Ustawaz dnia 29 sierpnia 1997 r.o finansowaniu dróg publicznych
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Ustawa reguluje ogólne zasady finansowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony
dróg publicznych oraz zarządzania nimi.
2.
Przepisy ustawy nie mają zastosowania do autostrad płatnych budowanych i eksploatowanych
na zasadach określonych przepisami o autostradach płatnych.
Art. 2.2 orzeczenia
1.
Zadania w zakresie budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg oraz zarządzania
nimi finansowane są przez:
1)
Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, za pośrednictwem Generalnego Dyrektora
Dróg Publicznych, w odniesieniu do:
a)
dróg krajowych poza granicami miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent
miasta,
b)
odcinków dróg krajowych o przeważającym ruchu tranzytowym i obwodnic położonych w
granicach miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent miasta,
2)
wojewodę, w odniesieniu do:
a)
dróg wojewódzkich poza granicami miast,
b)
dróg wojewódzkich w granicach miast, z wyłączeniem dróg, o których mowa w ust. 3 pkt
1 lit. b),
c)
dróg krajowych w granicach miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent
miasta, z wyłączeniem dróg, o których mowa w pkt 1 lit. b), wyłącznie w zakresie budowy
i modernizacji,
d)
dróg krajowych w granicach miast, w których przewodniczącym zarządu jest prezydent
miasta, z wyłączeniem dróg, o których mowa w pkt 1 lit. b), oraz dróg, o których mowa
w ust. 3 pkt 2 lit. b), wyłącznie w zakresie utrzymania i ochrony.
2.
Zadania w zakresie finansowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg gminnych
i lokalnych miejskich oraz dróg, o których mowa w ust. 3 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit.
b), oraz zarządzania nimi, jako zadania własne, finansowane są z budżetów gmin.
3.
Zadania w zakresie finansowania budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg, w
granicach miast, określonych przepisami o zmianie zakresu działania niektórych miast
oraz o miejskich strefach usług publicznych oraz zarządzania nimi, finansowane są
przez gminę, w odniesieniu do:
1)
dróg wojewódzkich w granicach miast, jako:
a)
zadania zlecone, wyłącznie w zakresie budowy i modernizacji,
b)
zadania własne, wyłącznie w zakresie utrzymania i ochrony,
2)
dróg krajowych w granicach miast, z wyłączeniem dróg, o których mowa w ust. 1 pkt
1 lit. b), oraz autostrad i dróg ekspresowych, jako:
a)
zadania zlecone, wyłącznie w zakresie budowy i modernizacji,
b)
zadania własne, wyłącznie w zakresie utrzymania i ochrony.
4.
Zadania w zakresie budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg zakładowych oraz
zarządzania nimi finansowane są ze środków podmiotów zarządzających tymi drogami.
5.
Budowa, modernizacja, utrzymanie i ochrona dróg publicznych mogą być realizowane przy
udziale środków rzeczowych i pieniężnych świadczonych przez osoby fizyczne i osoby
prawne, krajowe i zagraniczne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości
prawnej.
Art. 3.
1.
Wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem i ochroną dróg, o których mowa
w art. 2 ust. 1, oraz zarządzaniem nimi ustala się w ustawie budżetowej w wysokości
nie mniejszej niż 30% planowanych na dany rok wpływów z podatku akcyzowego od paliw
silnikowych.
2.
Subwencję drogową rekompensującą gminom utracone dochody z tytułu częściowej likwidacji
podatku od środków transportowych ustala się w ustawie budżetowej w wysokości nie
mniejszej niż 6,66% planowanych na dany rok wpływów z podatku akcyzowego od paliw
silnikowych.
Art. 4.
1.
Środki finansowe, o których mowa w art. 3 ust. 1, przeznacza się na finansowanie:
1)
dróg krajowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, w wysokości 54%,
2)
dróg krajowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c), w wysokości 14%,
3)
dróg krajowych i wojewódzkich, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a), b) i
d), w wysokości 32%.
2.
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, mogą być również przeznaczone na finansowanie
zadań w zakresie zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, wynikających z przepisów
o drogach publicznych.
3.
Rada Ministrów może zmienić, w drodze rozporządzenia, wysokość środków przeznaczonych
na finansowanie dróg, o których mowa w ust. 1, w granicach do pięciu punktów procentowych.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób podziału na województwa środków
finansowych przeznaczonych na drogi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a),
b) i d).
5.
Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, corocznie
podział środków finansowych na drogi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c).
Art. 5.1 orzeczenie
Źródłem finansowania dróg publicznych są również środki finansowe określone przepisami
o drogach publicznych i przepisami o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu
drogowego.
Art. 6.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
skreśla się art. 14;
2)
art. 15 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15.
1.
Podmioty prowadzące działalność gospodarczą są obowiązane do udziału w kosztach budowy,
modernizacji oraz utrzymania dróg, jeżeli użytkowanie tych dróg jest związane bezpośrednio
z potrzebami tych podmiotów.
2.
Udział podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w kosztach utrzymania dróg następuje
w wypadku, gdy obciążenie ruchem drogowym, wywołanym działalnością tego podmiotu,
przekracza 20% ogólnego obciążenia drogi.
3.
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udziału podmiotów
prowadzących działalność gospodarczą w kosztach, o których mowa w ust. 1 i 2.
”
;
3)
w art. 17:
a)
w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
dróg krajowych poza granicami miast, w których przewodniczącym zarządu gminy jest
prezydent miasta, oraz dróg krajowych o przeważającym ruchu tranzytowym i obwodnic
położonych w granicach tych miast,
”
,
b)
w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
dróg krajowych w granicach miast, w których przewodniczącym zarządu gminy jest prezydent
miasta, z wyłączeniem odcinków dróg krajowych o przeważającym ruchu tranzytowym i
obwodnic położonych w granicach tych miast.
”
;
4)
skreśla się art. 19;
5)
w art. 23 w ust. 2 wyrazy „art. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c)” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg
publicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 780)”;
6)
w art. 39 w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „art. 14 ust. 1 pkt 1” zastępuje się wyrazami „art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych
(Dz. U. Nr 123, poz. 780)”.
Art. 7.1 orzeczenie
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 8 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 8.
Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają:
1)
samochody ciężarowe o ładowności od 2 ton do 12 ton,
2)
samochody ciężarowe o ładowności powyżej 12 ton,
3)
ciągniki siodłowe i balastowe,
4)
przyczepy i naczepy o ładowności powyżej 5 ton,
5)
autobusy.
”
;
2)
w art. 9:
a)
w ust. 1 skreśla się wyrazy „lub wpisany do rejestru”,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych
lub prawnych, obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży solidarnie
na wszystkich współwłaścicielach.
”
,
c)
w ust. 2 skreśla się wyrazy „lub wpisanego do rejestru”,
d)
w ust. 3:
-
-po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i ust. 1a”,
-
-skreśla się wyrazy „lub wpisany do rejestru” oraz wyrazy „lub wpisanego do rejestru”,
e)
w ust. 4 i 5 po wyrazach „ust. 1” dodaje się wyrazy „i ust. 1a”,
f)
w ust. 6 skreśla się wyrazy „, a w odniesieniu do jachtów, promów i łodzi - na której terenie są zarejestrowane”;
3)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych,
z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczyć:
1)
od samochodu ciężarowego o ładowności powyżej 12 ton oraz ciągnika siodłowego i balastowego
- 1 500 zł,
2)
od samochodu ciężarowego o ładowności od 2 ton do 12 ton, przyczepy i naczepy o ładowności
powyżej 5 ton oraz autobusu - 1 159,87 zł.
”
;
4)
w art. 11 w ust. 3 wyrazy „w art. 10 ust. 1” zastępuje się wyrazami „w art. 10”;
5)
w art. 12:
a)
w ust. 1 skreśla się pkt 3,
b)
skreśla się ust. 2 i 3;
6)
w art. 20 w ust. 1 po wyrazach „w art. 10” skreśla się wyrazy „ust. 1”.
Art. 8.
W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 37 w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „17 i 19” zastępuje się wyrazami „17, 19 i 21”;
2)
w załączniku Nr 6 dodaje się poz. 21 w brzmieniu:
„
|
Art. 9.
W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
subwencja ogólna i subwencja drogowa ustalane według zasad określonych w niniejszej
ustawie.
”
;
2)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 11.
Każda gmina otrzymuje z budżetu państwa subwencję ogólną oraz subwencję drogową.
”
;
3)
art. 12 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 12.
1.
Łączną kwotę subwencji ogólnej dla gmin ustala się jako sumę nie mniejszą niż 7,5%
planowanych dochodów budżetu państwa oraz kwot wpłat gmin, ustalonych według zasad
określonych w art. 15a.
2.
Kwotę subwencji drogowej ustala się w wysokości nie mniejszej niż 6,66% planowanych
w ustawie budżetowej wpływów z podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
”
;
4)
po art. 12a dodaje się art. 12b w brzmieniu:
„
Art. 12b.
Subwencję, o której mowa w art. 12 ust. 2, Minister Finansów przekazuje gminom w dwóch
ratach w terminach do dnia 31 maja i 31 października każdego roku.
”
;
5)
w art. 15b w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
rocznej kwocie subwencji drogowej przyjętej do projektu ustawy budżetowej w terminie
do dnia 31 października roku poprzedzającego rok budżetowy,
”
;
6)
po art. 27e dodaje się art. 27f w brzmieniu:
„
Art. 27f.
1.
Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu ze stroną samorządową
Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego, zasady i tryb przyznawania gminom
subwencji drogowej, o której mowa w art. 12 ust. 2.
2.
Wysokość subwencji, o której mowa w ust. 1, dla każdej gminy w 1998 r. nie może być
niższa od utraconej kwoty dochodu z tytułu częściowej likwidacji podatku od środków
transportowych z roku 1997, zwaloryzowanej wskaźnikiem, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych .
”
Art. 10.
W ustawie z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz
o miejskich strefach usług publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Gminy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przejmują od wojewodów, do prowadzenia jako
zadania własne, zadania określone w art. 2 ust. 3 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit. b) ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 780),
a także w art. 22 ust. 1 pkt 1 i w art. 40 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach
publicznych .
”
;
2)
w art. 5:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
art. 2 ust. 3 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu
dróg publicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 780),
”
b)
w ust. 2 skreśla się wyrazy „i 3”.
Art. 11.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem wchodzących w życie
z dniem ogłoszenia:
1)
art. 3, art. 4 i art. 9, które mają zastosowanie do projektów ustaw budżetowych począwszy
od projektu na 1998 r.,
2)
art. 7 pkt 3 i 5, które stosuje się do wydania aktów wykonawczych do ustawy, o której
mowa w art. 7.