Ustawaz dnia 20 lipca 2018 r.o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się następujące ustawy: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r.
- Prawo o ustroju sądów wojskowych, ustawę z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju
sądów administracyjnych, ustawę z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa
i Prokuratury, ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, ustawę
z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, ustawę z dnia 11 maja 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy - Prawo o ustroju
sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o
Sądzie Najwyższym oraz ustawę z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w § 1a:
a)
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
W sądach rejonowych zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości wykonują także asesorzy
sądowi, z wyłączeniem:
”
,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
rozstrzygania spraw, o których mowa w art. 12 pkt 3.
”
;
2)
w art. 11 § 2a i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2a.
Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych, wydziału gospodarczego do spraw rejestru
zastawów oraz wydziału gospodarczego do spraw Krajowego Rejestru Sądowego jest referendarz
sądowy.
§ 3.
Funkcję przewodniczącego wydziału powierza prezes sądu. Przed powierzeniem funkcji
przewodniczącego wydziału w sądzie apelacyjnym prezes sądu zasięga opinii kolegium
sądu apelacyjnego. Przed powierzeniem funkcji przewodniczącego wydziału w sądzie okręgowym
i rejonowym prezes sądu zasięga opinii kolegium sądu okręgowego.
”
;
3)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.
W sądzie rejonowym można tworzyć wydziały:
1)
cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia
osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz
spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw;
2)
karny - do spraw z zakresu prawa karnego;
3)
rodzinny i nieletnich - do spraw z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich, leczenia
osób uzależnionych od alkoholu oraz od środków odurzających i psychotropowych oraz
spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie odrębnych ustaw;
4)
pracy, ubezpieczeń społecznych albo pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw odpowiednio
z zakresu prawa pracy lub z zakresu ubezpieczeń społecznych;
5)
gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego
i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw;
6)
ksiąg wieczystych - do prowadzenia ksiąg wieczystych.
”
;
4)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 16.
§ 1.
W sądzie okręgowym można tworzyć wydziały:
1)
cywilny - do spraw z zakresu prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, spraw dotyczących leczenia osób uzależnionych od alkoholu oraz od
środków odurzających i psychotropowych, spraw należących do sądu opiekuńczego na podstawie
odrębnych ustaw oraz spraw dotyczących demoralizacji i czynów karalnych nieletnich;
2)
karny - do spraw z zakresu prawa karnego oraz spraw zgodności z prawdą oświadczeń
lustracyjnych;
3)
pracy, ubezpieczeń społecznych albo pracy i ubezpieczeń społecznych - do spraw odpowiednio
z zakresu prawa pracy lub z zakresu ubezpieczeń społecznych;
4)
gospodarczy - do spraw gospodarczych oraz innych spraw z zakresu prawa gospodarczego
i cywilnego należących do sądu gospodarczego na podstawie odrębnych ustaw;
5)
kontroli danych telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych - do spraw związanych
z kontrolą pozyskiwania danych telekomunikacyjnych, pocztowych i internetowych przez
Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straż Graniczną, Centralne Biuro Antykorupcyjne,
Służbę Ochrony Państwa, Służbę Celno-Skarbową i Biuro Nadzoru Wewnętrznego.
§ 2.
Minister Sprawiedliwości, w drodze zarządzenia, wskazuje wydział sądu okręgowego rozpoznający
środki odwoławcze w elektronicznym postępowaniu upominawczym.
”
;
5)
w art. 20 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
tworzy i znosi sądy oraz ustala ich siedziby, obszary właściwości i zakres rozpoznawanych
przez nie spraw,
”
;
6)
w art. 22a:
a)
w § 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym po zasięgnięciu opinii kolegium sądu
apelacyjnego, prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym po zasięgnięciu opinii kolegium
sądu okręgowego a prezes sądu rejonowego w sądzie rejonowym po zasięgnięciu opinii
kolegium właściwego sądu okręgowego ustalają, najpóźniej do końca listopada każdego
roku, podział czynności, który określa:
”
,
b)
w § 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„
W przypadku asesorów sądowych, o których mowa w § 1a, zmiana zakresu obowiązków skutkująca
przeniesieniem do innego wydziału sądu jest możliwa w przypadkach szczególnie uzasadnionych,
nie wcześniej jednak niż po upływie roku służby i tylko raz.
”
,
c)
§ 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
§ 5.
Sędzia lub asesor sądowy, któremu zmieniono podział czynności w sposób skutkujący
zmianą zakresu jego obowiązków, w szczególności przeniesieniem do innego wydziału
sądu, może odwołać się do Krajowej Rady Sądownictwa w terminie siedmiu dni od dnia
otrzymania nowego zakresu obowiązków. Odwołanie nie przysługuje w przypadku:
1)
przeniesienia do wydziału, w którym rozpoznaje się sprawy z tego samego zakresu;
2)
powierzenia obowiązków w tym samym wydziale na zasadach obowiązujących pozostałych
sędziów, a w szczególności odwołania przydziału do sekcji lub innej formy specjalizacji.
§ 6.
Odwołanie, o którym mowa w § 5, wnosi się za pośrednictwem prezesa sądu, który dokonał
podziału czynności objętego odwołaniem. Prezes sądu przekazuje odwołanie Krajowej
Radzie Sądownictwa w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania wraz ze stanowiskiem
w sprawie. Krajowa Rada Sądownictwa podejmuje uchwałę uwzględniającą albo oddalającą
odwołanie sędziego, mając na uwadze względy, o których mowa w § 1. Uchwała Krajowej
Rady Sądownictwa w sprawie odwołania, o którym mowa w § 5, nie wymaga uzasadnienia.
Od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa odwołanie nie przysługuje. Do czasu podjęcia
uchwały sędzia lub asesor sądowy wykonuje obowiązki dotychczasowe.
”
;
7)
w art. 28 po § 5 dodaje się § 5a-5d w brzmieniu:
„
§ 5a.
W uzasadnionych przypadkach przewodniczący kolegium może zarządzić przeprowadzenie
głosowania w trybie obiegowym.
§ 5b.
W przypadku przeprowadzania głosowania w trybie obiegowym nie można zarządzić głosowania
tajnego.
§ 5c.
Głosowanie w trybie obiegowym jest ważne, jeżeli w terminie wyznaczonym na zajęcie
stanowiska głos odda co najmniej połowa członków kolegium.
§ 5d.
Głosowania w trybie obiegowym nie przeprowadza się, jeżeli sprzeciw zgłosi chociażby
jeden z członków kolegium.
”
;
8)
w art. 30 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Do kolegium sądu okręgowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 28, z tym że przewodniczącym
kolegium sądu okręgowego jest prezes tego sądu, a w razie jego nieobecności - najstarszy
służbą wiceprezes sądu okręgowego.
”
;
9)
w art. 33:
a)
§ 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Uchwały zgromadzenia ogólnego sędziów apelacji zapadają bezwzględną większością głosów.
Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 34 pkt 1 i 4, a ponadto jeżeli
żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.
”
,
b)
w § 12 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
W przypadku równej liczby głosów oddanych na co najmniej dwóch kandydatów pierwszeństwo
przysługuje sędziemu z najdłuższym stażem pracy na stanowisku sędziego.
”
;
10)
w art. 34 uchyla się pkt 2;
11)
w art. 35:
a)
§ 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
Uchwały zgromadzenia ogólnego sędziów okręgu zapadają bezwzględną większością głosów.
Głosowanie jest tajne w sprawach, o których mowa w art. 33 § 7 i art. 58 § 2, a ponadto
jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zgromadzenia.
”
,
b)
w § 8b dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
W przypadku równej liczby głosów oddanych na co najmniej dwóch kandydatów pierwszeństwo
przysługuje sędziemu z najdłuższym stażem pracy na stanowisku sędziego.
”
;
12)
w art. 36a § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Uchwały zebrania sędziów danego sądu zapadają bezwzględną większością głosów. Głosowanie
jest tajne, jeżeli żądanie takie zgłosi chociażby jeden z obecnych członków zebrania.
”
;
13)
w art. 37d:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sędziego wizytatora w sądzie apelacyjnym powołuje prezes sądu apelacyjnego, a w sądzie
okręgowym - prezes sądu okręgowego, na okres czterech lat, spośród sędziów posiadających
co najmniej siedmioletni staż pracy na stanowisku sędziego. Przed powołaniem sędziego
wizytatora prezes właściwego sądu zasięga opinii Ministra Sprawiedliwości.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli Minister Sprawiedliwości w terminie trzydziestu dni od dnia przedstawienia
przez prezesa właściwego sądu zamiaru powołania sędziego wizytatora nie wyda opinii,
uważa się, że opinia jest pozytywna.
”
,
c)
uchyla się § 4;
14)
w art. 41 w § 1:
a)
w pkt 2:
-
-uchyla się lit. c,
-
-uchyla się lit. i,
b)
część wspólna otrzymuje brzmienie:
„
-
-uwzględniając zasady sprawności, racjonalności, ekonomicznego i szybkiego działania oraz potrzebę zapewnienia rzetelnego wykonywania zadań powierzonych sądom, a także potrzebę zapewnienia równomiernego i obiektywnego obciążenia sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych obowiązkami, zapewnienia zbliżonego prawdopodobieństwa udziału w składzie wieloosobowym, wykorzystania rozwiązań informatycznych do losowego przydziału spraw oraz zastosowania innych sposobów losowego przydziału spraw w przypadku braku możliwości korzystania z tych rozwiązań.
”
;
15)
w art. 46 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
W składzie sądu może brać udział tylko jeden sędzia innego sądu. Sędzia sądu niższego
nie może być przewodniczącym składu sądu, z wyłączeniem spraw rozpoznawanych w składzie
jednego sędziego i dwóch ławników albo w składzie jednego sędziego.
”
;
16)
w art. 57 po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„
§ 1a.
Osoba, która zgłosiła swoją kandydaturę na wolne stanowisko sędziowskie w sądzie powszechnym
nie może, do czasu zakończenia postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu
na stanowisku sędziowskim w sądzie powszechnym, zgłosić swej kandydatury na wolne
stanowisko sędziowskie w Sądzie Najwyższym, Naczelnym Sądzie Administracyjnym ani
wojewódzkim sądzie administracyjnym. Zgłoszenie kandydatury na wolne stanowisko sędziowskie
w tych sądach powoduje zakończenie postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu
na stanowisku sędziowskim w sądzie powszechnym.
§ 1b.
Osoba, która zgłosiła swoją kandydaturę na wolne stanowisko sędziowskie w Sądzie Najwyższym,
Naczelnym Sądzie Administracyjnym albo wojewódzkim sądzie administracyjnym, nie może,
do czasu zakończenia postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziowskim w tym sądzie, zgłosić swej kandydatury na wolne stanowisko sędziowskie
w sądzie powszechnym.
”
;
17)
w art. 57a:
a)
§ 1-4 otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego,
sędziego sądu administracyjnego albo sędziego sądu wojskowego, do karty zgłoszenia
dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych różnych kategorii, w których
rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt
wszystkich spraw.
§ 2.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko prokuratora, do
karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw, w których prowadził
lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził akt oskarżenia lub środki zaskarżenia
albo występował przed sądem lub składał pisma procesowe, a w przypadku mniejszej liczby
spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.
§ 3.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy
prawnego albo zajmuje stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej,
do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych różnych
kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował
w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw, ze wskazaniem sądów,
w których sprawy te toczyły się lub toczą, a także odpisy wszystkich, jednak nie więcej
niż pięćdziesięciu, opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze
stosowaniem lub tworzeniem prawa; radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej
dołącza ponadto opinię przełożonego.
§ 4.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonuje zawód notariusza, do karty
zgłoszenia dołącza wykaz pięćdziesięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie
spraw, a jeżeli sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich aktów.
”
,
b)
§ 7 otrzymuje brzmienie:
„
§ 7.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie zajmujący stanowisko sędziego albo prokuratora,
który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był delegowany do pełnienia czynności
administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej
podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez niego nadzorowanej, Kancelarii Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej albo urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw
zagranicznych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw
określonych w § 1 lub 2 lub spraw zarejestrowanych w referacie kandydata lub przez
niego nadzorowanych w okresie delegowania, a także opis wykonywanych w okresie delegowania
czynności wraz z opinią przełożonego.
”
,
c)
§ 11 otrzymuje brzmienie:
„
§ 11.
Do kandydata na wolne stanowisko sędziowskie, który wykonywał więcej niż jeden z zawodów
wskazanych w przepisach § 1-5 i 10, stosuje się przepisy § 1-5 i 7, z tym że łączna
liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw lub odpisów opinii prawnych i innych
dokumentów, o których mowa w tych przepisach, nie może przekraczać stu.
”
;
18)
w art. 57b:
a)
§ 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania akt
co najmniej piętnastu spraw różnych kategorii, wybranych losowo spośród wymienionych
w wykazie, o którym mowa w art. 57a § 1, a ponadto akt co najmniej dziesięciu innych
spraw różnych kategorii spoza wykazu wybranych przez sędziego dokonującego oceny,
jak również na podstawie danych ewidencjonowanych w sądach, w tym na potrzeby statystyki
sądowej.
§ 3.
Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu obejmuje
badaniem także nieujęte w wykazie akta dziesięciu spraw niezakończonych, przydzielonych
kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy
okres, a także akta wszystkich spraw, których referentem był kandydat, w których w
okresie ostatnich dwóch lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko sędziowskie
zmieniono lub uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz
w których stwierdzono przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego
orzeczenia.
”
,
b)
§ 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Jeżeli w okresie ostatnich dwóch lat poprzedzających zgłoszenie kandydat, o którym
mowa w § 1, nie wykonywał zadań określonych w art. 1 § 2 i 3, przepis § 3 stosuje
się odpowiednio, z tym że badaniem obejmuje się okres dwóch lat, w których zadania
te ostatnio były wykonywane.
”
;
19)
w art. 57f § 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego
stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej jest dokonywana
na podstawie badania akt co najmniej dwudziestu pięciu spraw różnych kategorii lub
opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem
prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57a §
3. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji
może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze
zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów
sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
§ 3.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana na podstawie
badania co najmniej dwudziestu pięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie
spraw wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 57a §
4. Przepis art. 57b § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji
może objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne lub akta spraw sądowych,
w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania wpisu lub odmowę dokonania
czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie
akt takich spraw.
”
;
20)
w art. 77 § 2b otrzymuje brzmienie:
„
§ 2b.
Sędzia nie może łączyć funkcji orzekania z pełnieniem czynności administracyjnych
w Ministerstwie Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi
Sprawiedliwości, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej albo urzędzie obsługującym
ministra właściwego do spraw zagranicznych.
”
;
21)
w art. 86 uchyla się § 3b i 3c;
22)
w art. 94 w § 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„
Do okresu tego wlicza się okresy poprzedniej przerwy w pełnieniu służby z powodu choroby
lub płatnego urlopu dla poratowania zdrowia, jeżeli okres czynnej służby nie przekroczył
60 dni.
”
;
23)
w art. 100:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sędziemu, który został przeniesiony w stan spoczynku, w razie zmiany ustroju sądów
lub zmiany granic okręgów sądowych przysługuje do czasu osiągnięcia wieku 65 lat uposażenie
w wysokości wynagrodzenia pobieranego na ostatnio zajmowanym stanowisku.
”
,
b)
§ 4a i 4b otrzymują brzmienie:
„
§ 4a.
W przypadku, o którym mowa w § 1, sędzia w stanie spoczynku otrzymuje jednorazową
odprawę z chwilą osiągnięcia wieku 65 lat.
§ 4b.
Sędziemu, który powrócił na stanowisko poprzednio zajmowane albo stanowisko równorzędne
poprzednio zajmowanemu w trybie art. 74 § 1a, w razie przejścia lub przeniesienia
w stan spoczynku przysługuje jednorazowa odprawa w kwocie stanowiącej różnicę między
wysokością odprawy wyliczonej na dzień przejścia lub przeniesienia w stan spoczynku
a wysokością odprawy wypłaconej. W przypadku, o którym mowa w § 1, odprawa przysługuje
z chwilą osiągnięcia wieku 65 lat.
”
;
24)
w art. 104 po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:
„
§ 3a.
Jeżeli orzeczona została kara pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do
uposażenia, wyrok wywołuje skutek w postaci obniżenia do 50% uposażenia do czasu prawomocnego
zakończenia postępowania dyscyplinarnego. W razie prawomocnego zakończenia postępowania
dyscyplinarnego orzeczeniem kary innej niż kara pozbawienia prawa do stanu spoczynku
wraz z prawem do uposażenia dokonuje się wyrównania uposażenia do pełnej wysokości.
”
;
25)
w art. 105 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Do sędziów w stanie spoczynku stosuje się odpowiednio przepisy art. 84 § 3 i art.
86. Do sędziów w stanie spoczynku, którym powierzono pełnienie funkcji wizytatora,
stosuje się odpowiednio także przepisy art. 77 § 1, 6-6b i 8, art. 79, art. 82, art.
82a, art. 83, art. 85, art. 87-90 oraz art. 94a i art. 94b. Sędziom w stanie spoczynku,
którym powierzono pełnienie funkcji wizytatora, przysługuje prawo do nieświadczenia
pracy przez okres odpowiadający urlopowi wypoczynkowemu.
§ 2.
Sędziemu, który przeszedł w stan spoczynku w trybie art. 69 § 1, 1b, 2 i 2b, oraz
sędziemu przeniesionemu w stan spoczynku w razie zmiany ustroju sądów lub zmiany granic
okręgów sądowych można powierzyć, za jego zgodą, pełnienie funkcji wizytatora w Ministerstwie
Sprawiedliwości lub sądzie. Sędziemu w stanie spoczynku pełniącemu funkcję wizytatora
w sądzie przysługuje dodatek funkcyjny w wysokości przewidzianej dla sędziego wizytatora.
Do powierzenia funkcji wizytatora w sądzie stosuje się odpowiednio przepisy art. 37d.
Pełnienie funkcji wizytatora w Ministerstwie Sprawiedliwości powierza Minister Sprawiedliwości
na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony. Przepisy art.
78 § 2-4 stosuje się odpowiednio.
”
;
26)
w art. 106i uchyla się § 10;
27)
w art. 106k w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
niezłożenia przez asesora sądowego wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziowskim - z upływem okresu, o którym mowa w art. 106i § 8;
”
;
28)
w art. 106l dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Przeniesienie asesora sądowego na inne miejsce służbowe może nastąpić na jego wniosek,
w szczególnie uzasadnionych przypadkach i nie wcześniej niż po dwóch latach od dnia
mianowania.
”
;
29)
w art. 110 po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 37 § 5 i art. 75 § 2 pkt 3, właściwy
miejscowo jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego pełni służbę sędzia objęty postępowaniem,
a do rozpoznawania spraw, o których mowa w art. 80, właściwy miejscowo jest sąd dyscyplinarny,
w okręgu którego prowadzi się postępowanie, a w wypadkach niecierpiących zwłoki, także
inny sąd dyscyplinarny.
”
;
30)
w art. 112:
a)
po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu:
„
§ 5a.
Przy sądzie okręgowym działa jeden zastępca rzecznika dyscyplinarnego. W sądzie powyżej
sześćdziesięciu stanowisk sędziowskich Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych
może, po uzyskaniu zgody Ministra Sprawiedliwości, ustalić większą liczbę zastępców
rzecznika dyscyplinarnego działających przy sądzie okręgowym, jeżeli jest to uzasadnione
interesem wymiaru sprawiedliwości. O ustaleniu większej liczby zastępców rzecznika
dyscyplinarnego działających przy sądzie okręgowym Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów
Sądów Powszechnych informuje prezesa właściwego sądu okręgowego.
”
,
b)
§ 6-8 otrzymują brzmienie:
„
§ 6.
Zgromadzenie ogólne sędziów okręgu, najpóźniej w terminie miesiąca przed dniem zakończenia
kadencji zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym, przedstawia
Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów Powszechnych sześciu kandydatów na stanowisko
zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym, którzy uzyskali
najwyższą liczbę głosów wybranych na tym samym zgromadzeniu. W przypadku ustalenia
większej liczby zastępców rzecznika dyscyplinarnego działających przy sądzie okręgowym,
zgromadzenie ogólne sędziów okręgu, najpóźniej w terminie dwóch miesięcy od dnia powzięcia
przez prezesa właściwego sądu okręgowego informacji, o której mowa w § 5a zdanie trzecie,
przedstawia Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sędziów Sądów Powszechnych sześciu kandydatów
na każde stanowisko zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym,
którzy uzyskali najwyższą liczbę głosów, wybranych na tym samym zgromadzeniu.
§ 7.
Każdy sędzia uczestniczący w głosowaniu nad wyborem kandydatów, o których mowa § 6,
może oddać tylko jeden głos na wybranego przez siebie kandydata na każde stanowisko
zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym. Głosowanie
jest tajne.
§ 8.
Jeżeli po przeprowadzeniu głosowania, o którym mowa w § 7, ze względu na podział głosów
nie jest możliwe wybranie wymaganej liczby kandydatów, przeprowadza się ponowne głosowanie
z udziałem kandydatów na każde stanowisko zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego
przy sądzie okręgowym, którzy uzyskali kolejno najwyższą równą liczbę głosów. Przepis
§ 7 stosuje się.
”
,
c)
§ 11-13 otrzymują brzmienie:
„
§ 11.
Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych powołuje na każde stanowisko zastępcy
rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym jednego z kandydatów
przedstawionych w trybie § 6 i 10 na czteroletnią kadencję.
§ 12.
Jeżeli kandydaci na stanowisko zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego przy
sądzie okręgowym nie zostaną przedstawieni w wymaganej liczbie lub terminie określonych
w § 6 i 10, Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych powierza obowiązki zastępcy
rzecznika dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym sędziemu przez siebie
wybranemu albo sędziom przez siebie wybranym, w przypadku gdy ustalono liczbę zastępców
rzecznika dyscyplinarnego działających przy sądzie okręgowym większą niż jeden.
§ 13.
Przepisy § 5a-12 stosuje się odpowiednio do wyboru i powołania zastępcy lub zastępców
rzecznika dyscyplinarnego działających przy sądzie apelacyjnym.
”
;
31)
w art. 112a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Rzecznika dyscyplinarnego do prowadzenia sprawy dyscyplinarnej wyznacza się w kolejności
wpływu spraw, wedle alfabetycznej listy rzeczników dyscyplinarnych. Odstępstwo od
tej zasady może nastąpić wyłącznie z powodu choroby rzecznika dyscyplinarnego lub
z innej ważnej przyczyny, co należy zaznaczyć w zarządzeniu o wyznaczeniu rzecznika
dyscyplinarnego w sprawie.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych oraz Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego
Sędziów Sądów Powszechnych mogą przejąć sprawę prowadzoną przez zastępcę rzecznika
dyscyplinarnego działającego przy sądzie okręgowym, a także przekazać temu rzecznikowi
sprawę do prowadzenia.
”
,
c)
§ 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
W razie niemożności prowadzenia sprawy przez żadnego z właściwych zastępców rzecznika
dyscyplinarnego działających przy sądzie okręgowym Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów
Sądów Powszechnych wyznacza do jej prowadzenia zastępcę rzecznika dyscyplinarnego
działającego w innym okręgu.
§ 3.
Przepisy § 1a i 2 stosuje się odpowiednio do zastępcy rzecznika dyscyplinarnego działającego
przy sądzie apelacyjnym, z tym że przekazać sprawę zastępcy lub wyznaczyć do jej prowadzenia
innego zastępcę można tylko spośród zastępców rzecznika dyscyplinarnego działających
przy sądzie apelacyjnym.
”
;
32)
w art. 129:
a)
po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:
„
§ 3a.
Jeżeli sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego w stanie
spoczynku do odpowiedzialności karnej za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego, z urzędu obniża w granicach od 25% do 50% wysokość jego uposażenia na
czas trwania postępowania dyscyplinarnego.
”
,
b)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem,
dokonuje się wyrównania wszystkich składników wynagrodzenia albo uposażenia do pełnej
wysokości.
”
;
33)
w art. 148 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, organizację i zakres działania
sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej, sposób zapewnienia
obsługi kancelaryjnej postępowań sądowych, w tym stosowane urządzenia ewidencyjne
i podział spraw na kategorie, a także kategorie pracowników sądowych obowiązanych
do noszenia stroju urzędowego lub oznak i warunki ich przydziału, uwzględniając potrzebę
zapewnienia prawidłowej obsługi administracyjnej i kancelaryjnej sądów oraz potrzebę
wprowadzenia podziału spraw na kategorie obejmujące sprawy o zbliżonym stopniu skomplikowania
i pracochłonności.
”
;
34)
w art. 151a:
a)
w § 1a dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
Wniosek składa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.
”
,
b)
§ 1c otrzymuje brzmienie:
„
§ 1c.
Referendarza sądowego zatrudnionego przez co najmniej trzy lata w dotychczasowym miejscu
służbowym przenosi, zgodnie z jego wnioskiem, Minister Sprawiedliwości albo prezes
sądu apelacyjnego. Można odmówić uwzględnienia wniosku, który dotyczy przeniesienia
do innego sądu w tej samej miejscowości, w której znajduje się miejsce służbowe referendarza.
W przypadku złożenia przez więcej niż jednego referendarza sądowego zatrudnionego
przez co najmniej trzy lata w dotychczasowym miejscu służbowym wniosku o przeniesienie
na to samo wolne stanowisko prezes sądu apelacyjnego albo Minister Sprawiedliwości
przenosi jednego z nich, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa
powszechnego, potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów, a także
okoliczności wynikające z uzasadnienia wniosku.
”
,
c)
w § 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
jeżeli przeniesienie następuje do innego sądu w tej samej miejscowości, w której znajduje
się miejsce służbowe referendarza;
”
,
d)
po § 5 dodaje się § 5a w brzmieniu:
„
§ 5a.
Minister Sprawiedliwości może delegować referendarza sądowego, za jego zgodą, na wniosek
Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa do pełnienia czynności w Biurze tej Rady,
na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.
”
;
35)
w art. 155e po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
Minister Sprawiedliwości może delegować asystenta sędziego, za jego zgodą, na wniosek
Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa do pełnienia czynności w Biurze tej Rady,
na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.
”
;
36)
w art. 172:
a)
§ 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Wysokość rekompensaty dla ławników biorących udział w rozpoznawaniu spraw w sądach
powszechnych, za jeden dzień pełnienia obowiązków ławnika, wynosi 2,64% podstawy ustalenia
wynagrodzenia zasadniczego sędziego, o której mowa w art. 91 § 1c.
”
,
b)
po § 4 dodaje się § 4a w brzmieniu:
„
§ 4a.
Ławnikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu do sądu w celu wykonywania
czynności w sądzie środkami komunikacji miejscowej w wysokości 0,25% podstawy ustalenia
wynagrodzenia zasadniczego sędziego, o której mowa w art. 91 § 1c.
”
,
c)
§ 6 otrzymuje brzmienie:
„
§ 6.
Koszty wypłaty świadczeń, o których mowa w § 4 i 4a, ponosi Skarb Państwa.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o ustroju sądów wojskowych w art. 70 w § 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
uprawnienia określone w art. 172 § 3 i 4a oraz art. 173 powołanej ustawy nie przysługują
ławnikom w czynnej służbie wojskowej;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6a po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu:
„
§ 2a.
O wolnych stanowiskach asesorskich Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego obwieszcza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
”
;
2)
w art. 27a § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Na stanowisku starszego asystenta sędziego może być zatrudniony asystent sędziego,
który zajmował stanowisko asystenta sędziego przez co najmniej pięć lat i uzyskiwał
pozytywne okresowe oceny kwalifikacyjne.
”
;
3)
w art. 29 w § 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
do postępowania w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesora
sądowego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu w przedmiocie powołania do
pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Minister Sprawiedliwości ogłasza, w drodze zarządzenia, w zależności od potrzeb kadrowych
sądów i prokuratury, nabór na aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską oraz
aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską prowadzone w formie aplikacji uzupełniających
i jednocześnie wyznacza limity przyjęć na te aplikacje. Wyznaczając limity przyjęć
na aplikację prokuratorską i aplikację prokuratorską prowadzoną w formie aplikacji
uzupełniającej, Minister Sprawiedliwości zasięga opinii Prokuratora Krajowego.
”
;
2)
w art. 24 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
która nie ukończyła w dniu przeprowadzenia pierwszego etapu konkursu 35. roku życia;
”
;
3)
w art. 27:
a)
po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„
6a.
Przepisu ust. 6 nie stosuje się do aplikantów aplikacji uzupełniającej sędziowskiej
oraz aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej.
”
,
b)
uchyla się ust. 7;
4)
w art. 32 ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a.
Jeżeli w danym roku egzamin, o którym mowa w ust. 1, nie jest przeprowadzany, Minister
Sprawiedliwości może wyznaczyć jeden termin egzaminu sędziowskiego. W innych uzasadnionych
przypadkach Minister Sprawiedliwości może wyznaczyć dodatkowy termin egzaminu sędziowskiego,
nie więcej niż jeden w danym roku. O terminie egzaminu Dyrektor Krajowej Szkoły obwieszcza
w Biuletynie Informacji Publicznej co najmniej na 4 miesiące przed dniem egzaminu.
”
;
5)
po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:
„
Rozdział 3a
Aplikacje sędziowska i prokuratorska prowadzone w formie aplikacji uzupełniających
Art. 37a.
1.
Aplikacja sędziowska i aplikacja prokuratorska mogą być prowadzone także w formie
aplikacji uzupełniających.
2.
Do aplikacji uzupełniających i aplikantów tych aplikacji stosuje się odpowiednio przepisy
o aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej oraz aplikantach tych aplikacji,
o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Art. 37b.
1.
Aplikantem aplikacji uzupełniającej sędziowskiej albo aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej
może zostać osoba, która spełnia warunki, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 i
2-5, a także:
1)
nie ukończyła w dniu przeprowadzenia konkursu na aplikację uzupełniającą sędziowską
albo na aplikację uzupełniającą prokuratorską 40. roku życia;
2)
w okresie 5 lat przed dniem przeprowadzenia konkursu na aplikację uzupełniającą sędziowską
albo na aplikację uzupełniającą prokuratorską była zatrudniona łącznie przez okres
co najmniej 2 lat na stanowisku referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta
prokuratora;
3)
w dniu przeprowadzenia konkursu na aplikację uzupełniającą sędziowską albo na aplikację
uzupełniającą prokuratorską jest zatrudniona na stanowisku referendarza sądowego,
asystenta sędziego lub asystenta prokuratora.
2.
W przypadku zatrudnienia w niepełnym wymiarze okres zatrudnienia, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2, podlega proporcjonalnemu wydłużeniu.
Art. 37c.
Zgłoszenia do konkursu na aplikację uzupełniającą sędziowską oraz na aplikację uzupełniającą
prokuratorską zawierają, oprócz dokumentów wskazanych w art. 17 ust. 4, także kopie
dokumentów potwierdzających zatrudnienie, o którym mowa w art. 37b ust. 1 pkt 2 i
3.
Art. 37d.
1.
Nabór na aplikację uzupełniającą sędziowską odbywa się w drodze konkursu składającego
się z testu sprawdzającego wiedzę z poszczególnych dziedzin prawa, innego niż test,
o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1.
2.
Nabór na aplikację uzupełniającą prokuratorską odbywa się w drodze konkursu, składającego
się z egzaminu ustnego i oceny pracy na dotychczasowym stanowisku, przeprowadzanego
przez komisję konkursową powołaną przez Prokuratora Krajowego.
3.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób powoływania komisji
konkursowej do przeprowadzenia konkursu na aplikację uzupełniającą prokuratorską,
sposób przeprowadzenia konkursu, a także zakres i kryteria oceny wyników egzaminu
ustnego, uwzględniając wymogi związane z zapewnieniem obiektywnej oceny uczestników
konkursu oraz sprawności jego przeprowadzenia.
Art. 37e.
Opłata za udział w konkursie na aplikację uzupełniającą sędziowską oraz na aplikację
uzupełniającą prokuratorską wynosi 50% opłaty ustalonej na podstawie art. 21 ust.
2.
Art. 37f.
1.
Aplikacja uzupełniająca sędziowska i aplikacja uzupełniająca prokuratorska trwają
18 miesięcy.
2.
Zajęcia dla aplikantów aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej
prokuratorskiej odbywają się w soboty i niedziele zgodnie z programem aplikacji.
3.
Praktyki dla aplikantów aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej
prokuratorskiej odbywają się w wymiarze jednego dnia tygodniowo zgodnie z programem
aplikacji.
4.
Aplikantowi aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej
przysługuje zwolnienie od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu uczestniczenia
w zajęciach i praktykach oraz w egzaminie sędziowskim albo prokuratorskim.
5.
Prezes sądu, w którym zatrudniony jest aplikant aplikacji uzupełniającej sędziowskiej
lub aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej, albo kierownik jednostki organizacyjnej
prokuratury, w której zatrudniony jest aplikant aplikacji uzupełniającej sędziowskiej
lub aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej, przedstawiają Dyrektorowi Krajowej Szkoły
co 6 miesięcy opinię o pracy aplikanta.
Art. 37g.
1.
Dyrektor Krajowej Szkoły skreśla aplikanta aplikacji uzupełniającej sędziowskiej albo
aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej z listy aplikantów w przypadkach wskazanych
w art. 41 ust. 1, a także jeżeli ustał stosunek pracy aplikanta na stanowisku referendarza
sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora, zaś aplikant w okresie 30
dni od dnia ustania stosunku pracy nie nawiązał nowego stosunku pracy na stanowisku
referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora.
2.
Dyrektor Krajowej Szkoły może skreślić aplikanta aplikacji uzupełniającej sędziowskiej
albo aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej z listy aplikantów w przypadkach wskazanych
w art. 41 ust. 2 pkt 1a i 4-7, a także jeżeli aplikant opuścił z przyczyn nieusprawiedliwionych
ponad 5 dni zajęć lub praktyk objętych programem aplikacji, przy czym za dzień nieobecności
uważa się także nieobecność na zajęciach lub praktyce w wymiarze przekraczającym 4
godziny.
Art. 37h.
1.
Aplikantowi aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej
przysługuje 30 dni kalendarzowych wolnych od zajęć i praktyk w pierwszym roku odbywania
aplikacji, w terminie wskazanym przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
2.
Aplikantowi aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej
przysługuje 30 kolejnych dni kalendarzowych wolnych od zajęć i praktyk bezpośrednio
przed dniem rozpoczęcia egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego. W tym samym
okresie aplikantowi przysługuje prawo do płatnego urlopu na przygotowanie się do egzaminu
sędziowskiego albo prokuratorskiego.
Art. 37i.
Aplikantowi aplikacji uzupełniającej sędziowskiej i aplikacji uzupełniającej prokuratorskiej
stypendium nie przysługuje.
”
;
6)
dodaje się art. 40b w brzmieniu:
„
Art. 40b.
1.
Aplikantowi przysługuje 30 dni kalendarzowych wolnych od zajęć i praktyk w pierwszym
i drugim roku odbywania aplikacji sędziowskiej albo aplikacji prokuratorskiej w terminie
wskazanym przez Dyrektora Krajowej Szkoły.
2.
Aplikantowi przysługuje 30 kolejnych dni kalendarzowych wolnych od zajęć i praktyk
bezpośrednio przed dniem rozpoczęcia egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego.
3.
Okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, wlicza się do czasu trwania aplikacji.
”
;
7)
w art. 41a:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Aplikant zachowuje prawo do pobierania przysługującego mu stypendium do dnia poprzedzającego
dzień nawiązania stosunku służbowego na stanowisku asesora sądowego albo asesora prokuratury,
jednak nie dłużej niż przez okres 4 miesięcy od dnia ukończenia aplikacji.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu:
„
3a.
Prawo do pobierania stypendium wygasa z dniem następującym po dniu ogłoszenia wyników
części ustnej egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego w przypadku jego niezdania,
a jeżeli aplikant nie został dopuszczony do części ustnej egzaminu, z dniem następującym
po dniu ogłoszenia wyników części pisemnej egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego.
3b.
Prawo do pobierania stypendium wygasa w przypadku nieprzystąpienia przez aplikanta
do części pisemnej albo ustnej egzaminu sędziowskiego albo prokuratorskiego, z dniem
następującym po dniu przeprowadzenia tej części egzaminu.
3c.
Aplikant, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 33 ust. 1, zachowuje prawo
do pobierania stypendium przez okres miesiąca od dnia zakończenia aplikacji.
”
;
8)
w art. 49 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Dyrektor Krajowej Szkoły powołuje patronów koordynatorów oraz patronów praktyk spośród
sędziów, prokuratorów, referendarzy sądowych oraz innych osób posiadających specjalistyczną
wiedzę z zakresu objętego przedmiotem praktyki, za ich zgodą.
”
;
9)
w art. 52c:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Egzamin referendarski przeprowadza się w formie pisemnej. Egzamin składa się z dwóch
etapów:
1)
testu sprawdzającego wiedzę z poszczególnych dziedzin prawa;
2)
zadań praktycznych sprawdzających umiejętności dokonywania wykładni i stosowania prawa,
stosowania argumentacji prawniczej oraz kwalifikowania stanów faktycznych do zakresów
właściwych norm prawnych.
2.
Test oraz zadania, o których mowa w ust. 1, opracowuje zespół egzaminacyjny powołany
przez Ministra Sprawiedliwości.
”
,
b)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
W pracach komisji egzaminacyjnej może uczestniczyć przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości
w charakterze obserwatora.
”
,
c)
dodaje się ust. 11 i 12 w brzmieniu:
„
11.
Członkom zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej za udział w pracach przysługuje
wynagrodzenie.
12.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
członków zespołu egzaminacyjnego i komisji egzaminacyjnej, w wymiarze nie większym
niż miesięczne wynagrodzenie zasadnicze sędziego w stawce piątej - uwzględniając zakres
i rodzaj ich obowiązków oraz nakład pracy.
”
;
10)
art. 52d i art. 52e otrzymują brzmienie:
„
Art. 52d.
Do drugiego etapu egzaminu referendarskiego zostają dopuszczeni kandydaci, którzy
uzyskali co najmniej 75% możliwych do zdobycia punktów z testu. Warunkiem zdania egzaminu
referendarskiego jest uzyskanie co najmniej 50% możliwych do zdobycia punktów z zadań
praktycznych, lecz nie mniej niż 30% możliwych do zdobycia punktów z każdego zadania.
Art. 52e.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb i sposób przeprowadzania
egzaminu referendarskiego oraz tryb powoływania i działania zespołu egzaminacyjnego
i komisji egzaminacyjnej, a także wzór dyplomu złożenia egzaminu referendarskiego,
mając na uwadze potrzebę przeprowadzenia obu etapów egzaminu referendarskiego, konieczność
zagwarantowania właściwej organizacji i odpowiedniego poziomu merytorycznego tego
egzaminu oraz zapewnienia jednakowych warunków jego składania wszystkim zdającym,
a także umieszczenie na dyplomie liczby punktów uzyskanych z egzaminu referendarskiego.
”
;
11)
art. 53e otrzymuje brzmienie:
„
Art. 53e.
1.
Na wniosek Ministra Sprawiedliwości, członka Rady lub z własnej inicjatywy Dyrektor
Krajowej Szkoły przedstawia Radzie wykładowcę Krajowej Szkoły do zaopiniowania w zakresie
należytego wypełniania obowiązków wykładowcy i przydatności do realizacji procesów
dydaktycznych Krajowej Szkoły.
2.
Rada wydaje opinię o wykładowcy Krajowej Szkoły w terminie 60 dni od dnia przedstawienia
wykładowcy do zaopiniowania.
3.
Wykładowcę Krajowej Szkoły zaopiniowanego przez Radę Dyrektor Krajowej Szkoły przedstawia
Ministrowi Sprawiedliwości. Przepisy art. 53b ust. 1-4 stosuje się odpowiednio, z
tym że wykładowca, wobec którego został zgłoszony sprzeciw, zostaje wyłączony ze składu
kadry dydaktycznej Krajowej Szkoły.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 31:
a)
w ust. 1 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
W uzasadnionych przypadkach Przewodniczący może wyznaczyć zespół liczący więcej członków
Rady niż trzech.
”
,
b)
w ust. 2a dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
Zmiany składu zespołu nie wymagają zawiadomienia Ministra Sprawiedliwości.
”
;
2)
w art. 32 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„
1b.
Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio do rozpatrywanych przez Radę spraw indywidualnych
dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego,
o ile pozwalają na to możliwości systemu teleinformatycznego.
”
;
3)
w art. 35 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Brak dokumentów, o których mowa w ust. 2, nie stanowi przeszkody do opracowania listy
rekomendowanych kandydatów.
”
;
4)
w art. 43 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy „z zastrzeżeniem art. 44 ust. 1b.”;
5)
w art. 44:
a)
po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„
1b.
Jeżeli uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 1, w sprawach indywidualnych dotyczących
powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego nie zaskarżyli
wszyscy uczestnicy postępowania, staje się ona prawomocna w części obejmującej rozstrzygnięcie
o przedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego,
a także w części obejmującej rozstrzygnięcie o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie
do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego tych uczestników postępowania, którzy
nie wnieśli odwołania.
”
,
b)
w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje odwołanie i wydaje orzeczenie w terminie 14
dni od dnia przekazania temu sądowi odwołania.
”
;
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
W sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziego Sądu Najwyższego uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały Krajowej
Rady Sądownictwa o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego
Sądu Najwyższego jest równoznaczne z przyjęciem zgłoszenia uczestnika postępowania,
który wniósł odwołanie, kandydatury na wolne stanowisko sędziowskie w Sądzie Najwyższym,
co do którego w dniu wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postępowanie
przed Krajową Radą Sądownictwa nie zostało zakończone, a w przypadku braku takiego
postępowania, na kolejne wolne stanowisko sędziowskie w Sądzie Najwyższym objęte obwieszczeniem.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
Prokurator może uczestniczyć na prawach strony lub uczestnika postępowania w każdym
postępowaniu prowadzonym przez organy władzy i administracji publicznej, sądy i trybunały,
chyba że ustawy stanowią inaczej.
”
;
2)
w art. 20 w § 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
„
Tryb i szczegółowy sposób wykonywania tej obsługi może określić Prokurator Krajowy.
”
;
3)
w art. 23 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Do podstawowych zadań prokuratury okręgowej należy zapewnienie udziału prokuratora
w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy przed sądami powszechnymi, a w jednostkach,
w których utworzono wydziały do spraw wojskowych, także przed sądami wojskowymi, prowadzenie
i nadzorowanie postępowań przygotowawczych w sprawach o poważne przestępstwa kryminalne,
finansowe i skarbowe, a w jednostkach, w których utworzono wydziały do spraw wojskowych,
także w sprawach podlegających orzecznictwu wojskowych sądów okręgowych, sprawowanie
nadzoru nad postępowaniami prowadzonymi w prokuraturach rejonowych, a także prowadzenie
wizytacji prokuratur rejonowych.
”
;
4)
w art. 24 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Do podstawowych zadań prokuratury rejonowej należy zapewnienie udziału prokuratora
w postępowaniach prowadzonych na podstawie ustawy przed sądami powszechnymi, a w jednostkach,
w których utworzono działy do spraw wojskowych, także przed sądami wojskowymi, prowadzenie
i nadzorowanie postępowań przygotowawczych, z wyłączeniem spraw wymienionych w art.
19 § 4, art. 20 § 3, art. 22 § 2 i art. 23 § 2, a w jednostkach, w których utworzono
działy do spraw wojskowych, także w sprawach podlegających orzecznictwu wojskowych
sądów garnizonowych.
”
;
5)
w art. 36 po § 3 dodaje się § 3a w brzmieniu:
„
§ 3a.
Przepisy zarządzenia, o których mowa w § 2, stosuje się odpowiednio do zakresu działania
sekretariatów i innych działów administracji w Głównej Komisji oraz w oddziałowych
komisjach.
”
;
6)
w art. 43 § 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Krajowa Rada Prokuratorów opiniuje wnioski o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie
stanowiska prokuratora po ukończeniu 65. roku życia.
”
;
7)
w art. 93 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o wydaleniu ze służby prokuratorskiej oraz
prawomocny wyrok sądu skazujący prokuratora za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub orzekający wobec prokuratora środek karny pozbawienia praw publicznych,
zakaz zajmowania stanowiska prokuratora, degradację lub wydalenie z zawodowej służby
wojskowej, powodują z mocy prawa utratę stanowiska prokuratora; stosunek służbowy
prokuratora wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia lub wyroku.
”
;
8)
w art. 106a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Prokurator Generalny może delegować:
1)
prokuratora Głównej Komisji do oddziałowej komisji lub Biura Lustracyjnego;
2)
prokuratora oddziałowej komisji do innej oddziałowej komisji, Głównej Komisji lub
do oddziałowego biura lustracyjnego;
3)
prokuratora Biura Lustracyjnego do oddziałowego biura lustracyjnego lub do Głównej
Komisji;
4)
prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego do innego oddziałowego biura lustracyjnego,
Biura Lustracyjnego lub do oddziałowej komisji.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Delegowanie prokuratora Głównej Komisji, prokuratora Biura Lustracyjnego, prokuratora
oddziałowej komisji i prokuratora oddziałowego biura lustracyjnego na okres do 2 miesięcy
w ciągu roku może zarządzić również Dyrektor Głównej Komisji.
”
;
9)
w art. 109 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Przepisy § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 stosuje się odpowiednio do prokuratora Prokuratury
Krajowej, który uzyskał zgodę, o której mowa w art. 121 § 2.
”
;
10)
art. 112 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 112.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb delegowania prokuratorów
do Ministerstwa Sprawiedliwości, Prokuratury Krajowej, Krajowej Szkoły Sądownictwa
i Prokuratury, tryb i sposób realizacji prawa do nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu
kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, w tym maksymalną wysokość zwrotu kosztów
faktycznie poniesionych oraz wysokość miesięcznego ryczałtu, przy uwzględnieniu możliwości
zróżnicowania jego wysokości w zależności od miejscowości delegowania, a także tryb
i sposób realizacji świadczeń, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 2-6, w tym przypadki,
w których diety, o których mowa w art. 109 § 1 pkt 4, nie przysługują, mając na względzie
sprawność procedury delegowania oraz konieczność zapewnienia warunków do prawidłowego
wykonywania obowiązków i powierzonej prokuratorowi funkcji, jak również konieczność
zwrotu wydatków poniesionych przez prokuratora, przy uwzględnieniu przeciętnych kosztów
zakwaterowania i utrzymania się.
”
;
11)
w art. 127 § 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Prokurator może nadal zajmować stanowisko po ukończeniu 65. roku życia, jeżeli Prokurator
Generalny na wniosek prokuratora, po przedstawieniu zaświadczenia stwierdzającego,
że jest zdolny ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków prokuratora, oraz
po zasięgnięciu opinii Prokuratora Krajowego, Krajowej Rady Prokuratorów oraz właściwego
prokuratora przełożonego, wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska przez prokuratora.
§ 3.
Wniosek i zaświadczenie, o których mowa w § 2, składa się Prokuratorowi Generalnemu
najpóźniej na 6 miesięcy przed ukończeniem 65. roku życia. W przypadku niezakończenia
postępowania związanego z rozpoznaniem wniosku prokurator pozostaje w służbie do czasu
zakończenia postępowania, w tym postępowania przed Sądem Najwyższym.
”
;
12)
w art. 154 § 10 otrzymuje brzmienie:
„
§ 10.
W terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w § 9, obwinionemu,
Prokuratorowi Generalnemu oraz organowi, który żądał wszczęcia postępowania wyjaśniającego,
służy odwołanie do sądu dyscyplinarnego.
”
;
13)
w art. 174 w § 1a pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
przez co najmniej rok była zatrudniona na stanowisku asystenta prokuratora lub asystenta
sędziego lub wykonywała czynności związane z tworzeniem lub stosowaniem prawa w urzędach
obsługujących organy państwowe lub
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury,
ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw uchyla się art. 21.
Art. 8.
W ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 31 po § 3 dodaje się § 3a-3d w brzmieniu:
„
§ 3a.
Do karty zgłoszenia kandydata na wolne stanowisko sędziego Sądu Najwyższego kandydat
może dołączyć również inne dokumenty potwierdzające jego kwalifikacje, w szczególności
informacje o dorobku naukowym, spis publikacji, opinie przełożonych i rekomendacje.
§ 3b.
Zgłaszający urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. składa w postaci papierowej oświadczenie,
o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach
organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów , albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy.
§ 3c.
Jeżeli swoją kandydaturę na wolne stanowisko sędziego Sądu Najwyższego zgłosiła osoba,
która nie spełnia warunków do objęcia stanowiska sędziego Sądu Najwyższego, o których
mowa w art. 30 § 1 pkt 1-3, 5 oraz 7-9 i § 2, zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu
albo nie spełnia wymogów formalnych, Krajowa Rada Sądownictwa pozostawia zgłoszenie
bez rozpoznania. Od uchwały w przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpoznania
odwołanie nie przysługuje.
§ 3d.
Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa po stwierdzeniu spełniania przez kandydata
warunków oraz wymogów formalnych zgłoszenia, wyznacza zespół, o którym mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa .
”
;
2)
w art. 44 § 11 otrzymuje brzmienie:
„
§ 11.
Sędzia Sądu Najwyższego orzekający w Izbie Dyscyplinarnej nie może pozostawać w innym
stosunku służbowym lub podejmować dodatkowego zatrudnienia ani innego zajęcia, o których
mowa w § 1 i 2, z wyjątkiem zatrudnienia sędziego posiadającego stopień naukowy doktora
habilitowanego lub tytuł profesora w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego
lub naukowego u jednego pracodawcy, w łącznym wymiarze nieprzekraczającym pełnego
wymiaru czasu pracy pracowników zatrudnionych w takim charakterze, oraz z wyjątkiem
udziału w konferencjach lub szkoleniach, za które sędzia nie otrzymuje wynagrodzenia.
Zatrudnienie w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego lub naukowego oraz udział
w konferencjach lub szkoleniach wymaga zgody Prezesa Sądu Najwyższego kierującego
pracą Izby Dyscyplinarnej.
”
;
3)
w art. 48 w § 7 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu:
„
Dodatek nie przysługuje w przypadku podjęcia przez sędziego zatrudnienia w charakterze
pracownika naukowo-dydaktycznego lub naukowego, za okres od dnia rozpoczęcia wykonywania
pracy na tym stanowisku do dnia ustania zatrudnienia.
”
;
4)
w art. 111:
a)
po § 1 dodaje się § 1a i 1b w brzmieniu:
„
§ 1a.
Sędziowie Sądu Najwyższego, którzy ukończą 65. rok życia po upływie trzech miesięcy
i przed upływem dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przechodzą
w stan spoczynku z upływem dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
chyba że w tym terminie złożą oświadczenie i zaświadczenie, o których mowa w art.
37 § 1, a Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska
sędziego Sądu Najwyższego. Przepisy art. 37 § 1a-4 stosuje się odpowiednio.
§ 1b.
Sędzia Sądu Najwyższego, który ukończy 65. rok życia po upływie trzech miesięcy i
przed upływem dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy może przejść
w stan spoczynku z dniem ukończenia 65. roku życia, składając za pośrednictwem Pierwszego
Prezesa Sądu Najwyższego oświadczenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej.
”
,
b)
w § 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Najwyższego wybiera i przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej
Polskiej kandydatów, o których mowa w art. 12 § 1, niezwłocznie po obsadzeniu 2/3
liczby stanowisk sędziów Sądu Najwyższego wskazanej przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 4.
”
;
5)
w art. 117 dodaje się § 3-5 w brzmieniu:
„
§ 3.
Sędzia albo asesor sądowy, który w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nie spełnia
wymogu posiadania wyłącznie obywatelstwa polskiego, może przed upływem terminu, o
którym mowa w § 1, złożyć do Krajowej Rady Sądownictwa wniosek o wyrażenie zgody na
zajmowanie stanowiska sędziowskiego pomimo posiadania obywatelstwa obcego państwa.
§ 4.
Krajowa Rada Sądownictwa może wyrazić zgodę na zajmowanie stanowiska sędziowskiego
albo asesorskiego pomimo posiadania obywatelstwa obcego państwa przez sędziego albo
asesora sądowego, o którym mowa w § 1, mając w szczególności na względzie okoliczności
związane z nabyciem obywatelstwa oraz konsekwencje wynikające z jego zrzeczenia się.
Krajowa Rada Sądownictwa wydaje uchwałę w terminie trzech miesięcy od dnia wpływu
wniosku. Od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa odwołanie nie przysługuje.
§ 5.
W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w § 3, i wydania przez Krajową Radę Sądownictwa
uchwały odmawiającej zgody na zajmowanie stanowiska sędziowskiego pomimo posiadania
obywatelstwa obcego państwa sędzia albo asesor sądowy przedstawia Krajowej Radzie
Sądownictwa, w terminie 2 miesięcy od dnia wydania uchwały, dokumenty potwierdzające
podjęcie czynności zmierzających do zrzeczenia się obywatelstwa obcego państwa. W
przypadku bezskutecznego upływu tego terminu stosunek służbowy sędziego albo asesora
sądowego wygasa.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 269:
a)
w pkt 1:
-
-w lit. a polecenie nowelizacyjne otrzymuje brzmienie:„w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:” oraz oznaczenie „5)” zastępuje się oznaczeniem „7)”,
-
-lit. b otrzymuje brzmienie:„
b)
dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu:„§ 2.
Rozpoznawanie spraw, o których mowa w § 1 pkt 7, należących do właściwości sądu rejonowego, w którym nie utworzono wydziału do tych spraw, Minister Sprawiedliwości przekazuje innemu sądowi rejonowemu, w trybie określonym w art. 20.”,”,”,
b)
w pkt 2 w lit. b wyrazy „art. 12 § 1a pkt 5” zastępuje się wyrazami „art. 12 § 1 pkt 7”,
c)
w pkt 3 wyrazy „art. 12 § 1a pkt 5” zastępuje się wyrazami „art. 12 § 1 pkt 7”;
2)
w art. 297 wyrazy „art. 12 § 1a pkt 5” zastępuje się wyrazami „art. 12 § 1 pkt 7”;
3)
art. 306 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 306.
Ustawa wchodzi wżycie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem:
1)
art. 12 ust. 1 i art. 289, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 269 i art. 297, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.
”
.
Art. 10.
Wymóg, o którym mowa w art. 11 pkt 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie nie dotyczy osób, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskały pozytywną
ocenę z egzaminu wstępnego na aplikację notarialną, zostały wpisane na listę aplikantów
notarialnych, zostały dopuszczone do egzaminu notarialnego i uzyskały pozytywny wynik
z tego egzaminu.
Art. 11.
Postępowania w przedmiocie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska po ukończeniu
60. roku życia przez prokuratora będącego kobietą wszczęte i niezakończone przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu.
Art. 12.
W sądzie, w którym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do wydziału ksiąg wieczystych,
wydziału gospodarczego do spraw rejestru zastawów albo wydziału gospodarczego do spraw
Krajowego Rejestru Sądowego nie został przydzielony żaden referendarz sądowy, przez
czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy funkcję
przewodniczącego wydziału ksiąg wieczystych, wydziału gospodarczego do spraw rejestru
zastawów albo wydziału gospodarczego do spraw Krajowego Rejestru Sądowego może pełnić
sędzia.
Art. 13.
Do dnia powołania prezesa sądu dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 110b ustawy zmienianej
w art. 1, obowiązki tego prezesa wykonuje prezes właściwego sądu apelacyjnego, a w
czasie jego nieobecności, najstarszy służbą wiceprezes sądu apelacyjnego.
Art. 14.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 112 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu
dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 112 ustawy zmienianej w art. 6, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 15.
Ławnikowi przysługuje rekompensata, o której mowa w art. 172 § 4 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz ryczałt, o którym mowa w art.
172 § 4a ustawy zmienianej w art. 1 w związku z wykonywaniem czynności w sądzie po
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 16.
Przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1a ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie stosuje się do naboru na aplikację sędziowską i aplikację prokuratorską,
ogłoszonego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 17.
Aplikanci, którym na podstawie art. 27 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 4 Dyrektor
Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury ustalił indywidualny tok szkolenia, kontynuują
odbywanie aplikacji na zasadach ustalonych przez Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa
i Prokuratury.
Art. 18.
1.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 § 1 ustawy zmienianej
w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 41 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż do dnia 21 czerwca 2019 r.
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 148 § 1 ustawy zmienianej
w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 148 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,
nie dłużej jednak niż do dnia 21 czerwca 2019 r.
3.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 41 § 1 ustawy zmienianej
w art. 1 w zakresie dotyczącym podziału spraw na kategorie, w których dokonuje się
losowego przydziału spraw, stosuje się do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 148 § 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
Art. 19.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy zmienianej
w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 20.
Sędzia oraz asesor sądowy, w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy, składa Ministrowi Sprawiedliwości, za pośrednictwem prezesa właściwego sądu
apelacyjnego, oświadczenie, w którym wskazuje czy posiada wyłącznie obywatelstwo polskie,
czy także obywatelstwo innego państwa.
Art. 21.
1.
Sędzia sądu powszechnego, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zgłosił
swą kandydaturę na wolne stanowisko sędziowskie w sądzie powszechnym i jednocześnie
w Sądzie Najwyższym, Naczelnym Sądzie Administracyjnym lub wojewódzkim sądzie administracyjnym,
a do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania te nie zostały zakończone,
w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy składa we wszystkich postępowaniach
w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim oświadczenie ze
wskazaniem jednego zgłoszenia, które podtrzymuje. Postępowania w sprawach innych niż
sprawa wskazana przez sędziego ulegają zakończeniu.
2.
Niedokonanie wyboru jednego postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na
stanowisku sędziowskim, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy jest równoznaczne z wyborem postępowania w sprawie powołania
do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego.
Art. 22.
1.
Do postępowań w sprawach indywidualnych dotyczących powołania do pełnienia urzędu
na stanowisku sędziego Sądu Najwyższego wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, z wyłączeniem postępowań, o których mowa w art. 113 ustawy
zmienianej w art. 8, stosuje się przepisy ustaw zmienianych w art. 5 i art. 8, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
2.
Osoby, które złożyły karty zgłoszenia na wolne stanowisko sędziego Sądu Najwyższego
w postępowaniu dotyczącym powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu
Najwyższego rozpoczętym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą dołączyć
dokumenty, o których mowa w art. 31 § 2a ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 23.
Przepisu art. 32 ustawy zmienianej w art. 8 nie stosuje się do osób pozostających
ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia lub powinowactwa pierwszego stopnia
oraz małżonków, będących jednocześnie sędziami Sądu Najwyższego, w dniu wejścia w
życie ustawy zmienianej w art. 8.
Art. 24.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 5, art. 8 i art. 22, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 9, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się następujące ustawy: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r.
- Prawo o ustroju sądów wojskowych, ustawę z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju
sądów administracyjnych, ustawę z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa
i Prokuratury, ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, ustawę
z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, ustawę z dnia 11 maja 2017 r. o
zmianie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawy - Prawo o ustroju
sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 8 grudnia 2017 r. o
Sądzie Najwyższym oraz ustawę z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 3, 5, 106, 138, 771, 848, 1000 i 1045.