descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II K 1670/21

Wyrok

Wimieniurzeczpospolitejpolskiej

Dnia 18.11.2024 roku

Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: sędzia Daniel Hudak

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewelina Galik

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Ż. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

2. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.

N. K. (1)

w dniu 6 grudnia 2018 roku, w Wojewódzkim Szpitalu (...) w A., będąc jako lekarz specjalista neurochirurg osobą, na której ciążył szczególny obowiązek opieki, przeprowadzając konsultacyjne badanie pokrzywdzonej H. A. w zakresie kwalifikacji przeprowadzenia zabiegu operacyjnego usunięcia ujawnionych w wyniku badania CT — tzw. „wodniaków”, nieumyślnie naraził ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że niezgodnie z aktualną wiedzą medyczną odstąpił od udzielenia pomocy pokrzywdzonej i zdyskwalifikował ją od przeprowadzenia zabiegu obustronnej trepanopunkcji i założenia obustronnego drenażu grawitacyjnego w znieczuleniu miejscowym, czym działał na szkodę pokrzywdzonej,

to jest o przestępstwo przewidziane w art. 160 § 2 k.k. w zw. z art. 160 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

H. A. została przyjęta na oddział ortopedyczny Wojewódzkiego Szpitala (...) w K. w dniu 5 listopada 2018 roku w celu leczenia operacyjnego złamania szyjki kości udowej prawej. Czynności przygotowawcze do zabiegu ujawniły guz jajnika, który w karcie informacyjnej oznaczono kodem (...)10 jako C 56 czyli złośliwy proces nowotworowy jajnika. Powyższa diagnoza spowodowała przeniesienie pacjentki do Wojewódzkiego Szpitala (...) w A. celem przeprowadzenia operacji usunięcia nowotworu jajnika.

W okresie od dnia 19 listopada 2018 roku do dnia 8 grudnia 2018 roku H. A. była pacjentką Wojewódzkiego Szpitala (...) w A.. Przeprowadzone badania obrazowe potwierdziły wstępne rozpoznanie kliniczne. W morfologii krwi obwodowej stwierdzono pogłębienie znacznego stopnia niedokrwistości i małopłytkowości. Zarazem odnotowano nasilenie objawów skazy krwotocznej i konieczność intensyfikacji przetaczania koncentratów krwinek płytkowych.

Powyższe postępowanie było nieprawidłowe, gdyż nie ustalono wcześniej przyczyn niedokrwistości i małopłytkowości a wdrożone leczenie objawowe mogło potencjalnie przyczynić się do nasilenia objawów skazy krwotocznej.

Jednocześnie zakwalifikowano pokrzywdzoną do zabiegu ginekologicznego, który mógł również przyczynić się do zdynamizowania następczych powikłań i zespołów chorobowych.

W trakcie pobytu pokrzywdzonej w Oddziale Ginekologii nie przeprowadzono - przed i po zabiegu operacyjnym - żadnych z badań dodatkowych w celu potwierdzenia lub wykluczenia hemolizy (nie zbadano: retikulocytozy, aktywności (...), stężenia frakcji bilirubiny pośredniej i bezpośredniej, haptoglobiny, odczynu B. i rozmazu ręcznego krwi obwodowej, w tym na obecność fragmentocytów).

Po operacji i trwaniu zaburzeń hematologicznych i wystąpieniu pogorszenia stanu ogólnego i neurologicznego nie dokonano powiązania objawów laboratoryjnych z klinicznymi w prawdopodobne zespoły chorobowe i/lub określone schorzenia, w tym zwłaszcza pod postacią zakrzepowej plamicy małopłytkowej (zespół (...)) i /lub zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego ((...)) z krwawieniem do ośrodkowego układu nerwowego.

Nie podjęto również próby konsultacji hematologicznej pomimo, że algorytmy diagnostyczne w przypadku objawów chorobowych bezpośrednio pokrzywdzonej H. A. a także umiejętność ich interpretacji są w zakresie specjalizacji z chorób wewnętrznych a także wymagane w chirurgii i ginekologii.

Ponadto jednofazowe badanie komputerowe głowy, bez zbadania gęstości płynu nie pozwoliły na jednoznaczne wykluczenie czynnego krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego co przy występowaniu układowej skazy krwotocznej osoczowo – płytkowej, mogło być wysoce prawdopodobne.

Zaniechanie powyższych działań terapeutycznych było przedwczesne wobec braku wyjaśnienia przyczyn niedokrwistości i małopłytkowości (podjęcia celowanego leczenia) i czynnego krwawienia do przestrzeni podtwardówkowej a także wobec braku jednoznacznych przesłanek onkologicznych i histopatologicznych, pozwalających na rozpoznanie rozsianej choroby nowotworowej.

W oddziale ginekologicznym dnia 3 grudnia 2018r. H. A. przeszła operację usunięcia jajnika. Z przeprowadzonego badania śródoperacyjnego (...) stwierdzono zmianę złośliwą prawego przydatka. Materiał biologiczny przekazano do dalszego badania histopatologicznego.

Po zabiegu pacjentka czuła się dobrze, rozmawiała z członkami rodziny. Jej stan był stabilny i dobry. Jednakże dwa dni po operacji, jej samopoczucie uległo znacznemu pogorszeniu. Pojawił się ból głowy, utrata siły a 6 grudnia straciła przytomność. Podczas obchodu J. A. dowiedział się od lekarza kierownika oddziału, że jego mama nie ma powikłań pooperacyjnych a jej obecny stan nie jest wynikiem przebytej operacji; stan jej nie wynika z kwestii ginekologicznych i dlatego powinna być przewieziona na oddział internistyczny, gdzie przeprowadzone zostaną badania w tym tomografia głowy.

F. 6 grudnia 2018 roku, z powodu pogorszenia kontaktu słowno-logicznego, H. A. przekazana została do oddziału chorób wewnętrznych (...) im. S. E. w A..

Bliscy pokrzywdzonej uzyskali informację od ordynatora oddziału D. A., iż aktualny stan zdrowia pacjentki wynika z zaawansowanego procesu nowotworowego oraz, że pacjentka umiera i w związku z powyższym, zaniechają wykonywania dalszych badań.

Na skutek interwencji syna H. A. u lekarza N. S., wykonano w dniu 6 grudnia 2018 roku, tomografię komputerową (CT) głowy. Lekarz przeprowadzających badanie komputerowe N. K. (3) powiedziała N. A., że mózg jest wolny od komórek nowotworowych a jedynie stwierdzono obecność, tzw. wodniaków płatów czołowo – ciemieniowych, które – jak poinformowano rodzinę – nie jest niczym groźnym i będzie przeprowadzony zabieg. Z wynikiem badania zapoznani zostali najbliżsi członkowie rodziny a H. A. zaczęto szykować do przeprowadzenia zabiegu.

Dokumentacja medyczna

4-21

45-46

oraz załącznik

Zawiadomienie

1-3

zeznania świadków:

U. A.,

N. A.

J. A.

Opinia biegłego sądowego U. K.

93-97

400v

102-103v

401v–402

38,

40-43

49-52

105-107

259-274

462-471

488-492

Opinia biegłego A. Z. (2)

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

275-286

476-476v

398-400

Wówczas lekarz neurochirurg N. K. (1) zapoznał się z dokumentacją medyczną H. A. i oznajmił, że pacjentka ma rozsiany proces nowotworowy, przerzuty do mózgu i umiera. Podobne stanowisko zajął anestezjolog E. D..

Poinformowany, że tomografia głowy nie wykazała nowotworu, uznał, że przerzuty do mózgu mogą być niewidoczne. Oskarżony stwierdził, że pacjentka umiera i nie będzie przeprowadzony żaden zabieg.

Powyższe stanowisko oskarżonego N. K. (2) znalazło odzwierciedlenie w sporządzonej pisemnej informacji. Nieprzytomnej H. A. nie udzielono pomocy. Kolejnego dnia tj. 7 grudnia 2028 r. stan zdrowia uległ pogorszeniu.

H. A. zmarła w dniu 8 grudnia 2018 roku.

Dokumentacja lekarska wskazywała obrzęk mózgu, jako bezpośrednią przyczynę zgonu.

Wyjściowymi przyczynami był: guz miednicy mniejszej, wtórne przerzuty do kości i płuc.

Pełne wyniki badania histopatologicznego uzyskane 18 grudnia 2018 roku, wykluczyły nowotwór złośliwy. Stwierdzono natomiast N. - nowotwór łagodny.

Pogorszenie stanu zdrowia H. A. wynikało ze stwierdzonego wodniaka mózgu. Doszło do znacznego ucisku półkul mózgu z przewagą strony lewej , co skutkowało przemieszczeniem struktur linii środkowej.

Wyłączną przyczyną zgonu było nieodwracalne uszkodzenie mózgu w przebiegu nieleczonego ucisku z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym (proces krwotoczny i wysiękowy do przestrzeni podtwardówkowej obu półkul mózgu z jego obrzękiem i wklinowaniem), natomiast opisy z sugestią przerzutów czy innych cech rozsiewu były bezpodstawne.

Przyczyna ostateczną zgonu było uszkodzenie ośrodków oddechowo – krążeniowych.

Brak jest jakichkolwiek dowodów przemawiających za innymi przyczynami zaburzeń świadomości, później zmian ogniskowych w końcu zgonu chorej.

Zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w Kaliszu w dniu 1 marca 2019r. złożył syn pokrzywdzonej J. A..

Dokumentacja medyczna

4-21

Materiały z przeprowadzonych konsultacji.

Częściowo zeznania E. D.

45-46

403-405

Opinia biegłych medyków sądowych.

Z. A.,

I. E..

M.P. z uzupełnieniem

Zawiadomienie

134-155

171-173

k. 1- 3

49-50

N. K. (1) urodził się w (...) E. wykształcenie wyższe medyczne. Lekarz o specjalizacji z neurochirurgi. E. stopień naukowy doktora. Po odbytych studiach podyplomowych z prawa medycznego. Autor wielu publikacji międzynarodowych. Wieloletni biegły sądowy w H., Z. i Z.. Obecnie na emeryturze z uposażeniem 1400 zł. Bez majątku. Żonaty. Nie karany.

wyjaśnienia

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

23-24

3. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.

N. K. (1)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Sąd odmówił wiarygodności oskarżonemu z zakresie w którym nie przyznał się do winy. Jego wyjaśnienia, iż pacjentka była w stanie terminalnym, ciężkim stanie klinicznym, które to okoliczności spowodowały podjęcie decyzji o odstąpieniu od przeprowadzenia zabiegu, pozostają w opozycji do stanowiska biegłych sądowych.

Podobnie sąd ocenił przez pryzmat opinii biegłych - jako w zasadniczej części nieprzekonywujące – zeznania świadka E. D., gdyż podstawą jego twierdzeń o rozsianym procesie nowotworowym okazała się fałszywa i podobnie na jej podstawie twierdzenie o planowanym zabiegu, jako niedopuszczalnym ze strony lekarza, gdyż przedłużającym agonie pacjenta. Lekarz ten był jednym z dwóch biorących udział w konsultacji przedoperacyjnej.

Protokół wyjaśnień

k.398-400

Częściowo zeznania E. D.

k.405

4. OCena DOWOdów

5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Dokumentacja medyczna

dokumenty te zostały sporządzone w ramach posiadanych uprawnień przez ich wystawców i na podstawie podjętych czynności i zdarzeń.

zeznania świadków

J. A.,

U. A.,

N. A.

wiarygodność świadków nie może budzić wątpliwości w świetle dokumentacji medycznej a ponadto z perspektywy pisemnych opinii biegłych medyków sądowych, potwierdzających zasadność wątpliwości co do prawidłowości postępowania oskarżonego.

opinie biegłych medyków sądowych

Opinie są pełne i jasne; pomimo zakwestionowana przez oskarżonego, sąd wnioski biegłych uznał za logiczne, jasne i w sposób przekonywujący uzasadnione na podstawie dostępnego materiału dowodowego. Powołany pierwszy zespół biegłych prof. dr hab.n.med. Z. A. (specjalista anestezjologii, intensywnej terapii i medycyny ratunkowej, prof.dr.hab. n. med. I. E.- specjalisty w zakresie ginekologii, położnictwa oraz endokrynologii oraz prof. dr. hab. n. med. U. P. – specjalisty neurochirurgii stwierdzili w opinii z dnia 5 kwietnia 2020 r. że postępowanie oskarżonego było nieprawidłowe i medycznie nieuzasadnione. Nawet przy niewyjaśnionej przyczyny zaburzeń świadomości, należało podjąć zabieg usunięcia wodniaków przymózgowych.

Wnioski powyższe podtrzymali w opinii uzupełniającej z 17.11.2018 r. po zapoznaniu się z uzupełnionym materiałem dowodowym.

Podobnie sąd ocenił opinie zespołu biegłych, specjalisty z zakresu neurochirurgii o neurotraumatologii dr. n. med. U. K. i specjalisty z zakresu onkologii klinicznej, hematologii i chorób wewnętrznych prof. dr. n. med. A. Z. (1). Również ten zespół stwierdził, że pacjentka wymagała pilnej operacji odbarczającej , gdyż jej przypadek był rutynowym przypadkiem ostrej niewydolności (...) z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym na tle patologicznej masy powodującej klinowanie się mózgowia.

6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

Zeznania świadków: Ż. H.,

k.476-476v,

F. E.

k.477.

F. K.

k.424-425.

E. E.

k.429-429v

K. L.

k.430

U. J.

k.111-113

(...) Domagała

k.114-116

U. N.

k.121-123

Oskarżony N. K. (1) nie przyznał się do winy. Z argumentacja oskarżonego w tym tezie o zaawanasowanym procesie nowotworowym, nie sposób się zgodzić. Sąd uznał wyjaśnienia za wiarygodne w zakresie potwierdzającym odmowe przeprowadzenia zabiegu usunięcia wodniaków.

Biegły sądowy – specjalista neurochirurg i neurotraumatolog U. K. wskazywał, że z uwagi na wynik CT, powinno dojść do przeprowadzenia zaplanowanego zabiegu w postaci natychmiastowego zdrenowania kolekcji.

Ponadto z żadnych badań obrazowych, nie opisano jednoznacznie istnienia przerzutów, dlatego dyskusyjne opisy z sugestią przerzutów czy innych cech rozsiewu były bezpodstawne:

-w badaniu płuc nie stwierdzono przerzutów,

-po badaniu elementów kostnych CT opis jest niejednoznaczny a wskazany opis szpiku może wystąpić w zespołach hematologicznych,

- badanie CT mózgu nie uwidoczniło przerzutu.

U chorej stwierdzono łagodny nowotwór a zmiany łagodne nie dają przerzutów. Choroba nowotworowa nie miała żadnego związku ze zgonem a to z uwagi na łagodny charakter guza, brakiem jakichkolwiek przerzutów i skutkującej tym niewydolności kluczowych układów.

Sąd pominął zeznania wskazanego świadka Ż. H., gdyż jego rola podczas zabiegu ograniczała się faktycznie do podpisania protokołu z przeprowadzonego zabiegu na oddziale ginekologicznym.

Nie podejmował wiążących decyzji co do jej przebiegu.

Pominięte zostały również zeznania F. E., E. E., K. L., gdyż świadkowie nie pamiętali szczegółów dotyczących zdarzenia.

Podobnie sąd ocenił zeznania świadka F. K., który z uwagi na ilość wykonywanych zabiegów nie był w stanie odtworzyć szczegółów jego przebiegu.

Nieistotne również był zeznania: U. J., Ż. F. i U. N..

7. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

N. K. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W świetle odtworzonego stanu faktycznego i oceny materiału dowodowego, nie może budzić wątpliwości to, iż oskarżony N. K. (1) jak lekarz na którym ciążył obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, nieumyślnie naraził pokrzywdzoną H. A. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, poprzez konsultacyjne badanie pokrzywdzonej w zakresie kwalifikacji przeprowadzenia zabiegu operacyjnego usunięcia ujawnionych w wyniku przeprowadzonej tomografii komputerowej, tzw. wodniaków w wyniku którego niezgodnie z aktualną wiedzą medyczną zdyskwalifikował ją do przeprowadzenia zabiegu obustronnej trepanopunkcji i założenia obustronnego drenażu grawitacyjnego w znieczuleniu miejscowym, czym działał na jej szkodę, czyli czynu wypełniającego znamiona art. 160 § 2 i 3 k.k.

Według art. 160 § 1 k.k. kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Paragraf 2 tego przepisu, dotyczy sytuacji gdy na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

W sytuacji działania nieumyślnego czynu z § 1 lub 2, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

W judykaturze podkreśla się, że w świetle art. 160 § 2 k.k., lekarz obowiązany jest podjąć wszelkie możliwe czynności diagnostyczno–terapeutyczne, jakie tylko w danej chwili i warunkach są możliwe i jakie wynikają z aktualnego stanu wiedzy medycznej, gdy tylko ich zaniechanie narażałoby człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Innymi słowy, lekarz obowiązany jest bronić ludzkiego życia i zdrowia, gdy tylko są one zagrożone i jego odpowiedzialności nie uchyla sam fakt, że nawet gdyby postępował prawidłowo, to i tak nie dałoby się wykluczyć, ze pacjent by zmarł albo doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Lekarz - gwarant poniesie odpowiedzialność karną z art. 160 § 2 lub § 3 k.k. , gdy swoim zachowaniem zdynamizował bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu u osoby, wobec której występował w roli gwaranta nienastąpienia skutku.

Warunek odpowiedzialności karnej lekarza – gwaranta z art. 160 § 2 i 3 k.k. w postaci obiektywnego przypisania mu skutku będzie spełniony, gdy zostanie ustalone, że pożądane zachowanie, stanowiące realizacje ciążącego na lekarzu obowiązku, zapobiegłoby realnemu narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Skutkiem jest narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a nie dopiero stan, w którym życie albo zdrowie ludzkie jest już zagrożone.

Z tego względu, skoro karalne jest już samo narażenie, toteż odpowiedzialności lekarza – gwarant a zachodzi w sytuacji, gdy zdynamizował swą bezczynnością przebieg i rozwój procesów chorobowych u pacjenta w ten sposób, że zaczęły one bezpośrednio zagrażać jego życiu i zdrowiu. (cyt. Sąd Najwyższy, wyroku z dnia 21 sierpnia 202 12 r., IV KK 42/12).

Przenosząc powyższe rozważania w realia niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że powinnością lekarza specjalisty neurochirurga N. K. (2) było przeprowadzenie zabiegu obustronnej trepanopunkcji i założenie obustronnego drenażu grawitacyjnego w znieczuleniu miejscowym. Biegli w sposób zgodny uznali, że zaniechanie zabiegu było błędem i powodowało skutki w postaci opisanego wyżej narażenia.

Oceny prawnej zaistniałej sytuacji, nie mogą zniweczyć inne okoliczności wskazywane przez oskarżonego, skoro podjęcie nawet właściwych działań przez oskarżonego, mogłoby unicestwić lub zmniejszyć niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia pokrzywdzonej. Natomiast zaniechanie przeprowadzenia zabiegu zostało ocenione przez biegłych, wskazujących na skutki zaniechania w postaci bezpośredniego narażenia pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Oskarżony nie dochował wymaganych w danych okolicznościach ostrożności w sytuacji, gdy obiektywnie mógł przewidzieć narażenie pokrzywdzonej, przy zachowaniu przeciętnej ostrożności, tym bardziej, że jest lekarzem doświadczonym, z bagażem wieloletnich doświadczeń i dorobkiem naukowym.

Jasnym jest również, że zaniechanie przeprowadzenie zabiegu trepanopunkcji, powodowało określone konsekwencje dla funkcjonowania mózgu, na które wskazywali biegli w postaci nieodwracalnego uszkodzenia w przebiegu nieleczonego ucisku z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym (uszkodzenie ośrodków oddechowo – krążeniowych).

Innymi słowy, to nie rozsiany proces nowotworowy spowodował zaistnienie stanu zagrażającego życiu i zdrowiu pokrzywdzonej, ale właśnie zaniechanie spowodowania zabiegu polegającego na opróżnieniu przestrzeni wewnątrzczaszkowej z płynu, który uciskając mózg spowodował zgon. Lekarz odpowiada również za utrzymanie określonego niebezpieczeństwa w czasie gdy zaktualizował się jego obowiązek jako gwaranta podjęcia możliwych działań mających na celu przeciwdziałaniu niebezpieczeństwu.

Według biegłych medyków sądowych, zaniechanie przeprowadzenia zabiegu w dniu 6 grudnia 2018 r. przez N. K. (2) pełniącego stanowisko konsultanta neurochirurga, było nieprawidłowe i medycznie nieuzasadnione. Był to rutynowy przypadek ostrej niewydolności (...) z nadciśnienia wewnątrzczaszkowego na tle patologicznej masy powodującej klinowanie się mózgowia. Koniecznym było jak najszybsze przystąpienie do obustronnej trepanopunkcji, założenie obustronnego drenażu grawitacyjnego w znieczuleniu miejscowym. Powyższy zabieg nie powodowałby dodatkowych powikłań czy ryzyka, które mogłyby wystąpić przy znieczuleniu ogólnym. Podjęta decyzja oskarżonego skutkowała narażeniem H. A. na utratę życia lub zdrowia.

Reasumując, pomimo sugestii i niepewnych informacjach o być może obecnych tu i ówdzie przerzutach chora i tak wymagała pilnej operacji ratunkowej, drenażu kolekcji podtwardówkowych z odbarczeniem mózgu a brak tej decyzji błędem. Nawet gdyby sugerować się istnieniem przerzutów – choć nieudowodnionych jednoznacznie - to z całą pewnością nie było żadnych danych, że proces nowotworowy zniszczył podstawowe funkcje w ciągu 48 – godzin.

Jak uznali biegli, takie stany kliniczne nie są znane w medycynie biorąc pod uwagę obraz kliniczny chorej przed operacją ginekologiczną i w pierwszej dobie po operacji.

Oskarżony – neurochirurg nie musiał się zgodzić z dyskwalifikacją anestezjologa, gdyż to operator ostatecznie decyduje o zabiegu i możliwe było wykonanie trepanacji nawet w znieczuleniu miejscowym.

Opisy sugerujące przerzuty czy innych cech rozsiewu były bezpodstawne a wyłączną przyczyna zgonu było nieodwracalne uszkodzenie mózgu w przebiegu nieleczonego ucisku z nadciśnieniem wewnątrzczaszkowym (proces krwotoczny i wysiękowy do przestrzeni podtwardówkowej obu półkul mózgu z jego obrzękiem i wklinowaniem).

W oparciu o art. 9 § 2 k.k. nieumyślne narażenie na niebezpieczeństwo można przypisać sprawcy, gdy nie mając zamiaru narażenia człowieka, naraża go jednak w wyniku niezachowania wymaganych w danych okolicznościach ostrożności, w sytuacji, w której narażenie człowieka na utratę życia lub ciężki uszczerbek na zdrowiu przewidywał lub mógł przewidzieć (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2000 r. ,V KKN 318/99). Oskarżony mógł w sprawie przewidzieć narażenie pokrzywdzonej. Poprzez brak działania naruszył określone reguły postępowania w wyniki tego powstało istotne niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W sytuacji wykonania pożądanego zabiegu mógł zapobiec narażeniu. W realiach niniejszej sprawy miał możliwość podjęcia właściwego zachowania, jednak na skutek nieumyślnego naruszenia zasad ostrożności, spowodował pozostające w związku przyczynowo - skutkowym, stan narażenia pokrzywdzonej. Podjęcie działania alternatywnego spowodowałoby uchylenie powstania i zwiększenia stopnia narażenia na niebezpieczeństwo.

☐3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

8. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

pkt 1

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie bezprawnego i karalnego zachowania miał możliwość podjęcia decyzji zgodnej z prawem.

Wymierzona grzywna 150 stawek po 200 złotych każda spełnia cele kary określone w art. 53 k.k. w tym także znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze.

Ponadto nie przekracza stopnia winy. Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował dotychczasową niekaralność w momencie wyrokowania.

Wymierzenie kary pozbawienia wolności nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłoby niewspółmiernym rozstrzygnięciem w relacji do popełnionego przestępstwa, gdyż jest ono czynem nieumyślnym Niecelowym byłoby również orzeczenie kary ograniczenia wolności, gdyż oskarżony jest już obecnie emerytem. Przy wymiarze stawki dziennej grzywny sąd uwzględnił sytuację majątkową, rodzinną osobistą oskarżonego a przed wszystkim możliwości zarobkowe i ustalił ją na poziomie 200 złotych.

pkt 2

Na podstawie art. 46 § 2 k.k. sad zasądził kwotę 10 000 złotych tytułem nawiązki na rzecz pokrzywdzonego J. A.

9. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

10. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

W kosztach sądowych orzeczono w trybie art.626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. zasądzając je od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa. Na koszty te złożyła się opłata od wymierzonej kary, ryczałt za doręczenia, opłata za informacje z (...) i należności biegłych.

11. Podpis