Ustawaz dnia 26 listopada 1998 r.o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000
Spis treści
- Treść ustawy
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego
- Dział III - Zasady gromadzenia dochodów
- Dział IV - Zasady ustalania subwencji ogólnych
- Rozdział 1 - Subwencja ogólna dla gminy
- Rozdział 2 - Subwencja ogólna dla powiatu
- Rozdział 3 - Subwencja ogólna dla województwa
- Rozdział 4 - Zasady ustalania części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego
- Rozdział 5 - Zasady ustalania części drogowej subwencji ogólnej dla powiatów i województw
- Dział V - Zasady i tryb ustalania subwencji ogólnych i udziałów we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz wpłat dla nowych jednostek samorządu terytorialnego
- Dział VI - Zasady i tryb przekazywania subwencji ogólnych
- Dział VII - Zasady i tryb przekazywania dotacji
- Rozdział 1 - Zasady ogólne dotowania wieloletnich programów rozwoju województwa oraz inwestycji realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego
- Rozdział 2 - Zasady dotowania zadań realizowanych na mocy porozumień
- Rozdział 3 - Dotacje celowe z budżetu państwa dla gminy
- Rozdział 4 - Dotacje celowe z budżetu państwa dla powiatu
- Rozdział 5 - Dotacje celowe z budżetu państwa dla województwa
- Dział VIII - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
Dział I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa w odniesieniu do jednostek samorządu terytorialnego:
1)
źródła dochodów,
2)
zasady ustalania subwencji ogólnych,
3)
zasady i tryb przekazywania subwencji ogólnych,
4)
zasady i tryb udzielania dotacji.
2.
Ustawa obowiązuje w latach 1999 i 2000.
Art. 2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
jednostkach samorządu terytorialnego - rozumie się przez to gminy, powiaty i województwa,
2)
reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się przez to stronę samorządową
Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego,
3)
roku budżetowym - rozumie się przez to rok, na który ustalany jest budżet,
4)
roku bazowym - rozumie się przez to rok poprzedzający rok, na który ustalany jest
budżet,
5)
liczbie mieszkańców - rozumie się przez to liczbę mieszkańców faktycznie zamieszkałych
na terenie jednostki samorządu terytorialnego, według stanu na dzień 30 czerwca roku
bazowego, podaną przez Główny Urząd Statystyczny,
6)
zadaniach własnych jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się przez to takie
zadania wykonywane przez te jednostki, które nie są zadaniami należącymi do właściwości
organów administracji rządowej lub wykonywanymi na podstawie umów bądź porozumień,
7)
ogólnej kwocie wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych - rozumie się przez
to 100% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, pobieranego na zasadach
ogólnych, przy czym przez wpływy rozumie się wpłaty pomniejszone o dokonane zwroty,
8)
ogólnej kwocie wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych - rozumie się przez
to 100% wpływów z tego podatku, przy czym przez wpływy rozumie się wpłaty pomniejszone
o dokonane zwroty,
9)
podstawowych dochodach podatkowych gminy - rozumie się przez to dochody, o których
mowa w art. 3 pkt 1 lit. a)-e), pkt 2 lit. a) i b) oraz pkt 3 i art. 24,
10)
podstawowych dochodach podatkowych powiatu - rozumie się przez to dochody, o których
mowa w art. 8 pkt 1,
11)
podstawowych dochodach podatkowych województwa - rozumie się przez to dochody, o których
mowa w art. 11 pkt 1,
12)
nowych jednostkach samorządu terytorialnego - rozumie się przez to jednostki samorządu
terytorialnego, które zostały utworzone lub których granice uległy zmianie po dniu
30 czerwca roku bazowego,
13)
obszarze dzielonych jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się przez to obszar
jednostek samorządu terytorialnego, istniejących w dniu 30 czerwca roku bazowego,
które ulegając podziałowi spełniają warunek, że obszar nowych jednostek po podziale
pokrywa się z łącznym obszarem dzielonych jednostek przed podziałem.
Dział II
Źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego
Rozdział 1
Dochody gminy
Art. 3.
Dochodami gminy są:
1)
wpływy z ustalonych i pobieranych na podstawie odrębnych ustaw podatków:
a)
od nieruchomości,
b)
rolnego,
c)
leśnego,
d)
od środków transportowych,
e)
od działalności gospodarczej osób fizycznych, opłacanego w formie karty podatkowej,
f)
od spadków i darowizn,
g)
od posiadania psów,
2)
wpływy z opłat:
a)
skarbowej,
b)
eksploatacyjnej, w części określonej w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze ,
c)
lokalnych, uiszczanych na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ,
d)
innych, pobieranych na podstawie odrębnych ustaw, o ile te ustawy stanowią, że jest
to dochód gminy,
3)
udziały w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, w wysokości:
a)
27,6% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gminy,
ustalonych w sposób określony w art. 5,
b)
5% wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie
mających osobowości prawnej, posiadających siedzibę na terenie gminy, z zastrzeżeniem
art. 7,
4)
subwencja ogólna,
5)
dochody uzyskiwane przez jednostki budżetowe gmin oraz wpłaty od zakładów budżetowych
i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych gminy,
6)
dotacje celowe z budżetu państwa na zadania z zakresu administracji rządowej zlecone
gminie oraz inne zadania zlecone ustawami,
7)
odsetki od środków finansowych gminy, gromadzonych na rachunkach bankowych,
8)
dochody z majątku gminy.
Art. 4.
Dochodami gminy mogą być:
1)
dotacje celowe na dofinansowanie zadań własnych gminy,
2)
dotacje celowe na zadania realizowane przez gminę na podstawie porozumień z organami
administracji rządowej lub z innymi jednostkami samorządu terytorialnego,
3)
dotacje celowe z budżetu państwa na usuwanie bezpośrednich zagrożeń dla bezpieczeństwa
i porządku publicznego,
4)
dotacje z funduszów celowych,
5)
spadki, zapisy i darowizny,
6)
odsetki od pożyczek udzielanych przez gminę,
7)
opłaty prolongacyjne oraz odsetki od nieterminowo regulowanych należności, stanowiących
dochody gminy,
8)
odsetki i dywidendy od kapitału wniesionego do spółek,
9)
dochody z kar pieniężnych i grzywien, określonych odrębnymi przepisami,
10)
inne dochody należne gminie na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 5.
Udział gminy we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego dochód
budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez wskaźnik
0,276 i wskaźnik równy udziałowi należnego, w roku poprzedzającym rok bazowy, podatku
dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gminy, w ogólnej kwocie należnego
podatku w tym samym roku, ustalonego na podstawie złożonych, do dnia 30 czerwca roku
bazowego, zeznań podatkowych o wysokości osiągniętego dochodu oraz rocznego obliczenia
podatku dokonanego przez płatników.
Art. 6.
1.
W roku 1999 udziały gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego
dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez
wskaźnik 0,276 i współczynnik skorygowanego udziału dochodów gmin z tytułu udziału
we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych w łącznych dochodach gmin z tego
podatku w roku poprzedzającym rok bazowy, wyliczony według zasad określonych w ust.
2.
2.
Współczynnik, o którym mowa w ust. 1, oblicza się następująco:
1)
ogólną kwotę wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w 1997 r. w województwie,
w którym położona była gmina w dniu 31 grudnia 1998 r., mnoży się przez wskaźnik 0,276
oraz wskaźnik liczby mieszkańców gminy do ogólnej liczby mieszkańców w danym województwie
według stanu na dzień 30 czerwca 1997 r.,
2)
ogólną kwotę wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w 1997 r. mnoży się
przez wskaźnik 0,276 i wskaźnik równy udziałowi należnego w 1997 r. podatku dochodowego
od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gminy, w ogólnej kwocie należnego podatku
w tym samym roku,
3)
oblicza się różnicę pomiędzy kwotą, obliczoną zgodnie z pkt 2, a kwotą obliczoną zgodnie
z pkt 1, a następnie mnoży się przez wskaźnik wynoszący 0,75,
4)
kwotę obliczoną zgodnie z pkt 1 koryguje się o kwotę obliczoną zgodnie z pkt 3,
5)
oblicza się iloraz kwoty wyliczonej zgodnie z pkt 4 i łącznej kwoty dochodów z tytułu
udziałów we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych w 1997 r.
Art. 7.
1.
Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej posiada
wyodrębnione organizacyjnie zakłady (oddziały) położone na terenie gminy innej niż
gmina właściwa dla siedziby podatnika, wówczas dochody, o których mowa w art. 3 pkt
3 lit. b), są przekazywane do budżetów tych gmin, na których terenie położone są te
zakłady (oddziały), proporcjonalnie do liczby osób w nich zatrudnionych na podstawie
umowy o pracę.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb rozliczeń, o których mowa w ust. 1, przyjmując za podstawę
rozliczeń informacje podatników składane do urzędów skarbowych, zawierające wykaz
wyodrębnionych organizacyjnie zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób zatrudnionych
na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach).
Rozdział 2
Dochody powiatu
Art. 8.
Dochodami powiatu są:
1)
udział, w wysokości 1% wpływów, ze stanowiącego dochód budżetu państwa podatku dochodowego
od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie powiatu, ustalony w sposób określony
w art. 10,
2)
subwencja ogólna,
3)
dochody uzyskiwane przez jednostki budżetowe powiatu oraz wpłaty od zakładów budżetowych
i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych powiatu,
4)
dotacje celowe z budżetu państwa na realizację zadań służb, inspekcji i straży, o
których mowa w ustawie o samorządzie powiatowym,
5)
dotacje celowe z budżetu państwa na zadania z zakresu administracji rządowej wykonywane
przez powiat na podstawie odrębnych ustaw,
6)
dotacje celowe z budżetu państwa na finansowanie zadań własnych powiatu,
7)
odsetki od środków finansowych powiatu gromadzonych na rachunkach bankowych,
8)
dochody z majątku powiatu.
Art. 9.
Dochodami powiatu mogą być:
1)
dotacje celowe na dofinansowanie zadań własnych powiatu,
2)
dotacje celowe z budżetu państwa na usuwanie bezpośrednich zagrożeń dla bezpieczeństwa
i porządku publicznego,
3)
dotacje z funduszów celowych,
4)
dotacje celowe na zadania realizowane przez powiat na podstawie porozumień z organami
administracji rządowej lub z innymi jednostkami samorządu terytorialnego,
5)
spadki, zapisy i darowizny,
6)
odsetki od pożyczek udzielanych przez powiat,
7)
odsetki od nieterminowo przekazywanych należności stanowiących dochody powiatu,
8)
odsetki i dywidendy od kapitału wniesionego do spółek,
9)
dochody z kar pieniężnych i grzywien określonych odrębnymi przepisami,
10)
inne dochody należne powiatowi na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 10.
Udział powiatu we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego
dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez
wskaźnik 0,01 i wskaźnik równy udziałowi, należnego w roku poprzedzającym rok bazowy,
podatku dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gmin wchodzących
w skład powiatu, w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku, ustalonego na
podstawie, złożonych do dnia 30 czerwca roku bazowego, zeznań podatkowych o wysokości
osiągniętego dochodu oraz rocznego obliczenia podatku dokonanego przez płatników.
Rozdział 3
Dochody województwa
Art. 11.
Dochodami województwa są:
1)
udziały w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, w wysokości:
a)
1,5% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie województwa,
ustalonych w sposób określony w art. 13,
b)
0,5% wpływów z podatku dochodowego od osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie
mających osobowości prawnej, posiadających siedzibę na terenie województwa, z zastrzeżeniem
art. 14,
2)
subwencja ogólna,
3)
dochody uzyskiwane przez jednostki budżetowe województwa oraz wpłaty od zakładów budżetowych
i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych województwa,
4)
dotacje celowe z budżetu państwa na zadania z zakresu administracji rządowej wykonywane
przez województwo na podstawie odrębnych przepisów,
5)
dotacje celowe z budżetu państwa na finansowanie zadań własnych województwa,
6)
odsetki od środków finansowych województwa gromadzonych na rachunkach bankowych,
7)
dochody z majątku województwa.
Art. 12.
Dochodami województwa mogą być:
1)
dotacje celowe na dofinansowanie zadań własnych województwa,
2)
dotacje celowe na zadania realizowane przez województwo na podstawie porozumień z
organami administracji rządowej lub z innymi jednostkami samorządu terytorialnego,
3)
dotacje celowe dla państwowych uczelni zawodowych utworzonych na wniosek sejmiku województwa,
4)
dotacje z funduszów celowych,
5)
spadki, zapisy i darowizny,
6)
odsetki od pożyczek udzielanych przez województwo,
7)
odsetki od nieterminowo przekazywanych należności stanowiących dochody województwa,
8)
odsetki i dywidendy od kapitału wniesionego do spółek,
9)
dochody z kar pieniężnych i grzywien określonych odrębnymi przepisami,
10)
inne dochody należne województwu na podstawie odrębnych przepisów.
Art. 13.
Udział województwa we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego
dochód budżetu państwa, ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez
wskaźnik 0,015 i wskaźnik równy udziałowi należnego, w roku poprzedzającym rok bazowy,
podatku dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gmin wchodzących
w skład województwa, w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku, ustalonego
na podstawie, złożonych, do dnia 30 czerwca roku bazowego, zeznań podatkowych o wysokości
osiągniętego dochodu oraz rocznego obliczenia podatku dokonanego przez płatników.
Art. 14.
1.
Jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej posiada
wyodrębnione organizacyjnie zakłady (oddziały) położone na terenie województwa innego
niż województwo właściwe dla siedziby podatnika, wówczas dochody, o których mowa w
art. 11 pkt 1 lit. b), są przekazywane do budżetów tych województw, na których terenie
położone są te zakłady (oddziały), proporcjonalnie do liczby osób w nich zatrudnionych
na podstawie umowy o pracę.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady i tryb rozliczeń, o których mowa w ust. 1, przyjmując za podstawę
rozliczeń informacje podatników składane do urzędów skarbowych, zawierające wykaz
wyodrębnionych organizacyjnie zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób zatrudnionych
na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach).
Dział III
Zasady gromadzenia dochodów
Art. 15.
1.
Dochody jednostek samorządu terytorialnego, które na podstawie odrębnych przepisów
pobierane są przez urzędy skarbowe, gromadzone są na rachunku bankowym urzędu skarbowego
i odprowadzane na rachunki właściwych budżetów jednostek samorządu terytorialnego
w terminie nie później niż 20 dni po dniu, w którym wpłynęły na rachunek urzędu skarbowego,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Udziały we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego dochód
budżetu państwa, dla poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego, podlegają
przekazaniu z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki właściwych
budżetów jednostek samorządu terytorialnego w terminie do 10 dnia miesiąca następującego
po miesiącu, w którym podatek wpłynął na rachunek urzędu skarbowego.
3.
Urząd skarbowy przekazuje na wniosek przewodniczącego zarządu jednostki samorządu
terytorialnego kwartalne informacje o stanie i terminach realizacji dochodów, o których
mowa w ust. 1.
4.
Jeżeli dochody pobrane na rzecz jednostek samorządu terytorialnego nie zostaną przekazane
w terminach, o których mowa w ust. 1 i 2, jednostce samorządu terytorialnego przysługują
odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych.
Art. 16.
1.
Wpływy z opłaty skarbowej odprowadzane na rachunek urzędu skarbowego:
1)
przez płatnika, od umów sprzedaży (zamiany) nieruchomości - przekazywane są na rachunek
budżetu gminy, na obszarze której położona jest nieruchomość,
2)
z punktów sprzedaży znaków opłaty skarbowej i urzędowych blankietów wekslowych - przekazywane
są na rachunek budżetu gminy, w siedzibie której znajduje się ten punkt, zaś z pozostałych
punktów sprzedaży, na rachunek budżetu gminy, na obszarze której znajdują się te punkty.
2.
Wpływy z podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia własności (prawa użytkowania
wieczystego) nieruchomości, odprowadzane na rachunek urzędu skarbowego przez płatnika,
przekazywane są na rachunek budżetu gminy, na obszarze której położona jest nieruchomość.
Art. 17.
1.
Udzielanie ulg, odraczanie, umarzanie, rozkładanie na raty oraz zaniechanie poboru
w zakresie podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego
i wpłacanych bezpośrednio na rachunki jednostek samorządu terytorialnego należy do
kompetencji przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego.
2.
W przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości
dochody jednostek samorządu terytorialnego, urząd ten może odraczać, umarzać, rozkładać
na raty lub zaniechać poboru podatków oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania
oraz wpłaty podatku lub zaliczek na podatek, wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego
zarządu jednostki samorządu terytorialnego.
3.
W zakresie opłat, o których mowa w art. 3 pkt 2 lit. b), pobieranych przez organ wskazany
w odrębnych przepisach, inny niż urząd skarbowy, udzielanie ulg, odraczanie, umarzanie,
rozkładanie na raty oraz zaniechanie poboru opłaty może nastąpić w sposób określony
przepisami odrębnymi, po uzyskaniu zgody przewodniczącego zarządu gminy.
4.
Wniosek lub zgoda, o których mowa w ust. 2 i 3, wydawane są w formie postanowienia,
na które nie przysługuje zażalenie.
Art. 18.
Skutki finansowe wynikające z uchwał rad gmin, określających niższe niż maksymalne
stawki podatków, z wyjątkiem podatku od środków transportowych, oraz skutki decyzji,
wydanych przez organy podatkowe w trybie określonym w art. 17 ust. 1 i 2, nie stanowią
podstawy do zwiększenia części podstawowej subwencji ogólnej dla gminy, z zastrzeżeniem
art. 21 ust. 7.
Dział IV
Zasady ustalania subwencji ogólnych
Rozdział 1
Subwencja ogólna dla gminy
Art. 19.1 orzeczenie
1.
Każda gmina otrzymuje z budżetu państwa subwencję ogólną składającą się z części:
1)
podstawowej,
2)
oświatowej,
3)
rekompensującej.
2.
O przeznaczeniu środków otrzymanych w formie subwencji ogólnej decyduje rada gminy.
Art. 20.
1.
Kwotę przeznaczoną na część podstawową subwencji ogólnej dla wszystkich gmin ustala
się jako sumę kwoty stanowiącej nie mniej niż 1% planowanych w ustawie budżetowej
dochodów budżetu państwa oraz kwoty wpłat gmin, ustalonych według zasad określonych
w art. 23.
2.
Podziału kwoty przeznaczonej na część podstawową subwencji ogólnej dokonuje się w
następujący sposób:
1)
odlicza się 4% na rezerwę części podstawowej,
2)
ustala się dla poszczególnych gmin kwotę wyrównawczą, stanowiącą element składowy
części podstawowej subwencji ogólnej, według zasad określonych w art. 21,
3)
pozostałą kwotę części podstawowej subwencji ogólnej rozdziela się między wszystkie
gminy proporcjonalnie do przeliczeniowej liczby mieszkańców w poszczególnych gminach,
ustalonej według zasad określonych w art. 22.
3.
Rezerwę części podstawowej subwencji ogólnej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, przeznacza
się na zwiększenie części podstawowej subwencji ogólnej dla gmin nie objętych kwotą
wyrównawczą części podstawowej subwencji ogólnej, w których w pierwszym półroczu danego
roku wystąpił ubytek dochodów, wynikający ze zmiany zasad ustalania udziałów gmin
we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, wykazany w sprawozdaniu gminy
za pierwsze półrocze danego roku; rezerwą tą dysponuje minister właściwy do spraw
finansów publicznych po zasięgnięciu opinii reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 21.
1.
Kwota wyrównawcza stanowiąca element składowy części podstawowej subwencji ogólnej
przysługuje gminom, w których wskaźnik podstawowych dochodów podatkowych na jednego
mieszkańca, obliczony według zasad określonych w ust. 2, zwany dalej „wskaźnikiem
G”, jest mniejszy niż 85% analogicznego wskaźnika obliczonego łącznie dla wszystkich
gmin, zwanego dalej „wskaźnikiem P”.
2.
Wskaźnik G oblicza się, z zastrzeżeniem ust. 6 i 7, dzieląc kwotę podstawowych dochodów
podatkowych gminy, w pierwszym półroczu roku bazowego, przez liczbę mieszkańców gminy.
3.
Wysokość należnej gminie kwoty wyrównawczej oblicza się mnożąc liczbę stanowiącą 90%
różnicy między 85% wskaźnika P i wskaźnikiem G przez liczbę mieszkańców gminy i przez
wskaźnik określający dla roku bazowego relację planowanych dochodów budżetu państwa
do tych dochodów zrealizowanych w pierwszym półroczu.
4.
Podstawę obliczenia wskaźnika G i wskaźnika P stanowią dochody wykazane w sprawozdaniach
gmin, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych przepisów, oraz dane o liczbie
mieszkańców.
5.
Dla celów obliczenia kwoty wyrównawczej części podstawowej subwencji ogólnej dla gmin,
w miejsce dochodów gmin z tytułu udziałów we wpływach z podatku dochodowego od osób
fizycznych, stanowiącego dochód budżetu państwa, wykazanych w sprawozdaniach gmin,
o których mowa w ust. 4, przyjmuje się dochody z tytułu udziałów we wpływach z podatku
dochodowego od osób fizycznych, które ustala się:
1)
dla 1999 r. - mnożąc łączną kwotę dochodów gmin z tytułu udziału we wpływach z podatku
dochodowego od osób fizycznych w pierwszym półroczu 1998 r., wykazaną przez gminy
w sprawozdaniu, przez współczynnik ustalony zgodnie z zasadami określonymi w art.
6 ust. 2, stosując wskaźnik określony w art. 6 ust. 2 pkt 3,
2)
dla 2000 r. - mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku, za pierwsze półrocze 1999 r.,
przez wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku
dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gminy, w ogólnej kwocie należnego
podatku w tym samym roku.
6.
Dla ustalenia kwoty wyrównawczej przyjmuje się dochody, które gmina może uzyskać z
podatku rolnego, stosując średnią cenę skupu żyta określoną przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego, a w przypadku innych podatków, stosując stawki maksymalne,
z wyjątkiem podatku od środków transportowych, z którego dochody stanowią wpływy realizowane
przy zastosowaniu stawek określonych w uchwałach rady gminy, bez zwolnień, odroczeń,
umorzeń oraz zaniechań poboru dochodów gminy, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a)-e)
oraz pkt 2 lit. a) i b).
7.
Dla gminy o liczbie mieszkańców do 15 000 przyjmuje się do obliczenia kwoty wyrównawczej
części podstawowej subwencji ogólnej dochody z tytułu podatku od nieruchomości, wynikające
ze stawek tego podatku, uchwalonych przez radę tej gminy.
Art. 22.
Dla gmin o liczbie mieszkańców:
1)
nie większej niż 5 000 - przeliczeniowa liczba mieszkańców jest równa liczbie 5 000,
2)
od 5 001 do 10 000 - przeliczeniowa liczba mieszkańców jest równa liczbie mieszkańców,
3)
powyżej 10 000 - przeliczeniową liczbę mieszkańców ustala się w następujący sposób:
|
Art. 23.
1.
Gminy, w których wskaźnik G jest większy niż 150% wskaźnika P, dokonują wpłat z przeznaczeniem
na zwiększenie części podstawowej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 20.
2.
Kwotę rocznej wpłaty oblicza się mnożąc liczbę mieszkańców gminy przez wskaźnik określający
dla roku bazowego relacje planowanych dochodów budżetu państwa do tych dochodów zrealizowanych
w pierwszym półroczu i przez kwotę wynoszącą:
1)
dla gmin, dla których wskaźnik G jest nie większy niż 200% wskaźnika P - 20% nadwyżki
wskaźnika G ponad 150% wskaźnika P,
2)
dla gmin, dla których wskaźnik G jest większy niż 200% i nie większy niż 300% wskaźnika
P - 10% wskaźnika P, powiększoną o 25% nadwyżki wskaźnika G ponad 200% wskaźnika P,
3)
dla gmin, dla których wskaźnik G jest większy niż 300% wskaźnika P - 35% wskaźnika
P, powiększoną o 30% nadwyżki wskaźnika G ponad 300% wskaźnika P.
3.
Łączna kwota wpłat, o których mowa w ust. 1, określana jest w ustawie budżetowej na
dany rok.
4.
Gminy dokonują wpłat, o których mowa w ust. 1, na rachunek dochodów budżetu państwa
w dwunastu równych ratach, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca; od kwot nie wpłaconych
w terminie nalicza się odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych.
5.
Do nie wpłaconych w terminie kwot, o których mowa w ust. 4, stosuje się przepisy o
postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 24.
Część rekompensująca subwencji ogólnej dla gminy może składać się z:
1)
kwoty rekompensującej dochody utracone w związku z częściową likwidacją podatku od
środków transportowych,
2)
kwoty rekompensującej dochody utracone bezpośrednio z tytułu:
a)
ustawowych ulg i zwolnień, określonych w:
-
-art. 12 ust. 1 pkt 4-6 i ust. 3, art. 13 ust. 1, art. 13a ust. 1 i 2, art. 13b ust. 1 i art. 13c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym ,
-
-art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach ,
-
-art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych ,
-
-art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ,
b)
obniżenia opłaty eksploatacyjnej na podstawie art. 84 ust. 6 ustawy - Prawo geologiczne
i górnicze.
Art. 25.
1.
Kwotę rekompensującą, o której mowa w art. 24 pkt 1, przeznaczoną dla wszystkich gmin
ustala się w wysokości nie mniejszej niż 10,5% planowanych w ustawie budżetowej wpływów
z podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii reprezentacji
jednostek samorządu terytorialnego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady i tryb przyznawania gminom kwoty rekompensującej, o której mowa w art. 24 pkt
1, z uwzględnieniem utraconej kwoty dochodu z tytułu częściowej likwidacji podatku
od środków transportowych, ustalonej na podstawie informacji gmin za 1997 r.
Art. 26.
1.
Gmina, która utraciła dochody na skutek zastosowania ulg i zwolnień ustawowych określonych
w art. 24 pkt 2, otrzymuje kwotę rekompensującą, o której mowa w art. 24 pkt 2.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii reprezentacji
jednostek samorządu terytorialnego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady obliczania i tryb przekazywania gminom kwoty rekompensującej, o której mowa
w art. 24 pkt 2, z uwzględnieniem wniosków gmin, zawierających dane o rocznych skutkach
ustawowych ulg i zwolnień.
Art. 27.
Kwotę rekompensującą, o której mowa w art. 24 pkt 2, przeznaczoną dla wszystkich gmin
określa dla każdego roku budżetowego ustawa budżetowa.
Rozdział 2
Subwencja ogólna dla powiatu
Art. 28.1 orzeczenie
1.
Subwencja ogólna dla powiatu składa się z części:
1)
oświatowej,
2)
drogowej,
3)
wyrównawczej - w przypadku określonym w art. 30.
2.
O przeznaczeniu środków otrzymanych w formie subwencji ogólnej decyduje rada powiatu.
Art. 29.
Kwotę przeznaczoną na część wyrównawczą subwencji ogólnej dla wszystkich powiatów
określa dla każdego roku budżetowego ustawa budżetowa.
Art. 30.
1.
Część wyrównawczą subwencji ogólnej otrzymuje powiat, w którym wskaźnik podstawowych
dochodów podatkowych na jednego mieszkańca, obliczony według zasad określonych w ust.
2, zwany dalej „wskaźnikiem S”, jest mniejszy od wskaźnika Sw, o którym mowa w ust. 3.
2.
Wskaźnik S dla danego powiatu oblicza się, dzieląc kwotę planowanych na dany rok budżetowy
dla tego powiatu dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób
fizycznych, stanowiącego dochód budżetu państwa, ustaloną zgodnie z art. 10 na podstawie
planowanej ogólnej kwoty wpływów z tego podatku, przyjętej w ustawie budżetowej na
rok budżetowy, przez liczbę mieszkańców powiatu.
3.
Wskaźnik Sw, będący podstawą do wyliczenia części wyrównawczej subwencji ogólnej, jest najwyższym
wskaźnikiem S dla 1999 r., wyliczonym zgodnie z ust. 2.
4.
Wskaźnik Sw, o którym mowa w ust. 3, waloryzowany jest corocznie wskaźnikiem korygującym dla
podatku dochodowego od osób fizycznych ustalonym jako iloraz planowanej ogólnej kwoty
wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, przyjętej w ustawie budżetowej na
rok budżetowy, i planowanej kwoty wpływów z tego podatku, przyjętej w ustawie budżetowej
na rok bazowy.
5.
Wysokość należnej powiatowi części wyrównawczej subwencji ogólnej oblicza się mnożąc
liczbę stanowiącą 85% różnicy między wskaźnikiem Sw i wskaźnikiem S dla danego powiatu, przez liczbę mieszkańców powiatu.
Rozdział 3
Subwencja ogólna dla województwa
Art. 31.
1.
Subwencja ogólna dla województwa składa się z części:
1)
oświatowej,
2)
drogowej,
3)
wyrównawczej - w przypadku określonym w art. 33.
2.
O przeznaczeniu środków otrzymanych w formie subwencji ogólnej decyduje sejmik województwa.
Art. 32.
Kwotę przeznaczoną na część wyrównawczą subwencji ogólnej dla wszystkich województw
określa dla każdego roku budżetowego ustawa budżetowa.
Art. 33.
1.
Część wyrównawczą subwencji ogólnej otrzymują województwa, w których wskaźnik podstawowych
dochodów podatkowych na jednego mieszkańca, obliczony według zasad określonych w ust.
2, zwany dalej „wskaźnikiem W”, jest mniejszy od wskaźnika Ww, o którym mowa w ust. 5.
2.
Wskaźnik W dla danego województwa oblicza się dzieląc kwotę planowanych dochodów,
o których mowa w art. 11 pkt 1, wyliczonych zgodnie z ust. 3 i 4 dla tego województwa,
przez liczbę jego mieszkańców.
3.
Kwotę planowanych na rok budżetowy dochodów województwa z tytułu udziału we wpływach
z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego dochód budżetu państwa, ustala
się mnożąc planowaną kwotę wpływów z tego podatku, przyjętą w ustawie budżetowej na
rok budżetowy, przez wskaźnik 0,015 i wskaźnik równy udziałowi należnego, w roku poprzedzającym
rok bazowy, podatku dochodowego od osób fizycznych, zamieszkałych na terenie gmin
wchodzących w skład województwa, w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku,
ustalonego na podstawie złożonych, do dnia 30 czerwca roku bazowego, zeznań podatkowych
o wysokości osiągniętego dochodu oraz rocznego obliczenia podatku dokonanego przez
płatników.
4.
Kwotę planowanych na dany rok budżetowy dochodów województwa z tytułu udziału we wpływach
z podatku dochodowego od osób prawnych stanowiącego dochód budżetu państwa, ustala
się mnożąc ogólną planowaną kwotę wpływów z tego podatku, przyjętą w ustawie budżetowej
na rok budżetowy, przez wskaźnik 0,005 i wskaźnik równy udziałowi wpływów z podatku
dochodowego od osób prawnych w roku poprzedzającym rok bazowy z terenu danego województwa,
w ogólnej kwocie wpływów z tego podatku w tym samym roku, z zastrzeżeniem ust. 9.
5.
Wskaźnik Ww, będący podstawą do wyliczenia części wyrównawczej subwencji ogólnej, jest najwyższym
wskaźnikiem W dla 1999 r., wyliczonym zgodnie z ust. 2.
6.
Wskaźnik Ww, o którym mowa w ust. 5, waloryzowany jest:
1)
dla dochodów, o których mowa w ust. 3 - wskaźnikiem korygującym dla podatku dochodowego
od osób fizycznych, o którym mowa w ust. 7 pkt 1,
2)
dla dochodów, o których mowa w ust. 4 - wskaźnikiem korygującym dla podatku dochodowego
od osób prawnych, o którym mowa w ust. 7 pkt 2,
7.
Wskaźniki korygujące ustala się:
1)
dla podatku dochodowego od osób fizycznych - jako iloraz planowanej ogólnej kwoty
wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych, przyjętej w ustawie budżetowej na
rok budżetowy, i planowanej kwoty wpływów z tego podatku, przyjętej w ustawie budżetowej
na rok bazowy,
2)
dla podatku dochodowego od osób prawnych - jako iloraz planowanej ogólnej kwoty wpływów
z podatku dochodowego od osób prawnych, przyjętej w ustawie budżetowej na rok budżetowy,
i planowanej kwoty wpływów z tego podatku, przyjętej w ustawie budżetowej na rok bazowy.
8.
Wysokość należnej województwu części wyrównawczej subwencji ogólnej oblicza się mnożąc
liczbę stanowiącą 70% różnicy między wskaźnikiem Ww i wskaźnikiem W dla danego województwa przez liczbę mieszkańców województwa.
9.
Podstawę obliczenia udziału poszczególnych województw w łącznej kwocie dochodów województw
z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych w roku poprzedzającym
rok bazowy stanowią dochody wykazane w sprawozdaniach, których obowiązek sporządzania
wynika z odrębnych przepisów.
Rozdział 4
Zasady ustalania części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego
Art. 34.
1.
Kwotę przeznaczoną na część oświatową subwencji ogólnej dla wszystkich jednostek samorządu
terytorialnego ustala się w łącznej kwocie nie mniejszej niż 12,8% planowanych dochodów
budżetu państwa.
2.
Od kwoty, o której mowa w ust. 1, odlicza się 1% na rezerwę części oświatowej subwencji
ogólnej.
3.
Rezerwą subwencji, o której mowa w ust. 2, dysponuje minister właściwy do spraw finansów
publicznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania
oraz reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 35.
Część oświatową subwencji ogólnej, po odliczeniu kwoty rezerwy, o której mowa w art.
34 ust. 2, rozdziela się między poszczególne gminy, powiaty i województwa według zasad
ustalonych, w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw oświaty i
wychowania, po zasięgnięciu opinii reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego,
z uwzględnieniem typów i rodzaju szkół prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego
oraz liczby uczniów w tych szkołach.
Rozdział 5
Zasady ustalania części drogowej subwencji ogólnej dla powiatów i województw
Art. 36.
1.
Kwotę przeznaczoną dla wszystkich powiatów i województw na część drogową subwencji
ogólnej związaną z budową, modernizacją, utrzymaniem, zarządzaniem i ochroną dróg
wojewódzkich, powiatowych oraz dróg powiatowych, wojewódzkich i krajowych w granicach
miast na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, ustala się w
wysokości 60% kwoty ustalonej na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych .
2.
Od kwoty, o której mowa w ust. 1, odlicza się 10% na rezerwę części drogowej subwencji
ogólnej, przeznaczoną na inwestycje.
3.
Rezerwą, o której mowa w ust. 2, dysponuje minister właściwy do spraw finansów publicznych
po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw transportu oraz reprezentacji
jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 37.
1.
Podział kwoty, o której mowa w art. 36, na poszczególne powiaty, miasta na prawach
powiatu i województwa następuje z uwzględnieniem w szczególności długości i gęstości
sieci dróg, drogowej infrastruktury technicznej, natężenia ruchu, wypadkowości oraz
zrównoważenia rozwoju infrastruktury drogowej, w tym przygranicznej.
2.
Rada Ministrów po zasięgnięciu opinii reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania i tryb przekazywania
części drogowej subwencji ogólnej dla powiatów, miast na prawach powiatów i województw.
Dział V
Zasady i tryb ustalania subwencji ogólnych i udziałów we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz wpłat dla nowych jednostek samorządu terytorialnego
Art. 38.
1.
Subwencje ogólne, o których mowa w art. 19, art. 28 i art. 31, oraz udziały we wpływach
z podatku dochodowego od osób fizycznych, stanowiącego dochód budżetu państwa, o których
mowa w art. 3 pkt 3 lit. a), art. 8 pkt 1 i art. 11 pkt 1 lit. a), ustala się dla
jednostek samorządu terytorialnego istniejących w dniu 30 czerwca roku bazowego.
2.
Subwencje ogólne dla nowych gmin oblicza się w następujący sposób:
1)
według zasad określonych w art. 21 i 22 oblicza się, odrębnie dla każdego obszaru
gmin dzielonych, część podstawową subwencji ogólnej dla wszystkich gmin istniejących
w dniu 30 czerwca roku bazowego i leżących na obszarze gmin dzielonych,
2)
kwoty części podstawowej oraz rekompensującej subwencji ogólnej, obliczone dla gmin
leżących na obszarze gmin dzielonych, dzieli się między nowe gminy proporcjonalnie
do liczby ich mieszkańców,
3)
kwotę części oświatowej subwencji ogólnej, obliczoną dla gmin leżących na obszarze
gmin dzielonych, dzieli się między nowe gminy według zasad, o których mowa w art.
35.
3.
Subwencje ogólne dla nowych powiatów oblicza się w następujący sposób:
1)
kwotę części oświatowej subwencji ogólnej, obliczoną dla powiatów leżących na obszarze
powiatów dzielonych, dzieli się między nowe powiaty według zasad, o których mowa w
art. 35,
2)
kwotę części wyrównawczej subwencji ogólnej, obliczoną dla powiatów leżących na obszarze
powiatów dzielonych, dzieli się między nowe powiaty proporcjonalnie do liczby ich
mieszkańców.
4.
Udziały jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1, dla nowych jednostek
samorządu terytorialnego, ustala się dzieląc kwotę udziałów we wpływach z podatku
dochodowego od osób fizycznych, obliczoną dla jednostek samorządu terytorialnego,
leżących na terenie obszaru dzielonych jednostek samorządu terytorialnego, proporcjonalnie
do liczby ich mieszkańców.
5.
W przypadku połączenia jednostek samorządu terytorialnego, kwoty subwencji ogólnych
oraz udziałów, o których mowa w ust. 1, ustala się jako sumy subwencji ogólnych i
udziałów dla poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego.
6.
W przypadku utworzenia nowych jednostek samorządu terytorialnego lub zmiany granic
po dniu 1 stycznia roku, na który oblicza się subwencje ogólne i udziały, o których
mowa w ust. 1, ponownemu podziałowi podlega kwota subwencji ogólnej oraz udziałów,
przypadająca na okres od dnia utworzenia lub zmiany granic nowych jednostek samorządu
terytorialnego do końca roku, a jeżeli utworzenie lub zmiana granic jednostek samorządu
terytorialnego nie nastąpiło w pierwszym dniu miesiąca - od pierwszego dnia następnego
miesiąca po dniu utworzenia lub zmiany granic jednostki samorządu terytorialnego.
7.
Nowe jednostki samorządu terytorialnego mogą, w drodze zgodnych uchwał podjętych przez
organy stanowiące wszystkich zainteresowanych jednostek samorządu terytorialnego,
uzgodnić inny sposób podziału kwot subwencji ogólnej oraz udziałów, o których mowa
w ust. 1.
8.
Ustalenie nowego podziału subwencji ogólnej oraz udziałów następuje w terminie jednego
miesiąca od dnia otrzymania przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych
uchwał, o których mowa w ust. 7.
Art. 39.
1.
Wpłaty, o których mowa w art. 23 ust. 1, oblicza się dla nowych gmin, dzieląc między
nowe gminy proporcjonalnie do liczby ich mieszkańców kwotę wpłat, obliczoną dla gmin
leżących na obszarze gmin dzielonych.
2.
Nowe gminy mogą, w drodze zgodnych uchwał podjętych przez rady wszystkich zainteresowanych
gmin, uzgodnić inny sposób podziału kwoty wpłat, o których mowa w ust. 1.
3.
Ustalenia nowego podziału wpłat dokonuje się w terminie określonym w art. 38 ust.
8.
Dział VI
Zasady i tryb przekazywania subwencji ogólnych
Art. 40.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych informuje właściwe jednostki samorządu
terytorialnego o:
1)
rocznych kwotach poszczególnych części subwencji ogólnych, przyjętych w projekcie
ustawy budżetowej, z wyjątkiem kwoty części rekompensującej subwencji ogólnej, o której
mowa w art. 24 pkt 2 - w terminie do dnia 15 października roku bazowego,
2)
wysokości rocznej wpłaty, wyliczonej zgodnie z art. 23 - w terminie do dnia 15 października
roku bazowego,
3)
planowanej na dany rok kwocie dochodów z tytułu udziałów we wpływach z podatku dochodowego
od osób fizycznych, stanowiącego dochód budżetu państwa, wyliczonej według zasad określonych
w art. 5, art. 10 i art. 13 - w terminie do dnia 15 października roku bazowego,
4)
ostatecznych wysokościach przyznanych kwot poszczególnych części subwencji ogólnych
oraz ostatecznej rocznej wpłacie, o której mowa w pkt 2 - w terminie 14 dni od dnia
ogłoszenia ustawy budżetowej,
5)
zmianach kwot poszczególnych części subwencji ogólnych w wyniku podziału rezerw tych
subwencji.
Art. 41.
1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje jednostkom samorządu terytorialnego:
1)
część oświatową subwencji ogólnej - w ratach miesięcznych, z których rata za marzec
wynosi 2/13 ogólnej kwoty subwencji na zadania oświatowe - w terminie do 25 dnia miesiąca
poprzedzającego miesiąc wypłaty wynagrodzeń,
2)
część podstawową subwencji ogólnej - w dwunastu równych ratach miesięcznych, w terminie
do 15 dnia każdego miesiąca,
3)
kwotę rekompensującą, o której mowa w art. 24 pkt 1 - w dwunastu równych ratach miesięcznych,
w terminie do 25 dnia każdego miesiąca,
4)
kwotę rekompensującą, o której mowa w art. 24 pkt 2 - w dwóch ratach, w terminach:
a)
do dnia 31 maja - w wysokości wyrównującej ubytek dochodów za rok poprzedzający rok
podatkowy,
b)
do dnia 15 października - w wysokości 50% kwot ubytku dochodów w roku podatkowym,
wykazanych we wniosku, o którym mowa w art. 26 ust. 2,
5)
część drogową subwencji ogólnej, o której mowa w art. 36 - w dwunastu równych ratach
miesięcznych, w terminie do 25 dnia każdego miesiąca.
2.
Jeżeli części subwencji ogólnej nie zostaną przekazane w terminach określonych w ust.
1, jednostkom samorządu terytorialnego przysługują, licząc od dnia następnego po upływie
terminu określonego w ust. 1, odsetki w wysokości ustaloej dla zaległości podatkowych.
Art. 42.
1.
Jeżeli w wyniku kontroli przeprowadzonej przez upoważnione organy zostanie stwierdzone,
że w sprawozdaniu, wniosku lub informacji, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust.
4, art. 25 ust. 2 lub w art. 26 ust. 2, zostały podane nieprawdziwe dane i gmina otrzymała
części subwencji ogólnej, wymienione w art. 21, art. 25 lub art. 26, w kwocie wyższej
od należnej lub dokonała wpłat, o których mowa w art. 23, w kwocie niższej niż należna,
minister właściwy do spraw finansów publicznych zmniejsza kwotę należnej gminie części
subwencji ogólnej, zmniejszając lub wstrzymując kolejne raty tej części subwencji
ogólnej o odpowiednie kwoty, wraz z przypadającymi od nich odsetkami w wysokości ustalonej
dla zaległości podatkowych, chyba że jednostka ta dokona wcześniej zwrotu nienależnie
otrzymanych kwot wraz z odsetkami.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych zawiadamia właściwą regionalną izbę
obrachunkową o zmniejszeniu kwoty należnej gminie części subwencji ogólnej, o którym
mowa w ust. 1.
3.
Kwoty, o których mowa w ust. 1, uzyskane przez gminę nienależnie podlegają, z zastrzeżeniem
ust. 4 i 5, zwrotowi do budżetu państwa.
4.
Kwoty uzyskane nienależnie przez gminę przy ustalaniu części subwencji ogólnej, o
których mowa w art. 21 i art. 25, zwiększają kwotę rezerwy, o której mowa w art. 20
ust. 2 pkt 1, z przeznaczeniem na pomoc gminom w przypadkach losowych, którą dysponuje
minister właściwy do spraw finansów publicznych.
5.
Kwoty uzyskane nienależnie przez jednostkę samorządu terytorialnego przy ustaleniu
części oświatowej subwencji ogólnej zwiększają odpowiednio kwotę rezerwy, o której
mowa w art. 34 ust. 2.
6.
Do odsetek od kwot uzyskanych nienależnie przez gminę, o których mowa w ust. 1, stosuje
się przepisy art. 48 § 1 i art. 67 ustawy - Ordynacja podatkowa.
7.
Umarzanie odsetek, rozkładanie na raty i odraczanie terminu płatności należy do właściwości
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
8.
Decyzja o zwrocie nienależnej części subwencji ogólnej lub zwiększeniu zaniżonej wpłaty,
o której mowa w art. 23, nie może być wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku
budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie z wykonania budżetu jednostki samorządu
terytorialnego, zawierające dane stanowiące podstawę do wyliczenia subwencji.
Dział VII
Zasady i tryb przekazywania dotacji
Rozdział 1
Zasady ogólne dotowania wieloletnich programów rozwoju województwa oraz inwestycji realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego
Art. 43.
1.
Na realizację wieloletnich programów rozwoju województwa, o których mowa w odrębnych
przepisach, samorząd województwa może otrzymać dotacje celowe z budżetu państwa.
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania dotacji
celowych, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem warunków i trybu przekazywania
oraz zasad kontroli ich wykorzystania.
Art. 44.
1.
Z budżetu państwa mogą być udzielane dotacje celowe na dofinansowanie inwestycji realizowanych
przez jednostki samorządu terytorialnego jako zadanie własne.
2.
Zasady i kryteria podziału środków na dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, ustalane
są przez wojewodę po zasięgnięciu opinii samorządu województwa.
3.
Łączna wysokość dotacji przyznanych w kolejnych latach na dofinansowanie inwestycji
realizowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego nie może przekroczyć, z zastrzeżeniem
ust. 4 i art. 45, 50% wartości kosztorysowej inwestycji.
4.
Wysokość dotacji otrzymanej przez jednostkę samorządu terytorialnego w danym roku
na dofinansowanie inwestycji, z wyjątkiem inwestycji dotyczących szkół i placówek
oświatowych, nie może przekroczyć:
1)
w pierwszym roku realizacji inwestycji - 80% kwoty środków planowanych w budżecie
jednostki samorządu terytorialnego na finansowanie tej inwestycji, pomniejszonych
o kwotę otrzymanych dotacji z budżetu państwa, a w przypadku, o którym mowa w art.
45 - 200% kwoty tych środków,
2)
jeżeli inwestycja jest rozpoczynana i kończona w tym samym roku - 100% kwoty środków
planowanych w budżecie jednostki samorządu terytorialnego na finansowanie tej inwestycji,
pomniejszonych o kwotę otrzymanych dotacji z budżetu państwa, a w przypadku, o którym
mowa w art. 45 - 300% kwoty tych środków.
5.
Jednostka samorządu terytorialnego, otrzymująca dotację na dofinansowanie inwestycji,
obowiązana jest złożyć wojewodzie w terminie 30 dni od zakończenia roku budżetowego
informację zawierającą:
1)
wykaz inwestycji realizowanych z udziałem dotacji,
2)
wartości kosztorysowe tych inwestycji,
3)
kwoty dotacji i kwoty środków z budżetu jednostki samorządu terytorialnego przekazane
w ciągu roku na finansowanie poszczególnych inwestycji.
6.
Jednostka samorządu terytorialnego, która nie przeznaczy w danym roku na finansowanie
dotowanej inwestycji środków z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w pełnej
kwocie, wymaganej na podstawie ust. 4, obowiązana jest zwrócić dotację, przyznaną
w danym roku, w części proporcjonalnej do poniesionych wydatków, w terminie nie później
niż do końca roku następującego po roku, w którym otrzymała dotację.
7.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, nie wykorzystane w roku budżetowym zgodnie z przeznaczeniem,
podlegają zwrotowi do budżetu państwa.
8.
Do dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa, w przypadkach określonych w
ust. 6 i 7, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa.
Art. 45.
1.
Jeżeli inwestycja jest realizowana przez gminę:
1)
której wskaźnik G jest mniejszy od 60% wskaźnika P, o których mowa w art. 21, albo
2)
zagrożoną szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, objętą wykazem ustalonym
na podstawie odrębnych przepisów i otrzymującą kwotę wyrównawczą części podstawowej
subwencji ogólnej, o której mowa w art. 21,
łączna wysokość dotacji, o której mowa w art. 44 ust. 3, nie może przekroczyć 75%
wartości kosztorysowej inwestycji.
2.
Jeżeli inwestycja realizowana jest przez gminę w celu zagospodarowania nieruchomości
Skarbu Państwa przejętych od wojsk Federacji Rosyjskiej i przekazanych gminie na podstawie
przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zagospodarowaniu nieruchomości Skarbu Państwa przejętych
od wojsk Federacji Rosyjskiej , łączna wysokość dotacji, o której mowa w art. 44 ust. 3, może przekroczyć 75% wartości
kosztorysowej inwestycji.
Rozdział 2
Zasady dotowania zadań realizowanych na mocy porozumień
Art. 46.
Jednostka samorządu terytorialnego, realizująca zadania z zakresu działania innych
jednostek samorządu terytorialnego na mocy porozumień zawartych z tymi jednostkami,
otrzymuje od nich dotacje celowe w kwocie wynikającej z zawartego porozumienia.
Art. 47.
Jednostka samorządu terytorialnego, realizująca zadania z zakresu administracji rządowej
na mocy porozumień zawartych z organami tej administracji, otrzymuje od nich dotacje
celowe w kwocie wynikającej z zawartego porozumienia.
Art. 48.
Szczegółowe zasady i terminy przekazywania dotacji na realizację przez jednostkę samorządu
terytorialnego zadań przejętych na podstawie porozumień, o których mowa w art. 46
i art. 47, określają te porozumienia.
Rozdział 3
Dotacje celowe z budżetu państwa dla gminy
Art. 49.
1.
Gminie wykonującej zadania zlecone z zakresu administracji rządowej oraz inne zadania
zlecone ustawami są przyznawane z budżetu państwa dotacje celowe na realizację tych
zadań.
2.
Kwoty dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, ustala się według zasad przyjętych
do określania wydatków podobnego rodzaju w budżecie państwa.
3.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów, jeżeli inne ustawy
nie stanowią inaczej.
4.
Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, powinny być przekazywane w trybie umożliwiającym
pełne i terminowe wykonanie zlecanych zadań.
5.
W przypadku niedotrzymania warunków określonych w ust. 2 i 4, gminie przysługuje prawo
dochodzenia należnego świadczenia w postępowaniu sądowym.
Art. 50.
1.
Z budżetu państwa udzielane są dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie określonych
w odrębnych przepisach zadań własnych gminy z zakresu:
1)
pomocy społecznej,
2)
wypłat dodatków mieszkaniowych,
3)
innych zadań.
2.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów.
Art. 51.
1.
Z budżetu państwa mogą być udzielane gminie dotacje celowe na usuwanie bezpośrednich
zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego.
2.
Do dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się ograniczeń określonych
w art. 44 ust. 3 i 4.
Rozdział 4
Dotacje celowe z budżetu państwa dla powiatu
Art. 52.
1.
Powiat otrzymuje dotacje celowe z budżetu państwa:
1)
na realizację zadań przez powiatowe służby, inspekcje i straże,
2)
na zadania z zakresu administracji rządowej wykonywane przez powiat na podstawie odrębnych
przepisów.
2.
Kwoty dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, ustala się według zasad przyjętych
w budżecie państwa do określania wydatków podobnego rodzaju.
3.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów, jeżeli inne ustawy
nie stanowią inaczej.
4.
Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, powinny być przekazywane w trybie umożliwiającym
pełne i terminowe wykonywanie zadań.
5.
W przypadku niedotrzymania warunków określonych w ust. 2 i 4, powiatowi przysługuje
prawo dochodzenia należnego świadczenia w postępowaniu sądowym.
Art. 53.
1.
Z budżetu państwa udzielane są dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie zadań
własnych powiatu z zakresu:
1)
pomocy społecznej, określonych w odrębnych przepisach,
2)
innych zadań określonych w odrębnych przepisach, na zasadach w nich określonych.
2.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów w terminie umożliwiającym
pełne i terminowe wykonanie zadań.
3.
Do dotacji na cele inwestycyjne związane z zadaniami, o których mowa w ust. 1, nie
stosuje się ograniczeń określonych w art. 44 ust. 3 i 4.
4.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady ustalania dotacji celowych z budżetu państwa na zadania, o których
mowa w ust. 1 pkt 1.
Art. 54.
1.
Z budżetu państwa mogą być udzielane powiatowi dotacje celowe na usuwanie bezpośrednich
zagrożeń dla bezpieczeństwa i porządku publicznego.
2.
Do dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się ograniczeń określonych
w art. 44 ust. 3 i 4.
Rozdział 5
Dotacje celowe z budżetu państwa dla województwa
Art. 55.
1.
Województwo otrzymuje dotacje celowe z budżetu państwa na zadania z zakresu administracji
rządowej, wykonywane przez województwo na podstawie odrębnych przepisów.
2.
Kwoty dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, ustala się według zasad przyjętych
w budżecie państwa do określania wydatków podobnego rodzaju.
3.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów, jeżeli inne ustawy
nie stanowią inaczej.
4.
Dotacje celowe, o których mowa w ust. 1, powinny być przekazywane w trybie umożliwiającym
pełne i terminowe wykonywanie zadań.
5.
W przypadku niedotrzymania warunków określonych w ust. 2 i 4, województwu przysługuje
prawo dochodzenia należnego świadczenia w postępowaniu sądowym.
Art. 56.
1.
Z budżetu państwa udzielane są dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie zadań
własnych województwa z zakresu:
1)
pomocy społecznej, określonych w odrębnych przepisach,
2)
art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych ,
3)
innych zadań określonych w odrębnych przepisach, na zasadach w nich określonych.
2.
Dotacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez wojewodów w terminie umożliwiającym
pełne i terminowe wykonanie zadań.
3.
Do dotacji na cele inwestycyjne związane z zadaniami, o których mowa w ust. 1, nie
stosuje się ograniczeń określonych w art. 44 ust. 3 i 4.
4.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady ustalania dotacji celowych z budżetu państwa na zadania, o których
mowa w ust. 1 pkt 1.
Dział VIII
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 57.
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w art. 14 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
może zwolnić mieszkańców gminy z podatku od posiadania psów albo wprowadzić inne zwolnienia
niż określone w art. 13 ust. 2.
”
Art. 58.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3 skreśla się ust. 2;
2)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
1.
Środki, o których mowa w art. 3 ust. 1, dzielone są w relacji:
1)
40% - na zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1,
2)
60% - na zadania, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 3.
2.
Środki na wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem, zarządzaniem i ochroną
dróg, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 3, przekazywane są w formie
części drogowej subwencji ogólnej ustalanej na zasadach i w trybie określonych w odrębnych
przepisach.
”
Art. 59.
1.
W 1999 r. ustala się rezerwę subwencji ogólnych w wysokości 1,5% sumy kwot części
wyrównawczych, o których mowa w art. 29 i art. 32.
2.
Rezerwą, o której mowa w ust. 1, dysponuje minister właściwy do spraw finansów publicznych,
po zasięgnięciu opinii reprezentacji jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 60.
Z budżetu państwa udzielane są w 1999 r. gminom, powiatom i województwom dotacje celowe
na finansowanie zadań oświatowych, realizowanych w placówkach i innych jednostkach
systemu oświaty, o których mowa w art. 5 ust. 5a i 6 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty , z wyłączeniem szkół o znaczeniu regionalnym.
Art. 61.
1.
W celu zapewnienia ciągłości finansowania zadań przekazanych powiatom i województwom,
z wyłączeniem miast na prawach powiatu, minister właściwy do spraw finansów publicznych
udziela do dnia 15 stycznia 1999 r. jednorazowej zaliczki z budżetu państwa w wysokości
1/12 planowanych rocznych podstawowych dochodów podatkowych na poczet dochodów z tytułu
udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust.
2.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych potrąca w sześciu ratach, począwszy
od dnia 1 lipca 1999 r., kwoty odpowiadające wysokości przekazanych zaliczek, o których
mowa w ust. 1, z dochodów powiatów i województw, ustalonych zgodnie z art. 10 i 13.
Art. 62.
Do finansowania inwestycji centralnych, przekazywanych jednostkom samorządu terytorialnego,
których inwestorami w dniu 31 grudnia 1998 r. byli wojewodowie lub ministrowie, nie
stosuje się ograniczeń określonych w art. 44 ust. 3 i 4.
Art. 63.
Informacje dotyczące 1999 r., o których mowa w art. 40, minister właściwy do spraw
finansów publicznych przekaże gminom do dnia 15 stycznia 1999 r.
Art. 64.
Rada Ministrów przedłoży Sejmowi i Senatowi do dnia 31 maja 2000 r. informację o skutkach
obowiązywania ustawy wraz z propozycjami niezbędnych zmian.
Art. 65.
Traci moc ustawa z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin .
Art. 66.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art.
14 ust. 2, art. 25 ust. 2, art. 26 ust. 2, art. 35 i art. 59 ust. 1, które wchodzą
w życie z dniem ogłoszenia.