Treść orzeczenia
Sygn. akt II W 560/25
WYROK NAKAZOWY
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 31 października 2025 r.
Sąd Rejonowy w Myszkowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Marek Zachariasz
po rozpoznaniu na posiedzeniu w postępowaniu nakazowym
z wniosku Komisariatu Policji w S.
sprawy
Z. K. z domu K. córki J. i J. z domu Ć.
urodzonej (...) w J.
obwinionej o to, że:
w okresie od 22 lipca 2025 roku do dnia 22 września 2025 roku w miejscowości (...), gmina S., powiat (...) nie zawarła umowy na opróżnianie zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe oraz nie okazała dowodów uiszczenia opłat za odbiór nieczystości ciekłych.
tj. o wykroczenie z art. 10 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3B Ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
przyjmując, że na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina obwinionej nie budzą wątpliwości, na mocy art. 93 § 1 i 2 k.p.w.
1. obwinioną Z. K. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 10 ust. 2 Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i za to na podstawie art. 10 ust. 2 Ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierza jej karę grzywny w wysokości 100,00 zł (sto złotych);
2. na podstawie art. 119 § 1 k.p.w. i § 2 i § 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia zasądza od obwinionej Z. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70,00 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania w sprawach o wykroczenia, a na podstawie art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30,00 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty.
POUCZENIE O UPRAWNIENIACH I OBOWIĄZKACH
Sąd może wydać wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie nagany, grzywny albo kary ograniczenia wolności. Sąd orzeka na posiedzeniu bez udziału stron. Orzekanie w postępowaniu nakazowym może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości. Wydając wyrok nakazowy, sąd uznaje za ujawnione dowody dołączone do wniosku o ukaranie. Wyrokiem nakazowym można orzec również środek karny (art. 93 § 1-3) 2).
Postępowanie nakazowe jest niedopuszczalne, gdy obwiniony jest głuchy, niemy lub niewidomy, a także gdy zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności (art. 93 § 4 ).
Od wyroku nakazowego może zostać złożony sprzeciw. Prawo do złożenia sprzeciwu przysługuje obwinionemu i oskarżycielowi. Sprzeciw wnosi się do sądu, który wydał wyrok nakazowy, w terminie 7 dni od doręczenia tego wyroku (art. 506 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, z późn. zm., w zw. z art. 94 § 1). W sprzeciwie należy wskazać:
1) organ, do którego sprzeciw jest kierowany, oraz sygnaturę sprawy, której sprzeciw dotyczy;
2) oznaczenie oraz adres wnoszącego sprzeciw;
3) treść sprzeciwu;
4) datę i podpis składającego sprzeciw (za osobę, która nie może się podpisać, sprzeciw podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu; art. 119 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 38 § 1). Do biegu wskazanego 7-dniowego terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się ten termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy lub na sobotę, czynność można wykonać następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą (art. 123 § 1 i § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 38§ 1). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem sprzeciw zostanie złożony bezpośrednio w sądzie albo:
a) nadany w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej;
b) nadany w polskim urzędzie konsularnym;
c) złożony przez żołnierza, z wyjątkiem żołnierza pełniącego terytorialną służbę wojskową dyspozycyjnie, w dowództwie jednostki wojskowej;
d) złożony przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu;
e) złożony przez członka załogi polskiego statku morskiego kapitanowi statku (art. 124 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 38 § 1).
Jeżeli niedotrzymanie powyższego terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych, w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody można zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, wnosząc jednocześnie sprzeciw od wyroku nakazowego (art. 126 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 38 § 1).
Sprzeciw wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną nie zostanie przyjęty (art. 506 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 94 § 1).
Jeżeli niedotrzymanie powyższego terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych, w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody można zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, wnosząc jednocześnie sprzeciw od wyroku nakazowego (art. 126 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 38 § 1).
W razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc, a sprawa będzie podlegała rozpoznaniu na zasadach ogólnych. Sąd rozpoznający sprawę po wniesieniu sprzeciwu nie jest związany treścią wyroku nakazowego, który utracił moc (art. 506 § 3 i § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 94 § 1).
Sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej (art. 506 § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego w zw. z art. 94 § 1).
Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny (art. 94 § 3 ).
1) należy wybrać właściwy zwrot, a zbędne dane usunąć;
2) jeżeli nie wskazano innej podstawy prawnej, przepisy w nawiasach oznaczają odpowiednie artykuły ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2019 r. poz. 1120, 1123, 1556 i 1694).