descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 213/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 11 lipca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący sędzia Krystian Rezmer

Protokolant st. sekr. sąd. Klaudia Mroczko

rentę alimentacyjną na rzecz małoletniego powoda M. C.

PESEL (...) w kwocie po 800 (osiemset) zł miesięcznie, płatną do dnia 10-go każdego miesiąca z góry do rąk matki małoletniego powoda – M. W. (1), z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 04.06.2024 r.;

II. oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III. odstępuje od obciążenia pozwanego kosztami sądowymi za I instancję;

IV. nadaje wyrokowi w punkcie I. rygor natychmiastowej wykonalności.

Uzasadnienie

Małoletni powód M. C. (1), działający przez matkę M. W. (1)

w dniu 4 czerwca 2024 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w Grudziądzu z pozwem przeciwko G. C. (1) o zasądzenie alimentów w kwocie 2700 zł miesięcznie, płatnych do rąk matki dziecka do dnia 10. każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności rat. W uzasadnieniu pozwu, działająca w imieniu powoda matka, wskazała, że M. C. (1) jest synem pozwanego. Wskazała, że pozwany do chwili złożenia pozwu opłacała koszty żłobka małoletniego powoda oraz płacił dobrowolne alimenty w kwocie 500 zł miesięcznie. Wskazała, że małoletni powód ma dwa lata i nie wymaga specjalistycznego leczenia. Podała, że ojciec powoda posiada stopień niepełnosprawności i otrzymuje rentę. Prowadzi działalność gospodarczą związaną z handlem samochodami. W jej przekonaniu pozwany prowadzi kreatywną księgowość i ukrywa swój majątek oraz dochody. Zaznaczyła, że pozwanego stać na wystawny styl życia. Podała, że koszty utrzymania małoletniego powoda, z wliczeniem kosztów żłobka wynoszą łącznie 3 986,60 zł. Wskazała, że otrzymuje miesięczny wynagrodzenie w wysokości 5500 zł brutto, natomiast w okresie od maja 2024 r. do października 2024 r. będzie to kwota 6700 zł brutto. Określiła, że dodatkowo zajmuje się fotografią (k. 3- 28 akt).

Pozwany G. C. (1) w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu swojego stanowiska w sprawie wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej oraz zdrowotnej. Uległ wypadkowi, w wyniku którego stracił nogę. Posiada kosztowną protezę. Określił, że nie jest w stanie ponosić większych kosztów od tych, które już ponosił, czyli 500 zł miesięcznie tytułem alimentów oraz kosztów żłobka, pomniejszonych o koszty otrzymywanego dofinansowania. Wskazał, że zajmuje się sprzedażą używanych samochodów, jednak nie jest to dochodowe zajęcie, a życie go dużo kosztuje, ponieważ ma wiele zobowiązań finansowych, zarówno w bankach jak i w rodzinie. Wyjaśnił, że ponosi wydatki głównie na swoje zobowiązanie, które poczynił budując a później remontując dom. Szczegółowo odniósł się do wszystkich wyliczeń wydatków, które wskazała, że ponosi matka na rzecz małoletniego powoda i zakwestionował większość z nich. Wskazał, że całe świadczenie 800 plus przeznaczane jest na konto matki małoletniego powoda. Wyjaśnił również, że ma dziecko z poprzedniego związku, które jest starsze od małoletniego powoda, na które comiesięcznie uiszcza kwotę w wysokości 500 zł. W jego przekonaniu matka małoletniego ma takie wysokie oczekiwania alimentacyjne ponieważ brakuje jej pieniędzy na biznes fotograficzny, który właśnie rozwija (k. 33-60 akt).

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu udzielił zabezpieczenia na czas trwania postępowania do czasu jego prawomocnego zakończenia poprzez zobowiązanie pozwanego do płacenia na rzecz małoletniego powoda alimentów w kwocie 700 zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2024 r. Sąd Okręgowy w Toruniu, sygn. akt VIII Ca 454/24 oddalił zażalenie pozwanego na powyższe postanowienie.

Sąd ustalił, co następuje

Małoletni M. C. (1) urodził się w dniu (...) i pochodzi z nieformalnego związku (...). Rodzice małoletniego rozstali się i nie mieszkają razem.

Małoletni na moment wyrokowania miał ukończone 3 lata. Jego codziennym wychowaniem i opieką zajmuje się matka. Chłopiec jest zasadniczo zdrowym, prawidłowo rozwijającym się dzieckiem. Nie posiada schorzeń wymagających wzmożonej opieki lekarskiej. Przeważnie korzysta z opieki zdrowotnej refundowanej przez NFZ. Przyjmuje tran i suplementuje witaminę D. Matka podaje mu suplementy diety: I. i E.. Gdy zaczął uczęszczać do żłobka często się zaziębiał. Opłaty za wyżywienie w żłobku wynoszą 220 zł i ponosiła je matka małoletniego powoda. Małoletni M. ma tam zapewnione 4 posiłki dziennie. Chłopiec w sierpniu br. ma zacząć uczęszczać do przedszkola. Matka małoletniego powoda przewiduje, że miesięczne wydatki na czesne i wyżywienie będą wynosić ok. 600 zł miesięcznie. Matka małoletniego powoda nie chce zapisać syna do publicznej placówki, ponieważ godziny odbioru dziecka kolidowałyby jej z pracą zarobkową.

M. W. (1) ma 36 lat i posiada wyższe wykształcenie prawnicze. Jest zatrudniona w banku (...) jak doradca klienta. Jej średnie miesięczne zarobki wynoszą około 5000 zł netto. Matka małoletniego powoda utrzymuje siebie i syna z wynagrodzenia za pracę, świadczenia wychowawczego oraz pracy dorywczej jako fotograf.

Małoletni mieszka z matką we własnościowym mieszkaniu o pow. 48,15 m 2, znajdującym się na osiedlu (...). Lokal jest wyposażony we wszystkie niezbędne sprzęty. Małoletni ma tam zapewnione prawidłowe warunki do rozwoju. Matka małoletniego powoda płaci ok. 940 zł miesięcznie raty kredytu hipotecznego, ok. 700 zł miesięcznie tytułem opłat za korzystanie z nieruchomości (w tym opłaty za wodę, ścieki, gaz, śmieci), ok. 120 zł za miesięcznie opłat za energię elektryczną. Za abonentem telefoniczny płaci 20 zł miesięcznie, zaś za abonament internetowy ok. 65 zł. W drodze do pracy zawozi syna samochodem do żłobka, a po pracy go odbiera. Jest właścicielką samochodu osobowego F. (...) o wartości 15 000 zł - 17 000 zł.

M. W. (1) po urodzeniu małoletniego powoda pozostawała na utrzymaniu pozwanego G. C. (1). Wówczas rodzina żyła na wysokim poziomie, stać ich było na zagraniczne wczasy, markowe ubrania i organizowanie uroczystości rodzinnych.

(Fakty bezsporne, dowody:

- paragony, faktury, potwierdzenia płatności k. 8-15, 21-25, 101-171, 177-185, 313-324, 446-577 akt,

- umowa o świadczenie usług w niepublicznym żłobku wraz z aneksem k. 16-20, 172-176 akt,

- umowa o pracę k. 26-27 akt,

- odpis zupełny aktu urodzenia k. 28 akt,

- umowa o świadczenie usług przez przedszkole k. 584-586 akt,

- zaświadczenie o zarobkach k. 587 akt,

- przesłuchanie matki powódki M. W. k. 284-284v, 590v-592 akt.)

Pozwany G. C. (1) ma 36 lat i z wykształcenia jest technikiem logistyki. W 2010 r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu, w wyniku którego doznał licznych obrażeń ciała oraz amputowano mu lewą nogę. Od 2011 r. korzysta z protezy, której zakup został sfinansowany w znaczniej mierze przez fundację. Pozwany, gdy korzysta z protezy jest sprawny fizycznie lecz od 2016 r. odczuwa bóle fantomowe i bóle kręgosłupa. Ponadto wymaga wzmożonej opieki dermatologicznej w miejscu zakładania protezy.

Pozwany posiada orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy. Otrzymuje rentę w wysokości 1620 zł netto miesięcznie. Jego rodzina, tj. rodzice, brat i siostry udzielają pozwanemu wieloraką pomoc w tym finansową. Od 2016 r. pozwany prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest transport i sprzedaż samochodów sprowadzanych z zagranicy do kraju. Pozwany utrzymuje, że jest zadłużony, a z działalności aktualnie nie uzyskuje zysków. Nie zatrudnia na stałe pracowników, a w prowadzeniu działalności pomaga mu rodzina, głównie brat, który finansuje zakup samochodów z zagranicy.

Pozwany w 2024 r. osiągnął łączny przychód w wysokości 357 176,16 zł, zaś jego dochód wyniósł 24 548,40 zł. W 2023 r. pozwany osiągnął łączny przychód w wysokości 797 925,62 zł, zaś starta wyniosła 290 zł.

Pozwany mieszka w domu położonym w G. przy ulicy (...). Na budowę domu zaciągnął kredyt hipoteczny w wysokości około 330 000 zł. Miesięczna rata wynosi 2700 zł. Obecnie pozwany płaci tylko 150 zł tytułem ubezpieczenia, natomiast 40 rat kredytu spłaca (...). Łączna kwota wsparcia wynosi 101 572,40 zł.

Dom pozwanego jest w należycie wyposażony, nieruchomość ma betonowe ogrodzenie, urządzony ogród. W ostatnim czasie pozwany zakupił jacuzzi ogrodowe. Część jego nieruchomości zajmuje plac, na którym znajduje się kilkanaście samochodów. Sprowadzone samochody trzyma również u rodziców. Są to auta do wykorzystania na części. Ponadto ma w wyposażony w garażu warsztat, który umożliwia mu naprawę mechaniczną samochodów. W razie potrzeby korzysta z zewnętrznych usług lakierniczych i blacharskich. Pozwany na co dzień jeździ samochodem marki M. z automatyczną skrzynią biegów, którego właścicielem jest jego siostra.

G. C. (1) posiada dwoje dzieci, małoletniego M. C. oraz małoletnią A. C., ur. (...) Obecnie nie pozostaje w związku z żadną z matek swoich dzieci. Przed Sądem Rejonowym w Grudziądzu pod sygn. akt III RC 345/24 toczy się sprawa z powództwa małoletniej A. C. przeciwko G. C. (1) o podwyższenie alimentów. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu w drodze zabezpieczenia zobowiązał pozwanego do płacenia na rzecz małoletniej A. podwyższonej renty alimentacyjnej w kwocie po 700 zł miesięcznie.

Alimenty na małoletniego M. C. ustalone w drodze zabezpieczenia są egzekwowane przez komornika.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu w dniu 2 grudnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt III Nsm 515/24 udzielił zabezpieczenia poprzez ustalenie miejsca pobytu małoletniego M. C. w każdorazowym miejscu zamieszkania jego matki M. W. (1), a także udzielił zabezpieczenia, na czas trwania postępowania do czasu jego prawomocnego zakończenia poprzez ustalenie, że G. C. (1) będzie miał prawo do osobistego kontaktu z małoletnim synem M. C. poza miejscem zamieszkania dziecka i bez obecności jego matki, z prawem nocowania małoletniego u ojca w każdy II. i IV. weekend miesiąca od piątku od godziny 14:00 do niedzieli do godziny 19:00 oraz w dniu 25 grudnia 2024 r. od godziny 10:00 do godziny 19:00.

Pozwany realizuje te kontakty. W ich czasie ponosi koszty utrzymania syna, zapewnia mu rozrywkę.

Prokurator Rejonowy w Grudziądzu prowadzi postępowanie przygotowawcze pod sygn. akt 4073-4.Ds. (...).2024, w którym G. C. (1) jest podejrzany o popełnienie czynu z art. 207 § 1 k.k. i art. 190a § 1 k.k. na szkodę M. W. (1). Postanowieniem z dnia 14 października 2024 r. Prokurator Rejonowy w Grudziądzu zastosował wobec G. C. (1) środki zapobiegawcze w postaci m.in. zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną M. W. (1) i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej M. W. (1) na odległość nie mniejszą niż 50 metrów.

(Fakty bezsporne, dowody:

- dokumenty finansowe k. 44-60, 283, 371-400, 401-430v akt,

- wydruk z (...) k. 186-188 akt,

- wydruk treści KW k. 189 akt,

- dokumenty ze sprawy (...)-4.Ds. (...).2024 k. 190-194, 437-445 akt,

- zawiadomienie o zajęciu k. 252-253 akt,

- fotografie k. 254, 306-309 akt,

- notatki urzędowe k. 310-312 akt,

- dokumentacja medyczna pozwanego k. 284, 328-362 akt,

- umowa o udzielenie wsparcia w spłacie kredytu hipotecznego k. 363-370 akt,

- treść postanowienia SR Grudziądz z 02.12.2024 r. ze sprawy I. N. 515/24 k. 436-436v akt,

- zeznania świadka M. S. k. 578v-579 akt,

- zeznania świadka M. C. k. 579-580 akt,

- zeznania świadka M. C. k. 580v-581v akt,

- zeznania świadka M. P. k. 581v-582 akt,

- zeznania świadka E. C. k. 588-589 akt,

- zeznania świadka B. C. k. 589-590 akt,

- zeznania świadka J. C. k. 590-590v akt,

- przesłuchanie pozwanego G. C. k. 285v-286v, 592-593 akt.)

Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy, dowody z zeznań świadków oraz z przesłuchania stron.

Sąd zasadniczo uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania.

Duże wątpliwości w zakresie swojej przydatności dowodowej budziły jedynie liczne paragony przedstawione przez matkę małoletniego powoda oraz pozwanego, które miały świadczyć o ich wydatkach czynionych na dziecko oraz na własne potrzeby.

Z przedłożonych paragonów wynika bowiem jedynie fakt dokonania płatności za różnego rodzaju produkty i usługi, jednak nie sposób stwierdzić czy faktycznie poniosły je strony i w jakiej części zakupy te był przeznaczone dla dziecka. Sąd w tym zakresie wykazał więc daleko idącą nieufność i ostrożność.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków M. S. (2), M. C. (4), B. C. (2), E. C. (2), J. C. (2), M. C. (5) i M. P. (2) oraz przesłuchanie stron M. W. (1) i G. C. (1) w zakresie w zakresie w jakim znalazło to odzwierciedlenie w ustalonym stanie faktycznym.

Sąd na podstawie art. 235 2 § 1 pkt 2 i 5 k.p.c. pominął wniosek dowodowy pełnomocnika powoda zgłoszony na rozprawie w dniu 25 czerwca 2025 r. jako zmierzający do przedłużenia postępowania i nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Ze zebranego w sprawie materiału dowodowego co najmniej wynika, że T. K. nie miał wiedzy o istotnych dla sprawy faktach.

Sąd zważył, co następuje

W przedmiotowej sprawie, w myśl art. 133 k.r.o. rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zgodnie z treścią art. 135 k.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych wyznaczają z jednej strony usprawiedliwione potrzeby uprawnionego /dziecka/, z drugiej zaś rzeczywiste możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Współzależność między tymi dwoma czynnikami wyraża się w tym, że usprawiedliwione potrzeby uprawnionego powinny być zaspokajane w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami judykatury i doktryny prawniczej zatem dopiero ustalenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego, następnie porównanie tych wartości umożliwia ustalenie, czy i w jakim zakresie potrzeby uprawnionego mogą być zaspokojone przez zobowiązanego. Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie, zakres potrzeb uprawnionego małoletniego dziecka jest zależny od jego wieku, stopnia rozwoju, kondycji zdrowotnej, a zwłaszcza czy wymaga zbiegów bądź terapii medycznych oraz rozwijania uzdolnień jeśli je posiada.

Małoletni powód M. C. (1) ma obecnie 3 lata. Jego przedstawicielkę ustawową – M. W. (1) wykazała, że jest dzieckiem pozwanego G. C. (1) oraz, że nie posiada żadnego majątku i z racji swojego wieku nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać, zatem to na rodzicach spoczywa ciężar zapewnienia mu kosztów utrzymania i wychowania. Środki alimentacyjne pochodzące od ojca, w połączeniu z wydatkami ponoszonymi przez matkę, powinny pozwolić małoletniemu powodowi na życie na stopie życiowej zbliżonej do stopy życiowej ojca.

Bezsporne jest, że wiodącym rodzicem dla małoletniego powoda jest jego matka, która na co dzień realizuje w części swój obowiązek alimentacyjny poprzez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie syna. Pozwany natomiast nie jest w stanie swojego obowiązku alimentacyjnego realizować w tej postaci co matka małoletniego. Z tego względu jego obowiązek alimentacyjny musi przybrać formę świadczenia pieniężnego.

Małoletni powód znajduje się w wieku, w którym głównymi wydatkami związanymi z dzieckiem są wyżywienie, edukacja, środki czystości, zabawki, ubranka, obuwie i w miarę potrzeby lekarstwa. Przy czym należy zauważyć, że część z tych potrzeb muszą być zaspokajane co miesiąc, natomiast inne w dłuższych okresach czasu.

Odnosząc się do poszczególnych kwot przyjętych przez sąd jako uzasadnione należy wskazać, że udział małoletniego w kosztach utrzymania mieszkania nie przekracza kwoty 150 zł. W tym zakresie sąd miał na uwadze, że połowa wydatków mieszkaniowych matki małoletniego nie stanowi usprawiedliwionych kosztów utrzymania dziecka. Na potrzeby małoletniego mogą składać się tylko te wydatki mieszkaniowe ponoszone przez matkę, które przekraczają koszty, które ponosiłaby zamieszkując w tym mieszkaniu sama, a więc np. zwiększone zużycie prądu, wody, kosztów ogrzewania, wywozu śmieci. Matka małoletniego nie wykazała, aby fakt zamieszkiwania z synem zwiększył jej wydatki mieszkaniowe ponad kwotę 150 zł miesięcznie. W zakresie kosztów wyżywienia, sąd miał na uwadze, że małoletni nie posiada żadnych szczególne zaleceń żywieniowych, a ponadto spożywa posiłki w placówce edukacyjnej oraz w dwa weekendy w miesiącu u pozwanego. W ocenie sądu wskazana przez matkę małoletniego kwota wydatków na wyżywienie dziecka jest znacząco zawyżona i odpowiada bardziej potrzebom osoby dorosłej, aniżeli 3-letniego chłopca. Z tego względu sąd w oparciu o zasady doświadczenia przyjął, że uzasadnione koszt wyżywienia małoletniego M. nie powinien przekraczać kwoty 400 zł miesięcznie. Z uwagi na wiek dziecka i jego intensywny wzrost, w zakresie kosztów zakupu odzieży i obuwia sąd uznał za wykazaną kwotę średnio 200 zł miesięcznie, co daje rocznie 2400 zł.

W ocenie sądu podawana przez matkę małoletniego kwota 400 zł miesięcznie jest rażąco wygórowana i nieuzasadniona, nawet przy intensywnym wzroście dziecka. W zakresie środków czystości i kosmetyków sąd uznał za uzasadnioną kwotę 50 zł miesięcznie. Małoletni nie ma żadnych szczególnych potrzeb w tym zakresie, jest już odpieluchowany, a zakup podstawowych kosmetyków i środków czystości dla 3-letniego dziecka nie jest konieczny co miesiąc. Odnośnie wydatków na leki sąd przyjął kwotę około 50 zł miesięcznie. Małoletni jest zasadniczo dzieckiem zdrowym. Zdarzają mu się przeziębienia, co wiąże się z koniecznością zakupu leków. Dodatkowo przyjmuje witaminę D i tran. Sąd nie uznał jednak, że zakup suplementów diety dla małoletniego dziecka jest wydatkiem koniecznym, albowiem matka małoletniego powoda nie przedstawiła żadnych zaleceń lekarskich w tym zakresie. Do usprawiedliwionych kosztów utrzymania małoletniego sąd zaliczył także inne wydatki związane z potrzebami dziecka, np. zakupu zabawek, organizacji rozrywki itp. W ocenie sądu średnie miesięczne wydatki na ten cel nie powinny przekraczać 100 zł miesięcznie, w szczególności że pozwany również czyni takie wydatki na syna, choć w mniejszym zakresie niż matka małoletniego. Odnośnie kosztów opieki przedszkolnej sąd przyjął za uzasadnioną kwotę 600 zł miesięcznie tytułem opłat za pobyt dziecka w niepublicznym przedszkolu. Sąd przyjął, że umieszczenie dziecka w niepublicznej placówce jest uzasadnione z uwagi na godziny pracy placówki. Jednocześnie sąd uznał, że na pozostałe wydatki związane z edukacją dziecka np. zakup wyprawki, wyjścia do kina, itp. uzasadniona jest kwota ok. 50 zł miesięcznie. Sąd nie uwzględnił wydatków związanych za udziałem małoletniego w kosztach dojazdu. Przedszkole, do którego małoletni ma uczęszczać mieści się bowiem w odległości 400 m od jego miejsca zamieszkania, zatem nie ma potrzeby codziennego dowożenia go do placówki.

W pozostałym zakresie strona powodowa nie wykazała, aby konieczne było ponoszenie innych kosztów utrzymania małoletniego powoda. Chłopiec jest zasadniczo zdrowym, prawidłowo rozwijającym się dzieckiem. Koszt jego utrzymania są zbliżone do kosztów utrzymania przeciętnego dziecka w jego wieku.

Ustalając wysokość alimentów zasądzonych od pozwanego G. C. (1) Sąd doszedł do przekonania, że obciążenie go alimentami w kwocie 800 zł miesięcznie mieści się w zakresie jego możliwości majątkowych i zarobkowych.

Podkreślić należy, że możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do alimentacji nie wynikają z faktycznie osiąganych zarobków i dochodów, ale stanowią środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych. W uzasadnieniu uchwały 7 sędziów SN z dnia 26 maja 1995 r., III CZP 178/94 (LEX nr 4233), Sąd Najwyższy podkreślił, że: „ustalenie możliwości zarobkowych (majątkowych) zobowiązanego do alimentacji ma często charakter hipotetyczny, gdyż kryterium takich możliwości nie zawsze są zarobki osiągane aktualnie przez zobowiązanego, lecz sama zdolność do uzyskania wyższego wynagrodzenia. Jeżeli zatem - najczęściej - wysokość alimentów sąd ustala na podstawie zarobków otrzymywanych przez pozwanego, to nie dlatego, że pomija dyspozycję art. 135 § 1 k.r.o., lecz z tej racji, że zarobki te odpowiadają możliwościom zobowiązanego. Wszystko to prowadzi to do konkluzji, że poza całokształtem okoliczności faktycznych, które w sprawie o alimenty sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę, istnieje pewna sfera ocen, które odnoszą się do przypuszczenia, domysłu, a nie do faktów jako okoliczności rzeczywistych”.

Oceniając możliwości zarobkowe G. C. (1) sąd uznał, że kształtują się one na wyższym poziomie, niż podaje pozwany. Wprawdzie ojciec małoletniego posiada zaświadczenie o całkowitej niezdolności do pracy, jednak od 9 lat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami. W tym czasie pozwany zakupił działkę budowlaną, na której wybudował dom jednorodzinny. Miał wystarczającą zdolność kredytową, aby zaciągnąć kredyt hipoteczny na 330 000 zł. Sąd nie dał wiary pozwanemu i jego członkom rodziny w zakresie w jakim twierdzili, że pozwany jest u nich zapożyczony na wiele tysięcy złotych. W ocenie sądu twierdzenia te były podnoszone wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania. Nie sposób bowiem dać im wiary, że udzielali tak wysokich pożyczek bez zawarcia jakiejkolwiek pisemnej umowy i jednocześnie nie zgłosili tego faktu do Urzędu Skarbowego. Sąd nie dał wiary pozwanemu także w zakresie w jakim twierdził, że jego działalność gospodarcza od wielu lat pozostaje nierentowna. Wszak z przedłożonych deklaracji podatkowych wynika, że przychów pozwanego w 2024 wyniósł ok. 350 000 zł, zaś w 2023 r. aż ok. 800 000 zł. Jego dochody są istotnie niższe jednak, zasady doświadczenia życiowego wskazują, że każdy przedsiębiorca stosuje optymalizację podatkową np. poprzez dokonywanie inwestycji, czy wliczanie w koszty prowadzonej działalności części kosztów utrzymania. Ponadto, gdyby rzeczywiście działalność pozwanego nie przynosiła dochodów, to kierując się interesem ekonomicznym zmienił by jej przedmiot na bardziej dochodowy.

Jego tłumaczenia, iż z uwagi na weekendowe kontakty z dziećmi nie może prowadzić działalności, wydają się kuriozalne i zupełnie oderwane od rzeczywistości. Nadto z przedłożonej przez niego dokumentacji medycznej nie wynika, aby w ostatnim czasie istotnie pogorszył się jego stan zdrowia. Pozwany bowiem już od 2016 r. odczuwa okresowe bóle kręgosłupa i bóle fantomowe oraz ma problemy dermatologiczne. Nie przeszkadzało mu to jednak, aby przez ten czas podjąć się budowy domu i prowadzić działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe, sąd ustalił rentę alimentacyjną od pozwanego na rzecz małoletniego powoda w kwocie po 800 zł miesięcznie, poczynając od dnia wniesienia pozwu. W ocenie sądu taka wysokość alimentów pozwoli małoletniemu powodowi na życie na stopie życiowej zbliżonej do poziomu życia ojca oraz zaspokoi wszystkie jej niezbędne potrzeby. Jednocześnie nie spowoduje u pozwanego stanu niedostatku.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie I. wyroku.

Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, o czym orzekł w punkcie II. wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. Przyczyną zastosowania regulacji objętej przepisem art. 102 k.p.c. był fakt, że pozwany powinien łożyć w pierwszej kolejności na utrzymanie swoich małoletnich dzieci. Ponadto żądnie pozwu było rażąco wygórowane, co spowodowało zawyżenie stawki rady prawnego oraz opłaty sądowej. O nieuiszczonych kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obciążając nimi Skarb Państwa.

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w pkt IV. wyroku na podstawie z art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.