Ustawaz dnia 29 kwietnia 2016 r.o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu oraz niektórych innych ustaw 1)Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach
wojennych, ustawę z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, ustawę
z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach
administracji rządowej, ustawę z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych
i etnicznych oraz o języku regionalnym, ustawę z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu
informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści
tych dokumentów, ustawę z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych
oraz ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa i uchyla się ustawę
z dnia 21 stycznia 1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1:
a)
w pkt 1 w lit. a wyrazy „od dnia 1 września 1939 r.” zastępuje się wyrazami „od dnia 8 listopada 1917 r.”,
b)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
poszukiwanie miejsc spoczynku osób poległych w walkach o niepodległość i zjednoczenie
Państwa Polskiego, a zwłaszcza tych, które straciły życie wskutek walki z narzuconym
systemem totalitarnym lub wskutek represji totalitarnych lub czystek etnicznych w
okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r.;
”
,
c)
dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„
6)
prowadzenie działalności związanej z upamiętnianiem historycznych wydarzeń, miejsc
oraz postaci w dziejach walk i męczeństwa Narodu Polskiego, zarówno w kraju, jak i
za granicą, a także miejsc walk i męczeństwa innych narodów na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, w okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r.
”
;
2)
w art. 2 w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Zbrodniami komunistycznymi, w rozumieniu ustawy, są czyny popełnione przez funkcjonariuszy
państwa komunistycznego w okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r.
polegające na stosowaniu represji lub innych form naruszania praw człowieka wobec
jednostek lub grup ludności bądź w związku z ich stosowaniem, stanowiące przestępstwa
według polskiej ustawy karnej obowiązującej w czasie ich popełnienia.
”
;
3)
w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Organizację Instytutu Pamięci w zakresie nieuregulowanym ustawą określa statut nadany
przez Prezesa Instytutu Pamięci.
”
;
4)
w art. 10:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prezesa Instytutu Pamięci powołuje i odwołuje Sejm Rzeczypospolitej Polskiej za zgodą
Senatu, na wniosek Kolegium Instytutu Pamięci, które zgłasza kandydata spoza swego
grona.
”
,
b)
w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„
Nie wcześniej niż na 6 miesięcy i nie później niż na 3 miesiące przed upływem kadencji
Prezesa Instytutu Pamięci przewodniczący Kolegium Instytutu Pamięci ogłasza publiczny
konkurs na stanowisko Prezesa Instytutu Pamięci.
”
;
5)
po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
„
Art. 10a.
1.
Przewodniczący Kolegium Instytutu Pamięci udostępnia ogłoszenie o konkursie na stanowisko
Prezesa Instytutu Pamięci w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci.
2.
Ogłoszenie o konkursie zawiera:
1)
określenie stanowiska, na które jest przeprowadzany konkurs;
2)
wymagania niezbędne do sprawowania stanowiska, w szczególności określone w art. 11;
3)
wykaz dokumentów i oświadczeń kandydata oraz informacje o sposobie, terminie i miejscu
ich składania;
4)
informacje o terminie rozpoczęcia i zakończenia konkursu.
3.
Członek Kolegium Instytutu Pamięci, który jest małżonkiem kandydata lub jego krewnym
albo powinowatym, do drugiego stopnia włącznie, albo pozostaje wobec niego w takim
stosunku prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jego
bezstronności, nie może uczestniczyć w przeprowadzaniu konkursu. Członek Kolegium
Instytutu Pamięci składa oświadczenie o niewystępowaniu tych okoliczności przed rozpoczęciem
pierwszego etapu konkursu, a jeżeli te okoliczności ujawnią się po rozpoczęciu pierwszego
etapu konkursu, członek Kolegium Instytutu Pamięci składa oświadczenie o wyłączeniu
się z dalszego udziału w postępowaniu konkursowym.
4.
Czynności dokonane przy udziale członka Kolegium Instytutu Pamięci podlegającego wyłączeniu
mogą być uznane za nieważne, jeżeli mogły one mieć wpływ na ustalenie wyniku konkursu.
Decyzję w tej sprawie Kolegium Instytutu Pamięci podejmuje bezwzględną większością
głosów.
5.
Konkurs składa się z dwóch etapów:
1)
etap pierwszy polegający na sprawdzeniu dokumentów i oświadczeń złożonych przez kandydatów,
ustaleniu na ich podstawie, czy spełniają oni wymogi formalne określone w ogłoszeniu
o konkursie, i wystąpieniu do właściwych organów i instytucji państwowych o udzielenie
informacji w zakresie, o którym mowa w art. 11 ust. 22b;
2)
etap drugi polegający na publicznym wysłuchaniu kandydatów, podczas którego kandydat
prezentuje swoje umiejętności i przedstawia koncepcje kierowania Instytutem Pamięci
oraz plany dotyczące jego działania, a każdy członek Kolegium Instytutu Pamięci ma
prawo zadawania pytań kandydatom.
6.
Lista kandydatów spełniających wymogi formalne, dopuszczonych do drugiego etapu konkursu
jest udostępniana w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci.
7.
Termin i miejsce przeprowadzenia drugiego etapu konkursu wyznacza przewodniczący Kolegium
Instytutu Pamięci, zawiadamiając kandydatów dopuszczonych do drugiego etapu konkursu
oraz członków Kolegium Instytutu Pamięci. Informacje o terminie i miejscu przeprowadzenia
drugiego etapu konkursu udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu
Pamięci. Przewodniczący Kolegium Instytutu Pamięci może ustalić, ze względów bezpieczeństwa,
maksymalną liczbę osób obecnych w miejscu wysłuchania kandydatów.
8.
W toku konkursu sprawdzeniu przez Kolegium Instytutu Pamięci podlegają wiedza, predyspozycje
oraz umiejętności kandydatów niezbędne do wykonywania zadań na stanowisku Prezesa
Instytutu Pamięci.
9.
Kolegium Instytutu Pamięci podejmuje uchwałę w sprawie wyłonienia kandydata na stanowisko
Prezesa Instytutu Pamięci w głosowaniu tajnym, bezwzględną większością głosów. Jeżeli
w pierwszym głosowaniu żaden z kandydatów nie uzyska bezwzględnej większości głosów,
wówczas przeprowadza się kolejne głosowanie zwykłą większością głosów, z udziałem
kandydatów, którzy uzyskali dwie kolejne największe liczby głosów. Jeżeli w głosowaniach
wymienionych w zdaniu pierwszym i drugim żaden z kandydatów nie uzyska wymaganej większości
głosów, Kolegium Instytutu Pamięci, w drodze uchwały, uznaje konkurs za nierozstrzygnięty,
a jego przewodniczący ponownie ogłasza konkurs.
10.
Członek Kolegium Instytutu Pamięci może oddać jeden głos w każdej turze głosowania.
11.
Uchwałę Kolegium Instytutu Pamięci, o której mowa w ust. 9, podpisują wszyscy członkowie
Kolegium Instytutu Pamięci. Członek Kolegium Instytutu Pamięci może zgłosić zdanie
odrębne wraz z uzasadnieniem.
”
;
6)
w art. 11:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Na stanowisko Prezesa Instytutu Pamięci może być powołana osoba, która:
1)
posiada wyłącznie obywatelstwo polskie;
2)
nie została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z urzędu;
3)
wyróżnia się wysokimi walorami moralnymi oraz wiedzą przydatną w pracach Instytutu
Pamięci;
4)
posiada stopień naukowy doktora, doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora.
”
,
b)
ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Prokuratorem Instytutu Pamięci może być osoba, która:
1)
wyróżnia się wysokimi walorami moralnymi oraz wiedzą przydatną w pracach Instytutu
Pamięci;
2)
spełnia warunki, o których mowa w ust. 2-2b.
”
,
c)
dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
„
7.
Pracownikiem Instytutu Pamięci może być osoba, która spełnia warunki, o których mowa
w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 2-2b, i nie prowadzi działalności publicznej niedającej
się pogodzić z działalnością Instytutu Pamięci.
”
;
7)
w art. 13 w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej odwołuje Prezesa Instytutu Pamięci, jeżeli:
”
;
8)
art. 15 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15.
1.
W Instytucie Pamięci tworzy się Kolegium Instytutu Pamięci.
2.
Kolegium Instytutu Pamięci jest organem opiniodawczo-doradczym Prezesa Instytutu Pamięci
w sprawach objętych zakresem działania Instytutu Pamięci oraz wykonuje zadania i posiada
kompetencje przewidziane w ustawie.
3.
Kolegium Instytutu Pamięci składa się z dziewięciu członków, w tym:
1)
dwóch powoływanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
pięciu powoływanych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej;
3)
dwóch powoływanych przez Senat.
4.
Członkiem Kolegium Instytutu Pamięci może zostać osoba, która posiada wyłącznie obywatelstwo
polskie, wyróżnia się wysokimi walorami moralnymi oraz wiedzą przydatną w pracach
Instytutu Pamięci.
5.
Członkiem Kolegium Instytutu Pamięci nie może zostać osoba, która pełniła służbę,
pracowała lub była współpracownikiem organów bezpieczeństwa państwa, wymienionych
w art. 5, ani też sędzia, który orzekając uchybił godności urzędu, sprzeniewierzając
się niezawisłości sędziowskiej.
6.
Członkiem Kolegium Instytutu Pamięci nie może być również osoba, co do której w archiwach
podlegających przekazaniu do Instytutu Pamięci lub w innych archiwach państwowych
znajduje się informacja o tym, że istnieją wobec niej przesłanki przewidziane w ust.
5.
7.
Członek Kolegium Instytutu Pamięci nie może być także pracownikiem ani prokuratorem
Instytutu Pamięci, ani świadczyć innych usług na podstawie umowy cywilnoprawnej.
8.
Kadencja Kolegium Instytutu Pamięci trwa 7 lat. Funkcję członka Kolegium Instytutu
Pamięci można pełnić nie dłużej niż przez dwie kadencje.
9.
Członkostwo w Kolegium Instytutu Pamięci ustaje wskutek:
1)
śmierci;
2)
rezygnacji;
3)
skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z urzędu;
4)
odwołania odpowiednio przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejm Rzeczypospolitej
Polskiej albo Senat, na wniosek Kolegium Instytutu Pamięci podjęty większością 2/3
głosów ustawowego składu Kolegium Instytutu Pamięci, z powodu długotrwałej choroby
lub upadku sił powodujących niezdolność do pełnienia obowiązków albo niewypełniania
obowiązków nałożonych przez ustawę lub naruszenia zakazów określonych w ust. 7.
10.
W przypadku ustania członkostwa przed upływem kadencji właściwy organ niezwłocznie
powołuje nowego członka na okres do zakończenia kadencji Kolegium Instytutu Pamięci.
11.
Członkowi Kolegium Instytutu Pamięci przysługuje miesięczna dieta z tytułu wykonywanych
przez niego zadań.
12.
Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość miesięcznej diety
przysługującej członkowi Kolegium Instytutu Pamięci z tytułu wykonywanych przez niego
zadań, mając na uwadze, że nie może być ona wyższa od czterokrotności minimalnego
wynagrodzenia za pracę.
13.
Pierwsze posiedzenie Kolegium Instytutu Pamięci zwołuje Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej
Polskiej.
14.
Kolegium Instytutu Pamięci określa w regulaminie organizacyjnym szczegółową organizację
i tryb pracy Kolegium Instytutu Pamięci.
”
;
9)
w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Prezes Instytutu Pamięci wykonuje swoje funkcje przy pomocy jednostek organizacyjnych
Instytutu Pamięci wymienionych w art. 17.
”
;
10)
art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.
1.
W Instytucie Pamięci działają następujące komórki organizacyjne:
1)
Główna Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwana dalej „Główną
Komisją”;
2)
Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej;
3)
Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa;
4)
Biuro Poszukiwań i Identyfikacji;
5)
Biuro Edukacji Narodowej;
6)
Biuro Badań Historycznych;
7)
Biuro Lustracyjne.
2.
W oddziałach Instytutu Pamięci działają następujące komórki organizacyjne:
1)
oddziałowe komisje ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zwane dalej „oddziałowymi
komisjami”;
2)
oddziałowe biura lustracyjne;
3)
inne komórki organizacyjne wymienione w statucie Instytutu Pamięci.
3.
W delegaturach Instytutu Pamięci działają wydziały i referaty wymienione w statucie
Instytutu Pamięci.
”
;
11)
w art. 19 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Komórkami organizacyjnymi wymienionymi w art. 18 ust. 1 pkt 2-6 kierują dyrektorzy
powoływani i odwoływani przez Prezesa Instytutu Pamięci.
3.
Komórkami organizacyjnymi wymienionymi w art. 18 ust. 2 pkt 3 i ust. 3 kierują naczelnicy
i kierownicy powoływani i odwoływani przez Prezesa Instytutu Pamięci.
”
;
12)
użyty w art. 19 w ust. 10, w art. 21, w art. 23 w ust. 1, 3 i 4, w art. 24a w ust.
1 i 2 oraz w art. 36 w ust. 9 we wprowadzeniu do wyliczenia w różnych przypadkach
wyraz „Rada” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem „Kolegium”;
13)
w art. 23 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Kolegium Instytutu Pamięci:
1)
przyjmuje roczne sprawozdanie Prezesa Instytutu Pamięci z działalności Instytutu Pamięci;
2)
wyraża opinie o przedstawionych przez Prezesa Instytutu Pamięci kandydatach na stanowiska
kierownicze w Instytucie Pamięci wymienione w statucie Instytutu Pamięci;
3)
opiniuje i rekomenduje kierunki działalności i programy badawcze Instytutu Pamięci;
4)
zatwierdza szczegółowe zasady ewidencjonowania, przechowywania, opracowywania, zabezpieczania,
udostępniania i publikowania dokumentów;
5)
wyraża, na podstawie art. 36 ust. 9, opinię o zasadności odmowy udostępnienia dokumentów
zgromadzonych przez Instytut Pamięci;
6)
ustala priorytety w zakresie udostępniania dokumentów zgromadzonych przez Instytut
Pamięci;
7)
zajmuje stanowisko w sprawach ważnych dla Instytutu Pamięci;
8)
wykonuje inne zadania i posiada kompetencje przewidziane w ustawie.
”
;
14)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
1.
W zakresie działalności archiwalnej Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje,
opracowuje, zabezpiecza i udostępnia dokumenty zbrodni z lat 1917-1990 oraz dokumenty
ukazujące fakty i okoliczności dotyczące losów Narodu Polskiego w latach 1939-1990
i informujące o poniesionych ofiarach i wyrządzonych szkodach, wydaje na ich podstawie
uwierzytelnione odpisy, wypisy, wyciągi i reprodukcje przechowywanych dokumentów.
2.
Instytut Pamięci gromadzi, ewidencjonuje, przechowuje, opracowuje, zabezpiecza i udostępnia
także inne niż wymienione w ust. 1 i w art. 25-28 materiały archiwalne pozyskane w
formie oryginalnych dokumentów, kopii lub na nośnikach elektronicznych od instytucji
prowadzących archiwa z innych państw, polskich instytucji emigracyjnych i polonijnych
oraz osób prywatnych z kraju i zagranicy.
”
;
15)
w art. 32 uchyla się ust. 3-5 i 7;
16)
w art. 35a ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4.
Uprawnienia wynikające z art. 30-35 i art. 35b może wykonywać osoba najbliższa zmarłego
w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego, a w razie jej braku - także krewny boczny do czwartego stopnia pokrewieństwa po
złożeniu pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń oświadczenia
o braku wiedzy o osobie najbliższej zmarłego w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.
5.
Jeżeli realizacja praw wynikających z art. 30-35 i art. 35b następuje przez osobę,
o której mowa w ust. 4, należy we właściwym wniosku wskazać imię i nazwisko osoby
zmarłej, której praw on dotyczy.
”
;
17)
w art. 36 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„
6.
Dyrektor oddziału Instytutu Pamięci, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia udostępnienia
dokumentów, o których mowa w ust. 1, jeżeli złożony wniosek nie spełnia warunków określonych
w ust. 1-4 lub zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 1 lub art.
37.
”
;
18)
uchyla się art. 39 i art. 39a;
19)
w art. 43 w ust. 1 skreśla się zdanie drugie;
20)
w art. 45 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Celem śledztwa w sprawach o zbrodnie, o których mowa w art. 1, jest również wyjaśnienie
okoliczności sprawy, w szczególności ustalenie osób pokrzywdzonych.
”
;
21)
art. 45a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 45a.
Śledztwa w sprawach o przestępstwa określone w art. 54 i art. 55 wszczyna z urzędu
i prowadzi prokurator oddziałowej komisji.
”
;
22)
po art. 45a dodaje się art. 45b w brzmieniu:
„
Art. 45b.
Prokurator Głównej Komisji lub prokurator oddziałowej komisji jest uprawniony do kierowania
wniosków i występowania przed sądami w sprawach o uznanie za nieważne orzeczeń w trybie
określonym w ustawie z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób
represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.
”
;
23)
uchyla się art. 49;
24)
w art. 52a pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie:
„
7)
przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, wobec których
zachowały się dokumenty świadczące o tym, że organy bezpieczeństwa państwa zbierały
o nich informacje na podstawie celowo gromadzonych danych, w tym w sposób tajny, a
wobec osób tych nie stwierdzono istnienia dokumentów świadczących, że byli pracownikami,
funkcjonariuszami, żołnierzami organów bezpieczeństwa państwa lub współpracowali z
organami bezpieczeństwa państwa; przed umieszczeniem w katalogu należy uzyskać zgodę
osoby, której te dane dotyczą, a w przypadku śmierci tej osoby - zgodę osoby najbliższej
zmarłego w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego, od uzyskania zgody odstępuje się, jeżeli od chwili śmierci tej osoby minęło co najmniej
20 lat, a w przypadku bezsprzecznego ustalenia braku osób uprawnionych do wyrażenia
zgody, umieszczenie w katalogu następuje na podstawie decyzji Prezesa Instytutu Pamięci;
8)
przygotowywanie i publikowanie katalogów zawierających dane osobowe osób, które zajmowały
kierownicze stanowiska w byłej Polskiej Partii Robotniczej i byłej Polskiej Zjednoczonej
Partii Robotniczej oraz Zjedno
czonym Stronnictwie Ludowym i Stronnictwie Demokratycznym, a także były członkami
Rady Ministrów oraz pełniły funkcje sekretarzy i podsekretarza stanu państwa komunistycznego
do dnia 23 sierpnia 1989 r. lub były w tym okresie kierownikami i zastępcami kierowników
centralnych organów administracji państwowej, centralnych urzędów państwowych.
”
;
25)
w art. 52b ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„
2a.
W katalogu, o którym mowa w art. 52a pkt 7, zamieszcza się dane, o których mowa w
ust. 1 pkt 1, 3 i 6-8.
”
;
26)
rozdział 6 otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 6
Funkcje badawcze i edukacyjne Instytutu Pamięci
Art. 53.
Instytut Pamięci:
1)
informuje społeczeństwo o strukturach i metodach działania instytucji, w ramach których
zostały popełnione zbrodnie przeciwko Narodowi Polskiemu, oraz informuje o strukturach,
obsadzie personalnej i sposobach działania organów bezpieczeństwa państwa;
2)
prowadzi badania naukowe nad porozbiorową i najnowszą historią Polski, w tym historią
polskiej emigracji oraz historią polskiego dziedzictwa kulturowego na Wschodzie, a
także udostępnia zgromadzone dokumenty innym placówkom naukowym i osobom w celu prowadzenia
takich badań, z zachowaniem warunków określonych w ustawie;
3)
udziela informacji na temat zgromadzonych dokumentów oraz publikuje wydawnictwa naukowe
i popularnonaukowe, w tym inwentarze archiwalne;
4)
upowszechnia w kraju i za granicą wyniki swojej pracy oraz badań innych instytucji,
organizacji i osób nad problematyką stanowiącą przedmiot jego działania;
5)
prowadzi działalność edukacyjną, wystawienniczą i wydawniczą w kraju i za granicą,
w tym w zakresie porozbiorowej i najnowszej historii Polski;
6)
formułuje wnioski dotyczące edukacji historycznej;
7)
informuje społeczeństwo o odnalezionych miejscach spoczynku i o tożsamości osób poległych
w walkach o niepodległość i zjednoczenie Państwa Polskiego, a zwłaszcza tych, które
straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem totalitarnym lub wskutek represji
totalitarnych lub czystek etnicznych w okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia
31 lipca 1990 r., a także o ich działalności niepodległościowej i okolicznościach
śmierci.
Art. 53a.
1.
Wykonywanie funkcji edukacyjnych Instytutu Pamięci następuje w szczególności przez:
1)
upowszechnianie w kraju i za granicą stanowisk i opinii dotyczących najważniejszych
dla Narodu Polskiego wydarzeń historycznych;
2)
popularyzację porozbiorowej i najnowszej historii Polski jako elementu wychowania
patriotycznego;
3)
promowanie wiedzy o udziale Polaków i ich formacjach wojskowych na frontach walk;
4)
przeciwdziałanie rozpowszechnianiu w kraju i za granicą informacji i publikacji o
nieprawdziwych treściach historycznych, krzywdzących lub zniesławiających Rzeczpospolitą
Polską lub Naród Polski;
5)
informowanie o metodach, miejscach i sprawcach zbrodni popełnionych przeciwko Narodowi
Polskiemu;
6)
wspieranie przedsięwzięć społecznych mających na celu kreowanie patriotyzmu i umacnianie
tożsamości narodowej.
2.
Zadania Instytutu Pamięci w zakresie funkcji edukacyjnych mogą być wykonywane we współpracy
ze szkołami, z uczelniami, placówkami oświatowymi i kulturalnymi, ze stowarzyszeniami,
z fundacjami i innymi organizacjami pozarządowymi, a także ze środkami masowego przekazu,
polskimi organizacjami i instytucjami emigracyjnymi oraz organami władzy publicznej.
3.
Zadania Instytutu Pamięci realizowane za granicą są wykonywane we współpracy z ministrem
właściwym do spraw zagranicznych.
”
;
27)
po rozdziale 6 dodaje się rozdziały 6a i 6b w brzmieniu:
„
Rozdział 6a
Poszukiwanie miejsc spoczynku osób, które straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem totalitarnym lub wskutek represji totalitarnych lub czystek etnicznych w okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r.
Art. 53b.
Instytut Pamięci prowadzi prace poszukiwawcze miejsc spoczynku osób, które straciły
życie wskutek walki z narzuconym systemem totalitarnym lub wskutek represji totalitarnych
lub czystek etnicznych w okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r.,
zwane dalej „pracami poszukiwawczymi”, a w przypadku odnalezienia zwłok, szczątków
lub prochów ludzkich identyfikuje tożsamość tych osób.
Art. 53c.
1.
Prowadzenie prac poszukiwawczych wymaga uzyskania uprzedniej zgody właściciela lub
posiadacza nieruchomości, na której mają być prowadzone te prace, i uzgodnienia z
nim, w drodze umowy, w tym odpłatnej, sposobu, zakresu i terminu korzystania z nieruchomości
oraz zasad i sposobu naprawienia ewentualnych szkód wyrządzonych w związku z prowadzonymi
pracami poszukiwawczymi.
2.
W przypadku braku uzgodnień, o których mowa w ust. 1, starosta właściwy ze względu
na miejsce położenia nieruchomości, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej,
na wniosek Prezesa Instytutu Pamięci, może wydać decyzję nakazującą właścicielowi
lub posiadaczowi udostępnienie nieruchomości na czas niezbędny do przeprowadzenia
prac poszukiwawczych, jednak nie dłuższy niż 9 miesięcy od dnia, w którym decyzja
stała się ostateczna.
3.
Do decyzji, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 124 ust. 4-7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami .
4.
Za szkody wyrządzone w związku z prowadzeniem prac poszukiwawczych przysługuje odszkodowanie.
Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
5.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się, jeżeli udostępnienie nieruchomości w celu prowadzenia
prac poszukiwawczych nastąpiło na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1.
Art. 53d.
1.
Jeżeli w wyniku prowadzonych prac poszukiwawczych odkryto zwłoki, szczątki lub prochy
ludzkie albo ustalono lub powzięto podejrzenie, że zwłoki, szczątki lub prochy ludzkie
znajdują się w określonym miejscu, Prezes Instytutu Pamięci zawiadamia o tym prokuratora
właściwej miejscowo oddziałowej komisji.
2.
Prokurator właściwej miejscowo oddziałowej komisji zawiadamia Prezesa Instytutu Pamięci
o zarządzeniu ekshumacji, wskazując miejsce i czas jej dokonania.
3.
Prokurator właściwej miejscowo oddziałowej komisji przekazuje do bazy, o której mowa
w art. 53f, dane dotyczące miejsca odkrycia zwłok, szczątków lub prochów ludzkich,
oznaczenia materiału genetycznego z ekshumowanych zwłok, szczątków lub prochów ludzkich
oraz miejsca jego przechowywania.
Art. 53e.
1.
Do pochowania zwłok, szczątków lub prochów osób, których tożsamość została ustalona,
stosuje się odpowiednio przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych .
2.
Jeżeli nie ma osób uprawnionych do pochowania zwłok, szczątków lub prochów ludzkich
albo nie udało się ustalić tożsamości osób, o których mowa w art. 53b, miejsce ich
pochowania określa Prezes Instytutu Pamięci, po przeprowadzeniu konsultacji z organizacjami
społecznymi zajmującymi się upamiętnianiem i otaczaniem opieką miejsc pamięci narodowej.
Organizacja pochówku i pokrycie jego kosztów należą do Instytutu Pamięci.
3.
Dane dotyczące miejsca pochowania zwłok, szczątków lub prochów osób, o których mowa
w art. 53b, w tym lokalizację cmentarza i grobu (kwatera, rząd, numer w rzędzie),
zamieszcza się w bazie, o której mowa w art. 53f.
Art. 53f.
1.
W celu prowadzenia prac poszukiwawczych oraz identyfikacji tożsamości osób, o których
mowa w art. 53b, w Instytucie Pamięci tworzy się Bazę Materiału Genetycznego, zwaną
dalej „Bazą”, której administratorem w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych jest Prezes Instytutu Pamięci.
2.
Baza obejmuje:
1)
dane i informacje o osobach, których krewni stracili życie wskutek walki z narzuconym
systemem totalitarnym lub wskutek represji totalitarnych lub czystek etnicznych w
okresie od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r. i miejsce ich pochowania
nie jest znane:
a)
imię i nazwisko,
b)
adres do korespondencji,
c)
oznaczenie materiału genetycznego i miejsce jego przechowywania,
d)
określenie stopnia pokrewieństwa z krewnym, jego imię i nazwisko, datę urodzenia i
imię ojca oraz stopień wojskowy,
e)
wskazanie okoliczności mogących służyć odnalezieniu miejsca pochowania i ustaleniu
tożsamości, w szczególności dotyczących aresztowania, miejsc osadzenia oraz organów
bezpieczeństwa państwa i ich funkcjonariuszy prowadzących postępowania w sprawach
krewnego;
2)
dane i informacje o zwłokach, szczątkach lub prochach ludzkich, o których mowa w art.
53b:
a)
miejsce odkrycia zwłok, szczątków lub prochów ludzkich, oznaczenie materiału genetycznego
z ekshumowanych zwłok, szczątków lub prochów ludzkich oraz miejsce jego przechowywania,
b)
miejsce pochowania zwłok, szczątków lub prochów ludzkich, w tym lokalizację cmentarza
i grobu (kwatera, rząd, numer w rzędzie);
3)
wyniki badań genetycznych.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą zgłaszać wnioski o zarejestrowanie w Bazie
swoich danych oraz przekazać swój materiał genetyczny.
4.
Prezes Instytutu Pamięci dokonuje weryfikacji danych i informacji o osobach, o których
mowa w ust. 2 pkt 1, nie rzadziej niż co 10 lat od ich zarejestrowania w Bazie pod
kątem celowości dalszego ich przetwarzania lub wykorzystywania.
5.
Usunięcie danych i informacji o osobach, o których mowa w ust. 2 pkt 1, następuje
na wniosek tych osób. W przypadku usunięcia danych i informacji z Bazy materiał genetyczny
przekazany przez te osoby podlega zniszczeniu.
6.
Usunięcia danych i informacji o osobach, o których mowa w ust. 2 pkt 1, oraz zniszczenia
materiału genetycznego przekazanego przez te osoby dokonuje się również, gdy w wyniku
weryfikacji, o której mowa w ust. 4, stwierdzono niecelowość dalszego przetwarzania
lub wykorzystywania tych danych lub informacji, informując o tym fakcie te osoby.
7.
Usunięcia danych i informacji o osobach oraz zniszczenia materiału genetycznego dokonuje
komisja powołana przez Prezesa Instytutu Pamięci, sporządzając z tych czynności protokół.
8.
Informacje objęte Bazą, z wyjątkiem informacji dotyczących miejsca odkrycia zwłok,
szczątków lub prochów ludzkich oraz miejsca pochowania zwłok, szczątków lub prochów
ludzkich, w tym lokalizacji cmentarza i grobu (kwatera, rząd, numer w rzędzie), nie
podlegają udostępnieniu osobom trzecim.
9.
Pobieranie i przechowywanie materiału genetycznego oraz prowadzenie badań porównawczych
materiału genetycznego pobranego z ekshumowanych zwłok, szczątków lub prochów ludzkich
z materiałem genetycznym znajdującym się w Bazie, Instytut Pamięci zleca:
1)
grupie uczelni medycznych lub
2)
grupie uczelni prowadzących działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych,
lub
3)
grupie innych podmiotów uprawnionych do prowadzenia badań porównawczych materiału
genetycznego na podstawie odrębnych przepisów, lub
4)
grupie składającej się z uczelni i podmiotów wymienionych w pkt 1-3 - powołanej na
podstawie umowy do realizacji tych zadań.
10.
Zmiany w składzie grupy, o której mowa w ust. 9, wymagają uzyskania zgody Prezesa
Instytutu Pamięci.
Art. 53g.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania
materiału genetycznego, o którym mowa w art. 53f ust. 2 pkt 1 lit. c, oraz warunki
i sposób przechowywania materiału genetycznego, o którym mowa w art. 53f ust. 2 pkt
1 lit. c i pkt 2 lit. a, mając na względzie zapewnienie poszanowania praw osób, o
których mowa w art. 53f ust. 2 pkt 1, zwłok, szczątków i prochów ludzkich oraz bezpieczeństwo
sanitarne.
Art. 53h.
1.
Podmiot będący administratorem bazy materiału genetycznego lub bazy materiału biologicznego
przechowywanego w celu identyfikacji tożsamości osób, o których mowa w art. 53b, przekazuje
do Bazy informacje o posiadanych próbkach materiału genetycznego lub biologicznego
oraz dotyczące ich dane i informacje określone w art. 53f ust. 2.
2.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do aktualizacji przekazanych danych
i informacji w okresach trzymiesięcznych.
3.
W przypadku wykreślenia bazy, o której mowa w ust. 1, z rejestru zbiorów danych osobowych
zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, podmiot będący administratorem tej bazy przekazuje do Instytutu Pamięci informacje
i dane, o których mowa w ust. 1, oraz posiadane próbki materiału genetycznego i biologicznego.
Art. 53i.
1.
Prezes Instytutu Pamięci może uzyskać dostęp do bazy materiału genetycznego lub bazy
materiału biologicznego, administrowanej przez inny podmiot, jeżeli istnieje uzasadnione
przypuszczenie, że te bazy zawierają informacje i dane z zakresu działania Instytutu
Pamięci.
2.
Każdy, kto posiada bazy, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić
o tym fakcie Prezesa Instytutu Pamięci.
3.
Każdy podmiot jest obowiązany bezzwłocznie wydać Prezesowi Instytutu Pamięci, na jego
żądanie, posiadane informacje lub dane zawarte w bazach, o których mowa w ust. 1.
Rozdział 6b
Wykonywanie zadań z zakresu upamiętniania walk i męczeństwa
Art. 53j.
1.
Instytut Pamięci prowadzi działalność związaną z upamiętnianiem historycznych wydarzeń,
miejsc oraz postaci w dziejach walk i męczeństwa Narodu Polskiego, zarówno w kraju,
jak i za granicą, a także miejsc walk i męczeństwa innych narodów na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, w szczególności w zakresie:
1)
inicjowania opieki nad miejscami walk i męczeństwa oraz trwałego upamiętnienia faktów,
wydarzeń i postaci związanych z tymi miejscami;
2)
współdziałania w organizowaniu obchodów, uroczystości, przedsięwzięć wydawniczych
i wystawienniczych;
3)
popularyzowania za pomocą środków masowego przekazu miejsc, wydarzeń i postaci historycznych
związanych z walkami i męczeństwem;
4)
oceniania stanu opieki nad miejscami i trwałymi obiektami pamięci narodowej, w szczególności
nad grobami i cmentarzami wojennymi oraz walk narodowowyzwoleńczych, cmentarzami ofiar
totalitarnego terroru, a także izbami pamięci narodowej;
5)
opiniowania pod względem historycznym wniosków o trwałe upamiętnienie miejsc i wydarzeń
historycznych, a także wybitnych postaci związanych z dziejami walk i męczeństwa;
6)
współdziałania w szczególności ze środowiskami i organizacjami emigracyjnymi i polonijnymi
oraz polskimi poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w sprawowaniu opieki nad miejscami
walk i męczeństwa Narodu Polskiego za granicą;
7)
dokonywania trwałych upamiętnień faktów, wydarzeń i postaci związanych z miejscami
walk i męczeństwa.
2.
W sprawach, które mogą mieć wpływ na realizację polityki państwa dotyczącej miejsc
pamięci narodowej oraz grobów i cmentarzy wojennych, Prezes Instytutu Pamięci podejmuje
działania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
3.
W sprawach, które mogą mieć wpływ na realizację umów międzynarodowych dotyczących
miejsc pamięci narodowej oraz grobów i cmentarzy wojennych, Prezes Instytutu Pamięci
podejmuje działania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
Art. 53k.
Wykonywanie zadań określonych w art. 53j ust. 1 następuje w szczególności przez:
1)
zajmowanie stanowisk, wydawanie opinii oraz występowanie z wnioskami w sprawach opieki
nad miejscami walk i męczeństwa oraz trwałego upamiętniania związanych z tymi miejscami
faktów, wydarzeń i postaci;
2)
występowanie z wnioskami oraz współdziałanie z właściwymi organami państwowymi, organami
jednostek samorządu terytorialnego i zainteresowanymi organizacjami społecznymi w
organizowaniu obchodów i uroczystości, inicjowanie wydawnictw i organizowanie wystaw
upamiętniających miejsca walk i męczeństwa oraz związane z nimi historyczne wydarzenia
i postacie;
3)
przedstawianie, za pośrednictwem środków masowego przekazu, publikacji popularyzujących
miejsca, wydarzenia i postacie związane z walką i męczeństwem, a także podejmowanie
innych przedsięwzięć upowszechniających pamięć walk i męczeństwa;
4)
współpracę, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego oraz z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, z zagranicznymi instytucjami
zajmującymi się upamiętnianiem i otaczaniem opieką miejsc walk i męczeństwa Polaków
w innych krajach oraz miejsc walk i męczeństwa innych narodów na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
5)
współpracę, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, ze środowiskami i organizacjami emigracyjnymi, polonijnymi oraz polskimi
poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, a także przedstawicielstwami dyplomatycznymi
i urzędami konsularnymi w zakresie:
a)
sprawowania opieki nad miejscami walk i męczeństwa Narodu Polskiego za granicą, zwłaszcza
polskimi cmentarzami wojennymi,
b)
upamiętniania polskich wydarzeń historycznych mających miejsce poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej oraz wybitnych polskich postaci poległych lub zmarłych poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej,
c)
poszukiwania i upamiętniania miejsc męczeństwa Polaków oraz miejsc ich pochówków poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
d)
ekshumacji i przeniesienia szczątków Polaków poległych bądź pomordowanych za granicą
na cmentarze i kwatery wojenne w Polsce;
6)
współpracę ze szkołami i innymi placówkami oświatowymi i kulturalnymi w zakresie tworzenia
izb pamięci narodowej;
7)
współpracę z organami jednostek samorządu terytorialnego, organizacjami harcerskimi,
turystycznymi i innymi zainteresowanymi organizacjami społecznymi w tworzeniu i promowaniu
szlaków pamięci narodowej;
8)
popieranie tworzenia regionalnych lub lokalnych muzeów walki o niepodległość;
9)
finansowanie i przeprowadzanie prac mających na celu trwałe upamiętnienie faktów,
wydarzeń i postaci związanych z miejscami walk i męczeństwa podejmowanych z inicjatywy
własnej.
Art. 53l.
Organy właściwe w sprawach wydawania zezwoleń na wykonanie trwałych znaków i obiektów
upamiętniających walki i męczeństwo wydają zezwolenie po zasięgnięciu opinii Prezesa
Instytutu Pamięci.
Art. 53m.
1.
W celu realizacji zadań określonych w art. 53j przy oddziałach Instytutu Pamięci tworzy
się komitety ochrony pamięci walk i męczeństwa.
2.
Członkami komitetu ochrony pamięci walk i męczeństwa mogą być w szczególności przedstawiciele
organów jednostek samorządu terytorialnego, a także organizacji społecznych, których
przedmiot działalności jest związany z upamiętnianiem historycznych wydarzeń, miejsc
oraz postaci w dziejach walk i męczeństwa Narodu Polskiego, w tym fundacji kombatanckich
oraz stowarzyszeń kombatanckich w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących
ofiarami represji wojennych i okresu powojennego .
3.
Właściwy miejscowo dyrektor oddziału Instytutu Pamięci zamieszcza w prasie o zasięgu
lokalnym oraz na stronie internetowej oddziału ogłoszenie o możliwości zgłaszania
kandydatów na członków komitetu ochrony pamięci walk i męczeństwa, w tym o terminie
i miejscu składania wniosków w tej sprawie.
4.
Członków komitetu ochrony pamięci walk i męczeństwa powołuje i odwołuje Prezes Instytutu
Pamięci na wniosek właściwego miejscowo dyrektora oddziału Instytutu Pamięci.
5.
Udział w pracach komitetu ochrony pamięci walk i męczeństwa ma charakter społeczny.
6.
Obsługę organizacyjną komitetu ochrony pamięci walk i męczeństwa zapewnia właściwy
miejscowo dyrektor oddziału Instytutu Pamięci.
Art. 53n.
1.
Osobom i jednostkom organizacyjnym zasłużonym dla idei pamięci narodowej oraz opieki
nad miejscami walk i męczeństwa można nadać medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”.
2.
Medal, o którym mowa w ust. 1, nadaje Prezes Instytutu Pamięci, na uzasadniony wniosek
organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się upamiętnianiem i otaczaniem
opieką miejsc walk i męczeństwa Polaków, po zasięgnięciu opinii właściwego komitetu
ochrony pamięci walk i męczeństwa.
3.
We wniosku, o którym mowa w ust. 2, wskazuje się w szczególności imię, nazwisko, imię
ojca, datę i miejsce urodzenia, wykształcenie oraz miejsce zamieszkania osoby zasłużonej
albo nazwę, siedzibę, adres zasłużonej jednostki organizacyjnej.
4.
Osoba lub jednostka organizacyjna, której nadano medal, o którym mowa w ust. 1, otrzymuje
odznakę oraz legitymację potwierdzające jego nadanie.
5.
Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii Prezesa Instytutu Pamięci, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2,
2)
szczegółowy tryb postępowania w sprawach o nadanie medalu, o którym mowa w ust. 1,
3)
sposób wręczania i noszenia medalu, o którym mowa w ust. 1,
4)
wzory odznaki oraz legitymacji potwierdzających nadanie medalu, o którym mowa w ust.
1
- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawności postępowania w sprawach o nadanie
medalu oraz godnego i uroczystego uhonorowania osób oraz jednostek organizacyjnych,
którym jest nadawany medal.
”
;
28)
art. 71 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 71.
W działalności Instytutu Pamięci określonej w art. 1, z wyjątkiem prowadzenia Bazy,
o której mowa w art. 53f, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 1 w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
osób, które straciły życie wskutek walki z narzuconym systemem totalitarnym lub wskutek
represji totalitarnych lub czystek etnicznych od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia
31 lipca 1990 r.
”
;
2)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
1.
Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi
Polskiemu, zwanemu dalej „Prezesem Instytutu Pamięci”, przysługuje prawo zarządzenia
ekshumacji zwłok z grobu wojennego i przeniesienia ich do innego grobu.
2.
Prezes Instytutu Pamięci wskutek umotywowanej prośby rodziny lub otoczenia osoby pochowanej
w grobie wojennym bądź prośby instytucji społecznej może zezwolić na ekshumację zwłok
z grobu wojennego i przeniesienie ich na inne miejsce w kraju lub poza granicami Państwa
oraz na sprowadzenie zwłok z obcego państwa celem ich pochowania w kraju w grobie
wojennym.
”
;
3)
po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:
„
Art. 4a.
Od decyzji Prezesa Instytutu Pamięci, o których mowa w art. 4, przysługuje odwołanie
do Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi
Polskiemu.
”
;
4)
po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu:
„
Art. 5a.
Zatwierdzanie planów cmentarzy wojennych oraz sprawy dotyczące ogólnego zarządu cmentarzy
wojennych, a w szczególności sprawy związane z ewidencją, remontem i utrzymaniem grobów
i cmentarzy wojennych oraz sprawy związane z uregulowaniem własności gruntów, zajętych
pod cmentarze wojenne, należą do zakresu działania wojewody.
”
;
5)
w art. 6:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Groby i cmentarze wojenne pozostają pod opieką Państwa. Zwierzchni nadzór nad nimi
polegający na sprawdzaniu i kontrolowaniu działań podległych jednostek pod względem
legalności i podejmowania w tym zakresie decyzji administracyjnych sprawuje minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zachowaniem uprawnień
przysługujących Kościołom i innym związkom wyznaniowym oraz wójtom (burmistrzom, prezydentom
miast) na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz uprawnień przysługujących Prezesowi Instytutu Pamięci na podstawie art. 4 i na podstawie ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej
- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu .
”
,
b)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:
„
4a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, nadzór nad wykonywaniem przez fundacje, stowarzyszenia
i instytucje społeczne obowiązku utrzymania grobów i cmentarzy wojennych sprawuje
wojewoda.
4b.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może przekazywać
podmiotom wskazanym w ust. 4, jak również jednostkom samorządu terytorialnego, związkom
wyznaniowym i innym podmiotom sprawującym opiekę nad grobami i cmentarzami wojennymi,
środki finansowe na wykonywanie zadań związanych z opieką nad grobami i cmentarzami
wojennymi.
”
;
6)
w art. 7 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„
2.
W razie uszkodzenia grobu lub jakichkolwiek urządzeń na cmentarzu wojennym wójt (burmistrz,
prezydent miasta) lub inny podmiot sprawujący opiekę nad grobami i cmentarzami wojennymi
jest obowiązany zawiadomić o tym wojewodę.
”
;
7)
uchyla się art. 8.
Art. 3.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych art. 15a otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15a.
1.
Jeżeli w wyniku prowadzonych przez Instytut Pamięci Narodowej - Komisję Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu prac poszukiwawczych ustalono lub powzięto podejrzenie,
że pod istniejącym grobem znajduje się miejsce spoczynku osób, które straciły życie
wskutek walki z narzuconym systemem totalitarnym lub wskutek represji totalitarnych
lub czystek etnicznych od dnia 8 listopada 1917 r. do dnia 31 lipca 1990 r., i na
podstawie zarządzenia prokuratora właściwej miejscowo oddziałowej komisji ścigania
zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu dokonano ekshumacji zwłok lub szczątków ludzkich
z istniejącego grobu i nie ma możliwości ponownego pochowania zwłok i szczątków w
tym samym grobie, wojewoda właściwy ze względu na miejsce położenia grobu, na wniosek
Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi
Polskiemu, wydaje decyzję o ponownym pochowaniu zwłok i szczątków z istniejącego grobu
w innym grobie, zwanym dalej „ponownym pochowaniem”.
2.
Wniosek o ponowne pochowanie zawiera:
1)
dane osób pochowanych w grobie oraz określenie miejsca usytuowania grobu wynikające
z planu zagospodarowania cmentarza;
2)
przesłanki uzasadniające potrzebę ponownego pochowania;
3)
uzasadnienie.
3.
W przypadku braku możliwości ponownego pochowania zwłok i szczątków w innym grobie
na tym samym cmentarzu z uwagi na brak miejsca lub zamknięcie cmentarza, zwłoki i
szczątki mogą zostać ponownie pochowane na innym cmentarzu.
4.
Stronami postępowania w sprawie ponownego pochowania są:
1)
Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu;
2)
małżonek, zstępni, wstępni lub inne osoby, które pochowały osoby zmarłe i których
dane znajdują się w ewidencji grobów prowadzonej przez administrację cmentarza;
3)
w przypadku braku osób, o których mowa w pkt 2, krewni boczni do trzeciego stopnia
pokrewieństwa.
5.
Jeżeli na podstawie danych uzyskanych z rejestrów i ewidencji publicznych nie ma możliwości
ustalenia osób, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, wojewoda ogłasza w sposób zwyczajowo
przyjęty oraz w Biuletynie Informacji Publicznej o wszczęciu postępowania w sprawie
ponownego pochowania.
6.
Wydanie decyzji o ponownym pochowaniu wojewoda poprzedza trwającymi nie dłużej niż
3 miesiące rokowaniami z osobami, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, co do nowego
miejsca pochowania lub budowy albo odtworzenia nagrobka. Z rokowań sporządza się protokół.
7.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, o którym mowa w ust. 5, nie zgłosi
się żadna z osób, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3, wojewoda określa nowe miejsce
pochowania lub budowy albo odtworzenia nagrobka.
8.
Koszt ponownego pochowania, w tym przeniesienia zwłok i szczątków, wykupu nowego miejsca
pochowania oraz budowy albo odtworzenia nagrobka, odpowiadającego dotychczasowemu,
ponosi wojewoda.
9.
Umowy, o których mowa w art. 7 ust. 4, wygasają z dniem, w którym decyzja o ponownym
pochowaniu stała się ostateczna.
10.
Odwołanie od decyzji wojewody o ponownym pochowaniu przysługuje do ministra właściwego
do spraw administracji publicznej.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 5a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Połączenie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić po pozytywnym zaopiniowaniu przez
Radę do Spraw Muzeów i Miejsc Pamięci Narodowej, zwaną dalej „Radą do Spraw Muzeów”.
”
;
2)
w art. 6 uchyla się ust. 5;
3)
po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu:
„
Art. 6a.
1.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego koordynuje i realizuje
politykę państwa w zakresie działalności muzeów oraz w zakresie miejsc pamięci narodowej,
w tym pomników zagłady oraz grobów i cmentarzy wojennych, w szczególności przez:
1)
tworzenie muzeów;
2)
sprawowanie nadzoru nad muzeami i dokonywanie kontroli ich działalności;
3)
sprawowanie opieki nad miejscami pamięci narodowej oraz trwałymi upamiętnieniami faktów,
wydarzeń i postaci z nimi związanymi w kraju i za granicą;
4)
wspieranie inicjatyw w zakresie sprawowania opieki nad miejscami pamięci narodowej
oraz trwałymi upamiętnieniami faktów, wydarzeń i postaci z nimi związanymi przez inne
podmioty;
5)
dokonywanie trwałych upamiętnień w miejscach pamięci narodowej, w tym w miejscach
walk i męczeństwa Narodu Polskiego, oraz upamiętnień związanych z nimi faktów, wydarzeń,
postaci;
6)
opiniowanie stanu opieki nad pomnikami zagłady oraz muzeami walk i martyrologii;
7)
organizowanie współpracy ze środowiskami i organizacjami emigracyjnymi, polonijnymi
oraz polskimi poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w sprawowaniu opieki nad miejscami
pamięci narodowej, w tym miejscami walk i męczeństwa Narodu Polskiego;
8)
popularyzowanie wiedzy o miejscach pamięci narodowej oraz ich znaczenia dla historii,
dziedzictwa i tożsamości narodowej;
9)
wykonywanie innych zadań wynikających z umów międzynarodowych dotyczących miejsc pamięci
narodowej, w tym grobów i cmentarzy wojennych.
2.
Organy właściwe w sprawach wydawania zezwoleń na wykonanie trwałych znaków i obiektów
upamiętniających walki i męczeństwo wydają zezwolenie po zasięgnięciu opinii ministra
właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z zastrzeżeniem uprawnień
Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi
Polskiemu, o których mowa w art. 53l ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu .
”
;
4)
w art. 7 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Przy ministrze właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego działa
Rada do Spraw Muzeów jako organ opiniodawczo-doradczy w sprawach zarządzania, finansowania
oraz polityki kulturalnej w zakresie muzealnictwa oraz spraw związanych z miejscami
pamięci narodowej, w tym pomnikami zagłady.
2.
Rada do Spraw Muzeów składa się z 21 członków: 10 wskazanych przez ministra właściwego
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w tym 3 reprezentujących muzea
martyrologiczne, oraz 11 wybranych na zjeździe muzeów rejestrowanych.
”
;
5)
w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„
5.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu
opinii Rady do Spraw Muzeów, ustali, w drodze rozporządzenia, wykaz państwowych muzeów
martyrologicznych, do których wstęp jest bezpłatny, ze względu na szczególny charakter
historyczny i edukacyjny tych muzeów.
”
;
6)
w art. 11 w ust. 5 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w muzeach walk
i martyrologii;
”
;
7)
w art. 18 uchyla się ust. 2;
8)
w art. 23 uchyla się ust. 3.
Art. 5.
Wustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2016 r.
poz. 543) w art. 14 uchyla się ust. 3.
Art. 6.
W ustawie z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o
języku regionalnym w art. 24 w ust. 1:
1)
w pkt 1 uchyla się lit. l;
2)
po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„
1a)
przedstawiciel Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu;
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;
”
;
2)
w art. 7a w ust. 6 skreśla się zdanie drugie;
3)
w art. 22 w ust. 1 pkt 14 otrzymuje brzmienie:
„
14)
Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej oraz członków Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej;
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Ochronie nie podlegają dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, zawarte w dokumentach,
zbiorach danych, rejestrach i kartotekach, a także w aktach funkcjonariuszy i żołnierzy
organów bezpieczeństwa państwa, przekazanych do Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji
Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu na podstawie przepisów:
1)
ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu ,
2)
ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów
- chyba że nadano im klauzulę tajności w wyniku przeglądu, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 29 kwietnia 2016 r. o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej
- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz niektórych innych ustaw , lub przeglądu, o którym mowa w art. 6 ust. 4.
”
.
Art. 9.
Wustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. poz. 714 i 1192,
z 2014 r. poz. 512, z 2015 r. poz. 694 i 1224 oraz z 2016 r. poz. 178) w art. 3 w
ust. 2 w pkt 8 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 9.
Art. 10.
1.
Znosi się:
1)
Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa;
2)
wojewódzkie komitety ochrony pamięci walk i męczeństwa;
3)
komitety ochrony pamięci walk i męczeństwa;
4)
Radę Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
2.
Likwiduje się Biuro Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
3.
Czynności związane z likwidacją Biura Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, w szczególności
inwentaryzację składników majątkowych i niemajątkowych, zamknięcie rachunków bankowych
i ksiąg rachunkowych, sporządzenie sprawozdań, przekazanie dokumentacji stosownie
do przejmowanego zakresu zadań przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego albo Instytut Pamięci Narodowej - Komisję Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu, zwany dalej „Instytutem Pamięci”, wykonuje wyznaczony
przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego likwidator
we współpracy z Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko
Narodowi Polskiemu, zwanym dalej „Prezesem Instytutu Pamięci”.
Art. 11.
Postępowania w sprawach należących do zakresu działania Rady Ochrony Pamięci Walk
i Męczeństwa wszczęte przed tą Radą i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy toczą się stosownie do przejętego zakresu zadań przed ministrem właściwym do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego albo Prezesem Instytutu Pamięci, na
podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 1 i art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
Art. 12.
1.
Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez Radę Ochrony Pamięci
Walk i Męczeństwa oraz Biuro Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa przejmuje stosownie
do przejętego zakresu zadań minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego albo Instytut Pamięci.
2.
Należności i zobowiązania Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Biura Rady Ochrony
Pamięci Walk i Męczeństwa stają się stosownie do praw i obowiązków przejmowanych z
umów i porozumień należnościami i zobowiązaniami ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego albo Instytutu Pamięci.
3.
Mienie będące w posiadaniu Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Biura Rady
Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa staje się, stosownie do przejmowanego zakresu zadań
przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego albo Instytut
Pamięci, mieniem urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego albo Instytutu Pamięci.
4.
Dokumentacja będąca w posiadaniu Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Biura
Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa przechodzi stosownie do przejętego zakresu
zadań w posiadanie urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego albo Instytutu Pamięci.
Art. 13.
1.
Pracownicy Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Biura Rady Ochrony Pamięci
Walk i Męczeństwa, po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, stają się
pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
2.
Kierownik urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, z dniem, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany zaproponować pracownikom
Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Biura Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa
nowe warunki pracy i płacy zgodnie z wymaganiami kwalifikacyjnymi i zasadami wynagradzania
obowiązującymi w urzędzie oraz wskazać termin, nie krótszy niż 7 dni, do którego pracownicy
mogą złożyć oświadczenie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia proponowanych warunków.
W razie nieuzgodnienia nowych warunków pracy i płacy dotychczasowy stosunek pracy
rozwiązuje się z upływem okresu równego okresowi wypowiedzenia, liczonego od dnia,
w którym pracownik złożył oświadczenie o odmowie przyjęcia proponowanych warunków,
lub od dnia, do którego mógł złożyć takie oświadczenie. Rozwiązanie stosunku pracy
w tym trybie powoduje dla pracownika skutki, jakie przepisy prawa pracy wiążą z rozwiązaniem
stosunku pracy przez pracodawcę za wypowiedzeniem.
3.
Przepisy art. 231 § 2-4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.
Art. 14.
1.
Kadencja dotychczasowego Prezesa Instytutu Pamięci wygasa z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, z tym że pełni on obowiązki do czasu objęcia stanowiska przez nowego
Prezesa Instytutu Pamięci.
2.
Kolegium Instytutu Pamięci ogłasza pierwszy publiczny konkurs na stanowisko Prezesa
Instytutu Pamięci w terminie 10 dni od dnia powołania tego Kolegium.
3.
Do konkursu, o którym mowa w ust. 2, stosuje się przepisy art. 10a ustawy zmienianej
w art. 1, z tym że:
1)
termin składania zgłoszeń przez kandydatów wynosi 14 dni od dnia udostępnienia ogłoszenia
o konkursie w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci;
2)
Kolegium Instytutu Pamięci przedstawi kandydata w terminie 3 dni od dnia zakończenia
drugiego etapu konkursu.
Art. 15.
1.
Członek rady muzeum, o którym mowa w art. 11 ust. 5 pkt 5 ustawy zmienianej w art.
4 w brzmieniu dotychczasowym, pozostaje członkiem tej rady do końca kadencji.
2.
Członkowie Rady do Spraw Muzeów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy zmienianej w
art. 4 w brzmieniu dotychczasowym, stają się członkami Rady do Spraw Muzeów i Miejsc
Pamięci Narodowej do końca kadencji, na którą zostali powołani.
Art. 16.
Przedstawiciel Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, o którym mowa w art. 24 ust.
1 pkt 1 lit. I ustawy zmienianej w art. 6 w brzmieniu dotychczasowym, pozostaje członkiem
Komisji Wspólnej Rządu i Mniejszości Narodowych i Etnicznych do czasu powołania w
jego miejsce przedstawiciela Prezesa Instytutu Pamięci.
Art. 17.
1.
Do spraw, o których mowa w art. 4 ustawy zmienianej w art. 2, wszczętych i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej
w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2.
Czynności dokonane przez wojewodę na podstawie ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu
dotychczasowym są skuteczne.
3.
Wojewoda przekazuje Prezesowi Instytutu Pamięci akta spraw, o których mowa w ust.
1.
4.
Zadania Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa wynikające z prawa międzynarodowego,
w tym umów międzynarodowych dotyczących miejsc pamięci narodowej oraz grobów i cmentarzy
wojennych zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przejmuje minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
Art. 18.
1.
W sprawach, o których mowa w art. 15a ustawy zmienianej w art. 3, wszczętych i niezakończonych
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej
w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, chyba że wojewoda, w drodze rokowań,
ustalił nowe miejsce pochowania.
2.
Czynności dokonane przez wojewodę na podstawie ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu
dotychczasowym są skuteczne.
3.
Wojewoda przekazuje Prezesowi Instytutu Pamięci akta spraw, o których mowa w ust.
1.
Art. 19.
1.
W porozumieniu z Prezesem Instytutu Pamięci:
1)
Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szef Agencji Wywiadu - w porozumieniu z
Ministrem Koordynatorem Służb Specjalnych,
2)
Minister Obrony Narodowej,
3)
Komendant Główny Straży Granicznej - w odniesieniu do dokumentów wytworzonych przez
byłe Wojska Ochrony Pogranicza
- w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dokonają przeglądu
dokumentów znajdujących się w wyodrębnionym, tajnym zbiorze w archiwum Instytutu Pamięci.
2.
W ramach przeglądu dokumentom, o których mowa w ust. 1, może zostać nadana klauzula
tajności w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych . Podczas przeglądu dokumenty nie podlegają udostępnieniu na zasadach ogólnych. Prezes
Instytutu Pamięci nadaje klauzulę tajności i zapewnia warunki ochrony tym dokumentom.
3.
Dokumenty określone w ust. 1, którym w ramach przeglądu nie nadano klauzuli tajności,
stają się dokumentami jawnymi i podlegającymi udostępnieniu na bieżąco, po dokonaniu
przeglądu, nie później niż w terminie przewidzianym w ust. 1.
Art. 20.
W celu wykonania przepisów niniejszej ustawy Prezes Rady Ministrów dokonuje, w drodze
rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń,
między częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia
środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.
Art. 21.
Traci moc ustawa z dnia 21 stycznia 1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa .
Art. 22.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 13, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 27 w zakresie art. 53j, art. 53k i art. 53l, art. 4, art. 10 ust. 1 pkt
1-3, ust. 2 i 3, art. 11, art. 12, art. 15 i art. 21, które wchodzą w życie po upływie
60 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach
wojennych, ustawę z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych, ustawę
z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach
administracji rządowej, ustawę z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych
i etnicznych oraz o języku regionalnym, ustawę z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu
informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści
tych dokumentów, ustawę z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych
oraz ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa i uchyla się ustawę
z dnia 21 stycznia 1988 r. o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
2)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1959 r. poz. 62, z 1998 r.
poz. 668, z 2002 r. poz. 984, z 2005 r. poz. 1420 i 1462, z 2006 r. poz. 1041 oraz
z 2015 r. poz. 935.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1066, 1220, 1224, 1240, 1268 i 1735.