descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 134/24

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

dnia 18 października 2024 r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący Sędzia Hubert Wnorowski

Protokolant stażysta Karolina Wysocka

Sędzia Hubert Wnorowski

Uzasadnienie

A. M. (1) wniósł o uchylenie obowiązku alimentacyjnego w kwocie 500 zł miesięcznie wobec pozwanej córki N. D. poczynając od dnia 9 kwietnia 2024r.

W uzasadnieniu pozwu podał, że pozwana jest już pełnoletnia, jest w stanie podjąć pracę i utrzymać się samodzielnie. Podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, nie stać go na płacenie alimentów. Obecnie nie pracuje, na liczne problemy zdrowotne, co utrudnia mu podjęcie jakiejkolwiek pracy. Pozostaje na faktycznym utrzymaniu swojej żony (k. 3-4).

N. D. w odpowiedzi na pozew domagała się oddalenia powództwa w całości.

W uzasadnieniu podała, że nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, zamieszkuje wspólnie z matką i rodzeństwem. Nadal kontynuuje naukę w szkole średniej, jest uczennicą czwartej klasy technikum analitycznego w K.. Naukę w tej szkole zakończy dopiero w 2026r. Dodatkowo jest osobą niepełnosprawną, cierpi na zespół (...). Podniosła, że powód nie łoży dobrowolnie na jej utrzymanie, a alimenty wpłacane są z funduszu alimentacyjnego. To matka pokrywa wszelkie koszy jej utrzymania i stara się zabezpieczyć jej wszelkie potrzeby (k. 28-30).

Sąd ustalił, co następuje

Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2023r. w sprawie III RC 235/22 Sąd Rejonowy w Kętrzynie podwyższył alimenty od A. M. (2) na rzecz małoletniej wówczas N. D. do kwoty 500 zł miesięcznie poczynając od 23 listopada 2022r. w miejsce alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Grudziądzu w sprawie III RC 96/12 w kwocie 300 zł miesięcznie.

Obecnie powód wspólnie z żoną, małoletnimi dziećmi z innego związku żony oraz wspólną małoletnią córką zamieszkuje w P.. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, z uwagi na problemy zdrowotne nie może podjąć każdej pracy. Ma przeciwskazania do wykonywania pracy wymagającej dźwigania i częstego schylania. Pozostaje na utrzymaniu żony, która pracuje i zarabia ok. 3800 zł netto miesięcznie. Z żoną zawarł umowę o ustanowieniu rozdzielności majątkowej małżeńskiej.

N. D. ma 18 lat, zamieszkuje wspólnie z matką, ojczymem i młodszym rodzeństwem we wsi S. gmina S.. Jest uczennicą czwartej klasy Technikum Analitycznego w K., posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności ze względu na zaburzenia A.. Nadal pozostaje na utrzymaniu matki, która zabezpiecza jej podstawowe potrzeby.

Matka pozwanej obecnie przebywa na urlopie wychowawczym, pobiera świadczenia z pomocy społecznej. Ojczym jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, szuka pracy.

Powyższy stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu zeznania pozwanej (k. 55) oraz dokumenty złożone przez strony znajdujące się w aktach sprawy (k. 5-13, k. 18-20, k. 32-35, k. 45-51).

Sąd zważył, co następuje

Dokonując ustalenia stanu faktycznego w sprawie, Sąd dał wiarę zeznaniom pozwanej oraz uznał za wiarygodnie wszelkie dokumenty złożone przez strony, albowiem nie budziły one żadnych wątpliwości, a żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości.

W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego (art. 138 kro).

Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się, o czym stanowi art. 133§3 kro.

W tym miejscu wskazać trzeba, iż istotą obowiązku alimentacyjnego jest wspomożenie osoby uprawnionej do momentu osiągnięcia przez nią samodzielności. Obowiązek ten nie jest ograniczony przez żaden sztywny termin, a w szczególności- przez termin dojścia przez alimentowanego do pełnoletności. Nie jest także związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez alimentowanego określonego stopnia podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną miarodajną okolicznością, od której zależy trwanie bądź ustanie tego obowiązku jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie (por. wyrok SN z 14 listopada 1997r., sygn. akt. III CKN 217/97).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd uznał, że powództwo o uchylenie obowiązku alimentacyjnego nie zasługiwało na uwzględnienie.

Przede wszystkim podnieść należy, że pozwana nie posiada majątku i mimo pełnoletności nadal nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Pozwana jest osobą niepełnosprawną, obecnie kontynuuje naukę w szkole średniej, jest w czwartej klasie technikum, a planowane zakończenie tego etapu edukacji przypada na 2026r. Pozwana nadal zamieszkuje wspólnie z matką, która zabezpiecza jej podstawowe potrzeby i wspomaga się zasądzonymi alimentami od ojca w kwocie 500 zł miesięcznie, które wypłacane są z funduszu alimentacyjnego.

Matka pozwanej znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, obecnie przebywa na bezpłatnym urlopie wychowawczym, pobiera świadczenia z pomocy społecznej, które stanowią główne źródło utrzymania całej rodziny i mimo wszystko stara się zapewnić córce warunki do wychowania i rozwoju. W ocenie Sądu, kwoty tych świadczeń nie zabezpieczają usprawiedliwionych potrzeb pozwanej. Dlatego, też powód jako ojciec powinien w dalszym ciągu łożyć na utrzymanie pozwanej alimenty w dotychczasowej wysokości 500 zł miesięcznie.

Wskazać przy tym należy, że powód jako ojciec od 2014r. powód nie wykazuje żadnego zainteresowania losem córki, stanem jej zdrowia, nie utrzymuje z nią żadnych kontaktów. Od tego czasu nie płaci także należnych pozwanej alimentów, które do tej pory są wypłacane z funduszu alimentacyjnego. Postawa powoda nie zasługuje na aprobatę Sądu.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, na podstawie powołanych przepisów Sąd oddalił powództwo o uchylenie obowiązku alimentacyjnego.

sędzia Hubert Wnorowski