Ustawaz dnia 24 listopada 1995 r.o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1
Zadania i kompetencje
Art. 1.1 orzeczenie
Ustawę stosuje się do gmin o statusie miasta, wymienionych w załączniku, oraz gmin
warszawskich.
Art. 2.3 orzeczenia
1.
Gminy, o których mowa w art. 1, przejmują od Ministrów: Kultury i Sztuki, Ochrony
Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Zdrowia i Opieki Społecznej, a także
od właściwych kuratorów oświaty, do prowadzenia, jako zadania własne, publiczne szkoły
ponadpodstawowe, szkoły artystyczne I i II stopnia, przedszkola i szkoły specjalne
oraz inne placówki publiczne wymienione w art. 2 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty , z wyłączeniem szkół specjalnych i placówek o zasięgu wojewódzkim lub ogólnokrajowym.
2.
Gminy, o których mowa w art. 1, przejmują od wojewodów do prowadzenia jako zadania
własne:
1)
domy pomocy społecznej i ośrodki opiekuńcze,
2)
zakłady opieki zdrowotnej, z wyłączeniem specjalistycznych publicznych zakładów opieki
zdrowotnej,
3)
instytucje kultury, wpisane do rejestru prowadzonego przez wojewodę.
3.
Gminy, o których mowa w art. 1, przejmują od wojewodów, do prowadzenia jako zadania
własne, zadania określone w art. 19 ust. 1 pkt 3 lit. a) oraz pkt 4 lit. a) - w odniesieniu do utrzymania i ochrony
dróg, a także w art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych , z wyłączeniem autostrad i dróg ekspresowych.
Art. 3.1 orzeczenie
Prowadzenie zakładów opieki zdrowotnej, wykonywane jako zadanie zlecone z zakresu
administracji rządowej, określone w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych
w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz
o zmianie niektórych ustaw , staje się zadaniem własnym gmin, o których mowa w art. 1.
Art. 4.2 orzeczenia
1.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące
dotychczas do rejonowych organów rządowej administracji ogólnej.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy zadań i kompetencji określonych w:
1)
dekrecie z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw,
związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym ,
2)
ustawie z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach ,
3)
art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne ,
4)
ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości , z wyjątkiem art. 10 ust. 3,
5)
ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ,
6)
art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach ,
7)
ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu
Państwa ,
8)
art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych .
3.
W zakresie określonym w ust. 1 właściwość miejscowa rejonowych organów rządowej administracji
ogólnej nie obejmuje obszarów gmin, o których mowa w art. 1.
Art. 5.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące
dotychczas do wojewodów albo do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w zakresie,
o którym mowa w pkt 3, określone w:
1)
art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości
przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne ,
2)
art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym w zakresie:
a)
zatwierdzania projektów organizacji ruchu,
b)
prowadzenia ewidencji projektów organizacji ruchu,
c)
wydawania zezwoleń na niestosowanie się do niektórych znaków drogowych,
3)
art. 19 ust. 1 pkt 2 i 4 lit. a) ustawy o drogach publicznych - w odniesieniu do modernizacji
i budowy dróg, z wyłączeniem autostrad i dróg ekspresowych,
4)
art. 40 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne w zakresie zasobu geodezyjnego i kartograficznego z obszaru gminy.
Art. 6.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące
dotychczas do właściwości wojewódzkich konserwatorów zabytków, określone w art. 8 ust. 3, art. 20, art. 37 ust. 1 i art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r.
o ochronie dóbr kultury i o muzeach .
Art. 7.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące
dotychczas do właściwości państwowych terenowych inspektorów sanitarnych, określone
w art. 4 pkt 2 i 6 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej .
Art. 8.
1.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące
dotychczas do właściwości komendantów wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej, określone
w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej .
2.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące
dotychczas do właściwości komendantów rejonowych Państwowej Straży Pożarnej, dotyczące:
1)
wykonywania czynności kontrolno-rozpoznawczych, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy
wymienionej w ust. 1,
2)
wydawania decyzji, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej .
3.
Zadania i kompetencje, o których mowa w ust. 2, dotyczą:
1)
obiektów produkcyjnych i magazynowych o powierzchni do 1000 m2, nie zagrożonych wybuchem,
2)
gospodarstw rolnych i obszarów leśnych,
3)
budynków mieszkalnych,
4)
obiektów zaliczonych do kategorii ZL III o wysokości do 25 m, o ile nie istnieje obowiązek
instalowania w nich urządzeń sygnalizacyjno-alarmowych lub stałych urządzeń gaśniczych.
4.
Organem odwoławczym od decyzji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, jest komendant wojewódzki
Państwowej Straży Pożarnej.
Art. 9.
Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1, przechodzą, jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje, należące
dotychczas do właściwości kuratorów oświaty, określone w art. 31 pkt 3 i 4, art. 72,
art. 74 ust. 1 i 2, art. 75, art. 76 ust. 3, art. 80 ust. 1 oraz art. 90 ust. 2 i
6 ustawy o systemie oświaty.
Rozdział 2
Finansowanie zadań
Art. 10.
Ilekroć w rozdziale jest mowa o:
1)
ustawie o finansowaniu gmin - rozumie się przez to ustawę z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin ,
2)
roku obliczeniowym - rozumie się przez to rok, na który dokonuje się obliczeń,
3)
roku bazowym - rozumie się przez to rok poprzedzający o dwa lata rok obliczeniowy,
4)
ogólnej kwocie wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych - rozumie się przez
to całość wpływów z tego podatku w kraju,
5)
wydatkach płacowych - rozumie się przez to wynagrodzenia osobowe, zakładowy fundusz
nagród, składki na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych i Fundusz Pracy oraz zakładowy
fundusz świadczeń socjalnych nauczycieli, w wysokości wynikającej z budżetu państwa,
6)
pozapłacowych wydatkach bieżących - rozumie się przez to, wynikające z budżetu państwa,
wydatki inne niż płacowe, z wyłączeniem wydatków na modernizację dróg krajowych i
wojewódzkich.
Art. 11.
1.
Dochody własne gmin, o których mowa w art. 1, przejmujących zadania i kompetencje
jako zadania własne na mocy niniejszej ustawy, zwiększa się o kwotę równą iloczynowi
wskaźnika udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ogólnej kwoty należnego
podatku dochodowego od osób fizycznych w kraju w roku obliczeniowym.
2.
Wskaźnik (U), o którym mowa w ust. 1, oblicza się, z zastrzeżeniem art. 28 ust. 1,
odrębnie dla każdej gminy, do ósmego miejsca po przecinku, według wzoru:
\(
U = {{R_{95} \times 1,253 + \left( {C_{95} \times 0,25 + N_{95} } \right) \times
1,198} \over {K_{96} }} \times {{Z_n } \over {Z_{n - 1} }}
\)
gdzie:
|
|
- |
|
||||||||||||||
|
|
- |
|
||||||||||||||
|
|
- |
|
||||||||||||||
|
|
- |
|
||||||||||||||
|
|
- |
|
||||||||||||||
|
|
- |
|
||||||||||||||
3.
Kwota udziału gmin, o których mowa w art. 1, we wpływach z podatku dochodowego od
osób fizycznych, o której mowa w ust. 1, podlega przekazaniu przez Ministra Finansów
z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki właściwych budżetów gmin
w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek wpłynął
na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 28 ust. 11.
4.
Jeżeli dochody zrealizowane na rzecz gminy, o której mowa w art. 1, nie zostaną przekazane
w terminie, o którym mowa w ust. 3, gminie przysługują odsetki w wysokości ustalanej
dla zaległości podatkowych.
5.
Minister Finansów informuje gminy, o których mowa w art. 1, o wysokości wskaźnika
udziału danej gminy we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz o kwocie
tego udziału, będącej iloczynem wskaźnika udziału gminy i planowanej ogólnej kwoty
wpływów z tego podatku w skali kraju, do dnia 31 października roku poprzedzającego
rok budżetowy.
Art. 12.
Kwota, o której mowa w art. 11 ust. 1, nie jest brana pod uwagę przy ustalaniu wskaźnika
G, o którym mowa w art. 14 ustawy o finansowaniu gmin.
Art. 13.
1.
Dotacje celowe na finansowanie przejętych zadań zleconych ustala się stosując zasady
przyjęte do kalkulacji środków finansowych dla tego typu zadań finansowanych z budżetu
państwa.
2.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, ujmuje się w budżecie państwa, oddzielnie dla każdej
gminy, która przejęła zadania, w budżetach odpowiednich wojewodów.
Rozdział 3
Miejskie strefy usług publicznych
Art. 14.
Zadania i kompetencje, o których mowa w art. 2-9 ustawy, mogą być w całości przekazywane
jako zadania zlecone tworzonym w tym celu miejskim strefom usług publicznych, zwanych
dalej „strefami”, w których skład wchodzą gminy o statusie miasta wojewódzkiego oraz
związane z nimi inne gminy.
Art. 15.1 orzeczenie
Do strefy stosuje się przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym , dotyczące związków komunalnych, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej.
Art. 16.
1.
Obszar strefy ustalają gminy zamierzające wejść w jej skład w uzgodnieniu z ministrem
właściwym do spraw administracji.
2.
Gminy składają wniosek o ustanowienie strefy ministrowi właściwemu do spraw administracji
co najmniej na 9 miesięcy przed rozpoczęciem roku budżetowego, w którym nastąpi przekazanie
zadań. Na wniosek gmin minister właściwy do spraw administracji może skrócić ten termin.
3.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustanawiania i
organizacji stref, zasady i tryb przekazywania im zadań i kompetencji oraz niezbędnego
do ich wykonywania mienia, a także zasady finansowania tych zadań.
Art. 17.
1.
Strefa używa nazwy ustalonej statutem, która obok zwrotu „Miejska Strefa Usług Publicznych”
zawiera określenie pozwalające umiejscowić geograficznie jej położenie.
2.
W skład zgromadzenia wchodzą delegaci gmin w liczbie:
1)
z gminy liczącej do 5 000 mieszkańców - jeden delegat,
2)
z gminy liczącej ponad 5 000 mieszkańców - po jednym dodatkowym dolegacie na każde
rozpoczęte 10 000 mieszkańców,
wyznaczani przez rady gmin, chyba że statut strefy określa inaczej liczbę delegatów
gmin lub skład zgromadzenia.
3.
Do przystąpienia albo wystąpienia gminy ze strefy stosuje się odpowiednio przepisy
art. 16 ust. 1 i 2. Zmiana składu strefy może nastąpić jedynie z początkiem roku budżetowego,
po wysłuchaniu przez rady gmin należących do strefy opinii zgromadzenia strefy, na
mocy jednobrzmiących uchwał większości rad gmin, podjętych w okresie pierwszego półrocza
poprzedniego roku budżetowego.
4.
Rozwiązanie strefy może nastąpić:
1)
z ostatnim dniem roku budżetowego, o ile w okresie pierwszego półrocza tego roku:
a)
zgromadzenie strefy podejmie większością dwóch trzecich głosów statutowego składu
zgromadzenia stosowną uchwałę albo
b)
większość rad gmin należących do strefy podejmie jednobrzmiące uchwały,
2)
na skutek uchylenia decyzji o utworzeniu strefy,
3)
w drodze ustawy.
5.
Uchwały zgromadzenia strefy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej
połowy składu zgromadzenia. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego
zgromadzenia.
6.
Statut strefy powinien także zawierać postanowienia o przejęciu wszystkich zadań i
kompetencji, o których mowa w art. 2-9.
7.
Do zmiany statutu strefy właściwe jest jej zgromadzenie.
Art. 18.
Do finansowania zadań przejętych przez strefę mają zastosowanie przepisy art. 13.
Art. 19.
Zgromadzenie może dokonywać, w drodze uchwały, przeniesień wydatków między działami,
łącznie do wysokości dotacji. O dokonanych zmianach zgromadzenie informuje właściwego
wojewodę, ministra właściwego do spraw administracji oraz Ministra Finansów.
Art. 20.1 orzeczenie
1.
W przypadku niedoboru środków na wykonanie przejętych zadań strefa pokrywa ten niedobór
z funduszu gwarancyjnego, tworzonego przez wszystkie gminy wchodzące w jej skład.
Fundusz gwarancyjny powstaje z corocznych wpłat gmin, w wysokości co najmniej 2% ich
dochodów własnych w danym roku budżetowym. Składka ta może być zmniejszona lub zaniechana
po osiągnięciu przez fundusz wysokości nie mniejszej niż 8,5% rocznej dotacji na przejęte
zadania.
2.
Nie wykorzystane w danym roku budżetowym środki funduszu, o którym mowa w ust. 1,
przechodzą na rok następny.
3.
Gminy dokonują wpłat, o których mowa w ust. 1, w równych ratach miesięcznych. Do wymagalnych
wpłat gmin na rachunek funduszu gwarancyjnego i należnych odsetek stosuje się odpowiednio
przepisy o zobowiązaniach podatkowych.
4.
Zgromadzenie określa wysokość wpłat poszczególnych gmin wchodzących w skład strefy
na fundusz gwarancyjny, z uwzględnieniem przepisów ust. 1.
5.
Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rachunku funduszu.
6.
Przepis ust. 1 nie uchybia możliwości dobrowolnych świadczeń gmin na rzecz strefy.
Art. 21.
1.
Nadzór nad działalnością strefy sprawowany jest na podstawie kryterium zgodności z
prawem. Od decyzji wydawanych przez organy strefy, w sprawach przejętych na podstawie
niniejszej ustawy, służy odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego.
2.
W przypadku stwierdzenia, że strefa nie jest w stanie wykonywać zadań statutowych
lub ogranicza, zagwarantowaną ustawowo, powszechną dostępność usług publicznych, wojewoda,
po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, może wystąpić do ministra właściwego
do spraw administracji z wnioskiem o uchylenie decyzji o ustanowieniu strefy, informując
o tym Ministra Finansów oraz regionalną izbę obrachunkową.
Rozdział 4
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 22.1 orzeczenie
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy urzędów administracji rządowej zatrudnieni
przy wykonywaniu zadań podlegających przejęciu przez gminy, o których mowa w art.
1, stają się pracownikami samorządowymi, z wyjątkiem strażaków Państwowej Straży Pożarnej.
Stosunki pracy z tymi pracownikami wygasają z dniem 30 czerwca 1996 r., jeżeli przed
tym terminem nie zostaną z nimi nawiązanie nowe stosunki pracy na dalszy okres. Wcześniejsze
rozwiązanie stosunku pracy przez zakład pracy może nastąpić w trybie przewidzianym
w art. 411 Kodeksu pracy.
2.
Pracownicy, o których mowa w ust. 1, zachowują uprawnienia wynikające z przepisów
szczególnych do dnia nawiązania nowych stosunków pracy na dalszy okres albo do dnia
wcześniejszego rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy.
3.
W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikom mianowanym przysługuje
wynagrodzenie przewidziane w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych . Pozostałym pracownikom w tych przypadkach przysługują świadczenia przewidziane w
art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw .
4.
Wojewodowie podpiszą z prezydentami gmin, o których mowa w art. 1, oraz z burmistrzami
gmin warszawskich porozumienia określające imienne wykazy pracowników, o których mowa
w ust. 1.
Art. 23.4 orzeczenia
1.
Mienie służące wykonywaniu zadań własnych, o których mowa w niniejszej ustawie, staje
się z mocy prawa, z dniem wejścia w życie ustawy, mieniem gmin, o których mowa w art.
1.
2.
Do przekazania mienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 16 ust. 1 oraz art. 17-20 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające
ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych .
3.
Gminom, o których mowa w art. 1, może być przekazane także inne mienie w trybie art.
5 ust. 4 ustawy, o której mowa w ust. 2.
Art. 24.1 orzeczenie
1.
Państwowe jednostki organizacyjne, które zostały utworzone po wejściu w życie niniejszej
ustawy dla wykonywania zadań i kompetencji, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, zostaną
przekazane gminom, o których mowa w art. 1, na zasadach i w trybie określonym w art.
23 ust. 1, z dniem 1 stycznia następnego roku budżetowego.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dróg lub ich odcinków, określonych w art.
2 ust. 3.
3.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, Minister Finansów podwyższa odpowiednio
wskaźnik, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
Art. 25.
1.
Z dniem przejęcia jednostek organizacyjnych gminy przejmują, określone przepisami
szczególnymi, uprawnienia i obowiązki organów prowadzących lub utrzymujących te jednostki.
2.
Dotychczas obowiązujące w przejętych jednostkach organizacyjnych statuty, regulaminy
lub inne przepisy organizacyjne mają zastosowanie do czasu wydania przez organy gmin
nowych przepisów.
Art. 26.
Indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej, wszczęte i nie zakończone
decyzją ostateczną przed dniem 1 stycznia 1996 r., są załatwiane w toku instancji
przez dotychczas właściwe organy lub upoważnione podmioty.
Art. 27.
1.
Zobowiązaniami Skarbu Państwa są zobowiązania jednostek przejmowanych, o których mowa
w art. 2 i 3:
1)
powstałe przed dniem 31 grudnia 1995 r., wynikające z tytułu usług świadczonych przez
zakłady użyteczności publicznej,
2)
inne powstałe przed dniem 1 października 1995 r.,
3)
powstałe w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 1995 r., z zastrzeżeniem
pkt 1, o ile organ administracji rządowej właściwy w dniu 31 grudnia 1995 r. do prowadzenia
jednostki nie uzna ich za nieuzasadnione.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy zobowiązań jednostek prowadzonych przed dniem 1 stycznia
1996 r. przez gminy o statusie miasta, wymienione w załączniku do ustawy, na podstawie
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 lipca 1993 r. w sprawie określenia zadań i
kompetencji z zakresu rządowej administracji ogólnej i specjalnej, które mogą być
przekazane niektórym gminom o statusie miasta, wraz z mieniem służącym do ich wykonywania,
a także zasad i trybu przekazania , chyba że gmina wykaże ich zasadność.
3.
Spory powstałe między gminami a organami przekazującymi jednostki, wynikające z realizacji
ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2, rozstrzyga Minister Finansów w porozumieniu z reprezentacją
gmin objętych działaniem ustawy, wyłonioną przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu
Terytorialnego, którą powołuje Prezes Rady Ministrów.
4.
Zobowiązania finansowe administracji rządowej wobec jednostek organizacyjnych przejmowanych
przez strefę pozostają zobowiązaniami Skarbu Państwa.
Art. 28.
1.
Dla 1996 r. wskaźnik, o którym mowa w art. 11 ust. 1, oblicza się odrębnie dla każdej
gminy według wzoru:
\(
U = {{R_{95} \times 1,253 + \left( {C_{95} \times 0,25 + N_{95} } \right) \times
1,198} \over {K_{96} }} \times 0,99
\)
2.
W budżecie państwa tworzy się rezerwę celową w wysokości 30 mln zł, przeznaczoną na
realizację zadań wynikających z niniejszej ustawy.
3.
Podziału rezerwy dokonuje Minister Finansów w uzgodnieniu z reprezentacją gmin, o
której mowa w art. 27 ust. 3.
4.
Informacje, o których mowa w art. 11 ust. 5, dotyczące 1996 r. Minister Finansów przekaże
gminom do dnia 15 grudnia 1995 r.
5.
Gmina może zgłosić zastrzeżenia do ustalonego przez Ministra Finansów wskaźnika, o
którym mowa w art. 11 ust. 2, w terminie do dnia 31 stycznia 1996 r.
6.
Zgłoszone zastrzeżenia rozpatruje Minister Finansów w porozumieniu z reprezentacją
gmin, o której mowa w art. 27 ust. 3, w terminie do dnia 30 kwietnia 1996 r.
7.
W przypadku stwierdzenia zaniżenia wysokości wskaźnika i kwot udziału, Minister Finansów
blokuje stosowne kwoty w budżecie właściwego ministra lub wojewody na 1996 r. z przeznaczeniem
na wyrównanie zaistniałych niedoborów oraz dokonuje korekty wskaźnika, o którym mowa
w ust. 1.
8.
Organy przekazujące zadania i kompetencje na mocy ustawy zapewnią, w formie dotacji
celowych w ramach posiadanych środków, finansowanie nakładów inwestycyjnych na potrzeby
przekazywanych jednostek.
9.
Przepis ust. 8 stosuje się także do wydatków na modernizację i budowę dróg krajowych
i wojewódzkich przejętych przez gminy na mocy niniejszej ustawy.
10.
Do dotacji, o których mowa w ust. 8 i 9, nie ma zastosowania przepis art. 21 ustawy
o finansowaniu gmin.
11.
W 1996 r. w celu zapewnienia ciągłości finansowania zadań własnych przekazanych na
podstawie niniejszej ustawy gminom, o których mowa w art. 1, Minister Finansów w terminie
do dnia 20 stycznia 1996 r. przekazuje na rachunki właściwych budżetów gmin jednorazowy
udział w podatku dochodowym od osób fizycznych, którego wysokość ustala się mnożąc
wskaźnik (U), o którym mowa w ust. 1, przez wskaźnik 0,083 i łączną kwotę należnego
za 1994 r. podatku dochodowego od osób fizycznych.
12.
Minister Finansów w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb i zakres przyznawania dotacji, o
której mowa w ust. 8 i 9.
Art. 29.
Tracą moc porozumienia zawarte poprzednio między organami administracji rządowej a
gminami, wymienionymi w załączniku do ustawy, o ile dotyczą zadań i kompetencji określonych
w art. 2-9 ustawy.
Art. 30.1 orzeczenie
Niezwłocznie po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Rada Ministrów przedłoży
Sejmowi informacje o skutkach jej obowiązywania wraz z propozycjami niezbędnych zmian.
Art. 31.1 orzeczenie
Rada Ministrów może w terminie do dnia 15 grudnia 1995 r., a w odniesieniu do gmin
warszawskich w terminie do dnia 30 czerwca 1996 r., określić, w drodze rozporządzenia,
jednostki organizacyjne oraz drogi lub ich odcinki, o których mowa w art. 2 ust. 1-3,
art. 3, art. 5 pkt 2 i 3, nie podlegające przejęciu.
Art. 32.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996., z tym że:
1)
art. 16 ust. 2 i 3 oraz art. 31 wchodzą w życie z dniem ogłoszenia,
2)
w stosunku do gmin warszawskich ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Załącznik - Lista gmin o statusie miasta
1.
Białystok
2.
Bielsko-Biała
3.
Bydgoszcz
4.
Bytom
5.
Chorzów
6.
Częstochowa
7.
Dąbrowa Górnicza
8.
Elbląg
9.
Gdańsk
10.
Gdynia
11.
Gliwice
12.
Gorzów Wielkopolski
13.
Grudziądz
14.
Jastrzębie-Zdrój
15.
Jaworzno
16.
Kalisz
17.
Katowice
18.
Kielce
19.
Koszalin
20.
Kraków
21.
Legnica
22.
Lublin
23.
Łódź
24.
Mysłowice
25.
Olsztyn
26.
Opole
27.
Płock
28.
Poznań
29.
Radom
30.
Ruda Śląska
31.
Rybnik
32.
Rzeszów
33.
Siemianowice Śląskie
34.
Słupsk
35.
Sopot
36.
Sosnowiec
37.
Szczecin
38.
Świętochłowice
39.
Tarnów
40.
Toruń
41.
Tychy
42.
Wałbrzych
43.
Włocławek
44.
Wrocław
45.
Zabrze
46.
Zielona Góra