descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 630/23

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 2 lipca 2024r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 30 maja 2023 roku, sygn. akt II K 166/21

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych naruszenie przepisów postępowania, mającego wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 7, art. 410 oraz art. 424 § 1 kpk poprzez dokonanie zbyt mało wnikliwej i sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego, zeznań pokrzywdzonej J. R. oraz opinii psychologa M. Z., a w konsekwencji wyciągnięcie nieprawidłowych wniosków co do sprawstwa oskarżonego w zakresie zaistnienia występku groźby karalnej, w sytuacji kiedy brak było wystarczających podstaw dowodowych do przyjęcia, że słowa oskarżonego spowodowały u jego matki uzasadnioną obawę ich spełnienia

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- wniesiony środek odwoławczy jest bezzasadny i nie zasługiwał na uwzględnienie. Sąd Okręgowy nie podzielił żadnego z argumentów przytoczonych przez obrońcę oskarżonego w uzasadnieniu zarzutu podnoszonego w apelacji.

- obrońca w treści apelacji sformułował zarzut naruszenia art. 7 kpk, art. 410 kpk oraz art. 424 § 1 kpk wyrażającego się błędną oceną zgromadzonego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, Sąd Rejonowy wyciągnął nieprawidłowe wnioski co do zaistnienia u pokrzywdzonej uzasadnionej obawy spełnienia wypowiedzianych przez oskarżonego słów, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania jego sprawstwa.

- oceniając ten zarzut należy zauważyć, że niewątpliwie trafny jest pogląd, iż do przypisania sprawstwa z art. 190 § 1 kk nie jest wystarczające wypowiedzenie samej groźby, ale niezbędne jest jeszcze, by wzbudziła ona w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. Ocena taka musi uwzględniać kryteria obiektywne i subiektywne. Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd meriti w sposób prawidłowy i niebudzący zastrzeżeń zbadał i ustalił, że groźby sformułowane przez oskarżonego A. R. były na tyle poważne i zostały w taki sposób wyrażone, że każdy rozsądny człowiek bałby się ich spełnienia. Dokonując tej oceny, Sąd Rejonowy uwzględnił wnioski płynące z opinii doświadczonej biegłej, która zgodnie z posiadaną aktualną wiedzą i kwalifikacjami nakreśliła cechy osobowości pokrzywdzonej, a także stan jej psychiki oraz intelektu. Orzekając w przedmiotowej sprawie, Sąd I instancji ponadto uwzględnił dotychczasowe relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym, a których aspekty skarżący zdaje się pomijać. W szczególności należy mieć na uwadze, że jak wynika z zeznań pokrzywdzonej oraz świadka A. R., A. R. będąc pod wpływem alkoholu w dniu 28 stycznia 2021 roku powiedział do swojej matki – J. R., że jeżeli przegra sprawę toczącą się przed Sądem Rejonowym w Węgrowie o czyn z art. 207 § 1 kk, to on albo jego koledzy ją zabiją. Jak wynika z karty karnej, rzeczywiście wobec oskarżonego takie postępowanie się toczyło, a nawet został on prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności. Jak wspomniano wyżej, relację pokrzywdzonej potwierdzają depozycje świadka – A. R., która zeznała, że oskarżony wielokrotnie groził J. R., a jego zachowanie miało zdecydowanie negatywny wpływ na psychikę pokrzywdzonej do tego stopnia, że koniecznym było zażywanie przez nią leków uspokajających. W ocenie Sądu Okręgowego, wobec zgromadzonego i poprawnie ocenionego materiału dowodowego, Sąd Rejonowy nie miał podstaw do odmowy wiarygodności zeznaniom J. R. w zasadniczej części, w której pokrzywdzona jasno opisała jakie słowa wypowiadał do niej oskarżony oraz jaki miały na nią wpływ.

- obrońca w apelacji w celu podważenia zaistnienia uzasadnionej obawy u pokrzywdzonej, przytacza okoliczność, iż po wyrażeniu gróźb oskarżony w dalszym ciągu mieszkał z pokrzywdzoną i utrzymywał z nią relacje. Zdaniem Sądu Okręgowego, nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż pokrzywdzona nawiązywała kontakt z oskarżonym z własnej woli, bowiem jak wynika z całokształtu okoliczności, w momencie wyrażenia gróźb oraz w czasie zainicjowania niniejszego postępowania, pokrzywdzona oczekiwała na zakończenie sprawy przed Sądem Rejonowym w Węgrowie i już na etapie ustnego zawiadamiania o przestępstwie wyraziła żądanie, żeby oskarżony wyprowadził się z domu oraz miał zakaz zbliżania się do niej i pozostałych członków rodziny. Ponadto w trakcie drugiego przesłuchania (k. 38v) pokrzywdzona wyraźnie wskazała, że nie może znieść obecności oskarżonego w jej domu, a on sam nie chce go opuścić. Następnie w trakcie postępowania przed Sądem I instancji, już po osadzeniu oskarżonego w celu odbywania kary za czyn z art. 207 § 1 kk, pokrzywdzona potwierdziła, że dalej nie życzy sobie kontaktu z synem.

- Sądowi Okręgowemu nie umknęło, że pokrzywdzona wielokrotnie zgłaszała się po pomoc do odpowiednich służb, aby odizolować znęcającego się nad nią syna. Obrońca podważając poczucie obawy u oskarżonej, nie bierze pod uwagę, iż jest ona osobą w wieku 55 lat, która ma na wychowaniu dwójkę dzieci, w tym niepełnosprawnego syna i nie jest dla niej fizycznie możliwe zmuszenie 24 letniego oskarżonego w sile wieku do opuszczenia zajmowanego wraz z nią mieszkania.

- w ocenie Sądu Okręgowego, nie ulega wątpliwości, iż mając na uwadze całe okoliczności przedmiotowej sprawy, każdy przeciętny człowiek o podobnej osobowości, cechach psychiki, intelektu co pokrzywdzona, w ustalonych okolicznościach, uwzględniając także relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzoną, a nawet towarzyszące wypowiedziom zachowania, uznałby groźbę za rzeczywistą i wzbudzającą obawę jej spełnienia.

Wniosek

wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego spod zarzutu art. 190 § 1 kk

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosków

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

cały wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Sąd Okręgowy w pkt II wyroku, na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. kwotę 1033,20 zł (w tym 193,20zł podatku VAT) za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

III

Sąd Okręgowy w pkt III wyroku na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze określając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.

7. PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana