Ustawaz dnia 28 marca 1933 r.o grobach i cmentarzach wojennych
Treść ustawy
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
(1)
Grobami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są:
a)
groby poległych w walkach o niepodległość i zjednoczenie Państwa Polskiego,
b)
groby osób wojskowych, poległych lub zmarłych z powodu działań wojennych, bez względu
na narodowość,
c)
groby sióstr miłosierdzia i wszystkich osób, które, wykonywając zlecone im czynności
przy jakiejkolwiek formacji wojskowej, poległy lub zmarły z powodu działań wojennych,
d)
groby jeńców wojennych i osób internowanych,
e)
groby uchodźców z 1915 roku.
(2)
Groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych w ust.
1, nie są grobami wojennemi.
(3)
Cmentarzami wojennemi w rozumieniu ustawy niniejszej są cmentarze, przeznaczone do
chowania zwłok osób, wymienionych w ust. 1.
(4)
Groby wojenne zasadniczo powinny być zgrupowane na cmentarzach wojennych.
Art. 2.
Groby wojenne bez względu na narodowość i wyznanie osób, w nich pochowanych, oraz
formacje, do których osoby te należały, mają być pielęgnowane i otaczane należnym
tym miejscom szacunkiem i powagą.
Art. 3.1 orzeczenie
(1)
Grunty, zajęte przez groby i cmentarze wojenne, jako też grunty, potrzebne do założenia
takich cmentarzy i grobów, - z wyjątkiem gruntów cmentarzy wyznaniowych i gminnych
- nabywa na własność Skarb Państwa w drodze umowy, bądź też, gdy umowa nie przyjdzie
do skutku, na zasadach, określonych w obowiązujących przepisach o wywłaszczeniu nieruchomości
na potrzeby urządzeń użyteczności publicznej, a w województwach krakowskiem, lwowskiem,
stanisławowskiem i tarnopolskiem, oraz w cieszyńskiej części województwa śląskiego
z zastosowaniem ustawy z dnia 18 lutego 1878 r. (Dz. U. P. austr. Nr. 30).
(2)
Termin, od którego postanowienie ust. 1 będzie stosowane do gruntów, zajętych w dniu
wejścia w życie ustawy niniejszej przez groby i cmentarze wojenne, określi rozporządzenie
Ministra Spraw Wewnętrznych, wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
(3)
Postanowienie ust. 1 nie ma zastosowania do gruntów, które przed terminem, określonym
na podstawie ust. 2, zostaną zwolnione przez przeniesienie grobów bądź cmentarzy na
inne miejsce.
Art. 4.
(1)
Władzy przysługuje prawo zarządzania ekshumacji zwłok z grobu wojennego i przeniesienia
ich do innego grobu.
(2)
Władza wskutek umotywowanej prośby rodziny lub otoczenia osoby, pochowanej w grobie
wojennym, bądź prośby instytucji społecznej może zezwolić na ekshumację zwłok z grobu
wojennego, przeniesienie ich na inne miejsce w kraju lub poza granicami Państwa i
na sprowadzenie zwłok z obcego państwa celem pochowania w kraju w grobie wojennym.
Art. 5.
Przeprowadzenie robót ziemnych, wznoszenie pomników i innych urządzeń na cmentarzach
i grobach wojennych wymaga zezwolenia władzy. Zezwolenia władzy wymaga również dokonywanie
zdjęć fotograficznych i planów sytuacyjnych cmentarzy wojennych, oraz tych grobów
wojennych, które są położone poza obszarem cmentarzy wyznaniowych i gminnych.
Art. 6.1 orzeczenie
(1)
Groby i cmentarze wojenne pozostają pod opieką Państwa; zwierzchni nadzór nad niemi
sprawuje Minister Spraw Wewnętrznych z zachowaniem uprawnień, przysługujących związkom
religijnym i innym wyznaniowym osobom prawnym, jako też zarządom gmin i instytucjom
wojskowym w myśl art. 6 ustawy z dnia 17 marca 1932 r. o chowaniu zmarłych i stwierdzaniu przyczyny
zgonu .
(2)
Koszty utrzymania grobów i cmentarzy wojennych ponosi Skarb Państwa.
(3)
Wojewódzka władza administracji ogólnej może poruczyć gminie obowiązek utrzymania
grobów i cmentarzy wojennych z jednoczesnem przekazaniem odpowiednich funduszów, o
ile gmina nie przyjmie obowiązku tego bezpłatnie.
(4)
Minister Spraw Wewnętrznych może poruczyć zrzeszeniom i instytucjom społecznym za
ich zgodą obowiązek utrzymywania grobów i cmentarzy wojennych.
Art. 7.
Bezpośredni dozór nad stanem grobów i cmentarzy wojennych sprawują gminy, jeżeli czynności
dozoru nie poruczono zrzeszeniom i organizacjom społecznym w myśl art. 6 ust. 4.
Art. 8.
Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych i z Ministrem
Opieki Społecznej wyda w drodze rozporządzenia przepisy, określające obowiązki władz
i urzędów tak państwowych, jak samorządowych w zakresie utrzymywania i wykonywania
opieki i nadzoru nad grobami i cmentarzami wojennemi, jako też właściwość władz w
sprawach, przewidzianych w art. 4 i 5.
Art. 9.1 orzeczenie
Kto naruszy postanowienia art. 4 ust. 2 i art. 5 oraz kto zachowuje się na cmentarzu
lub grobie wojennym w sposób nie licujący z powagą miejsca, jeżeli czyn nie stanowi
przestępstwa, podlegającego karze surowszej, ulega w drodze administracyjnej karze
aresztu do 6 tygodni i grzywny do 500 zł lub jednej z tych kar.
Art. 10.
Przepisy ustawy z dnia 17 marca 1932 r. o chowaniu zmarłych i stwierdzaniu przyczyny zgonu stosuje się odpowiednio do grobów i cmentarzy wojennych, jeżeli nie są sprzeczne
z postanowieniami ustawy niniejszej.
Art. 11.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu
z Ministrami: Spraw Zagranicznych, Spraw Wojskowych, Skarbu, Opieki Społecznej, Wyznań
Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz Rolnictwa i Reform Rolnych.
Art. 12.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na całym terenie
Rzeczypospolitej z tem, że na obszarze województwa śląskiego zamiast przepisów, powołanych
w art. 6 ust. 1 i art. 10, stosuje się odpowiednie przepisy, obowiązujące na tym obszarze.