Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 1 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady współpracy podmiotu publicznego i partnera prywatnego w ramach
partnerstwa publiczno-prywatnego oraz organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego
uregulowanych w ustawie.
2.
Partnerstwo publiczno-prywatne polega na wspólnej realizacji przedsięwzięcia opartej
na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym.
”
;
2)
w art. 2 w pkt 1 w lit. b wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
inną, niż określona w lit. a, osobę prawną, utworzoną w szczególnym celu zaspokajania
potrzeb o charakterze powszechnym niemających charakteru przemysłowego ani handlowego,
niedziałającą w zwykłych warunkach rynkowych, której celem nie jest wypracowanie zysku
oraz nieponoszącą strat wynikających z prowadzenia działalności, jeżeli podmioty,
o których mowa w tym przepisie oraz w lit. a, pojedynczo lub wspólnie, bezpośrednio
lub pośrednio przez inny podmiot:
”
;
3)
uchyla się art. 3;
4)
po rozdziale 1 dodaje się rozdział 1a w brzmieniu:
„
Rozdział 1a
Ocena efektywności realizacji przedsięwzięcia
Art. 3a.
1.
Przed wszczęciem postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego podmiot publiczny
sporządza ocenę efektywności realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego
w porównaniu do efektywności jego realizacji w inny sposób, w szczególności przy wykorzystaniu
wyłącznie środków publicznych.
2.
Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1, podmiot publiczny uwzględnia w szczególności
zakładany podział zadań i ryzyk pomiędzy podmiot publiczny i partnera prywatnego,
szacowane koszty cyklu życia przedsięwzięcia i czas niezbędny do jego realizacji oraz
wysokość opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są planowane, oraz
warunki ich zmiany.
Art. 3b.
1.
Podmiot publiczny może wystąpić do ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego
z wnioskiem o opinię na temat zasadności realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa
publiczno-prywatnego.
2.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ocenę, o której mowa w art. 3a ust.
1.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego opiniuje przedłożoną dokumentację
w zakresie poprawności i kompletności przeprowadzonych analiz poprzedzających realizację
przedsięwzięcia, przyjętego modelu prawno-organizacyjnego, mechanizmów wynagradzania
partnera prywatnego, w tym wysokości opłat pobieranych od użytkowników, jeżeli takie
opłaty są planowane, oraz warunków ich zmiany, oraz proponowanego podziału ryzyk w
przedsięwzięciu w terminie 60 dni od dnia otrzymania kompletnego wniosku, o którym
mowa w ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, wyznaczając odpowiedni termin,
zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie, wyjaśnienie lub uzupełnienie wniosku,
o którym mowa w ust. 1.
5.
Opinii, o której mowa w ust. 1, nie ujawnia się osobom trzecim do chwili zawarcia
umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi
lub umowy w sprawie zamówienia publicznego albo zakończenia postępowania w inny sposób
w zakresie inwestycji, będącej przedmiotem tej opinii. W przypadku gdy mimo wydania
opinii, o której mowa w ust. 1, nie wszczęto postępowania w sprawie wyboru partnera
prywatnego, opinia może zostać ujawniona nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia
jej wydania.
6.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego nie ujawnia informacji pozyskanych
w związku z wydaniem opinii, o której mowa w ust. 1, jeżeli groziłoby to ujawnieniem
tajemnicy przedsiębiorstwa, jak również innych tajemnic ustawowo chronionych.
”
;
5)
w art. 4:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje się
przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , w zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie. 2. Jeżeli umowa o partnerstwie
publiczno-prywatnym ma spełniać warunki określone w art. 3 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane
lub usługi , do wyboru partnera prywatnego i umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym stosuje
się przepisy tej ustawy albo ustawy, o której mowa w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym
w niniejszej ustawie. W przypadku zastosowania do wyboru partnera prywatnego ustawy,
o której mowa w ust. 1, zastosowanie mają przepisy art. 6 oraz art. 45 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty
budowlane lub usługi.
”
,
b)
w ust. 3 wyrazy „partnera publicznego” zastępuje się wyrazami „podmiot publiczny”;
6)
w art. 5 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
W ogłoszeniu wszczynającym postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego zamieszcza
się informację, że postępowanie ma na celu zawarcie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym.
”
;
7)
w art. 6:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Najkorzystniejszą jest oferta, która przedstawia najkorzystniejszy bilans wynagrodzenia
partnera prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, lub kosztu
przedsięwzięcia ponoszonego przez podmiot publiczny i innych kryteriów odnoszących
się do przedsięwzięcia.
”
,
b)
uchyla się ust. 2,
c)
w ust. 3:
-
-we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyraz „również”,
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
podział dochodów pochodzących z przedsięwzięcia pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym, w tym dochodów w postaci udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a;”, -
-w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu:„
5)
podział zadań i ryzyk związanych z przedsięwzięciem pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym;6)
terminy i wysokość przewidywanych płatności lub innych świadczeń podmiotu publicznego, jeżeli są one planowane.”;
8)
w art. 7:
a)
w ust. 2 wyrazy „partnerstwa publiczno-prywatnego” zastępuje się wyrazem „przedsięwzięcia”,
b)
w ust. 3 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Do odpowiedzialności za wykonanie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym i zabezpieczenia
należytego wykonania umowy przepisów art. 141, art. 150 i art. 151 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych nie stosuje się.
”
,
d)
dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Jeżeli jest planowane pobieranie opłat od użytkowników przedsięwzięcia przez partnera
prywatnego, umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa maksymalną wysokość tych
opłat oraz warunki ich zmiany.
6.
Po zawarciu umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym maksymalna wysokość opłat, o
których mowa w ust. 5, może być zmieniona wyłącznie w formie aneksu do umowy, chyba
że wysokość opłat i warunki ich zmiany są regulowane w innych przepisach.
”
;
9)
po art. 7 dodaje się art. 7a i art. 7b w brzmieniu:
„
Art. 7a.
1.
Podmiot publiczny może wyrazić zgodę na zawarcie i wykonanie umowy o partnerstwie
publiczno-prywatnym z zawiązaną po wyborze najkorzystniejszej oferty w celu realizacji
przedsięwzięcia jednoosobową spółką partnera prywatnego albo spółką kapitałową, której
jedynymi wspólnikami są partnerzy prywatni. Przepisy ustawy oraz przepisy odrębne
dotyczące partnera prywatnego, z wyjątkiem ust. 4 i art. 7b ust. 3 ustawy oraz art. 7782 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego , z chwilą zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, stosuje się do spółki,
o której mowa w zdaniu pierwszym.
2.
Warunki zgody podmiot publiczny określa w pierwszym dokumencie, który udostępnia w
postępowaniu o zawarcie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w szczególności
w opisie potrzeb i wymagań zamawiającego, specyfikacji istotnych warunków zamówienia,
dokumentach koncesji albo innej dokumentacji postępowania w sprawie wyboru partnera
prywatnego.
3.
Jeżeli podmiot publiczny nie wyraża zgody, o której mowa w ust. 1, zamieszcza stosowną
informację w ogłoszeniu wszczynającym postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, partner prywatny odpowiada solidarnie ze spółką,
o której mowa w tym przepisie, za szkodę wyrządzoną podmiotowi publicznemu w skutek
nieudostępnienia spółce zasobów, które wskazał w ofercie, chyba że za nieudostępnienie
tych zasobów nie ponosi winy.
5.
Jeżeli partner prywatny, w toku postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego,
polegał na zdolnościach technicznych lub zawodowych lub sytuacji finansowej lub ekonomicznej
innych podmiotów, podmioty te odpowiadają za szkodę wyrządzoną podmiotowi publicznemu
przez nieudostępnienie tych zasobów spółce, o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych
w art. 22a ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych albo art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane
lub usługi.
Art. 7b.
1.
Przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczących odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie należne podwykonawcy nie
stosuje się do podmiotu publicznego, jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym
tak stanowi. W przypadku gdy podmiot publiczny jest inwestorem, a nie stosuje się
do niego przepisów, o których mowa w zdaniu pierwszym, partner prywatny informuje
o tym podwykonawcę przed zawarciem z nim umowy.
2.
Jeżeli umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym wyłącza odpowiedzialność podmiotu
publicznego za wynagrodzenie należne podwykonawcy, gdy według zasad ogólnych podmiot
publiczny ponosiłby taką odpowiedzialność, za wynagrodzenie należne podwykonawcy,
jak inwestor, odpowiada:
1)
spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, albo
2)
partner prywatny, jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane przez partnera prywatnego
albo spółkę, o której mowa w art. 7a ust. 1.
3.
Jeżeli egzekucja wynagrodzenia należnego podwykonawcy przeciwko spółce, o której mowa
w art. 7a ust. 1, okaże się bezskuteczna, podwykonawca może prowadzić egzekucję z
majątku partnera prywatnego. Podwykonawca może wnieść powództwo przeciwko partnerowi
prywatnemu, zanim egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.
”
;
10)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
1.
Podmiot publiczny ma prawo do bieżącej kontroli realizacji przedsięwzięcia przez partnera
prywatnego oraz do kontroli składnika majątkowego wykorzystywanego przez partnera
prywatnego do realizacji przedsięwzięcia. Zasady i szczegółowy tryb przeprowadzania
kontroli określa umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.
2.
W przypadku gdy prowadzona kontrola wykaże, iż składnik majątkowy wykorzystywany przez
partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia znajduje się w stanie technicznym
wskazującym na jego nieprawidłowe wykorzystywanie, podmiot publiczny wzywa partnera
prywatnego do podjęcia odpowiednich działań, w szczególności do poczynienia nakładów
mających na celu doprowadzenie składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym określa skutki niepodjęcia działań mających
na celu doprowadzenie składnika majątkowego do właściwego stanu technicznego.
3.
Partner prywatny ma obowiązek bieżącego raportowania podmiotowi publicznemu o stanie
realizacji przedsięwzięcia i stanie technicznym składnika majątkowego wykorzystywanego
przez partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia. Zasady, szczegółowy tryb
oraz częstotliwość raportowania określa umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym.
”
;
11)
w art. 9 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Jeżeli składnik majątkowy podmiotu publicznego stanowił wkład niepieniężny do spółki,
o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, jego przekazania w razie wykorzystania niezgodnie
z przeznaczeniem dokonuje się na zasadach określonych w umowie spółki albo statucie
spółki.
”
;
12)
po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
„
Art. 10a.
1.
Podmiot publiczny może zawrzeć umowę z osobą trzecią finansującą przedsięwzięcie w
całości lub w części, na mocy której, w przypadku poważnego zagrożenia realizacji
przedsięwzięcia, będzie mógł przenieść na tę osobę trzecią całość lub część obowiązków
partnera prywatnego, wraz ze związanymi z nimi prawami.
2.
Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, może powierzyć realizację przedsięwzięcia innemu
podmiotowi lub podmiotom tylko za zgodą podmiotu publicznego.
3.
Ogłoszenie o zamówieniu, specyfikacja istotnych warunków zamówienia, dokumenty koncesji
lub inna dokumentacja postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego zawiera warunki
stosowania ust. 1 i 2. Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może uszczegóławiać
te warunki.
4.
Postanowienia umów zawartych z osobą trzecią finansującą przedsięwzięcie w całości
lub części, przez podmiot publiczny, partnera prywatnego lub spółkę, o której mowa
w art. 14 ust. 1 albo 1a, sprzeczne z umową o partnerstwie publiczno-prywatnym są
nieważne.
”
;
13)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Po zakończeniu czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner prywatny
lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, przekazuje podmiotowi publicznemu
składnik majątkowy, który był wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia, chyba
że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym stanowi inaczej lub podmiot publiczny
postanowi o pozostawieniu składnika majątkowego w majątku spółki.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, przekazuje składnik
majątkowy podmiotowi publicznemu w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem jego zużycia
wskutek prawidłowego używania, chyba że umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym stanowi
inaczej. Przepisy art. 9 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
”
,
c)
w ust. 3 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”;
14)
w art. 12 w ust. 1 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”;
15)
uchyla się art. 13;
16)
w art. 14:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania
podmiot publiczny i partner prywatny zawiążą spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością
albo spółkę akcyjną.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Umowa o partnerstwie publiczno-prywatnym może przewidywać, że w celu jej wykonania
partner prywatny nabędzie udziały albo akcje spółki z udziałem podmiotu publicznego.
Nabycie może nastąpić w drodze objęcia udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym
albo akcji.
”
,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Przepis art. 7a ust. 5 stosuje się do odpowiedzialności innych podmiotów, o których
mowa w tym przepisie, za szkody wyrządzone podmiotowi publicznemu wskutek nieudostępnienia
zasobów spółce, o której mowa w ust. 1 albo 1a.
”
;
17)
po art. 14 dodaje się art. 14a i art. 14b w brzmieniu:
„
Art. 14a.
1.
Spółkę, o której mowa w art. 14 ust. 1, zawiązuje się na czas oznaczony, niezbędny
do wykonania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz zakończenia jej spraw.
2.
Czas trwania spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1, może być przedłużony na czas
nieoznaczony, jeżeli partner prywatny przed upływem terminu, o którym mowa w ust.
1, zbył udziały w tej spółce albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu publicznego albo
zostały one umorzone.
Art. 14b.
1.
W przypadku spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, najpóźniej w terminie
roku od dnia zakończenia czasu trwania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, partner
prywatny zbywa udziały w tej spółce albo akcje tej spółki na rzecz podmiotu publicznego
albo podlegają one umorzeniu. Przepisu art. 361 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych nie stosuje się.
2.
Statut albo umowa spółki stanowią, że w razie bezskutecznego upływu terminu, o którym
mowa w ust. 1, udziały albo akcje partnera prywatnego, z wyjątkiem udziałów albo akcji
należących do jednostek sektora finansów publicznych i spółek zależnych od podmiotu
publicznego, podlegają umorzeniu w trybie określonym, odpowiednio, w art. 199 § 4
albo art. 359 § 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych.
3.
Zbycie albo umorzenie udziałów albo akcji, o których mowa w ust. 1 i 2, może być nieodpłatne,
jeżeli statut albo umowa spółki tak stanowią.
”
;
18)
art. 15 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15.
Zgody wszystkich wspólników albo akcjonariuszy spółki, o której mowa w art. 14 ust.
1 oraz 1a, wymaga:
1)
zbycie lub obciążenie:
a)
nieruchomości,
b)
przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
2)
zawiązanie innej spółki; 3) objęcie albo nabycie udziałów lub akcji innej spółki.
”
;
19)
w art. 16:
a)
w ust. 1 po wyrazie „spółce” dodaje się wyrazy „, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a”,
b)
w ust. 2 wyraz „dwóch” zastępuje się wyrazem „trzech”;
20)
po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:
„
Rozdział 4a
Organ właściwy w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego
Art. 16a.
1.
Organem właściwym w sprawach partnerstwa publiczno-prywatnego w zakresie uregulowanym
w ustawie jest minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.
2.
Do zadań ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego należy w szczególności:
1)
wydawanie opinii, o których mowa w art. 3b ust. 1;
2)
wydawanie opinii, o których mowa w art. 133b ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
3)
upowszechnianie i promowanie dobrych praktyk z zakresu partnerstwa publiczno-prywatnego,
w szczególności dotyczących projektów hybrydowych, o których mowa w art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie
polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ;
4)
przygotowywanie i upowszechnianie przykładowych wzorów umów o partnerstwie publiczno-prywatnym,
wytycznych oraz innych dokumentów stosowanych przy planowaniu i realizacji partnerstwa
publiczno-prywatnego;
5)
prowadzenie bazy partnerstw publiczno-prywatnych;
6)
wsparcie merytoryczne podmiotów publicznych realizujących przedsięwzięcia;
7)
dokonywanie analiz i ocen funkcjonowania partnerstwa publiczno-prywatnego, w tym stanu
i perspektyw finansowego zaangażowania sektora prywatnego.
Art. 16b.
1.
Podmiot publiczny obowiązany jest przekazać ministrowi właściwemu do spraw rozwoju
regionalnego informacje dotyczące partnerstwa publiczno-prywatnego, w szczególności
informacje dotyczące:
1)
wszczęcia postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego;
2)
zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w tym:
a)
nazwy przedsięwzięcia,
b)
trybu wyboru partnera prywatnego,
c)
daty podpisania umowy i okresu jej obowiązywania,
d)
daty rozpoczęcia, zawieszenia i zakończenia realizacji przedsięwzięcia,
e)
wartości inwestycji, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, rozumianej jako
nakłady inwestycyjne, które mają być poniesione na realizację przedsięwzięcia,
f)
wartości usług, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, które mają być świadczone
w ramach przedsięwzięcia,
g)
wartości umowy, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług, rozumianej jako suma
przewidywanych wydatków koniecznych do poniesienia przy realizacji przedsięwzięcia,
h)
zastosowanych mechanizmów wynagradzania partnera prywatnego, w tym wysokości opłat
pobieranych od użytkowników, jeżeli takie opłaty są planowane, oraz warunków ich zmiany,
i)
zawarcia umów, o których mowa w art. 10a;
3)
zmiany umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, powodującej zmianę danych, o których
mowa w pkt 2;
4)
zawiązania i wpisu do rejestru przedsiębiorców spółki, o której mowa w art. 7a ust.
1 albo art. 14 ust. 1 albo 1a, jej przedłużenia w trybie art. 14a ust. 2, a także
jej rozwiązania.
2.
Podmiot publiczny przekazuje informacje, o których mowa w ust. 1, ministrowi właściwemu
do spraw rozwoju regionalnego w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zdarzenia, którego
dotyczą te informacje.
3.
W przypadku zmiany wartości umowy, która nie wynika ze zmiany zakresu świadczeń partnera
prywatnego albo spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a, informacje, o których
mowa w ust. 1, mogą być przekazywane zbiorczo nie później niż trzy miesiące po zakończeniu
roku obrotowego.
4.
Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju
regionalnego sporządza i publikuje informacje w bazie partnerstw publiczno-prywatnych,
udostępnianej na stronie internetowej prowadzonej przez urząd obsługujący tego ministra.
Art. 16c.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu realizacji zadań określonych
w niniejszym rozdziale, może, w każdym czasie, zwrócić się do podmiotu publicznego
z żądaniem udzielenia informacji dotyczących wykonywania umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym,
a podmiot publiczny jest obowiązany niezwłocznie takich informacji udzielić. Jeżeli
udzielenie informacji nie jest możliwe w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania,
podmiot publiczny zawiadamia o tym ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego,
podając przyczynę nieudzielenia informacji i wskazując dodatkowy termin ich udzielenia.
”
;
21)
w art. 18 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„
5.
Zgoda, o której mowa w ust. 1, nie stanowi zabezpieczenia finansowania przedsięwzięcia
z budżetu państwa.
6.
Podmiot publiczny może unieważnić postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego,
jeżeli minister właściwy do spraw finansów publicznych odmówi udzielenia zgody, o
której mowa w ust. 1, a możliwość unieważnienia postępowania na tej podstawie została
przewidziana w ogłoszeniu o zamówieniu, dokumentach koncesji lub innej dokumentacji
postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 7781dodaje się art. 7782 w brzmieniu:
„
Art. 7782.
Tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko spółce, o której mowa w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , obejmującemu obowiązek zapłaty wynagrodzenia należnego podwykonawcy, sąd nadaje
klauzulę wykonalności przeciwko partnerowi prywatnemu, jeżeli egzekucja przeciwko
spółce okaże się bezskuteczna, jak również wtedy, gdy jest oczywiste, że egzekucja
ta będzie bezskuteczna.
”
;
2)
w art. 781 w § 1 i 12, w art. 783 w § 32 i 4 oraz w art. 795 w § 21po wyrazach „art. 7781” dodaje się wyrazy „, art. 7782”.
Art. 3.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 13 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych:
a)
w strefie płatnego parkowania,
b)
w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania;
”
;
2)
w art. 13b:
a)
w ust. 1 wyrazy „art. 13 ust. 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a”,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, pobiera się za postój pojazdów
samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu,
w określone dni lub codziennie, w określonych godzinach lub całodobowo.
”
,
c)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„
2a.
Śródmiejską strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach zgrupowania intensywnej
zabudowy funkcjonalnego śródmieścia, które stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy
w mieście o liczbie ludności powyżej 100 000 mieszkańców, jeżeli spełnione są warunki,
o których mowa w ust. 2, a ustanowienie strefy płatnego parkowania może nie być wystarczające
do realizacji lokalnej polityki transportowej lub polityki ochrony środowiska.
2b.
Ustalenie śródmiejskiej strefy płatnego parkowania, w tym ustalenie wysokości opłaty,
o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, wymaga uprzedniego przeprowadzenia przez
wójta (burmistrza, prezydenta miasta) analizy, która określi:
1)
rotację parkujących pojazdów samochodowych w planowanej śródmiejskiej strefie płatnego
parkowania;
2)
zakładany poziom rotacji parkujących pojazdów samochodowych w planowanej śródmiejskiej
strefie płatnego parkowania, z uwzględnieniem różnych poziomów wysokości opłat za
postój w tej strefie.
”
,
d)
w ust. 3 po wyrazie „parkowania” dodaje się wyrazy „lub śródmiejską strefę płatnego parkowania”,
e)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania lub śródmiejską strefę
płatnego parkowania:
1)
ustala wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a lub b, z tym że
opłata za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego nie może przekraczać:
a)
w strefie płatnego parkowania - 0,15% minimalnego wynagrodzenia, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za
pracę ,
b)
w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania - 0,45% minimalnego wynagrodzenia, o którym
mowa w lit. a;
2)
może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla
niektórych użytkowników drogi;
3)
określa sposób pobierania opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
”
,
f)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Ustalając wysokość opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, rada gminy
(rada miasta) bierze pod uwagę wyniki analizy, o której mowa w ust. 2b.
”
,
g)
w ust. 6:
-
-w pkt 1 i 1a po wyrazie „parkowania” dodaje się wyrazy „lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania”,
-
-w pkt 2 po wyrazie „parkowania” dodaje się wyrazy „lub śródmiejskiej strefie płatnego parkowania”,
h)
w ust. 7 wyrazy „Opłatę, o której mowa” zastępuje się wyrazami „Opłaty, o których mowa”;
3)
w art. 13f w ust. 2 wyrazy „50 zł” zastępuje się wyrazami „10% minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października
2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę”;
4)
w art. 40a po ust. 1c dodaje się ust. 1d i 1e w brzmieniu:
„
1d.
Środki uzyskane z opłat za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego
parkowania, w wysokości nie mniejszej niż 65% tych opłat, oraz środki z opłat dodatkowych,
o których mowa w art. 13f ust. 1, pobranych z tytułu nieuiszczenia opłaty, o której
mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, gmina przeznacza wyłącznie na sfinansowanie poprawy
publicznego transportu zbiorowego, budowę lub przebudowę infrastruktury pieszej lub
rowerowej lub zieleń i zadrzewienia w gminie.
1e.
Środki, o których mowa w ust. 1d, gmina gromadzi na wydzielonym rachunku.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w art. 2:
1)
w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
grunty zajęte pod pasy drogowe dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych
oraz zlokalizowane w nich budowle - z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności
gospodarczej innej niż utrzymanie dróg publicznych lub eksploatacja autostrad płatnych.
”
;
2)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Przepis ust. 3 pkt 4 stosuje się z uwzględnieniem przepisów o pomocy publicznej lub
pomocy de minimis .
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 ust. 19 otrzymuje brzmienie:
„
19.
Zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 122, nie podlegają środki stanowiące zwrot
wydatków poniesionych na realizację zadania publicznego lub przedsięwzięcia będącego
przedmiotem umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym przez partnera prywatnego lub
za jego pośrednictwem oraz środki przeznaczone na nabycie udziałów (akcji) w spółce,
o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 12 w ust. 4:
a)
w pkt 18 po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”,
b)
w pkt 19 po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”;
2)
w art. 15 w ust. 1r po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”;
3)
w art. 17:
a)
w ust. 1 w pkt 42 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 42, nie podlegają środki stanowiące zwrot wydatków
poniesionych na realizację zadania publicznego lub przedsięwzięcia będącego przedmiotem
umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym przez partnera prywatnego lub za jego pośrednictwem
oraz środki przeznaczone na nabycie udziałów (akcji) w spółce, o której mowa w art.
14 ust. 1 albo 1a ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym w art. 1a:
1)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
Jeżeli budowa i eksploatacja albo wyłącznie eksploatacja autostrady ma następować
w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego, w postępowaniu w sprawie wyboru spółki
uwzględnia się także przepisy ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym .
”
;
2)
w ust. 5 po wyrazach „ust. 3” dodaje się wyrazy „i 3a”.
Art. 8.
W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 9 uchyla się ust. 2;
2)
w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Do wnoszenia wkładów oraz obejmowania udziałów i akcji stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych oraz przepisy Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem przepisów ustaw: o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym,
o samorządzie województwa, o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz o komercjalizacji
i niektórych uprawnieniach pracowników.
”
;
3)
w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Mienie pozostałe po likwidacji samorządowego zakładu budżetowego może być także wniesione
do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 13 w ust. 1a po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”;
2)
w art. 37:
a)
w ust. 2:
-
-w pkt 11 po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”,
-
-w pkt 19 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 20 w brzmieniu:„
20)
jest sprzedawana finansującemu wybranemu w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , z równoczesnym zawarciem umowy leasingu, na mocy której finansujący nieodwołalnie zobowiązuje się przenieść na zbywcę albo podmiot wskazany przez zbywcę własność tej nieruchomości po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, zapłacie ostatniej raty albo w razie rozwiązania umowy leasingu z innych przyczyn.”,
b)
ust. 4a otrzymuje brzmienie:
„
4a.
Umowy użytkowania, najmu lub dzierżawy zawiera się w drodze bezprzetargowej:
1)
na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony, jeżeli:
a)
użytkownikiem, najemcą lub dzierżawcą nieruchomości jest organizacja pożytku publicznego,
b)
użytkownikiem nieruchomości jest stowarzyszenie ogrodowe w rozumieniu ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych ;
2)
na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata, ale nieprzekraczający czasu trwania umowy o
partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli użytkownikiem, najemcą lub dzierżawcą nieruchomości
jest partner prywatny lub spółka, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli oddanie w użytkowanie, najem albo dzierżawę stanowi wniesienie wkładu własnego
podmiotu publicznego, a wybór partnera prywatnego nastąpił w trybie przewidzianym
w art. 4 ust. 1 lub 2 tej ustawy.
”
;
3)
w art. 68a:
a)
w ust. 1 po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”,
b)
w ust. 3 po wyrazach „art. 14 ust. 1” dodaje się wyrazy „albo 1a”.
Art. 10.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa art. 14s otrzymuje brzmienie:
„
Art. 14s.
§ 1.
Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić zamawiający w rozumieniu
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia ceny w związku z udzielanym zamówieniem
publicznym, podmiot publiczny w rozumieniu ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia w związku z zawieraną
umową o partnerstwie publiczno-prywatnym, lub zamawiający w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi w zakresie mającym wpływ na sposób obliczenia wynagrodzenia koncesjonariusza wraz
z ewentualną płatnością od zamawiającego w związku z zawieraną umową koncesji na roboty
budowlane lub usługi. Przepisu art. 14b § 4 nie stosuje się.
§ 2.
Przepisy art. 14k-14n stosuje się odpowiednio do wykonawcy, partnera prywatnego lub
koncesjonariusza.
”
.
Art. 11.
W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej w art. 23a w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:
„
11)
partnerstwa publiczno-prywatnego.
”
.
Art. 12.
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych w art. 93:
1)
w ust. 1a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Zamawiający może unieważnić postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli środki, które
zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie całości lub części zamówienia,
nie zostały mu przyznane, a możliwość unieważnienia postępowania na tej podstawie
została przewidziana w:
”
;
2)
uchyla się ust. 1b.
Art. 13.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w art. 25 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„
6.
Zlecenie realizacji zadań z zakresu pomocy społecznej, o którym mowa w ust. 1, nie
wyłącza możliwości zawierania umów o partnerstwie publiczno-prywatnym w rozumieniu
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , których przedmiotem jest budowa, remont, utrzymanie lub wyposażenie domów pomocy
społecznej. Do średniego miesięcznego kosztu utrzymania w domu pomocy społecznej nie
wlicza się wynagrodzenia partnera prywatnego za budowę, remont, utrzymanie i wyposażenie
domu pomocy społecznej.
”
.
Art. 14.
W ustawie z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów
publicznych po art. 18c dodaje się art. 18d w brzmieniu:
„
Art. 18d.
Jeżeli przepisy odrębne przewidują możliwość stosowania przepisów o zamówieniach publicznych
zamiast przepisów o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi i postępowanie
zostało wszczęte w trybie przepisów o zamówieniach publicznych, do oceny zachowań
związanych z przygotowaniem i zawarciem umowy, i poprzedzającym je postępowaniem,
stosuje się przepisy ustawy dotyczące naruszeń przepisów o zamówieniach publicznych.
”
.
Art. 15.
W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym w art. 103 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Fundusz pomocy materialnej dla studentów i doktorantów w części, o której mowa w ust.
2 pkt 2-4, przeznacza się na pokrycie kosztów utrzymania domów i stołówek studenckich,
w tym na wynagrodzenia pracowników zatrudnionych w tych domach i stołówkach studenckich,
odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dla tych pracowników, lub wynagrodzenie
partnera prywatnego, o którym mowa w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , któremu powierzono utrzymanie takiego domu lub stołówki.
”
.
Art. 16.
W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
kontrola prawidłowości realizacji umów dotyczących partnerstwa publiczno-prywatnego;
”
;
2)
w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czynności kontrolne polegają również na badaniu i kontroli określonych przepisami
prawa procedur podejmowania i realizacji decyzji w przedmiocie: prywatyzacji i komercjalizacji,
wsparcia finansowego, udzielania zamówień publicznych, rozporządzania mieniem państwowym
lub komunalnym oraz przyznawania koncesji, zezwoleń, zwolnień podmiotowych i przedmiotowych,
ulg, preferencji, kontyngentów, plafonów, poręczeń i gwarancji kredytowych, a także
na badaniu prawidłowości realizacji umów o partnerstwie publiczno-prywatnym.
”
.
Art. 17.
W ustawie z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia art. 5 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 5.
1.
Do udzielania przez spółkę zamówień, których przedmiotem są dostawy, usługi lub roboty
budowlane, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , z uwzględnieniem ust. 2.
2.
Spółka może zawrzeć umowę koncesji na roboty budowlane lub usługi jako zamawiający
w rozumieniu ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi lub umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym jako podmiot publiczny w rozumieniu
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym .
”
.
Art. 18.
W ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
po art. 133a dodaje się art. 133b-133e w brzmieniu:
„
Art. 133b.
1.
Planowanie inwestycji przez podmiot publiczny, w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , w tym inwestycji objętych programami rozwoju, o których mowa w art. 15 ust. 4 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wymaga wydania niewiążącej opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego
w przedmiocie sposobu realizacji inwestycji, jeżeli planowana kwota finansowania z
budżetu państwa tych inwestycji przekracza 300 000 tys. zł.
2.
Opinia, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagana, jeżeli inwestycja:
1)
będzie realizowana na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym albo
2)
będzie realizowana na podstawie ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi , albo
3)
będzie współfinansowana ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, albo
4)
dotyczy obronności lub bezpieczeństwa, w tym obejmuje zamówienia publiczne, o których
mowa w art 131a ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych .
3.
Podmiot publiczny nie może w celu uniknięcia stosowania ust. 1 dzielić inwestycji
na kilka inwestycji.
Art. 133c.
1.
Opinię, o której mowa w art. 133b ust. 1, wydaje się na wniosek podmiotu publicznego.
2.
Podmiot publiczny składa wniosek w dwóch egzemplarzach. Do wniosku załącza się w postaci
papierowej lub elektronicznej:
1)
opis planowanej inwestycji;
2)
wskazanie sposobu realizacji inwestycji, wraz z uzasadnieniem;
3)
ocenę efektywności realizacji inwestycji w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego
w porównaniu do efektywności jego realizacji w sposób wskazany we wniosku;
4)
opis sposobu i źródeł finansowania inwestycji obejmujący w szczególności przewidywaną
wysokość środków z budżetu państwa przeznaczonych w poszczególnych okresach budżetowych
na realizację inwestycji;
5)
kopie aktów właściwych organów zatwierdzających realizację inwestycji lub kopie innych
podobnych aktów, w szczególności plany inwestycyjne oraz opinie i oceny wydane przez
właściwego ministra;
6)
opis głównych rozwiązań technicznych i technologicznych.
3.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, przed wydaniem opinii, o której
mowa w art. 133b ust. 1, zwrócić się do Ministra Finansów o wydanie opinii o planowanym
przez wnioskodawcę sposobie realizacji inwestycji, w zakresie wpływu planowanych wydatków
z budżetu państwa na bezpieczeństwo finansów publicznych.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może, wyznaczając odpowiedni termin,
zwrócić się do podmiotu publicznego o poprawienie, wyjaśnienie lub uzupełnienie wniosku
i załączników do niego.
5.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zwraca wniosek podmiotowi publicznemu,
podając uzasadnienie prawne i faktyczne, jeżeli wniosek lub załączona dokumentacja
nie zawierają danych, o których mowa w ust. 2.
Art. 133d.
1.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię, o której mowa w art.
133b ust. 1, podając uzasadnienie prawne i faktyczne, biorąc pod uwagę korzyść dla
interesu publicznego, w szczególności zakładaną jakość wykonywania zadań podmiotu
publicznego i oszczędne wykorzystanie zasobów oraz możliwość finansowania przedsięwzięcia
ze środków budżetu państwa.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego wydaje opinię w terminie 60 dni od
dnia otrzymania kompletnego wniosku.
3.
Termin, o którym mowa w ust. 2, ulega przedłużeniu o czas nie dłuższy niż 30 dni,
jeżeli wystąpi o to Minister Finansów. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego
niezwłocznie zawiadamia podmiot publiczny o przedłużeniu terminu.
4.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego niezwłocznie po wydaniu opinii przesyła:
1)
opinię wnioskodawcy;
2)
kopię opinii Ministrowi Finansów.
5.
Podmiot publiczny może złożyć kolejny wniosek o wydanie opinii w zakresie tej samej
inwestycji w przypadku zmiany treści załączników wskazanych w art. 133c ust. 2.
Art. 133e.
1.
Opinii, o której mowa w art. 133b ust. 1, nie ujawnia się osobom trzecim do chwili
zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego, umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
lub umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi albo zakończenia postępowania w
inny sposób w zakresie inwestycji, będącej przedmiotem tej opinii. W przypadku gdy
mimo wydania opinii nie wszczęto postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego,
zawarcia umowy koncesji lub zamówienia, opinia może zostać ujawniona nie wcześniej
niż w terminie 2 lat od jej wydania.
2.
Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego nie ujawnia informacji pozyskanych
w związku z wydaniem opinii, o której mowa w art. 133b ust. 1, jeżeli groziłoby to
ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic ustawowo chronionych.
”
;
2)
w art. 135 uchyla się ust. 2-4;
3)
w art. 162 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
zlecanie zadań powinno następować na zasadzie wyboru najkorzystniejszej oferty, z
uwzględnieniem przepisów o zamówieniach publicznych, o partnerstwie publiczno-prywatnym
oraz o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, a w odniesieniu do organizacji
pozarządowych - z odpowiednim zastosowaniem art. 43 i art. 151.
”
;
4)
po art. 221 dodaje się art. 221a w brzmieniu:
„
Art. 221a.
1.
Z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje celowe na
dofinansowanie kosztów inwestycji związanych z wykonywaniem zadań publicznych jednostki
w ramach umów o partnerstwie publiczno-prywatnym, z uwzględnieniem przepisów o partnerstwie
publiczno-prywatnym.
2.
Udzielenie dotacji następuje na podstawie umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym
z uwzględnieniem przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.
3.
Do umowy, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepis art. 221 ust. 3.
”
.
Art. 19.
W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej w art. 54 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Zakazu, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się, jeżeli podmiot tworzący, przed wszczęciem
postępowania w sprawie wyboru partnera prywatnego, wyraził zgodę na wniesienie majątku
samodzielnego zakładu opieki zdrowotnej lub przysługującego mu do niego prawa w formie
aportu do spółki, o której mowa w art. 14 ust. 1 albo 1a ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym .
”
.
Art. 20.
W ustawie z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w pkt 11 w lit. c skreśla się wyrazy „innych niż prawa”;
2)
w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W przypadku gdy łączna wartość odrębnych części przedmiotu umowy koncesji jest równa
lub przekracza kwotę wskazaną w art. 4, przepisy ustawy stosuje się do zawarcia umowy
koncesji dotyczącej każdej z tych części.
”
;
3)
w art. 10:
a)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
części, do których mają zastosowanie przepisy ustawy, oraz zamówienia publiczne udzielane
na zasadach ogólnych lub zamówienia sektorowe, w rozumieniu Prawa zamówień publicznych,
których wartość jest równa lub przekracza kwoty określone w przepisach wydanych na
podstawie art. 11 ust. 8 Prawa zamówień publicznych, stosuje się przepisy Prawa zamówień
publicznych;
”
,
b)
w ust. 4:
-
-pkt 1 otrzymuje brzmienie:„
1)
Prawa zamówień publicznych, jeżeli jeden z rodzajów działalności dotyczy zamówień publicznych udzielanych na zasadach ogólnych, a drugi rodzaj działalności dotyczy umowy koncesji, do której stosuje się przepisy ustawy;”, -
-w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:„
a)
umowy koncesji, a drugi nie dotyczy zamówień publicznych udzielanych na zasadach ogólnych lub zamówień sektorowych,”, -
-w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:„
3)
ustawy dotyczące koncesji innych niż koncesje służące prowadzeniu działalności sektorowej, jeżeli jeden z rodzajów działalności dotyczy takich koncesji, a drugi dotyczy koncesji służącej prowadzeniu działalności sektorowej.”;
4)
w art. 18 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zamawiający przekazuje ogłoszenia Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej zgodnie z
formatem i procedurami elektronicznego przesyłania ogłoszeń wskazanymi na stronie
internetowej, o której mowa w ust. 2 załącznika IX do dyrektywy 2014/23/UE, jeżeli
szacunkowa wartość umowy koncesji jest równa lub przekracza kwotę określoną w przepisach
wydanych na podstawie ust. 2.
”
.
Art. 21.
1.
Do postępowań w sprawie wyboru partnera prywatnego, postępowań o udzielenie zamówienia
publicznego oraz postępowań o zawarcie umowy koncesji, wszczętych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Do postępowań w sprawie wyboru partnera prywatnego wszczętych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, do których zastosowano przepisy ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych i wynagrodzenie partnera prywatnego będzie określone w sposób, o którym mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane
lub usługi , stosuje się art. 4 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3.
Przepis art. 18d ustawy zmienianej w art. 14 stosuje się do oceny zachowań związanych
z przygotowaniem i zawarciem umowy koncesji, i poprzedzającym je postępowaniem, które
zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 22.
1.
Do umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym zawartej przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
2.
Przepisów art. 7a ust. 1 i art. 14 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje
się do umowy zawartej po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy w wyniku postępowań
w sprawie wyboru partnera prywatnego wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 23.
Podmioty publiczne w ciągu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy
przekażą ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego informacje dotyczące
partnerstw publiczno-prywatnych trwających w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 24.
Planowanie realizacji inwestycji nie wymaga opinii, o której mowa w art. 133b ust.
1 ustawy zmienianej w art. 18, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli wniosek
o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o którym mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku
i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko , dla tej inwestycji został złożony do właściwego organu przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy.
Art. 25.
Strefa płatnego parkowania ustalona na podstawie przepisów dotychczasowych staje się
strefą płatnego parkowania, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy zmienianej
w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 26.
Przepis art. 37 ust. 4a ustawy zmienianej w art. 9 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą
stosuje się także do partnera prywatnego wybranego na podstawie przepisów dotychczasowych
lub spółki, o której mowa w art. 14 ustawy zmienianej w art. 1, zawiązanej przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 27.
1.
W latach 2018-2027 limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej
ustawy wynosi 16 865 tys. zł, w tym w poszczególnych latach wynosi:
1)
w roku 2018 - 1 560 tys. zł;
2)
w roku 2019 - 1 895 tys. zł;
3)
w roku 2020 - 1 895 tys. zł;
4)
w roku 2021 - 1 645 tys. zł;
5)
w roku 2022 - 1 645 tys. zł;
6)
w roku 2023 - 1 645 tys. zł;
7)
w roku 2024 - 1 645 tys. zł;
8)
w roku 2025 - 1 645 tys. zł;
9)
w roku 2026 - 1 645 tys. zł;
10)
w roku 2027 - 1 645 tys. zł.
2.
W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy
limitu wydatków określonego w ust. 1 stosuje się mechanizm korygujący polegający na
zmniejszeniu wysokości kosztów realizacji zadań publicznych wykonywanych na rzecz
obywateli, w szczególności przez:
1)
ograniczenie publikacji wydawanych przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
2)
ograniczenie liczby szkoleń i konferencji organizowanych przez ministra właściwego
do spraw rozwoju regionalnego oraz w których uczestniczą pracownicy urzędu obsługującego
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
3)
ograniczenie działalności ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego związanej
z przygotowywaniem i upowszechnianiem przykładowych wzorów umów o partnerstwie publiczno-prywatnym,
wytycznych oraz innych dokumentów stosowanych przy planowaniu i realizacji partnerstwa
publiczno-prywatnego;
4)
ograniczenie wparcia doradczego dla uczestników rynku partnerstwa publiczno-prywatnego.
3.
Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o których mowa w
ust. 1, oraz odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmów korygujących, o których mowa
w ust. 2, jest minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego.
Art. 28.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 3 i
art. 25, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania
cywilnego, ustawę z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, ustawę z dnia 12
stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, ustawę z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
dochodowym od osób prawnych, ustawę z dnia 27 października 1994 r. o autostradach
płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, ustawę z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce
komunalnej, ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ustawę
z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 4 września 1997 r.
o działach administracji rządowej, ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień
publicznych, ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, ustawę z dnia 17
grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych,
ustawę z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawę z dnia 9 czerwca
2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych
spółkach specjalnego przeznaczenia, ustawę z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
publicznych, ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej oraz ustawę
z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 1467, 1499, 1544, 1629, 1637 i 1693.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 12, 138, 159, 317, 1356 i 1669.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 50, 650, 1000, 1089, 1496 i 1669.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 650, 723, 771, 1000, 1039, 1075, 1499, 1540, 1544 i 1629.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 810, 1090, 1467, 1544, 1560 i 1669.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 2201 oraz z 2018 r. poz. 138, 398, 650, 730, 912, 1000 i 1115.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r.
poz. 2405 oraz z 2018 r. poz. 138, 650, 730, 1544 i 1669.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r.
poz. 138, 650, 1128, 1375, 1532, 1629 i 1669.