Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 1
Sygnatura akt
Sygn. akt II K 393/26
L. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
1. USTALENIE FAKTÓW
1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.
L. E.
Czyn z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. polegający na tym, że oskarżona w dniu 26 sierpnia 2025 roku, w miejscowości R., woj. (...), znieważyła i naruszyła nietykalność cielesną pracownicy (...) (...) w H. w osobie H. H., podczas i w związku z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych, w ten sposób że podczas interwencji kierowała pod jej adresem słowa powszechnie uznane za obelżywe i wulgarne oraz szarpała ją za ręce i odzież, wskutek czego w/w doznała powierzchownego urazu łokcia lewego z licznymi zadrapaniami, które to naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni, przy czym pokrzywdzona H. H. wykonując czynności w ramach swoich obowiązków, korzystała z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
1. Pokrzywdzona H. H. pracuje w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w H..
W dniu 26 sierpnia 2025 roku jako asystent rodziny odbywała wizytę w środowisku domowym u państwa A. i L. E. w R..
Pokrzywdzona zauważyła, że A. E. jest pod wpływem alkoholu. Mężczyzna jest natomiast jedynym opiekunem prawnym córki V., gdyż L. E. została pozbawiona władzy rodzicielskiej. Z tego względu asystentka rodziny powiadomiła (...) w E. oraz zadzwoniła do kuzynki dziecka V. K. z prośbą, aby wzięła (...) po opiekę.
Na miejsce zdarzenia przyjechali funkcjonariusze policji oraz V. K.. Dzielnicowy Z. Z. przebadał A. E. pod kątem stanu trzeźwości z wynikiem pozytywnym.
W trakcie czynności policjantów z drugiego pokoju wyszła oskarżona L. E., która zaczęła się awanturować najpierw z mężem, a potem z funkcjonariuszką (...)w E. i H. H..
Policjanci ze A. E. wyszli przed dom. Pokrzywdzona H. H. wraz z V. K. zostały natomiast w mieszkaniu, aby spakować małoletnie dziecko. Wówczas oskarżona zaczęła ubliżać H. H. słowami wulgarnymi i wyganiać z mieszkania, a gdy ta siedziała na podłodze, zaczęła ją szarpać za ręce i ubranie, żeby wyszła. W korytarzu nadal ją ciągnęła i wbijała paznokcie w jej rękę. Po wyjściu z domu oskarżona L. E. uspokoiła się po słownej reakcji policjantów.
zeznania świadka H. H.
k. 1 – 2
k. 80 - 81
zeznania świadka Z. Z.
k. 10 - 11
zeznania świadka V. K.
k. 18 – 19
zeznania świadka A. E.
k. 22 - 23
wyjaśnienia oskarżonej
k. 33 – 34
k. 80
2. Pokrzywdzona H. H. jeszcze w dniu zdarzenia zgłosiła się do Szpitala (...) w E..
Na skutek naruszenia nietykalność przez oskarżoną doznała powierzchownego urazu łokcia lewego z zadrapaniami, a obrażenia te naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni.
karta informacyjna ze szpitala
k. 7
opinia biegłego
k. 15
zeznania świadka H. H.
k. 1 – 2
k. 80 - 81
3. L. E. nie jest chora psychicznie ani upośledzona umysłowo. Cierpi na inne zakłócenia czynności psychicznych pod postacią organicznych zaburzeń osobowości.
W czasie zarzucanego jej czynu jej zdolność do rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem były zachowane, a jej poczytalność w toku postępowania nie budziła wątpliwości.
opinia biegłych psychiatrów
k. 54 - 55
4. Oskarżona L. E. nie była w przeszłości karana.
karta karna
k. 39
5. Oskarżona L. E. w wyjaśnieniach przyznała się do popełnienia zarzucanego jej przestępstwa, przepraszając za swoje zachowanie.
wyjaśnienia oskarżonej
k. 33 – 34
k. 80
1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.
L. E.
Czyn z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. polegający na tym, że oskarżona w dniu 26 sierpnia 2025 roku, w miejscowości R., woj. (...), znieważyła i naruszyła nietykalność cielesną pracownicy (...) w H. w osobie H. H., podczas i w związku z wykonywaniem przez nią obowiązków służbowych, w ten sposób że podczas interwencji kierowała pod jej adresem słowa powszechnie uznane za obelżywe i wulgarne oraz szarpała ją za ręce i odzież, wskutek czego w/w doznała powierzchownego urazu łokcia lewego z licznymi zadrapaniami, które to naruszyły czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni, przy czym pokrzywdzona H. H. wykonując czynności w ramach swoich obowiązków, korzystała z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
n/d
n/d
n/d
2. OCena DOWOdów
2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
A. o powodach uznania dowodu
1.1.1.2.
karta informacyjna ze szpitala
Niekwestionowany dokument, spójny z opinią biegłego.
1.1.1.2.
opinia biegłego
Pełna, jasna, sporządzona przez podmiot dysponujący fachową wiedzą, w konsekwencji stanowiła wiarygodne źródło dowodowe – potwierdziła jednocześnie, iż rozpoznane obrażenia mogły powstać na skutek mechanizmu oraz okoliczności opisywanych przez pokrzywdzoną.
1.1.1.3.
opinia biegłych psychiatrów
Pełna, jasna, sporządzona przez podmiot dysponujący fachową wiedzą, zgodnie wymogami proceduralnymi – przez dwóch biegłych psychiatrów; w konsekwencji stanowiła wiarygodne źródło dowodowe.
1.1.1.4.
karta karna
Niekwestionowany dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot w ramach jego kompetencji, potwierdzający uprzednią niekaralność oskarżonej.
1.1.1.1.
1.1.1.2.
zeznania świadka H. H.
Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne w całości, albowiem były logiczne, spójne i konsekwentne, a nadto znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w szczególności w zeznaniach Z. Z. i V. K.. Opisywane przez w/w obrażenia są spójna z kartą informacyjną oraz opinią biegłego.
1.1.1.1.
zeznania świadka Z. Z.
Wiarygodne, przekonujące, zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Świadek w sposób rzeczowy i bezstronny przedstawił okoliczności zdarzenia, które sam zaobserwował. Jednocześnie wyraźnie oddzielił okoliczności, których nie był bezpośrednim świadkiem. Nie widział on samego faktu naruszenia przez oskarżoną nietykalności cielesnej asystentki rodziny, jednak potwierdził, że pokrzywdzona po wyjściu z domu państwa E. pokazywała podrapane przedramię i opowiadała, że oskarżona szarpała ją i jej ubliżała.
1.1.1.1.
zeznania świadka V. K.
Wiarygodne, przekonujące, zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Co istotne, V. K. była bezpośrednim świadkiem naruszenia przez oskarżoną nietykalności cielesnej H. H.. Słyszała również jak L. E. ubliża jej słowami wulgarnymi. Jednocześnie świadek wypowiadała się na temat okoliczności, co do których wiedzy nie posiadała, wskazując chociażby, że nie widziała obrażeń pokrzywdzonej.
1.1.1.1.
zeznania świadka A. E.
Sąd uznał zeznania A. E. za wiarygodne w zakresie, w jakim ten opisywał znane mu okoliczności wizyty domowej asystentki rodziny, albowiem jego relacja jawiła się jako spójna. Depozycje świadka miały jednak ograniczone znaczenie dla ustalenia przebiegu samego inkryminowanego zdarzenia, gdyż świadek nie był już obecny w domu podczas naruszenia nietykalności i znieważenia H. H.. Świadek wskazywał natomiast, że (...) żona bywa nadpobudliwa, wybuchowa i agresywna.
1.1.1.1.
1.1.1.5.
wyjaśnienia oskarżonej
Przekonujące, niebudzące wątpliwości, zbieżne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Oskarżona w swoich wyjaśnieniach przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, wyrażając skruchę i przepraszając za swoje zachowanie.
2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
n/d
n/d
n/d
3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
3.1. ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
1.
L. E.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
Swoim zachowaniem z dnia 26 sierpnia 2025 roku oskarżona L. E. wyczerpała wszelkie znamiona przestępstwa z art. 222 § 1 k.k., zgodnie z którym odpowiedzialności karnej podlega ten, kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych.
Czynność sprawczą w przypadku przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej stanowi uderzenie człowieka bądź „naruszenie jego nietykalności cielesnej w inny sposób”, szeroko rozumiane zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie. Za naruszenie nietykalności cielesnej uznaje się bowiem każde bezprawne dotknięcie innej osoby czy inny krzywdzący kontakt, zainicjowany wbrew woli osoby pokrzywdzonej. Dla spełnienia znamion przestępstwa wymaga się jedynie fizycznego kontaktu z jego ofiarą. Naruszeniem nietykalności cielesnej może być zatem np. popchnięcie, szarpnięcie za ubranie czy nawet oplucie.
L. E. w chwili zdarzenia szarpała za ręce i odzież oraz podrapała przedramię pokrzywdzonej H. H., która w miejscu zamieszkania oskarżonej wykonywała obowiązki służbowe jako pracownica (...) w H., a dokładniej asystent rodziny. Pokrzywdzona, zgodnie z treścią art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 09 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, wykonując czynności w ramach swoich obowiązków, korzystała więc z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych
Pokrzywdzona H. H. na skutek naruszenia nietykalności cielesnej przez sprawczynię doznała powierzchownego urazu łokcia lewego z zadrapaniami, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k.
Działanie oskarżonej wyczerpało również znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 k.k., zgodnie z którym odpowiedzialności karnej podlega ten, kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. L. E., wyganiając asystentkę rodziny H. H. z domu ubliżała jej bowiem słowami wulgarnymi, powszechnie uważanymi za obelżywe.
Mając powyższe na uwadze, sąd stwierdził, że oskarżona L. E. dopuściła się popełnienia czynu zabronionego kwalifikowanego z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
3.2. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
3.3. ☒Warunkowe umorzenie postępowania
1.
L. E.
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
Stopień winy oskarżonej oraz społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu nie są znaczne. L. E. działała wprawdzie umyślnie i naruszyła nietykalność cielesną pokrzywdzonej, jednak jej zachowanie miało charakter incydentalny i ograniczony w czasie, a doznane przez H. H. obrażenia były powierzchowne i naruszyły czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Na korzyść oskarżonej przemawiają również jej dotychczasowa niekaralność, przyznanie się do popełnienia zarzucanego czynu i przeprosiny. W przekonaniu sądu właściwości i warunki osobiste oskarżonej oraz jej dotychczasowy sposób życia uzasadniają pozytywną prognozę kryminologiczną i pozwalają przyjąć, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie ona przestrzegała porządku prawnego.
3.4. ☐Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
3.5. ☐Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
L. E.
1.
1.
Sąd na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 67 § 3 k.k. prowadzone wobec oskarżonej postępowanie warunkowo umorzył na okres 1 roku próby od uprawomocnienia się orzeczenia.
Sąd ustalił okres próby na 1 rok, uznając, że jest on wystarczający dla zweryfikowania pozytywnej prognozy kryminologicznej stawianej oskarżonej, a jednocześnie adekwatny do charakteru i okoliczności popełnionego czynu. Sąd miał przy tym na uwadze w szczególności dotychczasową niekaralność L. E. i postawę prezentowaną przez nią w toku postępowanie: przyznanie się do winy i przeprosiny wskazujące na wyrażaną skruchę.
L. E.
2.
1.
Sąd na podstawie art. 67 § 3 k.k. zasądził od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej H. H. kwotę 500 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, płatną w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia.
Orzekając wobec oskarżonej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonej kwoty 500 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, sąd miał na uwadze charakter i rozmiar doznanych przez pokrzywdzoną obrażeń, a także związane z naruszeniem jej nietykalności cielesnej dolegliwości. Kwota ta jest adekwatna do rozmiaru wyrządzonej krzywdy, a jednocześnie uwzględnia sytuację majątkową L. E., która osiąga stosunkowo niewielki dochód z renty socjalnej i ma na utrzymaniu dziecko. Dwumiesięczny termin zapłaty uwzględnia zatem sytuację rodzinną, zdrowotną i majątkową oskarżonej.
5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
n/d
n/d
n/d
n/d
7.6. inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
n/d
7. KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
3.
Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonej r. pr. X. K. kwotę 1697,40 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu.
Wysokość kosztów obrony – z uwzględnieniem podatku VAT - została ustalona w oparciu o § 17 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
4.
Z uwagi na obecną sytuację majątkową, rodzinną i zdrowotną oskarżonej (utrzymuje się z renty socjalnej, ma na utrzymaniu małoletnią córkę), sąd uznał iż obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w sprawie byłby dla niej zbyt uciążliwy. W konsekwencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., zwolnił oskarżoną od ich poniesienia, w całości przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.
6. 1Podpis