Orzecznictwo

Sygn. akt VI Ka 594/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 marca 2017 roku w sprawie o sygnaturze akt VI K 214/16 Sąd Rejonowy w Rudzie Sląskiej uznał oskarżonego P. W. za winnego przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 kks i wymierzył za nie karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 100 zł. Orzekł też Sąd na podstawie art. 22 § 2 pkt 2 kks w zw z art. 29 pkt 1 i 2 kks w zw z art. 30 § 5 kks przepadek na rzecz Skarbu Państwa przedmiotów w postaci automatów do gier. Zasądził Sąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe. Apelację od powyższego orzeczenia wywiedli: interwenient - (...) sp. z o.o. oraz obrońca oskarżonego. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w całości. Zarzucił rozstrzygnięciu: 1. obrazę przepisów prawa procesowego a to art. 17

Sygn. akt VKa 798/17 UZASADNHIENIE Prokurator oskarżył Ł. W. o to, że w dniu 30 lipca 2016 roku w R. uderzył ręką w głowę będącą pod jego opieką małoletnią, półtoraroczną L. Z., w wyniku czego dziecko przewróciło się i uderzyło głową w podłogę czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci podbiegnięcia głowy w okolicy ciemieniowo – skroniowej prawej, ograniczonego krwawienia podpajęczynówkowego, ograniczonego dyskretnego krwiaka przymózgowego okolicy czołowo ciemieniowej prawej, dużego obrzęku prawej półkuli mózgu z zaciśnięciem komory bocznej prawej z przemieszczeniem układu komorowego na stronę lewą stanowiące ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu tj. o przestępstwo z art. 156 § 1 pkt. 2 kk Sąd Rejonowy w Radomiu wyrokiem z dnia 27 czerwca 2017r. uz

Sygn. akt V Ka 798/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 października 2017 r. Sąd Okręgowy w Radomiu V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Maciej Gwiazda Sędziowie:SO Adam Piechota (spr.) SO Marcin Kobylski Protokolant: st. sekr. sądowy Damian Zieliński przy udziale Prokuratora Marka Rynkiewicza po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. sprawy Ł. W. syna J. i E. z domu O., ur. (...) w I. oskarżonego o przestępstwo z art. 156 § 1 pkt. 2 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela publicznego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 27 czerwca 2017r. Sygn. akt X K 128/17 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Radomiu do ponownego rozpoznania w I instancji. SSO Adam Piechota SSO Maciej Gwiazda SS

Ka 581/17 UZASADNIENIE Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2017 r. sygn. IX K 1292/14 dotyczącego A. P. wniósł obrońca oskarżonego, który zaskarżył wyrok w całości, zarzucając obrazę prawa materialnego a to art. 51 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 57 § 1 k.k.s. w zw. z art. 2 § 1 k.k.s. wskutek ukarania oskarżonego za wykroczenia skarbowe, których karalność ustała oraz rażącą niewspółmierność kary, w sytuacji, w której wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu uzasadniają zastosowanie kary łagodniejszej. Mając na uwadze powyższe okoliczności obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania w zakresie przypisanych wykroczeń, względnie uniewinnienie oskarżonego, a w zakresie przypisanych oskarżonemu przestępstw o wymierzenie kar

Sygn. akt VI Ka 302/17 UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 24 stycznia 2017 roku sygn. akt VII K 1084/14 apelacje wnieśli obrońca oskarżonego Z. M. oraz prokurator. Obrońca zaskarżył orzeczenie Sądu I instancji w całości. Na podstawie art. 427 § 2 k.p.k. w związku z art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił: ⚫ mającą wpływ na treść postępowania obrazę przepisów postępowania, tj. art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 k.p.k. w zw. z art. 366 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy zmierzającego do przesłuchania A. W. oraz D. S., podczas gdy informacje posiadane przez świadków miały istotne znaczenie dla weryfikacji zeznań D. M. w zakresie w jakim wskazuje on na współudział zawnioskowanych świadków w zakresie przestępstw przypisanych oskarżonemu w

Sygn. akt VI Ka 521/17 UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 marca 2017r. sygn. akt IX K 1231/16, wydanego w postępowaniu w stosunku do nieobecnego, apelację wniósł obrońca oskarżonego J. B.. Zaskarżył orzeczenie Sądu I instancji w całości. W wywiedzionym środku odwoławczym zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, tj. art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie przez Sąd I instancji uzasadnionych wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego na jego niekorzyść sprzecznie z dyspozycją tegoż przepisu; 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na dowolnym przyjęciu, że oskarżony J. B. popełnił czyn zarzucany mu w akcie oskarżenia, podczas gdy brak jest wystarczając

Sygn. akt IV Ka 542 / 17 UZASADNIENIE Sąd odwoławczy nie uznał skuteczności żadnego z tych zarzutów, które niezależnie od sposobu ich sformułowania, zmierzały do wykazania, iż sąd I intancji poczynił błędne ustalenia faktyczne odtwarzając zamiar, jaki towarzyszył oskarżonemu w momencie wejścia w posiadanie telefonu, jak i tych odnoszących się do oszacowania jego wartości w chwili czynu. Co do pierwszej kwestii – obrońca oskarżonego zdaje się nie dostrzegać, że aż do momentu, w którym w sieci internetowej z inicjatywy pokrzywdzonego umieszczone zostały materiały mogące doprowadzić do identyfikacji oskarżonego jako osoby, która dokonała zaboru telefonu, K. G. nie podjął – pomimo wielu istniejących możliwości – żadnych realnych działań, wskazujących na wolę zwrotu telefonu właścicielowi. Wnio

Ka 507/17 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach wyrokiem z dnia 17 marca 2017 roku w sprawie o sygnaturze VI K 850/16 orzekał w sprawie oskarżonego M. W.. Apelację od tego wyroku złożył obrońca oskarżonego, zaskarżając orzeczenie w całości na korzyść oskarżonego i zarzucając obrazę art. 7 k.p.k. przez dowolną ocenę materiału dowodowego i obrazę art. 410 k.p.k. przez nieoparcie wyroku o całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, które miały wpływ na treść wyroku i doprowadziły do wadliwych ustaleń faktycznych w zakresie dużego natężenia ruchu i znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu. Stawiając powyższe zarzuty wniósł obrońca o zmianę zaskarżonego wyroku przez warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i p

Sygn. akt: IV K 421/16 UZASADNIENIE W dniu 12 grudnia 2016 r. obrońca skazanego M. K. (1) złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach Sądu Okręgowego w Lublinie sygn. IV K 306/16 i Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu w sprawie VII K 31/13 (k. 3-5) . Jak wynika z analizy karty karnej skazanego (k.13-15), dołączonych odpisów wyroków w/w (k. 9-10, 34-36, 39-41, 45, 48-49), opinii o tymczasowo aresztowanym wraz z informacją o pobytach w jednostkach penitencjarnych (k. 21-28), obliczeń kary (k. 37-38, 42, 46), oraz akt VII K 31/13 Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu, został on skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 18 października 1991 r., sygn. akt II K 922/90 za przestępstwa popełnione: w dniu 3 sierpnia 1990 r. z

Sygn. akt II K 1102/14 UZASADNIENIE Oskarżyciel publiczny – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim postawił oskarżonej N. B. zarzut popełnienia czynu polegającego na tym, że : – w dniu 06 czerwca 2014 roku w T., woj. (...) działając z zamiarem, aby S. D. dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwiła jego popełnienie w ten sposób, że uprzednio podrobioną polisę ubezpieczeniową przez S. D., jako osoba będąca przedstawicielem firmy pośredniczącej w zawieraniu ubezpieczeń (...) z/s w T. przedłożyła upoważnionej do niej akceptacji to jest M. K. w/w działalność gospodarczą, czym ułatwiła S. D. popełnienie czynu zabronionego, to jest czynu z art. 18 § 3 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. * * * W dniu 2 października 2017 roku obrońca z wyboru oskarżonej N. B. – adwokat M

Sygn. akt VI Ka 586/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 30 marca 2017 roku, sygn. akt III W 1685/16, Sąd Rejonowy w Gliwicach uznał obwinionego K. J. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw i wymierzył mu karę 300 zł grzywny. Zasądził też od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa wydatki i wymierzył opłatę. Wyrok ten w całości zaskarżył obrońca obwinionego, zarzucając: po pierwsze, obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 8 kpw w zw. z art. 4,5 i 7 kpk, przejawiającą się w braku wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, w zakresie warunków jakie panowały w chwili zdarzenia, w tym stanu jezdni, klasy i kategorii danej drogi publicznej, w efekcie czego niezasadnie odmówiono znaczenia i wiarygodności twierdzeniom obwinionego w z

Sygn. akt V Kz 687/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2017 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.O. Zbigniew Mierzejewski Protokolant: st. sekr. sąd. Sylwia Kurek przy udziale prokuratora Jolanty Skowrońskiej po rozpoznaniu w sprawie T. D., syna J. i H. z domu Ł., urodzonego (...) w G., oskarżonego o czyn z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. zażalenia oskarżonego na zarządzenie sędziego Sądu Rejonowego w Pabianicach z dnia 6 marca 2017 roku w sprawie sygn. akt II W 409/16 w przedmiocie odmowy wyznaczenia obrońcy z urzędu na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 81 § 1a k.p.k. postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania zażalenia oskarżonego na zarządzenie

Sygn. akt VI Ka 505/17 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy stwierdził, co następuje. Z wywiedzionych apelacji w pełni bezzasadna okazała się ta, którą wywiódł obrońca oskarżonego P. W.. Apelacja prokuratora natomiast była trafna jedynie o tyle, iż w jej następstwie należało – przy zastosowaniu art. 440 kpk – zmienić częściowo zapadły wyrok poprzez: a) ustalenie, że podstawę prawną rozstrzygnięć w punktach: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10 stanowią przepisy ustawy karnej w brzmieniu obowiązującym w datach czynów, b) obniżenie rozmiaru łącznej kary grzywny wymierzonej oskarżonemu K. N. w punkcie 4 do 100 stawek dziennych, c) ustalenie, że rozmiar obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem – określonego w punkcie 6 tiret 1 na rzecz pokrzywdzonego W. L. wynosi 4.000-zł, d) uchylenie rozstrzyg

Sygn. akt VI Ka 649/17 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 22 maja 2017 r. sygn. akt III W 173/17, Sąd Rejonowy w Gliwicach uznał obwinionego Ł. B. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 97 kw w zw. z art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym i wymierzył mu karę 200 zł grzywny. Zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa wydatki i opłatę. Wyrok w całości zaskarżył apelacją obrońca obwinionego. Zarzucając wyrokowi błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał być konsekwencją nieprawidłowej oceny dowodów. Wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie obwinionego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji poprawnie prze

Sygn. akt IV Ka 302/17 UZASADNIENIE Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna. Jak wskazał obrońca wywodzi on apelację z treści art. 439 pkt 2, 3 i 4 kpk. Nie wskazał jednak w uzasadnieniu na czym konkretnie miałyby polegać te uchybienia. Zarzuty apelacji w tym zakresie są oczywiście chybione. W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy był bowiem należycie obsadzony. Zgodnie z art. 28 § 1 kpk na rozprawie głównej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ponadto nie ma żadnych dowodów na to aby sędzia referent nie był obecny na całej rozprawie (art. 439 § 1 pkt 2 kpk). Niniejsza sprawa należała do kompetencji sądu powszechnego a nie sądu wojskowego. Właściwość sądu wojskowego jako sądu szczególnego określają przepisy art. 647 kpk oraz 648 kpk regulujące zakres s

Sygn. Akt IV Ka 448/17 UZASADNIENIE Apelacja dotycząca A. S. była częściowo zasadna, zaś apelacja dotycząca C. M. była bezzasadna. Poniżej zostanie to omówione, z tym, że z uwagi na wzajemny charakter oskarżenia i częściowo pokrywające się zarzuty obu apelacji pewne aspekty obu skarg odwoławczych będą omawiane łącznie. Co do apelacji obrońcy i pełnomocnika A. S., to słuszne okazały się zarzuty związane z wadliwym przypisaniem jej przestępstwa oraz z błędami w ustaleniach faktycznych i błędną oceną dowodów. Trafnie wykazał obrońca, że z zeznań J. G. wcale nie wynika jednoznacznie, jakoby to A. S. była jednostronnie agresywna. Przecież J. G. wyraźnie zeznała, że widziała zdarzenie przypadkiem, że doszło między stronami procesu do jakiejś sytuacji konfliktowej ( świadek zeznała „ ja słyszałam

Sygn. akt II AKa 232/17 POSTANOWIENIE Dnia 2 sierpnia2017 roku Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Wojciech Kociubiński po rozpoznaniu w sprawie skazanego A. G. w sprawie o wydanie wyroku łącznego oświadczenia obrońcy skazanego o cofnięciu apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 25 maja 2017 roku, sygn. akt III K 51/175 na podstawie art. 432 k.p.k. i art. 636 § 1 w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a 1. apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 25 maja 2017 roku, sygn. akt: III K 51/17, sporządzoną i podpisaną w imieniu skazanego przez obrońcę z wyboru skazanego adwokata W. K. pozostawić bez rozpoznania ; 2. obciążyć skazanego kosztami postępowania odwoławczego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 31 lipca 2017 roku obrońca

Sygn. akt III K 2027/06 UZASADNIENIE wyroku z dnia 30 maja 2017 roku Sąd ustalił, co następuje: W 2003 roku M. L. (1) został oskarżony o popełnienie czynu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. Postępowanie karne przeciwko niemu było prowadzone w Sądzie Rejonowym w Białymstoku pod sygn. akt (...). W dniu 16 lutego 2004 roku D. Centrum Medycznego (...) I. M. wystawił zaświadczenie lekarskie, w którym zawarł rozpoznanie u M. L. (1) ostrego zapalenia dróg moczowych, które to zaświadczenie przesłał obrońca oskarżonego do Sądu. M. L. (1) nie stawił się na terminy rozprawy w dniu 17 lutego 2004 roku oraz 15 marca 2004 roku. W dniu 6 kwietnia 2004 roku za pomocą telefaksu zostało do Sądu Rejonowego w Białymstoku przesłane zaświadczenie lekarskie od D. Centrum Medycznego (...) I. M., w którym stwie

Sygn. akt: II AKa 15/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2017 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie : Przewodniczący : SSA Beata Basiura SSA Iwona Hyła (spr.) SSO del. Andrzej Ziębiński Protokolant : Magdalena Bauer przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Chorzowie J. K. po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 roku sprawy K. K.(K.) s. S. i D. ur. (...) w C. oskarżonego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i art. 31 § 2 k.k. na skutek apelacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 24 listopada 2016 roku, sygn. akt XVI K 238/15 1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; 2. zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Katowicach) na rzecz adwokata M. K. (K.) – Kancelaria Adwokacka w C. kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesią

UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z dnia 30 listopada 2016 roku sygn.akt II K 65/16 Sąd Okręgowy w Zielonej Górze wymierzył skazanemu D. O. (1) karę łączna 16 lat pozbawienia wolności (k.300-309 akt). Apelację od w/w wyroku wniosła obrońca skazanego. Obrońca zaskarżyła orzeczenie w zakresie rozstrzygnięcia co do wymierzonej kary, zarzucił jej rażącą niewspółmierność. Wobec podniesionego zarzutu wniosła o uchylenie wyroku w całości ,względnie o zmianę wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, tj. z zastosowaniem zasady częściowej absorpcji (k.344-348 akt) Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja obrońcy nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący nie zakwestionowała rozstrzygnięcia Sądu O