Ustawaz dnia 8 grudnia 2017 r.o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane,
ustawę z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz ustawę z dnia
12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 13hb:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Opłatę elektroniczną pobiera Główny Inspektor Transportu Drogowego.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1j w brzmieniu:
„
1a.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może powierzyć, w drodze porozumienia, wykonywanie
w jego imieniu niektórych czynności związanych z poborem opłaty elektronicznej, w
tym przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację elektronicznego systemu poboru
tej opłaty, oraz z kontrolą prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej:
1)
organom administracji rządowej;
2)
Bankowi Gospodarstwa Krajowego;
3)
instytutom badawczym w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych ;
4)
instytucjom gospodarki budżetowej;
5)
innym podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-3a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , którym wyłączne prawo do wykonywania tych czynności przyznano w drodze ustawy lub
innego aktu normatywnego, który podlega publikacji.
1b.
W porozumieniu, o którym mowa w ust. 1a, reguluje się w szczególności wzajemne rozliczenia
finansowe.
1c.
Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z poborem opłaty elektronicznej oraz
kontrolą prawidłowości jej uiszczenia może zlecić podmiotom innym niż wskazane w ust.
1a wyłącznie:
1)
produkcję, dostawę, serwis i wymianę urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3;
2)
produkcję, dostawę, instalację, usuwanie, a także utrzymanie, serwis i wymianę urządzeń,
o których mowa w art. 13o ust. 1, służących do poboru lub kontroli prawidłowości uiszczenia
opłaty elektronicznej;
3)
produkcję, dostawę, utrzymanie, serwis i wymianę pojazdów służących do kontroli prawidłowości
uiszczenia opłaty elektronicznej;
4)
świadczenie usług telekomunikacyjnych zapewniających wymianę danych pomiędzy urządzeniami
i elementami elektronicznego systemu poboru opłat, a także innych usług towarzyszących,
umożliwiających pobór opłaty elektronicznej lub kontrolę prawidłowości jej uiszczenia;
5)
produkcję, dostawę, instalację oraz wdrożenie urządzeń i elementów elektronicznego
systemu poboru opłat, w tym infrastruktury teleinformatycznej oraz oprogramowania,
a także ich serwis i utrzymanie.
1d.
Obsługę użytkowników elektronicznego systemu poboru opłaty elektronicznej, w tym w
zakresie udostępniania urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3, oraz wnoszenia
opłaty elektronicznej, Główny Inspektor Transportu Drogowego może zlecić w szczególności:
1)
przedsiębiorcom prowadzącym stacje benzynowe;
2)
organizacjom zrzeszającym przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym;
3)
operatorom pocztowym, o których mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe .
1e.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1d, odbywa się na zasadach określonych
w porozumieniu, które określa w szczególności sposób zabezpieczenia środków z tytułu
wnoszonej opłaty elektronicznej.
1f.
W przypadku gdy do zamówienia, o którym mowa w ust. 1c lub 1d, nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych albo ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, zastosowanie mają przepisy ust. 1g-1j.
1g.
Główny Inspektor Transportu Drogowego, udzielając zamówienia, o którym mowa w ust.
1f, zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej ogłoszenie
o udzielanym zamówieniu.
1h.
Zamówienie, o którym mowa w ust. 1f, jest udzielane w sposób zapewniający przejrzystość,
równe traktowanie podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem
okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie.
1i.
Główny Inspektor Transportu Drogowego nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem,
o którym mowa w ust. 1f, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed zleceniem,
o którym mowa w ust. 1c, albo zawarciem porozumienia, o którym mowa w ust. 1e, zastrzegł,
że nie mogą być one udostępniane.
1j.
Główny Inspektor Transportu Drogowego niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości,
w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, informację o udzieleniu
zamówienia, o którym mowa w ust. 1f, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko podmiotu,
któremu zlecono wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1c, lub z którym zawarł
porozumienie, o którym mowa w ust. 1e, albo informację o nieudzieleniu tego zamówienia.
”
,
c)
uchyla się ust. 3;
2)
uchyla się art. 13hd;
3)
w art. 13m w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Kary pieniężne, o których mowa w art. 13k ust. 1 i 2, są przekazywane na wyodrębniony
rachunek bankowy Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 21 dni od dnia,
w którym decyzja w sprawie nałożenia kary stała się ostateczna.
”
;
4)
po art. 13n dodaje się art. 13o w brzmieniu:
„
Art. 13o.
1.
W pasie drogowym dróg, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, Główny Inspektor Transportu
Drogowego w związku z realizacją zadań, o których mowa w art. 13hb ust. 1 i art. 13l ust. 1, a także art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 27
października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym , może instalować stacjonarne i przenośne urządzenia służące do poboru lub kontroli
prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej oraz poboru opłaty za przejazd autostradą,
wraz z fundamentami, konstrukcjami wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia.
2.
Instalacja urządzeń, o których mowa w ust. 1, odbywa się w sposób niepowodujący zagrożeń
dla bezpieczeństwa użytkowników drogi, po uzgodnieniu z zarządcą drogi warunków, jakie
należy spełnić w tym zakresie. Uzgodnienie następuje w terminie nie dłuższym niż 30
dni, licząc od dnia przekazania przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego propozycji
tych lokalizacji urządzeń.
3.
Przepisów art. 40 ust. 1 i 3 nie stosuje się do zajęcia pasa drogowego przez Głównego
Inspektora Transportu Drogowego na cele związane z realizacją zadań, o których mowa
w art. 13hb ust. 1 i art. 13l ust. 1, a także art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy z dnia 27
października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.
4.
Zarząd drogi użycza Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego grunty w pasie drogowym
na cele związane z instalacją urządzeń, o których mowa w ust. 1. Przepisów art. 43 ust. 2 pkt 3 i art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
”
;
5)
w art. 16i w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
współpracować z podmiotem uprawnionym do kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty
elektronicznej, o którym mowa w art. 13l ust. 1, na zasadach określonych w umowie,
o której mowa w art. 16e ust. 1 pkt 1 oraz art. 16h pkt 1;
”
;
6)
w art. 16s w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
zasady współpracy, o której mowa w art. 16i ust. 1 pkt 4;
”
;
7)
w art. 18 w ust. 2:
a)
uchyla się pkt 8-9;
b)
po pkt 9 dodaje się pkt 9a i 9b w brzmieniu:
„
9a)
dostosowywanie autostrad płatnych do poboru opłat za przejazd autostradą zgodnie z
przepisami wydanymi na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o
Krajowym Funduszu Drogowym;
9b)
współpraca z Głównym Inspektorem Transportu Drogowego w zakresie dostosowania infrastruktury
dróg krajowych do poboru opłaty elektronicznej oraz opłaty za przejazd autostradą;
”
;
8)
art. 20g otrzymuje brzmienie:
„
Art. 20g.
1.
W pasie drogowym dróg, o których mowa w art. 2 ust. 1, mogą być instalowane stacjonarne
i przenośne urządzenia służące do obserwacji i rejestracji obrazu zdarzeń na drogach,
wraz z fundamentami, konstrukcjami wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia.
2.
Urządzenia, o których mowa w ust. 1, mogą instalować:
1)
Straż Graniczna w związku z realizacją zadań określonych w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej na obszarze strefy nadgranicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej ;
2)
organy Krajowej Administracji Skarbowej w związku z realizacją zadań określonych w
ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej ;
3)
Inspekcja Transportu Drogowego w związku z realizacją zadań określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym .
3.
Instalacja urządzeń, o których mowa w ust. 1, odbywa się w sposób niepowodujący zagrożeń
dla bezpieczeństwa użytkowników drogi po uzgodnieniu z zarządcą drogi warunków, jakie
należy spełnić w tym zakresie. Uzgodnienie następuje w terminie nie dłuższym niż 2
miesiące, licząc od dnia przekazania przez właściwy podmiot propozycji lokalizacji
urządzeń.
4.
Podmioty, o których mowa w ust. 2, mogą zlecać w swoim imieniu innym podmiotom: instalację,
usuwanie, a także utrzymanie, serwis i wymianę urządzeń, o których mowa w ust. 1.
5.
Przepisów art. 40 ust. 1 i 3 nie stosuje się do zajęcia pasa drogowego w związku z
realizacją zadań określonych w ust. 1, 2 i 4.
”
;
9)
w art. 22 w ust. 2 zdania pierwsze i drugie otrzymują brzmienie:
„
Grunty, o których mowa w ust. 1, zarząd drogi może oddawać w najem, dzierżawę albo
je użyczać, w drodze umowy, na cele związane z potrzebami zarządzania drogami, ruchu
drogowego lub obsługi użytkowników ruchu, a także na cele instalacji urządzeń, o których
mowa w art. 20g ust. 1. Zarząd drogi pobiera z tytułu najmu lub dzierżawy opłaty w
wysokości ustalonej w umowie.
”
;
10)
w art. 40a:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Opłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 13f ust. 1, art. 39 ust. 7ab
pkt 5 i art. 40 ust. 3 oraz kary pieniężne określone w art. 29a ust. 1 i 2 oraz w
art. 40 ust. 12, a także opłaty z tytułu umów zawieranych na podstawie art. 22 ust.
2 są przekazywane odpowiednio do budżetów jednostek samorządu terytorialnego lub na
wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
”
,
b)
po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:
„
1c.
Opłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 3 oraz kary pieniężne określone w art. 13k ust.
1 i 2 są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy Głównego Inspektora Transportu
Drogowego.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Środki z opłat i kar pieniężnych, gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, o którym mowa w ust. 1, oraz środki z kar, gromadzone
na wyodrębnionym rachunku bankowym Głównego Inspektora Transportu Drogowego, o którym
mowa w ust. 1c, są przekazywane w terminie dwóch dni roboczych następujących po zakończeniu
tygodnia, w którym wpłynęły, na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego, z przeznaczeniem
na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i przepraw
promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w art. 29 w ust. 1 po pkt 11b dodaje się pkt 11c w brzmieniu:
„
11c)
urządzeń instalowanych w pasie drogowym dróg publicznych, wraz z fundamentami, konstrukcjami
wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia:
a)
służących do zarządzania drogami, w tym do wdrażania inteligentnych systemów transportowych,
b)
służących do zarządzania ruchem drogowym, w tym urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego,
c)
o których mowa w art. 13o ust. 1 i art. 20g ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 37a w ust. 1a pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
Główny Inspektor Transportu Drogowego;
”
;
2)
art. 37c otrzymuje brzmienie:
„
Art. 37c.
Opłaty za przejazd autostradą pobrane przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego
stanowią przychód Funduszu, a opłaty pobrane przez drogową spółkę specjalnego przeznaczenia
mogą stanowić przychód tej spółki, jeżeli umowa, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia, tak stanowi.
”
;
3)
w art. 37g po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
pojazdy, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym , poruszające się jako pojazdy uprzywilejowane i uczestniczące w akcji ratowania życia
lub zdrowia ludzkiego;
”
;
4)
po art. 37ga dodaje się art. 37gb i art. 37gc w brzmieniu:
„
Art. 37gb.
1.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może powierzyć, w drodze porozumienia, wykonywanie
w jego imieniu niektórych czynności związanych z poborem opłaty za przejazd autostradą,
w tym przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemu poboru tej opłaty:
1)
organom administracji rządowej;
2)
Bankowi Gospodarstwa Krajowego;
3)
instytutom badawczym w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych ;
4)
instytucjom gospodarki budżetowej;
5)
innym podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-3a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , którym wyłączne prawo do wykonywania tych czynności przyznano w drodze ustawy lub
innego aktu normatywnego, który podlega publikacji.
2.
W porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, reguluje się w szczególności wzajemne rozliczenia
finansowe.
3.
Główny Inspektor Transportu Drogowego w związku z poborem opłat za przejazd autostradą
może zlecić podmiotom innym niż wskazane w ust. 1 wyłącznie:
1)
produkcję, dostawę, serwis i wymianę urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
2)
produkcję, dostawę, instalację, usuwanie, a także utrzymanie, serwis i wymianę urządzeń,
o których mowa w art. 13o ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, służących do poboru opłaty za przejazd autostradą;
3)
świadczenie usług telekomunikacyjnych zapewniających wymianę danych pomiędzy urządzeniami
i elementami systemu poboru opłat za przejazd autostradą, a także innych usług towarzyszących,
umożliwiających pobór opłaty za przejazd autostradą;
4)
produkcję, dostawę, instalację oraz wdrożenie urządzeń i elementów składowych systemu
poboru opłat za przejazd autostradą, a także ich serwis i utrzymanie;
5)
obsługę użytkowników autostrady w zakresie wnoszenia opłat za przejazd autostradą.
4.
W przypadku gdy pobór opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust.
1a pkt 1, odbywa się z wykorzystaniem systemu elektronicznego poboru opłat, o którym
mowa w art. 13i ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, obsługę użytkowników autostrady płatnej, w tym w zakresie udostępniania urządzeń,
o których mowa w art. 13i ust. 3, oraz wnoszenia opłaty za przejazd autostradą, Główny
Inspektor Transportu Drogowego może zlecić w szczególności:
1)
przedsiębiorcom prowadzącym stacje benzynowe;
2)
organizacjom zrzeszającym przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym;
3)
operatorom pocztowym, o których mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe .
5.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 4, odbywa się na zasadach określonych
w porozumieniu, które określa w szczególności sposób zabezpieczenia środków z tytułu
wnoszonej opłaty za przejazd autostradą.
6.
W przypadku gdy do zamówienia, o którym mowa w ust. 3 i 4, nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych albo ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi, zastosowanie mają przepisy ust. 7-10.
7.
Główny Inspektor Transportu Drogowego, udzielając zamówienia, o którym mowa w ust.
6, zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej ogłoszenie
o udzielanym zamówieniu.
8.
Zamówienie, o którym mowa w ust. 6, jest udzielane w sposób zapewniający przejrzystość,
równe traktowanie podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem
okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie.
9.
Główny Inspektor Transportu Drogowego nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem,
o którym mowa w ust. 6, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed zleceniem,
o którym mowa w ust. 3, albo zawarciem porozumienia, o którym mowa w ust. 5, zastrzegł,
że nie mogą być one udostępniane.
10.
Główny Inspektor Transportu Drogowego niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości,
w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, informację o udzieleniu
zamówienia, o którym mowa w ust. 6, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko podmiotu,
któremu zlecono wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 3, lub z którym zawarto
porozumienie, o którym mowa w ust. 5, albo informację o nieudzieleniu tego zamówienia.
Art. 37gc.
1.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad użycza Głównemu Inspektorowi Transportu
Drogowego grunty na cele związane z realizacją zadania, o którym mowa w art. 37a ust.
1a pkt 1, wraz z wzniesionymi na nich budynkami, budowlami i innymi urządzeniami.
2.
Warunki korzystania z gruntów, o których mowa w ust. 1, oraz wzniesionych na nich
budynków, budowli i innych urządzeń określa umowa pomiędzy Głównym Inspektorem Transportu
Drogowego oraz Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad.
”
;
5)
w art. 39b w ust. 1:
a)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
środków pochodzących z opłat za przejazdy autostradą, pobieranych przez Głównego Inspektora
Transportu Drogowego;
”
,
b)
pkt 5d otrzymuje brzmienie:
„
5d)
środków pochodzących z opłat, o których mowa w art. 16x ust. 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, pobieranych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego;
”
;
6)
w art. 39f:
a)
w ust. 1:
-
-pkt 5 otrzymuje brzmienie:„
5)
przygotowanie, wdrożenie, budowę lub eksploatację systemów poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz opłat za przejazd autostradą, pobieranych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego;”, -
-pkt 6 otrzymuje brzmienie:„
6)
finansowanie kosztów usług doradczych:a)
związanych z budową i przebudową dróg krajowych, w tym autostrad,b)
związanych z przygotowaniem, wdrożeniem, budową lub eksploatacją systemów poboru opłat, o których mowa w pkt 5,c)
niezbędnych do prawidłowego wykonywania przez ministra właściwego do spraw transportu ustawowych zadań z zakresu funkcjonowania oraz rozwoju infrastruktury dróg publicznych.”,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ze środków Funduszu dokonuje się:
1)
pokrycia kosztów emisji i wykupu obligacji, o których mowa w art. 39d ust. 1;
2)
spłaty:
a)
kredytów i pożyczek wraz z odsetkami i innymi kosztami obsługi kredytów i pożyczek,
o których mowa w art. 39d ust. 1,
b)
zobowiązań wynikających z wykonania przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji
i poręczeń, o których mowa w art. 39d ust. 2,
c)
udzielonego przez Bank Gospodarstwa Krajowego finansowania, o którym mowa w ust. 6,
wraz z kosztami tego finansowania.
”
,
c)
uchyla się ust. 5,
d)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
W przypadku niedoboru na rachunku Funduszu środków niezbędnych do terminowej obsługi
zadań, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3 oraz w ust. 2 pkt 1 i 2 lit. a, Bank Gospodarstwa
Krajowego, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw transportu i ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych, może finansować ich realizację ze środków własnych.
”
;
7)
w art. 39k:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,
dokonuje wypłat ze środków Funduszu odpowiednio na rzecz spółek lub wykonawców robót
w wysokości i terminach wynikających z umów, o których mowa w art. 39i pkt 1 i 2,
a na wniosek ministra właściwego do spraw transportu dokonuje wypłat, o których mowa
w art. 39f ust. 1 pkt 4 i 6 lit. c.
”
,
b)
uchyla się ust. 3,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego,
dokonuje wypłat ze środków Funduszu na cele, o których mowa w art. 39f ust. 1 pkt
5 i 6 lit. b.
”
;
8)
w art. 39l pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sposób i tryb przekazywania przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego przychodów
z opłat za przejazd autostradą;
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 48 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
Inspekcja jest powołana również do poboru opłaty elektronicznej, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, oraz opłaty za przejazd autostradą, o której mowa w art. 37a ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz
o Krajowym Funduszu Drogowym .
”
;
2)
w art. 50 po pkt 3 dodaje się pkt 3a-3c w brzmieniu:
„
3a)
pobór opłaty elektronicznej na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
3b)
pobór opłaty za przejazd autostradą na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym;
3c)
podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego poboru
opłat i szerokiego zastosowania tych systemów;
”
;
3)
w art. 51:
a)
w ust. 6 w pkt 1 po lit. b dodaje się lit. ba-bc w brzmieniu:
„
ba) związanych z poborem opłaty elektronicznej na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,
bb)
związanych z poborem opłaty za przejazd autostradą na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym,
bc) związanych z podejmowaniem działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego
poboru opłat i szerokiego zastosowania tych systemów;
”
,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może w sprawach, o których mowa w ust. 6 pkt
1 lit. a-bb, upoważnić do działania w jego imieniu wojewódzkiego inspektora transportu
drogowego.
”
,
c)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
„
7a.
W przypadku udzielenia upoważnienia, o którym mowa w ust. 7, Główny Inspektor Transportu
Drogowego może przekazać wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego środki finansowe
na pokrycie kosztów powierzonych zadań.
”
;
4)
w art. 53 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Zastępców Głównego Inspektora Transportu Drogowego powołuje minister właściwy do spraw
transportu spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na
wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Minister właściwy do spraw transportu
odwołuje, na wniosek Głównego Inspektora, jego zastępców.
”
;
5)
w art. 54 w ust. 2:
a)
pkt 11a otrzymuje brzmienie:
„
11a)
wykonuje zadania Inspekcji związane z poborem opłaty elektronicznej i kontrolą prawidłowości
uiszczenia tej opłaty, na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych;
”
,
b)
po pkt 11a dodaje się pkt 11b i 11c w brzmieniu:
„
11b)
wykonuje zadania Inspekcji związane z poborem opłaty za przejazd autostradą, na zasadach
określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym;
11c)
wykonuje zadania Inspekcji związane z podejmowaniem działań mających na celu wprowadzenie
systemów elektronicznego poboru opłat i szerokiego zastosowania tych systemów;
”
;
6)
po art. 55 dodaje się art. 55a-55c w brzmieniu:
„
Art. 55a.
1.
W zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ustawie oraz w przepisach
odrębnych Inspekcja przetwarza dane osobowe, w tym dane wskazane w art. 9 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) , zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”.
2.
Inspekcja przetwarza dane osobowe wskazane w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679
wyłącznie w przypadku, gdy:
1)
zostały one przekazane dobrowolnie przez stronę w ramach postępowania prowadzonego
przez organ Inspekcji;
2)
jest to konieczne do weryfikacji prawidłowości przekazanych przez stronę danych, o
których mowa w pkt 1;
3)
z przepisu prawa wynika konieczność przetwarzania tych danych;
4)
jest to niezbędne do wykonania wyroku sądu.
3.
Główny Inspektor Transportu Drogowego oraz wojewódzcy inspektorzy są administratorami
danych osobowych przetwarzanych na podstawie ust. 1.
4.
Do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, przepisów art. 13-22 oraz
art. 34 rozporządzenia 2016/679 nie stosuje się w zakresie, w jakim dane te są niezbędne
do zapewnienia prawidłowej realizacji ustawowych zadań Inspekcji.
5.
Administrator, o którym mowa w ust. 3, informuje o ograniczeniach, o których mowa
w ust. 4, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej.
6.
Okres przechowywania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, ustala administrator,
o którym mowa w ust. 3, zgodnie z celami ich przetwarzania, o ile nie wynikają one
z przepisów odrębnych, w szczególności dotyczących terminów.
7.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 1, podlegają zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom
lub niezgodnemu z prawem przetwarzaniu.
8.
Administrator, o którym mowa w ust. 3, wdraża środki techniczne i organizacyjne w
celu ochrony danych osobowych zgodnie z ust. 7.
9.
W przypadku stwierdzenia naruszenia ochrony danych osobowych administrator, o którym
mowa w ust. 3, w terminie 72 godzin od stwierdzenia naruszenia wydaje w Biuletynie
Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej komunikat o naruszeniu.
10.
Przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio do prowadzonych przez organy Inspekcji postępowań
odwoławczych od decyzji wydanych na podstawie ustawy oraz postępowań dotyczących tych
decyzji prowadzonych na podstawie art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145b § 1, art. 154 § 1, art. 155, art. 156 § 1,
art. 161 § 1, art. 162 § 1 i 2 oraz art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks
postępowania administracyjnego .
Art. 55b.
1.
Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, Główny Inspektor Transportu Drogowego
lub osoba przez niego upoważniona udostępnia nieodpłatnie, na podstawie pisemnego
wniosku, dane, o których mowa w art. 55a ust. 1:
1)
Policji,
2)
Żandarmerii Wojskowej,
3)
Straży Granicznej,
4)
Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
5)
Agencji Wywiadu,
6)
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
7)
Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
8)
Służbie Wywiadu Wojskowego,
9)
prokuratorowi,
10)
sądom,
11)
Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektorowi izby administracji skarbowej,
naczelnikowi urzędu celno-skarbowego
- w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
oznaczenie sprawy;
2)
wskazanie okoliczności, z których wynika konieczność pozyskania żądanych danych;
3)
wskazanie zakresu danych podlegających udostępnieniu.
3.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może wyrazić zgodę na udostępnienie za pomocą
środków komunikacji elektronicznej danych, o których mowa w art. 55a ust. 1, podmiotom,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5-11, bez konieczności składania pisemnych wniosków,
jeżeli jest to uzasadnione rodzajem lub zakresem wykonywanych zadań.
4.
Udostępnianie danych, o których mowa w art. 55a ust. 1, w sposób, o którym mowa w
ust. 3, następuje po złożeniu przez podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3 i 5-11,
wniosku zawierającego:
1)
wskazanie zakresu danych podlegających udostępnieniu;
2)
wskazanie osób uprawnionych do przetwarzania danych, o których mowa w pkt 1;
3)
oświadczenie, że podmioty te posiadają:
a)
urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie
dane uzyskał, oraz
b)
zabezpieczenie techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie
z celem ich uzyskania.
5.
Główny Inspektor Transportu Drogowego udostępnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
dane, o których mowa w art. 55a ust. 1, w sposób, o którym mowa w ust. 3, jeżeli jednostka
organizacyjna Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego będąca odbiorcą danych złoży oświadczenie,
o którym mowa w ust. 4 pkt 3.
6.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, dokonują weryfikacji danych, o których mowa w art.
55a ust. 1, uzyskanych zgodnie z ust. 1 i 3, pod względem ich niezbędności dla realizacji
ustawowych zadań danego podmiotu, nie rzadziej niż raz na 3 miesiące, usuwając dane
zbędne.
7.
Główny Inspektor Transportu Drogowego nie udostępnia na podstawie ust. 1 i 3 danych
osobowych wskazanych w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, chyba że podmiot, o
którym mowa w ust. 1, jest ustawowo upoważniony do przetwarzania tych danych.
Art. 55c.
1.
W zakresie zadań określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych Inspekcja może
nieodpłatnie uzyskiwać dane ze zbiorów danych, w tym zbiorów danych osobowych, prowadzonych
przez organy władzy publicznej oraz państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne.
2.
Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, administratorzy zbiorów danych,
o których mowa w ust. 1, udostępniają Inspekcji przetwarzane w nich dane na podstawie
pisemnego wniosku Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wojewódzkiego inspektora
lub osoby przez niego upoważnionej.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1)
oznaczenie sprawy;
2)
wskazanie zbioru danych, z którego te dane mają zostać udostępnione;
3)
wskazanie zakresu danych podlegających udostępnieniu.
4.
Administratorzy zbiorów danych, o których mowa w ust. 1, mogą zawierać z Głównym Inspektorem
Transportu Drogowego lub wojewódzkim inspektorem pisemną umowę o udostępnianiu jednostkom
organizacyjnym Inspekcji informacji zgromadzonych w zbiorach w drodze teletransmisji
bez konieczności składania każdorazowo pisemnych wniosków o udostępnienie danych,
jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące warunki:
1)
posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu
oraz jakie dane uzyskał;
2)
posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie
danych niezgodnie z celem ich uzyskania;
3)
specyfika lub zakres wykonywanych przez nie zadań uzasadnia takie udostępnianie.
5.
Do danych uzyskanych przez Inspekcję na podstawie ust. 1 przepisy art. 55a stosuje
się.
”
;
7)
w art. 56 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Kary pieniężne oraz grzywny, o których mowa w ust. 1, oraz w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania
drogowego przewozu towarów, pobierane przez organy Inspekcji są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy
właściwej jednostki organizacyjnej Inspekcji, obsługującej organ nakładający karę
pieniężną w I instancji lub grzywnę.
”
;
8)
w art. 77 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do pracowników Inspekcji:
1)
zatrudnionych na stanowiskach inspektorów nie mają zastosowania przepisy art. 4 i
art. 97 ustawy, o której mowa w ust. 1;
2)
obsługujących Głównego Inspektora Transportu Drogowego w zakresie realizacji zadań,
o których mowa w art. 50 pkt 3a i 3b, niezatrudnionych na stanowiskach inspektorów
nie ma zastosowania przepis art. 97 ustawy, o której mowa w ust. 1.
”
;
9)
po art. 77 dodaje się art. 77a w brzmieniu:
„
Art. 77a.
1.
Czas pracy pracowników, o których mowa w art. 77 ust. 2, nie może przekraczać 8 godzin
na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym
okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.
2.
Do pracowników, o których mowa w art. 77 ust. 2, mogą być stosowane systemy czasu
pracy:
1)
zmianowy - na stanowiskach pracy, na których, ze względu na zakres i charakter zadań,
jest wymagane wykonywanie pracy w systemie zmianowym;
2)
podstawowy, w którym czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę - na pozostałych
stanowiskach pracy.
3.
W zmianowym systemie czasu pracy pracę wykonuje się na zmiany trwające po 8 godzin
na dobę. W szczególnie uzasadnionych przypadkach pracodawca może wprowadzić wykonywanie
pracy na zmiany trwające po 12 godzin na dobę.
4.
W zmianowym systemie czasu pracy, o którym mowa w ust. 3:
1)
zdanie pierwsze, pracownik nie może wykonywać pracy na więcej niż dziesięciu zmianach
w porze nocnej w miesiącu kalendarzowym,
2)
zdanie drugie, pracownik nie może wykonywać pracy na więcej niż ośmiu zmianach w porze
nocnej w miesiącu kalendarzowym
- chyba że jest to uzasadnione szczególnymi potrzebami pracodawcy lub tym, że jego
nieobecność mogłaby spowodować poważne zakłócenie organizacji pracy u pracodawcy.
5.
Praca w godzinach nadliczbowych pracownika jest dopuszczalna ze względu na:
1)
konieczność prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego,
ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii;
2)
konieczność wykonania rozpoczętych czynności kontrolnych, jeżeli nie mogą one zostać
przerwane;
3)
szczególne potrzeby pracodawcy.
6.
Praca w godzinach nadliczbowych następuje na polecenie pracodawcy.
7.
W zamian za czas pracy w godzinach nadliczbowych pracownikowi udziela się czasu wolnego
od pracy w wymiarze o połowę wyższym albo może mu być przyznane wynagrodzenie wraz
z dodatkiem za pracę w godzinach nadliczbowych w wysokości 50% wynagrodzenia. Udzielenie
pracownikowi czasu wolnego nie może spowodować obniżenia wynagrodzenia należnego pracownikowi
za pełny miesięczny wymiar czasu pracy.
8.
O przyznaniu czasu wolnego od pracy albo dodatku, o których mowa w ust. 7, decyduje:
1)
dyrektor generalny w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem - dla pracowników zatrudnionych
w Głównym Inspektoracie;
2)
wojewódzki inspektor - dla pracowników, o których mowa w art. 77 ust. 2 pkt 1, zatrudnionych
w wojewódzkim inspektoracie transportu drogowego.
9.
Liczba godzin nadliczbowych, za którą przyznano wynagrodzenie, nie może przekraczać:
1)
7 godzin w przyjętym miesięcznym okresie rozliczeniowym;
2)
14 godzin w przyjętym dwumiesięcznym okresie rozliczeniowym;
3)
21 godzin w przyjętym trzymiesięcznym okresie rozliczeniowym.
10.
Praca w niedzielę lub święto, w godzinach nadliczbowych oraz w porze nocnej nie może
być wykonywana przez:
1)
pracownika będącego jedynym opiekunem dziecka do 8 lat lub osoby wymagającej stałej
opieki,
2)
pracownika opiekującego się dzieckiem do 8 lat, jeżeli z uprawnienia takiego nie korzysta
drugie z rodziców lub opiekun,
3)
pracownicę karmiącą dziecko piersią
- bez ich zgody.
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 w ust. 2 uchyla się pkt 8a;
2)
w art. 7 uchyla się pkt 10a;
3)
uchyla się art. 9a;
4)
art. 9b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9b.
Warunki umowy, o której mowa w art. 9, wymagają uzgodnienia z ministrem właściwym
do spraw finansów publicznych.
”
.
Art. 6.
1.
Główny Inspektor Transportu Drogowego podejmuje wszelkie czynności faktyczne i prawne
mające na celu przygotowanie, budowę, wdrożenie, przejęcie lub eksploatację elektronicznego
systemu poboru opłat, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art.
1, oraz systemu poboru opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust.
1a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może powierzyć, w drodze porozumienia, wykonywanie
w jego imieniu niektórych czynności, o których mowa w ust. 1:
1)
organom administracji rządowej;
2)
Bankowi Gospodarstwa Krajowego;
3)
instytutom badawczym w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych ;
4)
instytucjom gospodarki budżetowej;
5)
innym podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1-3a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , którym wyłączne prawo do wykonywania tych czynności przyznano w drodze ustawy lub
innego aktu normatywnego, który podlega publikacji.
3.
W porozumieniu, o którym mowa w ust. 2, reguluje się w szczególności wzajemne rozliczenia
finansowe.
4.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może zlecić wykonywanie niektórych czynności,
o których mowa w ust. 1, podmiotom innym niż wskazane w ust. 2 wyłącznie w zakresie:
1)
produkcji, dostawy, serwisu i wymiany urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy
zmienianej w art. 1;
2)
produkcji, dostawy, instalacji, usuwania, a także utrzymania, serwisu i wymiany urządzeń
służących do poboru lub kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej lub
do poboru opłat za przejazd autostradą;
3)
produkcji, dostawy, utrzymania, serwisu i wymiany pojazdów służących do kontroli prawidłowości
uiszczenia opłaty elektronicznej;
4)
świadczenia usług telekomunikacyjnych zapewniających wymianę danych pomiędzy urządzeniami
i elementami elektronicznego systemu poboru opłat lub systemu poboru opłat za przejazd
autostradą, a także innych usług towarzyszących, umożliwiających pobór opłaty elektronicznej,
kontrolę prawidłowości jej uiszczenia lub pobór opłaty za przejazd autostradą;
5)
produkcji, dostawy, instalacji oraz wdrożenia urządzeń i elementów elektronicznego
systemu poboru opłat, w tym infrastruktury teleinformatycznej oraz oprogramowania,
lub systemu poboru opłat za przejazd autostradą, a także ich serwisu i utrzymania;
6)
obsługi, w tym w zakresie udostępniania urządzeń, o których mowa w art. 13i ust. 3
ustawy zmienianej w art. 1, oraz wnoszenia opłaty elektronicznej lub opłaty za przejazd
autostradą, użytkowników elektronicznego systemu poboru opłaty elektronicznej lub
systemu poboru opłat za przejazd autostradą, w przypadku gdy pobór tej opłaty odbywa
się z wykorzystaniem systemu elektronicznego poboru opłat, o którym mowa w art. 13i
ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.
5.
Czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 6, Główny Inspektor Transportu Drogowego może
zlecić w szczególności:
1)
przedsiębiorcom prowadzącym stacje benzynowe;
2)
organizacjom zrzeszającym przewoźników drogowych o zasięgu ogólnokrajowym;
3)
operatorom pocztowym, o których mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe .
6.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 6, odbywa się na zasadach określonych
w porozumieniu, które określa w szczególności sposób zabezpieczenia środków z tytułu
wnoszonej opłaty elektronicznej.
7.
W przypadku gdy do zamówienia, o którym mowa w ust. 4, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych albo ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi , zastosowanie mają przepisy ust. 8-11.
8.
Główny Inspektor Transportu Drogowego, udzielając zamówienia, o którym mowa w ust.
4, zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej ogłoszenie
o udzielanym zamówieniu.
9.
Zamówienie, o którym mowa w ust. 4, jest udzielane w sposób zapewniający przejrzystość,
równe traktowanie podmiotów zainteresowanych wykonaniem zamówienia oraz z uwzględnieniem
okoliczności mogących mieć wpływ na jego udzielenie.
10.
Główny Inspektor Transportu Drogowego nie udostępnia informacji związanych z zamówieniem,
o którym mowa w ust. 4, stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji , jeżeli podmiot zainteresowany wykonaniem zamówienia, nie później niż przed zleceniem,
o którym mowa w ust. 4, albo zawarciem porozumienia, o którym mowa w ust. 6, zastrzegł,
że nie mogą być one udostępniane.
11.
Główny Inspektor Transportu Drogowego niezwłocznie podaje do publicznej wiadomości,
w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, informację o udzieleniu
zamówienia, o którym mowa w ust. 4, podając nazwę (firmę) albo imię i nazwisko podmiotu,
któremu zlecono wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 4, lub z którym zawarł
porozumienie, o którym mowa w ust. 6, albo informację o nieudzieleniu tego zamówienia.
12.
Główny Inspektor Transportu Drogowego może upoważnić wojewódzkiego inspektora transportu
drogowego do wykonywania w jego imieniu niektórych czynności, o których mowa w ust.
1.
13.
W przypadku udzielenia upoważnienia, o którym mowa w ust. 12, Główny Inspektor Transportu
Drogowego może przekazać wojewódzkiemu inspektorowi transportu drogowego środki finansowe
na pokrycie kosztów powierzonych czynności.
14.
Koszty czynności, o których mowa w ust. 1, w tym koszty usług doradczych związanych
z podejmowaniem tych czynności, są finansowane do dnia 2 listopada 2018 r. z Krajowego
Funduszu Drogowego.
15.
Bank Gospodarstwa Krajowego, na wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego,
dokonuje wypłat ze środków Krajowego Funduszu Drogowego na pokrycie kosztów, o których
mowa w ust. 14.
Art. 7.
Z dniem 3 listopada 2018 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wstępuje we wszystkie
stosunki prawne, w tym umowy i porozumienia, których podmiotem był Generalny Dyrektor
Dróg Krajowych i Autostrad, w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art.
18 ust. 2 pkt 8-9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, bez względu
na charakter prawny tych stosunków. Umowy i porozumienia zawarte przez Generalnego
Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad zachowują ważność.
Art. 8.
1.
Z dniem 3 listopada 2018 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego przejmuje od Generalnego
Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, z mocy ustawy, nieodpłatnie mienie ruchome oraz
dobra niematerialne o charakterze majątkowym, w tym prawa autorskie i inne prawa własności
intelektualnej oraz prawa własności przemysłowej, służące dotychczas do wykonywania
zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 8-9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
dotychczasowym, w tym związane z nimi wierzytelności i zobowiązania. Przejęcie następuje
na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.
2.
Z dniem 3 listopada 2018 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje
Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego w użyczenie, na czas nieoznaczony, nieruchomości
w pasie drogowym:
1)
dróg krajowych wymienionych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 13ha ust. 6
ustawy zmienianej w art. 1, na których zainstalowano stacjonarne i przenośne urządzenia
służące do poboru lub kontroli prawidłowości uiszczenia opłaty elektronicznej, wraz
z fundamentami, konstrukcjami wsporczymi oraz przynależnymi elementami wyposażenia;
2)
autostrad płatnych wraz z wzniesionymi budowlami, budynkami i innymi urządzeniami
wykorzystywane dotychczas przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w
celu poboru opłat za przejazd autostradą albo które zostały przeznaczone na ten cel.
3.
Warunki korzystania z nieruchomości, o których mowa w ust. 2, wraz z wzniesionymi
na nich budowlami, budynkami i innymi urządzeniami określi umowa pomiędzy Generalnym
Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad oraz Głównym Inspektorem Transportu Drogowego.
Umowę zawiera się nie później niż do dnia 3 października 2018 r.
4.
Z dniem 3 listopada 2018 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad przekazuje
Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego wszelką niezbędną dokumentację wytworzoną
w związku z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 8-9 ustawy zmienianej
w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 9.
W terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Generalny Dyrektor Dróg
Krajowych i Autostrad przekaże Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego zestawienie
wskazujące stosunki prawne, o których mowa w art. 7, mienie ruchome oraz dobra niematerialne,
o których mowa w art. 8 ust. 1, nieruchomości, budynki i urządzenia, o których mowa
w art. 8 ust. 2, wraz z określeniem ich wartości według ewidencji majątku Generalnej
Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
Art. 10.
Urządzenia, o których mowa w art. 13i ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, udostępnione
użytkownikom przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na potrzeby poboru
opłaty elektronicznej oraz opłaty za przejazd autostradą, mogą być używane do czasu
ich zastąpienia innym urządzeniem udostępnionym przez Głównego Inspektora Transportu
Drogowego.
Art. 11.
Główny Inspektor Transportu Drogowego staje się administratorem danych osobowych,
których administratorem był Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w związku
z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 8-9 ustawy zmienianej w
art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 12.
1.
Z dniem 3 listopada 2018 r. pracownicy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad,
obsługujący Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w zakresie realizacji
zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 8-9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
dotychczasowym, zajmujący się eksploatacją i obsługą księgową systemu poboru opłat,
o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, oraz systemu poboru
opłat za przejazd autostradą, o których mowa w art. 37a ust. 1a pkt 1 ustawy zmienianej
w art. 3, w brzmieniu dotychczasowym, stają się pracownikami Głównego Inspektoratu
Transportu Drogowego. Pozostali pracownicy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad,
obsługujący Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w zakresie realizacji
zadań, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 8-9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu
dotychczasowym, stają się pracownikami Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego
z dniem następującym po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.
2.
Dyrektor generalny Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad jest obowiązany
w terminie 5 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy zawiadomić na piśmie pracowników,
o których mowa w ust. 1, o zmianach, jakie mają nastąpić w ich stosunku pracy, w tym
o terminach, w których stają się pracownikami Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego.
3.
Dyrektor generalny Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego składa pracownikom,
o których mowa w ust. 1, w terminie 2 dni roboczych po upływie terminów, o których
mowa w ust. 1, pisemną propozycję pracy określającą nowe warunki zatrudnienia, która
uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy.
4.
W razie odmowy przyjęcia nowych warunków zatrudnienia w terminie nie dłuższym niż
14 dni od dnia przedłożenia pisemnej propozycji pracy określającej nowe warunki zatrudnienia
stosunek pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, wygasa po upływie 3 miesięcy
od dnia odmowy.
Art. 13.
1.
Bank Gospodarstwa Krajowego opracowuje na rok 2018 projekt zmiany planu finansowego
Krajowego Funduszu Drogowego, o którym mowa w art. 39n ustawy zmienianej w art. 3,
uwzględniając konieczność zapewnienia dla Głównego Inspektora Transportu Drogowego
środków na pokrycie kosztów działalności Głównego Inspektora Transportu Drogowego
w związku z realizacją ustawowych zadań, o których mowa w art. 50 pkt 3a-3c ustawy
zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz kosztów wykonywania
czynności, o których mowa w art. 6 niniejszej ustawy.
2.
Bank Gospodarstwa Krajowego w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy
opracowuje projekt zmiany planu, o którym mowa w ust. 1, i przedstawia go do uzgodnienia:
1)
ministrowi właściwemu do spraw transportu;
2)
ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w zakresie finansowym.
3.
Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 2, następuje w terminie 15 dni od dnia przedstawienia
projektu zmiany planu.
Art. 14.
1.
W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym
ustawy wynosi:
1)
dla ministra właściwego do spraw transportu:
a)
w roku 2018 - 1 144 977 zł,
b)
w roku 2019 - 1 179 327 zł,
c)
w roku 2020 - 1 214 707 zł,
d)
w roku 2021 - 1 251 148 zł,
e)
w roku 2022 - 1 288 682 zł,
f)
w roku 2023 - 1 327 343 zł,
g)
w roku 2024 - 1 367 163 zł,
h)
w roku 2025 - 1 408 178 zł,
i)
w roku 2026 - 1 450 423 zł,
j)
w roku 2027 - 1 493 936 zł;
2)
dla Głównego Inspektora Transportu Drogowego:
a)
w roku 2018 - 40 107 800 zł,
b)
w roku 2019 - 60 988 800 zł,
c)
w roku 2020 - 72 551 000 zł,
d)
w roku 2021 - 84 350 400 zł,
e)
w roku 2022 - 94 437 200 zł,
f)
w roku 2023 - 95 169 400 zł,
g)
w roku 2024 - 95 896 600 zł,
h)
w roku 2025 - 96 557 900 zł,
i)
w roku 2026 - 96 679 000 zł,
j)
w roku 2027 - 96 685 600 zł;
3)
dla wojewódzkich inspektoratów transportu drogowego:
a)
w roku 2018 - 930 800 zł,
b)
w roku 2019 - 1 927 700 zł,
c)
w roku 2020 - 1 993 800 zł,
d)
w roku 2021 - 1 993 800 zł,
e)
w roku 2022 - 1 993 800 zł,
f)
w roku 2023 - 1 993 800 zł,
g)
w roku 2024 - 1 993 800 zł,
h)
w roku 2025 - 1 993 800 zł,
i)
w roku 2026 - 1 993 800 zł,
j)
w roku 2027 - 1 993 800 zł.
2.
Minister właściwy do spraw transportu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o
którym mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 3.
3.
W przypadku gdy wysokość wydatków, o których mowa w ust. 1, po pierwszym półroczu
danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na
dany rok, dysponent środków zmniejsza wysokość środków przeznaczonych na wydatki w
drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wysokością tego limitu a kwotą
przekroczenia wydatków.
4.
W przypadku gdy wysokość wydatków w poszczególnych miesiącach jest zgodna z planem
finansowym, przepisu ust. 3 nie stosuje się.
Art. 15.
Prezes Rady Ministrów w celu realizacji niniejszej ustawy dokona, w drodze rozporządzenia,
przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych między częściami budżetu
państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej,
w tym określi kwoty wynagrodzeń w podziale na części i działy budżetu państwa.
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 3 listopada 2018 r., z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 8 i 9, art. 2, art. 3 pkt 6 lit. a w zakresie art. 39f ust. 1 pkt 6 lit.
a i c ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, lit. b i d
oraz pkt 7 lit. a, art. 6, art. 8 ust. 3, art. 9, art. 12-15, które wchodzą w życie
z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 3 pkt 3 oraz art. 4 pkt 4, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 1 pkt 3 oraz art. 4 pkt 7-9, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od dnia
ogłoszenia;
4)
art. 4 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 25 maja 2018 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane,
ustawę z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym, ustawę z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz ustawę z dnia
12 stycznia 2007 r. o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
poz. 959, 1693 i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206, z 2009 r. poz. 1540
oraz z 2017 r. poz. 933 i 1132.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r.
poz. 2260 oraz z 2017 r. poz. 624, 820, 1509, 1529, 1566, 1595 i 2375.
4)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r.
poz. 88, 244, 379, 708, 768, 1086, 1321, 2409 i 2491.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
poz. 959, 1693 i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206, z 2009 r. poz. 1540
oraz z 2017 r. poz. 933 i 1132.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
poz. 959, 1693 i 1804, z 2005 r. poz. 68, z 2007 r. poz. 1206, z 2009 r. poz. 1540
oraz z 2017 r. poz. 933 i 1132.