Rozdział 1

Przepisy ogólne Art. 1. Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodar- czej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów w tym zakresie. Art. 2. Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, han- dlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Art. 2a. Do działalności gospodarczej: budowlanej, handlowej i usługowej, oraz działalności zawodowej polegającej na świadczeniu usług stosuje się odpowiednio przepisy art. 5, przepisy rozdziału 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na teryto- rium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 47, poz. 278). Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnic- twa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzeda- ży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług zwią- zanych z pobytem turystów. Art. 4. 1. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jed- nostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. 2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wy- konywanej przez nich działalności gospodarczej. Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) organ koncesyjny – organ administracji publicznej upoważniony na podsta- wie ustawy do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji; 2) osoba zagraniczna: a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego, b) osobę prawną z siedzibą za granicą, c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą; 3) przedsiębiorca zagraniczny – osobę zagraniczną wykonującą działalność go- spodarczą za granicą; 4) oddział – wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności go- spodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności; 5) działalność regulowana – działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami pra- wa; 6) właściwy organ – właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej organ administracji publicznej, sa- morządu zawodowego oraz inny organ władzy publicznej; 7) nadrzędny interes publiczny – nadrzędny interes publiczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na tery- torium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 47, poz. 278). Art. 6. 1. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych prze- pisami prawa. 2. Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podję- cia, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisa- mi prawa. 3. Właściwy organ, z wyłączeniem sądu powszechnego, nie może żądać ani uzależ- nić swoich rozstrzygnięć w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej od przedłożenia dokumentów w formie oryginału, po- świadczonej kopii lub poświadczonego tłumaczenia, chyba że obowiązek taki jest przewidziany przepisami ustaw szczególnych z uwagi na nadrzędny interes publiczny lub wynika z bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo ratyfikowanych umów międzyna- rodowych. Art. 7. Państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej na zasadach i w formach okre- ślonych w odrębnych przepisach, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji. Art. 8. 1. Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości, tworząc korzystne warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności wspierają mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przed- siębiorców. 2. Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozu- mieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przekazują drogą elektroniczną informacje o warunkach i formach pomocy udzielanej przedsiębiorcom do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, która je gromadzi i udostępnia na stronie internetowej. 3. Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są w terminie 30 dni od dnia ustanowienia programu pomocowego, nie później niż na 14 dni przed wyzna- czonym terminem składania wniosków o udzielenie pomocy. Art. 9. Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, właściwy organ działa wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, z poszanowaniem uzasad- nionych interesów przedsiębiorcy. Art. 9a. Właściwy organ, dokonując oceny spełnienia wymogów niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uznaje wymogi, jakie spełnił przedsiębiorca mający siedzibę na terytorium jednego z państw, o których mowa w art. 13 ust. 1, aby na terytorium tego państwa mógł pod- jąć lub wykonywać działalność gospodarczą, w szczególności uznaje certyfikaty, zaświadczenia lub inne dokumenty wydane przez właściwy organ państwa, o których mowa w art. 13 ust. 1, które potwierdzają spełnienie warunków podjęcia i wykony- wania działalności gospodarczej. Art. 9b. Właściwy organ uznaje ubezpieczenia i gwarancje odpowiedzialności zawodowej wydane w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w zakresie, w jakim spełniają warunki określone w przepisach odrębnych ustaw. Art. 10. 1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpiecze- nia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. 2. Wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. 3. Przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji jest obowiązany przedstawić stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. 4. Wniosek o wydanie interpretacji zawiera również: 1) firmę przedsiębiorcy; 2) oznaczenie siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania i adresu przedsię- biorcy; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP); 4) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym albo w Ewidencji Działalności Gospodarczej; 5) adres do korespondencji w przypadku, gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres zamieszkania przedsiębiorcy. 5. Udzielenie interpretacji następuje w drodze decyzji, od której przysługuje odwo- łanie. Interpretacja zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem prawnym oraz pouczeniem o prawie wniesienia środka zaskar- żenia. 6. Wniosek o wydanie interpretacji podlega opłacie w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W razie nieuiszczenia opłaty w terminie wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia. 7. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przed- stawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. 8. Opłata, o której mowa w ust. 6 i 7, stanowi odpowiednio dochód budżetu pań- stwa, Narodowego Funduszu Zdrowia albo jednostki samorządu terytorialnego. 9. Opłatę od wniosku, o którym mowa w ust. 1, uiszcza się na rachunek organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej, właściwych do wydania interpretacji albo, jeżeli istnieje taka możliwość, gotówką w kasie tego organu lub jednostki. Art. 10a. 1. Interpretację wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez organ administracji publicznej lub państwową jed- nostkę organizacyjną kompletnego i opłaconego wniosku. W razie niewydania interpretacji w terminie uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska przedsiębiorcy przedstawionego we wniosku o wyda- nie interpretacji. 2. Interpretacja nie jest wiążąca dla przedsiębiorcy, jednakże przedsiębiorca nie może być obciążony jakimikolwiek daninami publicznymi, sankcjami admini- stracyjnymi, finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do uzyskanej interpretacji. 3. Interpretacja jest wiążąca dla organów administracji publicznej lub państwowych jednostek organizacyjnych właściwych dla przedsiębiorcy i może zostać zmie- niona wyłącznie w drodze wznowienia postępowania. Nie zmienia się interpre- tacji, w wyniku której nastąpiły nieodwracalne skutki prawne. 4. Zasady i tryb udzielania interpretacji przepisów prawa podatkowego reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.¹⁾). Art. 11. 1. Właściwy organ jest obowiązany do załatwiania spraw przedsiębiorców bez zbędnej zwłoki. 2. Właściwy organ nie może odmówić przyjęcia pism i wniosków niekompletnych ani żądać jakichkolwiek dokumentów, których konieczność przedstawienia lub złożenia nie wynika wprost z przepisu prawa. 3. Właściwy organ, przyjmując wniosek, niezwłocznie potwierdza jego przyjęcie. 4. Potwierdzenie zawiera: 1) wskazanie daty wpływu oraz terminu rozpatrzenia wniosku; 2) pouczenie o przysługujących przedsiębiorcy środkach odwoławczych; 3) informację o uprawnieniach wynikających z ust. 9. 5. W przypadku stwierdzenia konieczności uzupełnienia wniosku termin rozpatrze- nia wniosku biegnie od dnia wpływu uzupełnionego wniosku. 6. Terminy i tryb uzupełniania pism i wniosków, o których mowa w ust. 2, oraz terminy załatwiania spraw wynikających z tych pism i wniosków określają od- rębne przepisy. 7. Termin rozpatrzenia wniosku może zostać przedłużony dodatkowo tylko jeden raz. Przedłużenie terminu rozpatrzenia wniosku nie może przekroczyć dwóch miesięcy. 8. Właściwy organ ma obowiązek poinformować o przedłużeniu terminu przed upływem terminu rozpatrzenia wniosku określonego w potwierdzeniu przyjęcia wniosku. 9. Jeżeli organ nie rozpatrzy wniosku w terminie, uznaje się, że wydał rozstrzy- gnięcie zgodnie z wnioskiem przedsiębiorcy, chyba że przepisy ustaw odręb- nych ze względu na nadrzędny interes publiczny stanowią inaczej. Art. 12. Wykonując swe zadania, organy administracji publicznej współdziałają z organiza- cjami pracodawców, organizacjami pracowników, organizacjami przedsiębiorców oraz samorządami zawodowymi i gospodarczymi. Art. 13. 1. Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw człon- kowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów za- wartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkow- skimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich sa- mych zasadach jak obywatele polscy. 1a. (uchylony). 2. Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy: 1) posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej: a) zezwolenie na osiedlenie się, b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europej- skich, c) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 13, 14 lub 16 usta- wy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.²⁾), d) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone, przybywają- cemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, członkowi rodziny w ro- zumieniu art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzo- ziemcach, osób, o których mowa w lit. a, b, e i f, e) status uchodźcy, f) ochronę uzupełniającą, g) zgodę na pobyt tolerowany, h) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i pozostają w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na teryto- rium Rzeczypospolitej Polskiej, i) wizę, o której mowa w art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, jeżeli przed wydaniem tej wizy byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na podstawie lit. c, 2) korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej, 3) posiadają ważną Kartę Polaka, 4) są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeź- dzie z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z nimi – mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rze- czypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. 3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do podejmowa- nia i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: ko- mandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i ak- cyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź na- bywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią ina- czej. 4. Członek rodziny, w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, osób zagranicznych, do których odnoszą się umowy międzyna- rodowe, o których mowa w ust. 3, posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak te osoby zagraniczne. 5. Członek rodziny, w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach – posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielone w związku z przybywaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywaniem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną – cudzoziem- ców, którzy posiadają zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i wykonu- ją działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospo- darczej dokonanego na zasadzie wzajemności, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak ci cudzoziemcy.

Rozdział 2

Zasady podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej Art. 14. 1. Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do reje- stru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. 2. Wpisowi do ewidencji podlegają przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi. 3. Przedsiębiorca ma prawo we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospo- darczej określić późniejszy dzień podjęcia działalności gospodarczej niż dzień złożenia wniosku. 4. Spółka kapitałowa w organizacji może podjąć działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców. 5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadku gdy ustawy uzależniają podejmowa- nie i wykonywanie działalności gospodarczej od obowiązku uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji albo zezwolenia, o którym mowa w art. 75. 6. W przypadku przedsiębiorców będących osobami fizycznymi, podejmujących działalność gospodarczą wiążącą się z obowiązkiem uzyskania przez przedsię- biorcę wpisu w rejestrze działalności regulowanej, stosuje się przepis art. 65 ust. 3. 7. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy. Art. 14a. 1. Przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie dzia- łalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy. 2. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne pod warun- kiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników. 3. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przycho- dów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Rozdział 2a

Punkt kontaktowy Art. 22a. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi punkt kontaktowy. 2. Zadaniem punktu kontaktowego jest: 1) umożliwienie dopełnienia procedur związanych z podejmowaniem, wyko- nywaniem i zakończeniem działalności gospodarczej na terytorium Rzeczy- pospolitej Polskiej; 2) udzielanie informacji, o których mowa w art. 22b oraz art. 22d. 3. Punkt kontaktowy umożliwia złożenie drogą elektroniczną do właściwych orga- nów wniosków, oświadczeń lub notyfikacji niezbędnych do podjęcia, wykony- wania lub zakończenia działalności gospodarczej oraz uznania kwalifikacji za- wodowych. 4. Punkt kontaktowy nie prowadzi doradztwa w indywidualnych sprawach. 5. Punkt kontaktowy jest prowadzony za pośrednictwem strony internetowej, zwa- nej dalej „stroną internetową punktu kontaktowego”. 6. Przekazywanie danych między punktem kontaktowym a właściwymi organami odbywa się za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji pu- blicznej lub elektronicznych skrzynek podawczych właściwych organów albo innych systemów teleinformatycznych umożliwiających dostęp do rejestrów są- dowych. Art. 22b. 1. Punkt kontaktowy zapewnia dostęp do informacji dotyczących: 1) procedur i formalności wymaganych przy podejmowaniu, wykonywaniu lub zakończeniu działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Pol- skiej; 2) ogólnych zasad świadczenia usług w państwach, o których mowa w art. 13 ust. 1, w szczególności w zakresie ochrony konsumentów; 3) danych kontaktowych właściwych organów wraz ze wskazaniem zakresu ich kompetencji; 4) sposobów i warunków dostępu do rejestrów publicznych i publicznych baz danych dotyczących działalności gospodarczej i przedsiębiorców; 5) środków prawnych przysługujących w przypadku sporu między właściwym organem a przedsiębiorcą lub konsumentem, między przedsiębiorcą a kon- sumentem oraz między przedsiębiorcami; 6) wydanych lub opracowanych przez właściwe organy wyjaśnień w zakresie przepisów dotyczących podejmowania, wykonywania i zakończenia działal- ności gospodarczej; 7) danych kontaktowych stowarzyszeń i organizacji, które mogą udzielić prak- tycznej pomocy przedsiębiorcom lub konsumentom; 8) praw i obowiązków pracowników i pracodawców.

Rozdział 3

Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej Art. 23. 1. Tworzy się Centralną Ewidencję i Informację o Działalności Gospodarczej, zwa- ną dalej „CEIDG”. 2. CEIDG prowadzi w systemie teleinformatycznym minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Zadaniem CEIDG jest: 1) ewidencjonowanie przedsiębiorców będących osobami fizycznymi; 2) udostępnianie informacji o przedsiębiorcach i innych podmiotach w zakre- sie wskazanym w ustawie; 3) umożliwienie wglądu do danych bezpłatnie udostępnianych przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego; 4) umożliwienie ustalenia terminu i zakresu zmian wpisów w CEIDG oraz wprowadzającego je organu. Art. 24. 1. Przekazywanie danych oraz informacji do CEIDG oraz przekazywanie i udo- stępnianie danych oraz informacji z CEIDG odbywa się za pośrednictwem elek- tronicznej platformy usług administracji publicznej. 2. Wnioski o wpis do CEIDG, informacje i inne dane przekazywane są do CEIDG za pośrednictwem formularzy elektronicznych zamieszczonych na stronie inter- netowej CEIDG, w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw gospodarki oraz na elektronicznej platformie usług administracji publicz- nej. 3. Wzory wniosków, o których mowa w ust. 2, zamieszcza się na elektronicznej platformie usług administracji publicznej. Art. 25. 1. Wpisowi do CEIDG podlegają: 1) firma przedsiębiorcy oraz jego numer PESEL, o ile taki posiada; 2) numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy, o ile taki posiada; 3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada; 4) informacja o obywatelstwie polskim przedsiębiorcy, o ile takie posiada, i innych obywatelstwach przedsiębiorcy; 5) oznaczenie miejsca zamieszkania i adresu, adres do doręczeń przedsiębiorcy oraz adres, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli przedsiębiorca wykonuje działalność poza miejscem zamieszkania – adres głównego miejsca wykonywania działalności i oddziału, jeżeli został utwo- rzony; dane te są zgodne z oznaczeniami kodowymi przyjętymi w krajo- wym rejestrze urzędowym podziału terytorialnego kraju; 6) adres poczty elektronicznej przedsiębiorcy oraz jego strony internetowej, o ile takie posiada; 7) data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej; 8) określenie przedmiotów wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD); 9) informacje o istnieniu lub ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej; 10) informacje o umowie spółki cywilnej, jeżeli taka została zawarta; 11) dane pełnomocnika upoważnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, o ile przedsiębiorca udzielił ogólnego pełnomocnictwa; 12) informacja o zawieszeniu i wznowieniu wykonywania działalności gospo- darczej; 13) informacja o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnych oraz o ustanowieniu kuratora; 14) informacja o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu, o ogło- szeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika, zmianie posta- nowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na posta- nowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika i zakończeniu tego postępowania; 15) informacja o wszczęciu postępowania naprawczego; 16) informacja o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej określonej we wpisie do CEIDG. 2. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 11, obejmują imię i nazwisko oraz odpo- wiednie dane określone w ust. 1 pkt 1 i 3-6. 3. Wpis do CEIDG polega na wprowadzeniu do systemu teleinformatycznego da- nych podlegających wpisowi. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia da- nych w CEIDG, nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu wniosku o wpis do CEIDG lub wniosków, o których mowa w art. 30 oraz art. 32 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1. 4. Wpis do CEIDG jest dokonywany na wniosek, chyba że przepis szczególny przewiduje wpis z urzędu. Wpisem do CEIDG jest również wykreślenie albo zmiana wpisu. 5. Integralną częścią wniosku o wpis do CEIDG jest żądanie: 1) wpisu albo zmiany wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON); 2) zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników; 3) zgłoszenia płatnika składek albo jego zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o konty- nuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. 6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór, w tym elektroniczny, wniosku o wpis do CEIDG będącego jednocześnie, dla osób fizycznych wyko- nujących działalność gospodarczą, wnioskiem o wpis lub zmianę wpisu w kra- jowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgło- szeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszeniem płat- nika składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszeniem oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, uwzględniając: 1) zakres danych podlegających wpisowi do CEIDG i innych rejestrów urzę- dowych; 2) warunki powszechnej dostępności formularzy; 3) prowadzenie CEIDG w systemie teleinformatycznym; 4) zakres danych niezbędnych dla uzyskania albo zmiany wpisu do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłosze- nia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszenia płatnika składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubez- pieczeń społecznych albo zgłoszenie oświadczenia o kontynuowaniu ubez- pieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Art. 26. 1. Osoba fizyczna składa wniosek o wpis do CEIDG za pośrednictwem formularza elektronicznego dostępnego na stronie internetowej CEIDG oraz w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw gospodarki. System telein- formatyczny CEIDG przesyła wnioskodawcy na wskazany adres poczty elektro- nicznej potwierdzenie złożenia wniosku. 2. Wniosek o wpis do CEIDG może być również złożony na formularzu zgodnym z określonym wzorem wniosku, o którym mowa w art. 25 ust. 6, w wybranym przez przedsiębiorcę urzędzie gminy: 1) osobiście albo 2) wysłany listem poleconym. 3. Organ gminy weryfikuje treść wniosku, o którym mowa w ust. 2, pod względem formalnym i potwierdza wnioskodawcy, za pokwitowaniem, przyjęcie wniosku. 4. Organ gminy przekształca wniosek na formę elektroniczną i przesyła do CEIDG nie później niż następnego dnia roboczego od jego otrzymania. 5. Wniosek w wersji papierowej i elektronicznej oraz dokumentacja z nim związana podlega archiwizacji przez okres 10 lat od dokonania wpisu. Archiwizacji doko- nują, odpowiednio, organy gmin i minister właściwy do spraw gospodarki. Do wniosku i dokumentacji nie stosuje się przepisów o narodowym zasobie archi- walnym i archiwach. 6. Przyjmowanie, przesyłanie i niszczenie przez gminy wniosków o wpis do CE- IDG jest zadaniem zleconym z zakresu administracji rządowej. 7. Osoby, o których mowa w art. 13 ust. 2, wraz z wnioskiem przedkładają dane dokumentu potwierdzającego status, o którym mowa w tym przepisie, w szcze- gólności datę wydania i sygnaturę dokumentu oraz wskazanie organu, który go wydał, albo przedkładają w urzędzie gminy do wglądu oryginał dokumentu. Art. 27. 1. Wpis do CEIDG jest dokonywany jeżeli wniosek jest złożony przez osobę uprawnioną i jest poprawny. 2. Wniosek niepoprawny to wniosek: 1) niezawierający danych, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 5, lub 2) zawierający dane błędne, lub 3) dotyczący działalności nieobjętej przepisami ustawy, lub 4) złożony przez osobę, wobec której orzeczono zakaz wykonywania określo- nej we wniosku działalności gospodarczej, lub 5) złożony przez osobę już wpisaną do CEIDG, lub 6) niepodpisany. 3. Jeżeli wniosek złożony w sposób określony w art. 26 ust. 1 jest niepoprawny, je- go złożenie nie wszczyna postępowania administracyjnego o wpis do CEIDG, a system teleinformatyczny CEIDG przesyła składającemu, drogą elektroniczną, informację o przyczynach niepoprawności wniosku. 4. Gdy wniosek złożony w sposób określony w art. 26 ust. 2 jest niepoprawny, wójt, burmistrz albo prezydent miasta niezwłocznie wzywa do skorygowania lub uzupełnienia wniosku wskazując uchybienia w terminie 7 dni roboczych pod ry- gorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. 5. W celu weryfikacji poprawności formalnej wniosku CEIDG korzysta z informa- cji zawartych w rejestrach publicznych dostępnych w formie elektronicznej. 6. W przypadku gdy przedsiębiorca nie posiada numeru PESEL, okazuje upoważ- nionemu pracownikowi urzędu gminy paszport albo inny dokument potwierdza- jący jego tożsamość i obywatelstwo. 7. Wniosek o wpis do CEIDG składany w sposób określony w art. 26 ust. 1 opa- trzony jest bezpiecznym podpisem elektronicznym, weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym. 8. Wniosek o wpis do CEIDG składany w sposób określony w art. 26 ust. 2 pkt 1 opatrzony jest własnoręcznym podpisem wnioskodawcy. 9. Wniosek o wpis do CEIDG składany w sposób określony w art. 26 ust. 2 pkt 2 opatrzony jest własnoręcznym podpisem wnioskodawcy, którego własnoręcz- ność poświadczona jest przez notariusza. Art. 27a. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 27b. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 28. 1. CEIDG przesyła odpowiednie dane zawarte we wniosku o wpis do CEIDG nie- zbędne dla uzyskania albo zmiany wpisu w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), zgłoszenia aktualizacyjnego, o którym mowa w przepisach o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, zgłoszenia płatnika składek albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenia oświadczenia o kontynu- owaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepisów o ubez- pieczeniu społecznym rolników, za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej, niezwłocznie, nie później niż następnego dnia roboczego po dokonaniu wpisu, odpowiednio do: 1) właściwego naczelnika urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębior- cę, 2) Głównego Urzędu Statystycznego, 3) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Centrali Kasy Rolniczego Ubezpie- czenia Społecznego – wraz z informacją o dokonaniu wpisu do CEIDG. 2. Jeżeli przedsiębiorca składający wniosek o dokonanie wpisu do CEIDG nie ma nadanego numeru NIP, CEIDG przesyła zgłoszenie płatnika składek w rozumie- niu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych albo zgłoszenie oświadcze- nia o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników w rozumieniu przepi- sów o ubezpieczeniu społecznym rolników po otrzymaniu od właściwego na- czelnika urzędu skarbowego nadanego numeru NIP i uzupełnieniu wniosku o ten numer. Art. 29. Wnioski o wpis do CEIDG są wolne od opłat. Art. 30. 1. Przedsiębiorca jest obowiązany złożyć wniosek o: 1) zmianę wpisu – w terminie 7 dni od dnia zmiany danych, o których mowa w art. 25 ust. 1 i 5, powstałej po dniu dokonania wpisu do CEIDG; 2) wykreślenie wpisu – w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wyko- nywania działalności gospodarczej. 2. Do wniosku w sprawie zmian albo wykreślenia wpisu stosuje się odpowiednio przepisy art. 26-29. 3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wspólników spółki cywilnej w przy- padku wpisania do rejestru przedsiębiorców spółki handlowej powstałej z prze- kształcenia spółki cywilnej, w zakresie działalności wpisanej do rejestru przed- siębiorców. Art. 31. 1. Wpisowi z urzędu do CEIDG podlegają informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 13-16. 2. Kurator jest obowiązany przekazać informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 13, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni roboczych od dnia upra- womocnienia się postanowienia o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynno- ści prawnych przedsiębiorcy za pośrednictwem formularza dostępnego na stro- nie internetowej CEIDG. 3. Informacje, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 13-16, sąd albo organ zgłasza niezwłocznie do CEIDG za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie in- ternetowej CEIDG, nie później niż w terminie 7 dni roboczych od dnia uprawo- mocnienia się wyroku albo decyzji o zakazie wykonywania określonej działal- ności. Art. 31a. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 32. 1. Przedsiębiorca zawieszający albo wznawiający wykonywanie działalności go- spodarczej składa wniosek o zmianę wpisu. Przepisy art. 26-30 stosuje się od- powiednio. 2. Wniosek o zmianę wpisu w przedmiocie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zawiera dane wymienione w art. 25 ust. 1 pkt 1-3, 5 i 10 oraz oświadczenie o niezatrudnianiu pracowników. Art. 33. Domniemywa się, że dane wpisane do CEIDG są prawdziwe. Jeżeli do CEIDG wpi- sano dane niezgodnie z wnioskiem lub bez tego wniosku, osoba wpisana do CEIDG nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej, działającej w dobrej wierze, zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli po powzięciu informacji o tym wpisie zaniedbała wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. Art. 34. 1. Dane zawarte w CEIDG nie mogą być z niej usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wykreślenie wpisu w CEIDG nie oznacza usunięcia danych. 2. Wpis w CEIDG podlega wykreśleniu z urzędu, w drodze decyzji administracyj- nej ministra właściwego do spraw gospodarki, w przypadku: 1) gdy prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wpisie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę; 2) stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez przedsiębiorcę dzia- łalności gospodarczej; 3) niezłożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działal- ności gospodarczej po upływie okresu 24 miesięcy od dnia złożenia wnio- sku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodar- czej, po uprzednim pisemnym wezwaniu i wyznaczeniu dodatkowego trzy- dziestodniowego terminu na złożenie wniosku o wpis informacji o wzno- wieniu wykonywania działalności gospodarczej; 4) utraty przez przedsiębiorcę uprawnień do wykonywania działalności gospo- darczej przysługujących na podstawie art. 13 ust. 1 albo ust. 2; 5) gdy został dokonany z naruszeniem prawa. 3. Organy administracji rządowej, które posiadają informacje o utracie uprawnień, o których mowa w ust. 2 pkt 4, są obowiązane do przekazywania ich ministrowi właściwemu do spraw gospodarki za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie internetowej CEIDG, niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni ro- boczych od otrzymania informacji. Art. 35. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki może wykreślić albo sprostować z urzę- du wpis zawierający dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, po uprzed- nim wezwaniu przedsiębiorcy do złożenia w terminie 7 dni roboczych oświad- czenia w sprawie tych danych. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki może zwrócić się do gminy, na terenie której przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą, o zajęcie stanowiska w sprawie danych, o których mowa w ust. 1. 3. Organ gminy, po zbadaniu okoliczności sprawy, wydaje postanowienie, od któ- rego przysługuje zażalenie do ministra właściwego do spraw gospodarki. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla wpis, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji albo wydaje postanowienie o sprostowaniu wpisu. 5. Minister właściwy do spraw gospodarki z urzędu sprostuje wpis zawierający oczywiste błędy, niezgodności z treścią wniosku przedsiębiorcy lub stanem fak- tycznym wynikającym z innych referencyjnych rejestrów organów administracji publicznej. Art. 36. Minister właściwy do spraw gospodarki jest obowiązany do przekazania drogą elek- troniczną, niezwłocznie, nie później niż następnego dnia roboczego, informacji o wykreśleniu przedsiębiorcy z CEIDG oraz o sprostowaniu wpisu w CEIDG przed- siębiorcy, którego wpis dotyczy, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, do Głównego Urzędu Statystycznego, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Centrali Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego oraz do organów, o których mowa w art. 37 ust. 5. Art. 37. 1. CEIDG udostępnia dane i informacje o przedsiębiorcach będących osobami fi- zycznymi określone: 1) w art. 25 ust. 1 z wyjątkiem numeru PESEL oraz adresu zamieszkania, o ile nie jest on taki sam jak miejsce wykonywania działalności gospodarczej; 2) w ust. 2. 2. CEIDG udostępnia następujące informacje o przedsiębiorcach i innych podmio- tach: 1) o uzyskaniu, cofnięciu, utracie i wygaśnięciu uprawnień wynikających z koncesji; 2) o uzyskaniu, cofnięciu, utracie i wygaśnięciu uprawnień wynikających z ze- zwolenia lub licencji; 3) o wpisie do rejestru działalności regulowanej, zakazie wykonywania dzia- łalności określonej we wpisie oraz o wykreśleniu z rejestru. 3. W celu weryfikacji informacji, o których mowa w ust. 2, CEIDG korzysta z da- nych udostępnianych przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego na podstawie art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Reje- strze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 oraz z 2008 r. Nr 141, poz. 888). CEIDG umożliwia wgląd do tych danych. 4. Dane i informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz informację o zakończe- niu wykonywania działalności gospodarczej CEIDG udostępnia niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych od dnia dokonania do niej wpisu. 5. Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są do CEIDG przez odpo- wiednie organy koncesyjne, organy prowadzące rejestry działalności regulowa- nej oraz organy właściwe do spraw zezwoleń i licencji, niezwłocznie, nie póź- niej niż następnego dnia roboczego po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy, której dotyczą, wraz z podaniem daty uprawomocnienia i znaku sprawy. Jeżeli sprawa była rozstrzygana w drodze decyzji, której nadano rygor natychmiasto- wej wykonalności, organy te przekazują informacje niezwłocznie, nie później niż dnia następnego po dniu nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. CE- IDG udostępnia te informacje niezwłocznie, nie później niż następnego dnia ro- boczego po dniu ich otrzymania. 6. Dane i informacje o przedsiębiorcach wpisanych do CEIDG po upływie 6 mie- sięcy od dnia wykreślenia są archiwizowane i udostępniane na pisemny wniosek. Przepis ten nie dotyczy firmy przedsiębiorcy i daty wykreślenia. 7. Domniemywa się, że dane i informacje, o których mowa w ust. 2, udostępniane przez CEIDG, są prawdziwe. W przypadku stwierdzenia niezgodności tych da- nych lub informacji ze stanem faktycznym każdy ma obowiązek niezwłocznie poinformować o tym właściwy organ, o którym mowa w ust. 5. 8. Przekazywanie do CEIDG danych i informacji przez organy samorządu teryto- rialnego i gospodarczego, o których mowa w ust. 5, należy do zadań z zakresu administracji rządowej. Art. 38. 1. Dane i informacje udostępniane przez CEIDG są jawne. Każdy ma prawo dostę- pu do danych i informacji udostępnianych przez CEIDG. 2. Dane i informacje, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 2, udostępniane są na stro- nie internetowej CEIDG, z zastrzeżeniem przepisu art. 37 ust. 6. Dane i infor- macje z CEIDG udostępniane są za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządze- nia, języki obce, w jakich będą udostępniane opisy danych i informacji, o któ- rych mowa w art. 37 ust. 1 i 2, uwzględniając potrzebę rozwoju współpracy go- spodarczej z partnerami zagranicznymi oraz zwiększenie bezpieczeństwa mię- dzynarodowego obrotu gospodarczego. 4. Zaświadczenia o wpisie w CEIDG dotyczące przedsiębiorców będących osobami fizycznymi w zakresie jawnych danych, o których mowa w art. 25 ust. 1, mają postać elektroniczną albo wydruku ze strony internetowej CEIDG. 5. Organy administracji publicznej nie mogą domagać się od przedsiębiorców oka- zywania, przekazywania lub załączania do wniosków zaświadczeń o wpisie w CEIDG. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, spo- sób tworzenia, przekazywania i zabezpieczania przez system teleinformatyczny CEIDG zaświadczeń o wpisie w CEIDG w postaci: 1) dokumentu elektronicznego, 2) wydruku ze strony internetowej CEIDG – uwzględniając zapewnienie bezpieczeństwa obrotu oraz ochronę interesów przedsiębiorcy oraz potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa transmisji danych. Art. 39. 1. Dane CEIDG mogą być nieodpłatnie udostępniane, w sposób inny niż określony w art. 38 ust. 2, organom administracji, po uprzednim ustaleniu z ministrem wła- ściwym do spraw gospodarki warunków technicznych. 2. Dane CEIDG mogą być odpłatnie udostępniane, w sposób inny niż określony w art. 38 ust. 2, za pomocą urządzeń teletransmisji innym podmiotom do wykorzy- stania w celach komercyjnych i niekomercyjnych. 3. Podmiot, o którym mowa w ust. 2, musi łącznie spełniać następujące warunki: 1) posiadać urządzenia umożliwiające identyfikację: osoby uzyskującej dane w systemie oraz zakresu, daty i celu ich uzyskania; 2) posiadać zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wy- korzystanie danych niezgodnie z celami określonymi w ustawach. 4. Udostępnienie, o którym mowa w ust. 2, wymaga zawarcia z ministrem właści- wym do spraw gospodarki umowy określającej przynajmniej zakres udostępnia- nych danych i warunki techniczne ich udostępnienia. 5. Podmioty, którym udostępniono dane CEIDG w trybie ust. 1 albo ust. 2, nie mo- gą przekazywać tych danych, ani ich fragmentów, innym podmiotom, chyba że umowa, o której mowa w ust. 4, stanowi inaczej. 6. Opłaty za udostępnianie danych z CEIDG stanowią dochód budżetu państwa. 7. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, spo- sób obliczania wysokości oraz sposób uiszczania opłat za udostępnianie danych z CEIDG podmiotom, o których mowa w ust. 2, uwzględniając wysokość opłat w zależności od sposobu i zakresu udostępniania danych. Art. 40. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 41. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 42. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 43. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 44. (uchylony przed wejściem w życie). Art. 45. (uchylony przed wejściem w życie).

Rozdział 4

Koncesje oraz regulowana działalność gospodarcza Art. 46. 1. Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie: 1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpa- dów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych; 2) wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym; 3) wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i ob- rotu paliwami i energią; 4) ochrony osób i mienia; 5) rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych; 6) przewozów lotniczych; 7) prowadzenia kasyna gry. 2. Szczegółowy zakres i warunki wykonywania działalności gospodarczej podlega- jącej koncesjonowaniu określają przepisy odrębnych ustaw. 3. Wprowadzenie innych koncesji w dziedzinach działalności gospodarczej mają- cych szczególne znaczenie ze względu na bezpieczeństwo państwa lub obywate- li albo inny ważny interes publiczny jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy działalność ta nie może być wykonywana jako wolna lub po uzyskaniu wpisu do rejestru działalności regulowanej albo zezwolenia oraz wymaga zmiany niniej- szej ustawy. Art. 47. 1. Jeżeli przepisy odrębnych ustaw nie stanowią inaczej, udzielenie, odmowa udzie- lenia, zmiana i cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu należy do ministra właściwego ze względu na przedmiot działalności gospodarczej wymagającej uzyskania koncesji. 2. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i cofnięcie koncesji lub ograniczenie jej zakresu w stosunku do wniosku następuje w drodze decyzji. 3. (uchylony). Art. 48. 1. Organ koncesyjny może określić w koncesji, w granicach przepisów odrębnych ustaw, szczególne warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej kon- cesją. 2. Organ koncesyjny jest obowiązany przekazać każdemu zainteresowanemu przedsiębiorcy szczegółową informację o warunkach, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia koncesji.

Rozdział 5

Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy Art. 77. 1. Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców przeprowadzana jest na za- sadach określonych w niniejszej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wyni- kają z bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie obowiązującego pra- wa wspólnotowego albo z ratyfikowanych umów międzynarodowych. 2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustaw szczególnych. 3. Zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy oraz or- gany upoważnione do jej przeprowadzenia określają odrębne ustawy. 4. Przedsiębiorcy, który poniósł szkodę na skutek przeprowadzenia czynności kon- trolnych z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospo- darczej przedsiębiorcy, przysługuje odszkodowanie. 5. Dochodzenie roszczenia, o którym mowa w ust. 4, następuje na zasadach i w try- bie określonych w odrębnych przepisach. 6. Dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepisów prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w żadnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karno- skarbowym dotyczącym kontrolowanego przedsiębiorcy. Art. 78. 1. W razie powzięcia wiadomości o wykonywaniu działalności gospodarczej nie- zgodnie z przepisami ustawy, a także w razie stwierdzenia: zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych roz- miarach lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności, wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie zawiadamia właściwe organy administracji publicznej. 2. Zawiadomione organy niezwłocznie powiadamiają wójta, burmistrza lub prezy- denta miasta o podjętych czynnościach. 3. W przypadku braku możliwości zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może nakazać, w drodze decyzji, wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej na czas niezbędny, nie dłuższy niż 3 dni. 4. Decyzji nakazującej wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej w ra- zie stwierdzenia zagro¿enia ¿ycia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkód majątkowych w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska w wy- niku wykonywania tej działalności nadaje się rygor natychmiastowej wykonal- ności. Art. 79. 1. Organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. 2. Zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się, w przypadku gdy: 1) kontrola ma zostać przeprowadzona na podstawie bezpośrednio stosowa- nych przepisów powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo na podstawie ratyfikowanej umowy międzynarodowej; 2) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu prze-

Rozdział 6

Oddziały i przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych Art. 85. 1. Dla wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Pol- skiej przedsiębiorcy zagraniczni mogą, na zasadzie wzajemności, o ile ratyfiko- wane umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej „oddziałami”. 2. Do tworzenia oddziałów przez przedsiębiorców zagranicznych z państw człon- kowskich Unii Europejskiej, państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego nienależących do Unii Europejskiej oraz państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólno- tą Europejską i jej państwami członkowskimi, przepis art. 13 ust. 1 stosuje się odpowiednio. Art. 86. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział może wykonywać działalność gospo- darczą wyłącznie w zakresie przedmiotu działalności przedsiębiorcy zagranicznego. Art. 87. Przedsiębiorca zagraniczny tworzący oddział jest obowiązany ustanowić osobę upo- ważnioną w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego. Art. 88. Przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w ramach oddziału po uzy- skaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców. Zasady wpisu do rejestru przed- siębiorców określają przepisy odrębnej ustawy. Art. 89. Niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o Krajowym Rejestrze Sądo- wym przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany: 1) podać imię i nazwisko oraz adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej w oddziale do reprezentowania przedsiębiorcy zagra- nicznego; 2) dołączyć poświadczony notarialnie wzór podpisu osoby, o której mowa w pkt 1; 3) jeżeli działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu – zło- żyć ich odpisy do akt rejestrowych oddziału wraz z uwierzytelnionym tłu- maczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy wskazać ten oddział, w którego aktach złożono wskazane dokumenty, wraz z oznacze- niem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze; 4) jeżeli istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru – złożyć do akt rejestrowych oddziału odpis z tego rejestru wraz z uwierzytel- nionym tłumaczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca za- graniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż je- den oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy wskazać ten oddział, w którego aktach złożono wskazane dokumenty, wraz z oznaczeniem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w reje- strze. Art. 90. Przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany: 1) używać do oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagra- nicznego wraz z przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”; 2) prowadzić dla oddziału oddzielną rachunkowość w języku polskim zgodnie z przepisami o rachunkowości; 3) zgłaszać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wszelkie zmiany sta- nu faktycznego i prawnego w zakresie okoliczności, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 2, w terminie 14 dni od dnia ich wystąpienia. Art. 91. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach oddzia- łu, w przypadku gdy: 1) oddział rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o któ- rym mowa w art. 90 pkt 3; 2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział, lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności go- spodarczej; [3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu i

Rozdział 7

Mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy Art. 103. Państwo stwarza, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji, korzystne warunki dla funkcjonowania i rozwoju mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsię- biorców, w szczególności przez: 1) inicjowanie zmian stanu prawnego sprzyjających rozwojowi mikroprzedsię- biorców, małych i średnich przedsiębiorców, w tym dotyczących dostępu do środków finansowych pochodzących z kredytów i pożyczek oraz poręczeń kredytowych; 2) wspieranie instytucji umożliwiających finansowanie działalności gospodar- czej na dogodnych warunkach w ramach realizowanych programów rządo- wych; 3) wyrównywanie warunków wykonywania działalności gospodarczej ze względu na obciążenia publicznoprawne; 4) ułatwianie dostępu do informacji, szkoleń oraz doradztwa; 5) wspieranie instytucji i organizacji działających na rzecz przedsiębiorców; 6) promowanie współpracy mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przed- siębiorców z innymi przedsiębiorcami polskimi i zagranicznymi. Art. 104. Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych: 1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz 2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milio- nów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jedne- go z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro. Art. 105. Za małego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych: 1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz 2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 10 milio- nów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jedne- go z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 10 milionów euro. Art. 106. Za średniego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych: 1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz 2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 milio- nów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jedne- go z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 43 milionów euro. Art. 107. Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 104–106, przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy.

Rozdział 8

Przepis końcowy Art. 111. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej.