Używasz go, gdy otrzymałeś nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym i nie zgadzasz się z roszczeniem — w całości albo w części. Sprzeciw wnosi się w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu. Skutecznie wniesiony sprzeciw powoduje utratę mocy nakazu w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych.
Co przygotować
- Oznaczenie sądu, który wydał nakaz, i sygnatura akt
- Dane pozwanego (Twoje) i powoda
- Zakres zaskarżenia: nakaz w całości czy w części
- Zarzuty przeciwko roszczeniu (np. brak podstawy, przedawnienie, spłata, błędna kwota)
- Wnioski dowodowe na poparcie zarzutów
Termin i forma
Sprzeciw wnosi się do sądu, który wydał nakaz zapłaty, w terminie dwóch tygodni od jego doręczenia. Musi spełniać wymogi pisma procesowego, a jeśli zaskarżasz nakaz tylko w części, wskaż wyraźnie ten zakres — w pozostałej części nakaz się uprawomocni.
Wnosząc sprzeciw, od razu przedstaw wszystkie zarzuty i dowody, którymi dysponujesz — spóźnione twierdzenia i dowody sąd może pominąć, chyba że wykażesz, że ich powołanie wcześniej nie było możliwe albo potrzeba powołania wynikła później.
Co się dzieje po wniesieniu sprzeciwu
Prawidłowo i w terminie wniesiony sprzeciw powoduje, że nakaz zapłaty traci moc w zaskarżonej części, a sprawa toczy się dalej na zasadach ogólnych — z rozprawą i pełnym postępowaniem dowodowym, chyba że przepisy przewidują inny tryb.
Brak reakcji na nakaz zapłaty (brak sprzeciwu w terminie) skutkuje jego uprawomocnieniem się i możliwością wszczęcia egzekucji — jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do roszczenia, zdecydowanie warto wnieść sprzeciw w terminie.
Podstawa prawna
Opracowanie: zespół Prawnet, na podstawie publicznych aktów prawnych (Dz.U.). Wzór ma charakter ogólnej informacji prawnej, nie porady — w indywidualnej sprawie skonsultuj się ze specjalistą.