraczania
granicy przez cudzoziemców w ramach małego ruchu granicznego.
”
;
16)
po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:
„
Rozdział 2a
Przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
Art. 24d.
Cudzoziemcy zamieszkujący w strefie przygranicznej państwa sąsiadującego z Rzecząpospolitą
Polską, przekraczający granicę w celu pobytu w polskiej strefie przygranicznej na
podstawie ważnego zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego,
na zasadach określonych w umowie o małym ruchu granicznym zawartej przez Rzeczpospolitą
Polską z tym państwem, są zwolnieni z obowiązku posiadania wiz.
Art. 24e.
1.
Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego może być wydane
cudzoziemcowi, który spełnia warunki określone w art. 9 rozporządzenia nr 1931/2006.
2.
Jeżeli cudzoziemiec nie spełnia warunków określonych w rozporządzeniu nr 1931/2006, odmawia się mu wydania zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego.
Art. 24f.
1.
Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach
małego ruchu granicznego składa na formularzu wniosek i przedstawia w nim powody częstego
przekraczania granicy w ramach małego ruchu granicznego oraz dołącza:
1)
fotografie wnioskodawcy;
2)
dokumenty potwierdzające posiadanie miejsca stałego zamieszkania w strefie przygranicznej;
3)
dokumenty potwierdzające powody częstego przekraczania granicy.
2.
Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach
małego ruchu granicznego jest obowiązany przedstawić właściwemu organowi ważny dokument
podróży.
3.
W zezwoleniu na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego zamieszcza
się: fotografię, informację o płci posiadacza, dane oraz pouczenie, o których mowa
w art. 7 ust. 3 rozporządzenia nr 1931/2006, serię i numer zezwolenia, nazwę organu wydającego, a także w razie potrzeby informacje,
o których mowa w art. 15 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 1931/2006.
Art. 24g.
1.
Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego cofa się, jeżeli:
1)
zostało wydane z naruszeniem przepisów rozporządzenia nr 1931/2006;
2)
po wydaniu zezwolenia cudzoziemiec przestał spełniać warunki do jego wydania.
2.
W przypadku wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach
małego ruchu granicznego cudzoziemiec zwraca zezwolenie konsulowi, który je wydał.
Art. 24h.
1.
Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydaje, odmawia
jego wydania lub cofa konsul właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.
2.
Decyzja konsula w sprawie wydania lub cofnięcia zezwolenia na przekraczanie granicy
w ramach małego ruchu granicznego jest ostateczna.
Art. 24i.
1.
Zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego unieważnia się,
w drodze decyzji, jeżeli cudzoziemiec, który wjechał na jego podstawie na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej:
1)
przebywa na tym terytorium po upływie okresu pobytu, do którego był uprawniony na
podstawie zezwolenia, lub
2)
przebywa poza strefą przygraniczną, w której zgodnie z zezwoleniem mógł przebywać
- jeżeli zachodzą przeszkody prawne do wydania w tych okolicznościach decyzji o zobowiązaniu
cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub decyzji o wydaleniu.
2.
Decyzję o unieważnieniu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego wydaje komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji,
komendant placówki Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej, który
w wyniku kontroli legalności pobytu cudzoziemca stwierdził okoliczności uzasadniające
unieważnienie tego zezwolenia.
3.
Od decyzji o unieważnieniu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego przysługuje odwołanie do wojewody właściwego ze względu na siedzibę organu,
który wydał decyzję.
Art. 24j.
1.
Komendant placówki Straży Granicznej zatrzymuje zezwolenie na przekraczanie granicy
w ramach małego ruchu granicznego, jeżeli podczas kontroli granicznej stwierdzi, że
zezwolenie to zostało cofnięte lub unieważnione.
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania po zatrzymaniu podczas
kontroli granicznej zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego
oraz wzór zaświadczenia o zatrzymaniu zezwolenia, uwzględniając konieczność uniemożliwienia
korzystania z tego zezwolenia.
Art. 24k.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór formularza wniosku o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego
ruchu granicznego, uwzględniając w szczególności dane, o których mowa w art. 12, w
zakresie niezbędnym do wydania zezwolenia oraz liczbę i wymogi dotyczące dołączanych
do wniosku fotografii;
2)
wzór zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, uwzględniając
wymogi określone w art. 24f ust. 3 i w przepisach art. 7 ust. 3 i art. 15 ust. 4 rozporządzenia nr 1931/2006.
”
;
17)
art. 25-42 otrzymują brzmienie:
„
Art. 25.
1.
Wiza określa:
1)
numer dokumentu podróży cudzoziemca;
2)
miejsce i datę jej wydania;
3)
cel wjazdu i pobytu;
4)
okres ważności wizy, podczas którego może nastąpić pierwszy wjazd na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub państw obszaru Schengen i musi nastąpić ostatni wyjazd z tego terytorium;
5)
okres pobytu, przez który cudzoziemiec może przebywać, w okresie ważności wizy, na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państw obszaru Schengen;
6)
liczbę wjazdów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państw obszaru Schengen
dozwolonych w okresie pobytu.
2.
Wiza może uprawniać do jednego, dwóch lub nieograniczonej liczby wjazdów.
3.
Początek okresu ważności wizy powinien przypadać na okres 3 miesięcy od dnia wydania
wizy.
4.
Wiza może określać inne warunki wjazdu, a także zawierać inne informacje, a w szczególności:
1)
imię i nazwisko cudzoziemca oraz jego fotografię;
2)
miejsce, w którym powinno nastąpić przekroczenie granicy;
3)
liczbę dzieci oraz innych osób towarzyszących cudzoziemcowi, wpisanych do jego dokumentu
podróży.
5.
Wiza może zawierać zakodowany zapis danych i informacji, o których mowa w ust. 1 i
4.
Art. 26.
1.
Wizę wydaje się jako wizę:
1)
jednolitą: pobytową lub tranzytową;
2)
krajową.
2.
Wiza jednolita pobytowa uprawnia do jednego lub większej liczby wjazdów, pod warunkiem,
że ani długość ciągłego pobytu, ani całkowita długość kolejnych pobytów na terytorium
państw obszaru Schengen nie przekraczają 3 miesięcy w ciągu każdego okresu 6 miesięcy
liczonego od dnia pierwszego wjazdu na to terytorium.
3.
Wiza jednolita tranzytowa uprawnia do:
1)
przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen
w drodze na terytorium innego państwa niż państwa obszaru Schengen, pod warunkiem
że tranzyt nie przekracza 5 dni;
2)
pobytu w strefie tranzytowej lotniska międzynarodowego.
4.
Wiza krajowa uprawnia do wjazdu i ciągłego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających łącznie dłużej niż 3 miesiące
i nieprzekraczających łącznie roku w okresie ważności wizy.
5.
Okres pobytu na podstawie wizy jednolitej pobytowej lub wizy krajowej ustala się w
granicach określonych w ust. 2 lub 4 odpowiednio do celu pobytu wskazanego przez cudzoziemca.
6.
Na wniosek cudzoziemca może być wydana wiza krajowa, która przez okres 3 miesięcy,
licząc od pierwszego dnia jej ważności, uprawnia do wjazdu i pobytu także jako wiza
jednolita pobytowa, jeżeli nie zachodzą przesłanki odmowy wydania wizy krajowej oraz
wizy jednolitej pobytowej.
7.
Okres ważności wizy jednolitej pobytowej lub wizy krajowej nie może przekroczyć 5
lat.
Art. 27.
1.
Wiza jednolita może być wydana cudzoziemcowi, który spełnia warunki określone w art.
5 ust. 1 lit. a i c-e kodeksu granicznego Schengen.
2.
Wiza jednolita o ograniczonej ważności terytorialnej upoważniająca do wjazdu i pobytu
tylko na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być wydana cudzoziemcowi:
1)
który nie spełnia warunków wjazdu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c-e kodeksu
granicznego Schengen,
2)
który wykorzystał dopuszczalny czas pobytu na terytorium państw obszaru Schengen przez
3 miesiące w ciągu każdego okresu 6 miesięcy liczonego od dnia pierwszego wjazdu,
3)
ze względu na wyjątkową pilność sprawy, w szczególności uzasadnioną względami humanitarnymi,
zobowiązaniami międzynarodowymi lub interesem Rzeczypospolitej Polskiej, gdy centralny
organ wizowy innego państwa obszaru Schengen zajął negatywne stanowisko w toku konsultacji,
o których mowa w art. 39 ust. 2 pkt 2, lub konsul odstąpił od przeprowadzenia konsultacji
- pod warunkiem, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające odmowę wydania wizy krajowej;
warunek ten nie dotyczy wydania wizy w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11.
3.
Wiza jednolita o ograniczonej ważności terytorialnej upoważniająca cudzoziemca do
wjazdu i pobytu tylko na terytorium niektórych państw obszaru Schengen może być wydana,
gdy dokument podróży cudzoziemca jest uznawany tylko na terytorium tych państw.
Art. 28.
1.
Wiza jednolita pobytowa lub wiza krajowa mogą być wydane w celu:
1)
turystycznym;
2)
odwiedzin;
3)
udziału w imprezach sportowych;
4)
prowadzenia działalności gospodarczej;
5)
prowadzenia działalności kulturalnej lub udziału w konferencjach międzynarodowych;
6)
wykonywania zadań służbowych przez przedstawicieli organu państwa obcego oraz organizacji
międzynarodowej;
7)
wykonywania pracy;
8)
odbycia studiów pierwszego stopnia, studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów
magisterskich albo studiów trzeciego stopnia;
9)
naukowym, szkoleniowym, dydaktycznym, innym niż cel, o którym mowa w pkt 8;
10)
korzystania z ochrony czasowej;
11)
przyjazdu ze względów humanitarnych, ze względu na interes państwa lub zobowiązania
międzynarodowe;
12)
dołączenia do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej lub przebywania z nim;
13)
udziału w programie wymiany kulturalnej lub edukacyjnej albo programie pomocy humanitarnej
lub programie wakacyjnej pracy studentów;
14)
innym niż określony w pkt 1-13 oraz ust. 2 i 3.
2.
Wiza może być wydana także jako wiza:
1)
dyplomatyczna;
2)
służbowa;
3)
kurierska.
3.
Wiza w celu:
1)
udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu,
2)
o którym mowa w art. 43 ust. 4, art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3,
3)
przesiedlenia się jako członek najbliższej rodziny repatrianta,
4)
realizacji zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie
się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,
5)
korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka,
6)
repatriacji
- może być wydana tylko jako wiza krajowa.
Art. 29.
1.
Wiza w celu wykonywania pracy może być wydana cudzoziemcowi, który przedstawi przyrzeczenie
wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie
pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie
na pracę nie jest wymagane.
2.
Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu, który odpowiada okresowi
wskazanemu w przyrzeczeniu lub oświadczeniu, nie dłuższy niż określony w art. 26 ust.
2 lub 4.
3.
Cudzoziemcowi, który zamierza wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pracę
zależną od rytmu pór roku przez czas określony, wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje
się na okres pobytu, który odpowiada okresowi wskazanemu w przyrzeczeniu wydania zezwolenia
na pracę lub pisemnym oświadczeniu pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi
wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane, nie dłużej jednak
niż na 6 miesięcy w okresie 12 miesięcy liczonych od dnia pierwszego wjazdu.
Art. 30.
Wizę dyplomatyczną wydaje się szefowi i członkowi personelu misji dyplomatycznej,
kierownikowi urzędu konsularnego i członkowi personelu konsularnego państwa obcego
oraz innej osobie zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych
zwyczajów międzynarodowych, a także członkom ich rodzin.
Art. 31.
Wizę służbową wydaje się członkowi personelu administracyjnego i technicznego, członkowi
personelu służby misji dyplomatycznej, pracownikowi konsularnemu, członkowi personelu
służby urzędu konsularnego, innej osobie skierowanej do pracy w Rzeczypospolitej Polskiej
oraz przyjeżdżającej służbowo zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie
ustalonych zwyczajów międzynarodowych, a także członkom ich rodzin.
Art. 32.
Wizę dyplomatyczną i służbową wydaje się na okres pełnienia funkcji, z którą jest
związane uprawnienie do uzyskania tego rodzaju wizy.
Art. 33.
Wizę kurierską wydaje się kurierowi dyplomatycznemu.
Art. 34.
1.
Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy jednolitej, jeżeli jego dane znajdują się w
wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany,
lub cudzoziemiec nie spełnia warunków wjazdu, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit.
a i c-e kodeksu granicznego Schengen.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wiz jednolitych o ograniczonej ważności terytorialnej.
Art. 35.
Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy krajowej, jeżeli:
1)
jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany;
2)
nie posiada wystarczających środków utrzymania na czas trwania planowanego pobytu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela
kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ważnego przez okres zamierzonego
pobytu cudzoziemca na tym terytorium;
4)
zachodzi obawa, że wydanie wizy mogłoby spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa
państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo naruszyć interes Rzeczypospolitej
Polskiej;
5)
okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca upływa wcześniej niż 3 miesiące przed
upływem okresu ważności wnioskowanej wizy;
6)
w postępowaniu o wydanie wizy:
a)
złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe
lub fałszywe informacje,
b)
zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub
przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;
7)
nie uzasadnił celu lub warunków planowanego pobytu.
Art. 36.
1.
Wizę wydaje lub odmawia jej wydania konsul. Wizę w celu wykonywania pracy wydaje lub
odmawia jej wydania konsul właściwy ze względu na państwo stałego zamieszkania cudzoziemca.
2.
Jeżeli cudzoziemiec legalnie przebywa na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, wizę w celu wykonywania
pracy może mu wydać inny konsul niż wskazany w ust. 1 zdanie drugie.
3.
Wizę dyplomatyczną, służbową i kurierską wydają lub odmawiają jej wydania:
1)
minister właściwy do spraw zagranicznych;
2)
konsul.
4.
Wizę dyplomatyczną i służbową wydaje minister właściwy do spraw zagranicznych na podstawie
noty ministerstwa spraw zagranicznych państwa obcego lub jego misji dyplomatycznej,
a konsul - dodatkowo na podstawie wniosku o wydanie wizy.
5.
Decyzja wydana przez konsula jest ostateczna.
6.
Konsul jest obowiązany uzasadnić ustnie odmowę wydania wizy, o której mowa w art.
28 ust. 1 pkt 12, może jednak odstąpić od uzasadnienia w całości lub w części, jeżeli
wymagają tego względy bezpieczeństwa państwa.
Art. 37.
1.
Komendant placówki Straży Granicznej może wydać wizę jednolitą na zasadach określonych
w rozporządzeniu Rady (WE) nr 415/2003 z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie wydawania
wiz na granicy, w tym wydawania takich wiz marynarzom podróżującym tranzytem .
2.
Postępowanie w sprawie wydania wizy na granicy może być ograniczone do czynności,
o których mowa w art. 24.
3.
Komendant placówki Straży Granicznej odnotowuje wydanie decyzji o odmowie wydania
wizy na granicy w dokumencie podróży cudzoziemca.
4.
Decyzja wydana przez komendanta placówki Straży Granicznej jest ostateczna.
5.
Komendant Główny Straży Granicznej:
1)
informuje właściwe organy innych państw obszaru Schengen o wydaniu na granicy wizy
jednolitej o ograniczonej ważności terytorialnej;
2)
gromadzi informacje o wizach o ograniczonej ważności terytorialnej wydanych na granicy
przez organy innych państw obszaru Schengen, upoważniających do wjazdu na terytorium
tych państw.
Art. 38.
1.
Cudzoziemiec ubiegający się o wydanie wizy składa na formularzu wniosek, który zawiera:
1)
dane osobowe cudzoziemca oraz dane objętych wnioskiem dzieci i innych osób wpisanych
do dokumentu podróży cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do wydania wizy;
2)
cechy dokumentu podróży cudzoziemca;
3)
informację o podróżach i pobytach zagranicznych w okresie ostatnich 5 lat;
4)
wskazanie i uzasadnienie celu pobytu.
2.
Do wniosku dołącza się fotografie osób objętych wnioskiem oraz dokumenty potwierdzające:
1)
okoliczności podane we wniosku;
2)
pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium państw obszaru Schengen
w wysokości co najmniej 30 000 euro przez okres zamierzonego pobytu na tym terytorium
- w przypadku wniosku o wydanie wizy jednolitej pobytowej;
3)
posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub pokrycie przez ubezpieczyciela
kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres zamierzonego
pobytu na tym terytorium - w przypadku wniosku o wydanie wizy krajowej.
3.
Komendant placówki Straży Granicznej w przypadku, o którym mowa w art. 37 ust. 1,
może zwolnić cudzoziemca od obowiązku dołączenia fotografii.
Art. 39.
1.
Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na
podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen wymaga uzyskania zgody Szefa
Urzędu do Spraw Cudzoziemców działającego jako centralny organ wizowy.
2.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie
wizy jednolitej:
1)
w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych Instrukcji Konsularnych dla
misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz. Urz. UE C 326 z
22.12.2005, str. 1), zwanych dalej „Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi”, z:
a)
Komendantem Głównym Straży Granicznej,
b)
Komendantem Głównym Policji,
c)
Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d)
Szefem Agencji Wywiadu,
e)
ministrem właściwym do spraw zagranicznych;
2)
w przypadkach określonych w załączniku 5B lub 5C do Wspólnych Instrukcji Konsularnych,
z centralnymi organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.
3.
Jeżeli wydanie wizy przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen wymaga zgody
centralnego organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
działający jako centralny organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia zgody z organami,
o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4.
Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania
wniosku o konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej.
Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.
5.
Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie
zgody na wydanie wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych
przypadkach do 80 dni.
6.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy
jednolitej lub braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku
w tej sprawie. Termin ten ulega przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania
opinii, o którym mowa w ust. 5, lub przekazania stanowiska przez centralne organy
wizowe innych państw obszaru Schengen, o czym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia
konsula.
7.
Przepisu ust. 5 i 6 w zakresie dotyczącym terminów nie stosuje się, gdy inne terminy
wynikają z umów międzynarodowych o ułatwieniach wizowych zawartych przez Unię Europejską.
8.
Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie
zgody na wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się
za wyrażenie zgody.
9.
Wiza wydawana na granicy przez komendanta placówki Straży Granicznej nie wymaga zgody
Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
Art. 40.
1.
Przed wydaniem wizy jednolitej, do której nie stosuje się art. 17 ust. 2 Konwencji
Wykonawczej Schengen, lub wizy krajowej, organ właściwy do jej wydania może zwrócić
się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy
wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 34 lub art. 35 pkt
1-4, 6 i 7.
2.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców przekazuje informacje, czy wobec cudzoziemca zachodzą
okoliczności, o których mowa w art. 34 lub art. 35 pkt 1-4, 6 i 7, po konsultacji
z organami, o których mowa w art. 39 ust. 2 pkt 1.
3.
Przepisy art. 39 ust. 4-8 stosuje się odpowiednio.
Art. 41.
1.
Wizę krajową zamieszcza się w dokumencie podróży lub w polskim dokumencie tożsamości
cudzoziemca, a w przypadku szczególnym, uzasadnionym interesem cudzoziemca, na osobnym
blankiecie wizowym.
2.
Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
wizy krajowej, w przypadku wymiany dokumentu podróży albo polskiego dokumentu tożsamości
cudzoziemca, wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, na jego wniosek,
zamieszcza wizę w nowym dokumencie.
3.
Organ, który wydał cudzoziemcowi wizę krajową, może, z urzędu lub na wniosek cudzoziemca,
sprostować w niej błędy pisarskie i oczywiste omyłki.
4.
Jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, błędy pisarskie
i oczywiste omyłki w wizie krajowej wydanej cudzoziemcowi przez konsula prostuje wojewoda
właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
5.
Organ, który sprostował błędy pisarskie i oczywiste omyłki w wizie krajowej wydanej
cudzoziemcowi, zamieszcza w dokumencie podróży lub polskim dokumencie tożsamości cudzoziemca
nową wizę prawidłowo wypełnioną i anuluje wizę wydaną poprzednio.
Art. 42.
1.
Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można przedłużyć
wizę jednolitą pobytową lub wizę krajową, jeżeli są spełnione łącznie następujące
warunki:
1)
przemawia za tym ważny interes zawodowy lub osobisty cudzoziemca albo względy humanitarne;
2)
zdarzenia, które są przyczyną ubiegania się o przedłużenie wizy, wystąpiły niezależnie
od woli cudzoziemca i nie były możliwe do przewidzenia w chwili wydania wizy;
3)
okoliczności sprawy nie wskazują, że cel pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej będzie inny niż deklarowany;
4)
nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 34 lub w art. 35 pkt 1-6.
2.
Okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie przedłużonej wizy
nie może przekraczać okresu pobytu przewidzianego dla danego typu wizy.
3.
Cudzoziemcowi przebywającemu w szpitalu, którego stan zdrowia wyklucza przewiezienie
lub wyjazd do innego państwa, wizę przedłuża się do dnia, w którym stan jego zdrowia
pozwoli na opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Organ właściwy do przedłużenia wizy może powołać biegłego lekarza w celu wydania opinii
w sprawie, o której mowa w ust. 3.
5.
Wizę przedłuża się jednokrotnie z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 3. Przedłużenia
wizy dokonuje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca przez zamieszczenie
naklejki wizowej w dokumencie podróży cudzoziemca.
6.
Przedłużenie lub odmowa przedłużenia wizy następuje w drodze decyzji.
7.
0 przedłużeniu wizy jednolitej pobytowej wydanej przez organ innego państwa obszaru
Schengen wojewoda informuje właściwy organ tego państwa.
”
;
18)
uchyla się art. 42a;
19)
art. 43-45 otrzymują brzmienie:
„
Art. 43.
1.
Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni
przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej lub co najmniej
14 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krajowej.
2.
Do wniosku o przedłużenie wizy stosuje się odpowiednio art. 38.
3.
Wojewoda powinien przedłużyć wizę albo odmówić jej przedłużenia przed upływem okresu
pobytu oznaczonego w wizie, jeżeli wniosek o jej przedłużenie został złożony w terminie,
o którym mowa w ust. 1.
4.
Wojewoda wydaje cudzoziemcowi, który złożył wniosek w terminach określonych w ust.
1, wizę krajową na okres postępowania w sprawie przedłużenia wizy i anuluje ją po
wydaniu decyzji ostatecznej w tej sprawie.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się w razie zawieszenia postępowania w sprawie przedłużenia
wizy na wniosek strony.
Art. 44.
1.
Wizę krajową unieważnia się, jeżeli:
1)
dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
2)
wjazd lub pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić
zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i
porządku publicznego lub naruszać interes Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca upływa wcześniej niż 3 miesiące przed
upływem okresu ważności posiadanej przez niego wizy;
4)
cudzoziemiec w postępowaniu o wydanie wizy:
a)
złożył wniosek zawierający lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe
dane osobowe lub fałszywe informacje,
b)
zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub
przerobił dokument, lub takiego dokumentu jako autentycznego używał.
2.
Wizę krajową można unieważnić, jeżeli cudzoziemiec nie przedstawił wystarczających
dokumentów potwierdzających zamierzony cel i warunki planowanego pobytu.
3.
Do unieważniania wizy jednolitej stosuje się przepisy załącznika V do kodeksu granicznego Schengen oraz decyzji Komitetu Wykonawczego z
dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie wspólnych zasad anulowania, unieważniania lub skracania
okresu ważności wizy jednolitej .
4.
Postępowanie w sprawie unieważnienia wizy może być ograniczone do czynności, o których
mowa w art. 24.
5.
Decyzję o unieważnieniu wizy wydaje komendant placówki Straży Granicznej lub komendant
oddziału Straży Granicznej.
6.
Od decyzji komendanta placówki Straży Granicznej lub komendanta oddziału Straży Granicznej
o unieważnieniu wizy przysługuje odwołanie do Komendanta Głównego Straży Granicznej.
7.
Decyzji o unieważnieniu wizy nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
8.
Wydanie decyzji o unieważnieniu wizy odnotowuje się w dokumencie podróży cudzoziemca.
9.
Komendant Główny Straży Granicznej informuje o unieważnieniu wizy jednolitej wydanej
przez organ innego państwa obszaru Schengen właściwy organ tego państwa, podając przyczynę
unieważnienia.
Art. 45.
1.
Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem
okresu pobytu oznaczonego w wizie oraz przed upływem okresu ważności wizy, chyba że
posiada ważny dokument uprawniający do pobytu na tym terytorium.
2.
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy
międzynarodowej o zniesieniu obowiązku wizowego lub jednostronnego zniesienia obowiązku
wizowego, lub wobec którego stosuje się częściowe lub całkowite zniesienie obowiązku
wizowego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa
trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych,
oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu , jest obowiązany opuścić to terytorium przed upływem terminu przewidzianego w umowie
międzynarodowej, w jednostronnym zniesieniu obowiązku wizowego lub w rozporządzeniu,
chyba że posiada ważny dokument uprawniający do pobytu na tym terytorium.
3.
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ruchu bezwizowym
na podstawie umowy międzynarodowej o zniesieniu obowiązku wizowego lub w związku z
jednostronnym zniesieniem przez Rzeczpospolitą Polską obowiązku wizowego jest obowiązany
opuścić to terytorium po upływie okresu pobytu, na który wjechał na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, nie później niż po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie wypowiedzenia
umowy lub przywrócenia obowiązku wizowego.
4.
Jeżeli wejście w życie wypowiedzenia umowy o całkowitym lub częściowym zniesieniu
obowiązku wizowego lub przywrócenie obowiązku wizowego nastąpiło przed ogłoszeniem
o tym w formie prawem przewidzianej, termin, o którym mowa w ust. 3, liczy się od
dnia tego ogłoszenia.
”
;
20)
uchyla się art. 45a i art. 45b;
21)
art. 46-48 otrzymują brzmienie:
„
Art. 46.
Minister właściwy do spraw zagranicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
dokumenty potwierdzające pełnienie funkcji szefów i członków personelu misji dyplomatycznych,
kierowników urzędów konsularnych i członków personelu konsularnego państw obcych oraz
innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych
zwyczajów międzynarodowych, a także status członków ich rodzin,
2)
wzory dokumentów, o których mowa w pkt 1,
3)
oznaczenie wiz wydawanych osobom, o których mowa w pkt 1
- uwzględniając obowiązujące w tym zakresie umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje
międzynarodowe.
Art. 47.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
oznaczenie wiz, z wyłączeniem wiz wydawanych szefom i członkom personelu misji dyplomatycznych,
kierownikom urzędów konsularnych i członkom personelu konsularnego państw obcych oraz
innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych
zwyczajów międzynarodowych oraz członkom ich rodzin, uwzględniając typy wiz, o których
mowa w art. 26, i cele wydania wizy określone w art. 28;
2)
wzór wizy krajowej, uwzględniając zakres danych, które powinny być w niej zawarte,
określony w art. 25 ust. 1-4;
3)
wzór blankietu wizowego, o którym mowa w art. 41 ust. 1;
4)
wzory formularzy wniosków o wydanie wizy lub jej przedłużenie, uwzględniając w szczególności
dane, o których mowa w art. 12 i art. 38 ust. 1, oraz liczbę fotografii i wymogi dotyczące
fotografii dołączanych do wniosków;
5)
sposób odnotowywania przyjęcia wniosku wizowego;
6)
sposób przekazywania przez konsula Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców danych zawartych
we wniosku o wydanie wizy w celu przeprowadzenia konsultacji, o których mowa w art.
39, lub przekazania informacji, o których mowa w art. 40;
7)
sposób zamieszczania wizy krajowej w dokumencie podróży oraz anulowania wizy krajowej
wydawanej w toku postępowań: o przedłużenie wizy, wydanie zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego WE;
8)
sposób odnotowywania przez komendanta placówki Straży Granicznej lub komendanta oddziału
Straży Granicznej wydania decyzji o odmowie wydania wizy lub unieważnieniu wizy w
dokumencie podróży.
2.
Sposób odnotowywania przyjęcia wniosku wizowego, zamieszczania wizy krajowej w dokumencie
podróży, anulowania wizy krajowej, odnotowywania wydania decyzji o odmowie wydania
wizy lub unieważnieniu wizy powinien zapewniać możliwość kontroli wykonania tych czynności.
3.
Sposób przekazywania przez konsula Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców danych, o
których mowa w ust. 1 pkt 6, powinien zapewniać sprawne przeprowadzenie konsultacji,
przekazywania informacji oraz bezpieczne przekazywanie danych.
4.
W przypadku zmiany wzoru wizy w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, można określić
termin ważności wiz wydanych na blankietach dotychczasowego wzoru oraz termin, do
którego mogą być stosowane blankiety dotychczasowego wzoru.
Art. 48.
W zakresie nieuregulowanym przepisami niniejszego rozdziału stosuje się przepisy Wspólnych
Instrukcji Konsularnych.
”
;
22)
uchyla się art. 49-52;
23)
w art. 53:
a)
w ust. 1 w pkt 18 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 19 w brzmieniu:
„
19)
posiada uprawnienie do wykonywania pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na
zasadach określonych w aktach prawnych wydanych przez organy powołane na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją,
podpisanego w Ankarze dnia 12 września 1963 r.
”
,
b)
w ust. 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2, lub na podstawie
wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, chyba że cudzoziemiec ubiega
się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie ust. 1
pkt 15;
”
,
c)
w ust. 8 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wykonującego pracę lub działalność gospodarczą we własnym imieniu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, chyba że cudzoziemiec ubiega się o wydanie kolejnego zezwolenia na podstawie
ust. 1 pkt 16.
”
;
24)
w art. 53a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który przebywa
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie, jeżeli:
1)
przepisy prawa polskiego wymagają od cudzoziemca osobistego stawiennictwa przed polskim
organem władzy publicznej;
2)
wyjątkowa sytuacja osobista wymaga obecności cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
3)
wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi stwierdza,
że cudzoziemiec jest prawdopodobnie ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu decyzji ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi .
”
;
25)
w art. 53b:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Cudzoziemiec, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13, 14, 16-18 oraz w
art. 53a ust. 1, jest obowiązany posiadać:
1)
ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2)
stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania
siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu w przypadkach, o których
mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13 i 14 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. b
oraz pkt 2 i 4;
3)
wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu w przypadkach,
o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przepisu ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7:
1)
członka rodziny cudzoziemca posiadającego status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,
gdy wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony został złożony
przed upływem 6 miesięcy od dnia uzyskania statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;
2)
małoletniego dziecka cudzoziemca, który pozostaje w związku małżeńskim z obywatelem
polskim i posiada zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone na podstawie
art. 53 ust. 1 pkt 6 lub zezwolenie na osiedlenie się udzielone w związku z pozostawaniem
w związku małżeńskim z obywatelem polskim.
”
,
c)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„
5a.
Uważa się, że koszty zamieszkania, o których mowa w ust. 5, obejmują co najmniej wysokość
stałych opłat związanych z eksploatacją zajmowanego lokalu w rozliczeniu na liczbę
osób zamieszkujących w tym lokalu, a ponadto opłaty za dostawy do lokalu energii,
gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych.
”
,
d)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych, ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego oraz ministrem
właściwym do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, minimalne kwoty, jakie
powinni posiadać cudzoziemcy, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18, na pokrycie
kosztów utrzymania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powrotu oraz dokumenty,
które mogą potwierdzić możliwość uzyskania takich środków zgodnie z prawem. Wysokości
kwot określone w rozporządzeniu powinny umożliwiać pokrycie kosztów utrzymania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemca i członków rodziny pozostających
na jego utrzymaniu, bez konieczności korzystania z pomocy społecznej na podstawie
ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
”
;
26)
po art. 53b dodaje się art. 53c w brzmieniu:
„
Art. 53c.
W postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony obywatelowi
Republiki Tureckiej, w związku z prowadzeniem lub zamiarem prowadzenia działalności
gospodarczej na własny rachunek na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie
w Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględnia się przepis art. 41 ust. 1 Protokołu dodatkowego do Układu ustanawiającego stowarzyszenie między
Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją (Dz. Urz. WE L 293 z 29.12.1972, str. 4; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.
11, t. 11, str. 43).
”
;
27)
w art. 54 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
w związku z udzieleniem ochrony uzupełniającej;
”
;
28)
w art. 56 w ust. 2:
a)
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53a ust. 1 pkt 1, na okres trwania nauki lub szkolenia
zawodowego, nie dłużej jednak niż na okres roku;
”
,
b)
po pkt 6 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„
7)
cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53a ust. 2, na okres niezbędny do realizacji celu,
w którym zostało wydane, lub do podjęcia decyzji o współpracy z organem właściwym
do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi, nie dłuższy niż 3
miesiące.
”
;
29)
w art. 57:
a)
w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:
„
8a)
nie zwrócił kosztów wydalenia, które zostały sfinansowane z budżetu państwa;
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
wizy, o której mowa w art. 29 ust. 3, odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony, jeżeli podstawą ubiegania się o zezwolenie są okoliczności, o których
mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1 lub 2.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi:
1)
małżonkowi obywatela polskiego lub osoby posiadającej zezwolenie na osiedlenie się
lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby którakolwiek z przyczyn, o których
mowa w ust. 1 pkt 3 i 7-9;
2)
o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7 i 13, oraz członkowi rodziny cudzoziemca, o którym
mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o
której mowa w ust. 1 pkt 7, gdy cudzoziemiec ubiega się o wydanie kolejnego zezwolenia;
3)
o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 8 i 12, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby
przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 9;
4)
o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 15, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna,
o której mowa w ust. 1 pkt 7 lub 9;
5)
ubiegającemu się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony ze względu
na okoliczności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, czasowo oddelegowanemu w celu
świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez pracodawcę, mającego
siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, uprawnionemu do przebywania i zatrudnienia
na terytorium tego państwa, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której
mowa w ust. 1 pkt 9;
6)
który osiągnął pełnoletność w czasie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
i złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w ciągu
roku od dnia osiągnięcia pełnoletności, gdy przemawia za tym szczególnie ważny interes
cudzoziemca, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której mowa w ust.
1 pkt 9.
”
,
d)
uchyla się ust. 4 i 5,
e)
po ust. 7 dodaje się ust. 8 i 9 w brzmieniu:
„
8.
Przepisów ust. 1 pkt 1-4 i 8-9 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 19. 9.
Przepisów ust. 1 pkt 1, 2 i 3-9 oraz ust. 2-7 nie stosuje się do cudzoziemca ubiegającego
się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53a
ust. 2.
”
;
30)
w art. 58:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 lub 3-9;”, -
-uchyla się pkt 3,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stosuje się odpowiednio
art. 57 ust. 3, 8 i 9.
”
;
31)
w art. 60:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7,
udziela się na wniosek cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, o którym mowa w art. 54, z tym że do udzielenia zezwolenia małoletniemu
dziecku, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 i 4, jest wymagana zgoda osób, które
sprawują nad nim władzę rodzicielską.
”
,
b)
w ust. 5a:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec przebywa lub zamierza przebywać, w przypadku cudzoziemca, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 13 i 14 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1, 2 i 4;”, -
-w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:„
4)
zgodę osób, które sprawują władzę rodzicielską nad małoletnim cudzoziemcem ubiegającym się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.”;
32)
w art. 61:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem cudzoziemca
przebywającego na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt
11, lub cudzoziemca ubiegającego się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony na podstawie art. 53a ust. 2, jest obowiązany złożyć wniosek o udzielenie
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem okresu
pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub przed upływem terminu ważności poprzedniego
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
”
,
b)
w ust. 1a pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej
pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2, z wyłączeniem przypadku ubiegania się
o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust.
1 pkt 15,
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Jeżeli wniosek został złożony w terminie określonym w ust. 1, wojewoda wydaje cudzoziemcowi
wizę krajową na okres postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony i anuluje ją po wydaniu decyzji ostatecznej w tej sprawie.
”
;
33)
w art. 62:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydaje wojewoda
właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, a w przypadku cudzoziemca przebywającego
za granicą - wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca.
”
,
b)
ust. 3-7 otrzymują brzmienie:
„
3.
Przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony właściwy
wojewoda jest obowiązany zwrócić się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta
wojewódzkiego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby
także do konsula właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania cudzoziemca
za granicą lub do innych organów, z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wjazd
i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla
obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.
4.
W przypadku innym niż wydanie decyzji o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, wojewoda informuje Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o złożeniu
przez cudzoziemca wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony
i sposobie załatwienia sprawy.
5.
Organy, o których mowa w ust. 3, są obowiązane, w terminie 30 dni, a w przypadku,
o którym mowa w art. 53a ust. 2, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, przekazać
informacje, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego.
6.
Jeżeli organy, o których mowa w ust. 3, nie przekażą informacji w terminach, o których
mowa w ust. 5, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony.
7.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin 30-dniowy, o którym mowa w ust. 5,
może być przedłużony do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do przekazania informacji
zawiadamia wojewodę.
”
,
c)
ust. 7b otrzymuje brzmienie:
„
7b.
Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy
wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny do udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony określone w art. 57 ust. 5a, wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art.
25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.
”
,
d)
ust. 8a otrzymuje brzmienie:
„
8a.
Wojewoda jest obowiązany ustalić, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony, w przypadku gdy państwo obszaru Schengen zasięga
opinii na podstawie art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen.
”
,
e)
po ust. 8a dodaje się ust. 8b w brzmieniu:
„
8b.
W postępowaniu w sprawie udzielenia lub cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, przy wykonaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności, o których
mowa w art. 57 ust. 1 pkt 6, nie stosuje się art. 79 Kodeksu postępowania administracyjnego.
”
,
f)
w ust. 9 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2)
komendanta oddziału Straży Granicznej i komendanta wojewódzkiego Policji o cofnięciu
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;
3)
właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji,
o:
a)
udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku, o którym mowa
w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen,
b)
braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku,
o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen.
”
;
34)
w art. 64 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany
udzielonej na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 1a lub ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu
cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przez okres 5 lat w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;
”
;
35)
w art. 65:
a)
w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej
pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony, udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7 lub art. 53a ust. 1
pkt 1 lit. a lub ust. 2;
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Uważa się, że koszty zamieszkania, o których mowa w ust. 3, obejmują co najmniej wysokość
stałych opłat związanych z eksploatacją zajmowanego lokalu w rozliczeniu na liczbę
osób zamieszkujących w tym lokalu, a ponadto opłaty za dostawy do lokalu energii,
gazu, wody oraz odbiór ścieków, odpadów i nieczystości ciekłych
”
,
c)
w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, wizy pobytowej
wydanej w celu podjęcia lub kontynuowania nauki lub zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7 lub art. 53a ust.
1 pkt 1 lit. a lub ust. 2;
”
,
d)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Do okresu pobytu, o którym mowa w ust. 1, zalicza się połowę okresu pobytu cudzoziemca
na podstawie wizy udzielonej w związku z odbywaniem studiów lub szkolenia zawodowego
lub na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego w związku
z okolicznościami, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16 lub w art. 53a ust. 1 pkt
1 lit. b.
”
;
36)
w art. 66 w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
„
8)
nie zwrócił kosztów wydalenia, które zostały sfinansowane z budżetu państwa.
”
;
37)
w art. 68:
a)
w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
wniosek o udzielenie tego zezwolenia lub dołączone do niego dokumenty zawierały nieprawdziwe
dane osobowe lub fałszywe informacje;
”
,
b)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
W decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się w przypadkach, o których mowa w
ust. 1 pkt 1-3, orzeka się o wydaleniu cudzoziemca.
3.
Do postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się, w części dotyczącej
orzeczenia o wydaleniu cudzoziemca, stosuje się przepisy o postępowaniu w sprawie
wydalenia.
”
;
38)
w art. 69 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
W decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE w przypadkach,
o których mowa w ust. 1 pkt 2, orzeka się o wydaleniu cudzoziemca.
4.
Do postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
WE, w części dotyczącej orzeczenia o wydaleniu cudzoziemca, stosuje się przepisy o
postępowaniu w sprawie wydalenia z wyłączeniem art. 90 ust. 2.
”
;
39)
w art. 71 w ust. 5 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym przebywa lub zamierza przebywać,
w przypadku ubiegania się o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się na podstawie art.
64 ust. 1 pkt 3 lub o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.
”
;
40)
w art. 71a:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego WE złożony przez cudzoziemca:
1)
przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a)
nielegalnie,
b)
na podstawie wizy jednolitej pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11,
c)
na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego na podstawie
art. 53a ust. 2,
d)
o którym mowa w art. 110,
2)
przebywającego za granicą
- pozostawia się bez rozpoznania.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE złożony przez
cudzoziemca, o którym mowa w art. 65 ust. 2 pkt 1-4, lub cudzoziemca przebywającego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7 lub na podstawie
art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a, pozostawia się bez rozpoznania.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wojewoda wydaje cudzoziemcowi, który złożył wniosek w czasie zgodnego z prawem pobytu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wizę krajową na okres postępowania w sprawie
udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub na pobyt rezydenta długoterminowego WE
i anuluje ją po wydaniu decyzji ostatecznej w tej sprawie.
”
;
41)
w art. 71b:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt
rezydenta długoterminowego WE wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu
cudzoziemca.
”
,
b)
ust. 6a otrzymuje brzmienie:
„
6a.
Jeżeli dane cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy
wjazdu, a zachodzą poważne przyczyny do udzielenia zezwolenia na osiedlenie się określone
w art. 66 ust. 2, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
WE wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen,
za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.
”
,
c)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
„
7a.
W postępowaniu w sprawie udzielenia lub cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się, przy
wykonaniu czynności mających na celu ustalenie okoliczności, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 6 lub w art. 68 ust. 1 pkt 2, nie stosuje się art. 79 Kodeksu postępowania
administracyjnego.
”
,
d)
ust. 9 i 10 otrzymują brzmienie:
„
9.
W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej Schengen, wojewoda
informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego
Policji, o wydaniu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta
długoterminowego WE.
10.
W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej Schengen, wojewoda
informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego
Policji, o braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia
na pobyt rezydenta długoterminowego WE.
”
;
42)
w art. 85 w ust. 2:
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
środków utrzymania na czas trwania planowanego pobytu oraz na powrót do państwa pochodzenia
lub na tranzyt albo dokumentu potwierdzającego możliwość uzyskania takich środków
zgodnie z prawem, o którym mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. b, od cudzoziemca przebywającego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony, wizy lub umowy międzynarodowej o zniesieniu obowiązku wizowego lub
jednostronnego zniesienia obowiązku wizowego, lub wobec którego stosuje się częściowe
lub całkowite zniesienie obowiązku wizowego, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającym państwa
trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych,
oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu;"
b)
po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
dokumentów uprawniających cudzoziemca do wykonywania pracy, prowadzenia działalności
gospodarczej oraz powierzenia wykonywania pracy cudzoziemcowi.
”
;
43)
art. 86 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 86.
1.
Cudzoziemiec poddany kontroli legalności pobytu jest obowiązany okazać dokumenty lub
środki utrzymania, o których mowa w art. 85 ust. 2, jeżeli są wymagane.
2.
Obowiązek okazania środków utrzymania na czas trwania planowanego pobytu oraz na powrót
do państwa pochodzenia lub na tranzyt albo dokumentu potwierdzającego możliwość uzyskania
takich środków zgodnie z prawem nie dotyczy cudzoziemca, który przybył na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w celu połączenia z rodziną do osoby, która posiada status
uchodźcy.
”
;
44)
w art. 88 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przebywa na tym terytorium bez ważnej wizy, jeżeli jest wymagana, lub innego ważnego
dokumentu uprawniającego do wjazdu i pobytu na tym terytorium;
”
,
b)
po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po wykorzystaniu dopuszczalnego czasu
pobytu na terytorium państw obszaru Schengen przez 3 miesiące w okresie 6 miesięcy
liczonych od dnia pierwszego wjazdu;
”
,
c)
pkt 4a otrzymuje brzmienie:
„
4a)
jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, jeżeli
cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej
pobytowej lub w ruchu bezwizowym;
”
,
d)
w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 i 12 w brzmieniu:
„
11)
przebywa poza strefą przygraniczną, w której zgodnie z zezwoleniem na przekraczanie
granicy w ramach małego ruchu granicznego może przebywać;
12)
przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po upływie okresu pobytu, do którego
był uprawniony na podstawie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego.
”
;
45)
art. 89 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 89.
1.
Decyzji o wydaleniu cudzoziemca nie wydaje się, a wydanej nie wykonuje, jeżeli:
1)
zachodzą przesłanki do udzielenia zgody na pobyt tolerowany;
2)
cudzoziemiec jest małżonkiem obywatela polskiego albo cudzoziemca posiadającego zezwolenie
na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE i jego dalszy
pobyt nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa
i porządku publicznego, chyba że związek małżeński został zawarty w celu uniknięcia
wydalenia;
3)
cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej
pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego na podstawie art. 53a ust. 2.
2.
Decyzji o wydaleniu ze względu na okoliczności, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt
1 lub 6, nie wydaje się cudzoziemcowi czasowo oddelegowanemu w celu świadczenia usług
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez pracodawcę mającego siedzibę na terytorium
państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji
Szwajcarskiej, uprawnionemu do przebywania i zatrudnienia na terytorium tego państwa.
3.
Do postępowania w sprawie wydalenia cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje
się odpowiednio art. 55.
”
;
46)
w art. 90:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
określa się termin opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
nie dłuższy niż 14 dni, z wyłączeniem przypadków, w których decyzja podlega przymusowemu
wykonaniu na podstawie art. 95;
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Decyzja o wydaleniu powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy, unieważnienie zezwolenia
na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, cofnięcie zezwolenia na
zamieszkanie na czas oznaczony oraz zezwolenia na pracę.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Jeżeli decyzja o wydaleniu powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy jednolitej wydanej
przez organ innego państwa obszaru Schengen, wojewoda informuje o unieważnieniu wizy
właściwy organ tego państwa, podając przyczynę unieważnienia.
”
;
47)
w art. 92:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Wojewoda odnotowuje wydanie decyzji o wydaleniu w dokumencie podróży cudzoziemca oraz
niezwłocznie informuje o jej wydaniu organ, który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji
o wydaleniu.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
W przypadku przekazania decyzji o wydaleniu za pośrednictwem urządzeń umożliwiających
odczyt i zapis znaków pisma na nośniku papierowym lub za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych
i doręczenia cudzoziemcowi decyzji w formie uzyskanej w wyniku takiego przekazu wydanie
decyzji o wydaleniu odnotowuje w dokumencie podróży cudzoziemca organ obowiązany do
wykonania decyzji.
”
;
48)
w art. 93 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Organ występujący z wnioskiem o wydanie decyzji o wydaleniu cudzoziemca lub komendant
wojewódzki Policji właściwy ze względu na siedzibę wojewody, który wydał decyzję na
wniosek Ministra Obrony Narodowej, organu Służby Celnej lub z urzędu, pobiera od cudzoziemca,
któremu wydano decyzję o wydaleniu, odciski linii papilarnych, jeżeli nie zostały
one pobrane na podstawie art. 14 ust. 2, art. 98 ust. 4 lub art. 101 ust. 3, oraz sporządza jego fotografię,
chyba że fotografia została sporządzona wcześniej w postępowaniu karnym na podstawie
art. 74 § 2 pkt 1 Kodeksu postępowania karnego lub w postępowaniu o nadanie statusu
uchodźcy na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu
cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
49)
art. 95 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 95.
1.
Decyzja o wydaleniu podlega przymusowemu wykonaniu przez doprowadzenie cudzoziemca
do granicy albo do granicy państwa, do którego zostaje wydalony, lub do portu lotniczego
albo morskiego tego państwa, jeżeli:
1)
cudzoziemiec przebywa w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia;
2)
cudzoziemiec nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie określonym
w decyzji o wydaleniu lub w decyzji zawierającej orzeczenie o wydaleniu;
3)
wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa
i porządku publicznego albo interes Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
została wydana w związku z okolicznością, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 7.
2.
Obowiązek doprowadzenia cudzoziemca do granicy wykonuje komendant oddziału Straży
Granicznej właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.
3.
Obowiązek doprowadzenia cudzoziemca od granicy do portu lotniczego albo morskiego
państwa, do którego następuje wydalenie, wykonuje Komendant Główny Straży Granicznej
lub komendant oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce, w którym
cudzoziemiec przekracza granicę.
4.
Komendant placówki Straży Granicznej odnotowuje w rejestrze spraw dotyczących wydalenia
z Rzeczypospolitej Polskiej datę opuszczenia przez cudzoziemca tego terytorium lub
informuje o tym niezwłocznie wojewodę, który wydał decyzję o wydaleniu.
”
;
50)
art. 97 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 97.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1-3, 6, 11 i 12, cudzoziemiec może
być zobowiązany do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do
7 dni, gdy z okoliczności sprawy wynika, że dobrowolnie wykona ten obowiązek.
2.
Decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
nie wydaje się cudzoziemcowi:
1)
małżonkowi obywatela polskiego albo cudzoziemca posiadającego zezwolenie na osiedlenie
się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;
2)
przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej
pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego na podstawie art. 53a ust. 2;
3)
czasowo oddelegowanemu w celu świadczenia usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
przez pracodawcę mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, uprawnionemu
do przebywania i zatrudnienia na terytorium tego państwa - ze względu na okoliczności,
o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 lub 6.
3.
Decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
4.
Decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy, unieważnienie zezwolenia na przekraczanie
granicy w ramach małego ruchu granicznego, cofnięcie zezwolenia na zamieszkanie na
czas oznaczony oraz zezwolenia na pracę.
5.
Jeżeli decyzja o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy jednolitej wydanej przez organ innego państwa
obszaru Schengen, organ, który wydał decyzję, informuje o unieważnieniu wizy właściwy
organ tego państwa, podając przyczynę unieważnienia.
”
;
51)
w art. 98:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Organ, o którym mowa w ust. 1, odnotowuje wydanie decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca
do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dokumencie podróży cudzoziemca
oraz niezwłocznie informuje o jej wydaniu właściwego miejscowo wojewodę, a w przypadku,
o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 11 lub 12, informuje ponadto ministra właściwego
do spraw zagranicznych.
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Komendant placówki Straży Granicznej odnotowuje w rejestrze spraw dotyczących zobowiązania
do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej datę opuszczenia przez cudzoziemca
tego terytorium lub informuje o tym niezwłocznie organ, który wydał decyzję o zobowiązaniu
cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
52)
art. 99a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 99a.
Do cudzoziemców oraz członków ich rodzin posiadających uprawnienie do wykonywania
pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w aktach prawnych
wydanych przez organy powołane na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją,
podpisanego w Ankarze dnia 12 września 1963 r., nie stosuje się przepisów art. 88, 90, 91, 95 i art. 97-99. W zakresie uregulowanym
w tych przepisach stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin .
”
;
53)
po rozdziale 8a dodaje się rozdział 8b w brzmieniu:
„
Rozdział 8b
Wykonanie decyzji o wydaleniu cudzoziemca wydanej przez organ innego państwa członkowskiego
Art. 100k.
Ostateczna decyzja organu innego państwa członkowskiego, zwanego dalej „wydającym
państwem członkowskim”, o wydaleniu cudzoziemca w związku z:
1)
poważnym i aktualnym zagrożeniem dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa narodowego
w przypadkach:
a)
skazania cudzoziemca przez to państwo za przestępstwo zagrożone karą co najmniej 1
roku pozbawienia wolności lub
b)
uzasadnionego podejrzenia popełnienia lub zamiaru popełnienia przez cudzoziemca poważnego
przestępstwa karnego na terytorium państwa członkowskiego,
2)
naruszeniem przepisów tego państwa dotyczących wjazdu lub pobytu cudzoziemców
- może być wykonana przez organy obowiązane do przymusowego wykonania decyzji o wydaleniu
cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 100l.
1.
Jeżeli decyzja o wydaleniu cudzoziemca wydana przez organ wydającego państwa członkowskiego
dotyczy cudzoziemca posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie
na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, Komendant
Główny Straży Granicznej występuje do wojewody właściwego ze względu na miejsce pobytu
cudzoziemca z wnioskiem o ustalenie, czy zachodzą przesłanki do ich cofnięcia.
2.
Do decyzji o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na
osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wydanych w związku
z rozpatrzeniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 58
ust. 4, art. 68 ust. 2 i art. 69 ust. 3.
Art. 100m.
Komendant Główny Straży Granicznej przeprowadza konsultacje z właściwym organem:
1)
wydającego państwa członkowskiego w celu potwierdzenia, że decyzja o wydaleniu jest
w dalszym ciągu wykonalna,
2)
państwa członkowskiego, które wydało zezwolenie pobytowe cudzoziemcowi podlegającemu
wydaleniu, w celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia tego zezwolenia
- za pomocą wszelkich dostępnych środków współpracy i wymiany informacji, w tym za
pośrednictwem Biura SIRENE, o którym mowa w art. 35 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie
Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej .
Art. 100n.
1.
Decyzji o wydaleniu cudzoziemca wydanej przez organ wydającego państwa członkowskiego
nie wykonuje się, gdy:
1)
zachodzą przesłanki do udzielenia zgody na pobyt tolerowany;
2)
cudzoziemiec jest małżonkiem obywatela polskiego albo cudzoziemca posiadającego zezwolenie
na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;
3)
wobec cudzoziemca toczy się postępowanie o nadanie statusu uchodźcy;
4)
cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy jednolitej
pobytowej upoważniającej tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 11, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 15 lub art. 53a ust. 2;
5)
cudzoziemiec posiada zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie
się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, status uchodźcy, ochronę
uzupełniającą lub zgodę na pobyt tolerowany;
6)
cudzoziemiec jest pozbawiony wolności na skutek wykonania orzeczeń wydanych na podstawie
ustaw lub stosuje się wobec niego środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania
kraju;
7)
właściwy organ wydającego państwa członkowskiego:
a)
nie przekazał dokumentów niezbędnych do potwierdzenia, że decyzja o wydaleniu jest
w dalszym ciągu wykonalna,
b)
nie potwierdził gotowości zwrotu kosztów wykonania tej decyzji.
2.
Decyzja o wydaleniu cudzoziemca lub członków jego rodziny, posiadających dostęp do
rynku pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w aktach
prawnych wydanych przez organy powołane na mocy Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Turcją,
podpisanego w Ankarze dnia 12 września 1963 r., wydana przez organ innego państwa członkowskiego, może być wykonana tylko wtedy,
gdy jednocześnie zachodzą przesłanki do wydalenia cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, określone w przepisach rozdziału 5 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin.
3.
Wykonanie decyzji o wydaleniu cudzoziemca wydanej przez organ wydającego państwa członkowskiego
powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy lub zezwolenia na przekraczanie granicy w
ramach małego ruchu granicznego oraz cofnięcie zezwolenia na pracę.
Art. 100o.
1.
Cudzoziemca, którego dotyczy decyzja organu wydającego państwa członkowskiego podlegająca
wykonaniu przez polskie organy, doprowadza się do granicy albo granicy państwa, do
którego zostaje wydalony, lub do portu lotniczego albo morskiego tego państwa.
2.
Jeżeli właściwy organ innego państwa członkowskiego nie cofnął zezwolenia pobytowego
wydanego cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, cudzoziemiec może być doprowadzony
do granicy tego państwa lub do portu lotniczego albo morskiego tego państwa.
3.
O opuszczeniu terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez cudzoziemca, o którym mowa
w ust. 1 lub 2, Komendant Główny Straży Granicznej informuje właściwy organ wydającego
państwa członkowskiego.
Art. 100p.
1.
Koszty wykonania decyzji o wydaleniu cudzoziemca wydanej przez organ wydającego państwa
członkowskiego ponosi cudzoziemiec.
2.
Jeżeli cudzoziemiec nie uiścił należności z tytułu kosztów wykonania decyzji o wydaleniu
cudzoziemca wydanej przez organ wydającego państwa członkowskiego, Komendant Główny
Straży Granicznej występuje z pisemnym wnioskiem o zwrot tych kosztów do właściwego
organu wydającego państwa członkowskiego.
3.
Do czasu uiszczenia przez cudzoziemca należności z tytułu kosztów wykonania decyzji
organu wydającego państwa członkowskiego o wydaleniu lub ich zwrotu przez wydające
państwo członkowskie koszty te są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Komendanta
Głównego Straży Granicznej.
Art. 100r.
Koszty wykonania decyzji o wydaleniu cudzoziemca wydanej przez właściwe organy polskie,
poniesione przez organy innego państwa członkowskiego, są finansowane z budżetu państwa
z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków
będących w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej.
Art. 100s.
Do wniosku o zwrot kosztów wykonania decyzji o wydaleniu wydanej przez organ wydającego
państwa członkowskiego oraz do zwrotu kosztów wykonania decyzji o wydaleniu cudzoziemca
wydanej przez właściwe organy polskie, poniesionych przez organy innego państwa członkowskiego,
stosuje się decyzję Rady z dnia 23 lutego 2004 r. określającą kryteria oraz uzgodnienia praktyczne
dotyczące rekompensaty dysproporcji finansowych wynikających ze stosowania dyrektywy
Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu
obywateli państw trzecich .
Art. 100t.
Do wykonania decyzji o wydaleniu wydanej przez organ wydającego państwa członkowskiego
stosuje się odpowiednio przepisy art. 94 i art. 95, oraz rozdziałów 8a-10.
Art. 100u.
Komendant Główny Straży Granicznej pełni funkcję krajowego punktu kontaktowego państwa
członkowskiego w rozumieniu art. 3 ust. 4 decyzji Rady z dnia 23 lutego 2004 r. określającej
kryteria oraz uzgodnienia praktyczne dotyczące rekompensaty dysproporcji finansowych
wynikających ze stosowania dyrektywy Rady 2001/40/WE w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli
państw trzecich, a w szczególności uzgadnia wysokość i sposób zwrotu kosztów wykonania decyzji o
wydaleniu cudzoziemca wydanej przez właściwe organy polskie, poniesionych przez organy
innego państwa członkowskiego, a ponadto:
1)
przekazuje dokumenty właściwym organom państwa członkowskiego, które wykonują decyzję
o wydaleniu cudzoziemca wydaną przez właściwe organy polskie, w celu potwierdzenia,
że decyzja o wydaleniu jest w dalszym ciągu wykonalna;
2)
przekazuje właściwym organom państwa członkowskiego, które wykonują decyzję o wydaleniu
wydaną przez inne państwo członkowskie, informacje, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia
cudzoziemcowi, którego decyzja dotyczy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony,
zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zezwolenia
na pobyt lub zezwolenia na pobyt czasowy.
Art. 100w.
Zawarte w art. 100k-100u określenie „państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie stosujące
dyrektywę Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji
o wydalaniu obywateli państw trzecich.
”
;
54)
w art. 109 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, tworzy i likwiduje
strzeżone ośrodki, określa organ Straży Granicznej, któremu ośrodek ma podlegać, oraz
może wskazać okres niezbędny na zorganizowanie jego funkcjonowania, mając na względzie
istniejące potrzeby w tym zakresie.
”
;
55)
w art. 124:
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
w ust. 1 w pkt 1:
-
-lit. h otrzymuje brzmienie:„
h)
osób, którym udzielono zezwolenia na wjazd na podstawie art. 21a ust. 1,”, -
-w lit. m średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. n w brzmieniu:„
n)
wykonania decyzji o wydaleniu wydanej przez organ innego państwa członkowskiego stosującego dyrektywę Rady nr 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich;”,
c)
po ust. 1 dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. n, może być prowadzony w systemie kartotecznym.
”
;
56)
po art. 124 dodaje się art. 124a w brzmieniu:
„
Art. 124a.
1.
W sprawach z zakresu małego ruchu granicznego prowadzi się w systemie informatycznym:
1)
rejestr wniosków o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego oraz wydanych, unieważnionych lub cofniętych zezwoleń, o którym mowa w
art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1931/2006;
2)
rejestr przypadków nadużycia zasad małego ruchu granicznego oraz sankcji za nadużycie
tych zasad, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia nr 1931/2006.
2.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1:
1)
w pkt 1, prowadzi konsul, komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski)
Policji, komendant placówki Straży Granicznej, komendant oddziału Straży Granicznej,
każdy w zakresie swojej właściwości;
2)
w pkt 2, prowadzi komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji,
komendant placówki Straży Granicznej, komendant oddziału Straży Granicznej i wojewoda,
każdy w zakresie swojej właściwości.
3.
W rejestrze wniosków o wydanie zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego
ruchu granicznego oraz o wydanych, unieważnionych lub cofniętych zezwoleniach, gromadzi
się informacje o:
1)
wnioskach i wydanych decyzjach administracyjnych w sprawach wydania lub cofnięcia
zezwolenia;
2)
dacie wydania, numerze, serii oraz terminie upływu ważności zezwolenia na przekraczanie
granicy w ramach małego ruchu granicznego;
3)
imieniu (imionach), nazwisku (nazwiskach), dacie urodzenia, obywatelstwie i miejscu
zamieszkania cudzoziemca;
4)
utraconych, uszkodzonych lub zniszczonych zezwoleniach na przekraczanie granicy w
ramach małego ruchu granicznego.
4.
W rejestrze przypadków nadużycia zasad małego ruchu granicznego oraz sankcji za nadużycie
tych zasad gromadzi się informacje o:
1)
imieniu (imionach), nazwisku (nazwiskach), dacie urodzenia, obywatelstwie i miejscu
zamieszkania cudzoziemca, który przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
poza strefą przygraniczną, w której zgodnie z zezwoleniem mógł przebywać, lub po upływie
okresu pobytu, do którego był uprawniony na podstawie zezwolenia;
2)
grzywnach nałożonych na cudzoziemca za przebywanie:
a)
poza strefą przygraniczną, w której zgodnie z zezwoleniem na przekraczanie granicy
w ramach małego ruchu granicznego mógł przebywać, lub
b)
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po upływie okresu pobytu określonego w zezwoleniu
na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego;
3)
decyzjach o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub o
wydaleniu, wydanych w związku z naruszeniem przez cudzoziemca zasad małego ruchu granicznego;
4)
decyzjach o unieważnieniu zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu
granicznego.
”
;
57)
w art. 125 w ust. 1:
a)
pkt 3-5 otrzymują brzmienie:
„
3)
w pkt 1 w lit. e, prowadzą wojewoda, konsul i komendant placówki Straży Granicznej,
każdy w zakresie swojej właściwości;
4)
w pkt 1 w lit. f i k, prowadzą komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski)
Policji, komendant oddziału Straży Granicznej i komendant placówki Straży Granicznej,
każdy w zakresie swojej właściwości;
5)
w pkt 1 w lit. h, prowadzi Komendant Główny Straży Granicznej;
”
,
b)
pkt 6a otrzymuje brzmienie:
„
6a)
w pkt 1 w lit. m, prowadzi komendant placówki Straży Granicznej i Komendant Główny
Straży Granicznej, każdy w zakresie swojej właściwości;
”
,
c)
po pkt 6a dodaje się pkt 6b w brzmieniu:
„
6b)
w pkt 1 w lit. n, prowadzi Komendant Główny Straży Granicznej;
”
;
58)
w art. 126 w ust. 1:
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
w lit. f, przechowuje się dane cudzoziemców zobowiązanych do opuszczenia terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, informacje o decyzjach w sprawie zobowiązania do opuszczenia
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o dacie opuszczenia przez cudzoziemca terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
”
,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
w lit. h, przechowuje się dane osób, którym udzielono zezwolenia na wjazd na podstawie
art. 21a ust. 1;
”
,
c)
w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
„
8)
w lit. n, przechowuje się dane cudzoziemców, w stosunku do których wykonano decyzję
o wydaleniu wydaną przez organ wydającego państwa członkowskiego, oraz informacje
o dacie opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
59)
w art. 128 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
została wydana ostateczna decyzja o wydaleniu, decyzja o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie
się z przyczyny, o której mowa w art. 68 ust. 1 pkt 1-3, decyzja o cofnięciu zezwolenia
na pobyt rezydenta długoterminowego WE z przyczyny, o której mowa w art. 69 ust. 1
pkt 2, lub decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy, zawierająca orzeczenie o wydaleniu,
o której mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
”
,
b)
w pkt 3 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe na karę
grzywny lub karę pozbawienia wolności do jednego roku,
”
;
60)
w art. 130 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Sąd, który skazał cudzoziemca za przestępstwo, o którym mowa w art. 128 ust. 1 pkt
3 lit. a lub c, jest obowiązany do przekazania Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców
odpisu prawomocnego wyroku.
4.
Sąd, który skazał cudzoziemca za przestępstwo, o którym mowa w art. 128 ust. 1 pkt
3 lit. a lub c, z zastosowaniem warunkowego zawieszenia wykonania kary, jest obowiązany
do przekazania Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców odpisu orzeczenia, na mocy którego
zarządzono wykonanie kary, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone.
”
;
61)
w art. 131 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W postępowaniu wszczętym na wniosek, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu do Spraw
Cudzoziemców udziela cudzoziemcowi tylko informacji o wpisaniu jego danych osobowych
do wykazu lub Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu, terminie obowiązywania
wpisu, podstawie prawnej wpisu, a w przypadkach, o których mowa w art. 128 ust. 1
pkt 1 i 2, także o podstawie faktycznej wpisu.
”
;
62)
w art. 132 w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
rejestrów, o których mowa w art. 124a;
”
;
63)
w art. 133:
a)
w ust. 1:
-
-zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:„Dane przetwarzane w Systemie Pobyt, w rejestrze, o którym mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 lit. k i n, oraz w rejestrze odcisków linii papilarnych, pobranych od cudzoziemca na podstawie art. 14 ust. 2, art. 93 ust. 1, art. 98 ust. 4 i art. 101 ust. 3, udostępnia się:”,
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
organom Policji,”, -
-pkt 2 otrzymuje brzmienie:„
2)
organom Straży Granicznej,”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Dane przetwarzane w Systemie Pobyt, w rejestrze, o którym mowa w art. 124 ust. 1 pkt
1 lit. k i n, oraz w rejestrze odcisków linii papilarnych pobranych od cudzoziemca
na podstawie art. 14 ust. 2, art. 93 ust. 1, art. 98 ust. 4 i art. 101 ust. 3, są
udostępniane na pisemny wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1, z tym że wniosek
o udostępnienie danych przetwarzanych w rejestrze odcisków linii papilarnych pobranych
od cudzoziemca, któremu wydano decyzję o wydaleniu, może złożyć także Szef Urzędu
do Spraw Cudzoziemców.
”
,
c)
w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Dane przetwarzane w Systemie Pobyt, w rejestrze, o którym mowa w art. 124 ust. 1 pkt
1 lit. k i n, oraz w rejestrze odcisków linii papilarnych pobranych od cudzoziemca
na podstawie art. 14 ust. 2, art. 93 ust. 1, art. 98 ust. 4 i art. 101 ust. 3, można
udostępniać, bez konieczności składania pisemnego wniosku, o którym mowa w ust. 2,
za pomocą urządzeń do teletransmisji danych, podmiotom, o których mowa w ust. 1, które
spełniają łącznie następujące warunki:
”
,
d)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Organ obowiązany do prowadzenia rejestrów i ewidencji, o których mowa w art. 124 ust.
1 pkt 1 lit. a-h, j-l, n i pkt 2 i 3, art. 124a oraz w art. 132 ust. 2 pkt 4-15, posiada
dostęp do danych przetwarzanych w Systemie Pobyt, w rejestrze, o którym mowa w art.
124 ust. 1 pkt 1 lit. k i n, oraz w rejestrze odcisków linii papilarnych pobranych
od cudzoziemca na podstawie art. 14 ust. 2, art. 93 ust. 1, art. 98 ust. 4 i art.
101 ust. 3, w zakresie danych gromadzonych w rejestrach i ewidencji, które ten organ
prowadzi.
”
,
e)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Dane przetwarzane w Systemie Pobyt udostępnia Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, dane
przetwarzane w rejestrze, o którym mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 lit. k - komendant
wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji, komendant oddziału Straży
Granicznej lub komendant placówki Straży Granicznej, każdy w zakresie swojej właściwości,
dane przetwarzane w rejestrze, o którym mowa w art. 124 ust. 1 pkt 1 lit. n - Komendant
Główny Straży Granicznej, a dane przetwarzane w rejestrze odcisków linii papilarnych
pobranych od cudzoziemca na podstawie art. 14 ust. 2, art. 93 ust. 1, art. 98 ust.
4 i art. 101 ust. 3 - Komendant Główny Policji.
”
;
64)
art. 134a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 134a.
Dane cudzoziemca, z wyłączeniem danych obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przechowywane
w wykazie na podstawie:
1)
art. 128 ust. 1 pkt 1 lub 2 z wyłączeniem danych cudzoziemca, który otrzymał decyzję
o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
art. 128 ust. 1 pkt 3 lub 6,
3)
art. 77 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin
- są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen do celów odmowy wjazdu na okres
przechowywania ich w wykazie.
”
;
65)
w art. 135 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przewoźnik, który drogą powietrzną lub morską przywiózł cudzoziemca do granicy, jest
obowiązany do podjęcia działania dla upewnienia się, że cudzoziemiec zamierzający
wjechać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada ważny dokument podróży uprawniający
do przekroczenia granicy, wymaganą wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu
i pobytu na tym terytorium, zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na
pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia takie są wymagane.
”
;
66)
art. 137 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 137.
Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 136 ust. 1, można, w drodze decyzji:
1)
nakazać przebywanie w określonym miejscu do czasu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
zakazać opuszczania statku powietrznego lub morskiego;
3)
nakazać opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pokładzie innego statku
powietrznego lub morskiego niż ten, na którym przybył.
”
;
67)
po art. 137 dodaje się art. 137a w brzmieniu:
„
Art. 137a.
Jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 136 ust. 1, koszty pobytu cudzoziemca
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu opuszczenia tego terytorium ponosi
przewoźnik.
”
;
68)
w art. 138 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Na przewoźnika, który drogą powietrzną lub morską przywiózł do granicy cudzoziemca
nieposiadającego ważnego dokumentu podróży uprawniającego do przekroczenia granicy,
wymaganej wizy lub innego ważnego dokumentu uprawniającego do wjazdu i pobytu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, zezwolenia na wjazd do innego państwa lub zezwolenia na
pobyt w innym państwie, jeżeli zezwolenia takie są wymagane, nakłada się karę administracyjną
w wysokości stanowiącej równowartość od 3 000 do 5 000 euro za każdą przywiezioną
osobę, z tym że suma kar za jednorazowy przywóz grupy osób nie może przekroczyć równowartości
500 000 euro.
”
;
69)
w art. 142 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
W Urzędzie mogą być zatrudniani funkcjonariusze Straży Granicznej, Państwowej Straży
Pożarnej, Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji
Wywiadu, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
”
;
70)
w art. 143 w ust. 1:
a)
pkt 4a otrzymuje brzmienie:
„
4a)
przekazywanie właściwym organom innych państw obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta
Głównego Policji, informacji dotyczących podstawy prawnej i faktycznej wpisu do celów
określonych w art. 25 Konwencji Wykonawczej Schengen;
”
,
b)
po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
„
7a)
pełnienie funkcji krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 1931/2006, oraz przekazywanie właściwym organom państw stosujących to rozporządzenie oraz Komisji
Europejskiej informacji przechowywanych w rejestrze przypadków nadużycia zasad małego
ruchu granicznego oraz sankcji za nadużycie tych zasad, o którym mowa w art. 17 ust. 3 rozporządzenia nr 1931/2006;
”
;
71)
uchyla się art. 144;
72)
w art. 148 w ust. 1 w pkt 9 na końcu dodaje się przecinek i pkt 10 w brzmieniu:
„
10)
wjechał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na przekraczanie
granicy w ramach małego ruchu granicznego i:
a)
przebywa poza strefą przygraniczną, w ramach której posiadacz zezwolenia jest uprawniony
do przemieszczania się, albo
b)
nie opuszcza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po upływie okresu pobytu określonego
w tym zezwoleniu
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców w art. 1a w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
posiadanie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z wyłączeniem zezwolenia udzielonego
na podstawie art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach , zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego
Wspólnot Europejskich;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych w art. 10 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„
5a.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, postępowanie
ze zwłokami cudzoziemców umieszczonych w strzeżonym ośrodku lub przebywających w areszcie
w celu wydalenia, w szczególności sposób powiadamiania osób, o których mowa w ust.
1, o zgonie, podmioty wydające zgodę na pochowanie zwłok, tryb postępowania ze zwłokami,
które nie zostaną odebrane, oraz sposób ponoszenia kosztów pochówku zleconego przez
strzeżony ośrodek lub areszt w celu wydalenia, kierując się koniecznością zachowania
godności należnej zmarłemu i bezpieczeństwem sanitarnym.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej w art. 23 w ust. 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
wydaje zezwolenia na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 17 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Wojewoda może zlecić właścicielowi lub posiadaczowi gruntów lub obiektów kolejowych,
morskich, rzecznych lub lotniczych przejść granicznych realizację swoich zadań na
podstawie zawartej umowy, przyznając jednocześnie dotację celową na realizację tych
zadań. Umowa powinna określać:
1)
szczegółowy opis zadania, w tym cel na jaki dotacja celowa została przyznana, i termin
jego wykonania;
2)
wysokość dotacji celowej udzielanej na wykonanie zadania i tryb płatności;
3)
termin wykorzystania dotacji celowej, nie dłuższy niż do dnia 31 grudnia danego roku
budżetowego;
4)
tryb kontroli wykonywania zadania;
5)
termin i sposób rozliczenia udzielonej dotacji celowej;
6)
termin zwrotu niewykorzystanej części dotacji celowej, nie dłuższy niż 15 dni, licząc
od określonego w umowie dnia wykonania zadania, a w przypadku zadania realizowanego
za granicą - 30 dni, licząc od określonego w umowie dnia jego wykonania.
”
;
2)
uchyla się art. 17b.
Art. 6.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 2 po pkt 13 dodaje się pkt 13a w brzmieniu:
„
13a)
przeprowadzanie kontroli legalności wykonywania pracy przez cudzoziemców, prowadzenia
działalności gospodarczej przez cudzoziemców, powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom;
”
;
2)
po art. 10c dodaje się art. 10d w brzmieniu:
„
Art. 10d.
1.
Straż Graniczna prowadzi kontrolę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 13a, w celu ustalenia
stanu faktycznego w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących legalności wykonywania
pracy przez cudzoziemców, prowadzenia działalności gospodarczej przez cudzoziemców
oraz powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom.
2.
Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze Straży Granicznej pełniący służbę w jednostkach
organizacyjnych Straży Granicznej, na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli,
zwanego dalej „upoważnieniem”, wystawionego przez właściwego komendanta. Upoważnienie
okazuje się przed rozpoczęciem kontroli.
3.
Upoważnienie zawiera wskazanie podstawy prawnej, oznaczenie organu kontroli, datę
i miejsce wystawienia, imię i nazwisko funkcjonariusza Straży Granicznej uprawnionego
do wykonywania kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej, nazwę i adres kontrolowanego,
określenie zakresu przedmiotowego kontroli, wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego
terminu zakończenia kontroli, podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego
stanowiska lub funkcji oraz pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
4.
W przypadku podejrzenia, że przepisy w zakresie, o którym mowa w ust. 1, nie są przestrzegane,
i okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, kontrole przeprowadza
się na podstawie legitymacji służbowych. Kontrolowanemu doręcza się upoważnienie nie
później niż w terminie 7 dni od podjęcia kontroli. W przypadku kontroli, na podstawie
legitymacji służbowych, kontrolowany ma obowiązek wskazać adres do doręczeń. W przypadku
braku takiego adresu lub gdy wskazany adres okazał się nieprawdziwy, upoważnienie
złożone do akt kontroli uznaje się za doręczone.
5.
Kontrolą mogą być objęci pracodawcy, przedsiębiorcy niezatrudniający pracownika i
inne instytucje, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów,
o których mowa w ust. 1, osoby fizyczne.
6.
Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania
pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej, a także w miejscu przechowywania
wszelkich dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem
działalności gospodarczej.
7.
Podczas wykonywania kontroli funkcjonariusze mogą korzystać z pomieszczeń do pracy
kontrolowanego. Jeżeli przeprowadzenie czynności kontrolnych tego wymaga, mogą one
być przeprowadzone także w jednostce organizacyjnej Straży Granicznej.
8.
Kontrolowany, osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia
jego spraw, pracownik kontrolowanego oraz osoba współdziałająca z kontrolowanym są
obowiązani umożliwić wykonywanie kontroli oraz uczestniczyć w przeprowadzaniu oględzin
miejsc wykonywania pracy.
9.
Kontrolowany ma obowiązek w wyznaczonym terminie udzielać wszelkich wyjaśnień dotyczących
przedmiotu kontroli, dostarczać dokumenty, w tym dokumenty żądane przez kontrolujących
funkcjonariuszy, umożliwić sporządzanie ich kopii oraz zapewnić funkcjonariuszom warunki
do pracy, w tym w miarę możliwości udostępnić samodzielne pomieszczenie i miejsce
do przechowywania dokumentów.
10.
Osoby upoważnione do reprezentowania kontrolowanego lub prowadzenia jego spraw, pracownicy
kontrolowanego, osoby współdziałające z kontrolowanym oraz inne osoby przebywające
w miejscu przeprowadzania kontroli są obowiązani udzielać wyjaśnień dotyczących przedmiotu
kontroli, w zakresie wynikającym z wykonywanych czynności lub zadań.
11.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona są obowiązani do poświadczenia zgodności
odpisów i wyciągów oraz kserokopii z dokumentów dostarczonych kontrolującym.
12.
Kontrolowany lub osoby, o których mowa w ust. 10, mogą złożyć funkcjonariuszom kontrolującym
ustne lub pisemne oświadczenia dotyczące przedmiotu kontroli, które załącza się do
protokołu kontroli.
13.
W przypadku wystąpienia w toku kontroli okoliczności wymagających wiadomości specjalistycznych,
w szczególności dotyczących dokumentów potwierdzających legalność wykonywania pracy
przez cudzoziemców, można powołać biegłego.
14.
Po przeprowadzeniu kontroli funkcjonariusz sporządza:
1)
w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w toku kontroli - protokół kontroli;
2)
w przypadku niestwierdzenia nieprawidłowości - notatkę służbową.
15.
Protokół kontroli powinien zawierać w szczególności:
1)
stopień, imię i nazwisko funkcjonariusza oraz numer jego legitymacji służbowej;
2)
datę i miejsce sporządzenia protokołu kontroli;
3)
datę i godzinę rozpoczęcia i zakończenia kontroli;
4)
miejsce przeprowadzenia kontroli;
5)
dane kontrolowanego obejmujące nazwę (firmę) lub imię i nazwisko, adres (siedzibę)
oraz numer REGON, KRS lub NIP;
6)
opis okoliczności uzasadniających przeprowadzenie kontroli;
7)
opis skontrolowanych dokumentów i zezwoleń z podaniem ich numeru, okresu ważności
oraz organu, który dokument lub zezwolenie wydał;
8)
wynik kontroli;
9)
podpis funkcjonariusza sporządzającego protokół kontroli;
10)
podpis kontrolowanego lub adnotację o przyczynach jego braku.
16.
Notatka służbowa powinna zawierać w szczególności:
1)
datę i miejsce sporządzenia notatki;
2)
dane kontrolowanego obejmujące nazwę (firmę) lub imię i nazwisko, adres (siedzibę)
oraz numer REGON, KRS lub NIP;
3)
wynik kontroli;
4)
podpis funkcjonariusza sporządzającego notatkę.
17.
Kontrolowanemu przysługuje prawo zgłoszenia przed podpisaniem protokołu kontroli zastrzeżeń
do ustaleń zawartych w protokole. Zastrzeżenia należy zgłosić na piśmie w terminie
7 dni od dnia przedstawienia protokołu.
18.
Odmowa podpisania protokołu kontroli przez kontrolowanego nie stanowi przeszkody do
podpisania go przez kontrolującego oraz pozostawienia kontrolowanemu kopii protokołu.
19.
W przypadku gdy w przeprowadzaniu kontroli bierze udział tłumacz, protokół kontroli
lub notatka służbowa powinny zawierać imię i nazwisko oraz podpis tłumacza.
20.
W wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli organ Straży Granicznej właściwy ze względu
na miejsce dokonanej kontroli podejmuje dalsze czynności określone w przepisach ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.
21.
W przypadku stwierdzenia w toku kontroli naruszenia przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy organ Straży Granicznej dokonujący kontroli występuje z wnioskiem do właściwego sądu
rejonowego o ukaranie osób odpowiedzialnych za stwierdzone nieprawidłowości.
22.
Straż Graniczna w zakresie wykonywania kontroli, o której mowa w ust. 1, współdziała
z organami administracji publicznej, a w szczególności z Policją, Państwową Inspekcją
Pracy, Służbą Celną, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, urzędami kontroli skarbowej
oraz związkami zawodowymi i organizacjami pracodawców.
23.
Organ Straży Granicznej dokonujący kontroli zawiadamia o podejrzeniu naruszenia przepisów
prawa właściwe organy, w szczególności:
1)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych - w przypadku naruszenia przepisów w zakresie ubezpieczeń
społecznych oraz składek na Fundusz Pracy;
2)
Państwową Inspekcję Pracy - w przypadku naruszenia przepisów prawa pracy;
3)
urząd kontroli skarbowej - w przypadku naruszenia przepisów prawa podatkowego;
4)
Służbę Celną - w przypadku naruszenia przepisów prawa celnego;
5)
Policję lub Prokuraturę - w przypadku podejrzenia popełnienia czynu zabronionego.
24.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
25.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli,
o której mowa w ust. 1, oraz wzory stosowanych dokumentów, mając na względzie konieczność
zapewnienia sprawności przeprowadzanej kontroli oraz prawidłowego dokumentowania przeprowadzonych
czynności kontrolnych.
”
;
3)
w art. 11:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
zatrzymywania osób w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i innych ustaw;”, -
-po pkt 5a dodaje się pkt 5b w brzmieniu:„
5b)
doprowadzania osób, o których mowa w pkt 5, do właściwego organu Straży Granicznej, sądu lub prokuratury, a w przypadku cudzoziemców, wobec których prowadzone są postępowania określone w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach oraz w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, także do właściwej jednostki organizacyjnej Policji, wojewody, Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych, placówek opiekuńczo-wychowawczych lub zakładów opieki zdrowotnej;”,
b)
po ust. 1c dodaje się ust. 1d w brzmieniu:
„
1d.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 13a, funkcjonariusze
Straży Granicznej mają prawo:
1)
swobodnego poruszania się po terenie jednostki kontrolowanego bez obowiązku uzyskiwania
przepustki oraz są zwolnieni z obowiązku poddania się rewizji osobistej;
2)
kontrolowania dokumentów związanych z zatrudnieniem, powierzeniem pracy lub prowadzeniem
działalności gospodarczej oraz sporządzania ich kopii;
3)
ustalania tożsamości osób przebywających w miejscu przeprowadzania kontroli;
4)
przesłuchiwania osób podejrzewanych o naruszenie przepisów, o których mowa w art.
10d;
5)
żądania udzielania wyjaśnień od osób przebywających w miejscu przeprowadzania kontroli;
6)
dokumentowania czynności kontrolnych z wykorzystaniem środków audiowizualnych;
7)
korzystania z pomocy biegłych i specjalistów;
8)
dokonywania oględzin miejsc wykonywania pracy, w szczególności w celu ustalenia liczby
miejsc pracy.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb postępowania przy wykonywaniu
uprawnień, o których mowa w ust. 1 pkt 4-5b, oraz wzory dokumentów stosowanych w tych
sprawach, a także podmioty uprawnione do zarządzania doprowadzenia i szczegółowe warunki
dokonywania doprowadzeń przy użyciu środków transportu, uwzględniając niezbędne środki
ostrożności przy wykonywaniu uprawnień, a także skuteczność działań podejmowanych
przez Straż Graniczną oraz poszanowanie praw osób, wobec których działania te są podejmowane.
”
,
d)
uchyla się ust. 9.
Art. 7.
W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji użyte w art. 1 ust. 2, art. 4, art. 8 zdanie wstępne, art. 9, art. 10, art. 11 ust.
1 i 3, art. 12 ust. 1, art. 12a, art. 12b ust. 1, art. 14, art. 15 ust. 3, art. 17
ust. 9, art. 18 ust. 1, art. 29 ust. 2, art. 30, art. 31 ust. 1, art. 32 pkt 1 i art.
33 ust. 1 pkt 1 w różnych przypadkach wyrazy „wiza wjazdowa w celu repatriacji” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „wiza krajowa w celu repatriacji”.
Art. 8.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 5 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydawanych przez
konsulów.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 41:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Obowiązek doprowadzenia, na wniosek Szefa Urzędu, wykonują:
1)
komendant oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce pobytu wnioskodawcy
- do granicy;
2)
Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej właściwy
ze względu na miejsce przekroczenia granicy przez wnioskodawcę lub osobę, w imieniu
której wnioskodawca występuje - od granicy do portu lotniczego albo morskiego państwa,
do którego następuje przekazanie.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Koszty doprowadzenia do granicy lub do portu lotniczego albo morskiego państwa, do
którego następuje przekazanie, są pokrywane z budżetu państwa, z części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków pozostających w dyspozycji
Komendanta Głównego Straży Granicznej.
”
;
2)
w art. 70 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Cudzoziemcowi, który przed upływem 2 lat od dnia udzielenia mu pomocy w dobrowolnym
powrocie złożył kolejny wniosek o nadanie statusu uchodźcy lub wniosek, o którym mowa
w art. 42 ust. 2, przysługuje wyłącznie pomoc medyczna oraz pomoc socjalna w postaci
świadczenia pieniężnego w wysokości jednej trzeciej świadczenia pieniężnego udzielanego
w przypadkach, o których mowa w art. 72.
”
;
3)
w art. 97 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
jest niewykonalne z przyczyn niezależnych od organu wykonującego decyzję o wydaleniu
i od cudzoziemca;
”
;
4)
po art. 101 dodaje się art. 101a w brzmieniu:
„
Art. 101a.
W decyzji o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany wydanej na podstawie art. 97 ust.
1 pkt 2 cudzoziemca zobowiązuje się do zgłaszania się w określonych odstępach czasu
do organu wskazanego w decyzji oraz do zawiadamiania tego organu o każdej zmianie
miejsca pobytu.
”
;
5)
w art. 102 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
cudzoziemiec, któremu udzielono zgody na pobyt tolerowany na podstawie art. 97 ust.
1 pkt 2, uchyla się od nałożonego w tej decyzji obowiązku zgłaszania się w określonych
odstępach czasu do wskazanego w niej organu lub zawiadomienia tego organu o każdej
zmianie miejsca pobytu.
”
;
6)
w art. 104:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
wojewoda:a)
z urzędu, w decyzji o odmowie wydalenia, gdy w postępowaniu w sprawie o wydalenie cudzoziemca stwierdzi, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub pkt 1a, albo w odrębnej decyzji, gdy okoliczności te ujawniły się po wydaniu decyzji o wydaleniu,b)
z urzędu, gdy wydalenie cudzoziemca jest niewykonalne z przyczyn niezależnych od organu wykonującego decyzję o wydaleniu i od cudzoziemca,c)
na wniosek organu właściwego do wykonania decyzji o wydaleniu cudzoziemca wydanej przez organ innego państwa członkowskiego stosującego dyrektywę Rady nr 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich , gdy zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1;”, -
-w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie:„
c)
z urzędu, gdy wydalenie cudzoziemca na podstawie decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i ochrony uzupełniającej, która zawiera orzeczenie o wydaleniu, lub na podstawie decyzji o pozbawieniu azylu, jest niewykonalne z przyczyn niezależnych od organu wykonującego decyzję i od cudzoziemca;”,
b)
ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a.
Decyzję w sprawie udzielenia zgody na pobyt tolerowany w przypadkach, gdy okoliczności,
o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub pkt 1a, ujawniły się po wydaniu decyzji
o wydaleniu lub wydalenie cudzoziemca jest niewykonalne z przyczyn niezależnych od
organu wykonującego decyzję o wydaleniu i od cudzoziemca, wydaje wojewoda, który wydał
decyzję o wydaleniu.
”
;
7)
w art. 105 w ust. 1 w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
uwzględnienia przez wojewodę wniosku, o którym mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1 lit. c
”
;
8)
w art. 126 w ust. 1 w pkt 5 na końcu dodaje się przecinek i pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
uchyla się od nałożonego w decyzji, wydawanej na podstawie art. 101a, obowiązku zgłaszania
się w określonych odstępach czasu do wskazanego w tej decyzji organu lub zawiadomienia
tego organu o każdej zmianie miejsca pobytu
”
.
Art. 10.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 5a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5a.
Prawo do świadczeń w formie interwencji kryzysowej, schronienia, posiłku, niezbędnego
ubrania oraz zasiłku celowego przysługuje cudzoziemcom, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 15 oraz art. 53a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.
o cudzoziemcach.
”
;
2)
w art. 47 ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„
3a.
Cudzoziemcom, o których mowa w art. 5a, można udzielić schronienia na okres zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 i art. 53a ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.
”
.
Art. 11.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w art. 87 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w ust. 1 po pkt 2c dodaje się pkt 2d w brzmieniu:
„
2d)
przebywający w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli przed wydaniem tej wizy byli zwolnieni z obowiązku posiadania zezwolenia
na pracę na podstawie pkt 2a i 5a-6;
”
;
2)
po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Do wykonywania pracy na warunkach określonych ustawą nie są uprawnieni cudzoziemcy,
którzy przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie:
1)
wizy jednolitej tranzytowej, wizy wydanej w celu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1, 10 i 11 oraz ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o
cudzoziemcach;
2)
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością,
o której mowa w art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.
”
.
Art. 12.
W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w art. 13 w ust. 2 w pkt 1 po lit. f dodaje się lit. g w brzmieniu:
„
g)
wizę, o której mowa w art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli przed wydaniem tej wizy byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności
gospodarczej na podstawie lit. c,
”
.
Art. 13.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych w art. 3 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
osoby nieposiadające obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przebywające na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy w celu wykonywania pracy, zezwolenia
na zamieszkanie na czas oznaczony z wyłączeniem zezwolenia udzielonego na podstawie
art. 53a ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach , zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot
Europejskich, zgody na pobyt tolerowany lub osoby, które uzyskały w Rzeczypospolitej
Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą albo korzystające z ochrony czasowej
na jej terytorium,
”
.
Art. 14.
W ustawie z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej
i członków ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:
„
Art. 7a.
W postępowaniach w sprawach uregulowanych w ustawie obywatel UE lub członek rodziny
obywatela UE w razie braku możliwości okazania dokumentu podróży lub innego dokumentu
potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo, mogą przedstawić inny dowód niż dokument
urzędowy, który pozwoli potwierdzić ich tożsamość i obywatelstwo w niebudzący wątpliwości
sposób.
”
;
2)
w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Członkowi rodziny niebędącemu obywatelem UE odmawia się wydania wizy, gdy:
1)
jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej jest niepożądany, prowadzonym na podstawie art. 124 pkt 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, zwanym dalej „wykazem”, lub
2)
jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić zagrożenie dla obronności
lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub
zdrowia publicznego.
”
;
3)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Obywatelowi UE lub członkowi rodziny niebędącemu obywatelem UE można odmówić wjazdu
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy:
1)
jego dane znajdują się w wykazie lub
2)
jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może stanowić zagrożenie dla obronności
lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub
zdrowia publicznego, lub
3)
nie posiada dokumentu, o którym mowa odpowiednio w art. 9 ust. 1 lub 2, chyba że udowodni
w inny, niebudzący wątpliwości sposób, że jest uprawniony do korzystania ze swobody
przepływu osób.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Decyzji o odmowie wjazdu nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
4.
W przypadku wydania członkowi rodziny niebędącemu obywatelem UE decyzji o odmowie
wjazdu na podstawie ust. 1 pkt 1 lub 2, wydaje się także decyzję o unieważnieniu wizy.
”
;
4)
po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:
„
Art. 11a.
1.
Decyzja o odmowie wydania wizy członkowi rodziny niebędącemu obywatelem UE wydana
na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 2 lub decyzja o odmowie wjazdu wydana członkowi rodziny
niebędącemu obywatelem UE lub obywatelowi UE na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 2, powinny
uwzględniać zasadę proporcjonalności i być wydawane wyłącznie w przypadku, gdy zachowanie
danej osoby stanowi rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie dla interesu
społecznego.
2.
Wcześniejsza karalność nie może stanowić samoistnej podstawy do podjęcia decyzji na
podstawie art. 10 ust. 2 pkt 2 lub art. 11 ust. 1 pkt 2. Na zagrożenia, o których
mowa w ust. 1, nie można się powoływać dla celów gospodarczych.
”
;
5)
w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Decyzje o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz decyzje o unieważnieniu
wizy wydaje komendant placówki Straży Granicznej.
”
;
6)
w art. 14 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
W przypadku nieposiadania dokumentu, o którym mowa odpowiednio w ust. 1 lub 2, obywatel
UE lub członek rodziny niebędący obywatelem UE może wyjechać z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli udowodni w inny, niebudzący wątpliwości sposób, że jest uprawniony
do korzystania ze swobody przepływu osób.
”
.
Art. 15.
W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 1 w pkt 1 lit. j otrzymuje brzmienie:
„
j)
pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli państw członkowskich Unii
Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,
oraz członków ich rodzin, którzy do nich dołączają lub z nimi przebywają,
”
;
2)
w załączniku w części III wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
|
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
|
c)
uchyla się ust. 5,
d)
ust. 6 i 7 otrzymują brzmienie:
|
e)
w ust. 44 po pkt 13 dodaje się pkt 14 w brzmieniu:
|
Art. 16.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie
Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej w art. 4 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
cudzoziemców, których dane zostały wpisane do Systemu Informacyjnego Schengen dla
celów odmowy wjazdu, przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Agencji Wywiadu,
Służbie Celnej, organom kontroli skarbowej, sądowi, prokuraturze, Szefowi Urzędu do
Spraw Cudzoziemców, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, wojewodzie, konsulowi lub ministrowi
właściwemu do spraw zagranicznych;
”
.
Art. 17.
W ustawie z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Posiadacz Karty Polaka może ubiegać się o zwolnienie z opłaty za przyjęcie i rozpatrzenie
wniosku o wydanie wizy krajowej w celu korzystania z uprawnień wynikających z posiadania
Karty Polaka lub o refundację tej opłaty.
”
.
Art. 18.
Wizy wydane na podstawie art. 33, art. 34 ust. 1, art. 44 ust. 3, art. 61 ust. 3 i
art. 71a ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują ważność przez okres, na
jaki zostały wydane.
Art. 19.
Do cudzoziemców, którym wydano wizy na podstawie art. 33 ustawy, o której mowa w art.
1, stosuje się przepisy dotyczące cudzoziemców, którym udzielono zezwolenia na zamieszkanie
na czas oznaczony wydane na podstawie art. 53a ust. 2 tej ustawy.
Art. 20.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzje o:
1)
cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się, w których orzeczono nakaz opuszczenia przez
cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stają się z mocy prawa decyzjami
o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się i wydaleniu;
2)
cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, w których orzeczono nakaz
opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stają się z mocy
prawa decyzjami o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE i wydaleniu.
Art. 21.
Dane cudzoziemca, któremu została wydana decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy,
zawierająca nakaz opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przechowuje się
w wykazie, o którym mowa w art. 124 pkt 4 ustawy, o której mowa w art. 1, przez okres,
na jaki zostały w nim umieszczone.
Art. 22.
Cudzoziemcom przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zgody
na pobyt tolerowany zalicza się do okresu nieprzerwanego pobytu wymaganego do uzyskania
zezwolenia na osiedlenie się także okresy pobytu na podstawie zezwolenia udzielonego
na podstawie art. 97 pkt 1 lub pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 9, w brzmieniu obowiązującym
do dnia 1 października 2005 r.
Art. 23.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 24.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 15 ust. 5, art. 15a ust. 12, art. 51 ust. 1, art. 52 ust. 1 i art. 53b ust. 6
ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych
na podstawie art. 13a ust. 12, art. 15 ust. 4, art. 46, art. 47 ust. 1 i art. 53b
ust. 6 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej niż przez okres
12 miesięcy;
2)
art. 109 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych
przepisów wykonawczych na podstawie art. 109 ust. 2 tej ustawy w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą;
3)
art. 11 ust. 2 i 9 ustawy, o której mowa w art. 6, zachowują moc do czasu wydania
nowych przepisów wykonawczych na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy;
4)
art. 14 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 7, zachowuje moc do czasu wydania nowych
przepisów wykonawczych na podstawie art. 14 ust. 1 tej ustawy w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy.
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 2001/40/WE
z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli
państw trzecich (Dz. Urz. WE L 149 z 02.06.2001, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 19, t. 4, str. 107).
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416 i Nr 180, poz.
1112.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr
199, poz. 1938, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 210, poz. 2135 oraz
z 2006 r. Nr 220, poz. 1600.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 180, poz.
1112 i Nr 216, poz. 1367.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 120, poz. 1268, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162,
poz. 1568 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1600.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 170, poz. 1218, z 2007 r. Nr 57, poz. 390 i Nr 82, poz.
558 oraz z 2008 r. Nr 86, poz. 521 i Nr 195, poz. 1199.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
Nr 70, poz. 416, Nr 134, poz. 850, Nr 171, poz. 1056 i Nr 216, poz. 1367.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 94, poz. 788, z 2006 r. Nr 249, poz. 1828, z 2007 r. Nr 120, poz. 818 oraz z 2008 r.
Nr 70, poz. 416.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 162, poz. 1692,
z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 169, poz. 1417, Nr 250, poz. 2118 i Nr 264, poz. 2205,
z 2006 r. Nr 38, poz. 268, Nr 208, poz. 1536 i Nr 217, poz. 1590, z 2007 r. Nr 120,
poz. 818, Nr 121, poz. 831 i Nr 221, poz. 1650 oraz z 2008 r. Nr 190, poz. 1171.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 180, poz. 1280 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 116, poz. 732, Nr 141, poz. 888
i Nr 171, poz. 1056.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 120, poz. 818 i Nr 165, poz. 1170 oraz z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 180, poz.
1112 i Nr 216, poz. 1367.
13)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 64, poz. 427, Nr
124, poz. 859, Nr 127, poz. 880 i Nr 128, poz. 883 oraz z 2008 r. Nr 44, poz. 262,
Nr 63, poz. 394, Nr 182, poz. 1121 i Nr 195, poz. 1198.