Ustawaz dnia 10 grudnia 1993 r.o finansowaniu gmin
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
źródła dochodów gmin,
2)
zasady ustalania i przekazywania gminom subwencji i dotacji z budżetu państwa,
3)
warunki, na jakich gminy mogą zaciągać kredyty i pożyczki oraz emitować papiery wartościowe.
Art. 2.1 orzeczenie
W sprawach budżetów gmin nie uregulowanych w niniejszej ustawie mają zastosowanie
przepisy prawa budżetowego.
Art. 3.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
prawie budżetowym - rozumie się przez to ustawę z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe ,
2)
ogólnopolskiej reprezentacji gmin - rozumie się przez to, do czasu innego uregulowania,
Krajowy Sejmik Samorządu Terytorialnego, powołany w dniu 28 września 1990 r. w Poznaniu,
3)
liczbie mieszkańców - rozumie się przez to liczbę mieszkańców faktycznie zamieszkałych
w gminie, według stanu na dzień 30 czerwca roku bazowego,
4)
roku bazowym - rozumie się przez to rok poprzedzający rok, na który oblicza się subwencje,
5)
dochodach należnych - rozumie się przez to dochody, które gmina może uzyskać stosując
w naliczaniu podatków maksymalne stawki bez udzielania ulg, odroczeń, umorzeń oraz
stosowania zaniechania poboru podstawowych dochodów podatkowych,
6)
podstawowych dochodach podatkowych - rozumie się przez to dochody z tytułów określonych
w art. 4 pkt 1 lit. a)-e), pkt 2 lit. a) i b) oraz w pkt 3,
7)
gminach nowych - rozumie się przez to gminy, które zostały utworzone lub których granice
uległy zmianie po dniu 30 czerwca roku bazowego,
8)
obszarze gmin dzielonych - rozumie się przez to obszar jednej gminy lub kilku sąsiednich
gmin, istniejących dnia 30 czerwca roku bazowego, spełniający następujące warunki:
a)
obszar gmin dzielonych pokrywa się z łącznym obszarem dwóch lub więcej gmin nowych,
b)
obszaru nie można podzielić na kilka odrębnych obszarów gmin dzielonych,
9)
subwencji oświatowej - rozumie się przez to subwencję przyznaną gminom, które przejęły
prowadzenie szkół podstawowych jako zadanie własne.
Rozdział 2
Dochody gmin
Art. 4.
Dochodami gmin są:
1)
wpływy z następujących podatków, ustalanych i pobieranych na podstawie odrębnych ustaw:
a)
rolnego,
b)
od nieruchomości,
c)
leśnego,
d)
od środków transportowych,
e)
od działalności gospodarczej osób fizycznych, opłacanych w formie karty podatkowej,
f)
od spadków i darowizn,
g)
od posiadania psów,
2)
wpływy z opłat:
a)
skarbowej,
b)
eksploatacyjnej, uiszczanej przez podmioty gospodarcze na podstawie ustawy z dnia 6 maja 1953 r. - Prawo górnicze ,
c)
lokalnych,
d)
innych, pobieranych na podstawie odrębnych przepisów,
3)
udziały w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa w wysokości:
a)
15% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na terenie gminy,
ustalony w sposób określony w art. 6, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1,
b)
5% wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie
posiadających osobowości prawnej, mających siedzibę na terenie gminy, z zastrzeżeniem
art. 7,
4)
dochody uzyskiwane przez jednostki budżetowe gmin, w tym dochody z kar i odsetek oraz
wpłaty od jednostek gospodarki pozabudżetowej gmin,
5)
dochody z majątku gminy,
6)
subwencja ogólna, ustalana według zasad określonych w niniejszej ustawie,
7)
subwencja oświatowa.
Art. 5.1 orzeczenie
Dochodami gmin, poza wymienionymi w art. 4, są także:
1)
dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych gmin,
2)
wpływy z samoopodatkowania mieszkańców,
3)
spadki, zapisy i darowizny,
4)
odsetki od środków finansowych gmin gromadzonych na rachunkach bankowych i odsetki
od pożyczek udzielanych przez gminy,
5)
odsetki od nieterminowo regulowanych należności z tytułów określonych w art. 4 pkt
1, 2, 3, 6 i 7,
6)
dotacje z funduszów celowych,
7)
dotacje celowe z budżetu państwa na zadania z zakresu administracji rządowej zlecone
gminie w trybie art. 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym ,
8)
dywidenda od przedsiębiorstw państwowych, które z mocy art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie
terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych stały się przedsiębiorstwami komunalnymi,
9)
inne wpływy należne gminom na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 6.
Udziały gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych ustala się mnożąc
ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez wskaźnik 0,15 i wskaźnik równy udziałowi
wpływów w roku poprzedzającym rok bazowy z podatku dochodowego od osób fizycznych
zamieszkałych na terenie gminy we wpływach z tego podatku w tym samym roku.
Art. 7.1 orzeczenie
Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej posiada
zakłady (oddziały) sporządzające bilans i rachunek wyników, a część z tych zakładów
(oddziałów) zamknie rok (okres) podatkowy stratą, to gminy, na których terenie znajdują
się te zakłady, nie otrzymują udziałów. Udziały gmin będących siedzibą zakładów (oddziałów),
które osiągnęły zysk, zostają zmniejszone. Wpływy podatkowe stanowiące podstawę do
obliczenia tych udziałów zostają przemnożone przez współczynnik będący ilorazem podatku
należnego od podatnika i sumy podatku należnego od zakładów, które osiągnęły zysk.
Art. 8.
Jeżeli gmina podejmie się w drodze umowy lub porozumienia realizacji wspólnych zadań
z inną gminą bądź z innym podmiotem, środki finansowe przekazywane przez tę gminę
lub inny podmiot zalicza się do dochodów gminy realizującej zadanie.
Art. 9.
1.
Dochody gmin, które na podstawie odrębnych przepisów są pobierane przez właściwe urzędy
skarbowe, są gromadzone na rachunku bankowym urzędu skarbowego i podlegają, z zastrzeżeniem
ust. 2, odprowadzeniu na rachunki właściwych budżetów gmin najpóźniej w ostatnim dniu
dekady następującej po dekadzie, w której wpłynęły na rachunek urzędu skarbowego.
2.
Udziały gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych podlegają przekazaniu
z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki właściwych budżetów gmin
w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podatek wpłynął
na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 2.
3.
Jeżeli dochody zrealizowane na rzecz gminy nie zostaną przekazane w terminach, o których
mowa w ust. 1 i 2, gminie przysługują odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości
podatkowych.
4.
Urząd skarbowy, na wniosek zarządu gminy, przekazuje kwartalne informacje o stanie
i terminach realizacji dochodów gminy, o których mowa w ust. 1.
Art. 10.1 orzeczenie
1.
Udzielanie ulg, odroczeń, umorzeń oraz stosowanie zaniechania poboru w zakresie podatków
i opłat stanowiących dochody gminy i wpłacanych bezpośrednio na rachunki gmin należy
do kompetencji wójta, burmistrza (prezydenta miasta).
2.
W zakresie podatków i opłat stanowiących dochody gminy, a pobieranych przez urząd
skarbowy, urząd ten udziela ulg, odroczeń i umorzeń oraz stosuje zaniechanie poboru
wyłącznie na wniosek lub za zgodą zarządu gminy.
3.
Zarząd gminy może upoważnić wójta, burmistrza (prezydenta miasta) do rozstrzygania
spraw określonych w ust. 2.
4.
Skutki decyzji podjętych w trybie określonym w ust. 1 i 2 oraz skutki uchwał rad gmin
o stosowaniu stawek podatkowych niższych od stawek maksymalnych, określonych odrębnymi
przepisami, nie stanowią podstawy do zwiększenia subwencji ogólnej.
Rozdział 3
Subwencje i dotacje dla gmin
Art. 11.1 orzeczenie
Każda gmina otrzymuje subwencję ogólną z budżetu państwa.
Art. 12.2 orzeczenia
Łączną kwotę subwencji ogólnej dla gmin ustala się w wysokości 0,9% planowanych dochodów
budżetu państwa.
Art. 13.
1.
Podziału łącznej kwoty subwencji ogólnej między gminy dokonuje się w następujący sposób:
1)
odlicza się 1% łącznej kwoty subwencji ogólnej na rezerwę subwencji, z zastrzeżeniem
art. 18 ust. 4,
2)
według zasad określonych w art. 14 ustala się dla poszczególnych gmin kwoty należnej
subwencji wyrównawczej,
3)
pozostałą część rozdziela się między wszystkie gminy proporcjonalnie do przeliczeniowej
liczby mieszkańców w poszczególnych gminach, ustalonej według zasad określonych w
art. 15.
2.
Rezerwą subwencji dysponuje, z zastrzeżeniem ust. 3, Minister Finansów w porozumieniu
z ogólnopolską reprezentacją gmin.
3.
Minister Finansów dysponuje rezerwą subwencji na pomoc gminom w przypadkach losowych,
z tym że ogólna kwota tych środków nie może przekroczyć 10% kwoty rezerwy.
Art. 14.1 orzeczenie
1.
Subwencja wyrównawcza przysługuje gminom, w których wskaźnik podstawowych dochodów
podatkowych na 1 mieszkańca, obliczony według zasad określonych w ust. 2 i zwany dalej
wskaźnikiem G, jest mniejszy od 80% analogicznego wskaźnika obliczonego łącznie dla
wszystkich gmin, zwanego dalej wskaźnikiem P.
2.
Wskaźnik G oblicza się dzieląc kwotę należnych podstawowych dochodów podatkowych gminy
w pierwszym półroczu roku bazowego przez liczbę mieszkańców gminy.
3.
Wskaźnik G i wskaźnik P oblicza się na podstawie dochodów wykazanych w sprawozdaniach
gmin, których obowiązek sporządzania wynika z przepisów wydanych na podstawie prawa
budżetowego, oraz danych o liczbie mieszkańców, ustalonych przez Główny Urząd Statystyczny.
4.
Wysokość należnej gminie subwencji wyrównawczej oblicza się mnożąc liczbę stanowiącą
90% różnicy 80-ciu% wskaźnika P i wskaźnika G przez liczbę mieszkańców gminy i przez
wskaźnik określający dla roku bazowego relację planowanych dochodów budżetu państwa
do tych dochodów zrealizowanych w pierwszym półroczu.
Art. 15.
1.
Dla gmin o liczbie mieszkańców nie większej niż 5.000 przeliczeniowa liczba mieszkańców
równa jest liczbie 5.000.
2.
Dla gmin o liczbie mieszkańców od 5.000 do 10.000 przeliczeniowa liczba mieszkańców
równa jest liczbie mieszkańców.
3.
Dla gmin o liczbie mieszkańców powyżej 10.000 przeliczeniową liczbę mieszkańców ustala
się w następujący sposób:
|
Art. 16.
1.
Subwencje ogólne ustala się dla gmin istniejących w dniu 30 czerwca roku bazowego.
2.
Subwencje dla gmin nowych oblicza się w następujący sposób:
1)
według zasad określonych w art. 13-15 oblicza się (odrębnie dla każdego obszaru gmin
dzielonych) subwencje ogólne dla wszystkich gmin istniejących dnia 30 czerwca roku
bazowego i leżących na danym obszarze gmin dzielonych,
2)
łączną kwotę subwencji ogólnych, obliczoną dla gmin leżących na danym obszarze gmin
dzielonych, dzieli się między gminy nowe proporcjonalnie do liczby ich mieszkańców.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do gmin nowych, z tym że jeśli nowe gminy zostaną
utworzone (lub zmienią granice) po dniu 1 stycznia roku, na który oblicza się subwencje,
to ponownemu podziałowi podlega kwota subwencji przypadająca na okres od dnia utworzenia
(lub zmiany granic) gmin nowych do końca roku, a jeżeli utworzenie (lub zmiana granic)
gminy nie nastąpiła w pierwszym dniu miesiąca - od pierwszego dnia następnego miesiąca
po dniu utworzenia (lub zmiany granic) gminy.
4.
Gminy nowe mogą, w drodze zgodnych uchwał podjętych przez rady wszystkich zainteresowanych
gmin, uzgodnić inny sposób podziału łącznej kwoty subwencji, o której mowa w ust.
2 pkt 2. Ustalenie nowej subwencji nastąpi w terminie jednego miesiąca od dnia zawiadomienia
Ministra Finansów o uzgodnionym podziale.
Art. 17.
1.
Minister Finansów przekazuje gminom subwencję ogólną w dwunastu równych ratach miesięcznych,
w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.
2.
Jeżeli subwencja ogólna nie zostanie przekazana w terminie określonym w ust. 1, gminie
przysługują odsetki w wysokości ustalanej dla zaległości podatkowych.
Art. 18.
1.
Jeżeli w wyniku kontroli przeprowadzonej przez upoważnione organy zostanie stwierdzone,
że w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 14 ust. 3, zostały podane nieprawdziwe dane
o należnych dochodach i gmina otrzymała subwencję w kwocie wyższej od należnej, Minister
Finansów zmniejszy kwotę należnej gminie subwencji ogólnej, zmniejszając lub wstrzymując
kolejne raty przekazywanej gminie subwencji ogólnej o kwotę nienależnie otrzymanej
subwencji wraz z odsetkami w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych, chyba
że gmina dokona wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot wraz z odsetkami.
2.
Minister Finansów zawiadomi właściwą regionalną izbę obrachunkową o podjętych decyzjach,
o których mowa w ust. 1.
3.
Kwoty uzyskane nienależnie przez gminę, o których mowa w ust. 1, podlegają odprowadzeniu
do budżetu państwa.
4.
Kwoty, o których mowa w ust. 3, zwiększają kwotę rezerwy subwencji ogólnej, o której
mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1.
Art. 19.1 orzeczenie
1.
Gminom wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej, zlecone w trybie art. 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym , przyznawane są z budżetu państwa dotacje celowe na realizację tych zadań.
2.
Kwoty dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, ustala się według zasad przyjętych
do określania odpowiednich wydatków w budżecie państwa.
3.
Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1:
1)
powinny być przekazywane w trybie umożliwiającym pełne i terminowe wypełnienie zleconych
zadań,
2)
podlegają zwrotowi do budżetu państwa w części, w jakiej zadanie nie zostało zrealizowane.
4.
W przypadku niedochowania warunków określonych w ust. 2 i 3 pkt 1, gminie przysługuje
prawo dochodzenia należnego świadczenia na drodze sądowej.
Art. 20.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 8, gminy otrzymują z budżetu państwa subwencję oświatową na prowadzenie
szkół podstawowych przekazanych gminom jako zadanie własne.
2.
Kwoty subwencji oświatowych, o których mowa w ust. 1, Minister Edukacji Narodowej
ustala według zasad przyjętych do określenia wydatków na szkoły podstawowe finansowane
z budżetu państwa.
3.
Minister Edukacji Narodowej, na podstawie przyjętego przez Radę Ministrów projektu
ustawy budżetowej, informuje za pośrednictwem kuratorów oświaty poszczególne gminy
o kwotach przewidzianych dla nich subwencji oświatowych w terminie określonym w art.
32 prawa budżetowego.
4.
Jeżeli w ustawie budżetowej zostanie ustalona inna kwota subwencji oświatowej niż
przewidziana w projekcie tej ustawy,. Minister Edukacji Narodowej w terminie 7 dni
od ogłoszenia ustawy budżetowej określi ostateczne kwoty subwencji oświatowych dla
każdej gminy i zawiadomi za pośrednictwem kuratorów oświaty rady gmin o wprowadzonych
zmianach.
5.
Minister Edukacji Narodowej przekazuje gminom subwencje oświatowe, o których mowa
w ust. 1, w dwunastu równych ratach miesięcznych, w terminie do dnia 15 każdego miesiąca.
6.
W trybie wykonywania budżetu subwencje oświatowe, o których mowa w ust. 1, ustalone
dla poszczególnych gmin, zwiększa się z rezerwy celowej o środki na podwyższenie wynagrodzeń
osobowych pracowników przejętych szkół według zasad obowiązujących dla pracowników
oświaty.
7.
Do subwencji oświatowej ma zastosowanie:
1)
przepis art. 13 ust. 2 prawa budżetowego,
2)
przepis art. 17 ust. 2 niniejszej ustawy.
8.
Gminy, które przejmą prowadzenie szkół podstawowych jako zadanie własne od dnia innego
niż 1 stycznia 1994 r. lub 1 stycznia 1995 r.:
1)
otrzymują subwencję oświatową od dnia 1 stycznia roku następującego po dniu przejęcia
prowadzenia szkół podstawowych,
2)
do końca roku, w którym przejęły prowadzenie szkół podstawowych, otrzymują z budżetu
Ministra Edukacji Narodowej dotację celową na koszty prowadzenia przejętych szkół
podstawowych.
Art. 21.2 orzeczenia
1.
Z budżetu państwa mogą być udzielane dotacje celowe, zwane dalej dotacjami, na dofinansowanie
następujących zadań własnych gmin:
1)
inwestycji realizowanych przez gminy,
2)
zadań z zakresu pomocy społecznej, określonych w odrębnych przepisach,
3)
prowadzenia szkół ponadpodstawowych i placówek, o których mowa w art. 104 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty , przekazanych gminom na ich wniosek jako zadanie własne.
2.
Dotacje na dofinansowanie inwestycji szkół i placówek oświatowych oraz dotacje, o
których mowa w ust. 1 pkt 3, są udzielane przez kuratorów oświaty. Pozostałe dotacje,
o których mowa w ust. 1, są udzielane przez wojewodów.
3.
Łączna wysokość dotacji przyznanych w kolejnych latach na dofinansowanie inwestycji
realizowanej przez gminę nie może przekroczyć 50% wartości kosztorysowej inwestycji,
z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Wysokość dotacji przyznanej gminie w danym roku na dofinansowanie inwestycji - z wyjątkiem
inwestycji szkół i placówek oświatowych - nie może przekroczyć:
1)
w pierwszym roku realizacji inwestycji - 80% kwoty środków planowanych w budżecie
gminy na finansowanie tej inwestycji,
2)
w kolejnych latach - 120% kwoty środków planowanych z budżetu gminy w danym roku na
finansowanie tej inwestycji.
5.
Gmina otrzymująca dotację na dofinansowanie inwestycji jest zobowiązana do złożenia
odpowiednio wojewodzie lub kuratorowi oświaty informacji w ciągu 30 dni po zakończeniu
roku budżetowego, zawierającej: wykaz inwestycji realizowanych z udziałem dotacji,
wartości kosztorysowe tych inwestycji oraz terminy rozpoczęcia i planowanego zakończenia,
a także kwoty dotacji i kwoty środków z budżetu gminy przekazane w ciągu roku na rachunek
finansowania poszczególnych inwestycji.
6.
Gmina, która nie przeznaczy w danym roku na finansowanie dotowanej inwestycji środków
z budżetu gminy w kwocie wymaganej na podstawie ust. 4, jest zobowiązana do zwrotu
dotacji przyznanej w danym roku na dochody budżetu państwa w terminie uzgodnionym
z wojewodą, nie później jednak niż do końca roku następującego po roku, w którym otrzymała
tę dotację.
7.
Dotacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie wykorzystane w danym roku zgodnie
z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu państwa.
Rozdział 4
Warunki zaciągania pożyczek i kredytów oraz emisji papierów wartościowych przez gminy
Art. 22.
1.
Gmina może zaciągać kredyty i pożyczki na:
1)
pokrycie występującego w ciągu roku niedoboru budżetu gminy,
2)
finansowanie wydatków nie znajdujących pokrycia w planowanych dochodach gminy.
2.
Kredyty i pożyczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, muszą być spłacone w tym samym
roku, w którym zostały zaciągnięte.
Art. 23.
1.
Kredyty i pożyczki na finansowanie wydatków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2,
mogą być zaciągane do wysokości określonej w budżecie gminy.
2.
W przypadku zwrócenia się przez gminę z wnioskiem o udzielenie kredytu lub pożyczki
do podmiotu innego niż bank wykonujący obsługę bankową budżetu gminy, regionalna izba
obrachunkowa obowiązana jest wydać, na wniosek kredytodawcy lub pożyczkodawcy, opinię
o możliwościach spłaty tego kredytu lub pożyczki.
Art. 24.
Łączna kwota:
1)
przypadających do spłaty w danym roku rat kredytów i pożyczek, o których mowa w art.
22 ust. 1 pkt 2, oraz potencjalnych spłat kwot wynikających z udzielonych przez gminę
poręczeń wraz z należnymi w danym roku odsetkami od tych kredytów i pożyczek,
2)
przypadających do wykupu w danym roku papierów wartościowych wyemitowanych przez gminę,
pomniejszona o kwotę zaciągniętych przez gminę kredytów i pożyczek, dla których ustanowiono
zabezpieczenie na mieniu gminy, nie może przekroczyć 15% planowanych dochodów budżetu
gminy.
Art. 25.
1.
Gmina ma prawo emitowania papierów wartościowych.
2.
O zamiarze emisji papierów wartościowych zarząd gminy informuje właściwą regionalną
izbę obrachunkową, która podaje do publicznej wiadomości swoją opinię.
3.
Zasady emisji papierów wartościowych przez gminy oraz zasady dopuszczania ich do publicznego
obrotu określają odrębne przepisy.
Art. 26.
1.
Rada Ministrów może udzielić gminie poręczenia spłaty kredytów bankowych, zaciągniętych
na finansowanie inwestycji stanowiącej zadanie własne gminy, w ramach łącznej kwoty
zobowiązań określonych w ustawie budżetowej, które mogą być objęte poręczeniami.
2.
Wniosek o udzielenie gminie poręczenia przedstawia Radzie Ministrów Minister Finansów.
3.
Tryb i warunki ubiegania się o poręczenie, o którym mowa w ust. 1, określają przepisy
wydane na podstawie prawa budżetowego.
4.
Ministrowi Finansów przysługuje prawo przejmowania z należnej gminie subwencji ogólnej
kwot na poczet refundacji środków przekazanych z budżetu państwa na spłatę kredytów
bankowych, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 5
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 27.
1.
W okresie od dnia 1 stycznia 1994 r. do dnia 31 grudnia 1995 r. udziały gmin we wpływach
z podatku dochodowego od osób fizycznych ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z
tego podatku z obszaru województwa przez wskaźnik 0,15 i wskaźnik odpowiadający udziałowi
liczby mieszkańców gminy do ogólnej liczby mieszkańców w województwie na dzień 30
czerwca roku bazowego.
2.
W okresie, o którym mowa w ust. 1, wpływy z tytułu udziałów gmin w podatku, o którym
mowa w art. 4 pkt 3 lit. a), podlegają przekazaniu na rachunek właściwych budżetów
gmin najpóźniej w ostatnim dniu drugiej dekady następującej po dniu, w którym wpłynęły
na rachunek urzędu skarbowego. Przepisy art. 9 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 28.
Przepis art. 18 ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia, że na skutek
podania nieprawdziwych danych gmina otrzymała w 1993 r. subwencję wyższą niż należna.
Art. 29.
Traci moc ustawa z dnia 14 grudnia 1990 r. o dochodach gmin i zasadach ich subwencjonowania
w latach 1991-1993 oraz o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym .
Art. 30.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.