Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 3 - Uprawnienia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 4 - Czynności kontrolne funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 5 - Służba funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 6 - Obowiązki i prawa oraz uposażenie funkcjonariuszy Centralnego Biura Anty korupcyjnego
- Rozdział 7 - Odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
- Rozdział 8 - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Rozdział 9 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.8 orzeczeń
1.
Tworzy się Centralne Biuro Antykorupcyjne, zwane dalej „CBA”, jako służbę specjalną
do spraw zwalczania korupcji w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w
instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej
w interesy ekonomiczne państwa.
2.
Nazwa Centralne Biuro Antykorupcyjne i jej skrót „CBA” przysługuje wyłącznie Centralnemu
Biuru Antykorupcyjnemu.
3.
Korupcją, w rozumieniu ustawy, jest obiecywanie, proponowanie, wręczanie, żądanie,
przyjmowanie przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek nienależnej
korzyści majątkowej, osobistej lub innej, dla niej samej lub jakiejkolwiek innej osoby,
lub przyjmowanie propozycji lub obietnicy takich korzyści w zamian za działanie lub
zaniechanie działania w wykonywaniu funkcji publicznej lub w toku działalności gospodarczej.
4.
Działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa, w rozumieniu ustawy, jest każde
zachowanie mogące spowodować w mieniu:
1)
jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych ;
2)
jednostki niezaliczanej do sektora finansów publicznych otrzymującej środki publiczne;
3)
przedsiębiorcy z udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego
- znaczną szkodę w rozumieniu art. 115 § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny .
Art. 2.8 orzeczeń
1.
Do zadań CBA, w zakresie właściwości określonej w art. 1 ust. 1, należy:
1)
rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw przeciwko:
a)
działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, określonych w art. 228-231 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także o którym mowa w art. 14 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne ,
b)
wymiarowi sprawiedliwości, określonym w art. 233, wyborom i referendum, określonym
w art. 250a, porządkowi publicznemu, określonym w art. 258, wiarygodności dokumentów,
określonych w art. 270-273, mieniu, określonym w art. 286, obrotowi gospodarczemu,
określonych w art. 296-297 i 299, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, określonym
w art. 310 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, a także o których mowa w art. 585-592 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych oraz określonych w art. 179-183 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi , jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne
państwa,
c)
finansowaniu partii politycznych, określonych w art. 49d i 49f ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych , jeżeli pozostają w związku z korupcją,
d)
obowiązkom podatkowym i rozliczeniom z tytułu dotacji i subwencji, określonych w rozdziale 6 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy , jeżeli pozostają w związku z korupcją lub działalnością godzącą w interesy ekonomiczne
państwa
- oraz ściganie ich sprawców;
2)
ujawnianie i przeciwdziałanie przypadkom nieprzestrzegania przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne;
3)
dokumentowanie podstaw i inicjowanie realizacji przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem
Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych ;
4)
ujawnianie przypadków nieprzestrzegania określonych przepisami prawa procedur podejmowania
i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji, wsparcia finansowego,
udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem jednostek lub przedsiębiorców,
o których mowa w art. 1 ust. 4 oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych
i przedmiotowych, ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych;
5)
kontrola prawidłowości i prawdziwości oświadczeń majątkowych lub oświadczeń o prowadzeniu
działalności gospodarczej osób pełniących funkcje publiczne, o których mowa w art. 115 § 19 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, składanych na podstawie odrębnych przepisów;
6)
prowadzenie działalności analitycznej dotyczącej zjawisk występujących w obszarze
właściwości CBA oraz przedstawianie w tym zakresie informacji Prezesowi Rady Ministrów,
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmowi oraz Senatowi.
2.
CBA współdziała w zakresie swojej właściwości z organizacjami międzynarodowymi na
podstawie umów i porozumień międzynarodowych oraz odrębnych przepisów.
3.
CBA może prowadzić postępowanie przygotowawcze obejmując wszystkie czyny ujawnione
w jego przebiegu, jeżeli pozostają w związku podmiotowym lub przedmiotowym z czynem
stanowiącym podstawę jego wszczęcia.
4.
Działalność CBA poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej może być prowadzona w związku
z jego działalnością na terytorium państwa wyłącznie w zakresie realizacji zadań określonych
w ust. 1 pkt 1.
Art. 3.
Organy administracji rządowej, organy samorządu terytorialnego oraz instytucje państwowe
są obowiązane, w zakresie swojego działania, do współpracy z CBA, a w szczególności
udzielania pomocy w realizacji zadań CBA.
Art. 4.
1.
Działalność CBA jest finansowana z budżetu państwa.
2.
Koszty realizacji zadań CBA, w zakresie których - ze względu na wyłączenie ich jawności
- nie mogą być stosowane przepisy o finansach publicznych, rachunkowości i zamówieniach
publicznych, są finansowane z utworzonego na ten cel funduszu operacyjnego.
3.
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego określi, w drodze zarządzenia, stanowiący
tajemnicę państwową sposób tworzenia i gospodarowania funduszem operacyjnym, o którym
mowa w ust. 2.
Rozdział 2
Organizacja Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 5.6 orzeczeń
1.
CBA kieruje Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwany dalej „Szefem CBA”.
2.
Szef CBA jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez Prezesa
Rady Ministrów, działającym przy pomocy CBA, które jest urzędem administracji rządowej.
3.
Prezes Rady Ministrów lub wyznaczony przez niego członek Rady Ministrów koordynuje
działalność CBA, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Wojskowych
Służb Informacyjnych.
Art. 6.1 orzeczenie
1.
Szefa CBA powołuje na czteroletnią kadencję i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu
opinii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Kolegium do Spraw Służb Specjalnych oraz
sejmowej komisji właściwej do spraw służb specjalnych.
2.
Ponowne powołanie na Szefa CBA może nastąpić tylko raz. Szef CBA pełni obowiązki do
dnia powołania jego następcy.
3.
Kadencja Szefa CBA wygasa w przypadku jego śmierci lub odwołania.
4.
Prezes Rady Ministrów, na wniosek Szefa CBA, powołuje i odwołuje zastępców Szefa CBA.
Art. 7.
1.
Szefem CBA lub zastępcą Szefa CBA może być osoba, która:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
korzysta z pełni praw publicznych;
3)
wykazuje nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;
4)
nie była skazana za przestępstwo popełnione umyślnie ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe;
5)
spełnia wymagania określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych w zakresie
dostępu do informacji stanowiących tajemnicę państwową, oznaczonych klauzulą „ściśle
tajne”;
6)
posiada wyższe wykształcenie;
7)
nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów bezpieczeństwa
państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu , ani też nie była sędzią, który orzekając uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając
się niezawisłości sędziowskiej.
2.
Funkcji Szefa CBA lub zastępcy Szefa CBA nie można łączyć z inną funkcją publiczną.
3.
Szef CBA lub zastępca Szefa CBA nie może pozostawać w stosunku pracy z innym pracodawcą
oraz podejmować innego zajęcia zarobkowego poza służbą.
4.
Szef CBA lub zastępca Szefa CBA nie może być członkiem partii politycznej ani uczestniczyć
w działalności tej partii lub na jej rzecz.
Art. 8.
Odwołanie Szefa CBA z zajmowanego stanowiska następuje w przypadku:
1)
rezygnacji z zajmowanego stanowiska;
2)
niespełniania któregokolwiek z warunków określonych w art. 7;
3)
niewykonywania obowiązków z powodu choroby trwającej nieprzerwanie ponad 3 miesiące.
Art. 9.
W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa CBA lub czasowej niemożności sprawowania przez
niego funkcji, Prezes Rady Ministrów może powierzyć pełnienie obowiązków Szefa, na
czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jego zastępcy lub innej osobie, która spełnia warunki
określone w art. 7.
Art. 10.
1.
Szef CBA kieruje CBA bezpośrednio lub przez swoich zastępców.
2.
Szef CBA może upoważnić podległych funkcjonariuszy do załatwiania spraw w jego imieniu
w określonym zakresie, z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 17, 19 i 23.
3.
Szef CBA, w drodze zarządzenia, określa sposoby, metody i formy wykonywania zadań
przez CBA.
Art. 11.
1.
Prezes Rady Ministrów nadaje CBA, w drodze zarządzenia, statut, który określa jego
organizację wewnętrzną.
2.
Szef CBA, w drodze zarządzeń, nadaje regulaminy organizacyjne jednostkom organizacyjnym
CBA, w których określa ich strukturę wewnętrzną i szczegółowe zadania.
3.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, formy i tryb szkolenia funkcjonariuszy CBA.
4.
Szef CBA może tworzyć zespoły o charakterze stałym lub doraźnym, określając ich nazwę,
skład osobowy oraz szczegółowy zakres i tryb działania.
Art. 12.1 orzeczenie
1.
Prezes Rady Ministrów określa kierunki działania CBA w drodze wytycznych.
2.
Szef CBA, najpóźniej na 2 miesiące przed końcem roku kalendarzowego, przedstawia Prezesowi
Rady Ministrów do zatwierdzenia roczny plan działania CBA na rok następny.
3.
Szef CBA przedstawia corocznie do dnia 31 marca Prezesowi Rady Ministrów oraz Sejmowej
Komisji do Spraw Służb Specjalnych sprawozdanie z działalności CBA za poprzedni rok
kalendarzowy.
4.
Szef CBA przedstawia corocznie do dnia 31 marca Sejmowi oraz Senatowi informację o
wynikach działalności CBA, z wyjątkiem informacji, do których stosuje się przepisy
o ochronie informacji niejawnych.
Rozdział 3
Uprawnienia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 13.7 orzeczeń
1.
W granicach zadań, o których mowa w art. 2, funkcjonariusze CBA wykonują:
1)
czynności operacyjno-rozpoznawcze w celu zapobiegania popełnieniu przestępstw, ich
rozpoznania i wykrywania oraz - jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia
przestępstwa - czynności dochodzeniowo-śledcze w celu ścigania sprawców przestępstw;
2)
czynności kontrolne w celu ujawniania przypadków korupcji w instytucjach państwowych
i samorządzie terytorialnym oraz nadużyć osób pełniących funkcje publiczne, a także
działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa;
3)
czynności operacyjno-rozpoznawcze i analityczno-informacyjne w celu uzyskiwania i
przetwarzania informacji istotnych dla zwalczania korupcji w instytucjach państwowych
i samorządzie terytorialnym oraz działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa.
2.
CBA wykonuje również czynności na polecenie sądu lub prokuratora w zakresie określonym
w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego oraz ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy .
3.
Funkcjonariusze CBA wykonują czynności tylko w zakresie właściwości CBA i w tym zakresie
przysługują im uprawnienia procesowe Policji, wynikające z przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
4.
Funkcjonariusze CBA podczas wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, mają
obowiązek poszanowania godności ludzkiej oraz przestrzegania i ochrony praw człowieka
niezależnie od jego narodowości, pochodzenia, sytuacji społecznej, przekonań politycznych
lub religijnych albo światopoglądowych.
Art. 14.2 orzeczenia
1.
Funkcjonariusze CBA, wykonując czynności służące realizacji zadań, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 1, mają prawo:
1)
wydawania osobom poleceń określonego zachowania się, w granicach niezbędnych do wykonania
czynności, o których mowa w pkt 2-5;
2)
legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;
3)
zatrzymywania osób w trybie i w przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego;
4)
przeszukiwania osób i pomieszczeń w trybie i w przypadkach określonych w przepisach
Kodeksu postępowania karnego;
5)
dokonywania kontroli osobistej, przeglądania zawartości bagaży oraz zatrzymywania
pojazdów i innych środków transportu oraz sprawdzania ładunku w środkach transportu
lądowego, powietrznego i wodnego, w przypadku istnienia uzasadnionego podejrzenia
popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego;
6)
obserwowania i rejestrowania, przy użyciu środków technicznych, obrazu zdarzeń w miejscach
publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w trakcie wykonywania czynności
operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych na podstawie ustawy;
7)
żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, organów administracji rządowej
i samorządu terytorialnego oraz przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie
użyteczności publicznej; wymienione instytucje, organy i przedsiębiorcy są obowiązani,
w zakresie swojego działania, do udzielenia nieodpłatnie tej pomocy, w ramach obowiązujących
przepisów prawa;
8)
zwracania się o niezbędną pomoc do innych niż wymienieni w pkt 7 przedsiębiorców,
jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych, jak również zwracania się do
każdej osoby o udzielenie pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.
2.
Osobie zatrzymanej lub wobec której dokonano przeszukania, przysługują uprawnienia
odpowiednio osoby zatrzymanej lub osoby, której prawa zostały naruszone, przewidziane
w przepisach Kodeksu postępowania karnego.
3.
Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki okazały się
bezcelowe lub nieskuteczne.
4.
Osoba zatrzymana może być okazywana, fotografowana lub daktyloskopowana tylko wtedy,
gdy jej tożsamości nie można ustalić w inny sposób.
5.
Osobę zatrzymaną należy niezwłocznie poddać, w przypadku uzasadnionej potrzeby, badaniu
lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.
6.
Czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, powinny być wykonywane w sposób możliwie
najmniej naruszający dobra osobiste osoby, wobec której zostały podjęte.
7.
Na sposób przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 1:
1)
pkt 1, 2, 5, 7 i 8, w terminie 7 dni od dnia dokonania czynności,
2)
pkt 6, w terminie 7 dni od dnia, gdy podmiot dowiedział się o dokonanych wobec niego
czynnościach
- przysługuje zażalenie do prokuratora właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia
czynności. Do zażalenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego w zakresie dotyczącym postępowania odwoławczego.
8.
Materiały z czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 6, które nie stanowią informacji
potwierdzających popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, podlegają niezwłocznie
protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.
9.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania badań
lekarskich, o których mowa w ust. 5, osób zatrzymanych przez funkcjonariuszy CBA.
Rozporządzenie powinno określać osoby przeprowadzające badania oraz organizację i
miejsce przeprowadzania badań, a także przypadki uzasadniające potrzebę udzielenia
osobie zatrzymanej pierwszej pomocy medycznej, z uwzględnieniem ochrony zdrowia osoby
zatrzymanej.
10.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przeprowadzania
i dokumentowania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6, uwzględniając dostosowany
do sytuacji sposób przeprowadzania przez funkcjonariuszy CBA czynności podejmowanych
w ramach ustawowych uprawnień oraz obowiązki funkcjonariuszy podczas realizacji tych
czynności.
11.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzania
czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, uwzględniając obowiązki funkcjonariusza
CBA występującego z żądaniem udzielenia pomocy lub zwracającego się o tę pomoc.
Art. 15.6 orzeczeń
1.
W przypadku niepodporządkowania się wydanym na podstawie ustaw poleceniom służącym
realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, funkcjonariusze CBA mogą stosować
fizyczne, techniczne i chemiczne środki przymusu bezpośredniego, służące do obezwładniania
lub konwojowania osób oraz do zatrzymywania pojazdów.
2.
W przypadkach określonych w ust. 1 mogą być stosowane jedynie środki przymusu bezpośredniego
odpowiadające potrzebom wynikającym z zaistniałej sytuacji i niezbędne do osiągnięcia
podporządkowania się wydanym poleceniom.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje środków przymusu bezpośredniego,
o których mowa w ust. 1, oraz przypadki i sposób ich stosowania, a także sposób dokumentowania
przypadków ich zastosowania, uwzględniając ochronę interesów osób, wobec których środki
te zostały zastosowane.
Art. 16.
1.
Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 15 ust. 1 okazały się niewystarczające
lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, funkcjonariusz
CBA ma prawo użycia broni palnej wyłącznie:
1)
w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność
funkcjonariusza lub innej osoby albo w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym
bezpośrednio do takiego zamachu;
2)
przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia
broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu
lub wolności funkcjonariusza albo innej osoby;
3)
przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną funkcjonariuszowi
lub innej osobie uprawnionej do jej posiadania;
4)
w celu odparcia bezprawnego bezpośredniego, gwałtownego zamachu na obiekty i urządzenia
ważne dla bezpieczeństwa lub obronności państwa, na siedziby naczelnych organów władzy,
naczelnych i centralnych organów administracji państwowej albo wymiaru sprawiedliwości,
na obiekty gospodarki lub kultury narodowej oraz na przedstawicielstwa dyplomatyczne
i urzędy konsularne państw obcych albo organizacji międzynarodowych, a także na obiekty
dozorowane przez uzbrojoną formację ochronną utworzoną na podstawie odrębnych przepisów;
5)
w celu odparcia zamachu na mienie, stwarzającego jednocześnie bezpośrednie zagrożenie
dla życia, zdrowia lub wolności człowieka;
6)
w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach
określonych w pkt 1-3 i 5, albo za osobą, wobec której istnieje uzasadnione podejrzenie
popełnienia zabójstwa, zamachu terrorystycznego, uprowadzenia osoby w celu wymuszenia
okupu lub określonego zachowania, rozboju, kradzieży rozbójniczej, wymuszenia rozbójniczego,
umyślnego ciężkiego uszkodzenia ciała, zgwałcenia, podpalenia lub umyślnego sprowadzenia
w inny sposób niebezpieczeństwa powszechnego dla życia albo zdrowia;
7)
w celu ujęcia, osoby o której mowa w pkt 6, jeżeli schroniła się ona w miejscu trudno
dostępnym, a z okoliczności zdarzenia wynika, że może użyć broni palnej lub innego
niebezpiecznego narzędzia, którego użycie może zagrozić życiu lub zdrowiu człowieka;
8)
w celu odparcia gwałtownego, bezpośredniego i bezprawnego zamachu na konwój ochraniający
osoby, dokumenty zawierające wiadomości stanowiące tajemnicę państwową, pieniądze
albo inne przedmioty wartościowe;
9)
w celu ujęcia lub udaremnienia ucieczki osoby zatrzymanej, tymczasowo aresztowanej
lub odbywającej karę pozbawienia wolności, jeżeli:
a)
ucieczka osoby pozbawionej wolności stwarza zagrożenie dla życia albo zdrowia ludzkiego,
b)
istnieje uzasadnione podejrzenie, że osoba pozbawiona wolności może użyć broni palnej,
materiałów wybuchowych lub niebezpiecznego narzędzia,
c)
pozbawienie wolności nastąpiło w związku z uzasadnionym podejrzeniem lub stwierdzeniem
popełnienia przestępstw, o których mowa w pkt 6.
2.
Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą
szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej
życia, a także narażać na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób.
3.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, dostosowane do sytuacji warunki i
sposób postępowania przy użyciu broni palnej, uwzględniając ograniczenia w zakresie
użycia broni palnej, a także sposób dokumentowania przypadków użycia broni palnej.
Art. 17.21 orzeczeń
1.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez CBA w celu
rozpoznawania, zapobiegania i wykrywania przestępstw, a także uzyskania i utrwalenia
dowodów przestępstw:
1)
określonych w art. 228-231, 250a, 258, 286, 296-297, 299, 310 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. - Kodeks karny;
2)
skarbowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. d, jeżeli wartość przedmiotu
czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej przekraczają pięćdziesięciokrotną
wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
- gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,
że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, sąd, na pisemny wniosek Szefa CBA, złożony
po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia,
zarządzić kontrolę operacyjną.
2.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Sąd Okręgowy w Warszawie.
3.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę informacji
lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Szef CBA może zarządzić, po uzyskaniu
zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie z wnioskiem
do sądu, o którym mowa w ust. 2, o wydanie postanowienia w tej sprawie. Sąd wydaje
postanowienie w przedmiocie wniosku w terminie 5 dni. W przypadku nieudzielenia przez
sąd zgody, Szef CBA wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz poleca niezwłoczne, protokolarne,
komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania.
4.
W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec podejrzanego lub osoby
będącej oskarżonym w innej sprawie, we wniosku Szefa CBA, o którym mowa w ust. 1,
zamieszcza się informację o toczącym się wobec podejrzanego lub tej osoby postępowaniu.
5.
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
1)
kontrolowaniu treści korespondencji;
2)
kontrolowaniu zawartości przesyłek;
3)
stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji
i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności treści rozmów telefonicznych i innych
informacji przekazywanych za pomocą sieci telekomunikacyjnych.
6.
Kontrola operacyjna dokumentowana jest w formie protokołu w zakresie związanym ze
sprawą.
7.
Wniosek Szefa CBA, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej
albo prawdopodobnej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
4)
dane osoby lub inne dane pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,
wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu
jej stosowania;
5)
cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej.
8.
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd, o którym
mowa w ust. 2, może, na pisemny wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli
operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny
zarządzenia tej kontroli.
9.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się
nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia
sprawcy i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd, o którym mowa w ust. 2, na pisemny
wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może
wydać postanowienie o kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również po upływie
okresów, o których mowa w ust. 8.
10.
Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 8 i 9, stosuje się odpowiednio przepis ust.
7. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 3, 8 i 9, zapoznaje się
z materiałami uzasadniającymi wniosek, zgromadzonymi podczas stosowania kontroli operacyjnej
zarządzonej w tej sprawie.
11.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, sąd rozpoznaje jednoosobowo, przy czym
czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków powinny być realizowane w warunkach
przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych
oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator i wyznaczony przez Szefa
CBA funkcjonariusz CBA.
12.
Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną oraz podmioty uprawnione do wykonywania
działalności pocztowej są obowiązane do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych
i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez CBA kontroli operacyjnej.
13.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,
najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.
14.
Szef CBA informuje Prokuratora Generalnego o wynikach kontroli operacyjnej po jej
zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej kontroli, przedstawiając zebrane
w jej toku materiały.
15.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego Szef CBA przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej, w przypadku
potrzeby z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem,
w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio przepis art. 393 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania
karnego.
16.
Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały, które nie stanowią
informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.
17.
Na postanowienia sądu w przedmiocie kontroli operacyjnej, o których mowa w ust. 1,
3, 8 i 9, Szefowi CBA przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio
przepisy Kodeksu postępowania karnego.
18.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokumentowania kontroli
operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i zarządzeń, a także przechowywania,
przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania
tej kontroli, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych
czynności i uzyskanych materiałów oraz wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 18.3 orzeczenia
1.
Obowiązek uzyskania zgody sądu, o której mowa w art. 17, nie dotyczy informacji niezbędnych
do realizacji przez CBA zadań określonych w art. 2, w postaci danych:
1)
identyfikacyjnych abonenta, zakończenia sieci lub urządzenia telekomunikacyjnego oraz
dotyczących faktu, okoliczności i rodzaju połączenia lub próby uzyskania połączenia
między określonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi lub zakończeniami sieci;
2)
dotyczących identyfikacji oraz lokalizowania zakończeń sieci lub urządzeń telekomunikacyjnych,
pomiędzy którymi wykonano połączenie;
3)
identyfikujących podmiot korzystający z usług pocztowych oraz dotyczących faktu, okoliczności
świadczenia usług pocztowych lub korzystania z tych usług.
2.
Udostępnienie przez podmiot wykonujący działalność telekomunikacyjną lub podmiot uprawniony
do wykonywania działalności pocztowej danych, o których mowa w ust. 1, następuje nieodpłatnie
na:
1)
pisemny wniosek Szefa CBA lub osoby przez niego upoważnionej;
2)
ustne żądanie funkcjonariusza CBA, posiadającego pisemne upoważnienie Szefa CBA.
3.
O ujawnieniu danych w trybie określonym w ust. 2 pkt 2 podmiot wykonujący działalność
telekomunikacyjną lub podmiot uprawniony do wykonywania działalności pocztowej informuje
Szefa CBA.
4.
Podmioty wykonujące działalność telekomunikacyjną oraz podmioty uprawnione do wykonywania
działalności pocztowej są obowiązane udostępnić dane, o których mowa w ust. 1, funkcjonariuszom
CBA wskazanym we wniosku lub upoważnieniu.
5.
Występowanie o informacje i dane, o których mowa w ust. 1, i ich udostępnianie może
następować za pomocą sieci telekomunikacyjnej, w sposób ustalony przez Szefa CBA.
Art. 19.10 orzeczeń
1.
W sprawach o przestępstwa określone w art. 17 ust. 1, czynności operacyjno-rozpoznawcze
zmierzające do sprawdzenia uzyskanych wcześniej wiarygodnych informacji o przestępstwie
oraz wykrycia sprawców i uzyskania dowodów mogą polegać na dokonaniu w sposób niejawny
nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi
albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub obrót są zabronione, a także
przyjęciu lub wręczeniu korzyści majątkowej.
2.
Szef CBA może zarządzić, na czas określony, czynności wymienione w ust. 1, po uzyskaniu
pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, którego bieżąco informuje o przebiegu tych
czynności i ich wyniku.
3.
Czynności określone w ust. 1 mogą polegać na złożeniu propozycji nabycia, zbycia lub
przejęcia przedmiotów pochodzących z przestępstwa, ulegających przepadkowi, albo których
wytwarzanie, posiadanie, przewożenie lub którymi obrót są zabronione, a także złożeniu
propozycji przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej.
4.
Czynności określone w ust. 1 nie mogą polegać na kierowaniu działaniami wyczerpującymi
znamiona czynu zabronionego pod groźbą kary.
5.
W przypadku potwierdzenia informacji o przestępstwie określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 Szef CBA przekazuje Prokuratorowi Generalnemu materiały uzyskane
w wyniku czynności z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed
sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio przepis art. 393
§ 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób przeprowadzania i dokumentowania
czynności, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie powinno, uwzględniając niejawny
charakter czynności, określić sposób przechowywania, przekazywania i niszczenia materiałów
i dokumentów uzyskanych lub wytworzonych w związku z realizacją czynności, o których
mowa w ust. 1, a także określać wzory stosowanych druków i rejestrów.
Art. 20.1 orzeczenie
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 19, może być stosowana kontrola
operacyjna na zasadach określonych w art. 17.
Art. 21.2 orzeczenia
Nie popełnia przestępstwa, kto, będąc do tego uprawnionym, wykonuje czynności określone
w art. 19 ust. 1, jeżeli zostały zachowane warunki określone w art. 19 ust. 3.
Art. 22.3 orzeczenia
1.
W zakresie swojej właściwości CBA może uzyskiwać informacje, w tym także niejawnie,
gromadzić je, sprawdzać i przetwarzać.
2.
CBA w celu zapobieżenia lub wykrycia przestępstw, określonych w art. 2 ust. 1 pkt
1, oraz identyfikacji osób może przetwarzać informacje, w tym również dane osobowe
ze zbiorów prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej
i państwowe jednostki organizacyjne, a w szczególności z Ewidencji Działalności Gospodarczej,
Krajowej Ewidencji Podatników, Krajowego Rejestru Karnego, Krajowego Rejestru Sądowego,
Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, Rejestru Podmiotów Gospodarki
Narodowej, Centralnego Rejestru Ubezpieczonych i Centralnego Rejestru Płatników Składek,
Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych.
Administratorzy danych gromadzonych w tych rejestrach są obowiązani do nieodpłatnego
ich udostępniania.
3.
Dane ze zbiorów, o których mowa w ust. 2, przekazuje się w szczególności na nośniku
optycznym, magnetycznym lub w drodze teletransmisji.
4.
W zakresie swojej właściwości CBA może zbierać także wszelkie niezbędne dane osobowe,
w tym również, jeżeli jest to uzasadnione charakterem realizowanych zadań, dane wskazane
w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych , a także korzystać z danych osobowych i innych informacji uzyskanych w wyniku wykonywania
czynności operacyjno-rozpoznawczych przez uprawnione do tego organy, służby i instytucje
państwowe oraz przetwarzać je, w rozumieniu ustawy o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której te dane dotyczą.
5.
Administrator zbioru danych jest obowiązany udostępnić określone w upoważnieniu dane
osobowe, o których mowa w ust. 4, na podstawie imiennego upoważnienia wydanego przez
Szefa CBA okazanego przez funkcjonariusza wraz z legitymacją służbową.
6.
Dane osobowe zebrane w celu wykrycia przestępstwa przechowuje się przez okres, w którym
są one niezbędne dla realizacji ustawowych zadań wykonywanych przez CBA. Funkcjonariusze
CBA dokonują weryfikacji tych danych nie rzadziej niż co 10 lat od dnia uzyskania
informacji, usuwając dane zbędne.
7.
Dane osobowe ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania
religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową oraz
dane o stanie zdrowia, nałogach lub życiu seksualnym osób podejrzanych o popełnienie
przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, które nie zostały skazane za te przestępstwa,
podlegają komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu niezwłocznie po uprawomocnieniu
się stosownego orzeczenia.
8.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym
mowa w ust. 5, zakres i tryb jego wydawania oraz zakres przedmiotowy upoważnienia
mając na uwadze zapewnienie prawidłowego wykonania czynności przez funkcjonariusza
CBA.
9.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania
CBA informacji przez organy, służby i instytucje państwowe, o których mowa w ust.
2 i 4, z uwzględnieniem sposobu dokumentowania tych informacji oraz podmiotów upoważnionych
do ich przekazywania.
10.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposoby przetwarzania danych
osobowych, o których mowa w ust. 2 i 4, w zbiorach danych, rodzaje jednostek organizacyjnych
CBA uprawnionych do korzystania z tych zbiorów oraz wzory dokumentów obowiązujących
przy przetwarzaniu danych, uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym
dostępem.
Art. 23.3 orzeczenia
1.
W zakresie swojej właściwości CBA, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego zapobieżenia
przestępstwom określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 lub ich wykrycia albo ustalenia sprawców
i uzyskania dowodów, a także w celu kontroli prawdziwości oświadczeń majątkowych,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, może korzystać z przetwarzanych przez banki
informacji stanowiących tajemnicę bankową oraz informacji dotyczących umów o rachunek
papierów wartościowych, umów o rachunek pieniężny, umów ubezpieczenia lub innych umów
dotyczących obrotu instrumentami finansowymi, a w szczególności z przetwarzanych przez
uprawnione podmioty danych osób, które zawarły takie umowy.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
1)
spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych;
2)
podmiotów wykonujących działalność na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych ;
3)
podmiotów wykonujących działalność ubezpieczeniową;
4)
funduszy inwestycyjnych;
5)
podmiotów wykonujących działalność w zakresie obrotu papierami wartościowymi i innymi
instrumentami finansowymi na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
3.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, oraz informacje związane z przekazywaniem
tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie
informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie funkcjonariuszom prowadzącym
czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad
prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta
zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom,
jeżeli następuje to w celu ścigania karnego.
4.
Informacje i dane, o których mowa w ust. 1, udostępnia się na podstawie postanowienia
wydanego na pisemny wniosek Szefa CBA przez Sąd Okręgowy w Warszawie.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
1)
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
2)
opis przestępstwa z podaniem jego kwalifikacji prawnej;
3)
okoliczności uzasadniające potrzebę udostępnienia informacji i danych;
4)
wskazanie podmiotu, którego informacje i dane dotyczą;
5)
podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych;
6)
rodzaj i zakres informacji i danych.
6.
Po rozpatrzeniu wniosku Sąd, w drodze postanowienia, wyraża zgodę na udostępnienie
informacji i danych wskazanego podmiotu, określając ich rodzaj, zakres oraz podmiot
zobowiązany do ich udostępnienia albo odmawia udzielenia zgody na udostępnienie informacji
i danych. Przepis art. 17 ust. 11 stosuje się odpowiednio.
7.
Szefowi CBA na postanowienie Sądu, o którym mowa w ust. 6, przysługuje zażalenie.
8.
W przypadku wyrażenia przez Sąd zgody na udostępnienie informacji Szef CBA pisemnie
informuje podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji i danych o rodzaju i zakresie
informacji i danych, które mają być udostępnione, podmiocie, którego informacje i
dane dotyczą, oraz o osobie funkcjonariusza CBA upoważnionego do ich odbioru.
9.
W terminie do 120 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust.
1, CBA, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11, informuje podmiot, o którym mowa w ust. 5 pkt
4, o postanowieniu sądu wyrażającym zgodę na udostępnienie informacji i danych.
10.
Sąd, na wniosek Szefa CBA, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego,
może odroczyć, w drodze postanowienia, na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania,
obowiązek, o którym mowa w ust. 9, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie
podmiotu, o którym mowa w ust. 5 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności
operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 17 ust. 11 stosuje się odpowiednio.
11.
Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 9 lub 10, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze,
podmiot wskazany w ust. 5 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu
informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez CBA przed zamknięciem
postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu.
12.
Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 1, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia
postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie postanowienia niezwłocznie
pisemnie zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane przekazał.
13.
Materiały zgromadzone w trybie, o którym mowa w ust. 1-10, niestanowiące informacji
potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu,
komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów zarządza Szef CBA.
14.
Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust.
3 na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny .
15.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposoby przetwarzania danych
i informacji, o których mowa w ust. 1, w zbiorach danych, rodzaje jednostek organizacyjnych
CBA uprawnionych do korzystania z tych zbiorów oraz wzory dokumentów obowiązujących
przy przetwarzaniu danych, uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym
dostępem.
Art. 24.5 orzeczeń
1.
W związku z wykonywaniem swoich zadań CBA zapewnia ochronę środków, form i metod realizacji
zadań, zgromadzonych informacji oraz własnych obiektów i danych identyfikujących funkcjonariuszy
CBA.
2.
Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych funkcjonariusze CBA mogą posługiwać
się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych identyfikujących funkcjonariusza
oraz środków, którymi posługuje się przy wykonywaniu zadań służbowych.
3.
Osoby udzielające CBA pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych
mogą posługiwać się dokumentami, o których mowa w ust. 2.
4.
Nie popełnia przestępstwa:
1)
kto poleca sporządzenie lub kieruje sporządzeniem dokumentów, o których mowa w ust.
2;
2)
kto sporządza dokumenty, o których mowa w ust. 2;
3)
kto udziela pomocy w sporządzeniu dokumentów, o których mowa w ust. 2;
4)
funkcjonariusz CBA lub osoba wymieniona w ust. 3, posługujący się przy wykonywaniu
czynności operacyjno-rozpoznawczych dokumentami, o których mowa w ust. 2.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, szczegółowy tryb wydawania i
posługiwania się, a także przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2 i 3,
z uwzględnieniem wymogów dotyczących ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę
państwową.
Art. 25.
1.
CBA przy wykonywaniu swoich zadań może korzystać z pomocy osób niebędących funkcjonariuszami
CBA. Zabronione jest, z zastrzeżeniem ust. 2, ujawnianie danych o osobie udzielającej
CBA pomocy przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych.
2.
Ujawnienie danych o osobie, o której mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie w przypadkach
określonych w art. 28.
3.
Osobom, o których mowa w ust. 1, za udzielenie pomocy może być przyznane wynagrodzenie
wypłacane z funduszu operacyjnego.
4.
Jeżeli w czasie korzystania lub w związku z korzystaniem przez CBA z pomocy osób,
o których mowa w ust. 1, osoby te utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu
albo szkodę w mieniu, osobom tym lub ich spadkobiercom przysługuje odszkodowanie na
zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania
odszkodowań w sprawach, o których mowa w ust. 4, a także rodzaje i wysokość świadczeń
odszkodowawczych przysługujących w przypadku utraty życia lub poniesienia uszczerbku
na zdrowiu albo szkody w mieniu podczas udzielania lub w związku z udzielaniem pomocy
CBA, biorąc pod uwagę specyfikę wykonywanej pomocy oraz zakres zadań realizowanych
w jej ramach.
Art. 26.
CBA nie może przy wykonywaniu swoich zadań korzystać z tajnej współpracy osób, o których
mowa w art. 3 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach
bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje
publiczne .
Art. 27.
Szef CBA określa, w drodze zarządzenia, obieg informacji, w tym niejawnych, w CBA.
Art. 28.3 orzeczenia
1.
Szef CBA może zezwalać funkcjonariuszom i pracownikom CBA oraz byłym funkcjonariuszom
i pracownikom, po ustaniu stosunku służbowego lub stosunku pracy w CBA, a także osobom
udzielającym im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, na udzielenie
informacji niejawnej określonej osobie lub instytucji.
2.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, nie może dotyczyć udzielenia informacji o:
1)
osobie, jeżeli zostały uzyskane w wyniku prowadzonych przez CBA albo inne organy,
służby lub instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych;
2)
szczegółowych formach i zasadach przeprowadzania czynności operacyjno-rozpoznawczych
oraz o stosowanych w związku z ich prowadzeniem środkach i metodach;
3)
osobie udzielającej pomocy CBA, o której mowa w art. 25.
3.
Zakazu określonego w ust. 2 nie stosuje się w przypadku żądania prokuratora lub sądu,
zgłoszonego w celu ścigania karnego za przestępstwo, którego skutkiem jest śmierć
człowieka, uszczerbek na zdrowiu lub szkoda w mieniu.
4.
Zakazu określonego w ust. 2 nie stosuje się również w przypadku żądania prokuratora
lub sądu uzasadnionego podejrzeniem popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych.
5.
W przypadku odmowy zwolnienia funkcjonariusza, pracownika lub osoby udzielającej im
pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania tajemnicy
państwowej albo odmowy zezwolenia na udostępnienie dokumentów lub materiałów objętych
tajemnicą państwową pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem
karnym o zbrodnie przeciwko pokojowi, ludzkości i przestępstw wojennych oraz godzących
w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu lub zdrowiu, gdy jego następstwem
była śmierć człowieka, Szef CBA przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienie
Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi,
że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne do prawidłowości postępowania
karnego, Szef CBA jest obowiązany zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić dokumenty
i materiały objęte tajemnicą.
Art. 29.1 orzeczenie
1.
Szefowie: CBA, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Wojskowych Służb Informacyjnych
oraz Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Komendant Główny
Żandarmerii Wojskowej, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, Szef Służby Celnej
i Generalny Inspektor Informacji Finansowej są obowiązani do współdziałania, w ramach
swoich kompetencji, w zakresie zwalczania korupcji w instytucjach państwowych i samorządzie
terytorialnym oraz życiu publicznym i gospodarczym, a także działalności godzącej
w interesy ekonomiczne państwa.
2.
Szef CBA koordynuje działania o charakterze operacyjno-rozpoznawczym i informacyjno-analitycznym
podejmowane przez organy, o których mowa w ust. 1, mogące mieć wpływ na realizację
zadań CBA określonych w art. 2 ust. 1 i 2.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, warunki, zakres i tryb:
1)
współdziałania, w zakresie o którym mowa w ust. 1,
2)
koordynacji, o której mowa w ust. 2
- mając na uwadze zapewnienie sprawności i skuteczności postępowań, a także uwzględniając
wymogi dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową.
Art. 30.
1.
CBA zapewnia ochronę własnych urządzeń oraz obszarów i obiektów, a także przebywających
w nich osób, przez wewnętrzną służbę ochrony.
2.
Funkcjonariusze CBA wykonujący zadania w zakresie ochrony, w granicach chronionych
obszarów i obiektów, mają prawo do:
1)
ustalania uprawnień do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych oraz legitymowania
osób, w celu ustalenia ich tożsamości;
2)
wezwania osób do opuszczenia obszaru lub obiektu w przypadku stwierdzenia braku uprawnień
do przebywania na terenie chronionego obszaru lub obiektu albo stwierdzenia zakłócania
porządku;
3)
ujęcia osób stwarzających w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub
zdrowia ludzkiego, a także dla chronionego mienia, w celu niezwłocznego oddania tych
osób Policji.
3.
Szef CBA może powierzyć wykonywanie ochrony, o której mowa w ust. 1, specjalistycznej
uzbrojonej formacji ochronnej.
Rozdział 4
Czynności kontrolne funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 31.4 orzeczenia
1.
Czynności kontrolne, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, polegają na sprawdzaniu
przestrzegania, przez osoby pełniące funkcje publiczne, przepisów:
1)
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne;
2)
innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne.
2.
Czynności kontrolne polegają również na badaniu i kontroli określonych przepisami
prawa procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji,
wsparcia finansowego, udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem państwowym
lub komunalnym oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych i przedmiotowych,
ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych.
3.
Kontroli, w zakresie, o którym mowa w ust. 1 i 2, podlegają osoby pełniące funkcje
publiczne, jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, jednostki niezaliczane do sektora finansów publicznych otrzymujące środki publiczne,
a także przedsiębiorcy.
Art. 32.2 orzeczenia
1.
CBA prowadzi działalność kontrolną na podstawie rocznych planów kontroli zatwierdzanych
przez Szefa CBA.
2.
CBA może prowadzić działania kontrolne także doraźnie, na podstawie zarządzeń Szefa
CBA.
Art. 33.2 orzeczenia
1.
Kontrolę przeprowadza się zgodnie z programem kontroli zatwierdzonym przez Szefa CBA
lub osobę upoważnioną do działania w jego imieniu.
2.
Kontrolę przeprowadzają funkcjonariusze CBA na podstawie legitymacji służbowej oraz
imiennego upoważnienia, wydanego przez Szefa CBA lub osobę upoważnioną do działania
w jego imieniu.
3.
Kontrola powinna być ukończona w terminie 3 miesięcy.
4.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres kontroli może być przedłużany na dalszy
czas oznaczony przez Szefa CBA, nie dłuższy jednak niż o 6 miesięcy.
5.
W przypadku gdy okoliczności uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, w szczególności
gdy istnieje ryzyko utraty materiału dowodowego, kontrola może być wszczęta po okazaniu
legitymacji służbowej funkcjonariusza kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej
lub osobie pełniącej funkcję publiczną.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5, kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej
oraz osobie pełniącej funkcję publiczną należy niezwłocznie, jednak nie później niż
w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć upoważnienie do wszczęcia kontroli.
Dokumenty z czynności kontrolnych dokonanych z naruszeniem tego obowiązku nie stanowią
dowodu w postępowaniu kontrolnym.
7.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz numer legitymacji służbowej funkcjonariusza przeprowadzającego
kontrolę;
2)
wskazanie podmiotu kontrolowanego i termin zakończenia kontroli;
3)
szczegółowy zakres kontroli;
4)
pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego.
8.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli, organ wydający upoważnienie oraz zakres przedmiotowy upoważnienia mając
na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.
Art. 34.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, na wniosek lub
z urzędu, jeżeli wyniki kontroli mogą dotyczyć jego praw lub obowiązków albo praw
lub obowiązków jego małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,
krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nim z tytułu przysposobienia,
opieki lub kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego trwają mimo ustania małżeństwa,
wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.
2.
Funkcjonariusz kontrolujący podlega wyłączeniu również w przypadku zaistnienia w toku
kontroli okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
3.
O wyłączeniu postanawia Szef CBA; postanowienie to jest ostateczne.
4.
Szef CBA może, na wniosek lub z urzędu, wyłączyć z postępowania kontrolnego wszystkich
funkcjonariuszy jednostki organizacyjnej CBA, jeżeli wyniki kontroli mogłyby oddziaływać
na prawa lub obowiązki kierownika albo zastępcy kierownika tej jednostki lub osób
im bliskich, określonych w ust. 1; w przypadku wyłączenia Szef CBA wyznacza do postępowania
kontrolnego funkcjonariuszy spoza tej jednostki organizacyjnej.
5.
Do czasu wydania postanowienia, o którym mowa w ust. 3, funkcjonariusz wykonuje jedynie
czynności niecierpiące zwłoki.
Art. 35.
1.
Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie kontrolowanego organu lub jednostki organizacyjnej
lub komórki organizacyjnej, w czasie wykonywania ich zadań, a także poza godzinami
pracy i w dniach wolnych od pracy za zgodą kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej.
2.
Kontrola lub poszczególne jej czynności mogą być przeprowadzane również w jednostce
organizacyjnej CBA.
Art. 36.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych,
może swobodnie poruszać się na terenie jednostki kontrolowanej bez obowiązku uzyskiwania
przepustki oraz zwolniony jest od kontroli osobistej, jeżeli przewiduje ją wewnętrzny
regulamin jednostki kontrolowanej.
2.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona, z zachowaniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych, zapewnia kontrolującemu warunki i środki niezbędne do sprawnego
przeprowadzenia kontroli, w szczególności przez niezwłoczne przedstawianie do kontroli
żądanych dokumentów i materiałów oraz udzielanie ustnych i pisemnych wyjaśnień przez
pracowników jednostki.
3.
Kontrola lub poszczególne jej czynności przeprowadzane w obiektach pozostających w
zarządzie Kancelarii Sejmu i Kancelarii Senatu mogą być przeprowadzane w uzgodnieniu
odpowiednio z Marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej lub Marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej
Polskiej. Uzgodnienia dokonuje Prezes Rady Ministrów, a w przypadku braku uzgodnienia
czynność nie może być wykonana.
Art. 37.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranych
w toku kontroli dowodów.
2.
Dowodami są w szczególności: dokumenty, rzeczy, wyniki oględzin, opinie biegłych oraz
wyjaśnienia i oświadczenia.
3.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona udostępnia dokumenty w celu dokonania
odpisów, kserokopii lub wyciągów oraz zestawień i obliczeń opartych na dokumentach.
4.
Zgodność z oryginałem odpisów, kserokopii i wyciągów oraz zestawień i obliczeń potwierdza
kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona.
5.
Zebrane w toku czynności kontrolnych materiały dowodowe funkcjonariusz kontrolujący
odpowiednio zabezpiecza, w miarę potrzeby przez:
1)
oddanie na przechowanie kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej za pokwitowaniem;
2)
przechowanie w jednostce kontrolowanej w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu;
3)
pobranie z jednostki kontrolowanej za pokwitowaniem.
6.
O zwolnieniu materiałów dowodowych spod zabezpieczenia decyduje funkcjonariusz kontrolujący,
a w przypadku jego odmowy - kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA.
Art. 38.
1.
Funkcjonariusz kontrolujący dokonuje pobrania rzeczy w obecności kontrolowanego lub
osoby przez niego upoważnionej, a w przypadku ich nieobecności - pracownika wyznaczonego
przez kontrolowanego lub osobę przez niego upoważnioną. Pobraną rzecz oznacza się
w sposób uniemożliwiający jej zamianę.
2.
Z pobrania rzeczy sporządza się protokół, który podpisuje funkcjonariusz kontrolujący
i osoba uczestnicząca w pobraniu.
Art. 39.
1.
W przypadku potrzeby ustalenia stanu obiektów lub innych składników majątkowych funkcjonariusz
kontrolujący może przeprowadzić oględziny.
2.
Oględziny przeprowadza się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej,
a w przypadku ich nieobecności - pracownika wyznaczonego przez kontrolowanego lub
osobę przez niego upoważnioną.
3.
Z przebiegu i wyniku oględzin sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisuje
funkcjonariusz kontrolujący i osoba wymieniona w ust. 2.
4.
Przebieg i wyniki oględzin mogą być ponadto utrwalone:
1)
przez sporządzenie stenogramu; stenogram przekłada się na pismo zwykłe z zaznaczeniem
zastosowanego systemu stenografii, dołączając pierwopis stenogramu do protokołu;
2)
za pomocą urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk; utrwalony obraz lub dźwięk stanowi
załącznik do protokołu.
Art. 40.3 orzeczenia
1.
W celu ustalenia stanu nieruchomości lub innych składników majątkowych wskazanych
w oświadczeniu o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, funkcjonariusz
kontrolujący może przeprowadzić oględziny.
2.
Oględziny nieruchomości lub innych składników majątkowych przeprowadza się w obecności
osoby składającej oświadczenie lub osoby przez nią upoważnionej.
3.
Przepisy art. 39 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 41.1 orzeczenie
1.
Funkcjonariusz kontrolujący może żądać od pracowników jednostki kontrolowanej lub
osoby pełniącej funkcję publiczną udzielenia mu, w terminie i w miejscu przez niego
wyznaczonym, ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli.
Z przebiegu ustnych wyjaśnień sporządza się protokół, który podpisuje funkcjonariusz
kontrolujący i osoba składająca wyjaśnienia.
2.
Odmowa udzielenia wyjaśnień może nastąpić jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mają
dotyczyć:
1)
tajemnicy ustawowo chronionej;
2)
faktów i okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną
lub majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka albo osoby pozostającej
z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia
bądź osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.
3.
Prawo odmowy udzielenia wyjaśnień w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, trwa
mimo ustania małżeństwa, wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.
4.
Udzielający wyjaśnień może uchylić się od odpowiedzi na pytania, jeżeli zachodzą okoliczności,
o których mowa w ust. 2 i 3.
Art. 42.
1.
Każdy może złożyć funkcjonariuszowi kontrolującemu ustne lub pisemne oświadczenie
dotyczące przedmiotu kontroli.
2.
Funkcjonariusz kontrolujący nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono
związek z przedmiotem kontroli.
Art. 43.
1.
Jeżeli w toku kontroli konieczne jest zbadanie określonych zagadnień wymagających
wiadomości specjalnych, kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA, z własnej
inicjatywy lub na wniosek funkcjonariusza kontrolującego, powołuje biegłego.
2.
W postanowieniu o powołaniu biegłego określa się przedmiot i zakres badań oraz termin
wydania opinii.
3.
W wyniku przeprowadzonych badań biegły sporządza szczegółowe sprawozdanie zawierające
opis przeprowadzonych badań wraz z wydaną na ich podstawie opinią.
4.
Jeżeli w toku kontroli ujawni się potrzeba dokonania przez funkcjonariusza kontrolującego
określonych czynności badawczych z udziałem specjalisty w danej dziedzinie wiedzy
lub praktyki, funkcjonariusz kontrolujący może, w drodze postanowienia, powołać specjalistę
do udziału w tych czynnościach, określając przedmiot i czas jego działania.
5.
Biegły i specjalista działają na podstawie postanowienia o ich powołaniu.
6.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona lub osoba pełniąca funkcję publiczną
może wystąpić za pośrednictwem funkcjonariusza kontrolującego do kierownika właściwej
jednostki organizacyjnej CBA z wnioskiem o wyłączenie z postępowania kontrolnego powołanego
biegłego lub specjalisty z przyczyn określonych w art. 34 ust. 1 i 2.
Art. 44.
1.
Wyniki przeprowadzonej kontroli funkcjonariusz kontrolujący przedstawia w protokole
kontroli.
2.
Protokół kontroli zawiera opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli oraz
ocenę ustalonych nieprawidłowości, z uwzględnieniem przyczyn powstania, zakresu i
skutków tych nieprawidłowości oraz osób za nie odpowiedzialnych.
Art. 45.
1.
Protokół kontroli podpisują funkcjonariusz kontrolujący i kontrolowany lub osoba przez
niego upoważniona.
2.
W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5, protokół kontroli podpisują funkcjonariusz
kontrolujący i osoba pełniąca funkcję publiczną.
3.
Kontrolowanemu lub osobie przez niego upoważnionej lub osobie, o której mowa w ust.
2, przysługuje prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, umotywowanych
zastrzeżeń dotyczących ustaleń zawartych w protokole.
4.
Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia otrzymania
protokołu kontroli.
5.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 3 i 4, Szef CBA jest obowiązany
dokonać ich analizy i w miarę potrzeby zarządzić dodatkowe czynności kontrolne, a
w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń polecić zmianę lub uzupełnienie odpowiedniej
części protokołu kontroli.
6.
W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości lub w części Szef CBA przekazuje
na piśmie swoje stanowisko zgłaszającemu zastrzeżenia.
7.
Kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona lub osoba, o której mowa w ust. 2,
może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego
otrzymania pisemne wyjaśnienie tej odmowy.
8.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń termin do złożenia wyjaśnienia o odmowie podpisania
protokołu liczy się od dnia otrzymania pisemnego stanowiska Szefa CBA w sprawie rozpatrzenia
tych zastrzeżeń.
9.
O odmowie podpisania protokołu kontroli i złożeniu wyjaśnienia funkcjonariusz kontrolujący
czyni wzmiankę w protokole.
10.
Odmowa podpisania protokołu kontroli przez osobę wymienioną w ust. 1 i 2 nie stanowi
przeszkody do podpisania protokołu przez funkcjonariusza kontrolującego i realizacji
ustaleń kontroli.
Art. 46.2 orzeczenia
1.
Po sporządzeniu protokołu kontroli, z uwzględnieniem terminów, o których mowa w art.
45 ust. 4 i 7, kierownik właściwej jednostki organizacyjnej CBA może skierować:
1)
wniosek:
a)
o odwołanie ze stanowiska lub rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy
pracownika z powodu nieprzestrzegania przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje
publiczne oraz innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne,
b)
o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w sytuacjach, o których mowa w lit. a;
2)
wystąpienie do kontrolowanego lub organu nadzorującego jego działalność w sprawie
stwierdzenia w kontrolowanej jednostce organizacyjnej naruszeń:
a)
przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje
publiczne oraz innych ustaw wprowadzających ograniczenia w podejmowaniu i prowadzeniu działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne,
b)
przepisów prawa dotyczących procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie,
o którym mowa w art. 31 ust. 2;
3)
informację do Najwyższej Izby Kontroli lub innych właściwych organów kontrolnych w
przypadku stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia kontroli w szerszym zakresie.
2.
Na podstawie protokołu kontroli, w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia
przestępstwa, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, CBA wszczyna i prowadzi postępowanie
przygotowawcze.
3.
W przypadkach, o których mowa w art. 309 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, jeżeli zaistniały okoliczności określone w ust. 2, materiały postępowania kontrolnego
wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania przygotowawczego Szef CBA przekazuje Prokuratorowi
Generalnemu.
4.
W przypadku ujawnienia innych czynów niż określone w ust. 2, za które ustawowo przewidziana
jest odpowiedzialność dyscyplinarna lub karna, CBA zawiadamia o tym właściwe organy.
5.
Organy i kierownicy jednostek organizacyjnych, do których skierowano wnioski, wystąpienia,
informacje i zawiadomienia, informują CBA o sposobie i zakresie ich wykorzystania.
Art. 47.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przygotowywania
i prowadzenia czynności kontrolnych, dokumentowania poszczególnych czynności kontrolnych,
sporządzania protokołu kontroli oraz wniosków i wystąpień pokontrolnych przez funkcjonariuszy
CBA, uwzględniając możliwości składania zastrzeżeń i odmowy podpisania protokołu oraz
wzory dokumentów obowiązujących przy przeprowadzaniu czynności kontrolnych.
Rozdział 5
Służba funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 48.
Służbę w CBA może pełnić osoba:
1)
posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
korzystająca z pełni praw publicznych;
3)
wykazująca nieskazitelną postawę moralną, obywatelską i patriotyczną;
4)
która nie była skazana za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego
lub przestępstwo skarbowe;
5)
dająca rękojmię zachowania tajemnicy stosownie do wymogów określonych w przepisach
o ochronie informacji niejawnych;
6)
posiadająca co najmniej średnie wykształcenie i wymagane kwalifikacje zawodowe oraz
zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia służby;
7)
która nie pełniła służby zawodowej, nie pracowała i nie była współpracownikiem organów
bezpieczeństwa państwa, wymienionych w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Art. 49.
1.
Zdolność fizyczną i psychiczną kandydatów do służby oraz funkcjonariuszy i pracowników
CBA ustalają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki dokonywania oceny
zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA, uwzględniając sposób tej oceny,
wykaz chorób i ułomności oraz kategorii zdolności do służby w CBA.
Art. 50.
1.
Przyjęcie kandydata do służby w CBA następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego,
na które składają się:
1)
złożenie podania o przyjęcie do służby, kwestionariusza osobowego, a także dokumentów
stwierdzających wymagane wykształcenie i kwalifikacje zawodowe oraz zawierających
dane o uprzednim zatrudnieniu;
2)
przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej;
3)
postępowanie sprawdzające, określone w przepisach o ochronie informacji niejawnych;
4)
ustalenie zdolności fizycznej i psychicznej do służby w CBA.
2.
W stosunku do kandydata ubiegającego się o przyjęcie do służby w CBA na stanowisko
wymagające szczególnych umiejętności lub predyspozycji, postępowanie kwalifikacyjne
może być rozszerzone o czynności mające na celu sprawdzenie przydatności kandydata
do służby na takim stanowisku, w tym o przeprowadzenie badania poligraficznego.
3.
Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do funkcjonariuszy lub byłych funkcjonariuszy
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej można ograniczyć
do przeprowadzenia czynności określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór kwestionariusza osobowego
oraz szczegółowy tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego wobec kandydatów
do służby w CBA, uwzględniając czynności niezbędne do podjęcia decyzji dotyczącej
osoby ubiegającej się o przyjęcie do służby w CBA.
Art. 51.
1.
Przed podjęciem służby funkcjonariusz CBA, zwany dalej „funkcjonariuszem”, składa
przysięgę według następującej roty:
„
Ja, Obywatel Rzeczypospolitej Polskiej przysięgam: służyć wiernie Narodowi, pilnie
przestrzegać prawa, dochować wierności konstytucyjnym organom Rzeczypospolitej Polskiej,
sumiennie i bezstronnie wykonywać obowiązki funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
nawet z narażeniem życia, a także strzec honoru, godności i dobrego imienia służby
oraz przestrzegać dyscypliny służbowej i zasad etyki zawodowej.
”
.
Przysięga może być złożona z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg”.
2.
Szef CBA określa, w drodze zarządzenia, ceremoniał składania przysięgi.
Art. 52.
1.
Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze mianowania na podstawie zgłoszenia
się do służby.
2.
Początek służby funkcjonariusza liczy się od dnia określonego w decyzji o przyjęciu
do służby i mianowaniu na stanowisko służbowe w CBA.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji służbowej
i innych dokumentów funkcjonariuszy, organy właściwe do ich wydawania, wymiany i unieważniania
oraz dokonywania w nich wpisów, przypadki, w których legitymacja służbowa lub inne
dokumenty podlegają zwrotowi, wymianie lub unieważnieniu, a także tryb postępowania
w przypadku ich utraty, jak również sposób posługiwania się legitymacją służbową oraz
innymi dokumentami, uwzględniając wymogi określone w przepisach o ochronie informacji
niejawnych.
4.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, wzory znaków i innych dokumentów identyfikacyjnych
funkcjonariuszy.
Art. 53.
1.
Osobę przyjętą do służby w CBA mianuje się funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej
na okres 3 lat.
2.
W okresie służby przygotowawczej funkcjonariusz CBA podlega szkoleniu.
3.
Po upływie okresu służby przygotowawczej i uzyskaniu pozytywnej oceny ogólnej w opinii
służbowej funkcjonariusz zostaje mianowany funkcjonariuszem w służbie stałej.
4.
W przypadku przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza obowiązków służbowych trwającej
łącznie dłużej niż 30 dni Szef CBA może przedłużyć okres jego służby przygotowawczej.
5.
W uzasadnionych przypadkach Szef CBA może skrócić okres służby przygotowawczej albo
zwolnić funkcjonariusza od odbywania tej służby.
Art. 54.
1.
Szef CBA jest właściwy do przyjmowania do służby w CBA, mianowania funkcjonariuszy
na stanowiska służbowe oraz ich przenoszenia, delegowania, oddelegowania, zwalniania
i odwoływania ze stanowisk służbowych, zawieszania i uchylania zawieszenia w czynnościach
służbowych, zwalniania ze służby oraz stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego.
2.
W sprawach osobowych funkcjonariuszy innych, niż wymienione w ust. 1, są właściwi
przełożeni, upoważnieni przez Szefa CBA.
3.
Sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1, są załatwiane w drodze decyzji.
4.
Mianowanie na stanowisko służbowe odbywa się z uwzględnieniem wykształcenia i kwalifikacji
zawodowych funkcjonariusza.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska służbowe w CBA
oraz wymagania, co do wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakim powinni odpowiadać
funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służby, mając na względzie zapewnienie
realizacji przez funkcjonariuszy ustawowych zadań CBA.
Art. 55.
1.
Czas pełnienia służby funkcjonariusza jest określany wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem
prawa do wypoczynku.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rozkład czasu służby, z uwzględnieniem
czasu na wypoczynek oraz przypadków przedłużenia czasu służby funkcjonariuszy, uzasadnionych
potrzebą zapewnienia niezakłóconego toku służby.
Art. 56.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki bezpieczeństwa i higieny
służby oraz zakres, w jakim do tych warunków mają zastosowanie przepisy działu dziesiątego Kodeksu pracy, uwzględniając szczególny charakter służby, zagrożenia występujące na niektórych
stanowiskach służbowych lub podczas wykonywania niektórych zadań służbowych oraz obowiązki
spoczywające na funkcjonariuszach oraz ich przełożonych w zakresie zapobiegania ewentualnym
zagrożeniom dla życia lub zdrowia, a także uwzględniając przepisy prawa mające zastosowanie
do stanowisk służbowych nieobjętych specyfiką służby w CBA.
Art. 57.
1.
Funkcjonariusz podlega opiniowaniu służbowemu, nie rzadziej niż raz na 2 lata.
2.
Funkcjonariusz w służbie przygotowawczej podlega opiniowaniu służbowemu, nie rzadziej
niż raz na 6 miesięcy.
3.
Funkcjonariusza zapoznaje się z opinią służbową w terminie 7 dni od dnia jej sporządzenia;
może on w terminie 7 dni od dnia zapoznania się z opinią służbową wnieść odwołanie
do wyższego przełożonego.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza opinii służbowej,
szczegółowe warunki i tryb opiniowania funkcjonariuszy, uwzględniając przesłanki opiniowania
i jego częstotliwości, kryteria brane pod uwagę przy opiniowaniu i skalę ocen, właściwość
przełożonych w zakresie wydawania opinii, tryb zapoznawania funkcjonariuszy z opinią
służbową oraz tryb wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii.
Art. 58.
1.
Funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa
CBA.
2.
Funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa CBA nieprzerwanie nie dłużej niż
4 miesiące.
3.
Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusza przenosi się na określone
stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie
na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych
dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia
warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach.
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przenoszenia
funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA, z uwzględnieniem sposobu pełnienia służby
w okresie pozostawania w tej dyspozycji.
Art. 59.
1.
Funkcjonariusz z urzędu lub na własną prośbę może być przeniesiony do pełnienia służby
albo delegowany na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości.
2.
Szef CBA w uzasadnionych przypadkach może przedłużyć okres delegowania, o którym mowa
w ust. 1, do 12 miesięcy.
Art. 60.
1.
Funkcjonariuszowi można powierzyć, na okres do 6 miesięcy, pełnienie obowiązków służbowych
na innym stanowisku. W takim przypadku uposażenie funkcjonariusza nie może być obniżone.
2.
Funkcjonariusza, gdy jest to uzasadnione realizacją zadań CBA, za jego zgodą, można
oddelegować do wykonywania zadań służbowych poza CBA, po przeniesieniu go do dyspozycji
Szefa CBA. Przepisów art. 58 nie stosuje się.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb oddelegowania,
uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza w czasie oddelegowania, wysokość i sposób
wypłacania uposażenia i innych świadczeń pieniężnych przysługujących oddelegowanemu
funkcjonariuszowi, uwzględniając miejsce oraz charakter i zakres wykonywanych przez
niego zadań służbowych poza CBA, a także ustali, z uwzględnieniem przepisów o ochronie
informacji niejawnych, szczególne uprawnienia i obowiązki funkcjonariusza pełniącego
służbę poza granicami kraju.
Art. 61.
1.
Funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe w przypadku wymierzenia
kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
2.
Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku:
1)
orzeczenia przez właściwą komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby
na zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli nie ma możliwości mianowania go na stanowisko
równorzędne;
2)
nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonej w opinii służbowej
w okresie służby przygotowawczej;
3)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego
w okresie służby stałej w dwóch kolejnych opiniach służbowych;
4)
likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, gdy nie ma możliwości mianowania go
na równorzędne stanowisko służbowe.
3.
Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego pisemną
prośbę.
4.
Funkcjonariusz, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe
z przyczyn określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby.
Art. 62.
1.
Funkcjonariusza zawiesza się w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż 3
miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo
umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwa skarbowe.
2.
Funkcjonariusza można zawiesić w czynnościach służbowych, na czas nie dłuższy niż
3 miesiące, w przypadku wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o
przestępstwo nieumyślne ścigane z oskarżenia publicznego, postępowania w sprawie o
wykroczenie lub wykroczenie skarbowe oraz postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest
to celowe z uwagi na dobro postępowania.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych
można przedłużyć na dalszy czas oznaczony, nie dłuższy niż do dnia uprawomocnienia
się orzeczenia wydanego w postępowaniu karnym, karnym skarbowym lub postępowaniu w
sprawie o wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, a w pozostałych przypadkach na czas
nie dłuższy niż 12 miesięcy.
4.
Zawieszenie w czynnościach służbowych polega na odsunięciu funkcjonariusza od wykonywania
obowiązków służbowych.
5.
Od decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych, funkcjonariusz
może zwrócić się do Szefa CBA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
6.
Funkcjonariusz zawieszony w czynnościach służbowych jest obowiązany:
1)
niezwłocznie zdać broń i legitymację służbową oraz przedmioty związane z wykonywanymi
przez niego zadaniami, a w szczególności akta i dokumenty prowadzonych przez niego
spraw;
2)
informować kierownika jednostki organizacyjnej o zamiarze opuszczenia miejsca zamieszkania
na okres dłuższy niż 3 dni.
Art. 63.
1.
Funkcjonariusz może być skierowany z urzędu lub na własną prośbę do komisji lekarskiej,
o której mowa w art. 49, w celu określenia jego stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności
fizycznej i psychicznej do służby, jak również związku poszczególnych schorzeń ze
służbą.
2.
Funkcjonariusz może być również poddany badaniom poligraficznym. O skierowaniu funkcjonariusza
na te badania decyduje Szef CBA. Decyzja Szefa CBA nie wymaga uzasadnienia.
Art. 64.2 orzeczenia
1.
Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku:
1)
orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską;
2)
nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej;
3)
wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby;
4)
utraty obywatelstwa polskiego lub nabycia obywatelstwa innego państwa;
5)
podania nieprawdy w oświadczeniu składanym na podstawie art. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, stwierdzonego w drodze postępowania dyscyplinarnego;
6)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione umyślnie przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe;
7)
objęcia kierowniczego stanowiska państwowego albo objęcia funkcji z wyboru w organach
samorządu terytorialnego.
2.
Funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku:
1)
niewywiązywania się z obowiązków służbowych w okresie odbywania służby stałej, stwierdzonego
w dwóch kolejnych opiniach;
2)
tymczasowego aresztowania;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo inne niż określone w ust. 1 pkt
6;
4)
nabycia prawa do emerytury w pełnym wymiarze, określonego w przepisach odrębnych;
5)
wniesienia aktu oskarżenia w przypadku umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia
publicznego;
6)
niezłożenia w terminie oświadczenia, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne;
7)
odmowy poddania się badaniu, o którym mowa w art. 63 ust. 2;
8)
popełnienia przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, w sytuacji gdy okoliczności
jego popełnienia nie budzą wątpliwości.
3.
Funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia
przez niego wystąpienia ze służby.
Art. 65.
Stosunek służbowy funkcjonariusza wygasa w przypadku:
1)
śmierci funkcjonariusza lub stwierdzenia zaginięcia, o którym mowa w art. 98 ust.
4;
2)
nieobecności funkcjonariusza w służbie przez okres powyżej 3 miesięcy z powodu tymczasowego
aresztowania, chyba że wcześniej nastąpiło zwolnienie funkcjonariusza ze służby.
Art. 66.
1.
W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia
o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania orzeczenia o umorzeniu postępowania
karnego albo w przypadku uchylenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe lub kary wydalenia ze służby, ulegają uchyleniu skutki, jakie wynikły dla
funkcjonariusza w związku z wyznaczeniem na niższe stanowisko służbowe. O uchyleniu
innych skutków decyduje Szef CBA.
2.
W przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego lub prawomocnego orzeczenia
o warunkowym umorzeniu postępowania karnego i wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego,
ulegają uchyleniu wszystkie skutki, jakie powstały dla funkcjonariusza w wyniku postępowania
dyscyplinarnego przeprowadzonego w związku z oskarżeniem o popełnienie przestępstwa
stanowiącego przedmiot rozstrzygnięcia sądu.
3.
Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podstawę orzeczenia kary dyscyplinarnej
stanowiły przesłanki inne niż tylko oskarżenie o popełnienie przestępstwa, o uchyleniu
skutków, jakie powstały dla funkcjonariusza w wyniku postępowania dyscyplinarnego,
decyduje Szef CBA. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 67.
Zwolnienie funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt
1 nie może nastąpić przed upływem 3 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu
choroby, chyba że funkcjonariusz zgłosi pisemnie wystąpienie ze służby.
Art. 68.
1.
Funkcjonariusza nie można w okresie ciąży i w czasie urlopu macierzyńskiego zwolnić
ze służby, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 64 ust. 1 pkt 3, 4, 6 i 7 oraz
ust. 2 pkt 2-5.
2.
W przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4,
przysługuje mu uposażenie do końca urlopu macierzyńskiego.
3.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu na podstawie art. 58 ust. 3 lub art. 64 ust. 2 pkt 4
w czasie urlopu wychowawczego, przysługują do końca okresu, na który ten urlop został
udzielony:
1)
świadczenie pieniężne, wypłacane na zasadach obowiązujących przy wypłacaniu zasiłku
wychowawczego;
2)
inne uprawnienia przewidziane dla zwalnianych z pracy w czasie urlopu wychowawczego
z przyczyn niedotyczących pracowników.
Art. 69.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby.
2.
Funkcjonariusz może żądać sprostowania świadectwa służby w terminie 7 dni od dnia
jego otrzymania.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, dane, które należy podać w
świadectwie służby, a także tryb wydawania i sprostowania świadectwa służby oraz formularz
świadectwa służby, uwzględniając właściwość przełożonych w tych sprawach oraz specyfikę
służby.
Art. 70.
1.
W CBA mogą być zatrudniani pracownicy.
2.
Do pracowników, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 72.
Rozdział 6
Obowiązki i prawa oraz uposażenie funkcjonariuszy Centralnego Biura Anty korupcyjnego
Art. 71.2 orzeczenia
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany dochować obowiązków wynikających z roty złożonej przysięgi.
2.
Funkcjonariusz jest obowiązany odmówić wykonania polecenia przełożonego, jeżeli wykonanie
polecenia łączyłoby się z popełnieniem przestępstwa.
3.
O odmowie wykonania polecenia, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusz informuje Szefa
CBA, z pominięciem drogi służbowej.
Art. 72.
1.
Funkcjonariuszowi nie wolno pozostawać w stosunku pracy oraz podejmować innego zajęcia
zarobkowego poza służbą.
2.
W stosunku do funkcjonariuszy mają zastosowanie ograniczenia w prowadzeniu działalności
gospodarczej wynikające z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne. Funkcjonariusze obowiązani są do złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym
na zasadach, w trybie i w terminach określonych w przepisach tej ustawy.
3.
Funkcjonariusze CBA składają oświadczenia, o których mowa w ust. 2, Szefowi CBA. Szef
CBA i jego zastępcy składają oświadczenia Prezesowi Rady Ministrów, który dokonuje
analizy zawartych w nich danych.
4.
Szef CBA może zezwolić funkcjonariuszowi na wykonywanie zajęcia zarobkowego poza służbą
o charakterze naukowym i naukowo-dydaktycznym, jeżeli nie koliduje to z wykonywaniem
przez niego zadań służbowych.
5.
Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować Szefa CBA o zaciąganych zobowiązaniach
finansowych, a także zobowiązaniach małżonka lub osoby pozostającej z nim we wspólnym
gospodarstwie domowym, jeżeli wysokość zobowiązania łącznie przekracza pięciokrotność
miesięcznego uposażenia funkcjonariusza.
6.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres danych przekazywanych
przez funkcjonariusza w przypadkach, o których mowa w ust. 4 i 5, uwzględniając wymagania
określone w przepisach o ochronie danych osobowych.
Art. 73.
1.
Funkcjonariusz nie może być członkiem partii politycznej ani uczestniczyć w działalności
tej partii lub na jej rzecz.
2.
Funkcjonariusz nie może pełnić funkcji publicznej.
3.
Funkcjonariusze nie mogą zrzeszać się w związkach zawodowych.
4.
Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie Szefa CBA na przynależność do organizacji
lub stowarzyszeń krajowych, zagranicznych albo międzynarodowych.
Art. 74.
1.
Funkcjonariusz jest obowiązany uzyskać zezwolenie Szefa CBA na wyjazd za granicę poza
obszar Unii Europejskiej.
2.
Funkcjonariusz jest obowiązany poinformować przełożonego o wyjeździe za granicę do
państw członkowskich Unii Europejskiej.
3.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, przypadki, w których uzyskanie zezwolenia
lub wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie jest wymagane, a także obowiązki
funkcjonariusza wyjeżdżającego za granicę i powracającego z zagranicy.
Art. 75.
Funkcjonariusz w związku z wykonywaniem zadań służbowych korzysta z ochrony przewidzianej
w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariuszy publicznych.
Art. 76.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje zwrot kosztów poniesionych na ochronę prawną, jeżeli
postępowanie karne wszczęte przeciwko niemu o przestępstwo popełnione w związku z
wykonywaniem czynności służbowych zostanie zakończone prawomocnym orzeczeniem o umorzeniu
wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia przestępstwa
albo wyrokiem uniewinniającym.
2.
Koszty w wysokości odpowiadającej określonemu w odrębnych przepisach wynagrodzeniu
jednego obrońcy zwraca się ze środków CBA.
Art. 77.
Funkcjonariusz, który w związku ze służbą doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł
szkodę w mieniu, otrzymuje odszkodowanie w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków
i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji .
Art. 78.
1.
Funkcjonariusze otrzymują nieodpłatnie uzbrojenie i wyposażenie niezbędne do wykonywania
czynności służbowych.
2.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, normy wyposażenia i uzbrojenia oraz szczegółowe
zasady dostępu do wyposażenia i uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania.
Art. 79.
1.
Funkcjonariusz po 15 latach służby nabywa prawo do emerytury policyjnej.
2.
Funkcjonariusz, który stał się inwalidą, jest uprawniony do policyjnej renty inwalidzkiej.
3.
Członkowie rodzin po zmarłych funkcjonariuszach są uprawnieni do policyjnej renty
rodzinnej.
4.
Do świadczeń, o których mowa w ust. 1-3, stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin .
Art. 80.
1.
Jeżeli funkcjonariusz zwolniony ze służby nie spełnia warunków do nabycia prawa do
emerytury policyjnej lub policyjnej renty inwalidzkiej, od uposażenia wypłaconego
funkcjonariuszowi po dniu 31 grudnia 1998 r. do dnia zwolnienia ze służby, od którego
nie odprowadzono składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przekazuje się do
Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki za ten okres przewidziane w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych .
2.
Przez uposażenie stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i
rentowe, o którym mowa w ust. 1, rozumie się uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia
oraz nagrody roczne i uznaniowe, odpowiednio przeliczone zgodnie z art. 110 ustawy,
o której mowa w ust. 1.
3.
Składki przekazuje się również w przypadku, gdy funkcjonariusz spełnia jedynie warunki
do nabycia prawa do policyjnej renty inwalidzkiej. Przekazanie składek następuje na
wniosek funkcjonariusza.
4.
Składki podlegają waloryzacji wskaźnikiem waloryzacji składek określonym na podstawie
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych .
5.
Przy obliczaniu kwoty należnych składek, waloryzowanych na podstawie ust. 4, stosuje
się odpowiednio art. 19 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, o której mowa
w ust. 1.
6.
Przepisy ust. 1-5 stosuje się również do funkcjonariusza, jeżeli po zwolnieniu ze
służby, pomimo spełnienia warunków do nabycia prawa do emerytury policyjnej, zgłosił
wniosek o przyznanie emerytury z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 i 6, kwotę należnych, zwaloryzowanych składek
przekazuje się niezwłocznie na podstawie zawiadomienia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych
o nabyciu przez funkcjonariusza prawa do emerytury lub renty przewidzianej w przepisach,
o których mowa w ust. 4.
8.
Kwota należnych, zwaloryzowanych składek stanowi przychody Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
9.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy przekazywania
do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 7, oraz
jednostki do tego właściwe, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego i
niezwłocznego wykonywania czynności związanych z przekazywaniem tych składek.
Art. 81.1 orzeczenie
1.
Okres służby funkcjonariusza traktuje się jako pracę w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
2.
Funkcjonariuszowi, który po zwolnieniu ze służby w CBA podjął pracę, okres tej służby
wlicza się do okresu zatrudnienia w zakresie wszelkich uprawnień wynikających z prawa
pracy.
Art. 82.
Funkcjonariuszowi przysługują uprawnienia pracowników związane z rodzicielstwem, określone
w dziale VIII ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy , jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej.
Art. 83.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przebieg służby funkcjonariuszy.
Rozporządzenie powinno określać:
1)
szczegółowe warunki i tryb załatwiania spraw, w tym spraw osobowych funkcjonariuszy,
nawiązania, rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku służbowego, mianowania, przenoszenia,
odwoływania i zwalniania ze stanowisk służbowych;
2)
sposób usprawiedliwiania nieobecności w służbie;
3)
rodzaje informacji, których ze względu na przebieg służby funkcjonariusza jest on
obowiązany udzielić.
Art. 84.
1.
Funkcjonariuszowi przysługuje prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego w
wymiarze 28 dni roboczych.
2.
Funkcjonariusz nabywa prawo do pierwszego urlopu wypoczynkowego z upływem 6 miesięcy
służby, w wymiarze połowy urlopu przysługującego mu po roku służby.
3.
Prawo do urlopu wypoczynkowego w pełnym wymiarze funkcjonariusz nabywa z upływem roku
służby. Do urlopu tego wlicza się urlop, o którym mowa w ust. 2.
4.
Prawo do kolejnych urlopów funkcjonariusz nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.
5.
Do okresu służby, od którego zależy prawo do urlopu, wlicza się okresy poprzedniego
zatrudnienia i służby, bez względu na przerwy w zatrudnieniu i służbie oraz sposób
rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego.
6.
Przez dni robocze rozumie się dni od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo
wolnych od pracy.
Art. 85.
1.
Funkcjonariuszowi, który pełni służbę w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych
dla zdrowia albo gdy jest to uzasadnione szczególnymi właściwościami służby, może
być przyznany płatny urlop dodatkowy w wymiarze do 7 dni roboczych rocznie.
2.
Funkcjonariuszowi, który uzyskał zezwolenie na pobieranie nauki lub odbywanie studiów
i naukę tę pobiera lub odbywa studia, jak również uzyskał zezwolenie na przeprowadzenie
przewodu doktorskiego lub habilitacyjnego, a także na odbycie aplikacji radcowskiej
lub legislacyjnej, udziela się płatnego urlopu szkoleniowego w wymiarze:
1)
na przygotowanie się do egzaminu wstępnego i jego złożenie - 7 dni,
2)
w szkołach wyższych, w każdym roku studiów - 21 dni,
3)
dla funkcjonariuszy pobierających naukę w szkołach pomaturalnych i na studiach podyplomowych
- 14 dni w celu przygotowania się i złożenia egzaminu końcowego,
4)
w celu przygotowania się do złożenia egzaminów doktorskich i obrony rozprawy doktorskiej
lub dla przygotowania się do kolokwium oraz wykładu habilitacyjnego - 28 dni,
5)
w celu przygotowania się i złożenia egzaminu radcowskiego - 30 dni,
6)
w celu przygotowania się i złożenia egzaminu po zakończeniu aplikacji legislacyjnej
- 14 dni.
3.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, na pisemny wniosek uzasadniony ważnymi względami
osobistymi, można udzielić urlopu bezpłatnego w wymiarze do 6 miesięcy.
4.
Funkcjonariuszowi udziela się płatnego urlopu okolicznościowego w celu zawarcia związku
małżeńskiego, w przypadku urodzenia się dziecka, ślubu dziecka własnego, przysposobionego,
pasierba, dziecka obcego przyjętego na wychowanie i utrzymanie, w ramach rodziny zastępczej,
a także z powodu śmierci małżonka, dziecka, rodziców, rodzeństwa, teściów, dziadków
i opiekunów oraz innej osoby pozostającej na utrzymaniu funkcjonariusza lub pod jego
bezpośrednią opieką. Urlopu okolicznościowego można także udzielić funkcjonariuszowi
w celu załatwienia ważnych spraw osobistych albo w innych przypadkach zasługujących
na szczególne uwzględnienie. Urlopu okolicznościowego udziela się w wymiarze do 5
dni.
5.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje stanowisk, na których
występują warunki szczególnie uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia, a także rodzaje
innych stanowisk, na których przysługuje prawo do urlopu dodatkowego, o których mowa
w ust. 1, albo, gdy jest to uzasadnione szczególnym charakterem zadań, uwzględniając
specyfikę służby.
Art. 86.
1.
Funkcjonariusz oddelegowany do pełnienia służby poza CBA ma prawo tylko do jednego
urlopu wypoczynkowego, w wymiarze korzystniejszym.
2.
Niewykorzystanej w okresie oddelegowania części urlopu wypoczynkowego, wynikającej
z różnicy w wymiarach urlopów, udziela się funkcjonariuszowi po powrocie z oddelegowania.
Art. 87.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania
funkcjonariuszom urlopów, o których mowa w art. 84 i art. 85 ust. 1-4, mając na uwadze:
1)
przełożonych właściwych w sprawach urlopów;
2)
warunki udzielania płatnych urlopów szkoleniowych i okolicznościowych;
3)
warunki udzielenia funkcjonariuszowi urlopu bezpłatnego;
4)
sposób obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz
sposób obliczania wynagrodzenia za czas płatnych urlopów.
2.
Rozporządzenie powinno uwzględniać prawo funkcjonariusza do odpoczynku oraz zapewnienie
ciągłości i skuteczności realizacji zadań.
Art. 88.
Funkcjonariuszowi, który osiąga znaczące wyniki w służbie, Szef CBA może udzielić
następujących wyróżnień:
1)
krótkoterminowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze do 7 dni roboczych;
2)
nagrody pieniężnej lub rzeczowej;
3)
mianowania na wyższe stanowisko służbowe;
4)
przedstawienia do orderu lub odznaczenia.
Art. 89.
1.
Prawo do uposażenia powstaje z dniem mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe.
2.
Z tytułu służby funkcjonariusz otrzymuje jedno uposażenie i inne świadczenia pieniężne.
3.
Uposażenie składa się z uposażenia zasadniczego oraz premii.
4.
Funkcjonariusz otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia
zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%.
5.
Przeciętne uposażenie funkcjonariuszy stanowi wielokrotność kwoty bazowej, której
wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.
6.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wielokrotność kwoty bazowej, o której
mowa w ust. 5, jednak nie może ona być niższa niż 3,5-krotność kwoty bazowej, uwzględniając
specyfikę i warunki pełnionej służby.
7.
Uposażenie jest płatne miesięcznie z góry.
Art. 90.
1.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, stawki uposażenia zasadniczego
funkcjonariuszy na poszczególnych stanowiskach służbowych oraz wzrost uposażenia zasadniczego
z tytułu wysługi lat, z uwzględnieniem trybu i terminów ich wypłacania.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki uzasadniające przyznawanie
i zmiany premii, właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając
kwalifikacje zawodowe funkcjonariuszy, rodzaj i miejsce pełnienia służby.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb zaliczania
okresów służby i pracy, uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia, uwzględniając
okresy innej służby traktowane jako równorzędne ze służbą w CBA, okresy zatrudnienia
i inne okresy, które na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu
pracy.
Art. 91.
1.
Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia, świadczeń i innych należności pieniężnych
ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
2.
Organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli
opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami.
3.
Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności
pieniężnych przerywa:
1)
każda czynność przed Szefem CBA lub kierownikiem jednostki organizacyjnej CBA, podjęta
bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia;
2)
uznanie roszczenia.
Art. 92.
1.
Funkcjonariuszowi przysługują następujące świadczenia pieniężne:
1)
należności za podróże służbowe i świadczenia przysługujące z tytułu przeniesienia
lub delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości;
2)
świadczenia związane ze zwolnieniem ze służby;
3)
nagrody i zapomogi;
4)
dodatki: mieszkaniowy i specjalny.
2.
W przypadku śmierci funkcjonariusza lub członka jego rodziny przysługują:
1)
zasiłek pogrzebowy;
2)
odprawa pośmiertna.
Art. 93.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być przyznawane nagrody roczne, uznaniowe, zapomogi oraz dodatek
mieszkaniowy.
2.
Funkcjonariuszowi może być przyznany, na czas określony, w związku z wykonywaniem
przez niego zadań o szczególnym znaczeniu, dodatek specjalny w wysokości ustalonej
przez Szefa CBA. Wysokość dodatku nie może być wyższa niż 30% uposażenia zasadniczego.
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki przyznawania funkcjonariuszom
nagród rocznych, nagród uznaniowych, zapomóg, dodatków mieszkaniowych i dodatków specjalnych
oraz sposób ustalenia okresu służby warunkującego nabycie prawa do nagrody rocznej,
wysokość tej nagrody, uwzględniając przesłanki jej obniżenia i przypadki, kiedy nagroda
nie przysługuje, termin wypłaty nagrody rocznej, okoliczności uzasadniające przyznanie
funkcjonariuszowi nagrody uznaniowej, zapomogi, dodatku mieszkaniowego i dodatku specjalnego,
właściwość przełożonych oraz tryb postępowania w tych sprawach.
4.
Szef CBA określi, w drodze zarządzenia, wysokość funduszu na nagrody, zapomogi, dodatki
mieszkaniowe i dodatki specjalne, ustalając jednocześnie wysokość środków finansowych
przeznaczonych na nagrody roczne, uznaniowe, zapomogi, dodatki mieszkaniowe i dodatki
specjalne oraz warunki zwiększania wysokości funduszu na nagrody uznaniowe, zapomogi,
dodatki mieszkaniowe i dodatki specjalne.
Art. 94.1 orzeczenie
1.
Świadczeniami, o których mowa w art. 92 ust. 1 pkt 1, są:
1)
dieta stanowiąca ekwiwalent pieniężny na pokrycie kosztów wyżywienia w czasie podróży
służbowej;
2)
zwrot kosztów przejazdów na trasie od stałego miejsca pełnienia służby do miejscowości
stanowiącej cel podróży służbowej i z powrotem oraz noclegów bądź ryczałt za nocleg;
3)
diety za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowej miejscowości pełnienia służby;
4)
zwrot kosztów przejazdu do miejscowości przeniesienia lub delegowania;
5)
zasiłek osiedleniowy z tytułu przeniesienia do pełnienia służby w innej miejscowości.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb przyznawania
świadczeń, o których mowa w ust. 1, a także sposób ich wypłaty, uwzględniając charakter
zadań funkcjonariusza odbywającego podróż służbową lub przeniesionego lub delegowanego
do pełnienia służby w innej miejscowości oraz zróżnicowanie kosztów utrzymania.
Art. 95.
1.
Z uposażenia funkcjonariuszy mogą być dokonywane potrącenia na podstawie sądowych
i administracyjnych tytułów wykonawczych oraz na podstawie przepisów szczególnych
- na zasadach określonych w przepisach o egzekucji sądowej lub postępowaniu egzekucyjnym
w administracji albo w innych przepisach szczególnych.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy płatności uposażenia
i innych świadczeń pieniężnych, a także właściwość i tryb postępowania w sprawach
wypłacania świadczeń pieniężnych oraz dokonywania potrąceń z tych należności, uwzględniając
formy wypłaty świadczeń pieniężnych oraz maksymalny dopuszczalny okres opóźnienia
w ich wypłacie.
Art. 96.
1.
Funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 58 ust. 3, art. 61 ust. 4 i art.
64 ust. 1 pkt 1 i 7, ust. 2 pkt 1 i 4 otrzymuje:
1)
odprawę;
2)
ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby
oraz za urlopy zaległe.
2.
Funkcjonariusz zwolniony na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 3 otrzymuje wyłącznie ekwiwalent
pieniężny za urlopy wypoczynkowe niewykorzystane w latach poprzedzających rok zwolnienia
ze służby.
Art. 97.
1.
Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie stałej równa się wysokości sześciomiesięcznego
uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo w ostatnim
dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia
za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby, aż do wysokości
ośmiomiesięcznego uposażenia. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako
pełny rok.
2.
Wysokość odprawy dla funkcjonariusza w służbie przygotowawczej równa się wysokości
jednomiesięcznego uposażenia, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym
albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.
Art. 98.
1.
W przypadku śmierci funkcjonariusza pozostałej po nim rodzinie przysługuje odprawa
pośmiertna w takiej wysokości, w jakiej przysługiwałaby temu funkcjonariuszowi odprawa,
gdyby był zwolniony ze służby.
2.
W przypadku śmierci funkcjonariusza, pozostającej w związku z jego służbą, pozostałej
po nim rodzinie przysługuje świadczenie pieniężne w podwójnej wysokości renty rodzinnej,
wypłacane miesięcznie z budżetu państwa z części, której dysponentem jest CBA.
3.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują małżonkowi funkcjonariusza,
który pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom
oraz rodzicom, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania
renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin.
4.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się także do zaginionych funkcjonariuszy. Zaginięcie funkcjonariusza
oraz związek tego zaginięcia ze służbą stwierdza Szef CBA.
Art. 99.
1.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 64 ust.
1 pkt 1, wypłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby świadczenie
pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu należnemu na ostatnio zajmowanym stanowisku
służbowym albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA.
2.
Funkcjonariuszowi uprawnionemu do świadczenia określonego w ust. 1, który nabył prawo
do zaopatrzenia emerytalnego, przysługuje prawo wyboru jednego z tych świadczeń.
3.
Funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, który z
powodu nadal trwającej choroby nie może podjąć zatrudnienia, wypłaca się co miesiąc
świadczenie pieniężne określone w ust. 1 przez okres choroby, nie dłużej jednak niż
przez 3 miesiące, chyba że wcześniej właściwa komisja lekarska wyda orzeczenie o inwalidztwie
stanowiące podstawę do ustalenia prawa do renty inwalidzkiej.
Art. 100.
1.
W przypadku śmierci funkcjonariusza, niezależnie od odprawy pośmiertnej, o której
mowa w art. 98 ust. 1, przysługuje zasiłek pogrzebowy w wysokości:
1)
trzymiesięcznego uposażenia należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym
albo w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA, jeżeli koszty pogrzebu ponosi
małżonek, dzieci, wnuki, rodzeństwo lub rodzice;
2)
kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,
jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.
2.
Jeżeli śmierć funkcjonariusza nastąpiła na skutek wypadku pozostającego w związku
ze służbą, koszty pogrzebu pokrywa się ze środków CBA. Szef CBA może wyrazić zgodę
na pokrycie kosztów pogrzebu funkcjonariusza zmarłego wskutek choroby pozostającej
w związku ze służbą.
Art. 101.
1.
W przypadku śmierci członka rodziny funkcjonariuszowi przysługuje zasiłek pogrzebowy
w wysokości:
1)
dwumiesięcznego uposażenia należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym albo
w ostatnim dniu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA - jeżeli koszty pogrzebu ponosi
funkcjonariusz;
2)
kosztów rzeczywiście poniesionych, najwyżej jednak do wysokości określonej w pkt 1,
jeżeli koszty pogrzebu ponosi inna osoba.
2.
Zasiłek pogrzebowy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje w przypadku śmierci członków
rodziny funkcjonariusza:
1)
małżonka;
2)
dzieci własnych lub małżonka oraz dzieci przysposobionych;
3)
dzieci wychowywanych w ramach rodziny zastępczej;
4)
dzieci przyjętych na wychowanie przed osiągnięciem pełnoletności, jeżeli rodzice ich
nie żyją albo nie mogą zapewnić im utrzymania bądź zostali pozbawieni lub ograniczeni
w sprawowaniu władzy rodzicielskiej;
5)
rodziców funkcjonariusza, a także ich ojczyma, macochy oraz osób ich przysposabiających;
6)
osób, których opiekunem prawnym został ustanowiony funkcjonariusz lub jego małżonek.
3.
W przypadku zbiegu uprawnień do zasiłku pogrzebowego określonego w ust. 1 z uprawnieniami
do zasiłku pogrzebowego na podstawie przepisów odrębnych funkcjonariuszowi przysługuje
wyższy zasiłek, a jeżeli pobrał zasiłek niższy - odpowiednie wyrównanie.
Art. 102.
W przypadku choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania
w dyspozycji Szefa CBA, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne
przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych
w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych
lub na ich wysokość.
Art. 103.
1.
Funkcjonariuszowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego
terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.
2.
W przypadku uchylenia zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusz otrzymuje
zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia, wprowadzone
w okresie zawieszenia, chyba że został zwolniony ze służby z powodu skazania prawomocnym
wyrokiem sądu albo ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.
Art. 104.
1.
Funkcjonariuszowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności
70% ostatnio należnego uposażenia.
2.
W przypadku umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem
sądu, funkcjonariusz otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki
tego uposażenia, wprowadzone w okresie zawieszenia, choćby umorzenie lub uniewinnienie
nastąpiło po zwolnieniu funkcjonariusza ze służby.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu
przedawnienia lub amnestii, a także w przypadku warunkowego umorzenia postępowania
karnego.
Art. 105.
1.
Funkcjonariuszowi, który samowolnie opuścił miejsce pełnienia służby albo pozostaje
poza nim lub nie podejmuje służby, zawiesza się uposażenie od najbliższego terminu
płatności. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności
uposażenie, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.
2.
W przypadku uznania nieobecności za usprawiedliwioną, wypłaca się funkcjonariuszowi
zawieszone uposażenie; w przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej funkcjonariusz
traci za każdy dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku zawinionej niemożności pełnienia
przez funkcjonariusza obowiązków służbowych.
4.
Funkcjonariuszowi, który rozpoczyna urlop bezpłatny w ciągu miesiąca kalendarzowego,
przysługuje uposażenie w wysokości 1/30 uposażenia miesięcznego za każdy dzień poprzedzający
dzień rozpoczęcia urlopu bezpłatnego. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już uposażenie
za czas urlopu bezpłatnego, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej
wypłacie.
Rozdział 7
Odpowiedzialność dyscyplinarna funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego
Art. 106.
Funkcjonariusz, niezależnie od odpowiedzialności karnej, ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną
za popełnione przestępstwa i wykroczenia.
Art. 107.
1.
Funkcjonariusz podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenia dyscypliny służbowej
oraz w innych przypadkach określonych w ustawie.
2.
Naruszeniem dyscypliny służbowej jest:
1)
odmowa wykonania albo niewykonanie polecenia przełożonego, względnie organu uprawnionego
na podstawie ustawy do wydawania poleceń funkcjonariuszom CBA, z wyłączeniem poleceń,
o których mowa w art. 71 ust. 2;
2)
zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy;
3)
niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach
prawa;
4)
wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało to
lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie;
5)
postępowanie przełożonego w sposób przyczyniający się do rozluźnienia dyscypliny służbowej
w podległej jednostce organizacyjnej lub komórce organizacyjnej CBA;
6)
stawienie się do służby w stanie po spożyciu alkoholu lub po użyciu podobnie działającego
środka oraz spożywanie alkoholu lub używanie podobnie działającego środka w czasie
służby albo w obiektach lub na terenach zajmowanych przez CBA;
7)
utrata służbowej broni palnej, amunicji lub legitymacji służbowej;
8)
utrata przedmiotu stanowiącego wyposażenie służbowe, którego wykorzystanie przez osoby
nieuprawnione wyrządziło szkodę obywatelowi lub stworzyło zagrożenie dla porządku
publicznego lub bezpieczeństwa powszechnego;
9)
utrata dokumentu zawierającego informacje stanowiące tajemnicę państwową lub służbową;
10)
ujawnianie informacji pozostającej w związku z wykonywaniem czynności służbowych.
Art. 108.
Przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy funkcjonariusz:
1)
ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego
popełnienia, na to się godzi;
2)
nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności
wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i
powinien przewidzieć.
Art. 109.
1.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie, jeżeli popełnia przewinienie dyscyplinarne
sam albo wspólnie lub w porozumieniu z inną osobą, a także w przypadku, gdy kieruje
popełnieniem przez innego funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego.
2.
Funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie także w przypadku, gdy nakłania innego funkcjonariusza
do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego albo ułatwia jego popełnienie.
3.
Każdy z funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 1 i 2, odpowiada w granicach swojej
winy, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych osób.
Art. 110.
1.
Szef CBA posiada władzę dyscyplinarną wobec wszystkich funkcjonariuszy.
2.
Kierownik jednostki organizacyjnej CBA, zwany dalej „przełożonym dyscyplinarnym”,
posiada władzę dyscyplinarną wobec funkcjonariuszy pełniących służbę w podległej jednostce
organizacyjnej.
Art. 111.
1.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie 90 dni od dnia otrzymania
przez przełożonego, o którym mowa w art. 110 ust. 2, wiadomości o popełnieniu przewinienia
lub naruszeniu dyscypliny służbowej.
2.
Nie można wymierzyć funkcjonariuszowi kary dyscyplinarnej po upływie 1 roku od dnia
popełnienia czynu, o którym mowa w ust. 1.
3.
W przypadku, gdy czyn, o którym mowa w ust. 1, stanowi jednocześnie przestępstwo,
przedawnienie karalności dyscyplinarnej następuje dopiero z upływem okresu przedawnienia
karalności przestępstwa.
Art. 112.
O popełnieniu przez funkcjonariusza wykroczenia, w tym także o odmowie przyjęcia mandatu
karnego lub nieuiszczeniu w terminie grzywny nałożonej w drodze mandatu zaocznego,
właściwy organ zawiadamia Szefa CBA.
Art. 113.
1.
Funkcjonariuszowi mogą być wymierzane kary dyscyplinarne:
1)
nagana;
2)
ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe;
4)
wydalenie ze służby.
2.
Funkcjonariuszowi może być również wymierzona kara dodatkowa w postaci okresowego
pozbawienia premii.
Art. 114.
Kara nagany polega na wytknięciu ukaranemu niewłaściwego postępowania.
Art. 115.
Kara ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku polega na wytknięciu
ukaranemu niewłaściwego postępowania i uprzedzeniu go, że jeżeli ponownie popełni
przewinienie dyscyplinarne, może zostać wyznaczony na niższe stanowisko służbowe w
trybie dyscyplinarnym lub ukarany surowszą karą dyscyplinarną.
Art. 116.
1.
Kara wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe polega na odwołaniu z dotychczas zajmowanego
stanowiska służbowego i mianowaniu na stanowisko służbowe niższe od dotychczas zajmowanego.
2.
Przed zatarciem kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe funkcjonariusza nie
można mianować na wyższe stanowisko służbowe.
Art. 117.
Kara wydalenia ze służby polega na zwolnieniu ze służby w CBA.
Art. 118.
1.
Za popełnione przewinienie dyscyplinarne można wymierzyć tylko jedną karę dyscyplinarną.
2.
Za popełnienie kilku przewinień dyscyplinarnych można wymierzyć jedną karę dyscyplinarną,
odpowiednio surowszą.
Art. 119.
1.
Wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego
i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia
przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień
naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego
przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy
przebieg służby.
2.
Na zaostrzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego:
1)
działanie z motywacji zasługującej na szczególne potępienie albo w stanie po spożyciu
alkoholu lub użyciu innego podobnie działającego środka;
2)
popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez funkcjonariusza przed zatarciem wymierzonej
mu kary dyscyplinarnej;
3)
poważne skutki przewinienia dyscyplinarnego, zwłaszcza istotne zakłócenie realizacji
zadań CBA lub naruszenie dobrego imienia CBA;
4)
działanie w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego szkodę.
3.
Na złagodzenie wymiaru kary mają wpływ następujące okoliczności popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego:
1)
nieumyślność jego popełnienia;
2)
podjęcie przez funkcjonariusza starań o zmniejszenie jego skutków;
3)
brak należytego doświadczenia zawodowego lub dostatecznych umiejętności zawodowych;
4)
dobrowolne poinformowanie przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia
dyscyplinarnego przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego.
4.
Przy wymierzeniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się okoliczności, o których mowa w
ust. 1-3, wyłącznie w stosunku do funkcjonariusza, którego one dotyczą.
Art. 120.
1.
Przełożony dyscyplinarny, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przez
funkcjonariusza przewinienia dyscyplinarnego:
1)
wszczyna postępowanie dyscyplinarne:
a)
z własnej inicjatywy,
b)
na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza,
c)
na żądanie sądu lub prokuratora;
2)
może wszcząć postępowanie dyscyplinarne na wniosek pokrzywdzonego.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2, zawiadamia się odpowiednio
sąd lub prokuratora albo pokrzywdzonego o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego i
wyniku tego postępowania, przesyłając odpis wydanego orzeczenia lub postanowienia.
Materiały przekazane przez sąd, prokuratora albo pokrzywdzonego włącza się do akt
postępowania dyscyplinarnego.
3.
Jeżeli zachodzą wątpliwości co do popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego kwalifikacji
prawnej albo tożsamości sprawcy, przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego przełożony
dyscyplinarny zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających. Czynności te należy
ukończyć w terminie 30 dni.
4.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się z dniem wydania postanowienia o wszczęciu
postępowania dyscyplinarnego. Funkcjonariusza, co do którego wydano postanowienie
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, uważa się za obwinionego.
5.
Postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego zawiera:
1)
oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę wydania postanowienia;
3)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4)
opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z jego kwalifikacją
prawną;
5)
uzasadnienie faktyczne zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego;
6)
oznaczenie rzecznika dyscyplinarnego prowadzącego postępowanie;
7)
podpis z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego;
8)
pouczenie o uprawnieniach przysługujących obwinionemu w toku postępowania dyscyplinarnego.
Art. 121.
1.
Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza:
1)
jeżeli czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia przewinienia dyscyplinarnego;
2)
po upływie terminów określonych w art. 111 ust. 2 i 3;
3)
w przypadku śmierci funkcjonariusza;
4)
jeżeli w tej samej sprawie zapadło prawomocne orzeczenie dyscyplinarne lub toczy się
postępowanie dyscyplinarne.
2.
Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz orzeczenie o umorzeniu
postępowania dyscyplinarnego doręcza się pokrzywdzonemu, jeżeli złożył on wniosek
o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może
wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie do Szefa CBA, w terminie 7 dni od dnia
ich doręczenia.
Art. 122.
1.
Postępowanie dyscyplinarne oraz czynności wyjaśniające, o których mowa w art. 120
ust. 3, prowadzi rzecznik dyscyplinarny.
2.
Szef CBA wyznacza w każdej jednostce organizacyjnej CBA, na wniosek przełożonych dyscyplinarnych,
rzeczników dyscyplinarnych na okres 4 lat spośród funkcjonariuszy w służbie stałej.
3.
Rzecznika dyscyplinarnego odwołuje się w przypadkach:
1)
zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę zwolnienia go ze służby w CBA;
2)
prawomocnego ukarania go karą dyscyplinarną.
4.
Rzecznik dyscyplinarny, za zgodą Szefa CBA, może skorzystać z pomocy innego rzecznika
dyscyplinarnego przy przeprowadzaniu czynności dowodowych.
5.
Rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny podlega wyłączeniu od udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli:
1)
sprawa dotyczy go bezpośrednio;
2)
jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym obwinionego lub osoby przez niego pokrzywdzonej
w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania karnego;
3)
był świadkiem czynu;
4)
między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego zachodzi stosunek
osobisty mogący wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
6.
Rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego można wyłączyć od udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym także z innych uzasadnionych przyczyn.
7.
O okolicznościach uzasadniających wyłączenie od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym
rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny zawiadamiają niezwłocznie Szefa
CBA.
8.
Wyłączenie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego od udziału w
postępowaniu dyscyplinarnym może nastąpić również na wniosek obwinionego lub jego
obrońcy, jeżeli został ustanowiony.
9.
Szef CBA wydaje postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego
lub przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym.
Art. 123.
1.
W przypadku wyłączenia przełożonego dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym,
na podstawie art. 122 ust. 5 i 6, postępowanie dyscyplinarne przejmuje Szef CBA.
2.
W przypadku zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 122 ust. 5 i 6 wobec Szefa
CBA, postępowanie dyscyplinarne przejmuje jeden z jego zastępców.
3.
W przypadku wyłączenia rzecznika dyscyplinarnego od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym
na podstawie art. 122 ust. 5 i 6, postępowanie dyscyplinarne przejmuje do prowadzenia
inny wyznaczony rzecznik dyscyplinarny.
4.
Do czasu wydania przez Szefa CBA postanowienia o wyłączeniu rzecznik dyscyplinarny
podejmuje wyłącznie czynności niecierpiące zwłoki.
Art. 124.
1.
Rzecznik dyscyplinarny zbiera materiał dowodowy i podejmuje czynności niezbędne do
wyjaśnienia sprawy. W szczególności przesłuchuje świadków, obwinionego, przyjmuje
od niego wyjaśnienia, dokonuje oględzin. Z czynności tych sporządza protokoły. Rzecznik
dyscyplinarny może także zlecić przeprowadzenie odpowiednich badań.
2.
Z czynności innych niż wymienione w ust. 1 sporządza się protokół, jeżeli przepis
szczególny tego wymaga albo przełożony dyscyplinarny lub rzecznik dyscyplinarny uzna
to za potrzebne. W pozostałych przypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki
urzędowej.
3.
Protokół zawiera:
1)
oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca, osób w niej uczestniczących lub obecnych
oraz charakteru ich uczestnictwa;
2)
opis przebiegu czynności;
3)
w miarę potrzeby:
a)
stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności,
b)
oświadczenia i wnioski uczestników czynności,
c)
pouczenie o uprawnieniach i obowiązkach.
4.
Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych okoliczności
przez rzecznika dyscyplinarnego lub kierownika jednostki organizacyjnej CBA, o którym
mowa w ust. 8, zapisuje się w protokole z możliwą dokładnością, a osoby biorące udział
w czynności mają prawo żądać zapisania w protokole z pełną dokładnością wszystkiego,
co dotyczy ich praw i interesów.
5.
Osoby biorące udział w czynności, z której jest sporządzany protokół, a także osoby
obecne, po zapoznaniu się z treścią protokołu, podpisują każdą jego stronę. Odmowę
zapoznania się z treścią protokołu, a także odmowę lub brak podpisu którejkolwiek
osoby należy omówić w protokole.
6.
Rzecznik dyscyplinarny w toku postępowania wydaje postanowienia, jeżeli ich wydanie
nie jest zastrzeżone do właściwości przełożonego dyscyplinarnego.
7.
Postanowienie wydane w toku postępowania, z wyjątkiem postanowienia o wszczęciu postępowania
dyscyplinarnego, powinno zawierać:
1)
oznaczenie wydającego postanowienie rzecznika dyscyplinarnego lub przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę wydania postanowienia;
3)
podstawę prawną wydania postanowienia;
4)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
5)
rozstrzygnięcie;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne;
7)
pouczenie, czy i w jakim trybie przysługuje prawo złożenia zażalenia;
8)
podpis z podaniem imienia i nazwiska wydającego postanowienie.
8.
W przypadku konieczności przeprowadzenia czynności poza miejscowością, w której toczy
się postępowanie dyscyplinarne, przełożony dyscyplinarny może zwrócić się o ich przeprowadzenie
do kierownika jednostki organizacyjnej CBA właściwego według miejsca, w którym czynność
ma być dokonana.
9.
Jeżeli czyn będący przedmiotem postępowania dyscyplinarnego jest lub był przedmiotem
innego postępowania, w tym postępowania przygotowawczego, przełożony dyscyplinarny
może zwrócić się do właściwego organu o udostępnienie akt tego postępowania w całości
lub w części. Za zgodą tego organu, potrzebne odpisy lub wyciągi z udostępnionych
akt włącza się do akt postępowania dyscyplinarnego.
10.
Jeżeli zebrany materiał dowodowy to uzasadnia, przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie
o zmianie lub uzupełnieniu zarzutów.
Art. 125.2 orzeczenia
1.
W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do:
1)
składania wyjaśnień;
2)
odmowy składania wyjaśnień;
3)
zgłaszania wniosków dowodowych;
4)
przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek;
5)
ustanowienia obrońcy, także spośród funkcjonariuszy;
6)
wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania
przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach
wskazanych w ustawie; od postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego zażalenie
przysługuje do Szefa CBA.
2.
Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli
sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie przysługuje
zażalenie.
3.
Ustanowienie obrońcy, jeżeli nie zawiera ograniczeń, uprawnia go do działania w całym
postępowaniu dyscyplinarnym, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia.
O zmianie zakresu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym
lub o jego cofnięciu obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego.
4.
Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego. Może on zrezygnować
z reprezentowania obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamiając o
tym obwinionego oraz rzecznika dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy,
jednak nie dłużej niż 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest obowiązany
podejmować niezbędne czynności.
5.
Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim
obwinionego.
6.
Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania
dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony.
W przypadku doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego
przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy
się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej.
7.
Wniosek dowodowy obwiniony zgłasza na piśmie rzecznikowi dyscyplinarnemu, który rozstrzyga
o uwzględnieniu wniosku albo odmawia, w drodze postanowienia, uwzględnienia wniosku,
jeżeli:
1)
okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy
albo jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy;
2)
dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności lub nie da się przeprowadzić;
3)
przeprowadzenie dowodu jest sprzeczne z prawem.
8.
Na postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku dowodowego przysługuje zażalenie.
9.
Nieusprawiedliwiona nieobecność obwinionego w służbie, zwolnienie obwinionego od zajęć
służbowych z powodu choroby oraz nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie
rzecznika dyscyplinarnego nie wstrzymują biegu postępowania dyscyplinarnego, a czynności,
w których jest przewidziany udział obwinionego, nie przeprowadza się albo przeprowadza
się w miejscu jego pobytu.
10.
Udział w czynnościach dowodowych oraz zapoznanie z aktami postępowania dyscyplinarnego
obwinionego zwolnionego od zajęć służbowych z powodu choroby wymaga zgody lekarza,
który orzekł czasową niezdolność obwinionego do służby. W przypadku braku możliwości
nawiązania kontaktu z lekarzem lub zmiany lekarza zgody takiej może udzielić lekarz,
który obecnie leczy obwinionego, a w dalszej kolejności lekarz o takiej samej specjalności.
Art. 126.
1.
Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać
okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
2.
Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona
prawomocnym orzeczeniem. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść
obwinionego.
Art. 127.
1.
Czynności dowodowe w postępowaniu dyscyplinarnym powinny być zakończone w terminie
miesiąca od dnia wszczęcia tego postępowania. Przełożony dyscyplinarny, w drodze postanowienia,
może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych do 2 miesięcy.
2.
Szef CBA, w drodze postanowienia, może przedłużyć termin prowadzenia czynności dowodowych
na czas oznaczony powyżej 2 miesięcy.
3.
Przełożony dyscyplinarny może zawiesić postępowanie dyscyplinarne z powodu zaistnienia
długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania. Na postanowienie
o zawieszeniu postępowania dyscyplinarnego przysługuje zażalenie w terminie 7 dni
od dnia doręczenia postanowienia.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte z inicjatywy pokrzywdzonego, zażalenie
to może również złożyć pokrzywdzony.
4.
Przełożony dyscyplinarny wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania
dyscyplinarnego po ustaniu przeszkody, o której mowa w ust. 3.
Art. 128.1 orzeczenie
1.
Rzecznik dyscyplinarny, po przeprowadzeniu czynności dowodowych i uznaniu, że zostały
wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, zapoznaje obwinionego z aktami postępowania
dyscyplinarnego.
2.
Obrońca może zapoznać się z aktami postępowania dyscyplinarnego, o których mowa w
ust. 1, nie później niż do dnia zapoznania obwinionego z tymi aktami.
3.
Z czynności zapoznania z aktami postępowania dyscyplinarnego sporządza się protokół.
4.
Odmowa zapoznania się z aktami postępowania lub złożenia podpisu stwierdzającego tę
okoliczność nie wstrzymuje postępowania. Rzecznik dyscyplinarny dokonuje wzmianki
o odmowie w aktach postępowania.
5.
Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z aktami postępowania dyscyplinarnego
zgłosić wniosek o ich uzupełnienie. Na wydane przez rzecznika dyscyplinarnego postanowienie
o odmowie uzupełnienia akt postępowania dyscyplinarnego obwinionemu służy prawo złożenia
zażalenia.
6.
Obwiniony ma prawo w terminie 3 dni od dnia zapoznania się z uzupełnionymi aktami
postępowania dyscyplinarnego zgłosić wniosek o ich uzupełnienie w zakresie wynikającym
z przeprowadzonych czynności dowodowych uzupełniających akta tego postępowania.
7.
Rzecznik dyscyplinarny, po zapoznaniu obwinionego z aktami postępowania dyscyplinarnego,
wydaje postanowienie o zakończeniu czynności dowodowych oraz sporządza sprawozdanie,
które:
1)
wskazuje prowadzącego postępowanie i przełożonego dyscyplinarnego, który wydał postanowienie
o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego;
2)
wskazuje obwinionego oraz określa zarzucane mu przewinienie dyscyplinarne, z opisem
stanu faktycznego ustalonym na podstawie zebranych dowodów;
3)
przedstawia wnioski dotyczące uniewinnienia, odstąpienia od ukarania lub wymierzenia
kary albo umorzenia postępowania.
Art. 129.
1.
Na podstawie oceny zebranego w postępowaniu dyscyplinarnym materiału dowodowego przełożony
dyscyplinarny wydaje orzeczenie o:
1)
uniewinnieniu albo
2)
odstąpieniu od ukarania, albo
3)
ukaraniu, albo
4)
umorzeniu postępowania.
2.
Orzeczenie powinno zawierać:
1)
oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego;
2)
datę wydania orzeczenia;
3)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe obwinionego;
4)
opis przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu wraz z kwalifikacją prawną;
5)
rozstrzygnięcie o uniewinnieniu, stwierdzeniu winy i odstąpieniu od ukarania lub wymierzeniu
kary dyscyplinarnej albo umorzeniu postępowania dyscyplinarnego;
6)
uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia;
7)
pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania;
8)
podpis, z podaniem imienia i nazwiska przełożonego dyscyplinarnego, oraz pieczęć jednostki
organizacyjnej CBA.
3.
Przełożony dyscyplinarny uchyla postanowienie, o którym mowa w art. 128 ust. 7, oraz
przekazuje akta sprawy rzecznikowi dyscyplinarnemu do uzupełnienia, w przypadku stwierdzenia,
że nie zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy.
4.
Przełożony dyscyplinarny umarza postępowanie dyscyplinarne w przypadkach, o których
mowa w art. 121 ust. 1, albo gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innej przyczyny.
5.
Przełożony dyscyplinarny może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień
szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby nie jest znaczny, a właściwości
i warunki osobiste funkcjonariusza oraz dotychczasowy przebieg służby uzasadniają
przypuszczenie, że pomimo odstąpienia od ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny
służbowej oraz zasad etyki zawodowej.
6.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem sporządza się na piśmie nie
później niż w terminie 14 dni od dnia wydania postanowienia o zakończeniu czynności
dowodowych.
7.
Orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się niezwłocznie obwinionemu.
8.
Jeżeli przełożony dyscyplinarny uzna, że należy wymierzyć karę dyscyplinarną, do której
wymierzenia nie jest uprawniony, wniosek w tej sprawie wraz z aktami postępowania
dyscyplinarnego przesyła Szefowi CBA.
9.
W przypadku zamiaru wymierzenia kary wydalenia ze służby w CBA, Szef CBA, przed wydaniem
orzeczenia dyscyplinarnego, wzywa obwinionego w celu wysłuchania go. W wysłuchaniu
uczestniczy rzecznik dyscyplinarny. Obwinionemu doręcza się sprawozdanie w terminie
umożliwiającym zapoznanie się z nim przed wysłuchaniem.
10.
Przepisu ust. 9 nie stosuje się w przypadku:
1)
tymczasowego aresztowania obwinionego;
2)
odmowy obwinionego stawienia się lub nieusprawiedliwionej nieobecności;
3)
zaistnienia innej przeszkody uniemożliwiającej obwinionemu stawienie się w terminie
14 dni od dnia doręczenia postanowienia o zakończeniu czynności dowodowych.
Art. 130.
1.
Postępowanie dyscyplinarne jest dwuinstancyjne. Od orzeczenia wydanego w pierwszej
instancji obwinionemu przysługuje odwołanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
2.
Odwołanie składa się do Szefa CBA za pośrednictwem przełożonego dyscyplinarnego, który
wydał orzeczenie w pierwszej instancji.
3.
Szef CBA odmawia przyjęcia odwołania, w drodze postanowienia, jeżeli zostało wniesione
po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalne. Postanowienie
w tej sprawie jest ostateczne.
4.
Jeżeli orzeczenie lub postanowienie w pierwszej instancji wydał Szef CBA, odwołanie
lub zażalenie nie przysługuje. Obwiniony może jednak w terminie, o którym mowa w ust.
1, zwrócić się do Szefa CBA z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku
tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od orzeczeń.
Art. 131.
1.
W postępowaniu odwoławczym rozpoznanie sprawy następuje na podstawie stanu faktycznego
ustalonego w postępowaniu dyscyplinarnym. Jeżeli jest to potrzebne do prawidłowego
wydania orzeczenia, Szef CBA może uzupełnić materiał dowodowy, zlecając rzecznikowi
dyscyplinarnemu prowadzącemu postępowanie dyscyplinarne wykonanie czynności dowodowych,
określając ich zakres.
2.
Z materiałami uzyskanymi w wyniku czynności dowodowych, o których mowa w ust. 1, rzecznik
dyscyplinarny zapoznaje obwinionego. W terminie 3 dni od dnia zapoznania obwiniony
ma prawo zgłoszenia Szefowi CBA uwag dotyczących przeprowadzonych czynności dowodowych.
Art. 132.
1.
Szef CBA, w terminie 7 dni od dnia wniesienia odwołania może powołać komisję do zbadania
zaskarżonego orzeczenia, zwaną dalej „komisją”.
2.
Komisja składa się z trzech funkcjonariuszy w służbie stałej.
3.
Przepisy art. 122 ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do członków komisji.
4.
Komisja może wysłuchać rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub jego obrońcę.
5.
Niestawiennictwo prawidłowo zawiadomionych: rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego
lub jego obrońcy nie wstrzymuje rozpoznawania sprawy.
6.
Komisja może wystąpić do wyższego przełożonego dyscyplinarnego o uzupełnienie materiału
dowodowego w trybie art. 131 ust. 1.
Art. 133.
1.
Z przeprowadzonych czynności komisja sporządza sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym
sposobu załatwienia odwołania.
2.
Komisja przedstawia Szefowi CBA sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 21
dni od dnia jej powołania.
3.
Rozpatrzenie odwołania przez Szefa CBA powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia
wpływu odwołania, a w przypadku powołania komisji - w terminie 7 dni od dnia otrzymania
sprawozdania, o którym mowa w ust. 1.
4.
Szef CBA może zaskarżone orzeczenie:
1)
utrzymać w mocy albo
2)
uchylić w całości albo w części i w tym zakresie uniewinnić obwinionego, odstąpić
od ukarania, względnie wymierzyć inną karę, bądź uchylając to orzeczenie - umorzyć
postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji, albo
3)
uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez przełożonego
dyscyplinarnego, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia czynności dowodowych
w całości lub w znacznej części.
5.
Postępowanie odwoławcze umarza się w przypadku cofnięcia odwołania.
6.
W postępowaniu odwoławczym Szef CBA nie może wymierzyć surowszej kary dyscyplinarnej,
chyba że zaskarżone orzeczenie rażąco narusza prawo lub interes służby.
Art. 134.
1.
Orzeczenie lub postanowienie staje się prawomocne:
1)
z upływem terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia, jeżeli go nie wniesiono;
2)
w dniu wydania przez organ odwoławczy orzeczenia lub postanowienia kończącego postępowanie.
2.
Przełożony dyscyplinarny, po uprawomocnieniu się orzeczenia lub postanowienia, niezwłocznie
wykonuje orzeczoną karę.
3.
Przełożony właściwy w sprawach osobowych po uprawomocnieniu się orzeczenia niezwłocznie
wykonuje karę ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku.
4.
Przełożony, o którym mowa w ust. 3, po uprawomocnieniu się orzeczenia niezwłocznie
wykonuje karę: wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe, wydalenia ze służby przez
wydanie decyzji odpowiednio o: zwolnieniu lub odwołaniu ukaranego z dotychczas zajmowanego
stanowiska służbowego i mianowaniu go na niższe stanowisko służbowe albo zwolnieniu
ukaranego funkcjonariusza ze służby.
5.
Prawomocne orzeczenie o odstąpieniu od ukarania albo o ukaraniu oraz prawomocne postanowienie
o odstąpieniu od wszczęcia postępowania dyscyplinarnego włącza się do akt osobowych
funkcjonariusza.
Art. 135.
1.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do postępowania dyscyplinarnego stosuje
się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania
kar porządkowych oraz zatrzymania i doprowadzenia świadków. W postępowaniu dyscyplinarnym
do świadków nie stosuje się art. 184 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.
2.
O zwolnieniu od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osoby pozostającej z obwinionym
w szczególnie bliskim stosunku osobistym rozstrzyga rzecznik dyscyplinarny. Na odmowę
zwolnienia od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania służy zażalenie w terminie
3 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Art. 136.
1.
Zatarcie kary dyscyplinarnej oznacza uznanie kary za niebyłą.
2.
Kary dyscyplinarne podlegają zatarciu po upływie:
1)
6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary nagany;
2)
12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności
do służby na zajmowanym stanowisku;
3)
18 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko
służbowe.
3.
W przypadku nienagannej służby, stwierdzonej w opinii służbowej, przełożony dyscyplinarny
może zatrzeć karę dyscyplinarną przed upływem terminu określonego w ust. 2, jednak
nie wcześniej niż przed upływem:
1)
3 miesięcy od dnia orzeczenia kary nagany;
2)
6 miesięcy od dnia orzeczenia kary ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby
na zajmowanym stanowisku;
3)
12 miesięcy od dnia orzeczenia kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe.
4.
Za wykazanie męstwa lub odwagi oraz znaczące wyniki w służbie przełożony dyscyplinarny
może w każdym czasie zatrzeć karę dyscyplinarną.
5.
Jeżeli funkcjonariusz zostanie ponownie ukarany przed zatarciem kary dyscyplinarnej,
okres wymagany do zatarcia nieodbytej kary biegnie na nowo od dnia orzeczenia nowej
kary.
6.
W przypadku jednoczesnego wykonywania więcej niż jednej kary dyscyplinarnej zatarcie
kar następuje z upływem terminu przewidzianego dla kary surowszej.
7.
Zatarcie kary dyscyplinarnej powoduje usunięcie z akt osobowych funkcjonariusza orzeczenia
o ukaraniu. Orzeczenie o odstąpieniu od ukarania usuwa się z akt osobowych po upływie
6 miesięcy od dnia jego uprawomocnienia się, przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 137.
1.
Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli:
1)
dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, okazały się
fałszywe;
2)
zostały ujawnione istotne dla sprawy okoliczności, które nie były znane w toku postępowania
dyscyplinarnego;
3)
orzeczenie wydano z naruszeniem obowiązujących przepisów, jeżeli mogło to mieć wpływ
na treść orzeczenia;
4)
orzeczenie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostały
następnie uchylone lub zmienione.
2.
Postępowanie dyscyplinarne wznawia się na wniosek ukaranego lub obwinionego, albo
w przypadku jego śmierci na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej,
jeżeli w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stracił moc lub uległ zmianie
przepis prawny będący podstawą wydania orzeczenia dyscyplinarnego.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wniosek o wznowienie składa się w terminie miesiąca
od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
4.
Postępowania dyscyplinarnego, w przypadku śmierci obwinionego lub ukaranego, nie wznawia
się na niekorzyść ukaranego po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego.
5.
Postępowania dyscyplinarnego nie wznawia się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia
się orzeczenia.
6.
Przełożony dyscyplinarny, który wydał prawomocne orzeczenie dyscyplinarne, wznawia
postępowanie dyscyplinarne z urzędu lub na wniosek ukaranego lub obwinionego albo,
w przypadku jego śmierci, na wniosek członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.
O wznowieniu postępowania dyscyplinarnego z urzędu zawiadamia się ukaranego lub obwinionego
albo, w przypadku jego śmierci, członka rodziny uprawnionego do renty rodzinnej.
7.
Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego wnosi się do przełożonego dyscyplinarnego,
który wydał orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie 30 dni od dnia, w którym
obwiniony lub ukarany dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia
postępowania.
8.
Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność przełożonego dyscyplinarnego,
o którym mowa w ust. 6, o wznowieniu rozstrzyga wyższy przełożony dyscyplinarny.
9.
Na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania dyscyplinarnego ukaranemu oraz
członkowi rodziny uprawnionemu do renty rodzinnej, o którym mowa w ust. 6, służy zażalenie
do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia doręczenia, z tym że na postanowienie wydane
przez Szefa CBA przysługuje jedynie w takim samym terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy.
Art. 138.
1.
Po wznowieniu postępowania dyscyplinarnego przeprowadza się czynności dowodowe ograniczone
do przyczyn wznowienia, a po ich zakończeniu, stosownie do poczynionych ustaleń, wydaje
się orzeczenie:
1)
uchylające dotychczasowe orzeczenie i stwierdzające uniewinnienie ukaranego lub umorzenie
postępowania dyscyplinarnego albo
2)
zmieniające dotychczasowe orzeczenie i wymierzające inną karę dyscyplinarną, albo
3)
odmawiające uchylenia dotychczasowego orzeczenia.
2.
Zmiana dotychczasowego orzeczenia i wymierzenie innej kary dyscyplinarnej nie może
nastąpić po ustaniu karalności przewinienia dyscyplinarnego.
3.
Orzeczenie kary surowszej od dotychczasowej jest możliwe tylko wtedy, gdy wznowienie
następuje z urzędu i orzeczona kara jest rażąco niewspółmierna do popełnionego przewinienia
dyscyplinarnego.
4.
Jeżeli w następstwie wznowienia postępowania wymierzono karę łagodniejszą, ulegają
uchyleniu skutki kary dotychczasowej, a w przypadku wymierzenia kary surowszej, jej
wykonanie rozpoczyna się od dnia wymierzenia.
5.
Na orzeczenie i postanowienie wydane w trybie wznowienia postępowania dyscyplinarnego
służy ukaranemu lub obwinionemu, a w przypadku jego śmierci, członkowi rodziny uprawnionemu
do renty rodzinnej, odwołanie lub zażalenie do Szefa CBA w terminie 7 dni od dnia
doręczenia, z tym że na orzeczenia i postanowienia wydane przez Szefa CBA przysługuje
jedynie, w takim samym terminie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
6.
Termin zatarcia kary zmienionej w następstwie wznowienia postępowania liczy się od
dnia uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu nowej kary. Na poczet okresu zatarcia
nowej kary zalicza się okres zatarcia, który upłynął od uprawomocnienia się orzeczenia
kary dotychczasowej.
Art. 139.
Od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne funkcjonariuszowi
przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Art. 140.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania
czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym w stosunku do funkcjonariuszy,
w tym obieg dokumentów związanych z postępowaniem dyscyplinarnym, prostowanie błędów
pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, oraz określi wzory postanowień
i innych dokumentów sporządzanych w postępowaniu dyscyplinarnym, mając na względzie
sprawność prowadzonego postępowania.
Rozdział 8
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 141.
W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim w art. 17a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W sprawach należących do właściwości wojewody i Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji
i Cudzoziemców organy te mogą zwracać się do komendanta wojewódzkiego Policji, Komendanta
Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu,
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych,
a w razie potrzeby do innych organów, o przekazanie informacji niezbędnych dla prowadzonych
postępowań.
”
.
Art. 142.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 163 § 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
O przymusowe sprowadzenie żołnierza w czynnej służbie wojskowej sąd zwraca się do
dowódcy jednostki wojskowej, w której pełni on służbę, lub do Żandarmerii Wojskowej,
a o przymusowe sprowadzenie funkcjonariusza Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub
Straży Granicznej - do jego przełożonego.
§ 4.
O ukaranie żołnierza w czynnej służbie wojskowej sąd występuje do dowódcy jednostki
wojskowej, w której pełni on służbę, a o ukaranie funkcjonariusza Policji, Biura Ochrony
Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
lub Straży Granicznej - do jego przełożonego.
”
;
2)
w art. 4778 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy w gospodarstwie rolnym, wypadku w drodze
do pracy lub z pracy, wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, wypadku lub choroby
zawodowej pozostającej w związku z czynną służbą wojskową albo służbą w Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Służbie Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej i
Służbie Celnej,
”
;
3)
w art. 811:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję, Straż Graniczną, Agencję
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro Antykorupcyjne oraz
na okrętach wojennych można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu
odpowiednio właściwego komendanta lub kierownika jednostki i w asyście wyznaczonego
organu wojskowego, organu Policji lub przedstawiciela Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
,
b)
w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
Prezes Rady Ministrów w przypadku wykonywania asysty przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro Antykorupcyjne.
”
;
4)
w art. 814 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Przeszukanie odzieży może być dokonane tylko przez osobę tej samej płci, co dłużnik.
Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariuszu
Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej przeprowadza w obecności
komornika odpowiednio żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego
albo osoba wyznaczona przez przełożonego funkcjonariusza.
”
;
5)
w art. 1057 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
O wykonanie aresztu w stosunku do dłużnika będącego żołnierzem w czynnej służbie wojskowej
albo funkcjonariuszem Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej sąd zwraca
się do dowódcy jednostki wojskowej albo odpowiednio właściwego komendanta lub kierownika
jednostki organizacyjnej Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu
Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej, w której pełni on służbę,
przesyłając w tym celu nakaz.
”
.
Art. 143.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 48 § 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariuszu
Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej przeprowadza w obecności
egzekutora odpowiednio żołnierz Żandarmerii Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego
albo osoba wyznaczona przez przełożonego funkcjonariusza.
”
;
2)
w art. 50:
a)
§ 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję, Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Straż Graniczną
oraz na okrętach wojennych można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim
zawiadomieniu odpowiednio właściwego komendanta lub kierownika jednostki i w asyście
wyznaczonego organu wojskowego lub organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.
”
,
b)
w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku wykonywania asysty przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro Antykorupcyjne.
”
;
3)
art. 153 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 153.
§ 1.
Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariusza
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
lub Straży Granicznej może być zastosowany tylko przez odpowiednio Żandarmerię Wojskową
lub wojskowy organ porządkowy albo organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych społecznych zachodzi
potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego obowiązku, a Żandarmerii Wojskowej
lub wojskowego organu porządkowego albo właściwego organu Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej
nie ma na miejscu.
”
.
Art. 144.
W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 44 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„
3)
absolwentów szkół wyższych, którzy bezpośrednio po zakończeniu studiów podjęli służbę
w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.
”
;
2)
w art. 46 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Poborowych, wobec których przeprowadzone postępowanie kwalifikacyjne do służby w Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu albo Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
zakończyło się pozytywną oceną predyspozycji do służby i których zamierza się przyjąć
do służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu albo Centralnym Biurze
Antykorupcyjnym, wojskowy komendant uzupełnień, na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu albo Centralnego Biura Antykorupcyjnego
właściwej w sprawach kadr, przenosi do rezerwy.
”
;
3)
w art. 49 w ust. 1d pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sądom powszechnym, powszechnym jednostkom organizacyjnym prokuratury, Policji, Straży
Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu i Biuru Ochrony Rządu - jeżeli wymagają tego ich zadania i jest to
niezbędne do prowadzonego przez nie postępowania;
”
;
4)
w art. 59a w ust. 3 pkt 6 otrzymuje:
„
6)
są funkcjonariuszami Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Służby
Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Ochrony Kolei lub pracownikami specjalistycznych
uzbrojonych formacji ochronnych w jednostkach organizacyjnych podległych, podporządkowanych
lub nadzorowanych przez ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów, Prezesa
Narodowego Banku Polskiego oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji;
”
;
5)
w art. 169 w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
żołnierze w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Więziennej i Państwowej Straży Pożarnej.
”
;
6)
w art. 175 w ust. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
są funkcjonariuszami Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby
Więziennej, Straży Ochrony Kolei i Państwowej Straży Pożarnej, jeżeli osoby te na
mocy odrębnych przepisów mogą pełnić służbę w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie
wojny i są przeznaczone do pełnienia tej służby;
”
;
7)
w art. 206a w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
sędziowie, prokuratorzy, funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej,
Służby Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Ochrony Kolei oraz pracownicy
specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych w jednostkach organizacyjnych podległych,
podporządkowanych lub nadzorowanych przez ministrów, kierowników urzędów centralnych,
wojewodów, Prezesa Narodowego Banku Polskiego oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji;
”
;
8)
w art. 208:
a)
ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„
2a.
Jednostkami organizacyjnymi wykonującymi zadania na potrzeby obrony państwa są jednostki
organizacyjne Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Więziennej, jednostki organizacyjne podległe i nadzorowane przez
Ministra Obrony Narodowej, nie wchodzące w skład Sił Zbrojnych, a także państwowe
jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 221 ust. 1 i 2.
”
,
b)
w ust. 4 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych odpowiednio
przez Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, ministra właściwego do
spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu
oraz Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
”
.
Art. 145.
W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych w art. 44h w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
organom Policji, Straży Granicznej, Służbie Więziennej, Wojskowym Służbom Informacyjnym,
Żandarmerii Wojskowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego i strażom gminnym (miejskim),
”
.
Art. 146.
W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy art. 302 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 302.
Do okresu zatrudnienia wlicza się okres służby w Policji, Urzędzie Ochrony Państwa,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym,
Służbie Więziennej, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej w zakresie i na
zasadach przewidzianych odrębnymi przepisami.
”
.
Art. 147.
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych art. 75 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 75.
Stosunek służbowy oraz wynikające z niego prawa i obowiązki radców prawnych i aplikantów
radcowskich będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej, funkcjonariuszami Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej w zakresie nieokreślonym
niniejszą ustawą określają przepisy odrębnych ustaw.
”
.
Art. 148.
W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 w ust. 3 po pkt 6a dodaje się pkt 6b w brzmieniu:
„
6b)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego - Prezes Rady Ministrów na wniosek Szefa Centralnego
Biura Antykorupcyjnego;
”
;
2)
w art. 17 w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb udostępniania materiałów
archiwalnych znajdujących się w archiwach wyodrębnionych, podporządkowanych Ministrowi
Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu
do spraw zagranicznych, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Szefowi
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu, Szefowi Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu, Szefowi Kancelarii Sejmu, Szefowi Kancelarii Senatu
i Szefowi Kancelarii Prezydenta, uwzględniając:
”
;
3)
w art. 19 w ust. 1 po pkt 1a dodaje się pkt 1b w brzmieniu:
„
1b)
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
;
4)
w art. 21 w ust. 4 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
;
5)
w art. 29:
a)
w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
archiwum Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
,
b)
w ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy
do spraw zagranicznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych, Szef Kancelarii
Sejmu, Szef Kancelarii Senatu, Szef Kancelarii Prezydenta, Szef Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Prezes
Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego,
określą, w drodze zarządzeń, organizację podległych im archiwów wyodrębnionych, uwzględniając
w szczególności zakres ich działania.
”
;
6)
w art. 31 w ust. 1:
a)
zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Zasób archiwalny archiwów wyodrębnionych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3-4a,
stanowią odpowiednio materiały archiwalne powstałe i powstające w toku działalności:
”
,
b)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej,
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych,
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu i Szefa Centralnego
Biura Antykorupcyjnego;
”
.
Art. 149.
W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w art. 20:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, jednostkach
organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
zakładach opieki zdrowotnej tworzonych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz w jednostkach
organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej wykonuje Państwowa
Inspekcja Sanitarna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, finansowana z
budżetu państwa.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefów Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego, określi, w drodze
rozporządzenia, organizację oraz zasady i tryb wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję
Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na terenie obiektów Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego
oraz w stosunku do funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu
i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
.
Art. 150.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w art. 13 w ust. 3 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
Policji, Inspekcji Transportu Drogowego, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Państwowej Straży Pożarnej, jednostek
ochrony przeciwpożarowej, Straży Granicznej, pogotowia ratunkowego, Służby Więziennej,
Służby Celnej,
”
.
Art. 151.
W ustawie z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do żołnierzy zawodowych oraz funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Państwowej Straży Pożarnej, powołanych na podstawie odrębnych przepisów na stanowiska
naukowe i badawczo-techniczne w państwowych i spółdzielczych jednostkach organizacyjnych
oraz w spółkach handlowych.
”
;
2)
art. 67 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 67.
1.
Stosunek służbowy, wynikające z niego prawa i obowiązki oraz odpowiedzialność dyscyplinarną
żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Państwowej Straży
Pożarnej, wykonujących obowiązki w jednostkach badawczo-rozwojowych nadzorowanych
przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw wewnętrznych, określają
odrębne przepisy.
2.
Warunkiem powołania żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Państwowej Straży Pożarnej na stanowiska przewidziane dla pracowników naukowych
i badawczo-technicznych jest posiadanie kwalifikacji określonych w niniejszej ustawie
i odrębnych przepisach.
”
.
Art. 152.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w art. 69 ust. 4 i w art. 98 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”.
Art. 153.
W ustawie z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem
Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych w art. 2 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
”
.
Art. 154.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 74 w ust. 5 i w art. 102 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”;
2)
art. 106 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 106.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób i
tryb zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu
wzrostu uposażenia zasadniczego, uwzględniając okresy służby w Straży Granicznej,
Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Więziennej, Siłach
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, okresy traktowane jako równorzędne ze służbą
w Straży Granicznej, okresy zakończonego zatrudnienia, a także inne okresy wliczane
na mocy odrębnych przepisów do okresu pracy, jak również okoliczności wyłączające
zaliczenie okresu służby lub pracy do wysługi lat, podmioty właściwe do ich zaliczania
oraz sposób dokumentowania tych okresów.
”
.
Art. 155.
W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Niedopuszczalne jest organizowanie strajku w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, w jednostkach Policji i Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej, Służby Więziennej, Straży Granicznej, służby Celnej oraz
jednostkach organizacyjnych ochrony przeciwpożarowej.
”
.
Art. 156.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 30 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
z wynagrodzeń za udzielanie pomocy Policji, organom kontroli skarbowej, organom Inspekcji
Celnej, Straży Granicznej, Wojskowym Służbom Informacyjnym, Żandarmerii Wojskowej,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
wypłacanych z funduszu operacyjnego - w wysokości 20% wynagrodzenia,
”
.
Art. 157.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 23 w ust. 11 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
komórki lub jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej albo przez
niego nadzorowane, Policja, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu,
Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Straż Graniczna;
”
;
2)
w art. 60 w ust. 1 i 4, w art. 66 w ust. 2, w art. 84 oraz w art. 100 w ust. 2 wyrazy
„o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”;
3)
w art. 61 w ust. 8, w art. 83 ust. 1 pkt 7 i w art. 88 ust. 4 pkt 2 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”;
4)
w art. 88 ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
okresy służby w: Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu lub Służbie Więziennej,
”
.
Art. 158.
W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób wykorzystywania środków budżetowych
oraz mienia państwowego na cele specjalne w jednostkach organizacyjnych podległych,
podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej
Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu oraz w jednostkach organizacyjnych
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
;
2)
w art. 34b w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Policji,
Straży Granicznej, Wojskowym Służbom Informacyjnym i Żandarmerii Wojskowej;
”
.
Art. 159.
W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu
Państwa w art. 36 w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w
brzmieniu:
„
5)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego - wymaga zgody Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
.
Art. 160.
W ustawie z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ustanowiony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej rozporządzeniem z dnia 7 marca 1928 r. Krzyż Zasługi Za Dzielność nadaje się policjantom, funkcjonariuszom Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Straży Pożarnej oraz żołnierzom za czyny spełnione w specjalnie ciężkich warunkach,
z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie prawa, nietykalności
granic państwowych oraz życia, mienia i bezpieczeństwa obywateli.
”
.
Art. 161.
W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 15 ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„
3a.
Jeżeli w wysłudze emerytalnej są uwzględniane okresy służby, o których mowa w art.
13 ust. 1 pkt 2, emeryturę podwyższa się na zasadach przewidzianych w przepisach o
zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej.
”
;
2)
art. 32a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32a.
Jeżeli po dniu, od którego przyznano emeryturę wojskową, emeryt ponownie został powołany
do zawodowej służby wojskowej albo został przyjęty do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej,
Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej, wysokość emerytury
zostaje ponownie ustalona w sposób określony w art. 32b i 32c
”
;
3)
art. 32c otrzymuje brzmienie:
„
Art. 32c.
Ponowne ustalenie wysokości emerytury przez doliczenie nieuwzględnionych dotychczas
w wymiarze świadczenia okresów zawodowej służby wojskowej lub służby w Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży
Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służbie Więziennej
następuje na wniosek emeryta zgłoszony po zakończeniu tej służby. Przepisy art. 15
i 15a stosuje się odpowiednio.
”
;
4)
art. 39 a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 39a.
Prawo do emerytury ulega zawieszeniu w razie ponownego powołania emeryta do zawodowej
służby wojskowej albo przyjęcia do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej.
”
.
Art. 162.
W ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:
„
o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin
”
;
2)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1.8 orzeczeń
Funkcjonariuszom Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej i Służby Więziennej, zwanym dalej „funkcjonariuszami”, zwolnionym ze służby,
przysługuje z budżetu państwa, na zasadach określonych w ustawie, zaopatrzenie emerytalne
z tytułu wysługi lat lub w razie całkowitej niezdolności do służby, a członkom ich
rodzin - w razie śmierci żywiciela.
”
;
3)
w art. 3:
a)
w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
wysługa emerytalna - okresy służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej i im równorzędne, łącznie
z okresami, o których mowa w art. 14 i 16;
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Emerytem policyjnym jest funkcjonariusz zwolniony ze służby w Policji, Urzędzie Ochrony
Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym,
Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie
Więziennej, który ma ustalone prawo do emerytury policyjnej.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Rencistą policyjnym jest funkcjonariusz zwolniony ze służby w Policji, Urzędzie Ochrony
Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym,
Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie
Więziennej, który ma ustalone prawo do policyjnej renty inwalidzkiej.
”
;
4)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.1 orzeczenie
Emerytura policyjna przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu
zwolnienia posiada 15 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu,
Państwowej Straży Pożarnej lub w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza,
który ma ustalone prawo do emerytury określonej w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obliczonej z uwzględnieniem okresów służby i okresów z nią równorzędnych.
”
;
5)
w art. 13 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Jako równorzędne ze służbą w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu,
Państwowej Straży Pożarnej i w Służbie Więziennej traktuje się:
”
;
6)
w art. 20 po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu:
„
4b.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz schorzeń i chorób, o
których mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, a także właściwość i warunki służby w Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym powodujące ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia, z
uwzględnieniem tych chorób i schorzeń, które powstały w związku ze szczególnymi właściwościami
lub warunkami służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, oraz tych, które istniały
przed przyjęciem do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, lecz uległy nasileniu
lub ujawniły się w czasie trwania służby w tej formacji.
”
;
7)
w art. 21:
a)
po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:
„
1c.
W stosunku do funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego właściwe w sprawach,
o których mowa w ust. 1, są komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych
”
,
b)
po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„
5a.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady orzekania o inwalidztwie
funkcjonariuszy, emerytów i rencistów Centralnego Biura Antykorupcyjnego, tryb postępowania
i właściwość komisji lekarskich w tych sprawach, a także sposób przeprowadzania kontrolnych
badań lekarskich oraz wzywania inwalidów na te badania, uwzględniając w orzeczeniu
grupę inwalidztwa, do której funkcjonariusz został zaliczony, związek inwalidztwa
ze służbą, datę lub okres powstania inwalidztwa oraz ustalenia, co do samodzielnej
egzystencji.
”
;
8)
w art. 27 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób podziału środków funduszu
socjalnego pomiędzy jego dysponentów oraz zakres i sposoby korzystania ze świadczeń
z tego funduszu w odniesieniu do emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego
oraz członków ich rodzin, uwzględniając rodzaje świadczeń, dysponentów środków funduszu
oraz tryb przyznawania świadczeń.
”
;
9)
w art. 32 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
w stosunku do funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz członków ich rodzin - organ
emerytalny określony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych;
”
;
10)
w art. 33a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 33a.
Jeżeli po dniu, od którego przyznano emeryturę określoną w art. 12, emeryt ponownie
został przyjęty do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu,
Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej albo został powołany do zawodowej
służby wojskowej, wysokość emerytury zostaje ponownie ustalona w sposób określony
w art. 33b i 33c
”
;
11)
w art. 33b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W przypadku ponownego przyjęcia emeryta do służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej,
Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służbie Więziennej i pełnienia
tej służby nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy, na wniosek emeryta ustala
się nową podstawę wymiaru emerytury, w sposób określony w art. 5 ust. 1.
”
;
12)
w art. 38 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu i Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, oraz
Minister Sprawiedliwości, każdy w zakresie swojego działania, określą, w drodze rozporządzenia:
”
;
13)
w art. 42 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Emerytury lub renty inwalidzkiej oraz dodatków nie wypłaca się za okres, za który
funkcjonariusz otrzymał uposażenie lub świadczenie pieniężne przysługujące po zwolnieniu
ze służby, określone odpowiednio w przepisach o uposażeniu funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej lub Służby Więziennej,
chyba że emerytura lub renta inwalidzka byłaby korzystniejsza. W tym przypadku organ
emerytalny potrąca z należnej emerytury lub renty inwalidzkiej oraz dodatków kwoty
wypłacone z tytułu uposażenia lub świadczenia pieniężnego przysługującego po zwolnieniu
ze służby.
”
.
Art. 163.
W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej w art. 64 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
Policji, odpowiednio Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby
Więziennej;
”
.
Art. 164.
W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników w art. 15 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
sądom, prokuratorom, organom podatkowym, organom celnym, przedstawicielom Najwyższej
Izby Kontroli, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Żandarmerii Wojskowej i Wojskowym Służbom Informacyjnym - w związku z prowadzonym
postępowaniem;
”
.
Art. 165.
W ustawie z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 68 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zasady przyznawania świadczeń określonych w ust. 1-3 normują przepisy o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu,
Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
”
;
2)
w art. 112 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi funkcjonariusza, który
pozostawał z nim we wspólnym pożyciu, a w dalszej kolejności dzieciom oraz rodzicom
funkcjonariusza, jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania
renty rodzinnej na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin.
”
.
Art. 166.
W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora w art. 35 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„
6a.
Kontroli rzetelności i prawdziwości oświadczeń o stanie majątkowym, o których mowa
w ust. 1, dokonuje Centralne Biuro Antykorupcyjne w trybie i na zasadach określonych
w rozdz. 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz.
U. Nr 104, poz. 708).
”
.
Art. 167.
W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne w art. 21a pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
jednostek organizacyjnych Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego
Biura Antykorupcyjnego są inspekcje gospodarki energetycznej powoływane przez Szefów
tych Agencji w uzgodnieniu z Prezesem URE.
”
.
Art. 168.
W ustawie z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa
państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne w art. 17 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
nie jest tajnym współpracownikiem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Wojskowych Służb Informacyjnych.
”
.
Art. 169.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 10 § 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio również do Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej oraz innych organów, jeżeli
postępowanie wykonawcze dotyczy spraw, które zgodnie z przepisami prawa należą do
ich właściwości.
”
;
2)
w art. 253 § 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
§ 1.
Tymczasowo aresztowany lub skazany, konwojowany przez funkcjonariuszy Policji, Służby
Więziennej, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Centralnego
Biura Antykorupcyjnego albo żołnierzy Żandarmerii Wojskowej, może być umieszczony
w pomieszczeniu przeznaczonym dla osób zatrzymanych, na czas trwania przeszkody uniemożliwiającej
konwojowanie. Decyzję w tym przedmiocie podejmuje dowódca konwoju. W czasie tym nie
mogą być dokonywane czynności procesowe z udziałem konwojowanego w sprawie, w związku
z którą jest on konwojowany.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w razie przeszkody uniemożliwiającej doprowadzenie
lub przyjęcie tymczasowo aresztowanego albo skazanego do aresztu śledczego lub zakładu
karnego oraz z razie nieprzewidzianego lądowania podczas przewozu drogą powietrzną
lub nieprzewidzianej przerwy w przewodzie inną drogą osoby przekazywanej na zasadach
i w warunkach określonych w Rzymskim Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego,
sporządzonym w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 78, poz. 708). Decyzję
w tym przedmiocie podejmuje odpowiednio komendant lub kierownik jednostki Policji,
Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
lub Żandarmerii Wojskowej.
”
.
Art. 170.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 134 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Pisma adresowane do żołnierzy oraz funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej
i Służby Więziennej można doręczyć adresatom za pośrednictwem ich przełożonych, przy
czym wezwania przeznaczone dla żołnierzy pełniących zasadniczą służbę wojskową przesyła
się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę, w celu doręczenia
i zarządzenia stawienia się stosownie do wezwania.
”
;
2)
w art. 309 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
o występki - gdy osobą podejrzaną jest sędzia, prokurator, funkcjonariusz Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
”
;
3)
w art. 312 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
organom Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, w zakresie ich właściwości,
”
.
Art. 171.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 pkt 37 otrzymuje brzmienie:
„
37)
pojazd używany do celów specjalnych - pojazd samochodowy przystosowany w sposób szczególny
do przewozu osób lub ładunków, używany przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej,
Policję, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Centralne Biuro Antykorupcyjne,
Straż Graniczną, kontrolę skarbową, Służbę Celną, jednostki ochrony przeciwpożarowej,
Inspekcję Transportu Drogowego i Służbę Więzienną;
”
;
2)
w art. 39 w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
policjanta, funkcjonariusza Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, inspektora kontroli skarbowej,
funkcjonariusza celnego i Służby Więziennej, żołnierza Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej - podczas przewożenia osoby (osób) zatrzymanej;
”
;
3)
w art. 53 w ust. 1 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
„
7a)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
;
4)
w art. 66:
a)
w ust. 1b pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
specjalnego lub używanego do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Więziennej,
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i jednostek ochrony przeciwpożarowej;
”
,
b)
w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wyposażania pojazdu w urządzenie informujące o działaniu sprzętu kontrolno-pomiarowego
używanego przez organy kontroli ruchu drogowego lub działanie to zakłócające albo
przewożenia w pojeździe takiego urządzenia w stanie wskazującym na gotowość jego użycia;
nie dotyczy to pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Straży Granicznej;
”
,
c)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy
do spraw finansów publicznych oraz Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu określą, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne
pojazdów specjalnych i używanych do celów specjalnych Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
kontroli skarbowej, Służby Celnej, Służby Więziennej i straży pożarnej.
”
;
5)
w art. 72 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
pojazdu zakupionego od Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej - w zakresie ust. 1 pkt 5;
”
;
6)
w art. 73 ust. 3 i 3a otrzymują brzmienie:
„
3.
Rejestracji pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Biura Ochrony Rządu,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, kontroli skarbowej i Służby Celnej dokonują właściwe organy tych
jednostek. Organy te wydają dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę)
rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, chyba że dla danego pojazdu tablice (tablica)
rejestracyjne lub nalepka kontrolna nie są wymagane, a numer rejestracyjny umieszcza
się bezpośrednio na pojeździe.
3a.
Starostowie przekazują odpłatnie wojewodzie mazowieckiemu zalegalizowane tablice (tablicę)
rejestracyjne niezbędne do rejestracji, o której mowa w art. 76 ust. 4. Informacje
dotyczące przekazanych zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych są informacjami
niejawnymi stanowiącymi tajemnicę państwową, podlegającymi ochronie na podstawie przepisów
o ochronie informacji niejawnych.
”
;
7)
w art. 76:
a)
ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
transportu oraz Ministrem Obrony Narodowej oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego
określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb rejestracji oraz wzory dowodu rejestracyjnego
i tablic rejestracyjnych pojazdów Biura Ochrony Rządu, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Straży Granicznej,
a także jednostki organizacyjne właściwe w tych sprawach.
4.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy
do spraw transportu, Szefowie Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wojewoda mazowiecki ustalą, w drodze porozumienia,
szczególny tryb dystrybucji zalegalizowanych tablic (tablicy) rejestracyjnych, o których
mowa w art. 73 ust. 3a, zasady rozliczeń pomiędzy stronami porozumienia oraz tryb
rejestracji niektórych pojazdów resortu spraw wewnętrznych, obrony narodowej, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
,
b)
w ust. 5 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sposób wykorzystania pojazdów, o których mowa w ust. 2 i 3, przy wykonywaniu zadań
określonych w przepisach dotyczących Biura Ochrony Rządu, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Straży Granicznej.
”
;
8)
w art. 80c w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
”
;
9)
w art. 80e ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister właściwy do spraw administracji publicznej w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefów
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
określi, w drodze zarządzenia, sposób wyodrębnienia w ewidencji zbioru danych i informacji
o pojazdach, o których mowa w art. 73 ust. 3.
”
;
10)
w art. 86:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Straży Granicznej,
których dotyczą warunki i tryb rejestracji określone w art. 73 ust. 3, a także do
pojazdów Państwowej Straży Pożarnej, mają zastosowanie przepisy art. 83 ust. 1, z
zastrzeżeniem ust. 2.
”
,
b)
w ust. 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw transportu oraz po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego
uwzględniając specyfikę wynikającą z przeznaczenia pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej, Policji i innych pojazdów użytkowanych w sposób szczególny, określą, w drodze
rozporządzenia:
”
;
11)
w art. 100c w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
”
.
Art. 172.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej
przez osoby pełniące funkcje publiczne w art. 10 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:
„
9.
Kontroli rzetelności i prawdziwości oświadczeń, o których mowa w art. 8 ust. 1 oraz
w ust. 1, 2, 5 i 6, dokonuje Centralne Biuro Antykorupcyjne w trybie i na zasadach
określonych w rozdziale 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym
(Dz. U. Nr 104, poz. 708).
”
.
Art. 173.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w art. 46 ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego - wymaga zgody wojewody, wydanej w porozumieniu
z Szefem Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
.
Art. 174.
W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia w art. 4 w ust. 1 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„
7)
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego
”
.
Art. 175.
W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych w art. 111a w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”.
Art. 176.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 297 w § 1:
a)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
służbom ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru Antykorupycjnemu, Policji,
Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służbie Więziennej i ich posiadającym pisemne
upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych;
”
,
b)
dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
„
8)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia czynności
kontrolnych, określonych w rozdziale 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708).
”
;
2)
w art. 298 po pkt 5a dodaje się pkt 5b w brzmieniu:
„
5b)
Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, jeżeli jest to konieczne dla skutecznego
zapobieżenia przestępstwom lub ich wykrycia albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów,
”
.
Art. 177.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 105 w ust. 1 w pkt 2:
a)
lit. e otrzymuje brzmienie:
„
e)
Szefa Służby Celnej i Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w związku z toczącą
się:
-
-sprawą karną lub karną skarbową przeciwko osobie fizycznej będącej stroną umowy zawartej z bankiem,
-
-sprawą karną lub karną skarbową o przestępstwo popełnione w zakresie działalności osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która jest posiadaczem rachunku,
”
,
b)
lit. k otrzymuje brzmienie:
„
k)
służb ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji,
Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej, Służby Więziennej i ich posiadających pisemne
upoważnienie funkcjonariuszy lub żołnierzy w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia
postępowania sprawdzającego na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych,
”
;
c)
dodaje się lit. p w brzmieniu:
„
p)
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, w trybie i na zasadach określonych w art.
23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr
104, poz. 708).
”
;
2)
w art. 110 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
służb ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Policji,
Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej i Służby Więziennej w związku z postępowaniami
sprawdzającymi prowadzonymi na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.
”
.
Art. 178.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W odniesieniu do zbiorów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, oraz zbiorów, o których
mowa w ust. 1 pkt 1a, przetwarzanych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję
Wywiadu, Centralne Biuro Antykorupcyjne oraz Wojskowe Służby Informacyjne, Generalnemu
Inspektorowi nie przysługują uprawnienia określone w art. 12 pkt 2, art. 14 pkt 1,
3-5 oraz w art. 15-18.
”
.
Art. 179.
W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej w art. 33a w ust. 1 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:
„
7a)
Centralne Biuro Antykorupcyjne,
”
.
Art. 180.
W ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników
jednostek sfery budżetowej w art. 1 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
żołnierzy oraz funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Celnej, Państwowej
Straży Pożarnej, Służby Więziennej oraz Biura Ochrony Rządu.
”
.
Art. 181.
W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 8 w ust. 15 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
”
;
2)
w art. 22 w ust. 3a w pkt 2 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”;
3)
w art. 40 ust. 8a otrzymuje brzmienie:
„
8a.
Na podstawie zawiadomienia przez właściwy organ emerytalny o ustaleniu prawa ubezpieczonego
do emerytury na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych
oraz ich rodzin lub przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin Zakład usuwa z ewidencji informacje o należnych i zwaloryzowanych
składkach na ubezpieczenie emerytalne za okresy służby uwzględnione w wymiarze emerytury
wojskowej lub policyjnej.
”
.
Art. 182.
W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
ubezpieczonym - w razie spełnienia warunków do nabycia prawa do świadczeń pieniężnych
z ubezpieczeń emerytalnego i rentowych Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z wyjątkiem
ubezpieczonych, którzy mają ustalone prawo do emerytury określonej w przepisach o
zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym
funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, obliczonej z uwzględnieniem
okresów składkowych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 7-10 oraz w ust.
2;
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Świadczenia na warunkach i w wysokości określonych w ustawie przysługują również żołnierzom
zawodowym oraz funkcjonariuszom Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, jeżeli nie spełniają
oni warunków do nabycia prawa do świadczeń określonych w przepisach o zaopatrzeniu
emerytalnym tych osób, oraz członkom rodzin pozostałym po tych osobach.
”
;
2)
w art. 6 w ust. 1 w pkt 6 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
w Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu
oraz Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (w organach bezpieczeństwa publicznego),
”
;
3)
w art. 32 w ust. 3 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
żołnierzy zawodowych, funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu, Służby Celnej, Służby Więziennej i Państwowej Straży Pożarnej;
”
;
4)
w art. 45 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
Urzędzie Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz
Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (w organach bezpieczeństwa publicznego),
”
;
5)
w art. 85 w ust. 6 i w art. 95 w ust. 2 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”;
6)
w art. 173 ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a.
Kapitał początkowy ustala się także dla zwolnionych ze służby: żołnierzy zawodowych
i funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej, urodzonych po dniu 31 grudnia
1948 r. jeżeli przed dniem 1 stycznia 1999 r. pozostawali oni w służbie i nie mają
ustalonego prawa do świadczeń określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym
tych osób.
”
.
Art. 183.
W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w art. 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Funkcjonariusze i żołnierze służb specjalnych upoważnieni odpowiednio przez Szefa
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura
Antykorupcyjnego lub Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych działając w zakresie zadań
ustawowych, po zawiadomieniu Prezesa Instytutu Pamięci, mogą mieć wgląd do danych
zawartych w dokumentach gromadzonych przez Instytut Pamięci, w granicach upoważnienia.
”
.
Art. 184.
W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 14:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Służby ochrony państwa, w zakresie koniecznym do wykonywania swoich zadań, w celu
ochrony informacji niejawnych mogą korzystać z informacji uzyskanych przez Centralne
Biuro Antykorupcyjne, Policję, Straż Graniczną, Żandarmerię Wojskową oraz organy kontroli
skarbowej, a także zwracać się do tych służb i organów o udzielenie niezbędnej pomocy
przy wykonywaniu czynności w ramach prowadzonych postępowań sprawdzających.
”
,
b)
w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
zakres, warunki i tryb udzielania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, Policję, Straż
Graniczną, Żandarmerię Wojskową oraz organy kontroli skarbowej niezbędnej pomocy przy
wykonywaniu czynności w ramach prowadzonych postępowań sprawdzających.
”
;
2)
w art. 25 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dane identyfikujące funkcjonariuszy i żołnierzy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Wojskowych Służb Informacyjnych
oraz byłego Urzędu Ochrony Państwa, wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze;
”
;
3)
art. 30 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 30.
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencja Wywiadu, Centralne Biuro Antykorupcyjne,
Wojskowe Służby Informacyjne oraz Policja, Żandarmeria Wojskowa, Straż Graniczna i
Służba Więzienna przeprowadzają samodzielne postępowania sprawdzające wobec osób ubiegających
się o przyjęcie do służby lub pracy w tych organach, stosując odpowiednio przepisy
ustawy. Przepis stosuje się także w stosunku do osób pełniących służbę lub zatrudnionych
w tych organach i służbach.
”
;
4)
w art. 42:
a)
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji
Wywiadu, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych,
Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia
odwołania;
”
,
b)
w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji
Wywiadu, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych,
Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia
odwołania;
”
,
c)
w ust. 7 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji
Wywiadu, Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych,
Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi
Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia
odwołania;
”
;
5)
w art. 48m pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych
stosuje się do Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendanta
Głównego Policji, Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, Komendanta Głównego Straży
Granicznej lub Dyrektora Generalnego Służby Więziennej.
”
;
6)
w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ministrowie właściwi do spraw: wewnętrznych, administracji publicznej, zagranicznych,
finansów publicznych, budżetu i instytucji finansowych, Minister Sprawiedliwości,
Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, Szefowie Kancelarii:
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu oraz Prezesa Rady Ministrów, Szef
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Szef Centralnego Biura
Antykorupcyjnego, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef
Biura Ochrony Rządu, a także Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu określą, w drodze zarządzenia, każdy w zakresie
swojego działania, szczególny sposób organizacji kancelarii tajnych, stosowania środków
ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.
”
;
7)
w załączniku nr 1 w części I:
a)
pkt 16 otrzymuje brzmienie:
„
16.
Szczegółowe informacje dotyczące organizacji, form i metod pracy operacyjnej Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Wojskowych Służb Informacyjnych oraz byłego Urzędu Ochrony Państwa, a także ich kierunki
pracy operacyjnej i zainteresowań.
”
,
b)
pkt 24 otrzymuje brzmienie:
„
24.
Informacje dotyczące prowadzonych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne
Biuro Antykorupcyjne, Wojskowe Służby Informacyjne oraz były Urząd Ochrony Państwa
kontroli operacyjnej, niejawnego nabycia lub przejęcia przedmiotów pochodzących z
przestępstwa ulegających przepadkowi, albo których wytwarzanie, posiadanie, przewożenie
lub którymi obrót są zabronione, a także przyjęcia lub wręczenia korzyści majątkowej
oraz niejawnego nadzorowania, wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu
przedmiotami przestępstwa.
”
.
Art. 185.
W ustawie z dnia 7 maja 1999 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy Policji,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej
i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:
„
o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
”
;
2)
w art. 1:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ustawa normuje odpowiedzialność majątkową funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu za szkody wyrządzone przez nich,
wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków służbowych, w mieniu Skarbu
Państwa znajdującym się w dyspozycji organu lub jednostek organizacyjnych podległych,
podporządkowanych albo nadzorowanych przez ministrów właściwych do spraw wewnętrznych,
sprawiedliwości, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Szefa Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
funkcjonariuszu - należy przez to rozumieć: policjanta, funkcjonariusza Straży Granicznej,
funkcjonariusza Biura Ochrony Rządu, strażaka Państwowej Straży Pożarnej, funkcjonariusza
Służby Więziennej, funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz funkcjonariusza
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu,
”
.
Art. 186.
W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
broni i amunicji stanowiących uzbrojenie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz innych państwowych
formacji uzbrojonych, w odniesieniu do których dostęp do broni i amunicji regulują
odrębne przepisy;
”
;
2)
w art. 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Przepisy ust. 3 i 4 nie dotyczą funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej,
Służby Więziennej oraz funkcjonariuszy innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierzy
zawodowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli na podstawie odrębnych
przepisów posiadają przydzieloną im broń służbową.
”
;
3)
w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Od egzaminu, o którym mowa w ust. 1, zwolnieni są funkcjonariusze Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Więziennej, funkcjonariusze lub pracownicy
innych państwowych formacji uzbrojonych i żołnierze zawodowi Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej, członkowie Polskiego Związku Łowieckiego - w zakresie broni myśliwskiej,
oraz członkowie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego posiadający licencję zezwalającą
na uprawianie strzelectwa sportowego - w zakresie broni sportowej, jeżeli zdali taki
egzamin na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
4)
art. 49 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 49.
Przepisów rozdziału niej stosuje się do strzelnic Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz Biura Ochrony Rządu.
”
.
Art. 187.
W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„
2a.
Czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 1 ust. 2 wykonuje się, podejmując
czynności kontrolne i prowadząc postępowanie przygotowawcze zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego.
”
;
2)
uchyla się rozdział 1c.
Art. 188.
W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 53 w § 38 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
Centralne Biuro Antykorupcyjne.
”
;
2)
w art. 118 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Organem postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa skarbowe jest także
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Centralne Biuro Antykorupcyjne.
”
;
3)
w art. 134 w § 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
Centralne Biuro Antykorupcyjne - w sprawach o przestępstwa skarbowe ujawnione w zakresie
swojej właściwości.
”
;
4)
w art. 150 § 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
Czynności, o których mowa w art. 75 § 2 oraz art. 285 § 2 Kodeksu postępowania karnego, są dokonywane przez Policję, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Żandarmerię Wojskową, a gdy postępowanie przygotowawcze
prowadzone jest przez finansowy organ postępowania przygotowawczego - przez Policję
na żądanie tego organu.
§ 4.
Oprócz Policji czynność, o której mowa w art. 244 § 1 Kodeksu postępowania karnego, może być dokonana także przez Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Żandarmerię Wojskową.
”
;
5)
w art. 151a w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
jeżeli osobą podejrzaną jest sędzia, prokurator, funkcjonariusz Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
”
.
Art. 189.
W ustawie z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze
budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
pracownicy - rozumie się osoby zatrudnione w jednostkach, o których mowa w pkt 1,
oraz żołnierzy zawodowych, żołnierzy odbywających nadterminową zasadniczą służbę wojskową,
żołnierzy odbywających okresową służbę wojskową, funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej,
Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej - z wyjątkiem pełniących służbę kandydacką
- oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Służby Więziennej i Służby Celnej,
”
;
2)
art. 10a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10a.
Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania przeniesień kwoty
środków na uposażenia, nagrody roczne i pozostałe należności żołnierzy i funkcjonariuszy
- między częściami i działami - odpowiednio na wniosek Ministra Obrony Narodowej,
Ministra Sprawiedliwości, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu oraz Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
.
Art. 190.
W ustawie z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym w art. 6 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu i Wojskowym
Służbom Informacyjnym, w zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonania nałożonych
na nie zadań określonych w ustawie,
”
.
Art. 191.
W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych
aktów prawnych w art. 22 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw wewnętrznych, minister właściwy
do spraw zagranicznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu
lub Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego wydają, w razie potrzeby, wyodrębnioną
edycję dziennika urzędowego z aktami prawnymi zawierającymi informacje niejawne.
”
.
Art. 192.
W ustawie z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego
wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz o
przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu w art. 33 wprowadza się następujące zmiany:
1)
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
Szefów: Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
i Wojskowych Służb Informacyjnych lub osób przez nich upoważnionych - w zakresie ich
kompetencji ustawowych.
”
;
2)
ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a.
Informacje, o których mowa w art. 8 ust. 1, Generalny Inspektor przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Szefom: Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Wojskowych Służb Informacyjnych,
na pisemny i uzasadniony wniosek, złożony za zgodą Prokuratora Generalnego.
”
;
3)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, dyrektorów izb skarbowych oraz dyrektorów
urzędów kontroli skarbowej - wyłącznie w zakresie ich zadań ustawowych;
”
.
Art. 193.
W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe w art. 63 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób sprawowania nadzoru
i przeprowadzania kontroli w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu
i Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przez organy dozoru jądrowego, z uwzględnieniem
trybu przygotowania kontroli, dokumentowania czynności kontrolnych, sporządzania protokołu
kontroli, wystąpienia pokontrolnego i informacji o wynikach kontroli.
”
.
Art. 194.
W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czynności dozoru technicznego w jednostkach organizacyjnych Policji, Straży Granicznej,
Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz
Centralnego Biura Antykorupcyjnego wykonują inspektorzy, którzy na podstawie odrębnych
przepisów są uprawnieni do dostępu do informacji niejawnych.
”
.
Art. 195.
W ustawie z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 62 w ust. 4 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”;
2)
w art. 107 w ust. 2 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”.
Art. 196.
W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji
kryminalnych oraz o Krajowym Systemie Informatycznym w art. 19 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
Centralne Biuro Antykorupcyjne,
”
.
Art. 197.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5 w ust. 1 w pkt 2 uchyla się lit. c;
2)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11.
Przy Radzie Ministrów działa Kolegium do Spraw Służb Specjalnych, zwane dalej „Kolegium”,
jako organ opiniodawczo-doradczy w sprawach programowania, nadzorowania i koordynowania
działalności ABW, AW, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Wojskowych Służb Informacyjnych,
zwanych dalej „służbami specjalnymi”, oraz podejmowanych dla ochrony bezpieczeństwa
państwa i zwalczania korupcji działań Policji, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej,
Służby Więziennej, Biura Ochrony Rządu, organów celnych, urzędów skarbowych, izb skarbowych,
organów kontroli skarbowej, organów informacji finansowej oraz służb rozpoznania Sił
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
3)
w art. 12:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
powoływania i odwoływania Szefa ABW, Szefa AW i Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych,”, -
-pkt 7 otrzymuje brzmienie:„
7)
koordynowania działalności ABW, AW, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Wojskowych Służb Informacyjnych, a także działalności służb specjalnych z Policją, Strażą Graniczną, Żandarmerią Wojskową, Biurem Ochrony Rządu, Inspekcją Celną, organami celnymi, urzędami skarbowymi, izbami skarbowymi, organami kontroli skarbowej, organami informacji finansowej i służbami rozpoznania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz ich współdziałania w dziedzinie ochrony bezpieczeństwa państwa,”,
b)
w ust. 2 w pkt 3 w lit. e kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu:
„
4)
minister-członek Rady Ministrów właściwy do spraw koordynowania działalności służb
specjalnych, jeżeli został wyznaczony przez Prezesa Rady Ministrów.
”
,
c)
w ust. 3 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
Szef Centralnego Biura Antykorpcyjnego,
”
;
4)
art. 13 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 13.7 orzeczeń
Prezes Rady Ministrów w celu zapewnienia wymaganego współdziałania służb specjalnych
może, po zasięgnięciu opinii Kolegium, udzielać w tym zakresie wiążących wytycznych
ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - w odniesieniu do działalności Policji,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Ministrowi Sprawiedliwości - w odniesieniu
do działalności Służby Więziennej, Ministrowi Obrony Narodowej - w odniesieniu do
działalności Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej, Szefowi Centralnego
Biura Antykorupcyjnego - w odniesieniu do działalności Centralnego Biura Antykorupcyjnego
oraz Szefom Agencji - w odniesieniu do działalności tych Agencji.
”
;
5)
w art. 21 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Funkcjonariusze ABW wykonują czynności tylko w zakresie właściwości tej Agencji i
w tym zakresie przysługują im uprawnienia procesowe Policji, wynikające z przepisów
Kodeksu postępowania karnego.
”
;
6)
art. 42 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 42.
1.
Szefowie ABW i AW, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Szef Wojskowych Służb
Informacyjnych są zobowiązani do współdziałania w ramach realizacji swoich zadań.
2.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze zarządzenia, zasady, zakres i tryb współdziałania
oraz szczegółowy rozdział kompetencji pomiędzy ABW, AW, Centralne Biuro Antykorupcyjne
i Wojskowe Służby Informacyjne.
”
;
7)
art. 113 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 113.
Funkcjonariusz Agencji zwolniony ze służby, który nie posiada prawa do lokalu mieszkalnego
na warunkach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin, zachowuje prawo do przydzielonego lokalu mieszkalnego według norm
powszechnie obowiązujących lub może być przeniesiony do zamiennego lokalu mieszkalnego.
”
;
8)
w art. 131 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują małżonkowi funkcjonariusza, który
pozostawał z nim we wspólności małżeńskiej, a w dalszej kolejności dzieciom oraz rodzicom,
jeżeli w dniu śmierci funkcjonariusza spełniali warunki do uzyskania renty rodzinnej
na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin.
”
.
Art. 198.
W ustawie z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do materiałów wybuchowych nabywanych, przechowywanych,
przemieszczanych i używanych przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Agencję
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Biuro
Ochrony Rządu, Policję, Służbę Więzienną, Straż Graniczną oraz przez armie obcych
państw przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
”
.
Art. 199.
W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze w art. 116 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do uprawnień żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych
i funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, Policji, Straży Granicznej oraz Biura Ochrony Rządu podczas
wykonywania czynności służbowych.
”
.
Art. 200.
W ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. - Prawo pocztowe w art. 41:
1)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, obejmuje nieodpłatne zapewnienie przez operatora,
w ramach wykonywanej przez siebie działalności pocztowej, technicznych i organizacyjnych
możliwości wykonywania przez prokuraturę, sądy, a także uprawnione jednostki podległe
Ministrowi Sprawiedliwości, Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefowi Centralnego
Biura Antykorupcyjnego ich zadań określonych odrębnymi przepisami, począwszy od dnia
rozpoczęcia działalności pocztowej. Na wniosek zainteresowanego operatora Prezes UKE
może odroczyć termin rozpoczęcia wykonywania powyższego obowiązku.
”
;
2)
w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„
Minister właściwy do spraw łączności, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu
opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
określi, w drodze rozporządzenia:
”
.
Art. 201.
W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach w art. 133 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
”
.
Art. 202.
W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w art. 3 w pkt 5 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”.
Art. 203.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 71 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia
wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata
na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej
służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, a także służby w charakterze funkcjonariusza,
o którym mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji,
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin ;
”
2)
w art. 104 w ust. 1 w pkt 1 lit. g otrzymuje brzmienie:
„
g)
za żołnierzy zawodowych oraz funkcjonariuszy niespełniających warunków do nabycia
prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej określonych w przepisach o zaopatrzeniu
emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin, za których, po zwolnieniu ze służby lub rozwiązaniu stosunku pracy,
odprowadzono składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od uposażenia lub wynagrodzenia
wypłaconego w okresie służby lub stosunku pracy na podstawie przepisów odrębnych,
”
.
Art. 204.
W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
jednostki organizacyjne Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego
Biura Antykorupcyjnego - dla własnych potrzeb;
”
;
2)
w art. 5 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„
2a.
Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykonywania
działalności telekomunikacyjnej, a także używania urządzeń radiowych przez jednostki
organizacyjne Centralnego Biura Antykorupcyjnego, uwzględniając zakres zadań wykonywanych
przez te jednostki.
”
;
3)
w art. 171 ust. 12 otrzymuje brzmienie:
„
12.
Prezes UKE na uzasadniony wniosek operatora może, w drodze decyzji, ustalić okres
przejściowy na wprowadzenie usługi blokady połączeń przychodzących od abonenta lub
użytkownika, stosującego eliminację prezentacji identyfikacji linii wywołującej, o
której mowa w ust. 2 pkt 3. O wprowadzeniu okresu przejściowego Prezes UKE powiadamia
Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa
Agencji Wywiadu i Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
;
4)
w art. 179:
a)
w ust. 3 w pkt 1 zdanie końcowe otrzymuje brzmienie:
„
-
-przez uprawnione jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane, uprawnione organy i jednostki organizacyjne nadzorowane lub podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu i Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
;
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Dostęp, o którym mowa w ust. 3, może być realizowany także za pomocą interfejsów,
na zasadach określonych w porozumieniach zawartych przez uprawnione podmioty z przedsiębiorcami
telekomunikacyjnymi za zgodą: Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej,
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego
Biura Antykorupcyjnego, zgodnie z ich właściwością. Porozumienie może określać także
współudział stron w kosztach zastosowania interfejsów.
”
,
c)
ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„
10.
Prezes UKE przekazuje niezwłocznie informacje, o których mowa w ust. 8, Ministrowi
Sprawiedliwości, Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych,
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz Szefowi Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Szefowi Agencji Wywiadu i Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego.
”
.
Art. 205.
W ustawie z dnia 30 lipca 2004 r. o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych
w Rzeczypospolitej Polskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
dodaje się art. 3a w brzmieniu:
„
Art. 3a.
1.
Posłowie do Parlamentu Europejskiego są obowiązani do złożenia oświadczenia o swoim
stanie majątkowym. Oświadczenie o stanie majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz
objętego małżeńską wspólnością majątkową. Oświadczenie to zawiera w szczególności
informacje o:
1)
zasobach pieniężnych, nieruchomościach, uczestnictwie w spółkach cywilnych lub w osobowych
spółkach handlowych, udziałach i akcjach w spółkach handlowych, o nabytym od Skarbu
Państwa, innej państwowej osoby prawnej, jednostek samorządu terytorialnego, ich związków
lub komunalnej osoby prawnej, mieniu, które podlegało zbyciu w drodze przetargu, a
także o prowadzonej działalności gospodarczej i stanowiskach zajmowanych w spółkach
handlowych;
2)
dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej lub zajęć,
z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu;
3)
mieniu ruchomym o wartości powyżej 10 000 złotych;
4)
zobowiązaniach pieniężnych o wartości powyżej 10 000 złotych, w tym zaciągniętych
kredytach i pożyczkach oraz warunkach, na jakich zostały udzielone.
2.
Wzór oświadczenia o stanie majątkowym stanowi załącznik do ustawy.
3.
Oświadczenie o stanie majątkowym składa się w dwóch egzemplarzach Marszałkowi Sejmu
w następujących terminach:
1)
do dnia pierwszego posiedzenia Parlamentu Europejskiego, w którym bierze udział poseł
do Parlamentu Europejskiego, wraz z informacją o sposobie i terminach zaprzestania
prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem majątku Skarbu Państwa lub
samorządu terytorialnego w związku z wyborem na posła do Parlamentu Europejskiego
oraz z informacją o posiadaniu majątku Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego;
2)
do dnia 30 kwietnia każdego roku, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego,
dołączając kopię rocznego zeznania podatkowego (PIT);
3)
w terminie miesiąca od dnia zarządzenia nowych wyborów do Parlamentu Europejskiego.
4.
Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym Marszałek Sejmu przekazuje do urzędu
skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania posła do Parlamentu Europejskiego.
5.
Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym są jawne, z wyłączeniem informacji
o adresie zamieszkania posła do Parlamentu Europejskiego oraz o miejscu położenia
nieruchomości. Jawne informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym są podawane
do wiadomości publicznej przez Marszałka Sejmu w formie zapisu elektronicznego.
6.
Analizy danych zawartych w oświadczeniach o stanie majątkowym dokonują właściwe urzędy
skarbowe. Są one uprawnione do porównania treści analizowanego oświadczenia z treścią
uprzednio złożonych oświadczeń oraz z dołączoną kopią rocznego zeznania podatkowego
(PIT). Wyniki analizy przedstawia się Marszałkowi Sejmu, który podaje je do wiadomości
publicznej w formie zapisu elektronicznego.
7.
Oświadczenie o stanie majątkowym przechowuje się przez 6 lat.
8.
Niezłożenie oświadczenia o stanie majątkowym powoduje utratę do czasu złożenia oświadczenia,
prawa do uposażenia.
9.
Podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy w oświadczeniu o stanie majątkowym powoduje
odpowiedzialność na podstawie art. 233 § 1 Kodeksu karnego.
”
;
2)
dodać załącznik w brzmieniu:
„
Załącznik do ustawy z dnia 30 lipca 2004 r.
Uwaga!
1.
Osoba składająca oświadczenie o stanie majątkowym obowiązana jest do zgodnego z prawdą,
starannego i zupełnego wypełnienia każdej z rubryk.
2.
Jeżeli poszczególne rubryki nie znajdują w konkretnym przypadku zastosowania, należy
wpisać „nie dotyczy”.
3.
Oświadczenie o stanie majątkowymi dotyczy majątku w kraju i za granicą.
4.
Oświadczenie o stanie majątkowym obejmuje również wierzytelności pieniężne.
Oświadczenie o stanie majątkowym”
Art. 206.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych w art. 66 w ust. 1 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:
„
8a)
funkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
”
.
Art. 207.
W ustawie z dnia 20 maja 2005 r. o dodatku pieniężnym dla niektórych emerytów, rencistów
i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w art. 2 w ust. 1 w pkt 8 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.”.
Art. 208.
W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych w art. 28 zdanie końcowe otrzymuje brzmienie:
„
-
-z uwzględnieniem specyfiki działalności jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, jednostek więziennictwa podległych Ministrowi Sprawiedliwości oraz jednostek organizacyjnych działających poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, a także specyfiki finansowania szkoleń, które na mocy odrębnych ustaw są prowadzone i rozliczane w semestrach nie pokrywających się z rokiem budżetowym oraz specyfiki organizacji i obsługi postępowań odwoławczych.
”
.
Art. 209.
W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym w art. 137 w ust. 3 wyrazy „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej oraz ich rodzin” zastępuje się wyrazami „o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony
Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin”.
Art. 210.
W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w art. 149 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu:
„
8a)
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia
popełnieniu przestępstwa, jego wykrycia albo ustalenia sprawcy i uzyskania dowodów,
na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym
Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. Nr 104, poz. 708);
”
.
Rozdział 9
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 211.
Postępowania przygotowawcze oraz inne postępowania wszczęte i niezakończone przez
Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego do dnia wejścia w życie art. 197 pkt 1, które
związane są z realizacją zadań określonych w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, toczą się nadal, na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 212.
1.
W okresie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy funkcjonariusze pełniący
służbę w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej mogą zgłosić
zamiar wstąpienia do służby w CBA.
2.
Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji i Straży Granicznej zgłaszają
pisemnie zamiar wstąpienia do służby w CBA do Szefa CBA lub Pełnomocnika, o którym
mowa w art. 214 ust. 1.
3.
Przepis art. 50 stosuje się odpowiednio.
4.
Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego zawiadamia pisemnie, odpowiednio Szefa Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży
Granicznej, o zakwalifikowaniu funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Policji, Straży Granicznej do służby w CBA.
5.
Funkcjonariuszy, o których mowa w ust. 4, zwalnia się ze służby w Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od
dnia zawiadomienia. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendant Główny Policji
lub Komendant Główny Straży Granicznej informują pisemnie Szefa CBA o przewidywanym
terminie zwolnienia funkcjonariusza ze służby.
6.
Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej, zakwalifikowani
do służby, stają się funkcjonariuszami CBA z dniem mianowania ich do służby przez
Szefa CBA, zachowując ciągłość służby.
Art. 213.
1.
Funkcjonariuszowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego zwolnionemu w trybie, o którym
mowa w art. 212 ust. 5, nie przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych
ze zwolnieniem ze służby, określonych w art. 128 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
oraz Agencji Wywiadu.
2.
Funkcjonariuszowi Policji zwolnionemu w trybie, o którym mowa w art. 212 ust. 5, nie
przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze służby, określonych
w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.
3.
Funkcjonariuszowi Straży Granicznej zwolnionemu w trybie, o którym mowa w art. 212
ust. 5, nie przysługuje prawo do świadczeń pieniężnych związanych ze zwolnieniem ze
służby, określonych w art. 118 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej.
Art. 214.
1.
Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, powoła, w terminie 7 dni od dnia wejścia
w życie niniejszego artykułu, Pełnomocnika do spraw organizacji CBA, zwanego dalej
„Pełnomocnikiem”, określając zakres jego zadań i środki niezbędne do ich realizacji.
Pełnomocnikiem może zostać osoba spełniająca wymogi przewidziane w art. 7. Celem działania
Pełnomocnika jest zorganizowanie CBA, w tym przyjmowanie do służby funkcjonariuszy
i zatrudnianie pracowników oraz podjęcie innych czynności niezbędnych do rozpoczęcia
pracy CBA. Z chwilą powołania Szefa CBA Pełnomocnik kończy swoją działalność.
2.
Pełnomocnik w okresie sprawowania swojej funkcji korzysta z uprawnień Szefa CBA określonych
w art. 53, art. 54 i art. 212.
3.
Nadzór nad działalnością Pełnomocnika sprawuje Prezes Rady Ministrów.
4.
Prezes Rady Ministrów może, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych
wydatków budżetowych między częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa w przypadkach
przejmowania przez CBA zadań realizowanych dotychczas przez inne organy.
5.
Państwowe jednostki budżetowe mogą przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego
przepisu, nieodpłatnie przekazywać na potrzeby CBA mienie pozostające w ich władaniu.
Art. 215.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie:
1)
art. 17 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 148,
2)
art. 106 ustawy, o której mowa w art. 154,
3)
art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 158,
4)
art. 66 ust. 7 i art. 76 ust. 3-5 ustawy, o której mowa w art. 171,
5)
art. 14 ust. 4 i 5 ustawy, o której mowa w art. 184
- zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych, nie dłużej
niż 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 216.1 orzeczenie
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 197
pkt 1, który wchodzi w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia, oraz art.
214, który wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie
polskim, ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, ustawę
z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawę z dnia
21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę
z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, ustawę z dnia
26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, ustawę z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych,
ustawę z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, ustawę
z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, ustawę z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych, ustawę z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych,
ustawę z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, ustawę z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie
korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem Skarbu Państwa lub innych państwowych osób
prawnych, ustawę z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, ustawę z dnia
23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej
Straży Pożarnej, ustawę z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej, ustawę z
dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa,
ustawę z dnia 16 października 1992 r. o orderach i odznaczeniach, ustawę z dnia 10
grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawę
z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu,
Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, ustawę z dnia 22 czerwca
1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 13
października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników,
ustawę z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej, ustawę z dnia 9 maja 1996 r.
o wykonywaniu mandatu posła i senatora, ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo
energetyczne, ustawę z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach
bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje
publiczne, ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, ustawę z dnia
6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego, ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r.
- Prawo o ruchu drogowym, ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia
działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne, ustawę z dnia 21
sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ustawę z dnia 22 sierpnia 1997 r.
o ochronie osób i mienia, ustawę z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu
funduszy emerytalnych, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ustawę
z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie
danych osobowych, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej,
ustawę z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników
jednostek sfery budżetowej, ustawę z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych, ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych, ustawę z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, ustawę z dnia 22 stycznia 1999 r. o
ochronie informacji niejawnych, ustawę z dnia 7 maja 1999 r. o odpowiedzialności majątkowej
funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej, Służby Więziennej i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu,
ustawę z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, ustawę z dnia 24 lipca 1999 r. o
Służbie Celnej, ustawę z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy, ustawę
z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej
oraz o zmianie niektórych ustaw, ustawę z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze
Karnym, ustawę z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych
innych aktów prawnych, ustawę z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu wprowadzaniu
do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych
źródeł oraz o przeciwdziałaniu finansowaniu terroryzmu, ustawę z dnia 29 listopada
2000 r. - Prawo atomowe, ustawę z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, ustawę
z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu, ustawę z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu,
przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych oraz o Krajowym Systemie Informatycznym,
ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu,
ustawę z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego, ustawę z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze, ustawę z dnia 12 czerwca
2003 r. - Prawo pocztowe, ustawę z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, ustawę
z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, ustawę z dnia 20 kwietnia
2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ustawę z dnia 16 lipca
2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, ustawę z dnia 30 lipca 2004 r. o uposażeniu posłów
do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 27
sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych,
ustawę z dnia 20 maja 2005 r. o dodatku pieniężnym dla niektórych emerytów, rencistów
i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny, ustawę
z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych, ustawę z dnia 27 lipca 2005 r.
- Prawo o szkolnictwie wyższym i ustawę z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z
1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz.
1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426 oraz z 2005 r.
Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz.
1479 i Nr 180, poz. 1493.
3)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 113, poz. 715 i
Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z 2000 r. Nr 26, poz. 306, z 2002 r.
Nr 113, poz. 984 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 137, poz. 1302 oraz z 2005 r. Nr
169, poz. 1417.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1117,
z 2003 r. Nr 49, poz. 408 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2005 r. Nr 132, poz. 1108, Nr
183, poz. 1538 i Nr 184, poz. 1539.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 127, poz. 1089, z 2003 r. Nr 57, poz. 507, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 167, poz. 1398.
6)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz. 703 i Nr
62, poz. 717, z 2001 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 41, poz.
365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178 i Nr 213, poz. 1803, z 2003 r.
Nr 84, poz. 774, Nr 137, poz. 1302 i Nr 162, poz. 1569, z 2004 r. Nr 29, poz. 257,
Nr 68, poz. 623, Nr 93, poz. 894, Nr 97, poz. 963 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr
130, poz. 1090, Nr 143, poz. 1199, Nr 177, poz. 1468 i Nr 178, poz. 1479 oraz z 2006 r.
Nr 79, poz. 546.
7)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1991 r. Nr 75, poz. 331, z
1993 r. Nr 16, poz. 67 i Nr 134, poz. 647, z 2001 r. Nr 4, poz. 24 oraz z 2005 r.
Nr 167, poz. 1398.
8)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 38, poz. 360, z
2000 r. Nr 48, poz. 553, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r.
Nr 139, poz. 1326 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 567, Nr 167, poz. 1398 i Nr 222, poz.
1914.
9)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479 oraz z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467 i Nr 95, poz. 659.
10)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,
poz. 1318, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r.
Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135,
Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz.
1363 i Nr 178, poz. 1479.
11)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z
1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210,
z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r.
Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr
115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388
i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139,
poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117,
poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r.
Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983
i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450
i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr
49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91,
poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783
oraz z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r.
Nr 57, poz. 618, Nr 62, poz. 681 i Nr 63, poz. 701, z 2000 r. Nr 43, poz. 488 i Nr
50, poz. 600, z 2002 r. Nr 14, poz. 128, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 765, Nr 153,
poz. 1271 i Nr 175, poz. 1434, z 2003 r. Nr 44, poz. 390 i Nr 99, poz. 921, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365.
13)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1983 r. Nr 16, poz. 79, z 1985 r.
Nr 20, poz. 85 i Nr 38, poz. 181, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 2001 r. Nr 81, poz.
877 oraz z 2004 r. Nr 43, poz. 411.
14)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954, z 2005 r. Nr 10, poz. 65, Nr 90, poz. 757 i
Nr 130, poz. 1085 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708.
15)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i
1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875
i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104
i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 39, poz. 459, Nr
72, poz. 748, Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 130, poz.
1452 i Nr 154, poz. 1792, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz.
676, Nr 155, poz. 1287, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1673, Nr 200, poz. 1679 i
Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 56, poz. 498, Nr 65, poz. 595, Nr 135, poz. 1268,
Nr 149, poz. 1450, Nr 166, poz. 1609, Nr 170, poz. 1651, Nr 190, poz. 1864, Nr 210,
poz. 2037, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 64,
poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546, Nr 173, poz. 1808,
Nr 187, poz. 1925 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 86, poz.
732, Nr 132, poz. 1110, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 150, poz. 1248, Nr 163, poz.
1362, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1412, Nr 183, poz. 1538, Nr 184, poz. 1539 i
Nr 249, poz. 2104.
16)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz.
1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355 oraz z 2005 r. Nr 167,
poz. 1397 i Nr 169, poz. 1412 i 1421.
17)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398.
18)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z
1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr
11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241
i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz.
324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz.
198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24,
Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz.
509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73,
poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz.
471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882,
Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668
i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr
48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz.
1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz.
508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz.
1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz.
676, Nr 84, poz. 764, Nr 126, poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271,
Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42, poz. 363,
Nr 60, poz. 535, Nr 109, poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139,
poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 9, poz. 75, Nr 11,
poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 871, Nr 93, poz. 891, Nr 121, poz. 1264, Nr
162, poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204, poz. 2091, Nr 210, poz.
2135, Nr 236, poz. 2356 i Nr 237, poz. 2384, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz.
185, Nr 86, poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150, poz. 1239, Nr
167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1413 i 1417, Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr
183, poz. 1538, Nr 264, poz. 2205 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 66
i Nr 66, poz. 466.
19)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 78, poz. 716, z 2003 r. Nr 128,
poz. 1176 i Nr 130, poz. 1190, z 2004 r. Nr 93, poz. 887 oraz z 2005 r. Nr 62, poz.
550 i Nr 94, poz. 788.
20)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,
poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11,
poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr
123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676,
Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r.
Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001,
Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610,
Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398.
21)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, z 2004 r. Nr 34,
poz. 303, Nr 62, poz. 577 i Nr 202, poz. 2067 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1361, Nr
169, poz. 1417 i Nr 264, poz. 2205.
22)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 12, poz.
136 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 29, poz. 320, Nr 42, poz. 473,
Nr 63, poz. 634, Nr 125, poz. 1367, Nr 126, poz. 1382 i Nr 128, poz. 1407 i 1408,
z 2002 r. Nr 37, poz. 329, Nr 74, poz. 676 i Nr 135, poz. 1145, z 2003 r. Nr 80, poz.
717 i Nr 208, poz. 2020, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 130, poz. 1086,
Nr 163, poz. 1362, Nr 178, poz. 1480 i Nr 179, poz. 1485.
23)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i 1364, Nr 169, poz. 1420, Nr 172,
poz. 1440 i 1441 i Nr 179, poz. 1486.
24)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271, Nr 200, poz. 1683 i Nr 240,
poz. 2052, z 2004 r. Nr 238, poz. 2390 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 i Nr 179,
poz. 1484.
25)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz.
996, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688, z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz.
1070, Nr 130, poz. 1188 i 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1609, Nr 192, poz.
1873 i Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 171, poz. 1800, Nr 179, poz. 1842, Nr 210,
poz. 2135, Nr 273, poz. 2703 i Nr 277, poz. 2742 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 70, Nr
164, poz. 1365, Nr 169, poz. 1411 i Nr 250, poz. 2116.
26)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1991 r. Nr 75, poz. 331, z
1993 r. Nr 16, poz. 67 i Nr 134, poz. 647, z 2001 r. Nr 4, poz. 24 oraz z 2005 r.
Nr 167, poz. 1398.
27)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr
88, poz. 554, z 1999 r. Nr 72, poz. 802, z 2000 r. Nr 107, poz. 1127, z 2002 r. Nr
74, poz. 676 oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407.
28)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r.
Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz.
1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539,
Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117,
Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509,
z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89,
poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515,
Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr
65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143,
Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222,
poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54,
poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203,
1205 i 1207, Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz.
2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781, z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr
30, poz. 262, Nr 85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 102, poz. 852,
Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365 i 1366, Nr 169, poz.
1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz.
1538 oraz z 2006 r. Nr 46, poz. 328.
29)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 868, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r.
Nr 124, poz. 1042, Nr 132, poz. 1110 i Nr 183, poz. 1537 oraz z 2006 r. Nr 66, poz.
470.
30)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 281, poz. 2772 oraz z 2005 r. Nr 132, poz. 1110, Nr 163, poz. 1362, Nr 167, poz.
1398, Nr 169, poz. 1420 i Nr 175, poz. 1459.
31)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 65 i Nr 130, poz.
1085.
32)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 65, Nr 90, poz. 757
i Nr 130, poz. 1085.
33)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 90, poz. 844, Nr 142, poz. 1380, Nr 166, poz. 1609 i Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703.
34)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 116, poz. 1202 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 48, poz. 446 i Nr 169, poz.
1414.
35)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r.
Nr 57, poz. 618, Nr 62, poz. 681 i Nr 63, poz. 701, z 2000 r. Nr 43, poz. 488 i Nr
50, poz. 600, z 2002 r. Nr 14, poz. 128, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 765, Nr 153,
poz. 1271 i Nr 175, poz. 1434, z 2003 r. Nr 44, poz. 390 i Nr 99, poz. 921, z 2004 r.
Nr 25, poz. 219 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365.
36)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 160, poz. 1083,
z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122,
poz. 1318, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151, poz. 1686, z 2002 r.
Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061,
Nr 142, poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750, z 2004 r. Nr 93, poz. 889, Nr 210, poz. 2135,
Nr 240, poz. 2405, Nr 243, poz. 2426 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz.
1363 i Nr 178, poz. 1479.
37)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r.
Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17,
poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69,
poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10,
poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr
143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479 oraz z 2006 r.
Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467 i Nr 95, poz. 659.
38)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 109, poz. 925, Nr 175, poz. 1462, Nr 179, poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497
oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 141.
39)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 113, poz. 715 i
Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, z 2000 r. Nr 26, poz. 306, z 2002 r.
Nr 113, poz. 984 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 137, poz. 1302 oraz z 2005 r. Nr
169, poz. 1417.
40)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 281, poz. 2782 oraz z 2005 r. Nr 130, poz. 1087, Nr 169, poz. 1420 i Nr 175, poz.
1459.
41)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r.
Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 470.
42)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r.
Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169,
poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535,
Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 2260 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 64, poz. 594,
Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz.
1546 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 83, poz. 719, Nr 85, poz. 727, Nr 167,
poz. 1398 i Nr 183, poz. 1538.
43)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 162, poz. 1568 i Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69, poz. 624,
Nr 91, poz. 873, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1206, Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz.
2702, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 33, poz. 288, Nr 155, poz. 1298, Nr 169, poz.
1414 i 1417 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319 i Nr 75, poz. 519.
44)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 155, poz. 1014,
z 1999 r. Nr 72, poz. 802 i Nr 110, poz. 1255, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r.
Nr 199, poz. 1939 i Nr 223, poz. 2217, z 2004 r. Nr 116, poz. 1202, z 2005 r. Nr 249,
poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 34, poz. 243.
45)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 i
1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875
i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104
i Nr 119, poz. 1249, z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298, Nr 39, poz. 459, Nr
72, poz. 748, Nr 100, poz. 1080, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 130, poz.
1452 i Nr 154, poz. 1792, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz.
676, Nr 155, poz. 1287, Nr 169, poz. 1387, Nr 199, poz. 1673, Nr 200, poz. 1679 i
Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 56, poz. 498, Nr 65, poz. 595, Nr 135, poz. 1268,
Nr 149, poz. 1450, Nr 166, poz. 1609, Nr 170, poz. 1651, Nr 190, poz. 1864, Nr 210,
poz. 2037, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 64,
poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546, Nr 173, poz. 1808,
Nr 187, poz. 1925 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 86, poz.
732, Nr 132, poz. 1110, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 150, poz. 1248, Nr 163, poz.
1362, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1412, Nr 183, poz. 1538, Nr 184, poz. 1539 i
Nr 249, poz. 2104.
46)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252, Nr 121, poz. 1264, Nr 144, poz.
1530, Nr 191, poz. 1954, Nr 210, poz. 2135 i Nr 236, poz. 2355 oraz z 2005 r. Nr 167,
poz. 1397 i Nr 169, poz. 1412 i 1421.
47)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 38, poz. 360, z
2000 r. Nr 48, poz. 553, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 153, poz. 1271, z 2003 r.
Nr 139, poz. 1326 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 567, Nr 167, poz. 1398 i Nr 222, poz.
1914.
48)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 60, poz. 703 i Nr
62, poz. 717, z 2001 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 41, poz.
365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178 i Nr 213, poz. 1803, z 2003 r.
Nr 84, poz. 774, Nr 137, poz. 1302 i Nr 162, poz. 1569, z 2004 r. Nr 29, poz. 257,
Nr 68, poz. 623, Nr 93, poz. 894, Nr 97, poz. 963 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr
130, poz. 1090, Nr 143, poz. 1199, Nr 177, poz. 1468 i Nr 178, poz. 1479 oraz z 2006 r.
Nr 79, poz. 546.
49)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239, z
2001 r. Nr 85, poz. 924, Nr 100, poz. 1080 i Nr 154, poz. 1784 i 1799, z 2002 r. Nr
74, poz. 676, Nr 152, poz. 1267, Nr 213, poz. 1802 i Nr 214, poz. 1805, z 2003 r.
Nr 149, poz. 1454, Nr 166, poz. 1609, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228,
poz. 2256, z 2004 r. Nr 116, poz. 1203, Nr 240, poz. 2407 i Nr 273, poz. 2703 oraz
z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 i Nr 249, poz. 2104.
50)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 56, poz. 579, z
2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 197, poz. 1661, z 2003 r. Nr 137, poz. 1302 oraz z 2005 r.
Nr 183, poz. 1537.
51)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 62, poz. 577, Nr 96, poz. 959 i Nr 116, poz. 1203 oraz z 2005 r. Nr 183, poz. 1538.
52)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800,
z 2002 r. Nr 81, poz. 731 i Nr 89, poz. 804, z 2003 r. Nr 124, poz. 1153, Nr 128,
poz. 1175, Nr 137, poz. 1302 i Nr 142, poz. 1380, z 2004 r. Nr 179, poz. 1842 oraz
z 2005 r. Nr 183, poz. 1537.
53)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr
113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i Nr 166, poz. 1609 oraz z 2004 r. Nr 109, poz.
1159, Nr 171, poz. 1800, Nr 267, poz. 2647 i Nr 273, poz. 2703.
54)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 69, poz. 627, Nr
96, poz. 959, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 267, poz. 2258.
55)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 96, poz. 959 i Nr 179, poz. 1842 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757, Nr 94, poz. 788,
Nr 132, poz. 1105 i Nr 163, poz. 1362.
56)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 35, poz. 305, Nr
64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 192, poz. 1963, z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr
86, poz. 732, Nr 94, poz. 788, Nr 95, poz. 806, Nr 143, poz. 1199, Nr 233, poz. 1994
i Nr 267, poz. 2260 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 67.
57)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703,
z 2005 r. Nr 64, poz. 565, Nr 94, poz. 788, Nr 164, poz. 1366, Nr 175, poz. 1462 i
Nr 267, poz. 2257 oraz z 2006 r. Nr 94, poz. 651.
58)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 121, poz. 1264 i Nr 191, poz. 1954, z 2005 r. Nr 10, poz. 65, Nr 90, poz. 757 i
Nr 130, poz. 1085 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708.
59)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703,
z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 66.
60)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr
132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157, poz. 1314, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz.
1411 i Nr 179, poz. 1485 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 519.