Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 24 sierpnia 2015 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o publicznym transporcie zbiorowym
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Organizacja publicznego transportu zbiorowego
- Rozdział 1 - Organizator publicznego transportu zbiorowego
- Rozdział 2 - Plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego
- Rozdział 3 - Organizowanie publicznego transportu zbiorowego
- Rozdział 4 - Zarządzanie publicznym transportem zbiorowym
- Rozdział 5 - Funkcjonowanie publicznego transportu zbiorowego
- Rozdział 6 - Finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej
- Dział III - Skarga i kary pieniężne
- Dział IV - Zmiany w przepisach obowiązujących
- Dział V - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim ,
2)
ustawą z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz
niektórych innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ,
4)
ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych
innych ustaw ,
5)
ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych
innych ustaw
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 19 sierpnia 2015 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
art. 66-76 i art. 89 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym , które stanowią:
„
Art. 66.
W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego, o którym mowa w przepisach
ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym , mogą wydawać regulaminy określające warunki obsługi podróżnych, odprawy oraz przewozu
osób i rzeczy.
”
;
2)
w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przewóz może być wykonywany przez kilku przewoźników tej samej lub różnych gałęzi
transportu na podstawie jednej umowy przewozu i jednego dokumentu przewozowego, a
w regularnym przewozie osób w publicznym transporcie zbiorowym, przewoźnicy mogą realizować
te przewozy w ramach zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego lub innego wspólnego
dokumentu przewozu; odpowiedzialność przewoźników jest solidarna.
”
;
3)
w art. 8 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
ministra właściwego do spraw transportu, a w odniesieniu do wojewódzkiego, powiatowego
albo gminnego regularnego przewozu osób odpowiednio przez wojewodę, starostę, wójta
albo burmistrza (prezydenta miasta) - ze względu na potrzeby obronności lub bezpieczeństwa
państwa albo w przypadku klęski żywiołowej,
”
,
b)
w pkt 2 uchyla się lit. d;
4)
w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przewoźnik powinien podejmować działania ułatwiające podróżnym, w szczególności osobom
o ograniczonej zdolności ruchowej oraz osobom niepełnosprawnym, korzystanie ze środków
transportowych.
”
;
5)
w art. 15 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
5.
W odniesieniu do gminnego regularnego przewozu osób oraz przewozów osób i bagażu taksówkami
przepisy porządkowe określa rada gminy, a na terenie miasta stołecznego Warszawy -
Rada miasta stołecznego Warszawy.
6.
W odniesieniu do powiatowego regularnego przewozu osób przepisy porządkowe określa
rada powiatu, a w odniesieniu do wojewódzkiego regularnego przewozu osób - sejmik
województwa.
”
;
6)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 16.
1.
Umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży
lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu
zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia -
przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym.
2.
Na bilecie, o którym mowa w ust. 1, umieszcza się:
1)
nazwę przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego,
2)
relację lub strefę przejazdu,
3)
wysokość należności za przejazd,
4)
zakres uprawnień pasażera do ulgowego przejazdu.
3.
Na bilecie mogą być umieszczane inne informacje, w tym dane osobowe pasażera, jeżeli
jest to niezbędne dla przewoźnika lub organizatora w regularnym przewozie osób.
4.
Dane i informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, zapisywane są w pamięci elektronicznej
biletu, jeżeli bilet ma formę elektroniczną.
”
;
7)
w art. 17 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Przepisy ust. 1-4 nie dotyczą komunikacji miejskiej.
”
;
8)
w art. 18 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przejazdów odbywanych na podstawie biletów uprawniających
do przejazdów wielokrotnych oraz w komunikacji miejskiej.
”
;
9)
art. 33a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 33a.
1.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego
upoważniona, legitymując się identyfikatorem umieszczonym w widocznym miejscu, może
dokonywać kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu.
2.
Identyfikator, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
nazwę przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego,
2)
numer identyfikacyjny osoby dokonującej kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu,
3)
zdjęcie kontrolującego,
4)
zakres upoważnienia,
5)
okres ważności,
6)
pieczęć i podpis wystawcy (przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego).
3.
W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator
publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą
należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty.
4.
W razie stwierdzenia braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego
albo ulgowego przejazdu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego
albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę
dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Pobrana należność za przewóz i opłata
dodatkowa, po uiszczeniu opłaty manipulacyjnej odpowiadającej kosztom poniesionym
przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego, podlegają zwrotowi,
a w przypadku wezwania do zapłaty - umorzeniu, w przypadku udokumentowania przez podróżnego,
nie później niż w terminie 7 dni od dnia przewozu, uprawnień do bezpłatnego lub ulgowego
przejazdu.
5.
W razie posiadania przez podróżnego ważnego dokumentu przewozu, którego nie miał podczas
przejazdu, do zwrotu i umarzania należności za przewóz i opłaty dodatkowej stosuje
się przepis ust. 4 zdanie drugie.
6.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego może określić w regulaminie
przewozu lub taryfie obniżenie wysokości opłaty dodatkowej w razie natychmiastowego
jej uiszczenia lub w terminie wyznaczonym w wezwaniu do zapłaty.
7.
Przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego
upoważniona ma prawo:
1)
w razie odmowy zapłacenia należności - żądać okazania dokumentu umożliwiającego stwierdzenie
tożsamości podróżnego,
2)
w razie niezapłacenia należności i nieokazania dokumentu - ująć podróżnego i niezwłocznie
oddać go w ręce Policji lub innych organów porządkowych, które mają zgodnie z przepisami
prawo zatrzymania podróżnego i podjęcia czynności zmierzających do ustalenia jego
tożsamości,
3)
w razie uzasadnionego podejrzenia, że dokument przewozu albo dokument uprawniający
do przejazdu bezpłatnego lub ulgowego jest podrobiony lub przerobiony - zatrzymać
dokument za pokwitowaniem oraz przesłać go prokuratorowi lub Policji, z powiadomieniem
wystawcy dokumentu.
8.
W przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 2, do czasu przybycia funkcjonariusza Policji
lub innych organów porządkowych, podróżny obowiązany jest pozostać w miejscu przeprowadzania
kontroli albo w innym miejscu wskazanym przez przewoźnika lub organizatora publicznego
transportu zbiorowego albo osobę przez niego upoważnioną.
”
;
10)
art. 34 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 34.
1.
Przewoźnik wykonujący regularne przewozy osób w transporcie drogowym jest obowiązany
zgłaszać na piśmie właściwemu organizatorowi zmiany dotyczące rozkładu jazdy, nie
później niż w terminie 30 dni przed dniem aktualizacji rozkładów jazdy w określonych
terminach.
2.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
tryb zatwierdzania rozkładów jazdy,
2)
treść rozkładów jazdy,
3)
sposób i terminy ogłaszania oraz aktualizacji rozkładów jazdy,
4)
warunki ponoszenia kosztów związanych z zamieszczaniem informacji dotyczących rozkładów
jazdy oraz podawaniem rozkładów jazdy do publicznej wiadomości
- mając na uwadze zróżnicowanie wysokości kosztów przewoźników w zależności od ich
udziału w przewozach, a także zróżnicowanie rodzajów środków transportowych wykorzystywanych
w publicznym transporcie zbiorowym.
”
;
11)
w art. 34a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W odniesieniu do gminnego, powiatowego i wojewódzkiego regularnego przewozu osób,
przepisy, o których mowa w ust. 1, określają odpowiednio rada gminy, rada powiatu
albo sejmik województwa, a w mieście stołecznym Warszawie - Rada miasta stołecznego
Warszawy.
”
;
12)
po rozdziale 10 dodaje się rozdział 10a w brzmieniu:
„
Rozdział 10a
Przepisy karne
Art. 87a.
Podróżny, który w czasie kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu, mimo braku
odpowiedniego dokumentu przewozu, odmawia zapłacenia należności i okazania dokumentu,
umożliwiającego stwierdzenie jego tożsamości,
podlega karze grzywny.
Art. 87b.
Podróżny, który w czasie kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu nie pozostał
w miejscu przeprowadzania kontroli albo w innym miejscu wskazanym przez przewoźnika
lub organizatora publicznego transportu zbiorowego albo osobę przez niego upoważnioną
do czasu przybycia funkcjonariusza Policji lub innych organów porządkowych,
podlega karze grzywny.
Art. 87c.
Orzekanie w sprawach określonych w art. 87a i 87b następuje w trybie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
”
.
Art. 67.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 20 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń
zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą, z wyjątkiem części pasa
drogowego, o których mowa w art. 20f pkt 2.
”
;
2)
po art. 20e dodaje się art. 20f w brzmieniu:
„
Art. 20f.
Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2, jest obowiązany:
1)
uwzględniać uchwały rady gminy, w których dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców wskazane
zostaną wstępne miejsca lokalizacji nowych przystanków komunikacyjnych; o ostatecznej
lokalizacji takiego przystanku decyduje zarządca drogi, uwzględniając charakter drogi
oraz warunki bezpieczeństwa ruchu drogowego;
2)
udostępnić nieodpłatnie gminie na jej wniosek część pasa drogowego w celu budowy,
przebudowy i remontu wiat przystankowych lub innych urządzeń służących do obsługi
podróżnych.
”
Art. 68.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami
publicznego transportu zbiorowego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1a:
a)
w ust. 4 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
środkach publicznego transportu zbiorowego - należy przez to rozumieć środki transportu
wykorzystywane w transporcie kolejowym lub drogowym, w przewozie o charakterze użyteczności
publicznej, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ;
”
,
b)
dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„
5.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o środkach publicznego transportu zbiorowego,
w których przysługuje ulga za przejazd, z wyłączeniem komunikacji miejskiej, przez
środki publicznego transportu zbiorowego należy rozumieć środki określone w ust. 4
pkt 3a.
”
;
2)
w art. 8a uchyla się ust. 1a-6;
3)
uchyla się art. 8b.
Art. 69.
W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 w ust. 2 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
utrzymują czystość i porządek na przystankach komunikacyjnych, których właścicielem
lub zarządzającym jest gmina oraz które są położone na jej obszarze przy drogach publicznych
bez względu na kategorię tych dróg;
”
;
2)
w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Uprzątnięcie i pozbycie się błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z wydzielonych
krawężnikiem lub oznakowaniem poziomym torowisk pojazdów szynowych, znajdujących się
na terenie gminy, należy do obowiązków przedsiębiorców użytkujących te torowiska.
”
.
Art. 70.
W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej w art. 3 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jednostki samorządu terytorialnego w drodze umowy mogą powierzać wykonywanie zadań
z zakresu gospodarki komunalnej osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym
nieposiadającym osobowości prawnej, z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych , w trybie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym , przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi , przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych , przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym albo na zasadach ogólnych.
”
.
Art. 71.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych w art. 11 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
kontrola publicznego transportu zbiorowego - w zakresie określonym w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ,
”
.
Art. 72.
W ustawie z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach w art. 8:
1)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Rada gminy może ustalać ceny urzędowe za usługi przewozowe w publicznym transporcie
zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w gminnych przewozach
pasażerskich oraz za przewozy taksówkami na terenie gminy. W mieście stołecznym Warszawie
uprawnienia te przysługują Radzie Warszawy.
2.
Rada powiatu może ustalać ceny urzędowe za usługi przewozowe w publicznym transporcie
zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w powiatowych przewozach
pasażerskich.
”
;
2)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Sejmik województwa może ustalać ceny urzędowe za usługi przewozowe w publicznym transporcie
zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w wojewódzkich
przewozach pasażerskich.
”
.
Art. 73.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4:
a)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
międzynarodowy przewóz regularny - publiczny przewóz osób i ich bagażu w określonych
odstępach czasu i określonymi trasami, realizowany w całości lub w części poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
”
,
b)
uchyla się pkt 7a;
2)
w art. 18 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
„
1.
Wykonywanie:
1)
przewozów regularnych specjalnych w krajowym transporcie drogowym - wymaga zezwolenia
wydanego, w zależności od zasięgu tych przewozów, odpowiednio przez:
a)
wójta, burmistrza albo prezydenta miasta - na wykonywanie przewozów na obszarze gminy
(miasta),
b)
burmistrza albo prezydenta miasta, któremu powierzono realizację zadań w zakresie
przewozów - na wykonywanie przewozów na obszarze objętym porozumieniem,
c)
zarząd związku międzygminnego - na linii komunikacyjnej lub sieci komunikacyjnej na
obszarze gmin tworzących związek międzygminny,
d)
prezydenta miasta na prawach powiatu, w uzgodnieniu z właściwym starostą ze względu
na planowany zasięg przewozów - na wykonywanie przewozów na obszarze miasta i sąsiedniego
powiatu,
e)
starostę, w uzgodnieniu z wójtami, burmistrzami lub prezydentami miast właściwymi
ze względu na planowany zasięg przewozów - na wykonywanie przewozów na obszarze powiatu,
z wyłączeniem przewozów określonych w lit. a-d,
f)
marszałka województwa, w uzgodnieniu ze starostami właściwymi ze względu na planowany
zasięg przewozów - na wykonywanie przewozów wykraczających poza obszar jednego powiatu,
jednakże niewykraczających poza obszar województwa,
g)
marszałka województwa właściwego dla siedziby albo miejsca zamieszkania przedsiębiorcy,
w uzgodnieniu z marszałkami województw właściwymi ze względu na planowany zasięg przewozów
- na wykonywanie przewozów wykraczających poza obszar jednego województwa;
2)
przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych w międzynarodowym transporcie
drogowym - wymaga zezwolenia wydanego przez:
a)
Głównego Inspektora Transportu Drogowego - dla linii komunikacyjnych wykraczających
poza obszar państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
b)
Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub organ innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym - dla linii
komunikacyjnych niewykraczających poza obszar tych państw.
1a.
Nie wymaga uzyskania zezwolenia:
1)
tymczasowe wykonywanie przewozów osób w przypadku klęsk żywiołowych lub wystąpienia
zakłóceń w przewozach wykonywanych przez podmioty innych gałęzi niż transport drogowy;
2)
wykonywanie przewozów regularnych specjalnych organizowanych przez jednostkę samorządu
terytorialnego w krajowym transporcie drogowym - o ile w środkach transportu znajduje
się dokument stwierdzający uprawnienie do ich wykonywania.
”
;
3)
uchyla się art. 18a i 18b;
4)
w art. 21 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
5 lat - na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych lub międzynarodowych przewozów
regularnych;
”
;
5)
w art. 22:
a)
uchyla się ust. 1 i 1a,
b)
w ust. 4 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków zlokalizowanych
przy drogach publicznych z ich właścicielami lub zarządzającymi.
”
;
6)
art. 22a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 22a.
Organy, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, mogą odmówić wydania zezwolenia lub
zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego specjalnego, w przypadku gdy:
1)
wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając
z pojazdów pozostających w jego bezpośredniej dyspozycji;
2)
wnioskodawca nie przestrzega warunków określonych w posiadanym już zezwoleniu lub
wykonuje przewozy niezgodnie z posiadanym zezwoleniem.
”
;
7)
w art. 41 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, przedłużenia ważności zezwolenia, wydania wypisu
z zezwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego specjalnego,
przewozu wahadłowego, przewozu okazjonalnego lub międzynarodowego przewozu regularnego;
”
;
8)
w art. 46 w ust. 1 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie:
„
b)
wydania zezwolenia, zmiany zezwolenia, przedłużenia ważności zezwolenia, wydania wypisu
z zezwolenia, wydania wtórnika zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego specjalnego,
przewozu wahadłowego lub przewozu okazjonalnego,
”
;
9)
w art. 80:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W ewidencji gromadzi się:
1)
dane o przedsiębiorcach oraz o kierowcach:
a)
imię i nazwisko lub oznaczenie przedsiębiorcy,
b)
imię i nazwisko kierowcy,
c)
adres zamieszkania lub oznaczenie siedziby przedsiębiorcy oraz adres zamieszkania
kierowcy,
d)
numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL),
a w przypadku osoby nieposiadającej tego numeru - nazwę i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz nazwę organu, który wydał ten dokument,
e)
numer identyfikacji statystycznej REGON;
2)
informacje dotyczące uprawnienia do wykonywania przewozów:
a)
rodzaj, zakres oraz datę uzyskania uprawnienia,
b)
numer uprawnienia,
c)
nazwę organu, który wydał uprawnienie;
3)
informacje dotyczące stwierdzonych naruszeń, o których mowa w art. 92 i 92a.
”
,
b)
uchyla się ust. 2a,
c)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Główny Inspektor udostępnia zainteresowanym organom uprawnionym do wydawania licencji,
zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych, zaświadczeń na wykonywanie
przewozów drogowych na potrzeby własne, zaświadczeń na wykonywanie publicznego transportu
zbiorowego lub potwierdzeń zgłoszenia przewozu, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym , dane i informacje, o których mowa w ust. 2, dotyczące naruszeń dokonanych na obszarze
właściwości tych organów lub naruszeń dokonanych przez przewoźników, którym organy
te wydały dokumenty.
”
;
10)
w art. 87 w ust. 1 w pkt 2:
a)
lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
przy wykonywaniu przewozu regularnego specjalnego i międzynarodowego przewozu regularnego
- odpowiednie zezwolenie lub wypis z zezwolenia wraz z aktualnym rozkładem jazdy i
formularz jazdy, jeżeli są one wymagane,
”
,
b)
w lit. e średnik zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się lit. f w brzmieniu:
„
f)
dokumenty wymagane w publicznym transporcie zbiorowym;
”
;
11)
w art. 89 w ust. 1:
a)
pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
upoważnieni pracownicy właściwego organu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 - w odniesieniu
do przewozów regularnych specjalnych i międzynarodowych przewozów regularnych;
”
,
b)
dodaje się pkt 8 w brzmieniu:
„
8)
strażnicy straży gminnych - w odniesieniu do publicznego transportu zbiorowego w zakresie
określonym ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.
”
;
12)
w art. 92 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
o publicznym transporcie zbiorowym;
”
;
13)
po art. 95 dodaje się art. 95a w brzmieniu:
„
Art. 95a.
1.
Kto, będąc przedsiębiorcą:
1)
nie zgłasza na piśmie organowi, który udzielił licencji, wszelkich zmian danych, o
których mowa w art. 8 ust. 2, w terminie 14 dni od dnia ich powstania,
2)
nie zwraca licencji lub wypisów z licencji organowi, który udzielił licencji w terminie
14 dni od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna
- podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
2.
Kary, o których mowa w ust. 1, nakłada w drodze decyzji administracyjnej organ właściwy
w sprawach udzielenia licencji.
3.
Od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie
do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę nałożył, w terminie 14 dni
od dnia doręczenia przedsiębiorcy tej decyzji.
4.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód organu właściwego w sprawach
udzielenia licencji.
”
;
14)
uchyla się rozdział 11a „Przepisy karne”;
15)
w załączniku do ustawy, w tabeli, po lp. 2.9 dodaje się lp. 2a w brzmieniu:
„
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Art. 74.
W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
infrastruktury kolejowej obejmującej linie kolejowe o szerokości torów mniejszej niż
1435 mm i przewoźników kolejowych korzystających z tej infrastruktury kolejowej, z
wyjątkiem rozdziałów 4a, 5b-8, art. 5 ust. 3-6, art. 9, art. 13 ust. 1 oraz art. 59-64.
”
;
2)
w art. 4:
a)
po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
plan transportowy - plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego
opracowany przez organizatora publicznego transportu zbiorowego i ogłoszony zgodnie
z ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ;
”
,
b)
pkt 19 otrzymuje brzmienie:
„
19)
umowa o świadczenie usług publicznych - umowa o świadczenie usług publicznych w zakresie
publicznego transportu zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;
”
,
c)
po pkt 19 dodaje się pkt 19a-19d w brzmieniu:
„
19a)
organizator publicznego transportu kolejowego - organizator publicznego transportu
zbiorowego w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych;
19b)
operator publicznego transportu kolejowego - operator publicznego transportu zbiorowego
w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych;
19c)
przewóz o charakterze użyteczności publicznej - przewóz o charakterze użyteczności
publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;
19d)
umowa o udostępnienie infrastruktury kolejowej - umowa zawarta pomiędzy zarządcą infrastruktury
a przewoźnikiem określająca trasy przejazdów, zasady korzystania z infrastruktury
oraz standard jakości dostępu do infrastruktury;
”
,
d)
uchyla się pkt 20,
e)
po pkt 20 dodaje się pkt 20a w brzmieniu:
„
20a)
wojewódzkie przewozy pasażerskie - wojewódzkie przewozy pasażerskie w rozumieniu ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym;
”
,
f)
po pkt 22 dodaje się pkt 22a w brzmieniu:
„
22a)
pasażerski przewóz okazjonalny - jednorazowy przewóz w zakresie pasażerskiego transportu
kolejowego mający na celu zaspokojenie potrzeb przewozowych nieprzewidzianych w realizowanych
na danej linii przewozach w ramach umowy o świadczenie usług publicznych lub na podstawie
decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;
”
,
g)
w pkt 49 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 50 w brzmieniu:
„
50)
otwarty dostęp - uprawnienie do wykonywania kolejowych przewozów pasażerskich na podstawie
decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.
”
;
3)
po art. 5a dodaje się art. 5b i 5c w brzmieniu:
„
Art. 5b.
Na wniosek organizatora publicznego transportu kolejowego zarządca przygotowuje i
przedstawia informacje:
1)
niezbędne do opracowania projektu planu transportowego;
2)
dotyczące przepustowości infrastruktury danej trasy i standardu jakości dostępu danej
linii kolejowej oraz zakres planowanych remontów oraz inwestycji infrastruktury kolejowej
służące do określenia warunków umowy o świadczenie usług publicznych.
Art. 5c.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb
udzielania przez zarządcę infrastruktury organizatorowi publicznego transportu kolejowego
informacji, o których mowa w art. 5b, mając na uwadze potrzebę zapewnienia danych
niezbędnych do opracowania planu transportowego oraz do określenia warunków umowy
o świadczenie usług publicznych, a także konieczność przeprowadzenia właściwych analiz.
”
;
4)
w art. 9 w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
przystąpi do spółki wojewódzkich przewozów pasażerskich, która przejmie, w celu dalszej
eksploatacji, przewidzianą do likwidacji linię kolejową lub odcinek linii kolejowej,
jako wkład niepieniężny.
”
;
5)
w art. 13 w ust. 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 i 10
w brzmieniu:
„
9)
wydawanie decyzji w sprawie otwartego dostępu;
10)
rozpatrywanie spraw dotyczących pasażerskich przewozów okazjonalnych.
”
;
6)
w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Z obowiązku uzyskania autoryzacji bezpieczeństwa zwolnieni są zarządcy, których linie
kolejowe są funkcjonalnie oddzielone od reszty systemu kolejowego i przeznaczone do
prowadzenia pasażerskich przewozów aglomeracyjnych i wojewódzkich przewozów pasażerskich
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym oraz zarządcy prywatnej infrastruktury kolejowej, która jest wyłącznie użytkowana
przez właścicieli do prowadzenia własnych przewozów towarowych.
”
;
7)
w art. 25u ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Przepisy Umowy zbiorowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się również do czasu pracy
pracowników kolei wykonujących interoperacyjne usługi transgraniczne w ramach transgranicznych
przewozów pasażerskich, transgranicznych przewozów towarowych w odległości nie większej
niż 15 kilometrów od granicy oraz przewozów między granicznymi stacjami kolejowymi:
Rzepin, Tuplice, Zebrzydowice.
3.
Przez transgraniczne przewozy pasażerskie, o których mowa w ust. 2, rozumie się wojewódzkie
przewozy pasażerskie, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym realizowane w strefie transgranicznej.
”
;
8)
po rozdziale 5a dodaje się rozdziały 5b-5d w brzmieniu:
„
Rozdział 5b
Przewozy kolejowe o charakterze użyteczności publicznej
Art. 28p.
Umowy o świadczenie usług publicznych zawierane są przez organizatorów publicznego
transportu kolejowego wyłącznie na podstawie i w zakresie określonym w obowiązujących
planach transportowych.
Rozdział 5c
Otwarty dostęp dla pasażerskich przewozów kolejowych
Art. 28q.
Przewóz osób w transporcie kolejowym niebędący przewozem o charakterze użyteczności
publicznej może być wykonywany przez przewoźnika kolejowego na podstawie decyzji o
przyznaniu otwartego dostępu.
Art. 28r.
1.
Decyzję w sprawie wykonywania przez przewoźnika kolejowego przewozów w ramach otwartego
dostępu na danej trasie wydaje, za opłatą, Prezes UTK na podstawie wniosku złożonego
przez przewoźnika kolejowego, po przeprowadzeniu analizy wpływu działalności określonej
we wniosku na warunki ekonomiczne usług świadczonych na tej samej linii na podstawie
umowy o świadczenie usług publicznych.
2.
Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu jest wydawana na okres nieprzekraczający 5
lat.
3.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 28s.
W decyzji o przyznaniu otwartego dostępu określa się w szczególności:
1)
przedsiębiorcę, jego siedzibę i adres;
2)
linię kolejową lub linie kolejowe, na których mają być realizowane przewozy w ramach
otwartego dostępu;
3)
okres, na jaki decyzja została wydana;
4)
warunki oraz zakres wykorzystywania dostępu do linii kolejowej lub linii kolejowych.
Art. 28t.
1.
Prezes UTK cofa decyzję o przyznaniu otwartego dostępu w przypadku:
1)
wystąpienia rażącego naruszenia warunków określonych w decyzji;
2)
zaprzestania wykonywania przewozów przez co najmniej 6 miesięcy z przyczyn leżących
po stronie przewoźnika kolejowego.
2.
Decyzja o przyznaniu otwartego dostępu wygasa w przypadku:
1)
cofnięcia uprawnienia do podejmowania i wykonywania działalności w zakresie transportu
kolejowego;
2)
likwidacji albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, któremu decyzja została wydana;
3)
upływu okresu, na jaki decyzja została wydana;
4)
zrzeczenia się wykonywania przewozu przez przewoźnika, któremu decyzja została wydana,
i wydania decyzji o jej wygaśnięciu.
Art. 28u.
W przypadku odwołań od decyzji, o których mowa w art. 28r ust. 1 oraz art. 28t, przepis
art. 14 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Art. 28w.
Prezes UTK dokonuje okresowej kontroli działalności przewoźników kolejowych wykonujących
usługę w ramach otwartego dostępu w zakresie warunków jej wykonywania określonych
w decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.
Art. 28x.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
dokumenty i informacje, jakie należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o przyznaniu
otwartego dostępu;
2)
wysokość opłaty za wydanie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu, która nie może
być wyższa niż równowartość w złotych 5000 euro.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister uwzględnia:
1)
zakres danych i informacji niezbędnych do wydania decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;
2)
zakres i pracochłonność czynności do przeprowadzenia analizy, o której mowa w art.
28r ust. 1;
3)
okres ważności decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;
4)
zasięg wykonywanego przewozu.
Rozdział 5d
Przewozy okazjonalne
Art. 28y.
Okazjonalny przewóz na linii kolejowej realizowany jest w granicach wolnej przepustowości
infrastruktury.
Art. 28z.
1.
Podmiot zainteresowany realizowaniem przewozu okazjonalnego składa wniosek do zarządcy
co najmniej na 7 dni przed planowanym przewozem.
2.
Zarządca, w ramach wolnej przepustowości infrastruktury, uwzględnia wniosek i określa
szczegóły wykonania przewozu w umowie o udostępnienie infrastruktury kolejowej.
”
;
9)
w art. 29:
a)
po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:
„
1c.
Przewoźnik kolejowy nabywa prawo do korzystania z przydzielonych w rozkładzie jazdy
tras pociągów po zawarciu umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej. W zakresie
pasażerskich przewozów kolejowych zarządca zawiera umowę o udostępnienie infrastruktury
z przewoźnikiem kolejowym, który zawarł umowę o świadczenie usług publicznych, uzyskał
decyzję o przyznaniu otwartego dostępu albo uwzględniono jego wniosek na wykonanie
przewozu okazjonalnego.
1d.
Przydzielenie trasy przejazdów pociągu przez zarządcę infrastruktury w zakresie pasażerskich
przewozów kolejowych możliwe jest na podstawie:
1)
umowy o świadczenie usług publicznych;
2)
decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;
3)
uwzględnionego wniosku na wykonanie przewozu okazjonalnego.
”
,
b)
uchyla się ust. 3,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
W zakresie pasażerskich przewozów kolejowych zarządca w okresie obowiązywania umowy
o udostępnienie infrastruktury kolejowej albo umowy ramowej obowiązany jest zachować
parametry linii kolejowej i czas przejazdu pociągów zgodnie z danymi przekazanymi
organizatorom publicznego transportu kolejowego w trybie art. 5b.
”
;
10)
w art. 30:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W zakresie pasażerskich przewozów kolejowych, zarządca planuje trasy pociągów w rozkładzie
jazdy pociągów na podstawie zawartych umów o świadczenie usług publicznych lub decyzji
o przyznaniu otwartego dostępu.
”
;
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Zarządca przydziela trasy pociągów przewoźnikom kolejowym uwzględniając:
1)
pierwszeństwo przewozu osób;
2)
ogłoszone plany transportowe lub zawarte umowy o świadczenie usług publicznych;
3)
obowiązek wykonywania przewozu nałożony przepisami prawa przewozowego;
4)
umowy ramowe w zakresie przewozu rzeczy.
”
,
c)
uchyla się ust. 2a,
d)
ust. 2b otrzymuje brzmienie:
„
2b.
Zarządca przed dokonaniem przydziału tras pociągów w rozkładzie jazdy dla przewozu
osób dokonuje, w miarę potrzeby, koordynacji połączeń z udziałem zainteresowanych
przewoźników.
”
,
e)
uchyla się ust. 2c,
f)
ust. 5b otrzymuje brzmienie:
„
5b.
Zmiany rozkładu jazdy nieprzewidziane w trakcie jego tworzenia są wprowadzane z inicjatywy
zarządcy infrastruktury lub na wniosek przewoźnika. Zmiana rozkładu jazdy pociągów
następuje o północy w drugą sobotę czerwca. Zarządcy mogą uzgodnić inne daty; w przypadku
gdy może to naruszyć ruch międzynarodowy, informują o tym organy krajowe właściwe
w sprawie kontroli granicznej i kontroli celnej oraz Komisję Europejską.
”
,
g)
ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Przydział tras pociągów na okres krótszy niż czas obowiązywania rozkładu jazdy pociągów,
na które przewoźnik złożył wnioski w innym niż określony w ust. 1 terminie, może nastąpić
wyłącznie w miarę wolnej zdolności przepustowej.
”
;
11)
w art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Sposób i warunki korzystania z tras pociągów przydzielonych w rozkładzie jazdy pociągów
określa umowa, o której mowa w art. 29 ust. 1c.
”
;
12)
w art. 33 ust. 4a otrzymuje brzmienie:
„
4a.
Zarządca może stosować minimalną stawkę jednostkową opłaty podstawowej. Minimalną
stawkę stosuje się na jednakowych zasadach wobec wszystkich przewoźników kolejowych
osób za korzystanie z infrastruktury kolejowej związane z działalnością wykonywaną
zgodnie z umową o świadczenie usług publicznych.
”
;
13)
w art. 37 w ust. 2 uchyla się pkt 1;
14)
uchyla się art. 39-40a;
15)
w art. 66 w ust. 1 w pkt 1 po lit. c średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. d i e w brzmieniu:
„
d)
nie przedstawi organizatorowi publicznego transportu kolejowego informacji, o których
mowa w art. 5b,
e)
wbrew ustawowym przesłankom wyraził zgodę na realizowanie przejazdu okazjonalnego;
”
.
Art. 75.
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 91 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
„
8.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, inne niż cena obowiązkowe
kryteria oceny ofert w odniesieniu do niektórych rodzajów zamówień publicznych, kierując
się potrzebą wdrożenia przepisów prawa Unii Europejskiej oraz mając na względzie szczególny
charakter lub cel zamówienia publicznego.
”
;
2)
w art. 142 w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„
5)
o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
”
.
Art. 76.
W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców w art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
przewóz regularny - międzynarodowy przewóz regularny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz publiczny transport zbiorowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym ;”.
”
”
„
Art. 89.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34 ustawy, o której mowa
w art. 66, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na
podstawie art. 34 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 66, w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
”
;
2)
odnośnika nr 2 oraz art. 152 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim , które stanowią:
„
2) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji transpozycji następujących
dyrektyw Unii Europejskiej:
1)
dyrektywy 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotyczącej minimalnych wymagań w dziedzinie
bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach ;
2)
dyrektywy 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia statków ;
3)
dyrektywy 97/70/WE z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającej zharmonizowany system
bezpieczeństwa dla statków rybackich o długości 24 metrów i większej ;
4)
dyrektywy 98/41/WE z dnia 18 czerwca 1998 r. w sprawie rejestracji osób podróżujących
na pokładzie statków pasażerskich płynących do portów państw członkowskich Wspólnoty
lub z portów państw członkowskich Wspólnoty ;
5)
dyrektywy 99/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów
dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich ;
6)
dyrektywy 2002/59/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowy system monitorowania
i informacji o ruchu statków i uchylającej dyrektywę 93/75/WE ;
7)
dyrektywy 2003/25/WE z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów statecznościowych
dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro (Dz. Urz. UE L 123/22 z 17.05.2003, str.
286);
8)
dyrektywy 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia
marynarzy (Dz. Urz. UE L 323 z 03.12.2008, str. 33;
9)
dyrektywy 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących
organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań
administracji morskich ;
10)
dyrektywy 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej
przez państwo portu ;
11)
dyrektywy 2009/17/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE
ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków ;
12)
dyrektywy 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami
dotyczącymi państwa bandery ;
13)
dyrektywy 2009/42/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu
do przewozu rzeczy i osób drogą morską ;
14)
dyrektywy 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków
pasażerskich ;
15)
dyrektywy 2010/36/UE z dnia 1 czerwca 2010 r. zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego
i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich ;
16)
dyrektywy 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych
dla statków wchodzących do portów lub wychodzących z portów państw członkowskich i
uchylającej dyrektywę 2002/6/WE (Dz. Urz. UE L 283/1 z 29.10.2010, str. 1;
17)
dyrektywy 2011/15/UE z dnia 23 lutego 2011 r. zmieniającej dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o
ruchu statków .
”
„
Art. 152.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów
art. 70, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.
”
;
3)
art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 6.
1.
Do postępowań o udzielenie zamówienia publicznego wszczętych i niezakończonych przed
dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2.
Do umów w sprawach zamówień publicznych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
3.
Do umów w sprawach zamówień publicznych zawartych po dniu wejścia w życie ustawy w
następstwie postępowań o udzielenie zamówień publicznych wszczętych przed dniem wejścia
w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
4.
Do konkursów wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje
się przepisy dotychczasowe.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
4)
odnośnika nr 1 oraz art. 24 i art. 27 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie
ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom .
”
„
Art. 24.
Przepisy prawa miejscowego wydane na podstawie art. 8 ustawy wymienionej w art. 26
zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych odpowiednio na podstawie
art. 11b ustawy wymienionej w art. 15 oraz na podstawie art. 50a ustawy wymienionej
w art. 21.
”
„
Art. 27.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
5)
odnośnika nr 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Przepisy niniejszej ustawy wykonują postanowienia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego
rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 .
”
„
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
”
;
6)
art. 59 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz
niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 59.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., z wyjątkiem:
1)
art. 57, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 25, art. 29 pkt 1-10, pkt 11 w zakresie art. 88, art. 89 i art. 90 ust. 1 oraz
pkt 12, art. 32, art. 34, art. 37, art. 44, art. 51, art. 53 i art. 55 ust. 2-4, które
wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 125, poz. 1371, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 130, poz. 1112, z 2003 r. Nr 149,
poz. 1452 i Nr 211, poz. 2049, z 2004 r. Nr 97, poz. 962, Nr 160, poz. 1678 i Nr 281,
poz. 2780, z 2006 r. Nr 133, poz. 935, z 2008 r. Nr 219, poz. 1408 oraz z 2009 r.
Nr 92, poz. 753.
b)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 23, poz. 136 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 54, poz. 326, Nr 218, poz. 1391
i Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 19, poz. 100 i 101, Nr 86, poz. 720 i Nr 168, poz.
1323 oraz z 2010 r. Nr 106, poz. 675, Nr 152, poz. 1018 i Nr 225, poz. 1466.
c)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r.
Nr 137, poz. 1304, Nr 149, poz. 1452 i Nr 203, poz. 1966, z 2005 r. Nr 90, poz. 756
i Nr 180, poz. 1497, z 2006 r. Nr 141, poz. 1011 i Nr 249, poz. 1824, z 2007 r. Nr
82, poz. 558, Nr 180, poz. 1280 i Nr 191, poz. 1370, z 2009 r. Nr 168, poz. 1323 oraz
z 2010 r. Nr 222, poz. 1456 i Nr 238, poz. 1578.
d)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r.
Nr 144, poz. 1042, z 2008 r. Nr 223, poz. 1464, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 79, poz.
666, Nr 92, poz. 753 i Nr 215, poz. 1664 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278.
e)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 106, poz. 679 i
Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r.
Nr 96, poz. 874 i Nr 199, poz. 1937, z 2008 r. Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 19,
poz. 100 i 101 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 106, poz. 675 i Nr 127, poz.
857.
f)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr
96, poz. 620, Nr 123, poz. 835, Nr 152, poz. 1020, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz.
1726.
g)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 i
Nr 223, poz. 1778 oraz z 2010 r. Nr 106, poz. 675 i Nr 182, poz. 1228.
h)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z
2003 r. Nr 130, poz. 1190, z 2008 r. Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 97, poz. 803
oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.
i)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 144, poz. 1204,
z 2003 r. Nr 137, poz. 1302, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 210, poz. 2135, z 2007 r.
Nr 166, poz. 1172, z 2008 r. Nr 157, poz. 976, z 2009 r. Nr 118, poz. 989 oraz z 2010 r.
Nr 107, poz. 679 i Nr 197, poz. 1309.
j)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505
i Nr 234, poz. 1574, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 86, poz. 720 i
Nr 98, poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 43, poz. 246, Nr 164, poz. 1107, Nr 225, poz. 1466,
Nr 247, poz. 1652 i Nr 249, poz. 1656.
k)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 176, poz. 1238 i Nr 191, poz. 1374, z 2008 r. Nr 59, poz. 359, Nr 144, poz. 902,
Nr 206, poz. 1289 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 1, poz. 3, Nr 18, poz. 97,
Nr 19, poz. 100, Nr 98, poz. 817, Nr 115, poz. 966, Nr 157, poz. 1241 i Nr 214, poz.
1658.
l)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 180, poz. 1497,
z 2007 r. Nr 99, poz. 661 i Nr 192, poz. 1381, z 2009 r. Nr 79, poz. 670 oraz z 2010 r.
Nr 43, poz. 246.
m)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r.
Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505
i Nr 234, poz. 1574, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 31, poz. 206, Nr 86, poz. 720 i
Nr 98, poz. 817 oraz z 2010 r. Nr 43, poz. 246, Nr 164, poz. 1107, Nr 225, poz. 1466,
Nr 247, poz. 1652 i Nr 249, poz. 1656.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2009/33/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 120 z 15.05.2009, str. 5).
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady organizacji i funkcjonowania regularnego przewozu osób w publicznym
transporcie zbiorowym realizowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w
strefie transgranicznej, w transporcie drogowym, kolejowym, innym szynowym, linowym,
linowo-terenowym, morskim oraz w żegludze śródlądowej.
2.
Ustawa określa także zasady finansowania regularnego przewozu osób w publicznym transporcie
zbiorowym, w zakresie przewozów o charakterze użyteczności publicznej, realizowanego
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w transporcie, o którym mowa w ust. 1.
Art. 2.
Przepisów ustawy nie stosuje się do regularnego przewozu osób realizowanego w:
1)
międzynarodowym transporcie drogowym;
2)
międzynarodowym transporcie morskim;
3)
międzynarodowej żegludze śródlądowej;
4)
celach turystycznych.
Art. 3.
1.
Przepisy ustawy stosuje się z uwzględnieniem przepisów:
1)
rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października
2007 r. dotyczącego usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu
pasażerskiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 , zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1370/2007”;
2)
rozporządzenia (WE) nr 1371/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października
2007 r. dotyczącego praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym , zwanego dalej „rozporządzeniem (WE) nr 1371/2007”;
3)
rozporządzenia Rady (WE) nr 12/98 z dnia 11 grudnia 1997 r. ustanawiającego warunki
dostępu przewoźników niemających stałej siedziby w Państwie Członkowskim do transportu
drogowego osób w Państwie Członkowskim ;
4)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 3577/92 z dnia 7 grudnia 1992 r. dotyczącego stosowania
zasady swobody świadczenia usług w transporcie morskim w obrębie Państw Członkowskich
(kabotaż morski) ;
5)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 3921/91 z dnia 16 grudnia 1991 r. ustanawiającego warunki,
zgodnie z którymi przewoźnicy niemający stałej siedziby w Państwie Członkowskim mogą
dokonywać transportu rzeczy lub osób żeglugą śródlądową w Państwie Członkowskim ;
6)
rozporządzenia Rady (EWG) nr 684/92 z dnia 16 marca 1992 r. w sprawie wspólnych zasad
międzynarodowego przewozu osób autokarem i autobusem , zwanego dalej „rozporządzeniem (EWG) nr 684/92”;
7)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1073/2009 z dnia 21 października
2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych
i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 ;
82)Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 390), która weszła w życie z dniem 4 kwietnia 2015 r.)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.
dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym i zmieniającego
rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 .
2.
W zakresie regularnego przewozu osób realizowanego w strefie transgranicznej, przepisy
ustawy stosuje się z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym oraz rozporządzenia (EWG) nr 684/92 w zakresie międzynarodowego transportu drogowego.
Art. 4.
1.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
decyzja o przyznaniu otwartego dostępu - uprawnienie przewoźnika do wykonywania regularnego
przewozu osób w ramach otwartego dostępu w transporcie kolejowym, określonego w ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym ;
2)
dworzec - miejsce przeznaczone do odprawy pasażerów, w którym znajdują się w szczególności:
przystanki komunikacyjne, punkt sprzedaży biletów oraz punkt informacji dla podróżnych;
35)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.)
gminne przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu zbiorowego
wykonywany w granicach administracyjnych jednej gminy lub gmin sąsiadujących, które
zawarły stosowne porozumienie lub które utworzyły związek międzygminny; inne niż przewozy
powiatowe, wojewódzkie i międzywojewódzkie;
36)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1045), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.)
gminne przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu zbiorowego
wykonywany w granicach administracyjnych jednej gminy lub gmin sąsiadujących, które
zawarły stosowne porozumienie lub które utworzyły związek międzygminny; inne niż przewozy
powiatowe, powiatowo-gminne, wojewódzkie i międzywojewódzkie;
4)
komunikacja miejska - gminne przewozy pasażerskie wykonywane w granicach administracyjnych
miasta albo:
a)
miasta i gminy,
b)
miast, albo
c)
miast i gmin sąsiadujących
- jeżeli zostało zawarte porozumienie lub został utworzony związek międzygminny w
celu wspólnej realizacji publicznego transportu zbiorowego;
5)
linia komunikacyjna - połączenie komunikacyjne na:
a)
sieci dróg publicznych albo
b)
liniach kolejowych, innych szynowych, linowych, linowo-terenowych, albo
c)
akwenach morskich lub wodach śródlądowych
- wraz z oznaczonymi miejscami do wsiadania i wysiadania pasażerów na liniach komunikacyjnych,
po których odbywa się publiczny transport zbiorowy;
6)
międzynarodowe przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu
zbiorowego wykonywany z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem
przewozów realizowanych w strefie transgranicznej;
77)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 8.)
międzywojewódzkie przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu
zbiorowego wykonywany z przekroczeniem granicy województwa; inne niż przewozy gminne,
powiatowe i wojewódzkie;
78)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
międzywojewódzkie przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu
zbiorowego wykonywany z przekroczeniem granicy województwa; inne niż przewozy gminne,
powiatowe, powiatowo-gminne i wojewódzkie;
8)
operator publicznego transportu zbiorowego - samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca
uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który
zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług
w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w
umowie;
9)
organizator publicznego transportu zbiorowego - właściwa jednostka samorządu terytorialnego
albo minister właściwy do spraw transportu, zapewniający funkcjonowanie publicznego
transportu zbiorowego na danym obszarze; organizator publicznego transportu zbiorowego
jest „właściwym organem”, o którym mowa w przepisach rozporządzenia (WE) nr 1370/2007;
109)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 10.)
powiatowe przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu zbiorowego
wykonywany w granicach administracyjnych co najmniej dwóch gmin i niewykraczający
poza granice jednego powiatu albo w granicach administracyjnych powiatów sąsiadujących,
które zawarły stosowne porozumienie lub które utworzyły związek powiatów; inne niż
przewozy gminne, wojewódzkie i międzywojewódzkie;
1010)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
powiatowe przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu zbiorowego
wykonywany w granicach administracyjnych co najmniej dwóch gmin i niewykraczający
poza granice jednego powiatu albo w granicach administracyjnych powiatów sąsiadujących,
które zawarły stosowne porozumienie lub które utworzyły związek powiatów; inne niż
przewozy gminne, powiatowo-gminne, wojewódzkie i międzywojewódzkie;
10a11)Dodany przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
powiatowo-gminne przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu
zbiorowego wykonywany w granicach administracyjnych gmin i powiatów, które utworzyły
związek powiatowo-gminny; inne niż przewozy gminne, powiatowe, wojewódzkie i międzywojewódzkie;
11)
przewoźnik - przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w
zakresie przewozu osób na podstawie potwierdzenia zgłoszenia przewozu, a w transporcie
kolejowym - na podstawie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu;
12)
przewóz o charakterze użyteczności publicznej - powszechnie dostępna usługa w zakresie
publicznego transportu zbiorowego wykonywana przez operatora publicznego transportu
zbiorowego w celu bieżącego i nieprzerwanego zaspokajania potrzeb przewozowych społeczności
na danym obszarze;
13)
przystanek komunikacyjny - miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów
na danej linii komunikacyjnej, w którym umieszcza się informacje dotyczące w szczególności
godzin odjazdów środków transportu, a ponadto, w transporcie drogowym, oznaczone zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym ;
14)
publiczny transport zbiorowy - powszechnie dostępny regularny przewóz osób wykonywany
w określonych odstępach czasu i po określonej linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych
lub sieci komunikacyjnej;
15)
rekompensata - środki pieniężne lub inne korzyści majątkowe przyznane operatorowi
publicznego transportu zbiorowego w związku ze świadczeniem usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego;
16)
sieć komunikacyjna - układ linii komunikacyjnych obejmujących obszar działania organizatora
publicznego transportu zbiorowego lub część tego obszaru;
17)
strefa transgraniczna - obszar co najmniej jednej gminy, powiatu lub co najmniej jednego
województwa, na którym operator publicznego transportu zbiorowego świadczy usługi
w zakresie publicznego transportu zbiorowego, położony bezpośrednio przy granicy Rzeczypospolitej
Polskiej i obszar odpowiedniej jednostki administracyjnej położonej poza granicą Rzeczypospolitej
Polskiej na terytorium sąsiedniego państwa;
18)
transport drogowy - transport w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
19)
transport inny szynowy - przewóz osób środkiem transportu poruszającym się po szynach
lub torach kolejowych, w tym tramwajem lub metrem; inny niż transport kolejowy i transport
linowo-terenowy;
20)
transport kolejowy - przewóz osób środkiem transportu poruszającym się po torach kolejowych;
21)
transport linowy - przewóz osób środkiem transportu poruszającym się za pomocą napowietrznej
liny ciągnącej;
22)
transport linowo-terenowy - przewóz osób środkiem transportu poruszającym się po szynach
za pomocą liny napędowej;
23)
transport morski - przewóz osób środkiem transportu morskiego po morskich wodach wewnętrznych
lub po morzu terytorialnym;
24)
umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego - umowa między
organizatorem publicznego transportu zbiorowego a operatorem publicznego transportu
zbiorowego, która przyznaje temu operatorowi prawo i zobowiązuje go do wykonywania
określonych usług związanych z wykonywaniem przewozu o charakterze użyteczności publicznej;
2513)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 14.)
wojewódzkie przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu zbiorowego
wykonywany w granicach administracyjnych co najmniej dwóch powiatów i niewykraczający
poza granice jednego województwa, a w przypadku linii komunikacyjnych w transporcie
kolejowym także przewóz do najbliższej stacji w województwie sąsiednim, umożliwiający
przesiadki w celu odbycia dalszej podróży lub techniczne odwrócenie biegu pociągu,
oraz przewóz powrotny; inne niż przewozy gminne, powiatowe i międzywojewódzkie;
2514)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret piąte ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
wojewódzkie przewozy pasażerskie - przewóz osób w ramach publicznego transportu zbiorowego
wykonywany w granicach administracyjnych co najmniej dwóch powiatów i niewykraczający
poza granice jednego województwa, a w przypadku linii komunikacyjnych w transporcie
kolejowym także przewóz do najbliższej stacji w województwie sąsiednim, umożliwiający
przesiadki w celu odbycia dalszej podróży lub techniczne odwrócenie biegu pociągu,
oraz przewóz powrotny; inne niż przewozy gminne, powiatowe, powiatowo-gminne i międzywojewódzkie;
26)
zintegrowany system taryfowo-biletowy - rozwiązanie polegające na umożliwieniu wykorzystywania
przez pasażera biletu, uprawniającego do korzystania z różnych środków transportu
na obszarze właściwości organizatora publicznego transportu zbiorowego;
27)
zintegrowany węzeł przesiadkowy - miejsce umożliwiające dogodną zmianę środka transportu
wyposażone w niezbędną dla obsługi podróżnych infrastrukturę, w szczególności: miejsca
postojowe, przystanki komunikacyjne, punkty sprzedaży biletów, systemy informacyjne
umożliwiające zapoznanie się zwłaszcza z rozkładem jazdy, linią komunikacyjną lub
siecią komunikacyjną;
28)
zrównoważony rozwój publicznego transportu zbiorowego - proces rozwoju transportu
uwzględniający oczekiwania społeczne dotyczące zapewnienia powszechnej dostępności
do usług publicznego transportu zbiorowego, zmierzający do wykorzystywania różnych
środków transportu, a także promujący przyjazne dla środowiska i wyposażone w nowoczesne
rozwiązania techniczne środki transportu;
29)
żegluga śródlądowa - przewóz osób środkiem transportu wodnego śródlądowego po wodach
śródlądowych.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
115)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 16.)
jednostce samorządu terytorialnego - należy przez to rozumieć również związek międzygminny
lub związek powiatów;
116)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
jednostce samorządu terytorialnego - należy przez to rozumieć również związek międzygminny,
związek powiatów lub związek powiatowo-gminny;
2)
rozkładzie jazdy - należy przez to rozumieć również rozkład rejsu w transporcie morskim
oraz w żegludze śródlądowej;
3)
przystanku komunikacyjnym - należy przez to rozumieć również port lub przystań usytuowane
na wodach morskich lub wodach śródlądowych;
4)
umowie o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego - należy przez
to rozumieć również akt wewnętrzny określający warunki wykonywania usług w zakresie
publicznego transportu zbiorowego przez samorządowy zakład budżetowy.
Art. 5.
1.
Publiczny transport zbiorowy odbywa się na zasadach konkurencji regulowanej, o której
mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie
oraz z uwzględnieniem potrzeb zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego.
2.
Publiczny transport zbiorowy może odbywać się na podstawie:
1)
umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
2)
potwierdzenia zgłoszenia przewozu;
3)
decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.
Art. 6.
1.
Publiczny transport zbiorowy może być wykonywany przez operatora publicznego transportu
zbiorowego, zwanego dalej „operatorem”, lub przewoźnika spełniających warunki do podejmowania
i wykonywania działalności w zakresie przewozu osób określone odpowiednio w:
117)W brzmieniu ustalonym przez art. 141 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368), która weszła w życie z dniem 25 stycznia 2012 r.)
ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim ;
2)
ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej ;
3)
ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;
4)
ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;
5)
ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ;
6)
ustawie z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski .
2.
Jeżeli wykonywanie przewozu osób wymaga posiadania odpowiednich kwalifikacji, w szczególności
do kierowania środkami transportu, wynikających z odrębnych przepisów, posiadanie
tych kwalifikacji jest również niezbędne do wykonywania publicznego transportu zbiorowego.
Dział II
Organizacja publicznego transportu zbiorowego
Rozdział 1
Organizator publicznego transportu zbiorowego
Art. 7.
1.
Organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”, właściwym
ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest:
1)
gmina:
a)
na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,
b)
której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia
między gminami - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach
pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły porozumienie;
2)
związek międzygminny - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych
przewozach pasażerskich, na obszarze gmin tworzących związek międzygminny;
3)
powiat:
a)
na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w powiatowych przewozach pasażerskich,
b)
któremu powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia
między powiatami - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w powiatowych
przewozach pasażerskich, na obszarze powiatów, które zawarły porozumienie;
4)
związek powiatów - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w powiatowych
przewozach pasażerskich, na obszarze powiatów tworzących związek powiatów;
4a19)Dodany przez art. 38 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
związek powiatowo-gminny na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w powiatowo-gminnych
przewozach pasażerskich na obszarze gmin lub powiatów tworzących związek powiatowo-gminny;
5)
województwo:
a)
na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w wojewódzkich przewozach pasażerskich
oraz w transporcie morskim,
b)
właściwe ze względu na najdłuższy odcinek planowanego przebiegu linii komunikacyjnej,
w uzgodnieniu z województwami właściwymi ze względu na przebieg tej linii komunikacyjnej
albo sieci komunikacyjnej - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich
przewozach pasażerskich,
c)
któremu powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia
między województwami właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej
albo sieci komunikacyjnej - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w wojewódzkich
przewozach pasażerskich, na obszarze województw, które zawarły porozumienie;
6)
minister właściwy do spraw transportu - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej
w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym.
2.
Jeżeli inny organizator byłby właściwy ze względu na obszar działania, a inny ze względu
na zasięg przewozów, to właściwym organizatorem jest organizator, o którym mowa w
ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2, pkt 3 lit. b albo pkt 4.
3.
Organizator, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-5, jest organizatorem publicznego transportu
zbiorowego realizowanego w strefie transgranicznej.
4.
Określone w ustawie zadania organizatora, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-5, wykonuje,
w przypadku:
1)
gminy - wójt, burmistrz albo prezydent miasta;
2)
związku międzygminnego - zarząd związku międzygminnego;
3)
miasta na prawach powiatu - prezydent miasta na prawach powiatu;
4)
powiatu - starosta;
5)
związku powiatów - zarząd związku powiatów;
5a20)Dodany przez art. 38 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
związku powiatowo-gminnego - zarząd związku powiatowo-gminnego;
6)
województwa - marszałek województwa.
Art. 8.
Do zadań organizatora należy:
1)
planowanie rozwoju transportu;
2)
organizowanie publicznego transportu zbiorowego;
3)
zarządzanie publicznym transportem zbiorowym.
Rozdział 2
Plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego
Art. 9.
1.
Plan zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego, zwany dalej „planem
transportowym”, w przypadku planowanego organizowania przewozów o charakterze użyteczności
publicznej, opracowuje:
1)
gmina:
a)
licząca co najmniej 50 000 mieszkańców - w zakresie linii komunikacyjnej albo sieci
komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,
b)
której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia
między gminami, których obszar liczy łącznie co najmniej 80 000 mieszkańców - w zakresie
linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej na danym obszarze;
2)
związek międzygminny obejmujący obszar liczący co najmniej 80 000 mieszkańców - w
zakresie linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej na obszarze gmin tworzących
związek międzygminny;
3)
powiat:
a)
liczący co najmniej 80 000 mieszkańców - w zakresie linii komunikacyjnej albo sieci
komunikacyjnej w powiatowych przewozach pasażerskich,
b)
któremu powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia
między powiatami, których obszar liczy łącznie co najmniej 120 000 mieszkańców - w
zakresie linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej na danym obszarze;
4)
związek powiatów obejmujący obszar liczący co najmniej 120 000 mieszkańców - w zakresie
linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej na obszarze powiatów tworzących związek
powiatów;
4a21)Dodany przez art. 38 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
związek powiatowo-gminny obejmujący obszar liczący co najmniej 80 000 mieszkańców
- w zakresie linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej na obszarze gmin lub powiatów
tworzących związek powiatowo-gminny;
5)
województwo:
a)
w zakresie linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w wojewódzkich przewozach
pasażerskich,
b)
któremu powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia
między województwami właściwymi ze względu na planowany przebieg linii komunikacyjnej
albo sieci komunikacyjnej - w zakresie linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej
na danym obszarze;
6)
minister właściwy do spraw transportu - w zakresie linii komunikacyjnej albo sieci
komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie
kolejowym.
2.
Plan transportowy może być opracowany przez właściwego organizatora na obszarze liczącym
mniejszą liczbę mieszkańców niż określona w ust. 1 pkt 1-4.
3.
Plan transportowy uchwalony przez właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego
stanowi akt prawa miejscowego.
Art. 10.
1.
Informację o opracowanym projekcie planu transportowego ogłasza się w miejscowej prasie,
w Biuletynie Informacji Publicznej oraz w sposób zwyczajowo przyjęty, określając miejsce
wyłożenia projektu planu transportowego oraz formę, miejsce i termin składania opinii
dotyczących tego projektu, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia.
2.
Organizator rozpatruje opinie, o których mowa w ust. 1, a w przypadku uznania za zasadne
wniosków w nich zawartych, dokonuje stosownych zmian w projekcie planu transportowego.
Art. 11.
1.
W projekcie planu transportowego opracowanym przez:
1)
marszałka województwa - uwzględnia się ogłoszony plan transportowy opracowany przez
ministra właściwego do spraw transportu,
222)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 23.)
starostę, zarząd związku powiatów - uwzględnia się ogłoszony plan transportowy opracowany
przez marszałka województwa,
223)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
starostę, zarząd związku powiatów, zarząd związku powiatowo-gminnego - uwzględnia
się ogłoszony plan transportowy opracowany przez marszałka województwa;
322)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 23.)
wójta, burmistrza, prezydenta miasta, zarząd związku międzygminnego - uwzględnia się
ogłoszony plan transportowy opracowany przez starostę, zarząd związku powiatów, o
ile jest utworzony, lub marszałka województwa
323)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.)
wójta, burmistrza, prezydenta miasta, zarząd związku międzygminnego -uwzględnia się
ogłoszony plan transportowy opracowany przez starostę, zarząd związku powiatów, zarząd
związku powiatowo-gminnego, o ile jest utworzony, lub marszałka województwa
- w zakresie linii komunikacyjnych, na których jest planowane wykonywanie przewozów
o charakterze użyteczności publicznej.
2.
Plan transportowy może być, w zależności od uzasadnionych potrzeb, poddawany aktualizacji.
Art. 12.
1.
Plan transportowy określa w szczególności:
1)
sieć komunikacyjną, na której jest planowane wykonywanie przewozów o charakterze użyteczności
publicznej;
2)
ocenę i prognozy potrzeb przewozowych;
3)
przewidywane finansowanie usług przewozowych;
4)
preferencje dotyczące wyboru rodzaju środków transportu;
5)
zasady organizacji rynku przewozów;
6)
pożądany standard usług przewozowych w przewozach o charakterze użyteczności publicznej;
7)
przewidywany sposób organizowania systemu informacji dla pasażera.
2.
Przy opracowywaniu planu transportowego należy uwzględnić w szczególności:
1)
stan zagospodarowania przestrzennego oraz ustalenia odpowiednio:
a)
koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju,
b)
planu zagospodarowania przestrzennego województwa,
c)
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy,
d)
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
2)
sytuację społeczno-gospodarczą danego obszaru;
3)
wpływ transportu na środowisko;
4)
potrzeby zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego, w szczególności
potrzeby osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej zdolności ruchowej, w zakresie
usług przewozowych;
5)
potrzeby wynikające z kierunku polityki państwa, w zakresie linii komunikacyjnych
w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich;
6)
rentowność linii komunikacyjnych;
7)
w zakresie transportu kolejowego - dane dotyczące przepustowości infrastruktury oraz
standard jakości dostępu otrzymane od zarządcy infrastruktury kolejowej.
3.
W przypadku opracowywania planu transportowego w zakresie transportu kolejowego organizator
występuje do zarządcy infrastruktury kolejowej z wnioskiem o przedstawienie informacji
niezbędnych do opracowania projektu planu transportowego.
4.
Do planu transportowego opracowywanego przez ministra właściwego do spraw transportu
nie mają zastosowania przepisy ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b-d.
5.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres planu transportowego z podziałem na część tekstową i graficzną, uwzględniając
skalę opracowań kartograficznych, stosowane oznaczenia i nazewnictwo oraz rodzaj transportu,
którym będzie wykonywany przewóz.
Art. 13.
124)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25..
Marszałek województwa przedstawia sejmikowi województwa do uchwalenia projekt planu
transportowego:
1)
uzgodniony z marszałkami sąsiednich województw,
2)
zaopiniowany przez zarząd sąsiedniego związku powiatów, o ile jest utworzony
- w zakresie linii komunikacyjnych przebiegających na obszarach ich właściwości.
125)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Marszałek województwa przedstawia sejmikowi województwa do uchwalenia projekt planu
transportowego:
1)
uzgodniony z marszałkami sąsiednich województw,
2)
zaopiniowany przez zarząd sąsiedniego związku powiatów lub związku powiatowo-gminnego,
o ile jest utworzony
- w zakresie linii komunikacyjnych przebiegających na obszarach ich właściwości.
224)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25..
Starosta lub zarząd związku powiatów, o ile jest utworzony, przedstawia odpowiednio
radzie powiatu albo zgromadzeniu związku powiatów do uchwalenia projekt planu transportowego:
1)
uzgodniony ze starostą sąsiedniego powiatu lub zarządem sąsiedniego związku powiatów,
o ile jest utworzony,
2)
zaopiniowany przez zarząd sąsiedniego związku międzygminnego, o ile jest utworzony
- w zakresie linii komunikacyjnych przebiegających na obszarach ich właściwości.
225)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Starosta, zarząd związku powiatów lub zarząd związku powiatowo-gminnego, o ile jest
utworzony, przedstawia odpowiednio radzie powiatu, zgromadzeniu związku powiatów albo
zgromadzeniu związku powiatowo-gminnego do uchwalenia projekt planu transportowego:
1)
uzgodniony ze starostą sąsiedniego powiatu, zarządem sąsiedniego związku powiatów
lub związku powiatowo-gminnego, o ile jest utworzony,
2)
zaopiniowany przez zarząd sąsiedniego związku międzygminnego, o ile jest utworzony
- w zakresie linii komunikacyjnych przebiegających na obszarach ich właściwości.
324)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25..
Wójt, burmistrz, prezydent miasta lub zarząd związku międzygminnego przedstawia odpowiednio
radzie gminy albo zgromadzeniu związku międzygminnego do uchwalenia projekt planu
transportowego uzgodniony z właściwymi organami sąsiednich gmin lub zarządem sąsiedniego
związku międzygminnego, o ile jest utworzony, w zakresie linii komunikacyjnych przebiegających
na obszarach ich właściwości.
325)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Wójt, burmistrz, prezydent miasta lub zarząd związku międzygminnego przedstawia odpowiednio
radzie gminy albo zgromadzeniu związku międzygminnego do uchwalenia projekt planu
transportowego uzgodniony z właściwymi organami sąsiednich gmin, zarządem sąsiedniego
związku międzygminnego lub zarządem sąsiedniego związku powiatowo-gminnego, o ile
jest utworzony, w zakresie linii komunikacyjnych przebiegających na obszarach ich
właściwości.
4.
Gmina licząca mniej niż 50 000 osób, może zgłosić potrzeby transportowe dotyczące
linii komunikacyjnych wykraczających poza obszar swojej właściwości, bezpośrednio
do starosty albo marszałka województwa właściwego ze względu na przebieg tych linii
komunikacyjnych.
526)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 27..
Plan transportowy jest podawany do publicznej wiadomości przez jego ogłoszenie we
właściwym dla organizatora dzienniku urzędowym, a w przypadku gdy organizatorem jest
związek międzygminny albo związek powiatów - w sposób zwyczajowo przyjęty na obszarach
gmin albo powiatów tworzących te związki oraz w dzienniku urzędowym województwa, na
którego obszarze działa związek międzygminny albo związek powiatów.
527)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Plan transportowy jest podawany do publicznej wiadomości przez jego ogłoszenie we
właściwym dla organizatora dzienniku urzędowym, a w przypadku gdy organizatorem jest
związek międzygminny, związek powiatów albo związek powiatowo-gminny - w sposób zwyczajowo
przyjęty na obszarach gmin albo powiatów tworzących te związki oraz w dzienniku urzędowym
województwa, na którego obszarze działa związek międzygminny, związek powiatów albo
związek powiatowo-gminny.
6.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, plan transportowy
w zakresie linii komunikacyjnej lub sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych
przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym, uwzględniając zakres niezbędnych
danych, które powinny zostać określone w tym planie.
Art. 14.
Do aktualizacji planu transportowego, o której mowa w art. 11 ust. 2, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 10, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1-4 oraz art. 13.
Rozdział 3
Organizowanie publicznego transportu zbiorowego
Oddział 1
Zasady ogólne
Art. 15.
1.
Organizowanie publicznego transportu zbiorowego polega w szczególności na:
1)
badaniu i analizie potrzeb przewozowych w publicznym transporcie zbiorowym, z uwzględnieniem
potrzeb osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej zdolności ruchowej;
2)
podejmowaniu działań zmierzających do realizacji istniejącego planu transportowego
albo do aktualizacji tego planu;
3)
zapewnieniu odpowiednich warunków funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego,
w szczególności w zakresie:
a)
standardów dotyczących przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
b)
korzystania z przystanków komunikacyjnych oraz dworców,
c)
funkcjonowania zintegrowanych węzłów przesiadkowych,
d)
funkcjonowania zintegrowanego systemu taryfowo-biletowego,
e)
systemu informacji dla pasażera;
4)
określaniu sposobu oznakowania środków transportu wykorzystywanych w przewozach o
charakterze użyteczności publicznej;
5)
ustalaniu stawek opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków
komunikacyjnych i dworców, których właścicielem albo zarządzającym nie jest jednostka
samorządu terytorialnego, zlokalizowanych na liniach komunikacyjnych na obszarze właściwości
organizatora;
6)
określaniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym
jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla operatorów i przewoźników
oraz warunków i zasad korzystania z tych obiektów;
7)
określaniu przystanków komunikacyjnych i dworców, których właścicielem lub zarządzającym
nie jest jednostka samorządu terytorialnego, udostępnionych dla wszystkich operatorów
i przewoźników oraz informowaniu o stawce opłat za korzystanie z tych obiektów;
8)
przygotowaniu i przeprowadzeniu postępowania prowadzącego do zawarcia umowy o świadczenie
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
9)
zawieraniu umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
10)
ustalaniu opłat za przewóz oraz innych opłat, o których mowa w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe , za usługę świadczoną przez operatora w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
11)
ustalaniu sposobu dystrybucji biletów za usługę świadczoną przez operatora w zakresie
publicznego transportu zbiorowego;
12)
wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
2.
Określenie przystanków komunikacyjnych i dworców oraz warunków i zasad korzystania,
o których mowa w ust. 1 pkt 6, następuje w drodze uchwały podjętej przez właściwy
organ danej jednostki samorządu terytorialnego.
Art. 16.
1.
W transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków
komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty.
2.
Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych
lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, są ustalane
w drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest usytuowany przystanek komunikacyjny
lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.
3.
Stawki opłat, o których mowa w ust. 2, powinny być ustalane z uwzględnieniem niedyskryminujących
zasad dla wszystkich operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy
na obszarze właściwości organizatora.
4.
Za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców,
których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, mogą
być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez
właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących
zasad.
5.
Stawka opłaty, o której mowa w ust. 4, nie może być wyższa niż:
1)
0,05 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na przystanku komunikacyjnym;
2)
1 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu;
328)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
2 zł za jedno zatrzymanie środka transportu na dworcu wyznaczonym zgodnie z art. 47h ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej
w zakresie określonym w załączniku I lit. a do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 181/2011 z dnia 16
lutego 2011 r. dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym
i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004.
6.
Stawka opłaty, o której mowa w ust. 5, ulega zmianie w stopniu odpowiadającym planowanemu
średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalonemu w ustawie
budżetowej na dany rok. Zmiana następuje od pierwszego dnia miesiąca następującego
po miesiącu, w którym została ogłoszona ustawa budżetowa.
7.
Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego,
z przeznaczeniem na:
1)
utrzymanie przystanków komunikacyjnych oraz dworców, o których mowa w ust. 4, oraz
2)
realizację zadań określonych w art. 18 - w przypadku gdy organizatorem jest gmina.
Art. 17.
1.
Do ustalania stawek opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków
komunikacyjnych lub dworców, standardów, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit.
a, oraz zasad korzystania z tych obiektów w transporcie kolejowym stosuje się przepisy
o transporcie kolejowym.
2.
W transporcie innym szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze śródlądowej,
stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych
lub dworców, standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, oraz zasady
korzystania z tych obiektów ustalane są przez operatora lub przewoźnika z właścicielem
albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.
Art. 18.
Do zadań własnych gminy w zakresie publicznego transportu zbiorowego należą budowa,
przebudowa i remont:
1)
przystanków komunikacyjnych oraz dworców, których właścicielem lub zarządzającym jest
gmina;
2)
wiat przystankowych lub innych budynków służących pasażerom, posadowionych na miejscu
przeznaczonym do wsiadania i wysiadania pasażerów lub przylegających do tego miejsca,
usytuowanych w pasie drogowym dróg publicznych bez względu na kategorię tych dróg.
Oddział 2
Umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
Art. 19.
1.
Organizator dokonuje wyboru operatora w trybie:
1)
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych albo
2)
ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi albo
3)
art. 22 ust. 1.
2.
Organizator może realizować przewozy w ramach publicznego transportu zbiorowego w
formie samorządowego zakładu budżetowego.
Art. 20.
Operatorowi nie przyznaje się prawa wyłącznego, o którym mowa w rozporządzeniu (WE)
nr 1370/2007.
Art. 21.
1.
Przy udzielaniu zamówienia publicznego na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego,
w specyfikacji istotnych warunków zamówienia można uwzględnić w szczególności normy
jakości i powszechną dostępność świadczonych usług, w tym:
1)
liczbę i rodzaj środków transportu, niezbędnych do realizacji usług wraz z odpowiednim
personelem oraz zapleczem technicznym, zabezpieczającym ich obsługę, które przedsiębiorca
posiada w chwili składania oferty lub w których posiadaniu będzie najpóźniej w chwili
rozpoczęcia świadczenia usług;
2)
rozwiązania techniczne zastosowane w środkach transportu służące zwłaszcza zapewnieniu
ochrony środowiska oraz dogodnej obsługi pasażerów, w tym osób niepełnosprawnych i
osób o ograniczonej zdolności ruchowej;
3)
standard wyposażenia środków transportu.
2.
Organizator może określić w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, o której mowa
w ust. 1, iż świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego na danej
linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej, które są nierentowne,
będzie wiązało się ze świadczeniem takich usług przez tego samego operatora na innej
linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej, które są rentowne.
3.
Do specyfikacji istotnych warunków zamówienia dołącza się projekt umowy, o której
mowa w art. 25.
Art. 22.
1.
Organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego, w przypadku gdy:
1)
średnia wartość roczna przedmiotu umowy jest mniejsza niż 1 000 000 euro lub świadczenie
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego dotyczy świadczenia tych usług
w wymiarze mniejszym niż 300 000 kilometrów rocznie albo
2)
świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane przez
podmiot wewnętrzny, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, powołany do świadczenia
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego albo
3)
świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane w
transporcie kolejowym albo
4)
wystąpi zakłócenie w świadczeniu usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
lub bezpośrednie ryzyko powstania takiej sytuacji zarówno z przyczyn zależnych, jak
i niezależnych od operatora, o ile nie można zachować terminów określonych dla innych
trybów zawarcia umowy o świadczenie publicznego transportu zbiorowego, o których mowa
w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2.
2.
Jeżeli bezpośrednio zawarta umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego dotyczy małego lub średniego przedsiębiorcy eksploatującego nie więcej
niż 23 środki transportu, progi, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą zostać podwyższone
do średniej wartości rocznej przedmiotu umowy nie wyższej niż 2 000 000 euro lub świadczenia
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego w wymiarze mniejszym niż 600 000
kilometrów rocznie.
3.
Do umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego zawieranej
na podstawie ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy art. 24-29.
4.
W przypadku, gdy przedmiotem umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego, zawartej w trybie, o którym mowa w ust. 1, ma być świadczenie usług przewozowych
w komunikacji miejskiej, umowa powinna przyjąć formę koncesji na usługi. Przepisu
nie stosuje się w przypadku bezpośredniego zawarcia umowy z podmiotem wewnętrznym,
w którym jednostka samorządu terytorialnego samodzielnie lub wspólnie z inną jednostką
samorządu terytorialnego posiada 100% udziałów lub akcji tego podmiotu wewnętrznego.
5.
W przypadku podmiotu wewnętrznego, w którym jednostka samorządu terytorialnego samodzielnie
lub wspólnie z inną jednostką samorządu terytorialnego nie posiada 100% udziałów lub
akcji tego podmiotu wewnętrznego, umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego zawarta w trybie, o którym mowa w ust. 1, powinna przyjąć formę
koncesji na usługi.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje się art. 5 ust. 2 rozporządzenia
(WE) nr 1370/2007.
7.
Umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego zawierana w
przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, powinna odpowiadać warunkom określonym w
art. 5 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
8.
Umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego zawierana w
przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, może być zawarta na okres 12 miesięcy i w
uzasadnionych przypadkach może ulec przedłużeniu, z tym że łączny okres obowiązywania
przedłużonej umowy nie może przekroczyć 2 lat.
9.
Do bezpośredniego zawarcia umowy, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów:
1)
ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, z wyłączeniem art. 35, oraz
2)
ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi.
Art. 23.
1.
Organizator publikuje ogłoszenie o zamiarze przeprowadzenia postępowania o udzielenie
zamówienia w trybie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2, lub bezpośredniego
zawarcia umowy, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1-3, w terminie nie krótszym niż:
1)
jeden rok;
2)
sześć miesięcy - w przypadku gdy umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego ma dotyczyć świadczenia tych usług w wymiarze mniejszym niż
50 000 kilometrów rocznie.
2.
Organizator zamieszcza ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, w Biuletynie Informacji
Publicznej.
3.
Niezwłocznie po zamieszczeniu ogłoszenia, o którym mowa w ust. 1, organizator zamieszcza
także odpowiednie ogłoszenie w miejscu powszechnie dostępnym w swojej siedzibie oraz
na swojej stronie internetowej.
4.
Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1)
nazwę i adres właściwego organizatora;
2)
określenie przewidywanego trybu udzielenia zamówienia;
3)
określenie rodzaju transportu oraz linii komunikacyjnej, linii komunikacyjnych lub
sieci komunikacyjnej, na których będą wykonywane przewozy;
4)
przewidywaną datę rozpoczęcia postępowania o udzielenie zamówienia w trybie, o którym
mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2, lub bezpośredniego zawarcia umowy, o którym mowa
w art. 22 ust. 1 pkt 1-3.
5.
W przypadku zmiany informacji, o których mowa w ust. 4 pkt 1-3, organizator niezwłocznie
zamieszcza ogłoszenie o tej zmianie. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
6.
Zmiana informacji, o których mowa w ust. 4 pkt 1-3, nie może nastąpić później niż
do upływu połowy okresów określonych w ust. 1.
Art. 24.
1.
Umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego może dotyczyć:
1)
linii komunikacyjnej albo
2)
linii komunikacyjnych albo
3)
sieci komunikacyjnej.
2.
W przypadku, gdy organizator w celu organizowania przewozów o charakterze użyteczności
publicznej ma obowiązek opracowania planu transportowego, umowa o świadczenie usług
w zakresie publicznego transportu zbiorowego może dotyczyć linii komunikacyjnej, linii
komunikacyjnych albo sieci komunikacyjnej ujętych w planie transportowym obowiązującym
na obszarze właściwości danego organizatora.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego zawieranej w przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 4.
Art. 25.
1.
Organizator, po wybraniu najkorzystniejszej oferty na podstawie warunków i kryteriów
określonych w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, w terminie 30 dni od dnia
przekazania zawiadomienia o wyborze oferty, zawiera z przedsiębiorcą umowę o świadczenie
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, jest zawierana na czas oznaczony, nie dłuższy niż:
1)
10 lat - w transporcie drogowym;
2)
15 lat - w transporcie kolejowym, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 7;
3)
15 lat - w transporcie innym szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze
śródlądowej.
3.
W umowie, o której mowa w ust. 1, określa się w szczególności:
1)
opis usług wynikających z zamówienia;
2)
linię komunikacyjną, linie komunikacyjne lub sieć komunikacyjną, których dotyczy umowa;
3)
czas trwania umowy;
4)
warunki dotyczące norm jakości oraz podnoszenia jakości usług świadczonych w zakresie
publicznego transportu zbiorowego;
5)
wymagania w stosunku do środków transportu, w tym dotyczące wprowadzania nowoczesnych
rozwiązań technicznych, a także ich dostosowania do potrzeb osób niepełnosprawnych
oraz osób o ograniczonej zdolności ruchowej;
6)
warunki zmiany opłat za przewóz oraz innych opłat, o których mowa w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe, za usługę świadczoną w zakresie publicznego transportu zbiorowego, jeżeli stroną
umowy, której przysługują wpływy z tych opłat, jest operator;
7)
warunki, na jakich jest dopuszczalne podwykonawstwo w realizacji usług świadczonych
w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
8)
sposób rozpatrywania przez operatora skarg i reklamacji składanych przez pasażerów
oraz przyznawania ewentualnych odszkodowań wynikających z realizacji usług świadczonych
w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
9)
częstotliwość składania sprawozdań z realizacji usług świadczonych w zakresie publicznego
transportu zbiorowego, w tym informacji dotyczących liczby pasażerów na danej linii
komunikacyjnej;
10)
zasady rozliczeń, w szczególności zasady podziału kosztów za realizację usług w zakresie
publicznego transportu zbiorowego, z uwzględnieniem stosowania przez operatora ulg
ustawowych oraz ulg ustanowionych na obszarze właściwości danego organizatora;
11)
zasady rozliczeń za realizację usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego,
w przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wykonywanie tych usług z przyczyn
niezależnych od operatora;
12)
stronę umowy, której przysługują wpływy z opłat, o których mowa w pkt 6;
13)
stronę umowy, która jest zobowiązana do wykonania obowiązku, o którym mowa w art.
46 ust. 1 pkt 3, 6 oraz 9;
14)
sposób dystrybucji biletów;
15)
sposób, w jaki jest obliczana rekompensata;
16)
stronę umowy, która obowiązana jest uzgodnić zasady korzystania z przystanków komunikacyjnych
i dworców z ich właścicielami lub zarządzającymi;
17)
warunki korzystania ze środków transportu organizatora, jeżeli są udostępnione operatorowi;
18)
warunki wykorzystywania środków transportu w zależności od natężenia ruchu pasażerów;
19)
warunki zakupu przez operatora środków transportu drogowego niezbędnych do realizacji
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
20)
zasady współpracy przy tworzeniu i aktualizacji rozkładów jazdy w celu poprawy funkcjonowania
przewozów;
21)
w transporcie kolejowym - zakres korzystania z infrastruktury, w szczególności zakres
przepustowości trasy oraz standard jakości dostępu będące przedmiotem umowy;
22)
kary umowne;
23)
warunki zmiany oraz rozwiązania umowy.
4.
Sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 15, powinien odpowiadać wymaganiom określonym w
załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
5.
Do uzgodnienia zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych i dworców, o którym
mowa w ust. 3 pkt 16, przepisy art. 32 stosuje się odpowiednio.
Art. 26.
1.
W przypadku wystąpienia zagrożenia utraty płynności finansowej operator jest obowiązany
niezwłocznie poinformować o tym organizatora.
2.
W przypadku nieprzekazania informacji, o której mowa w ust. 1, lub utraty płynności
finansowej organizator może rozwiązać umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego bez wypowiedzenia.
Art. 27.
1.
Organizator może zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego lub przedłużyć okres jej obowiązywania na zasadach określonych w art. 4
ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
2.
Organizator ponosi odpowiedzialność za pogorszenie warunków realizowania umowy o świadczenie
usług publicznych w zakresie publicznego transportu zbiorowego oraz szkody poniesione
przez operatora spowodowane zmianami w planie transportowym.
Art. 28.
1.
Po zawarciu umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
organizator wydaje operatorowi zaświadczenie, o ile jest wymagane.
2.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby (miejsca zamieszkania) i adresu;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej 30)Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r.;
3)
określenie rodzaju i zakresu wykonywanych przewozów;
4)
określenie rodzaju i liczby środków transportu;
5)
określenie przebiegu linii komunikacyjnej, na której będzie wykonywany przewóz.
3.
Załącznikiem do zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, jest rozkład jazdy.
4.
Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, potwierdza posiadanie przez operatora uprawnień
do wykonywania publicznego transportu zbiorowego na danej linii komunikacyjnej, liniach
komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej. Zaświadczenie oraz aktualny rozkład jazdy
powinny znajdować się w środku transportu, w którym wykonywany jest publiczny transport
zbiorowy w transporcie drogowym i powinny być okazywane na żądanie uprawnionego organu
kontroli.
5.
Właściwy organizator wydaje zaświadczenia w liczbie odpowiadającej liczbie środków
transportu, którymi będzie wykonywany publiczny transport zbiorowy w transporcie drogowym.
6.
Operator jest obowiązany wystąpić do właściwego organizatora z wnioskiem o zmianę
treści zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku wystąpienia zmiany danych,
o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia.
7.
Do wniosku o zmianę zaświadczenia, o którym mowa w ust. 6, dołącza się poświadczoną
przez operatora za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu z rejestru przedsiębiorców
albo z ewidencji działalności gospodarczej 30)Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
8.
Za wydanie zaświadczenia, wtórnika zaświadczenia oraz za zmianę zaświadczenia, właściwy
organizator pobiera opłaty.
9.
Opłaty, o których mowa w ust. 8, stanowią dochód właściwego organizatora, z przeznaczeniem
na realizację zadań:
1)
wynikających z organizacji publicznego transportu zbiorowego;
2)
określonych w art. 18 - w przypadku gdy organizatorem jest gmina.
Art. 29.
W przypadku śmierci osoby fizycznej, z którą zawarto umowę o świadczenie usług w zakresie
publicznego transportu zbiorowego, dopuszcza się wykonywanie przewozu przez osobę,
która złożyła wniosek o stwierdzenie nabycia spadku tej osoby, przez okres nie dłuższy
niż 18 miesięcy od dnia jej śmierci.
Oddział 3
Potwierdzenie zgłoszenia przewozu
Art. 30.
1.
Przewóz osób w zakresie publicznego transportu zbiorowego niebędący przewozem o charakterze
użyteczności publicznej może być wykonywany przez przedsiębiorcę po dokonaniu zgłoszenia
o zamiarze wykonywania takiego przewozu do organizatora właściwego ze względu na obszar
lub zasięg przewozów i wydaniu przez tego organizatora potwierdzenia zgłoszenia przewozu,
z zastrzeżeniem art. 31.
2.
Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania, a w przypadku osoby prawnej nazwę i siedzibę
przedsiębiorcy, numer identyfikacji statystycznej (REGON) oraz numer identyfikacji
podatkowej (NIP);
2)
określenie proponowanej linii komunikacyjnej, na której ma odbywać się przewóz, oraz
długości tej linii w kilometrach;
3)
wskazanie zamierzonego okresu wykonywania przewozu.
3.
Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:
1)
proponowany rozkład jazdy zawierający przystanki komunikacyjne lub dworce:
a)
o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 7,
b)
wskazane w uchwale, o której mowa w art. 15 ust. 2;
2)
informację o środkach transportu, którymi przedsiębiorca zamierza wykonywać przewóz;
3)
potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych położonych
w granicach administracyjnych miast i dworców dokonane z ich właścicielami lub zarządzającymi;
4)
kserokopię dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień do prowadzenia działalności
w zakresie przewozu osób, odpowiednio do rodzaju przewozu, zgodnie z art. 6;
5)
odpis z rejestru przedsiębiorców albo z ewidencji działalności gospodarczej 30)Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r..
Art. 31.
W transporcie kolejowym przewóz osób w zakresie publicznego transportu zbiorowego
niebędący przewozem o charakterze użyteczności publicznej może być wykonywany przez
przedsiębiorcę na podstawie decyzji o przyznaniu otwartego dostępu.
Art. 32.
1.
Przed dokonaniem zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1, przedsiębiorca powinien
uzgodnić zasady korzystania z przystanków komunikacyjnych położonych w granicach administracyjnych
miast i dworców z właścicielem tych obiektów lub ich zarządzającym.
2.
Do wniosku o uzgodnienie zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych i dworców,
o których mowa w ust. 1, przedsiębiorca dołącza w szczególności proponowany rozkład
jazdy oraz schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami
komunikacyjnymi.
3.
Właściciel przystanku komunikacyjnego położonego w granicach administracyjnych miast
lub dworca albo zarządzający tymi obiektami, uzgadnia zasady korzystania z tych obiektów
w przypadku, gdy proponowany rozkład jazdy:
1)
zawiera przystanki komunikacyjne lub dworce:
a)
o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 7,
b)
wskazane w uchwale, o której mowa w art. 15 ust. 2;
2)
nie ograniczy przepustowości przystanków komunikacyjnych lub dworców;
3)
nie spowoduje zagrożenia dla organizacji lub bezpieczeństwa ruchu.
4.
Po uzyskaniu potwierdzenia zgłoszenia przewozu przewoźnik jest obowiązany niezwłocznie,
jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia uzgodnienia zasad korzystania
z przystanków komunikacyjnych i dworców, przekazać właścicielowi przystanku komunikacyjnego
lub dworca, lub zarządzającemu tymi obiektami, kserokopię potwierdzenia.
5.
W przypadku nieprzekazania kserokopii potwierdzenia zgłoszenia przewozu w terminie,
o którym mowa w ust. 4, uzgodnienie traci ważność.
6.
Po uzyskaniu potwierdzenia zgłoszenia przewozów, obejmującego przystanki położone
poza granicami administracyjnymi miast, przewoźnik jest obowiązany niezwłocznie poinformować
właściwe gminy, na obszarze których położone są przystanki, o uzyskaniu potwierdzenia
zgłoszenia przewozu i przed rozpoczęciem przewozów doręczyć rozkład jazdy oraz schemat
połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami komunikacyjnymi,
a następnie informować o dokonywanych zmianach.
Art. 33.
Organizator odmawia wydania, w drodze decyzji administracyjnej, potwierdzenia zgłoszenia
przewozu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, jeżeli zaistnieją okoliczności, o których
mowa w art. 35 ust. 5.
Art. 34.
1.
Jeżeli nie zachodzą przesłanki do odmowy wydania potwierdzenia zgłoszenia przewozu,
organizator, na podstawie danych i informacji, o których mowa w art. 30 ust. 2 i 3,
w terminie 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia, wydaje przedsiębiorcy, w drodze decyzji
administracyjnej, potwierdzenie zgłoszenia przewozu oraz wypis z tego potwierdzenia,
o ile jest wymagany.
2.
W uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony
o 30 dni.
3.
Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby (miejsca zamieszkania) i adresu;
2)
numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej 30)Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r.;
3)
określenie rodzaju i zakresu wykonywanych przewozów;
4)
określenie rodzaju i liczby środków transportu;
5)
określenie przebiegu linii komunikacyjnej, na której będzie wykonywany przewóz.
4.
Załącznikiem do potwierdzenia zgłoszenia przewozu jest rozkład jazdy.
5.
Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na okres do 5 lat.
6.
Za wydanie potwierdzenia zgłoszenia przewozu, wtórnika potwierdzenia, wypisu z potwierdzenia
oraz za zmianę potwierdzenia właściwy organizator pobiera opłaty.
7.
Opłaty, o których mowa w ust. 6, stanowią dochód właściwego organizatora, z przeznaczeniem
na realizację zadań:
1)
wynikających z organizacji publicznego transportu zbiorowego oraz
2)
określonych w art. 18 - w przypadku gdy organizatorem jest gmina.
8.
Jeżeli organizator w terminie określonym w ust. 1 lub w ust. 2, nie wyda przedsiębiorcy
potwierdzenia zgłoszenia przewozu, przedsiębiorca ma prawo rozpocząć wykonywanie przewozu
zgodnie ze zgłoszeniem o zamiarze wykonywania przewozu.
9.
W przypadku, o którym mowa w ust. 8, w transporcie drogowym w środku transportu, którym
ma być wykonywany publiczny transport zbiorowy powinna się znajdować potwierdzona
przez przedsiębiorcę za zgodność z oryginałem kserokopia złożonego wniosku wraz z
rozkładem jazdy.
Art. 35.
1.
Potwierdzenie, o którym mowa w art. 30 ust. 1, uprawnia do wykonywania publicznego
transportu zbiorowego na określonej linii komunikacyjnej. Potwierdzenie zgłoszenia
przewozu lub wypis z potwierdzenia oraz aktualny
rozkład jazdy powinny znajdować się w środku transportu, którym wykonywany jest publiczny
transport zbiorowy w transporcie drogowym, i powinny być okazywane na żądanie uprawnionego
organu kontroli.
2.
Przewoźnik, który nie wykonuje publicznego transportu zbiorowego na skutek okoliczności
zależnych od niego co najmniej przez 14 dni, jest obowiązany niezwłocznie poinformować
właściwego organizatora o:
1)
zrzeczeniu się wykonywania przewozu albo
2)
zawieszeniu wykonywania przewozu, wskazując termin podjęcia jego wykonywania.
3.
Przewoźnik jest obowiązany niezwłocznie poinformować właściwego organizatora o podjęciu
wykonywania przewozu we wskazanym przez siebie terminie w przypadku, o którym mowa
w ust. 2 pkt 2.
4.
Organizator, w drodze decyzji administracyjnej, cofa potwierdzenie zgłoszenia przewozu
w przypadku:
1)
rażącego naruszenia przez przewoźnika zasad funkcjonowania publicznego transportu
zbiorowego, o których mowa w art. 46;
2)
rażącego naruszenia warunków wykonywania przewozu określonych w potwierdzeniu zgłoszenia
przewozu, w tym w rozkładzie jazdy;
3)
rażącego naruszenia zasad korzystania z przystanków;
4)
odstąpienia potwierdzenia osobie trzeciej, przy czym nie jest odstąpieniem potwierdzenia
powierzenie wykonania przewozu innemu przewoźnikowi, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe;
5)
niewykonywania przez przedsiębiorcę przewozu, na skutek okoliczności zależnych od
niego, jeżeli:
a)
przewoźnik nie wykona obowiązku, o którym mowa w ust. 2,
b)
przewoźnik, mimo wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie podjął wykonywania
przewozu we wskazanym terminie.
5.
W przypadkach, o których mowa w ust. 4, ponowne zgłoszenie tego samego przedsiębiorcy
o zamiarze wykonywania jakiegokolwiek przewozu nie może być rozpatrzone wcześniej
niż po upływie 2 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o cofnięciu potwierdzenia
zgłoszenia przewozu.
6.
Przewoźnik jest obowiązany wystąpić do organizatora, który wydał potwierdzenie zgłoszenia
przewozu, z wnioskiem o zmianę treści tego potwierdzenia, w przypadku wystąpienia
zmian danych, o których mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 i 2, nie później niż w terminie
14 dni od dnia ich powstania.
7.
Potwierdzenie zgłoszenia przewozu wygasa w przypadku:
1)
cofnięcia uprawnienia do podejmowania i wykonywania działalności w zakresie transportu;
2)
zrzeczenia się wykonywania przewozu przez przedsiębiorcę, któremu potwierdzenie zostało
wydane, i wydania decyzji o jego wygaśnięciu;
3)
śmierci osoby fizycznej, będącej przedsiębiorcą, któremu potwierdzenie zostało wydane,
z zastrzeżeniem art. 36;
4)
likwidacji albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy, któremu potwierdzenie zostało
wydane;
5)
upływu okresu, na jaki zostało wydane.
8.
Przewoźnik nie może zrzec się potwierdzenia zgłoszenia przewozu w przypadku wszczęcia
postępowania o cofnięcie tego potwierdzenia.
9.
Przewoźnik jest obowiązany zwrócić dokumenty, o których mowa w art. 34 ust. 1, organizatorowi,
który wydał potwierdzenie zgłoszenia przewozu:
1)
niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o
cofnięciu potwierdzenia stała się ostateczna, w przypadkach, o których mowa w ust.
4;
2)
wraz z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia potwierdzenia zgłoszenia przewozu, w przypadkach,
o których mowa w ust. 7 pkt 2.
Art. 36.
W przypadku śmierci osoby fizycznej, której wydano potwierdzenie zgłoszenia przewozu,
przepis art. 29 stosuje się odpowiednio.
Art. 37.
131)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 32..
W przypadku wygaśnięcia porozumienia zawartego między jednostkami samorządu terytorialnego
lub rozwiązania związku międzygminnego albo związku powiatów, potwierdzenie zgłoszenia
przewozu wydane przez takiego organizatora zachowuje ważność przez okres, na jaki
zostało wydane.
132)W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 6..
Wprzypadku wygaśnięcia porozumienia zawartego między jednostkami samorządu terytorialnego
lub rozwiązania związku międzygminnego, związku powiatów albo związku powiatowo-gminnego,
potwierdzenie zgłoszenia przewozu wydane przez takiego organizatora zachowuje ważność
przez okres, na jaki zostało wydane.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściwym organizatorem w sprawach potwierdzenia
zgłoszenia przewozu jest organizator właściwy ze względu na zasięg przewozu.
Art. 38.
1.
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia:
1)
wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 28 ust. 1, wysokość opłaty za wydanie zaświadczenia,
wtórnika zaświadczenia oraz zmianę zaświadczenia, która nie może być wyższa niż 1000
zł za wydanie tych dokumentów;
2)
wzór potwierdzenia oraz wypisu z potwierdzenia, o których mowa w art. 34 ust. 1, wysokość
opłaty za wydanie potwierdzenia, wtórnika potwierdzenia, wypisu z potwierdzenia oraz
zmianę potwierdzenia, która nie może być wyższa niż odpowiednio 1000 zł za wydanie
potwierdzenia, wtórnika potwierdzenia i zmianę potwierdzenia oraz 10 zł za wydanie
wypisu z potwierdzenia.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister będzie kierował się:
1)
zakresem danych niezbędnych do wydania dokumentów, o których mowa w ust. 1;
2)
potrzebą zabezpieczenia dokumentów, o których mowa w ust. 1;
3)
potrzebą zróżnicowania wysokości opłat za wydanie dokumentów, o których mowa w ust.
1, w zależności od:
a)
wysokości kosztów za czynności administracyjne związane z wydaniem tych dokumentów,
b)
wysokości kosztów związanych z organizacją publicznego transportu zbiorowego,
c)
rodzaju transportu - w przypadku dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
d)
okresu ważności dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
e)
zasięgu wykonywanego przewozu - w przypadku dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt
2.
Oddział 4
Centralna Ewidencja Przewoźników
Art. 39.
1.
Tworzy się Centralną Ewidencję Przewoźników, zwaną dalej „ewidencją”.
2.
W ewidencji gromadzi się dane o przedsiębiorcach, względem których została wydana
ostateczna decyzja o cofnięciu potwierdzenia zgłoszenia przewozu, o której mowa w
art. 35 ust. 4.
3.
Ewidencję prowadzi, w systemie teleinformatycznym, minister właściwy do spraw transportu,
który jest administratorem danych zgromadzonych w ewidencji.
Art. 40.
1.
W ewidencji gromadzi się:
1)
dane o przedsiębiorcy:
a)
oznaczenie przedsiębiorcy,
b)
siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres przedsiębiorcy,
c)
numer w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej 30)Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r.;
2)
rodzaj i zakres przewozu, na wykonywanie którego zostało wydane potwierdzenie zgłoszenia
przewozu, oraz przebieg linii komunikacyjnej określonej w tym potwierdzeniu;
3)
dane dotyczące potwierdzenia zgłoszenia przewozu, o którym mowa w pkt 2:
a)
datę wydania potwierdzenia,
b)
numer potwierdzenia,
c)
nazwę organizatora, który wydał potwierdzenie;
4)
dane dotyczące decyzji o cofnięciu potwierdzenia, o którym mowa w pkt 2:
a)
datę wydania,
b)
podstawę prawną,
c)
nazwę organizatora, który wydał decyzję o cofnięciu potwierdzenia.
2.
Organizator, który wydał decyzję, o której mowa w art. 35 ust. 4, niezwłocznie przekazuje
do ewidencji:
1)
dane, o których mowa w ust. 1 - w przypadku gdy decyzja o cofnięciu potwierdzenia
zgłoszenia przewozu stała się ostateczna,
2)
informację o uchyleniu lub unieważnieniu decyzji o cofnięciu potwierdzenia zgłoszenia
przewozu
- w formie elektronicznej w drodze przekazu teleinformatycznego.
Art. 41.
1.
Dane zawarte w ewidencji są jawne, chyba że ich jawność jest wyłączona bądź ograniczona
na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie innych tajemnic
ustawowo chronionych.
2.
Dane zawarte w ewidencji są udostępniane na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji
Publicznej prowadzonej przez ministra właściwego do spraw transportu.
Art. 42.
Dane zawarte w ewidencji zostają usunięte:
1)
po upływie 2 lat od dnia wydania ostatecznej decyzji o cofnięciu potwierdzenia zgłoszenia
przewozu;
2)
niezwłocznie po uzyskaniu informacji, o której mowa w art. 40 ust. 2 pkt 2.
Rozdział 4
Zarządzanie publicznym transportem zbiorowym
Art. 43.
1.
Zarządzanie publicznym transportem zbiorowym przez organizatora polega w szczególności
na:
1)
negocjowaniu i zatwierdzaniu zmian do umowy z operatorem;
2)
ocenie i kontroli realizacji przez operatora i przewoźnika usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego;
3)
kontroli nad przestrzeganiem przez operatora i przewoźnika zasad funkcjonowania publicznego
transportu zbiorowego, o których mowa w art. 46;
4)
współpracy przy aktualizacji rozkładów jazdy w celu poprawy funkcjonowania przewozów
o charakterze użyteczności publicznej;
5)
analizie realizacji zaspokajania potrzeb przewozowych wynikających z wykonywania przewozów
na podstawie umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
6)
dokonywaniu zmian w przebiegu istniejących linii komunikacyjnych;
7)
zatwierdzaniu rozkładów jazdy oraz dokonywaniu ich aktualizacji w przypadku przewozów
wykonywanych na podstawie potwierdzenia zgłoszenia przewozu;
8)
administrowaniu systemem informacji dla pasażera;
9)
wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1370/2007;
1033)Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.)
wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 82b ust. 2 pkt 1 i 3, art. 82e, art. 82f ust. 1 i art. 95b ust. 2 ustawy z dnia
6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
2.
Zarządzanie publicznym transportem zbiorowym przez organizatora w zakresie linii komunikacyjnych
oraz rozkładów jazdy w ramach transportu kolejowego odbywa się we współpracy z zarządcą
infrastruktury kolejowej w zakresie określonym przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym.
3.
Zarządca infrastruktury kolejowej, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia potrzeby przewozowe
wynikające z realizacji przewozów przez operatora, ujęte w planie transportowym obowiązującym
na obszarze właściwości organizatora.
Art. 44.
1.
W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wykonywanie publicznego transportu
zbiorowego zgodnie z warunkami zawartej umowy, o której mowa w art. 25, w szczególności w zakresie przebiegu linii komunikacyjnej lub sieci komunikacyjnej,
organizator wyraża zgodę na ograniczenie świadczenia usługi w zakresie publicznego
transportu zbiorowego oraz określa warunki, na jakich może być ona wykonywana w tych
okolicznościach, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 15 listopada 1984 r.
- Prawo przewozowe, a w transporcie morskim - na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski.
2.
Warunków określonych w potwierdzeniu zgłoszenia przewozu nie stosuje się w przypadku
wystąpienia niezależnych od przewoźnika okoliczności uniemożliwiających wykonywanie
przewozu zgodnie z określonym w potwierdzeniu zgłoszenia przewozu przebiegiem linii
komunikacyjnej, w szczególności awarii sieci, robót drogowych lub blokad drogowych.
3.
W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w ust. 2, trwają dłużej niż 14 dni, właściwy
organizator, na wniosek przewoźnika, wydaje decyzję w sprawie odstępstwa od warunków
określonych w potwierdzeniu zgłoszenia przewozu.
4.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, nie może być wydana na okres dłuższy niż okres ważności
potwierdzenia zgłoszenia przewozu.
5.
Podczas wykonywania przewozu w transporcie drogowym w każdym środku transportu powinien
znajdować się oryginał albo poświadczona za zgodność z oryginałem przez organizatora
kserokopia decyzji, o której mowa w ust. 3, które powinny być okazywane na żądanie
uprawnionego organu kontroli.
6.
Przepisy art. 30 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 45.
1.
Do kontroli dokumentów związanych z wykonywaniem publicznego transportu zbiorowego,
o których mowa w art. 28 ust. 1 i art. 34 ust. 1, oraz warunków realizacji przewozów
w nich określonych są uprawnieni:
1)
organizator właściwy ze względu na miejsce kontroli lub osoba przez niego upoważniona;
2)
organy, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
2.
Do kontroli dokumentów, o której mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 89 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie
drogowym.
3.
Organizator właściwy ze względu na miejsce kontroli lub osoba przez niego upoważniona
może dokonywać kontroli biletów. Przepis art. 33a ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe stosuje się odpowiednio.
Rozdział 5
Funkcjonowanie publicznego transportu zbiorowego
Art. 46.
1.
Funkcjonowanie publicznego transportu zbiorowego odbywa się zgodnie z następującymi
zasadami:
1)
przewóz osób odbywa się środkami transportu przystosowanymi do przewozu osób, odpowiadającymi
wymaganym ze względu na rodzaj przewozu warunkom technicznym;
2)
środki transportu, którymi są wykonywane usługi w zakresie publicznego transportu
zbiorowego, powinny być oznakowane w sposób widoczny dla pasażera, a w transporcie
drogowym dodatkowo w tablice kierunkowe oraz nazwę przewoźnika albo organizatora;
3)
rozkłady jazdy środków transportu poszczególnych operatorów i przewoźników są podawane
do publicznej wiadomości na wszystkich wymienionych w rozkładzie jazdy przystankach
komunikacyjnych oraz dworcach z wyłączeniem przystanków komunikacyjnych przeznaczonych
wyłącznie dla wysiadających pasażerów;
4)
w transporcie drogowym w rozkładzie jazdy mogą być uwzględnione wyłącznie przystanki
komunikacyjne i dworce określone przez organizatora;
5)
rozkłady jazdy są poddawane aktualizacji, o której mowa w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe;
6)
cennik opłat lub taryfa są podawane do publicznej wiadomości na dworcu, a w każdym
środku transportu wykonującym przewozy w ramach komunikacji miejskiej oraz w transporcie
drogowym znajduje się wyciąg z cennika opłat lub taryfy, przy czym cennik opłat w
przewozach o charakterze użyteczności publicznej powinien także zawierać ceny biletów
ulgowych:
a)
ustalonych na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności:
-
-ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego ,
-
-ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin ,
-
-ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ,
-
-ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty ,
-
-ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym ,
-
-ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących cywilnym niewidomym ofiarom działań wojennych ,
-
-ustawy z dnia 7 września 2007 r. - o Karcie Polaka ,
b)
wynikających z uprawnień pasażerów do innych ulgowych przejazdów, ustanowionych na
obszarze właściwości danego organizatora;
7)
wsiadanie i wysiadanie pasażerów odbywa się tylko na przystankach komunikacyjnych
lub dworcach określonych w rozkładzie jazdy;
8)
w międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym podróż może się
rozpocząć i zakończyć na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
9)
na dworcu znajduje się dostępny do wglądu pasażera regulamin przewozu osób w publicznym
transporcie zbiorowym opracowany przez:
a)
organizatora,
b)
operatora lub grupę operatorów i zatwierdzony przez organizatora,
c)
przewoźnika, o którym mowa w art. 30 i 31
- a w środkach transportu znajduje się wyciąg z tego regulaminu;
10)
operator uwzględnia uprawnienia pasażerów do ulgowych przejazdów określone w pkt 6;
11)
w przewozach o charakterze użyteczności publicznej mogą być ustanawiane przez operatora
uprawnienia do ulgowych przejazdów w uzgodnieniu z organizatorem;
12)
środki transportu udostępnione operatorowi przez organizatora mogą być wykorzystywane
wyłącznie do realizacji przewozów na podstawie zawartej z organizatorem umowy o świadczenie
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;
1337)W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 423), która weszła w życie z dniem 16 kwietnia 2014 r.)
w przypadku gdy wartość zamówienia publicznego albo przedmiotu umowy o świadczenie
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego przekracza wyrażoną w złotych równowartość
kwoty 30 000 euro, przy zakupie środków transportu drogowego operator powinien uwzględniać
czynnik energetyczny i oddziaływania na środowisko podczas całego cyklu użytkowania
środków transportu;
14)
przewóz osób realizowany w strefie transgranicznej w transporcie drogowym nie zwalnia
z obowiązku uzyskania zezwolenia, o którym mowa w rozporządzeniu (EWG) nr 684/92.
2.
Podmiot, któremu organizator zlecił realizację części lub całości zadań z zakresu
organizacji publicznego transportu zbiorowego, nie może być jednocześnie operatorem
ani podmiotem powiązanym z operatorem w sposób uniemożliwiający bezstronną realizację
zadań.
3.
Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia, wzór
i sposób oznakowania środków transportu, którymi są wykonywane przewozy o charakterze
użyteczności publicznej, uwzględniając konieczność ujednolicenia oznakowania środków
transportu w przewozach o charakterze użyteczności publicznej i zapewnienia możliwości
identyfikowania tych przewozów.
Art. 47.
W regulaminie przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym, o którym mowa w art.
46 ust. 1 pkt 9, określa się w szczególności warunki obsługi podróżnych, warunki odprawy
oraz przewozu osób i bagażu, a także wskazuje się podmiot właściwy do przyjmowania
skarg i reklamacji wynikających z realizacji usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego oraz terminy rozpatrywania skarg i reklamacji.
Art. 48.
1.
Operator i przewoźnik jest obowiązany przekazywać organizatorowi, w terminie do dnia
31 marca każdego roku, informację o liczbie i sposobie załatwienia skarg i reklamacji
składanych przez pasażerów w związku z realizacją usług w zakresie publicznego transportu
zbiorowego oraz informację o liczbie i wysokości przyznanych odszkodowań.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, jest wykorzystywana przy ocenie i kontroli realizacji
usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
3.
Niezależnie od uprawnień wynikających z przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe oraz ustawy z dnia 18 września 2001 r. - Kodeks morski, pasażerom przysługuje prawo składania bezpośrednio do właściwego organizatora skarg
i reklamacji w związku z realizacją przewozów przez operatora.
Art. 49.
1.
Organizator, o którym mowa odpowiednio w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, w zakresie swojej
właściwości, przekazuje, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, właściwemu marszałkowi
województwa informacje dotyczące publicznego transportu zbiorowego, w szczególności:
1)
liczbę linii komunikacyjnych, na których jest wykonywany publiczny transport zbiorowy
przez operatora wybranego w jednym z trybów, o których mowa w art. 19 ust. 1, operatora
będącego samorządowym zakładem budżetowym oraz przewoźnika;
2)
liczbę operatorów wykonujących publiczny transport zbiorowy, wybranych w jednym z
trybów, o których mowa w art. 19 ust. 1;
3)
liczbę przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy.
2.
Marszałek województwa, na podstawie otrzymanych informacji, przygotowuje zbiorczą
informację dotyczącą publicznego transportu zbiorowego na całym obszarze objętym swoją
właściwością.
3.
W terminie do dnia 31 marca każdego roku, marszałek województwa przekazuje zbiorczą
informację ministrowi właściwemu do spraw transportu.
4.
Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są przekazywane na formularzu zgodnym ze
wzorem określonym przez ministra właściwego do spraw transportu.
5.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza
do przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając zakres niezbędnych
danych ujętych w informacjach dotyczących publicznego transportu zbiorowego.
Rozdział 6
Finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej
Art. 50.
1.
Finansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej może polegać w szczególności
na:
1)
pobieraniu przez operatora lub organizatora opłat w związku z realizacją usług świadczonych
w zakresie publicznego transportu zbiorowego, lub
2)
przekazaniu operatorowi rekompensaty z tytułu:
a)
utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów
w publicznym transporcie zbiorowym, lub
b)
utraconych przychodów w związku ze stosowaniem uprawnień do ulgowych przejazdów w
publicznym transporcie zbiorowym ustanowionych na obszarze właściwości danego organizatora,
o ile zostały ustanowione, lub
c)
poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem przez operatora usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego, lub
3)
udostępnianiu operatorowi przez organizatora środków transportu na realizację przewozów
w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
2.
W przypadku operatora wybranego w trybie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, przekazanie
rekompensaty z tytułu poniesionych kosztów w związku ze świadczeniem usług w zakresie
publicznego transportu zbiorowego nie może prowadzić do odzyskania całości poniesionych
kosztów.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do operatora wybranego w trybie, o którym mowa
w art. 19 ust. 1 pkt 3, jeżeli umowa o świadczenie usług publicznych przyjmie formę
koncesji na usługi.
4.
W przypadku operatora wybranego w trybie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2:
1)
pobieranie opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi prawo do korzystania z usługi,
2)
udostępnianie środków transportu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, oraz przekazanie rekompensaty
stanowi płatność koncesjodawcy
- w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi.
Art. 50a38)Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915), która weszła w życie z dniem 25 lipca 2014 r..
1.
Rada gminy może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym
w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w gminnych przewozach pasażerskich.
W mieście stołecznym Warszawie uprawnienia te przysługują Radzie Warszawy.
2.
Rada powiatu może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie zbiorowym
w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w powiatowych przewozach
pasażerskich.
3.
Sejmik województwa może ustalać ceny za usługi przewozowe w publicznym transporcie
zbiorowym w zakresie zadania o charakterze użyteczności publicznej w wojewódzkich
przewozach pasażerskich.
Art. 50b38)Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. poz. 915), która weszła w życie z dniem 25 lipca 2014 r..
Ceny, o których mowa w art. 50a, mają charakter cen maksymalnych.
Art. 51.
1.
Źródłem finansowania przewozów o charakterze użyteczności publicznej mogą być w szczególności:
1)
środki własne jednostki samorządu terytorialnego będącej organizatorem;
2)
środki z budżetu państwa.
2.
Do źródeł finansowania, o których mowa w ust. 1, należą również wpływy ze sprzedaży
biletów oraz wpływy z opłat dodatkowych pobieranych od pasażerów, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe.
Art. 52.
1.
Operatorowi przysługuje rekompensata, jeżeli wykaże, że podstawą poniesionej straty
z tytułu realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego są utracone
przychody i poniesione koszty, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2, proporcjonalnie
do poniesionej straty.
2.
W ramach rekompensaty, w części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c, operatorowi
przysługuje rozsądny zysk, o którym mowa w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy operatora:
1)
wybranego w trybie, o którym mowa w art. 19 ust. 1:
a)
pkt 2,
b)
pkt 3, jeżeli umowa o świadczenie usług publicznych przyjmie formę koncesji na usługi;
2)
będącego samorządowym zakładem budżetowym.
4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób określenia wysokości
rozsądnego zysku, mając na uwadze:
1)
rodzaj transportu;
2)
kapitał, od którego należy liczyć wysokość rozsądnego zysku;
3)
konieczność zapobiegania nadmiernemu poziomowi rekompensaty.
Art. 53.
1.
Właściwy organizator przekazuje operatorowi rekompensatę, o której mowa w art. 50
ust. 1 pkt 2, jeżeli operator poniósł stratę i złożył wniosek o rekompensatę w trybie
określonym w umowie o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, określa się wysokość utraconych przychodów i poniesionych
kosztów, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2, obliczoną zgodnie z załącznikiem do
rozporządzenia (WE) nr 1370/2007.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające wysokość
utraconych przychodów i poniesionych kosztów, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt
2.
Art. 54.
1.
Właściwy organizator weryfikuje wniosek i dokumenty przedstawione przez operatora,
stanowiące podstawę obliczenia rekompensaty.
2.
W przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1, organizator:
1)
występuje do właściwego marszałka województwa z wnioskiem o przekazanie rekompensaty
w części stanowiącej zwrot utraconych przychodów z tytułu stosowania ustawowych uprawnień
do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym do wysokości poniesionej
z tego tytułu straty;
2)
wypłaca przyznaną operatorowi rekompensatę w zakresie poniesionej straty z tytułu:
a)
realizacji usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego,
b)
utraconych przychodów w związku ze stosowaniem uprawnień do ulgowych przejazdów w
publicznym transporcie zbiorowym ustanowionych na obszarze właściwości danego organizatora.
3.
Przepisu ust. 2 pkt 1 nie stosuje się, w przypadku gdy organizatorem jest marszałek
województwa lub minister właściwy do spraw transportu.
Art. 55.
1.
Operator realizujący usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego w transporcie
kolejowym w międzywojewódzkich przewozach pasażerskich otrzymuje rekompensatę w części,
o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c, w postaci dotacji z budżetu państwa.
2.
Operator realizujący usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego w transporcie
kolejowym w międzynarodowych przewozach pasażerskich może otrzymać rekompensatę w
części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. c, w postaci dotacji z budżetu państwa.
Art. 56.
1.
Na wyrównanie straty z tytułu utraconych przychodów w związku ze stosowaniem ustawowych
uprawnień do ulgowych przejazdów w publicznym transporcie zbiorowym, operatorowi przysługuje
rekompensata w części, o której mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 lit. a, w postaci dotacji.
2.
Wydatki na sfinansowanie straty, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa,
z wyłączeniem wydatków na sfinansowanie straty wynikającej z uprawnień do ulgowych
przejazdów w komunikacji miejskiej.
Art. 57.
1.
Uprawnienie do otrzymywania rekompensaty w części, o której mowa w art. 50 ust. 1
pkt 2 lit. a, nabywa operator, który stosuje kasy rejestrujące posiadające pozytywną
opinię ministra właściwego do spraw finansów publicznych, które umożliwiają określenie
kwoty dopłat do przewozów w podziale na poszczególne kategorie ulg ustawowych.
2.
Zmiany w programach kas rejestrujących, uwzględniających zasady określone w ust. 1,
wymagają uzyskania pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Art. 58.
Operator, który poza świadczeniem usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
prowadzi inną działalność gospodarczą, jest obowiązany do prowadzenia oddzielnej rachunkowości
dla usług świadczonych w zakresie publicznego transportu zbiorowego, związanych z
wykonywaniem przewozu o charakterze użyteczności publicznej.
Dział III
Skarga i kary pieniężne
Rozdział 1
Postępowanie skargowe
Art. 59.
1.
W przypadku ogłoszenia zamiaru bezpośredniego zawarcia umowy, o którym mowa w art.
23 ust. 1, podmiotowi, który jest lub był zainteresowany zawarciem danej umowy i któremu
grozi powstanie szkody w wyniku zarzucanego naruszenia przepisów prawa Unii Europejskiej
lub ustawy, przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
2.
W postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi, o której mowa w ust. 1, stosuje
się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Art. 60.
1.
Skargę wnosi się do wojewódzkiego sądu administracyjnego właściwego dla organizatora,
który ogłosił zamiar bezpośredniego zawarcia umowy w terminie 30 dni od dnia, w którym
skarżący powziął lub przy zachowaniu należytej staranności mógł powziąć informację
o czynności podjętej przez organizatora w sprawie.
2.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis
stały w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
3.
Skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organizatora, którego czynność jest przedmiotem
skargi.
Art. 61.
1.
Sąd nie może orzekać co do zarzutów i wniosków, które nie były zawarte w skardze.
2.
Sąd, uwzględniając skargę, uchyla czynności podjęte przez organizatora, jeżeli stwierdzi
naruszenie przepisów prawa Unii Europejskiej lub ustawy.
Rozdział 2
Kary pieniężne
Art. 62.
1.
Kto wykonuje regularny przewóz osób, w określonych odstępach czasu i po określonej
linii komunikacyjnej w transporcie drogowym, naruszając obowiązki lub warunki wynikające
z przepisów ustawy, podlega karze pieniężnej w wysokości określonej w załączniku do
ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
2.
Nakładanie kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów
ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Art. 63.
1.
Kto wykonuje regularny przewóz osób, w określonych odstępach czasu i po określonej
linii komunikacyjnej w transporcie kolejowym, innym szynowym, linowym, linowo-terenowym,
morskim lub w żegludze śródlądowej, bez umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego albo bez potwierdzenia zgłoszenia przewozu, podlega karze pieniężnej
w wysokości 10 000 zł.
2.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej,
organizator właściwy ze względu na miejsce przeprowadzonej kontroli.
Art. 64.
1.
Operator lub przewoźnik, który:
1)
nie wystąpił do właściwego organizatora z wnioskiem o zmianę treści zaświadczenia,
o którym mowa w art. 28 ust. 1, lub potwierdzenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1,
w przypadku wszelkich zmian dotyczących: oznaczenia przedsiębiorcy, jego siedziby
(miejsca zamieszkania) lub adresu, numeru w rejestrze przedsiębiorców albo w ewidencji działalności gospodarczej 30)Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r., nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich powstania,
2)
nie zgłosił na piśmie właściwemu organizatorowi zmiany dotyczącej rozkładu jazdy w
terminach określonych w ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe, lub
3)
nie przekazał organizatorowi, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, informacji
o liczbie i sposobie załatwienia skarg i reklamacji składanych przez pasażerów w związku
z realizacją usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego oraz informacji o
liczbie i wysokości przyznanych odszkodowań
- podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
2.
Przewoźnik, który nie zwrócił dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 1, organizatorowi,
który wydał potwierdzenie zgłoszenia przewozu:
1)
niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o
cofnięciu potwierdzenia stała się ostateczna, w przypadkach, o których mowa w art.
35 ust. 4, albo
2)
wraz z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia potwierdzenia zgłoszenia przewozów, w
przypadku, o którym mowa w art. 35 ust. 7 pkt 2
- podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
3.
Przewoźnik, który nie poinformował właściwego organizatora o podjęciu wykonywania
przewozu we wskazanym przez siebie terminie w przypadku zawieszenia jego wykonywania,
podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł.
4.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1-3, nakłada, w drodze decyzji administracyjnej,
właściwy organizator.
Art. 65.
Kary pieniężne, o których mowa w art. 62 ust. 1, art. 63 ust. 1 oraz art. 64 ust.
1-3, stanowią dochód właściwego organizatora, z przeznaczeniem na realizację zadań:
1)
wynikających z organizacji publicznego transportu zbiorowego oraz
2)
określonych w art. 18 - w przypadku gdy organizatorem jest gmina.
Dział IV
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 66-76.
(pominięte)40)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 77.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o „przewoźniku”, rozumie się przez to również
operatora publicznego transportu zbiorowego.
Dział V
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 78.
Podmioty prowadzące działalność w zakresie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie
drogowym, kolejowym, innym szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze
śródlądowej mogą ją nadal wykonywać na podstawie posiadanych uprawnień, jednak nie
dłużej niż do dnia 31 grudnia 2016 r.
Art. 79.
1.
Działalność w zakresie krajowego regularnego przewozu osób może być podejmowana i
wykonywana na podstawie przepisów dotychczasowych, jednak nie dłużej niż do dnia 31
grudnia 2016 r., w krajowym transporcie drogowym. Do dnia 31 grudnia 2016 r. przepisy
art. 30-37 nie mają zastosowania do regularnego przewozu osób w krajowym transporcie
drogowym.
2.
Zezwolenia na podejmowanie i wykonywanie działalności w zakresie krajowego regularnego
przewozu osób w transporcie drogowym mogą być wydawane na okres nie dłuższy niż do
dnia 31 grudnia 2016 r.
3.
Organ właściwy w sprawach zezwoleń na wykonywanie krajowych regularnych przewozów
osób w transporcie drogowym w okresie, o którym mowa w ust. 2, może odmówić wydania
nowego zezwolenia, zmiany zezwolenia lub przedłużenia zezwolenia, jeżeli na podstawie
uchwalonego planu transportowego na usługę objętą zezwoleniem została podpisana umowa
o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego z operatorem publicznego
transportu zbiorowego.
4.
Do umów, na podstawie których może być wykonywana dotychczasowa działalność w zakresie
krajowego regularnego przewozu osób, stosuje się przepisy art. 8 ust. 3 rozporządzenia
(WE) nr 1370/2007.
Art. 80.
Do dnia 31 grudnia 2016 r. na sfinansowanie utraconych przychodów z tytułu stosowania
ustawowych uprawnień do ulgowych przejazdów w transporcie kolejowym operatorowi przysługuje
rekompensata, o której mowa w art. 56 ust. 1, w postaci dotacji przedmiotowej z budżetu
państwa.
Art. 81.
Operator publicznego transportu zbiorowego wykonujący przewozy w transporcie kolejowym
stosuje kasy rejestrujące, o których mowa w art. 57 ust. 1, od dnia 1 stycznia 2017 r.
Art. 82.
1.
Organizator publicznego transportu zbiorowego wydaje zaświadczenie na wykonywanie
publicznego transportu zbiorowego podmiotowi, który zawarł umowę na wykonywanie regularnych
przewozów osób w krajowym transporcie drogowym przed dniem wejścia w życie ustawy.
Zaświadczenie wydaje się przed dniem wygaśnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych
przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, na okres ważności umowy.
2.
Operator publicznego transportu zbiorowego, który w okresie od dnia wejścia w życie
ustawy do dnia 31 grudnia 2016 r. zawarł umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego
transportu zbiorowego w transporcie drogowym, zwolniony jest z obowiązku posiadania
zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowych transporcie drogowym,
o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Art. 83.
Rozkłady jazdy uzgodnione przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność przez
okres, którego dotyczą, albo do czasu wprowadzenia w nich zmian przez przewoźnika.
Art. 84.
1.
Rozporządzenie ministra właściwego do spraw transportu określające pierwszy plan zrównoważonego
rozwoju publicznego transportu zbiorowego powinno zostać wydane w okresie 18 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy.
2.
Do czasu uchwalenia pierwszego planu transportowego, jednak nie dłużej niż w okresie:
1)
18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy - w przypadku planu transportowego opracowanego
przez ministra właściwego do spraw transportu,
2)
3 lat od dnia wejścia w życie ustawy - w przypadku planu transportowego opracowanego
przez właściwą jednostkę samorządu terytorialnego
- może być zawarta umowa o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego
na okres nie dłuższy niż 3 lata.
Art. 85.
1.
Przedsiębiorca może dokonać zgłoszenia o zamiarze wykonywania przewozu w zakresie
publicznego transportu zbiorowego w transporcie drogowym do organizatora publicznego
transportu zbiorowego, właściwego ze względu na zasięg przewozów, od dnia 1 lipca
2016 r.
2.
Potwierdzenie zgłoszenia przewozu wydane na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w
ust. 1, uprawnia przedsiębiorcę do wykonywania przewozu w ramach publicznego transportu
zbiorowego na określonej w tym potwierdzeniu linii komunikacyjnej od dnia 1 stycznia
2017 r.
Art. 86.
1.
Pierwsze informacje, o których mowa w art. 48, zostaną przekazane w terminie do dnia
31 marca 2013 r.
2.
Pierwsze informacje, o których mowa w art. 49 ust. 1 i 2, zostaną przekazane w terminie
odpowiednio do dnia 31 stycznia 2013 r. i do dnia 31 marca 2013 r.
Art. 87.
1.
W terminie do dnia 31 grudnia 2016 r. podmioty prowadzące działalność w zakresie krajowego
regularnego przewozu osób są obowiązane uwzględniać uprawnienia pasażerów do ulgowych
przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego w transporcie drogowym i kolejowym,
zgodnie z dotychczasowymi przepisami.
2.
W terminie, o którym mowa w ust. 1, finansowanie ulgowych przejazdów środkami publicznego
transportu zbiorowego odbywa się na zasadach określonych w przepisach dotychczasowych.
3.
Umowy określające zasady przekazywania przewoźnikom dopłat do utraconych przychodów
z tytułu stosowania ulg ustawowych, zawarte na podstawie art. 8a ust. 4 pkt 3 ustawy,
o której mowa w art. 68, zachowują ważność przez okres, na który zostały zawarte,
jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2016 r.
Art. 88.
W terminie do dnia 31 maja 2015 r. minister właściwy do spraw transportu przekaże
Komisji Europejskiej sprawozdanie, o którym mowa w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE)
nr 1370/2007.
Art. 89.
(pominięty)40)Zamieszczone w obwieszczeniu.
Art. 90.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2011 r., z wyjątkiem art. 46 ust. 1 pkt 1,
art. 68 pkt 2 i 3 oraz art. 73 pkt 1 lit. a, pkt 2-8, pkt 10 lit. a i pkt 11 lit.
a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2017 r.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2009/33/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania ekologicznie
czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 120 z 15.05.2009,
str. 5).
2)
Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o transporcie
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 390), która weszła w życie z dniem
4 kwietnia 2015 r.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 486, 805, 915 i 1310 oraz z 2015 r. poz. 211, 390 i 978.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 644, 768 i 962 oraz z 2015 r. poz. 200 i 978.
5)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 6.
6)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 25 czerwca
2015 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 1045), która wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
7)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 8.
8)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa
w odnośniku 6.
9)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 10.
10)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret trzecie ustawy, o której mowa
w odnośniku 6.
11)
Dodany przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret czwarte ustawy, o której mowa w odnośniku
6.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1448, z 2013 r. poz. 700, 991, 1446 i 1611, z 2014 r. poz. 312, 486, 529, 768,
822 i 970 oraz z 2015 r. poz. 211, 541, 591, 933, 1038 i 1045.
13)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 14.
14)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. a tiret piąte ustawy, o której mowa
w odnośniku 6.
15)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 16.
16)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
6.
17)
W brzmieniu ustalonym przez art. 141 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie
morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368), która weszła w życie z dniem 25 stycznia 2012 r.
18)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 699, 875 i 978.
19)
Dodany przez art. 38 pkt 2 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
20)
Dodany przez art. 38 pkt 2 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
21)
Dodany przez art. 38 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
22)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 23.
23)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
24)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 5 lit. a ustawy, o której mowa w odnośniku
6.
26)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 27.
27)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku
6.
28)
Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
29)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 984, 1047 i 1473, z 2014 r. poz. 423, 768, 811, 915, 1146 i 1232 oraz z 2015 r.
poz. 349, 478 i 605.
30)
Obecnie Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej, na podstawie
art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności
gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz.
97), który wszedł w życie z dniem 1 lipca 2011 r.
31)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 32.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 38 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 6.
33)
Dodany przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2.
34)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1421 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 1863.
35)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788,
Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r.
Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273,
Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz.
1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz.
1618, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206, Nr 56, poz. 458, Nr 157, poz. 1241
i Nr 219, poz. 1705, z 2010 r. Nr 44, poz. 250, Nr 54, poz. 320, Nr 127, poz. 857
i Nr 148, poz. 991, z 2011 r. Nr 106, poz. 622, Nr 112, poz. 654, Nr 139, poz. 814,
Nr 149, poz. 887 i Nr 205, poz. 1206, z 2012 r. poz. 941 i 979, z 2013 r. poz. 87,
827, 1191, 1265, 1317 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 290, 538, 598, 642, 811, 1146, 1198
i 1877 oraz z 2015 r. poz. 357 i 1045.
36)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 742 i 1544, z 2013 r. poz. 675, 829, 1005, 1588 i 1650, z 2014 r. poz. 7, 768,
821, 1004, 1146 i 1198 oraz z 2015 r. poz. 357 i 860.
37)
W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy
- Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 423), która
weszła w życie z dniem 16 kwietnia 2014 r.
38)
Dodany przez art. 21 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów
i usług (Dz. U. poz. 915), która weszła w życie z dniem 25 lipca 2014 r.
39)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1101 i 1529, z 2014 r. poz. 183 i 543 oraz z 2015 r. poz. 658.
40)
Zamieszczone w obwieszczeniu.