descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 834/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 14 maja 2026 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki

Protokolant staż. Zuzanna Muszyńska

Uzasadnienie

W dniu 20 października 2025 r. J. X., działając w imieniu i na rzecz małoletnich powodów C. O. i W. O., wniosła pozew o zasądzenie alimentów od ojca dzieci – V. O. w kwocie po 1.750 zł miesięcznie na rzecz małoletniej C. O. oraz po 1.900 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W. O., tj. łącznie po 3.650 zł miesięcznie, płatnych do dnia 10-tego każdego miesiąca z góry do rąk matki małoletnich, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat, począwszy od dnia złożenia pozwu. Ponadto wniosła o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W pozwie zawarto też wniosek o udzielenie zabezpieczenia powództw poprzez zasądzenie – na czas trwania postępowania – od pozwanego na rzecz małoletnich powodów alimentów w tożsamej wysokości.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że małoletni powodowie C. O. ur. (...) oraz W. O. ur. (...) pochodzą z nieformalnego związku (...) i pozwanego V. O.. Obecnie małoletni zamieszkują wraz z matka w K. przy ul. (...). Pozwany zaś, od około roku, nie zamieszkuje wspólnie z rodziną, nie uczestniczy w codziennym wychowaniu i opiece nad dziećmi, zatem całkowity ciężar opieki, wychowania oraz zaspokajania bieżących potrzeb dzieci spoczywa na ich matce. Podano także, iż pozwany dobrowolnie płaci na rzez swoich dzieci alimenty, natomiast samodzielnie decyduje o ich wysokości, czasem dokonując przelewu na kwotę 1.200 zł, w innym zaś miesiącu na kwotę 1.600 zł. Terminy płatności również nie są stałe.

Matka powodów określiła miesięczne koszty utrzymania dzieci na łączną kwotę 6.000 zł. Wskazała, iż na koszty utrzymania małoletniej C. składają się: kredyty – 423 zł, wyżywienie – 800 zł, czynsz – 217zł, energia 127 zł, środki czystości 84 zł, paliwo – 100 zł, naprawy samochodu – 15 zł, OC samochodu – 25 zł, naprawy w mieszkaniu i sprzętów domowych – 17 zł, odzież i obuwie – 100 zł, przybory szkolne i wyprawka – 61 zł, ubezpieczenie – 12,5 zł, zajęcia z gimnastyki akrobatycznej – 300 zł, zajęcia taneczne – 155 zł, wycieczki, wyjścia, prezenty – 50 zł, elektronika edukacyjna – 30 zł, artykuły drogeryjne – 20 zł, lekarstwa – 50 zł, dentysta – 40 zł, rada rodziców – 9 zł, dodatkowe atrakcje – 200 zł, wakacje – 125 zł, utrzymanie zwierząt – 75 zł, zaś ma koszty utrzymania małoletniego W. składają się: kredyty – 423 zł, wyżywienie – 800 zł, czynsz – 217zł, energia 127 zł, środki czystości 84 zł, paliwo – 100 zł, naprawy samochodu – 15 zł, OC samochodu – 25 zł, naprawy w mieszkaniu i sprzętów domowych – 17 zł, odzież i obuwie – 100 zł, przedszkole – 400 zł, pampersy – 30 zł, artykuły drogeryjne – 50 zł, lekarstwa – 50 zł, dentysta – 40 zł, dodatkowe atrakcje – 200 zł, wakacje – 125 zł, utrzymanie zwierząt – 75 zł.

Matka małoletnich wskazała również, że oprócz ponoszenia kosztów finansowych, realizuje swój obowiązek alimentacyjny poprzez codzienne, osobiste starania o wychowanie dzieci. Do jej obowiązków należy m.in. przygotowywanie posiłków, odwożenie i odbieranie dzieci ze szkoły i żłobka, pomoc w nauce, dbanie o czystość i porządek w domu, pranie, prasowanie, organizacja czasu wolnego, a także opieka nad dziećmi w czasie choroby. J. X. jest osobą bez stałego dochodu, co sprawia, że samodzielne pokrycie wszystkich kosztów utrzymania dzieci jest dla niej niemożliwe.

W odniesieniu do pozwanego V. O. strona powodowa wskazała, że od około 6 lat jest on zatrudniony w (...) w K. i według wiedzy matki małoletnich powodów jego miesięczne wynagrodzenie wynosi około 7 000 zł netto miesięcznie.

Postanowieniem z dnia 24 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu zobowiązał pozwanego V. O. do płacenia na rzecz małoletniej C. O. kwoty 800 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego W. O. kwoty 800 zł miesięcznie, łącznie 1.600 zł miesięcznie, poczynając od dnia 20 października 2025 r., płatne z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletnich powodów J. X., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat – tymczasowo do chwili prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy, tytułem udzielenia zabezpieczenia powództwa. (k. 12)

W odpowiedzi na pozew V. O. wniósł o oddalenie powództwa ponad kwotę 800 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich.

W uzasadnieniu wskazano, iż pozwany, co do zasady, neguje twierdzenia strony powodowej, jakoby miał nie interesować się swoimi dziećmi. Podkreślono, że matka dzieci izoluje ojca od małoletnich. V. O. podał również, że wykazuje swoją dobrą wolę, o czym świadczy fakt dobrowolnego uiszczania alimentów na rzecz małoletnich oraz to, że jako pozwany nie zaskarżył postanowienia w przedmiocie udzielonego powodom zabezpieczenia. Zdaniem ojca małoletnich, matka dzieci usiłuje wzbogacić się kosztem pozwanego, nie podejmując żadnych osobistych starań zarobkowych, bowiem żyje wyłącznie z zasiłków i zapomóg. Dodał także, że J. X. pobiera na małoletnich powodów świadczenie wychowawcze 800+, co wraz z uiszczanymi przez pozwanego alimentami w wysokości po 800 zł na rzecz każdego dziecka daje łączną kwotę po 3.200 zł miesięcznie, jaką dysponuje matka małoletnich, a które to środki powinny być przeznaczane wyłącznie na potrzeby małoletnich. W dalszej części uzasadnienia pisma strona pozwana wskazała, iż ojciec dzieci zakupił do lokalu zamieszkałego przez stronę powodową szereg sprzętów RTV/AGD, m. in. kuchenkę indukcyjną, lodówkę, pralkę, odkurzacz, żelazko, telewizory, kanapę i drogie słuchawki premium, używane wyłącznie przez matkę małoletnich, za które pozwany jeszcze po rozstaniu spłacał raty kredytowe, niezależnie od dobrowolnie uiszczanych alimentów. Dodatkowo, pozwany opłacał, m. in. raty kredytu za telefon komórkowy oraz ubezpieczenie OC samochodu matki małoletnich.

Na koniec V. O. wskazał, że kwestionuje podane przez stronę powodową koszty utrzymania małoletnich powodów, jako – co do zasady – zawyżone.

W odniesieniu do swoich możliwości zarobkowych pozwany wskazał, że jest zatrudniony na stanowisku (...) w (...)z siedzibą w K. i z tego tytułu uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 5.829,41 zł netto miesięcznie. Do swoich miesięcznych kosztów utrzymania zaliczył: potrzeby żywieniowo-higieniczne – ok. 1.200 zł, czynsz za mieszkanie – 675 zł, rachunki – 225 zł oraz kredyty – 330 zł i 182 zł, paliwo – ok.350 zł, kredyt pracowniczy – 1.000 zł, alimenty – 1.600 zł. Zatem suma łącznych kosztów utrzymania V. O. wynoszą 5.562 zł miesięcznie.

Sąd ustalił, co następuje

Małoletnia C. O. urodzona (...) oraz małoletni W. O. urodzony (...) pochodzą z nieformalnego związku (...) oraz V. O..

/dowód: odpisy skrócone aktów urodzenia – k. 10/

Małoletnia C. ma obecnie 8 lat i uczęszcza do klasy (...) szkoły podstawowej nr (...)w K.. Jest dzieckiem zdrowym, jednakże ma trudności w nauce, w szczególności z czytaniem i matematyką. W związku z występującymi problemami edukacyjnymi korzysta z korepetycji ogólnych w wymiarze czterech godzin tygodniowo, których koszt wynosi około 800 zł miesięcznie.

Małoletnia C. uczęszcza również na zajęcia z(...), odbywające się trzy razy w tygodniu, za które miesięczna opłata wynosi około 250 zł.

Ojciec małoletniej zakupił córce telefon, opłaca jego abonament oraz partycypuje w kosztach niektórych wydatków dodatkowych, w tym pokrył koszt wycieczki szkolnej do A. w kwocie 500 zł.

Koszty utrzymania małoletniej obejmują również wydatki związane z edukacją szkolną, w tym zakup podręczników i przyborów szkolnych. Zakup podręczników wiąże się z wydatkiem rzędu 150-200 zł rocznie, natomiast wyprawka szkolna kosztowała około 200 zł. Małoletnia uczestniczy także w wycieczkach szkolnych i innych wydarzeniach organizowanych przez szkołę. J. X. otrzymała świadczenie z programu Dobry Start w wysokości 300 zł na początku roku szkolnego.

Małoletni W. ma 3,5 roku i uczęszcza do przedszkola publicznego nr (...) w K.. Opłata za pobyt dziecka w przedszkolu wynosi około 300 zł miesięcznie i obejmuje również wyżywienie dziecka, przy czym jej wysokość jest uzależniona od częstotliwości uczęszczania do placówki.

Małoletni korzysta z pomocy (...)z uwagi na problemy z (...). Koszt zajęć (...) wynosi od około 110 zł do około 220 zł miesięcznie, przy czym wydatki te ponosi pozwany.

Na koszty utrzymania małoletnich składają się: wydatki na zakup odzieży i obuwia na około 100 zł miesięcznie, koszt zakupu środków higieny - około 30-40 zł miesięcznie, koszt zakupu leków - około 25 zł.

Małoletni uczestniczą w zajęciach dodatkowych odbywających się w różnych częściach K., co generuje koszty dojazdów. Łączny miesięczny koszt dojazdów na zajęcia dodatkowe wynosi około 300-400 zł. Matka dowozi dzieci własnym samochodem. Korzysta z samochodu marki U., zakupionego w poprzednim roku za kwotę około 50.000 zł. Samochód został zakupiony przez matkę powódki i formalnie stanowi jej własność, natomiast matka małoletnich ponosi bieżące koszty eksploatacyjne i opłaty serwisowe pojazdu.

Rodzina posiada również psa i kota, których utrzymanie stanowi dodatkowy element wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego.

Małoletni W. oraz C. nie posiadają majątku mogącego przynosić im dochód.

J. X. ma 29 lat, posiada wykształcenie średnie i z zawodu jest(...). Od czasu zajścia w ciążę z młodszym dzieckiem nie wykonuje pracy zarobkowej. Podejmuje jednak działania zmierzające do podjęcia zatrudnienia, wysyła aplikacje i deklaruje gotowość podjęcia pracy co najmniej w niepełnym wymiarze czasu pracy.

J. X. zamieszkuje wraz z małoletnimi dziećmi w K. w mieszkaniu stanowiącym własność jej matki. Koszty utrzymania mieszkania obejmują czynsz w wysokości około 720 zł miesięcznie oraz opłaty za energię elektryczną wynoszące średnio około 150 zł miesięcznie. Mieszkanie zostało zakupione przez matkę powódki na kredyt, którego rata wynosi około 847 zł miesięcznie i jest obecnie spłacana przez matkę J. X..

Matka małoletnich sprawuje bezpośrednią, codzienną pieczę nad dziećmi, zaspokaja ich bieżące potrzeby bytowe, organizuje opiekę, zapewnia edukację, leczenie i zajęcia dodatkowe, a także dowozi dzieci do placówek oświatowych oraz na zajęcia pozalekcyjne. Korzysta przy tym ze wsparcia swojej matki, która pomaga jej finansowo oraz w bieżących zakupach.

J. X. pobiera świadczenie wychowawcze 800+ na każde z dzieci.

/dowód: zaświadczenie k. 88-90,

potwierdzenie przelewów, faktury i paragony k. 92-93, 95-106, 108-112, 114-119, 121-124, 126-136, 138-143,145-156, 159-206, 213-229,

harmonogram spłat k. 157, 207-211,

zeznania J. X. – k. 237v-238,

zeznania V. O. – k. 238-239/

V. O. ma 31 lat i jest zatrudniony w spółce (...) w K. na stanowisku (...). Uzyskuje wynagrodzenie zasadnicze w wysokości około 5.700 zł netto miesięcznie. Osiąga również dodatkowe dochody związane z wykonywaniem funkcji (...) w okresie zimowym, pracą w godzinach nadliczbowych oraz dodatkowymi świadczeniami związanymi z charakterem zatrudnienia. W ostatnim czasie otrzymał podwyżkę wynagrodzenia w wysokości około 200 zł netto. Dochód V. O. w roku 2025 wyniósł 98.067,80 zł.

Pozwany zamieszkuje w W. wraz z partnerką. Zajmowany lokal nie stanowi jego własności, a koszty jego utrzymania strony ponoszą po połowie. Udział pozwanego w opłatach mieszkaniowych wynosi około 700 zł miesięcznie. V. O. ponosi również koszty mediów, telefonu, utrzymania samochodu oraz spłaty zobowiązań kredytowych, w tym kredytu zaciągniętego na (...).

V. O. utrzymuje regularne kontakty z małoletnimi. Spotyka się z nimi co drugi weekend, od piątku do poniedziałku, oraz dodatkowo jeden dzień w tygodniu. W czasie sprawowania pieczy zapewnia dzieciom wyżywienie, organizuje im czas wolny oraz ponosi związane z tym wydatki. Kupuje dzieciom odzież i obuwie, opłaca abonament telefoniczny córki, pokrywa koszty terapii (...) syna oraz uczestniczy w niektórych wydatkach dodatkowych związanych z potrzebami dzieci.

Pozwany ponosi również koszty paliwa w wysokości około 400-450 zł miesięcznie, są one związane między innymi z dojazdami do pracy oraz przywożeniem i odwożeniem małoletnich. Na miesięczne koszty utrzymania pozwanego składają się m.in. koszty wyżywienia – 800-900 zł, odzieży i obuwia – 100 zł miesięcznie, środki higieniczne – 50 zł.

/dowód: korespondencja stron k. 37-42,

potwierdzenie przelewów i faktury k. 43-56, 58-63,

zaświadczenie o dochodach k. 57, 83

oświadczenie k. 64,

zeznanie PIT k. 77-81,232-236,

zeznania V. O. – k. 238-239

Sąd zważył, co następuje

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a także przesłuchania matki małoletnich – J. X. i pozwanego V. O..

Sąd przyjął za wiarygodne dowody w postaci dokumentów złożonych przez strony do akt sprawy, albowiem nie było podstaw do ich podważenia. Żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.

Zgodnie z art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, pismach procesowych złożonych w sprawie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materialne procesowym.

Sąd co do zasady uznał za wiarygodne zeznania matki małoletnich powodów oraz pozwanego w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Były one bowiem rzeczowe, dokładne i logiczne. Sąd miał jednak na uwadze, że każda ze stron oceniała sytuację w sposób subiektywny i starała się przedstawić ją w sposób jak najbardziej korzystny w kontekście toczącego się procesu.

W sprawie ustalono, że pozwany jest ojcem małoletnich powodów, jego ustawowym obowiązkiem jest zatem współuczestniczenie w kosztach utrzymania dzieci, jeżeli ten nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.

J. X., działając w imieniu i na rzecz małoletnich powodów: C. O. i W. O., wniosła pozew o zasądzenie alimentów od ojca dzieci – V. O. w kwocie po 1.750 zł miesięcznie na rzecz małoletniej C. O. oraz po 1.900 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W. O., tj. łącznie po 3.650 zł miesięcznie.

Przepis art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

W myśl art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W treści art. 135 kro uregulowano, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Zgodnie z w/w przepisami kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z jego rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletnich dzieci w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, wydatków dotyczących stanu zdrowia, części opłat eksploatacyjnych za mieszkanie w którym przebywa (zużycie prądu, gazu, wody, ogrzewanie, wywóz nieczystości), oraz innych wydatków niezbędnych do jego prawidłowego rozwoju i wychowania.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, analiza zgromadzonego materiału procesowego wskazuje, że powództwo matki małoletnich powodów zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, Sąd zasądził od pozwanego alimenty w kwocie po 900 zł miesięcznie na rzecz małoletniej C. O. oraz w kwocie 800 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W. O., tj. w łącznej kwocie 1.700 zł, poczynając od dnia 20 października 2025 r. – czyli od daty wniesienia pozwu.

Nie budziło wątpliwości Sądu, że małoletni C. i W., z uwagi na swój wiek, nie są w stanie samodzielnie się utrzymać i pozostają na utrzymaniu rodziców. Ich potrzeby są typowe dla dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym, jednak w przypadku małoletniej C. są one częściowo zwiększone z uwagi na trudności edukacyjne i konieczność korzystania z odpłatnych korepetycji oraz zajęć dodatkowych.

Zgromadzony materiał dowodowy potwierdził, że koszty utrzymania małoletnich obejmują wydatki na wyżywienie, odzież i obuwie, środki higieny, edukację, przedszkole, zajęcia dodatkowe, dojazdy, leki, organizację czasu wolnego oraz koszty związane z bieżącym funkcjonowaniem dzieci. Sąd miał przy tym na uwadze, że małoletni mają prawo do życia na poziomie odpowiadającym sytuacji materialnej rodziców, a obowiązek alimentacyjny nie ogranicza się wyłącznie do zapewnienia minimum egzystencji.

Jednocześnie Sąd uznał, że część wydatków przedstawionych przez matkę została określona na poziomie wykraczającym poza usprawiedliwione, konieczne potrzeby małoletnich lub nie została dostatecznie wykazana. Dotyczy to w szczególności kosztów kredytu za mieszkanie, wydatków związanych z wyjazdami wakacyjnymi czy części kosztów związanych z organizacją czasu wolnego dzieci. Okoliczność, że rodzic pragnie zapewnić dzieciom jak najszerszy zakres zajęć i atrakcji, zasługuje na aprobatę, nie oznacza jednak, że wszystkie deklarowane wydatki muszą w całości obciążać drugiego rodzica w ramach świadczeń alimentacyjnych.

Sąd miał również na względzie, że matka małoletnich realizuje znaczną część obowiązku alimentacyjnego poprzez osobiste starania o ich utrzymanie i wychowanie. To ona na co dzień sprawuje pieczę nad dziećmi, zapewnia im opiekę, organizuje leczenie, edukację, zajęcia dodatkowe, dowozi dzieci do placówek i na zajęcia pozalekcyjne oraz zaspokaja ich bieżące potrzeby. Zakres jej osobistego zaangażowania niewątpliwie przewyższa udział pozwanego.

Nie można jednak pominąć, że pozwany utrzymuje regularne kontakty z dziećmi, sprawuje nad nimi pieczę podczas kontaktów, zapewnia im wówczas wyżywienie oraz organizuje czas wolny. Ponadto kupuje dzieciom odzież i obuwie, opłaca zajęcia (...) małoletniego W., abonament telefoniczny małoletniej C. oraz ponosi niektóre wydatki dodatkowe związane z dziećmi. Od czasu wydania postanowienia o zabezpieczeniu wykonuje również obowiązek alimentacyjny zgodnie z treścią tego orzeczenia.

Sąd nie podzielił stanowiska matki, że usprawiedliwione potrzeby małoletnich uzasadniają zasądzenie alimentów w wysokości po 1.750 zł miesięcznie na rzecz małoletniej C. oraz po 1.900 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W.. Ustalenie alimentów na takim poziomie prowadziłoby do przerzucenia na pozwanego zasadniczej części ciężaru utrzymania dzieci, podczas gdy obowiązek ten, co do zasady, obciąża oboje rodziców stosownie do ich możliwości zarobkowych i majątkowych.

Z drugiej strony Sąd uznał, że deklarowana przez pozwanego gotowość ponoszenia alimentów po 800 zł miesięcznie na każde z dzieci nie odzwierciedla w pełni usprawiedliwionych potrzeb małoletnich oraz jego rzeczywistych możliwości zarobkowych. Pozwany jest osobą młodą, zdrową, posiada stałe zatrudnienie i uzyskuje wynagrodzenie zasadnicze w wysokości około 5.700 zł netto miesięcznie, osiąga również dodatkowe dochody z pracy w godzinach nadliczbowych oraz innych składników wynagrodzenia. Nie posiada innych dzieci ani osób pozostających na jego utrzymaniu. Okoliczność, że ponosi koszty własnego utrzymania oraz dobrowolnie zaciągnięte zobowiązania, nie może prowadzić do ograniczenia obowiązku alimentacyjnego wobec małoletnich dzieci.

Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, wiek małoletnich, zakres ich usprawiedliwionych potrzeb, osobiste starania matki o ich utrzymanie i wychowanie, rzeczywiste możliwości zarobkowe i majątkowe pozwanego oraz zakres jego udziału w wykonywaniu pieczy nad dziećmi, Sąd doszedł do przekonania, że odpowiednią kwotą alimentów będzie kwota 900 zł miesięcznie na rzecz małoletniej C. oraz kwota 800 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W..

Zdaniem Sądu wskazane kwoty pozwolą na partycypowanie przez pozwanego w kosztach utrzymania małoletnich w stopniu odpowiadającym jego możliwościom zarobkowym i majątkowym, a jednocześnie, przy uwzględnieniu osobistych starań matki oraz świadczeń pobieranych na dzieci, zapewnią zaspokojenie ich usprawiedliwionych potrzeb. Alimenty w wyższej wysokości byłyby nadmiernym obciążeniem dla pozwanego i prowadziłyby do nieproporcjonalnego przeniesienia na niego ciężaru utrzymania dzieci, natomiast alimenty w niższej wysokości nie zabezpieczałyby w wystarczającym stopniu usprawiedliwionych potrzeb małoletnich.

Inne potrzeby małoletnich powodów, wykraczające poza zakres ich usprawiedliwionych potrzeb - matka małoletnich ma możliwość finansowania ze świadczenia wychowawczego 800 +.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

W świetle przepisu art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o. świadczenie wychowawcze z programu 800+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 800+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 800 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko, nie zalicza się jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka.

Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 800 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 800+, nie miałoby być na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 800+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego).

Dlatego Sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że J. X. otrzymuje kwotę po 800 zł na rzecz każdego z małoletnich na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem dzieci, w tym zaspokojenie jego potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletnich podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz dzieci.

W ocenie Sądu alimenty w wysokości po 900 zł miesięcznie na rzecz małoletniej C. oraz po 800 zł miesięcznie na rzecz małoletniego W., mieszczą się w górnej granicy możliwości zarobkowych pozwanego V. O.. Po uiszczeniu alimentów będzie miał on możliwości zaspokojenia swoich potrzeb życiowych, jak też ponoszenia wydatków związanych z kosztami realizowanych z dziećmi kontaktów.

Z tych powodów Sąd w punkcie I sentencji wyroku zasądził od pozwanego V. O. alimenty na rzecz małoletniej C. w kwocie po 900 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego W. O. w kwocie 800 zł miesięcznie, tj. łącznie w kwocie 1.700 zł miesięcznie, poczynając od dnia 20 października 2025 r., płatne z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich J. X., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

Zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniego oraz obowiązek jego utrzymania przez oboje rodziców, nie uzasadnia w ustalonym stanie faktycznym, zasądzenia alimentów ponad łączną kwotę 1.700 zł miesięcznie, dlatego też w punkcie II sentencji wyroku, sąd oddalił powództwo w pozostałej części jako bezzasadne.

W punkcie III sentencji wyroku Sąd nie obciążył pozwanego obowiązkiem zwrotu na rzecz małoletnich powodów, na mocy art. 102 kpc.

Kosztami sądowymi Sąd obciążył Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, o czym orzekł w punkcie IV sentencji wyroku.

Rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie alimentów został nadany wyrokowi z urzędu na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie V sentencji – z tej przyczyny na mocy art. 359 § 1 kpc uchylono jako zbędne postanowienie o zabezpieczeniu powództwa orzekając jak w punkcie VI sentencji.