descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 345/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 25 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu, Wydział III Rodzinny i Nieletnich

w składzie:

Przewodniczący sędzia Tomasz Simiński-Stanny

Protokolant st. sekr. sąd. Klaudia Kisiel

Uzasadnienie

Małoletnia powódka A. C., reprezentowana przez matkę M. S., wniosła pozew przeciwko G. C. (1) o podwyższenie renty alimentacyjnej z kwoty 500 zł miesięcznie do kwoty 1200 zł miesięcznie, płatnej do rąk matki małoletniej powódki z góry do 10. dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat. Jednocześnie wniosła o zabezpieczenie powództwa poprzez zasądzenie od pozwanego tymczasowej renty alimentacyjnej w kwocie 1200 zł miesięcznie.

Swój pozew uzasadniła istotną zmianą w zakresie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionej do renty alimentacyjnej. Podniosła, że pozwany prowadzi wystawny tryb życia i stara się ukrywać swój majątek. W jej ocenie możliwości zarobkowe pozwalają mu na łożenie istotnie wyższych alimentów niż obecnie (k. 3-6 akt).

W odpowiedzi na pozew pozwany G. C. (1) wniósł o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu swojego stanowisk w sprawie wskazał, że jest osobą niepełnosprawną, a jego działalność gospodarcza przynosi mu co raz niższe dochody. W jego ocenie wydatki na małoletnią córkę nie wzrosły, natomiast to matka małoletniej chce prowadzić wystawny styl życia. Podał, że matka powódki zdecydowała się na wystąpienie z żądaniem podwyższenia alimentów, ponieważ został zobowiązany przez sąd do płacenia wyższych alimentów na swojego małoletniego syna (k. 116-11v akt).

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu udzielił zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do płacenia na rzecz małoletniej powódki alimentów w kwocie 700 zł miesięcznie (k. 170 akt).

Sąd ustalił, co następuje

Małoletnia A. C. urodziła się w dniu (...) i pochodzi z nieformalnego związku (...).

Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 20 kwietnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu w sprawie o sygn. akt III RC 345/24 zasądził od G. C. (1) alimenty na rzecz małoletniej A. C. w kwocie po 500 zł miesięcznie, poczynając od dnia 20 października 2020 r, płatne do 10. dnia każdego miesiąca, do rąk matki małoletniej M. S., z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności poszczególnych kwot.

W chwili ustalania wysokości renty alimentacyjnej małoletnia powódka miała niespełna 4 lata i zaczęła uczęszczać do przedszkola. Dziewczynka była dzieckiem zdrowym, prawidłowo rozwijającym się. Codzienny trud wychowania i opieki nad małoletnią A. C. spoczywał na jej matce. Małoletnia mieszkała z matką w domu należącym do dziadków macierzystych. Matka małoletniej dokładała się rodzicom do utrzymania domu. Pracowała wówczas w Zakładzie (...) w Ł. za wynagrodzeniem w wysokości ok. 2000 zł netto miesięcznie. Pozwany z powodu amputacji nogi posiadał orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy. Z tego tytułu otrzymywał rentę w kwocie 1.025 zł netto. Od 2016 r. prowadził jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem był transport samochodów z zagranicy do kraju. Działalność pozwanego borykała się z trudnościami finansowymi spowodowanymi wybuchem pandemii wirusa (...)2. Pozwany podnosił, że pozostaje na utrzymaniu rodziców i zapożycza się u rodzeństwa.

Obecnie małoletnia A. C. ma 8 lat i uczęszcza do Szkoły Podstawowej w Ł.. Małoletnia spożywa obiady w szkole, które kosztują około 100 zł miesięcznie. Dodatkowo matka wyposaża dziecko w wyprawkę szkolną oraz opłaca wszystkie składki klasowe i daje córce kieszonkowe na wycieczki lub klasowe wyjścia do kina, teatru, itp. W tym roku szkolnym zapłaciła składkę klasową w wysokości 100 zł, opłatę na komitet w wysokości 50 zł oraz ubezpieczenie w wysokości 60 zł. Małoletnia dwa razy w tygodniu uczęszcza na lekcje pływania, które kosztują 240 zł miesięcznie (30 zł za jedną lekcję) oraz raz w tygodniu uczęszcza na lekcje języka angielskiego, które kosztują 200-250 zł miesięcznie (50 zł za jedną lekcję). Małoletnia chciałaby uczęszczać na zajęcia z robotki lub na tańce, jednak matki małoletniej nie stać na ten wydatek.

Małoletnia wymaga noszenia szkieł korekcyjnych. Matka zakupiła dla córki okulary, które kosztowały 400 zł oraz opłaciła jej wizytę u okulisty, która kosztowała 200 zł. Dziewczynka wymaga wizyt kontrolnych co 6 miesięcy. Małoletnia generalnie jest dzieckiem zdrowym, prawidłowo rozwijającym się. Zdarzają jej się zaziębienia. Wówczas matka korzysta ze zwolnień lekarskich, aby zaopiekować się dzieckiem.

Małoletnia ma zawsze organizowane dwukrotnie urodziny. Jedne przez matkę, a drugie przez ojca. Matka małoletniej w okresie letnim zabiera córkę na wakacje nad morzem. Małoletnia spędza 2 tygodnie wakacji z ojcem. Wówczas pozwany organizuje jej wypoczynek we własnym zakresie.

M. S. ur. (...) mieszka wraz z małoletnią córką w wynajętym mieszkaniu w Ł.. Płaci 1000 zł miesięcznie tytułem czynszu najmu oraz ok. 700 zł tytułem opłat do spółdzielni. Dodatkowo opłaca rachunki za energię elektryczną w wysokości ok. 180 zł za 2 miesiące. Matka małoletniej w marcu 2025 r. zakupiła meble do mieszkania za 2148,99 zł na raty. W najbliższym czasie matka małoletniej będzie wynajmować inne mieszkanie, ponieważ właściciel obecnego postanowił je sprzedać.

Matka małoletniej jest osobą zdrową, w pełni zdolną do pracy. Otrzymuje w wynagrodzenie za pracę w wysokości płacy minimalnej. Nie posiada żadnych nieruchomości. Nie posiada innych dzieci niż małoletnia powódka. Nie jest obecnie w związku. W okresie gdy pozostawała w związku ze S. K. jeździła z nim na zagraniczne wczasy. Była z nim na Malediwach i Wyspach Zielonego Przylądka. Te wycieczki sponsorował jej partner.

Matka małoletniej zakupiła psa w typie rasy maltańczyk, ponieważ małoletnia powódka marzyła o posiadaniu psa.

(Dowody:

- potwierdzenia płatności bankowych k. 9-10, 19, 180-182, 311-316, 322, 327, 346-348, 399-400 akt,

- informacja o wyprawce k. 12 akt,

- faktury i paragony k. 13-17, 22-23, 26, 33-48,50-70, 72-76, 78-90, 92-98, 103-104, 188-189, 318-320v, 325-326, 328-336, 338-345, 349-385, 398, 401-438 akt,

- informacja o wysokości opłat za mieszkanie k. 20-21 akt,

- umowa najmu mieszkania k. 183-184 akt,

- umowa kredytu i harmonogram spłat k. 190-191, 323 akt,

- zeznania świadka K. S. k. 391-931v akt,

- zeznania świadka M. W. k. 394-395 akt,

- przesłuchanie matki małol. powódki M. S. k. 301-302, 443-443v, 444v-445 akt.)

Pozwany G. C. (1) ur. (...) z wykształcenia jest technikiem logistyki. W 2010 r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu, w wyniku którego doznał licznych obrażeń ciała oraz amputowano mu lewą nogę. Od 2011 r. korzysta z protezy, której zakup został sfinansowany w znaczniej mierze przez fundację. Pozwany, gdy korzysta z protezy jest w miarę sprawny fizycznie. Porusza się o kuli. Korzysta także z wózka inwalidzkiego. Od 2016 r. odczuwa bóle fantomowe i bóle kręgosłupa. Ponadto wymaga wzmożonej opieki dermatologicznej w miejscu zakładania protezy. Pozwany już w sprawie o sygn. akt III RC 420/20 deklarował, że posiadana przez niego proteza jest za mała i wymaga wymiany. Dotychczas nie zmienił protezy.

Pozwany posiada zaświadczenie o całkowitej niezdolności do pracy. Otrzymuje rentę w wysokości 1620 zł netto miesięcznie. Korzysta także ze wsparcia finansowego swojej rodziny, tj. rodziców, brata i siostry. Od 2016 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest transport i sprzedaż samochodów z zagranicy do kraju. Pozwany utrzymuje, że jest zadłużony, a działalności nie przynosi żadnych zysków. Nie zatrudnia na stałe żadnych pracowników, a w prowadzeniu działalności pomaga mu rodzina, która finansuje zakup samochodów z zagranicy.

Pozwany w 2024 r. osiągnął łączny przychód w wysokości 357 176,16 zł, zaś jego dochód wyniósł 24 548,40 zł. W 2023 r. pozwany osiągnął łączny przychód w wysokości 797 925,62 zł, zaś starta wyniosła 290 zł.

Pozwany mieszka w nowo wybudowanym domu położonym w G.. Na budowę domu zaciągnął kredyt hipoteczny w wysokości około 330 000 zł. Miesięczna rata wynosi 2700 zł. Obecnie pozwany płaci jedynie 150 zł za ubezpieczenie, natomiast 40 rat kredytu spłaca Bank (...). Łączna kwota wsparcia wynosi 101 572,40 zł.

Dom pozwanego jest w pełni wyposażony, ma urządzony ogród. Część jego nieruchomości stanowi plac, na którym trzyma sprowadzane samochody. Ponadto ma w pełni wyposażony, profesjonalny garaż, który umożliwia mu naprawę mechaniczną samochodów. W razie potrzeby korzysta z zewnętrznych usług lakierniczych i blacharskich. Pozwany na co dzień jeździ samochodem marki M. z automatyczną skrzynią biegów, którego właścicielem jest jego siostra.

G. C. (1) posiada dwoje dzieci, małoletniego M. C. oraz małoletnią A. C., ur. (...) Obecnie nie pozostaje w związku z żadną z matek swoich dzieci. Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 11 lipca 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu zasądził od pozwanego na rzecz małoletniego alimenty w kwocie po 800 zł miesięcznie. Wyrok nie jest jeszcze prawomocny.

Pozwany utrzymuje kontakt z córką. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 20 kwietnia 2022 r., sygn. akt III Nsm 164/19 dziewczynka spędza z nim I. i III. weekend miesiąca od piątku od godziny 16.00 do niedzieli do godziny 17:00 oraz część wakacji, ferii oraz świąt. Wówczas pozwany ponosi koszty związane z wyżywieniem małoletniej oraz przywiedzeniem jej do swego miejsca zamieszkania i odwiezieniem do domu. Pozwany kupuje dla małoletniej ubrania, buty, kapcie oraz zabawki, z których małoletnia korzysta podczas kontaktów.

(Dowód:

- umowa o udzielenie wsparcia w spłacie kredytu mieszkaniowego k. 120-126, 210-217 akt,

- spis faktur k. 127-131 akt,

- paragony i faktury k. 132-156, 158, 162-167 akt,

- orzeczenie lekarza orzecznika ZUS k. 194 akt,

- decyzja ZUS k. 195 akt,

- deklaracja podatkowa k. 196-209 akt,

- informacja o kredycie w Banku (...) S.A. k. 218 akt,

- potwierdzenia przelewów k. 220-248 akt,

- informacja o zaległościach w zapłacie k. 250-268 akt,

- dokumentacja medyczna pozwanego k. 283-300 akt,

- zeznania świadka K. S. k. 391-931v akt,

- zeznania świadka M. W. k. 394-395 akt,

- zeznania świadka E. C. k. 392-393 akt,

- zeznania świadka J. C. k. 393-393v akt,

- zeznania świadka M. C. k. 393v-394 akt,

- zeznania pozwanego G. C. (1) k. 301v-302, 443v-444v akt.)

Sąd zważył, co następuje

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach niniejszej sprawy oraz aktach sprawy III RC 420/20, dowody z zeznań świadków K. S., M. W., E. C., J. C. i M. C. oraz z przesłuchania stron - matki małoletniej powódki M. S. i pozwanego G. C. (1).

Sąd zasadniczo uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Niemniej duże wątpliwości w zakresie swojej przydatności dowodowej budziły liczne rachunki przedstawione zarówno przez matkę małoletniej powódki, jak i pozwanego, które miały świadczyć o ich wydatkach. Z przedłożonych dokumentów wynika fakt dokonania płatności za różnego rodzaju produkty i usługi, jednak nie sposób stwierdzić kto faktycznie je poniósł i w jakiej części zakupy te był przeznaczone dla dziecka. Sąd w tym zakresie wykazał więc daleko idącą nieufność i ostrożność.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków K. S. i M. W., ponieważ były one logiczne, spójne i konsekwentne, a nadto znalazły odzwierciedlenie w zgromadzonym w toku postępowania materialne dowodowym. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka E. C., J. C. i M. C. tylko w takim zakresie w jakim znalazło to odzwierciedlenie w ustalonym stanie faktycznym. W ocenie sądu świadkowie ci starali się przedstawić pozwanego w jak najlepszym świetle i jednocześnie zaniżali jego rzeczywiste możliwości zarobkowe i majątkowe.

Sąd dał wiarę w zeznaniom powódki M. S. i pozwanego G. C. (1) w zakresie w jakim znalazło to odzwierciedlenie w ustalonym stanie faktycznym.

Przechodząc do rozważań prawnych należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 133 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (dalej: k.r.o.) rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku (§ 2). Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się (§ 3).

Zgodnie z praktyką sądową i doktryną prawniczą usprawiedliwione potrzeby uprawnionego dziecka są oceniane w stosunku do etapu życiowego tego dziecka, przy zestawieniu z zarobkami i majątkowymi możliwościami zobowiązanego rodzica. Poza tym należy przy interpretacji zakresu obowiązku alimentacyjnego mieć na uwadze treść art. 96 k.r.o, w szczególności, że rodzice są obowiązani troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotowywać je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa, odpowiednio do jego uzdolnień.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Kierując się tymi równorzędnymi przesłankami sąd ustala wysokość konkretnego obowiązku alimentacyjnego.

Podkreślić także należy, że rodzice są zobowiązani do podzielenia się z dzieckiem nawet najmniejszym dochodem, zaś obowiązkiem rodzica jest zaspokajanie potrzeb dziecka, zwłaszcza, gdy jest niepełnoletnie.

W myśl art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez „zmianę stosunków” należy rozumieć zmianę okoliczności istotnych z punktu widzenia ustawowych przesłanek obowiązku alimentacyjnego i zakresu świadczeń alimentacyjnych (w szczególności określonych w art. 133 i 135 k.r.o.). Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o., należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności – na tle sytuacji ogólnej – mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego (tak uchw. SN ( (...)) z 16.12.1987 r., III CZP 91/86, OSNCP 1988, Nr 4).

W niniejszej sprawie alimenty były ostatnio ustalone na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 20 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III RC 420/20 i od tego czasu doszło do zmiany stosunków między stronami, w związku z czym żądanie podwyższenia alimentów od G. C. (1) na rzecz małoletniej A. C. należało uznać za uzasadnione, choć w niższej wysokości niż żądano w pozwie.

W chwili ustalania obowiązku alimentacyjnego w 2021 r. małoletnia miała niespełna 4 lata i zaczynała edukację przedszkolną. Obecnie małoletnia ma już 8 lat i jest uczennicą szkoły podstawowej. Ponadto w przypadku małoletniej pojawiły się nowe wydatki związane z jej zainteresowaniami pozaszkolnymi oraz wadą wzroku. W zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki wchodzą obecnie wydatki związane bezpośrednio z jej utrzymaniem, takie jak wydatki na wyżywienie, edukację, środki higieniczne i kosmetyczne, zdrowie, a także te związane z utrzymaniem miejsca zamieszkania, w którym ulokowane jest jej centrum życiowe. Na uwadze mieć także należy rozwój psychofizyczny małoletniej, jej potrzebę zabawy i rozrywki. Sąd uznał, że obecnie do usprawiedliwionych miesięcznych wydatków na utrzymanie małoletniej powódki należą wydatki: udział w kosztach mieszkaniowych - 200 zł, wyżywienie - 500 zł, obiady w szkole - 100 zł, edukacja - 60 zł, leczenie - 60 zł, odzież i obuwie - 250 zł, kosmetyki i środki czystości - 50 zł, zajęcia dodatkowe - 440-490 zł, dojazdy - 100 zł. Łączna kwota usprawiedliwionych potrzeb małoletniej A. C. wynosi około 1760-1810 zł.

Ustalając wysokość usprawiedliwionych potrzeb małoletniej Sąd kierował się zasadą, iż dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami. Należy uznać, że w realiach przedmiotowej sprawy należało dokonywać tych ustaleń w odniesieniu do stopy życiowej pozwanego. Każdy z rodziców winien bowiem zapewnić dziecku takie warunki, na jakie go stać przy wykorzystaniu swoich możliwości zarobkowych i majątkowych.

W ocenie Sądu celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych małoletniej powódki właściwa jest kwota 200 zł. Należy bowiem zauważyć, że na potrzeby małoletniej mogą składać się tylko te wydatki mieszkaniowe ponoszone przez matkę, które przekraczają koszty które ponosiłaby zamieszkując sama, a więc np. zwiększone zużycie prądu, wody, kosztów ogrzewania, wywozu śmieci. Matka powódki nie wykazała, aby fakt zamieszkiwania z małoletnią w wynajętym mieszkaniu zwiększał wydatki mieszkaniowe ponad kwotę 200 zł miesięcznie.

W zakresie kosztów wyżywienia sąd uznał, że są one zawyżone. Małoletnia A. C. nie choruje na alergie pokarmowe i nie posiada żadnych specjalnych potrzeb żywieniowych. Koszty jej wyżywienia nie różnią się od kosztów wyżywienia przeciętnego dziecka w wieku 8 lat. Ponadto w tygodniu małoletnia spożywa obiady w szkole, co siłą rzeczy zmniejsza jej zapotrzebowanie na wyżywienie w domu. W oparciu o zasady doświadczenia życiowego sąd przyjął za zasadną w tym zakresie kwotę około 500 zł. Sąd miał także na uwadze, że małoletnia przez kilka dni w miesiącu spożywa posiłki u ojca.

Sąd uznał za wykazany i uzasadniony wydatek na obiady w szkole w wysokości 100 zł miesięcznie.

Sąd uznał za uzasadniony wydatek w średniej kwocie ok. 60 zł miesięcznie związany z edukacją szkolną. Małoletnia wymaga zakupu wyprawki (bez podręczników, które są wypożyczane) opłacenia składek klasowych oraz wyjść klasowych. Sąd miał na uwadze, że matce małoletniej przysługuje na początku roku świadczenie w wysokości 300 zł na zakup wyprawki. Wobec tego uznał, że wydatki matki małoletniej na edukację dziecka w ciągu roku nie przekraczają kwoty ok. 700 zł.

W ocenie sądu powódka wykazała, że uzasadniona jest kwota 250 zł tytułem wydatków związanych z zakupem odzieży i obuwia. Małoletnia zaczęła uczęszczać do szkoły podstawowej zatem wymaga większych nakładów na zakup odzieży i obuwia. Przy ustalaniu tych wydatków sąd miał na uwadze, że tego typu zakupów nie dokonuje się co miesiąc, a w większych odstępach czasu. Wskazana kwota rocznie daje 3000 zł, co powinno wystarczyć na zakup odzieży i obuwia dla ośmiolatki na każdy sezon. Sąd miał przy tym na uwadze, że pozwany również ponosi niewielkie wydatki w tym zakresie.

Odnośnie kosztów leczenia małoletniej A. za uzasadniony Sąd przyjął wydatek w wysokości 60 zł miesięcznie, co daje w stosunku rocznym kwotę 720 zł. Podana kwota powinna wystarczyć na zakup lekarstw na okresowe przeziębienia oraz wizyty u okulisty. Sąd w ten wydatek wliczył konieczność wymiany okularów co około 2 lata. W ocenie Sądu małoletnia powódka powinna w pozostałym zakresie korzystać ze świadczeń refundowanych przez NFZ.

Małoletnia A. nie ma żadnych szczególnych potrzeb w zakresie środków czystości i kosmetyków, które byłyby droższe niż przeciętne. W ocenie sądu należało uznać za uzasadniony miesięczny wydatek na ich zakup w kwocie około 50 zł.

Sąd uznał za uzasadnione wydatki na zajęcia dodatkowe w postaci lekcji angielskiego i nauki pływania. Małoletnia ma prawo do rozwoju swoich zainteresowań, a na lekcje pływania początkowo zapisał ją ojciec. Ponadto sąd uwzględnił wydatek w wysokości 100 zł miesięcznie na dojazdy małoletniej do G. na zajęcia dodatkowe.

Co do kosztu zakupu zabawek, rozrywki, wczasów i wyposażenia pokoju sąd uznał je za nieuzasadnione, ponieważ pozwany zaspokaja te potrzeby dziecka także we własnym zakresie.

Sąd pragnie podkreślić, że zgodnie z art. 135 § 3 pkt 3 na wysokość świadczenia alimentacyjnego nie wpływa świadczenie wychowawcze w wysokości 800 zł miesięcznie, które pobiera matka małoletniej. Niemniej nie ulega wątpliwości, że M. S. winna w całości przeznaczać je na potrzeby dziecka, np. opłacić zajęcia taneczne, które leżą poza zasięgiem finansowym rodziców małoletniej powódki.

Ustalając wysokość alimentów zasądzonych od pozwanego G. C. (1) sąd doszedł do przekonania, że obciążenie go alimentami w kwocie 900 zł miesięcznie mieści się w zakresie jego możliwości majątkowych i zarobkowych. Podkreślić należy, że możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do alimentacji nie wynikają z faktycznie osiąganych zarobków i dochodów, ale stanowią środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych. W uzasadnieniu uchwały 7 sędziów SN z dnia 26 maja 1995 r., III CZP 178/94 (LEX nr 4233), Sąd Najwyższy podkreślił, że: „ustalenie możliwości zarobkowych (majątkowych) zobowiązanego do alimentacji ma często charakter hipotetyczny, gdyż kryterium takich możliwości nie zawsze są zarobki osiągane aktualnie przez zobowiązanego, lecz sama zdolność do uzyskania wyższego wynagrodzenia. Jeżeli zatem - najczęściej - wysokość alimentów sąd ustala na podstawie zarobków otrzymywanych przez pozwanego, to nie dlatego, że pomija dyspozycję art. 135 § 1 k.r.o., lecz z tej racji, że zarobki te odpowiadają możliwościom zobowiązanego. Wszystko to prowadzi to do konkluzji, że poza całokształtem okoliczności faktycznych, które w sprawie o alimenty sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę, istnieje pewna sfera ocen, które odnoszą się do przypuszczenia, domysłu, a nie do faktów jako okoliczności rzeczywistych”.

Podkreślić także należy, że rodzice są zobowiązani do podzielenia się z dzieckiem nawet najmniejszym dochodem, zaś obowiązkiem rodzica jest zaspokajanie potrzeb dziecka, zwłaszcza, gdy jest niepełnoletnie. Nawet niskie dochody nie zwalniają rodziców z płacenia alimentów - rodzice zmuszeni są dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, chyba że są w ogóle pozbawieni takiej możliwości, co może wymagać nawet poświęcenia części składników majątkowych.

Oceniając możliwości zarobkowe G. C. (1) sąd uznał, że kształtują się one na wyższym poziomie, niż starał się to przedstawić w niniejszej sprawie. Wprawdzie ojciec małoletniego posiada zaświadczenie o całkowitej niezdolności do pracy, jednak od 9 lat prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami. W tym czasie pozwany zakupił działkę budowlaną, na której wybudował dom jednorodzinny. Miał wystarczającą zdolność kredytową, aby zaciągnąć kredyt hipoteczny na 330 000 zł. Sąd nie dał wiary pozwanemu i jego członkom rodziny w zakresie w jakim twierdzili, że pozwany jest u nich zapożyczony na wiele tysięcy złotych. W ocenie sądu twierdzenia te były podnoszone wyłącznie na potrzeby niniejszego postępowania. Nie sposób bowiem dać im wiary, że udzielali tak wysokich pożyczek bez zawarcia jakiejkolwiek pisemnej umowy i jednocześnie nie zgłosili tego faktu do Urzędu Skarbowego. Sąd nie dał wiary pozwanemu także w zakresie w jakim twierdził, że jego działalność gospodarcza od wielu lat pozostaje nierentowna. Wszak z przedłożonych deklaracji podatkowych wynika, że przychów pozwanego w 2024 wyniósł ok. 350 000 zł, zaś w 2023 r. aż ok. 800 000 zł. Jego dochody są istotnie niższe jednak, zasady doświadczenia życiowego wskazują, że każdy przedsiębiorca stosuje optymalizację podatkową np. poprzez dokonywanie inwestycji, czy wliczanie w koszty prowadzonej działalności części kosztów utrzymania. Ponadto, gdyby rzeczywiście działalność pozwanego od wielu lat nie przynosiła dochodów, to kierując się interesem ekonomicznym zmienił by jej przedmiot na bardziej dochodowy. Ponadto spieniężyłby część majątku. W ocenie sądu pozwany, gdyby rzeczywiście znajdował się w tak trudnej sytuacji finansowej sprzedałby dom i zakupił za to znacznie tańsze w utrzymanie mieszkania. Nadto z przedłożonej przez niego dokumentacji medycznej nie wynika, aby w ostatnim czasie istotnie pogorszył się jego stan zdrowia. Pozwany bowiem od wielu lat odczuwa okresowe bóle kręgosłupa i bóle fantomowe oraz ma problemy dermatologiczne. Nie przeszkadzało mu to jednak, aby przez ten czas podjąć się budowy domu i prowadzić działalność gospodarczą.

Sąd pragnie podkreślić, że skoro pozwany zdecydował się na posiadanie dwójki dzieci, to powinien także liczyć się koniecznością ich utrzymania. Ponadto długi prywatne pozwanego nie wyprzedzają jego obowiązku alimentacyjnego względem małoletnich dzieci.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, zasadne jest podwyższenie renty alimentacyjnej na rzecz małoletniej powódki z kwoty 500 zł miesięcznie do kwoty 900 zł miesięcznie od dnia wniesienia pozwu. W ocenie sądu kwota 900 zł tytułem alimentów od pozwanego pozwoli małoletniej powódce na życie na stopie życiowej zbliżonej do poziomu życia ojca oraz zaspokoi wszystkie jej niezbędne potrzeby. Jednocześnie nie spowoduje u pozwanego stanu niedostatku. Wobec powyższego sąd orzekł jak w punkcie I. wyroku.

Sąd oddalił powództwo w pozostałej części, o czym orzekł w punkcie II. wyroku.

O nieuiszczonych kosztach sądowych Sąd orzekł w punkcie III wyroku, na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obciążając nimi Skarb Państwa

O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono w punkcie IV. wyroku na podstawie z art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1. Odnotować;

2. Odpis wyroku z uzasadnieniom doręczyć pozwanego G. C. z pouczeniem nr 12;

3. Akta przedstawić z apelacją lub za 21 dni z e.p.o.

G., dn. 01.12.2025 r. Sędzia