Ustawaz dnia 20 marca 2015 r.o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów
politycznych 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach
oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,
ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia
21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, ustawę z dnia 28 listopada 2003 r.
o świadczeniach rodzinnych oraz ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Treść ustawy
Uznając szczególne zasługi dla Polski tych jej obywateli, którzy w latach 1956-1989
z narażeniem własnego życia, wolności, majątku lub praw pracowniczych angażowali się
w działalność antykomunistyczną zmierzającą do odzyskania suwerenności i niepodległości
Ojczyzny lub byli z tych powodów represjonowani, uchwala się, co następuje:
Art. 1.
Ustawa reguluje:
1)
zasady nabywania statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej
z powodów politycznych;
2)
zasady wydawania legitymacji i nadawania odznaki honorowej działacza opozycji antykomunistycznej
lub osoby represjonowanej z powodów politycznych;
3)
zasady przyznawania świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej działaczom opozycji
antykomunistycznej lub osobom represjonowanym z powodów politycznych;
4)
inne niż wymienione w pkt 2 i 3 uprawnienia działacza opozycji antykomunistycznej
lub osoby represjonowanej z powodów politycznych;
5)
zadania, organizację i zasady działania wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw
działaczy opozycji i osób represjonowanych.
Art. 2.
1.
Działaczem opozycji antykomunistycznej jest osoba, która w okresie od dnia 1 stycznia
1956 r. do dnia 4 czerwca 1989 r., łącznie przez co najmniej 12 miesięcy prowadziła,
w ramach struktur zorganizowanych lub we współpracy z nimi, zagrożoną odpowiedzialnością
karną, działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności
lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce.
2.
Do okresu 12 miesięcy, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów działalności
w ramach niezależnego ruchu związkowego lub niezależnego ruchu studenckiego, prowadzonej
w okresie od dnia 31 sierpnia 1980 r. do dnia 12 grudnia 1981 r.
Art. 3.
Osobą represjonowaną z powodów politycznych jest osoba, która w okresie od dnia 1
stycznia 1956 r. do dnia 4 czerwca 1989 r.:
1)
przebywała w:
a)
więzieniu lub innym miejscu odosobnienia na terytorium Polski na mocy wyroku wydanego
w latach 1956-1989 albo bez wyroku jednorazowo przez okres dłuższy niż 48 godzin lub
wielokrotnie przez łączny okres dłuższy niż 30 dni, za działalność na rzecz odzyskania
przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka
w Polsce,
b)
ośrodku odosobnienia na podstawie art. 42 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub
respektowania politycznych praw człowieka w Polsce;
2)
przez okres powyżej 30 dni pełniła zasadniczą służbę wojskową lub czynną służbę wojskową
w ramach ćwiczeń wojskowych, do której odbycia została powołana z przyczyn politycznych
za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości i suwerenności lub
respektowania politycznych praw człowieka w Polsce;
3)
brała udział w wystąpieniu wolnościowym na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości
i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce i w związku
z tym:
a)
na skutek działania wojska, milicji lub organów bezpieczeństwa państwa, o których
mowa w art. 5 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu , zwanych dalej „organami bezpieczeństwa państwa”, poniosła śmierć, doznała uszkodzenia
ciała lub rozstroju zdrowia na okres dłuższy niż 7 dni,
b)
była inwigilowana przez organy bezpieczeństwa państwa i podjęto wobec niej bezprawne
działanie polegające na popełnieniu na jej szkodę przestępstwa lub wykroczenia,
c)
była pozbawiona możliwości wykonywania swojego zawodu,
d)
została z nią rozwiązana umowa o pracę,
e)
została relegowana z uczelni wyższej lub innej szkoły,
f)
była objęta zakazem publikacji przez Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk,
wojewódzki lub miejski urząd kontroli prasy, publikacji i widowisk albo Główny Urząd
Kontroli Publikacji i Widowisk lub okręgowy urząd kontroli publikacji i widowisk przez
okres dłuższy niż jeden rok;
4)
była poszukiwana listem gończym, oskarżona lub skazana za popełnienie przestępstwa
lub wielokrotnie skazywana za popełnienie wykroczenia, za działalność na rzecz odzyskania
przez Polskę niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka
w Polsce.
Art. 4.
Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych
przysługuje osobie:
1)
która nie była pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa
państwa, chyba że przedłoży dowody, że przed dniem 4 czerwca 1989 r., bez wiedzy przełożonych,
czynnie wspierała osoby lub organizacje działające na rzecz odzyskania przez Polskę
niepodległości i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce
i
2)
co do której w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu nie zachowały się dokumenty wytworzone przez nią lub przy jej udziale,
w ramach czynności wykonywanych przez nią w charakterze tajnego informatora lub pomocnika
przy operacyjnym zdobywaniu informacji przez organy bezpieczeństwa państwa.
Art. 5.
1.
Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych
potwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i
Osób Represjonowanych po stwierdzeniu przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej -
Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, iż osoba ubiegająca się o potwierdzenie
statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów
politycznych spełnia warunki, o których mowa w art. 4.
2.
Status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych
potwierdza się na wniosek działacza opozycji antykomunistycznej, osoby represjonowanej
z powodów politycznych, wdowy lub wdowca po działaczu opozycji antykomunistycznej
lub osobie represjonowanej z powodów politycznych lub innego członka rodziny zmarłego
działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1)
dowody potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 2 lub art. 3, oraz
2)
decyzję administracyjną Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu w sprawie spełniania warunków, o których mowa w art.
4, albo dokument potwierdzający nadanie Krzyża Wolności i Solidarności.
4.
Okresy represji z powodów politycznych, o których mowa w art. 3 pkt 1, 2 i 3 lit.
c i f, zalicza się do okresów działalności na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości
i suwerenności lub respektowania politycznych praw człowieka w Polsce, o których mowa
w art. 2 ust. 1.
5.
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może zwrócić się do Prezesa
Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu
o przekazanie informacji o treści zgromadzonych przez Instytut dokumentów dotyczących
warunków, o których mowa w art. 2 i art. 3, oraz o przekazanie uwierzytelnionych kopii
tych dokumentów.
6.
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych może zwrócić się do właściwej
wojewódzkiej rady konsultacyjnej do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych
o zaopiniowanie wniosku o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej
lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
7.
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu
obowiązany jest wydać decyzję, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie później niż w terminie
3 miesięcy od dnia złożenia wniosku o jej wydanie.
8.
W przypadku wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego przepisu art. 146 § 1 tej ustawy nie stosuje się.
Art. 6.
1.
Ustanawia się odznakę honorową „Działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej
z powodów politycznych”, zwaną dalej „odznaką honorową”.
2.
Na wniosek działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów
politycznych o potwierdzonym statusie działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby
represjonowanej z powodów politycznych Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych:
1)
nadaje odznakę honorową;
2)
wydaje legitymację działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej
z powodów politycznych, zwaną dalej „legitymacją”.
3.
Na wniosek członka rodziny zmarłego działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby
represjonowanej z powodów politycznych o potwierdzonym statusie działacza opozycji
antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych Szef Urzędu do
Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nadaje odznakę honorową.
4.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór odznaki honorowej oraz wzór legitymacji potwierdzającej nadanie odznaki honorowej,
2)
wzór legitymacji,
3)
tryb postępowania i wymagane dokumenty w sprawach o nadanie odznaki honorowej i wydanie
legitymacji,
4)
sposób wydawania i noszenia odznaki honorowej,
5)
sposób wydawania legitymacji
- mając na uwadze sprawne przeprowadzenie postępowania oraz zapewnienie właściwej
identyfikacji posiadaczy legitymacji.
Art. 7.
Prawo do świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej przysługuje działaczowi opozycji
antykomunistycznej lub osobie represjonowanej z powodów politycznych o potwierdzonym
statusie działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów
politycznych, zwanym dalej „osobą uprawnioną”.
Art. 8.
Świadczenie pieniężne i pomoc pieniężną przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej,
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na wniosek osoby uprawnionej.
Art. 9.
1.
Świadczenie pieniężne przyznaje się w wysokości 400 zł miesięcznie, jeżeli:
1)
dochód samotnie gospodarującej osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej
120% najniższej emerytury, ogłaszanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
na podstawie art. 94 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , zwanej dalej „najniższą emeryturą”, albo
2)
dochód na osobę w rodzinie osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej 100%
najniższej emerytury.
2.
Kwota świadczenia pieniężnego, o której mowa w ust. 1, ulega podwyższeniu przy zastosowaniu
wskaźnika waloryzacji emerytur i rent - od miesiąca, w którym jest przeprowadzona
waloryzacja.
3.
Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych ogłasza w formie komunikatu
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, co najmniej na 7
dni roboczych przed najbliższym terminem waloryzacji, należną od tego terminu kwotę
świadczenia pieniężnego.
4.
Świadczenie pieniężne przyznaje się na okres 12 miesięcy, począwszy od miesiąca, w
którym został złożony wniosek.
5.
W przypadku osób, które ukończyły 67 lat świadczenie pieniężne może być przyznane
na okres do 60 miesięcy, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach bezterminowo.
6.
Osoba uprawniona, której przyznano świadczenie pieniężne, może złożyć kolejny wniosek
o przyznanie świadczenia nie wcześniej niż na 3 miesiące przed końcem okresu, na jaki
przyznano dotychczas pobierane świadczenie.
7.
W przypadku, o którym mowa w ust. 6, świadczenie pieniężne przyznaje się począwszy
od miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął okres, na jaki przyznano dotychczas
pobierane świadczenie.
Art. 10.
1.
Pomoc pieniężna może być przyznana osobom uprawnionym znajdującym się w trudnej sytuacji
materialnej lub w związku z zaistnieniem zdarzeń losowych.
2.
Pomoc pieniężna może być również przyznana na częściowe pokrycie kosztów zakupu wózka
inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych, środków pomocniczych,
dostosowanie pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju inwalidztwa oraz opłacanie pomocy
pielęgnacyjnej.
3.
Pomoc pieniężna może być przyznana, jeżeli:
1)
dochód samotnie gospodarującej osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej
220% najniższej emerytury;
2)
dochód na osobę w rodzinie osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej 150%
najniższej emerytury.
4.
Pomoc pieniężna może być przyznana na zakup sprzętu rehabilitacyjnego ułatwiającego
życie osobie całkowicie niezdolnej do pracy i do samodzielnej egzystencji - w przypadku
gdy dochód samotnie gospodarującej osoby uprawnionej lub dochód na osobę w rodzinie
osoby uprawnionej nie przekracza kwoty odpowiadającej 300% najniższej emerytury.
5.
Pomoc pieniężna jest przyznawana w formie pomocy jednorazowej:
1)
w przypadku trudnej sytuacji materialnej, a także zaistnienia zdarzeń losowych - do
wysokości 150% najniższej emerytury,
2)
na częściowe pokrycie kosztów:
a)
zakupu wózka inwalidzkiego, sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych
i środków pomocniczych ułatwiających pracę i życie,
b)
dostosowania pomieszczeń mieszkalnych do rodzaju inwalidztwa
- do wysokości 300% najniższej emerytury.
6.
Pomoc pieniężną przyznaje się nie częściej niż raz na 12 miesięcy.
7.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
może przyznać pomoc pieniężną na innych warunkach niż określone w ust. 3-6.
Art. 11.
1.
Do świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej przepisy art. 6 pkt 3, 10 i 14, art. 8 ust. 3-13, art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 12,
art. 13, art. 98, art. 104, art. 105, art. 106 ust. 3, 3a i 5, art. 107 ust. 5b-5d
oraz art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej stosuje się odpowiednio.
2.
Jako kwotę dochodu, o którym mowa w art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, przyjmuje się kwotę ustaloną zgodnie z art. 9 ust. 6 tej ustawy.
3.
Do dochodu nie wlicza się także pozostałych świadczeń pieniężnych, o których mowa
w art. 36 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, kwoty zasiłku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 16 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych , kwoty dodatku pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 75 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych oraz świadczenia pieniężnego lub pomocy pieniężnej.
Art. 12.
Osobie uprawnionej przysługuje prawo pierwszeństwa do środowiskowej opieki socjalnej,
w tym w uzyskaniu miejsca w domu pomocy społecznej.
Art. 13.
Samorząd terytorialny może udzielać pomocy osobom uprawnionym, w zakresie udogodnień
komunikacyjnych, świadczeń mieszkaniowych, kulturalnych, zdrowotnych i oświatowych.
Art. 14.
Instytut Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu
udziela pomocy w sporządzeniu wniosku o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej
lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Art. 15.
1.
Tworzy się wojewódzkie rady konsultacyjne do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych,
działające przy zarządach województw, które zapewniają ich obsługę techniczno-administracyjną.
2.
Obsługa techniczno-administracyjna rady należy do zadań z zakresu administracji rządowej
realizowanych przez województwo.
3.
Członków rady, w liczbie od 5 do 9, powołuje zarząd województwa w porozumieniu z Szefem
Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych spośród, mających miejsce zamieszkania
na terenie danego województwa, osób odznaczonych Krzyżem Wolności i Solidarności lub
innym odznaczeniem lub orderem za działalność na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości
i suwerenności lub respektowania praw człowieka.
4.
Zadaniem rady jest:
1)
opiniowanie przekazanych przez Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
wniosków stron o potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby
represjonowanej z powodów politycznych;
2)
świadczenie pomocy w przygotowywaniu wniosków o potwierdzenie statusu działacza opozycji
antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, a także wniosków
o pomoc pieniężną i świadczenie pieniężne - na żądanie osób zainteresowanych;
3)
podejmowanie inicjatyw zmierzających do integracji środowisk działaczy opozycji antykomunistycznej
i osób represjonowanych z powodów politycznych;
4)
analiza sytuacji życiowej działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych
z powodów politycznych oraz przedkładanie Szefowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób
Represjonowanych dezyderatów w sprawie podjęcia działań zmierzających do zapewnienia
im pomocy i opieki oraz należnego szacunku i pamięci.
5.
Właściwa w sprawie opiniowania wniosków jest rada działająca w województwie, w którym
osoba składająca wniosek prowadziła działalność, o której mowa w art. 2 lub art. 3,
lub w którym miało miejsce wystąpienie wolnościowe, o którym mowa w art. 3 pkt 3.
6.
Członkom rady przysługuje zwrot kosztów przejazdów na posiedzenia rady na zasadach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy .
7.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
organizację i tryb pracy rady, uwzględniając efektywność działania rady, w tym biorąc
pod uwagę, aby częstotliwość posiedzeń rady uzależniona była od liczby przekazanych
wniosków oraz konieczności ich terminowego zaopiniowania.
Art. 16.
Wypłata świadczenia pieniężnego, pomocy pieniężnej oraz zwrot kosztów przejazdów dla
członków wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw działaczy opozycji i osób represjonowanych
następują z części budżetu państwa, której dysponentem jest Szef Urzędu do Spraw Kombatantów
i Osób Represjonowanych.
Art. 17.
W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego w art. 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” co najmniej na 7 dni roboczych przed najbliższym
terminem waloryzacji należną od tego terminu kwotę dodatku kombatanckiego.
”
.
Art. 18.
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 21 w ust. 1 po pkt 25b dodaje się pkt 25c w brzmieniu:
„
25c)
świadczenie pieniężne lub pomoc pieniężna przyznane na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach
represjonowanych z powodów politycznych ;
”
.
Art. 19.
W ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych w art. 3 w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:
„
Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot
zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu
urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków
okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w
naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, zapomogi pieniężnej, o której
mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób
pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r.,
oraz świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach
represjonowanych z powodów politycznych .
”
.
Art. 20.
W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w art. 3 w pkt 1 w lit. c w tiret dwudziestym ósmym średnik zastępuje się przecinkiem
oraz dodaje się tiret dwudzieste dziewiąte w brzmieniu:
„
-
-świadczenie pieniężne i pomoc pieniężną określone w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych ;
”
.
Art. 21.
W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej w art. 8 w ust. 4 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„
5a)
świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach
represjonowanych z powodów politycznych ;
”
.
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2015 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach
oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,
ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia
21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, ustawę z dnia 28 listopada 2003 r.
o świadczeniach rodzinnych oraz ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
2)
Zmiany wymienionego dekretu zostały ogłoszone w Dz. U. z 1982 r. Nr 3, poz. 18, z
1989 r. Nr 34, poz. 178 oraz z 2011 r. Nr 64, poz. 342.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 183 i 1195 oraz z 2015 r. poz. 211.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1717 i 1734, z 2014 r. poz. 496, 567, 683, 684 i 1682 oraz z 2015 r. poz. 552.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540, z 2013 r. poz. 21, 888, 1027, 1036,
1287, 1304, 1387 i 1717, z 2014 r. poz. 223, 312, 567, 598, 773, 915, 1052, 1215,
1328, 1563, 1644, 1662 i 1863 oraz z 2015 r. poz. 73, 211, 251 i 478.