Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 13 stycznia 2022 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Spis treści
- Treść obwieszczenia
- Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
- Dział I - Przepisy ogólne
- Dział II - Egzekucja należności pieniężnych
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 1a - Egzekucja z pieniędzy
- Rozdział 2 - Egzekucja z wynagrodzenia za pracę
- Rozdział 3 - Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej
- Rozdział 4 - Egzekucja z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych
- Rozdział 5 - Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych
- Rozdział 5a - Zatwierdzenie tymczasowego zajęcia ruchomości
- Rozdział 6 - Egzekucja z ruchomości
- Rozdział 7 - Egzekucja z nieruchomości
- Rozdział 8 - Egzekucja z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego
- Rozdział 9 - Podział kwoty uzyskanej z egzekucji
- Dział III - Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
- Dział IV - Postępowanie zabezpieczające
- Dział IVA - Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy
- Dział V - Przepisy wprowadzające i końcowe
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych ,
2)
ustawą z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa ,
3)
ustawą z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ,
4)
ustawą z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych
ustaw ,
5)
ustawą z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o
Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw ,
6)
ustawą z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu
jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym ,
7)
ustawą z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o prokuraturze, ustawy o finansach
publicznych oraz niektórych innych ustaw ,
8)
ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych ,
9)
ustawą z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu
dzieci oraz niektórych innych ustaw ,
10)
ustawą z dnia 1 października 2021 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności
terminologicznej systemu prawnego ,
11)
ustawą z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu
terytorialnego oraz niektórych innych ustaw ,
12)
ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw ,
13)
ustawą z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym kapitale opiekuńczym ,
14)
ustawą z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 11 stycznia 2022 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej w dniu 29 października
2019 r. pod numerem 2019/533/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania
krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych , które wdraża dyrektywę (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r.
ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych
oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego .
”
„
Art. 166.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 5 października 2021 r., z wyjątkiem:
1)
art. 145 i art. 146, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 80, art. 115, art. 144 i art. 161, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od
dnia ogłoszenia;
3)
art. 96 pkt 18, art. 130, art. 134, art. 149 ust. 1 oraz art. 150, które wchodzą w
życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
4)
art. 38 ust. 6, art. 50, art. 52 ust. 5-7, art. 54 ust. 1-5 oraz art. 57 ust. 4, które
wchodzą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia;
5)
art. 9 ust. 1 pkt 1-8, art. 11 pkt 2, art. 16 ust. 1, art. 18 ust. 2, art. 28 pkt
2 lit. b i c, art. 31, art. 83 oraz art. 141, które wchodzą w życie z dniem 5 lipca
2022 r.;
6)
art. 122, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem pkt 5, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.;
7)
art. 58 ust. 1 pkt 4 i art. 63, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2022 r.;
8)
art. 126 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
9)
art. 9 ust. 1 pkt 9, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2026 r.;
10)
art. 82 pkt 2, w zakresie dodawanego art. 100b, i art. 159, które wchodzą w życie
z dniem 1 października 2028 r.;
11)
art. 82 pkt 1, 2, w zakresie dodawanego art. 100a, i pkt 3-21, art. 93, art. 96 pkt
1-17 i 19, art. 105 oraz art. 162, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2029 r.
”
;
2)
art. 51 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających
rozwój mieszkalnictwa , który stanowi:
„
Art. 51.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 6 pkt 1 i 3, pkt 4 lit. e i f, pkt 14 lit. b i c, pkt 15 lit. a, pkt 17 i 21,
art. 11 pkt 4 lit. c i pkt 7 lit. b w zakresie dodawanego ust. 1e oraz pkt 8, art.
16, art. 20 pkt 5, art. 24, art. 48 i art. 49, które wchodzą w życie z dniem następującym
po dniu ogłoszenia;
2)
art. 6 pkt 4 lit. a i d, pkt 5-7, pkt 9 lit. c i d, pkt 13, pkt 14 lit. a i d, pkt
15 lit. b i c, pkt 16, 18, 22 i 23 oraz art. 25, które wchodzą w życie po upływie
30 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 14 pkt 1-3, pkt 4 lit. a i b, pkt 6, 7, 9-13 i 15-22 oraz art. 41-44, które wchodzą
w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia;
4)
art. 6 pkt 2, 8, pkt 9 lit. a i b, pkt 10-12, 19 i 20, art. 7 pkt 13, art. 11 pkt
1-3, pkt 4 lit. a i b, pkt 5, 6 i pkt 7 lit. a, lit. b w zakresie dodawanych ust.
1b-1d oraz lit. c-h, pkt 9-11, art. 12 oraz art. 14 pkt 14, które wchodzą w życie
z dniem 1 lipca 2021 r.;
5)
art. 7 pkt 17, art. 26 ust. 1 i art. 29, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2022 r.;
6)
art. 8 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 3e ust. 2 i 3 oraz art. 35, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.
”
;
3)
art. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości
i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , który stanowi:
„
Art. 4.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2021 r.
”
;
4)
art. 15 i art. 28 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz
niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 15.
1.
Do postępowań w sprawach celnych, postępowań podatkowych z tytułu importu towarów,
postępowań w sprawach opłaty paliwowej oraz postępowań w sprawach opłaty emisyjnej,
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje
się przepisy dotychczasowe.
2.
Do decyzji w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydanych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa stosuje się przepisy dotychczasowe.
”
„
Art. 28.
Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie miesiąca
od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 13, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2021 r.;
2)
art. 12, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
”
;
5)
art. 25 ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych
oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 25.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 1 pkt 2 lit. e w zakresie art. 37a ust. 33 i art. 3 pkt 6 w zakresie art. 13iba
ust. 11, które wchodzą w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 3 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 października 2021 r.;
3)
art. 1 pkt 2 lit. a, d i e w zakresie art. 37a ust. 9-27, ust. 28 pkt 1 lit. a, ust.
30, 34 i 35, które wchodzą w życie z dniem 1 grudnia 2021 r.
”
;
6)
art. 81 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym , który stanowi:
„
Art. 81.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 46, art. 47, art. 48 ust. 6 i art. 72 pkt 1, które wchodzą w życie po upływie
30 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 68 i art. 73, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
7)
art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o prokuraturze,
ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
Art. 6.
1.
Sumy depozytowe uzyskane w związku z postępowaniami prowadzonymi lub nadzorowanymi
w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub bieżącym funkcjonowaniem
tych jednostek zdeponowane na rachunkach innych niż wskazane w art. 83a ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, lub na rachunkach niezapewniających
dysponowania nimi przez właściwego kierownika powszechnej jednostki organizacyjnej
prokuratury, w tym zdeponowane zgodnie z art. 165 § 2, 4 i 5 ustawy zmienianej w art.
3, w brzmieniu dotychczasowym, na oprocentowanych rachunkach bankowych, organ, w którego
dyspozycji pozostają, przekazuje w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy na rachunki depozytowe Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust. 1
ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, prowadzone dla właściwej
powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury w sposób umożliwiający identyfikację
podmiotu, którego dotyczy depozyt, wpłacającego i postępowania, w toku którego zdeponowano
sumę depozytową, oraz z zachowaniem podziału na sumę depozytową i naliczone od niej
na dzień przekazania odsetki.
2.
Sumy depozytowe uzyskane w związku z postępowaniami prowadzonymi lub nadzorowanymi
w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury lub bieżącym funkcjonowaniem
tych jednostek, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zostały zdeponowane
zgodnie z art. 165 § 3 ustawy zmienianej w art. 3 na oprocentowanych rachunkach lokat
terminowych, organ, w dyspozycji którego pozostają, przekazuje na rachunki depozytowe
Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w sposób określony w ust. 1 i z zachowaniem podziału
określonego w ust. 1, nie później niż w terminie 14 dni od dnia upływu okresu, na
który została założona lokata.
3.
Sumy depozytowe, o których mowa w ust. 2, mogą być przekazane na odpowiednie rachunki
depozytowe Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust. 1 ustawy zmienianej w
art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w sposób określony w ust. 1 i z zachowaniem
podziału określonego w ust. 1, przed dniem upływu okresu, na który została założona
lokata, na wniosek podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku, o którym mowa w art.
165 § 3 ustawy zmienianej w art. 3.
4.
Do przechowywania sum depozytowych, o których mowa w ust. 1 i 2, do czasu ich przekazania
na odpowiednie rachunki depozytowe Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust.
1 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się przepisy
dotychczasowe, z tym że okres, na który została założona lokata, o której mowa w art.
165 § 3 ustawy zmienianej w art. 3, nie może być przedłużany.
5.
Do dnia 31 grudnia 2021 r. lokaty zakładane zgodnie z art. 165 § 3 ustawy zmienianej
w art. 3 mogą być zakładane na okres nie dłuższy niż do dnia 31 marca 2022 r.
6.
Minister właściwy do spraw budżetu otworzy rachunki dla powszechnych jednostek organizacyjnych
prokuratury na podstawie art. 83a ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
7.
Organy dysponujące dotychczasowymi rachunkami powszechnych jednostek organizacyjnych
prokuratury zamykają je po przekazaniu sum depozytowych na otworzone rachunki depozytowe
Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie później niż w terminie do dnia 1 stycznia
2024 r.
Art. 7.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem art. 6 ust. 4-6, które
wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
8)
art. 68 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych , który stanowi:
„
Art. 68.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
9)
art. 26 ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu
dzieci oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem art. 16, art. 19, art.
22, art. 23 i art. 25, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
10)
art. 15 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy
spójności terminologicznej systemu prawnego , który stanowi:
„
Art. 15.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
11)
art. 26 ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek
samorządu terytorialnego oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1
pkt 4-6, 10, 12 i 15-22, art. 2-5, art. 6 pkt 2, art. 21 i art. 23, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
”
;
12)
art. 89 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
ustaw , który stanowi:
„
Art. 89.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem:
1)
art. 6, art. 61 i art. 85-87, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia;
2)
art. 1 pkt 59, pkt 67 lit. i, pkt 76 w zakresie art. 45b, pkt 77 i 78, art. 2 pkt
51, 58 i 64 oraz art. 9 pkt 25, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3)
art. 3 pkt 1, art. 7 pkt 3, 11, 13, pkt 16 lit. b, pkt 17, 33 i 38, art. 12, art.
14 pkt 1-4, 9, 11-16, 18 i 19, art. 20 pkt 8 i art. 22 pkt 2 w zakresie art. 19a ust.
3, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2022 r.;
4)
art. 1 pkt 10 lit. b tiret trzecie w zakresie art. 14 ust. 2 pkt 22, pkt 39 i pkt
63 lit. c, art. 2 pkt 11 lit. a i c, pkt 27 lit. a tiret ósme w zakresie art. 12 ust.
1 pkt 16, pkt 31 lit. a tiret trzecie i lit. b, art. 9 pkt 11, art. 18, art. 22 pkt
1 oraz art. 66, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2023 r.;
5)
art. 7 pkt 7 w zakresie art. 20zu § 4, art. 20zw § 2 zdanie drugie i art. 20zx § 2,
które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.
”
;
13)
art. 58 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym kapitale opiekuńczym , który stanowi:
„
Art. 58.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem:
1)
art. 40 w zakresie dodawanego pkt 8d w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.
o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 48 pkt 1 lit. b i pkt 2-12, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2022 r.;
2)
art. 48 pkt 1 lit. a, art. 53, art. 54, art. 55 i art. 57, które wchodzą w życie z
dniem następującym po dniu ogłoszenia.
”
;
14)
art. 17 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym , który stanowi:
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z wyjątkiem art. 5
i art. 9 pkt 1 w zakresie dodawanego art. 5ga oraz pkt 2, które wchodzą w życie po
upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.
”
.
a)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r.
poz. 1423, 2122, 2123 i 2320 oraz z 2021 r. poz. 72 i 694.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji1)Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej dyrektywę 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości dodanej i podatków akcyzowych (Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001); 2) dyrektywy 2002/94/WE z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
Dział I
Przepisy ogólne
Rozdział 1
Zasady ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania
ciążących na nich obowiązków, o których mowa w art. 2;
2)
prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu
służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia wykonania obowiązków, o których
mowa w art. 2;
3)
(uchylony)
4)
zasady i sposób prowadzenia Rejestru Należności Publicznoprawnych oraz udostępniania
danych z tego rejestru.
Art. 1a.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
biegłym skarbowym - rozumie się przez to rzeczoznawcę w określonej dziedzinie, uprawnionego
do wyceny majątku zobowiązanego i wpisanego na listę biegłych skarbowych prowadzoną
przez izbę administracji skarbowej;
1a)
centralnym biurze łącznikowym - rozumie się przez to jednostkę organizacyjną, o której
mowa w art. 9 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków,
należności celnych i innych należności pieniężnych , zwanej dalej „ustawą o wzajemnej pomocy”;
2)
czynności egzekucyjnej - rozumie się przez to wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny
działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego;
3)
dłużniku zajętej wierzytelności - rozumie się przez to dłużnika zobowiązanego, jak
również bank, pracodawcę, podmiot prowadzący działalność maklerską, trasata oraz inne
podmioty realizujące, na wezwanie organu egzekucyjnego, zajęcie wierzytelności lub
innego prawa majątkowego zobowiązanego;
3a)
dokumencie zabezpieczenia - rozumie się przez to dokument, o którym mowa w art. 3
pkt 1 ustawy o wzajemnej pomocy;
4)
egzekutorze - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny, uprawnionego
do dokonywania czynności egzekucyjnych;
4a)
(uchylony)
4b)
(uchylony)
4c)
jednolitym tytule wykonawczym - rozumie się przez to dokument państwa członkowskiego,
o którym mowa w art. 3 pkt 4 ustawy o wzajemnej pomocy;
4d)
należności celnej - rozumie się przez to należność celną, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października
2013 r. ustanawiającym unijny kodeks celny 2)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90, Dz. Urz. UE L 267 z 30.09.2016, str. 2, Dz. Urz. UE L 354 z 23.12.2016, str.
32, Dz. Urz. UE L 42 z 18.02.2017, str. 43, Dz. Urz. UE L 83 z 25.03.2019, str. 38
oraz Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 54., dochodzoną na podstawie tytułu wykonawczego innego niż jednolity tytuł wykonawczy
albo zagraniczny tytuł wykonawczy;
5)
nieruchomości - rozumie się przez to również:
a)
spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
b)
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
c)
prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, w tym także prawo do lokalu
mieszkalnego w domu budowanym przez spółdzielnię mieszkaniową w celu przeniesienia
jego własności na członka spółdzielni;
5a)
(uchylony)
6)
(uchylony)
7)
organie egzekucyjnym - rozumie się przez to organ uprawniony do stosowania w całości
lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez
zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze
niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków;
8)
organie rekwizycyjnym - rozumie się przez to:
a)
organ egzekucyjny o tej samej właściwości rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący
postępowanie egzekucyjne,
b)
właściwego naczelnika urzędu skarbowego - w przypadku braku organu o tej samej właściwości
rzeczowej co organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne
- któremu organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne zlecił wykonanie czynności
egzekucyjnych;
8a)
(uchylony)
8b)
(uchylony)
8c)
państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo będące członkiem Unii Europejskiej
inne niż Rzeczpospolita Polska;
8d)
państwie trzecim - rozumie się przez to państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej;
9)
poborcy skarbowym - rozumie się przez to pracownika obsługującego organ egzekucyjny,
uprawnionego do dokonywania czynności egzekucyjnych w egzekucji obowiązku o charakterze
pieniężnym;
9a)
(uchylony)
9b)
(uchylony)
9c)
(uchylony)
10)
pracodawcy - rozumie się przez to podmioty wypłacające wynagrodzenia, o których mowa
w pkt 17;
10a)
przedsiębiorstwie w spadku - rozumie się przez to przedsiębiorstwo w spadku w rozumieniu
ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej
i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw ;
11)
składkach na ubezpieczenia społeczne - rozumie się przez to również składki na ubezpieczenie
zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz
Emerytur Pomostowych oraz Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych;
12)
środku egzekucyjnym - rozumie się przez to:
a)
w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych, egzekucję:
-
-z pieniędzy,
-
-z wynagrodzenia za pracę,
-
-ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej,
-
-z rachunków bankowych,
-
-z innych wierzytelności pieniężnych,
-
-z praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku, oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego służącego do obsługi takich rachunków,
-
-z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych,
-
-z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy,
-
-z weksla,
-
-z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej,
-
-z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,
-
-z pozostałych praw majątkowych,
-
-z ruchomości,
-
-z nieruchomości,
b)
w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązków o charakterze niepieniężnym:
-
-grzywnę w celu przymuszenia,
-
-wykonanie zastępcze,
-
-odebranie rzeczy ruchomej,
-
-odebranie nieruchomości, opróżnienie lokali i innych pomieszczeń,
-
-przymus bezpośredni;
13)
wierzycielu - rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku
lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym;
14)
właściwym organie jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się przez to odpowiednio
wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa;
15)
wstrzymaniu czynności egzekucyjnych - rozumie się przez to wstrzymanie wykonania wszystkich
lub części zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych
czynności egzekucyjnych;
16)
wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego - rozumie się przez to wstrzymanie wykonania
zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności
egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych;
17)
wynagrodzeniu - rozumie się przez to wynagrodzenia oraz niewyłączone spod egzekucji
inne świadczenia pieniężne związane z pracą lub funkcją wykonywaną przez zobowiązanego
na podstawie stosunku pracy oraz innej podstawie, jeżeli z tego tytułu zobowiązany
otrzymuje okresowe świadczenia pieniężne;
17a)
zagranicznym tytule wykonawczym - rozumie się przez to dokument określony w przepisach
ustawy o wzajemnej pomocy;
18)
zajęciu egzekucyjnym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku
której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego
w zakresie niezbędnym do wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym;
19)
zajęciu zabezpieczającym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku
której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego
w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem
stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania
obowiązku;
19a)
zarządcy przedsiębiorstwa w spadku - rozumie się przez to:
a)
przed ustanowieniem zarządu sukcesyjnego - osobę, która dokonała zgłoszenia, o którym
mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników ,
b)
po ustanowieniu zarządu sukcesyjnego - zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej
i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, a w przypadku braku zarządcy sukcesyjnego - osobę, o której mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, dokonującą czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy;
20)
zobowiązanym - rozumie się przez to osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą
osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o
charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu
zabezpieczającym - również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne
albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak
zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji,
a odrębne przepisy na to zezwalają;
21)
zwolnieniu spod egzekucji - rozumie się przez to niepodejmowanie lub odstąpienie od
egzekucji z całości lub części składników majątkowych zobowiązanego.
Art. 2.
§ 1.
Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki:
1)
podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ;
1a)
niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ;
1b)
należności z tytułu przychodów z prywatyzacji;
2)
grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej;
3)
należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we właściwości
rzeczowej organów administracji publicznej;
4)
należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające z zastosowania wzajemnego
potrącenia zobowiązań podatkowych z zobowiązaniami tych jednostek;
5)
należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych
ustaw;
6)
wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów;
7)
należności pieniężne z tytułu składek specjalnych do Funduszu Rezerwowego;
8)
należności pieniężne państwa członkowskiego wynikające z tytułu:
a)
podatków i należności celnych pobieranych przez to państwo lub w jego imieniu, przez
jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne,
lub w imieniu tych jednostek lub organów, a także w imieniu Unii Europejskiej,
b)
refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całkowitego lub częściowego
systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego
Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot należnych w związku
z tymi działaniami,
c)
opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach wspólnej organizacji
rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,
d)
kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych z należnościami pieniężnymi,
o których mowa w lit. a-c, nałożonych przez organy właściwe do pobierania podatków
i należności celnych lub właściwe do prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących
podatków i należności celnych lub potwierdzonych przez organy administracyjne lub
sądowe na wniosek organów właściwych w sprawie podatków i należności celnych,
e)
opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane w postępowaniach
administracyjnych w sprawie należności pieniężnych, o których mowa w lit. a,
f)
odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a-e,
w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc na podstawie ustawy
o wzajemnej pomocy,
g)
administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych nałożonych na pracodawcę
delegującego pracownika z terytorium RP w związku z naruszeniem przepisów dotyczących
delegowania pracowników w ramach świadczenia usług;
9)
należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych
umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska;
9a)
koszty egzekucyjne i koszty upomnienia;
10)
obowiązki o charakterze niepieniężnym pozostające we właściwości organów administracji
rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na
podstawie przepisu szczególnego;
11)
obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia
za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze
decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy;
12)
obowiązki z zakresu ochrony danych osobowych, nakładane w drodze decyzji Prezesa Urzędu
Ochrony Danych Osobowych.
§ 2.
W zakresie nieuregulowanym odrębnymi przepisami, należności, o których mowa w § 1,
podlegają zabezpieczeniu w trybie i na zasadach określonych w dziale IV.
§ 3.
Poddanie obowiązku egzekucji administracyjnej nie przesądza o wyłączeniu sporu co
do jego istnienia lub wysokości przed sądem powszechnym, jeżeli z charakteru obowiązku
wynika, że do rozpoznania takiego sporu właściwy jest ten sąd.
Art. 3.
§ 1.
Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają
one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji
rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba
że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej.
§ 1a.
Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych, o których
mowa w art. 2 § 1 pkt 5, wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez
Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne , zwanej dalej „ustawą o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa”,
oraz na podstawie art. 16 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia
instytucjom finansowym , zwanej dalej „ustawą o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym”.
§ 2.
(uchylony)
Art. 3a.
§ 14)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2021 r. poz. 41), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2021 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005), która weszła w życie z dniem 17 czerwca 2021 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 14 października 2021 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1927), która weszła w życie z dniem 26 października 2021 r.; weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
W zakresie zobowiązań powstałych w przypadkach określonych w art. 8 i art. 21 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, długów celnych powstałych w przypadkach określonych w art. 77 ust. 1 oraz art. 81 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny, podatków wykazanych w zgłoszeniu celnym, składek na ubezpieczenie społeczne, opłat
paliwowych oraz opłat dodatkowych, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym , dopłat, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o których mowa w art. 6h ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach , opłat emisyjnych oraz opłat za korzystanie ze środowiska, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska , daniny solidarnościowej, o której mowa w rozdziale 6a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych , opłat, o których mowa w art. 92 ust. 1 oraz w art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi , opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym , a także uznanego przez jednostkę samorządu terytorialnego zwrotu do budżetu państwa
całej nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, o którym mowa w art. 37a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu
terytorialnego , stosuje się również egzekucję administracyjną, jeżeli wynikają one odpowiednio:
1)
z deklaracji lub zeznania złożonego przez podatnika lub płatnika;
2)
ze zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego;
3)
z deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne;
4)
z informacji o opłacie paliwowej;
4a6)Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 4.)
z wezwania do wniesienia opłaty dodatkowej;
5)
z informacji o dopłatach;
6)
z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo z zawiadomienia
właściciela nieruchomości przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta o wysokości
opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi;
7)
z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w
odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu
celnego 7)Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35, Dz. Urz. UE L 101 z 16.04.2016, str.
33, Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 121 z 11.05.2016, str. 1,
Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 101 z 13.04.2017, str. 164 i
205, Dz. Urz. UE L 146 z 09.06.2017, str. 10 i 13, Dz. Urz. UE L 281 z 31.10.2017,
str. 34, Dz. Urz. UE L 67 z 09.03.2018, str. 24, Dz. Urz. UE L 192 z 30.07.2018, str.
1 i 62, Dz. Urz. UE L 204 z 13.08.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2019, str.
1, Dz. Urz. UE L 96 z 05.04.2019, str. 55, Dz. Urz. UE L 98 z 09.04.2019, str. 13,
Dz. Urz. UE L 108 z 23.04.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 129 z 17.05.2019, str. 90, Dz.
Urz. UE L 138 z 24.05.2019, str. 76 oraz Dz. Urz. UE L 181 z 05.07.2019, str. 2.;
8)
z informacji o opłacie emisyjnej;
9)
z deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej;
10)
z wykazu zawierającego informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz
o wysokości należnych opłat;
11)
z informacji, o której mowa w art. 92 ust. 17 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi;
12)
z informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym;
13)
ze zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w art. 132 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi;
148)Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 4; weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.)
z oświadczenia, o którym mowa w art. 37a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu
terytorialnego.
§ 2.
W przypadkach, o których mowa w § 1, stosuje się egzekucję administracyjną, jeżeli:
19)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 4; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 4; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 4; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.)
w deklaracji, w zeznaniu, w zgłoszeniu celnym, w deklaracji rozliczeniowej, w informacji
o opłacie paliwowej, w wezwaniu do wniesienia opłaty dodatkowej, w informacji o dopłatach,
w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w zawiadomieniu
o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w rozliczeniu zamknięcia,
w informacji o opłacie emisyjnej, w deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej,
w wykazie zawierającym informacje i dane o zakresie korzystania ze środowiska oraz
o wysokości należnych opłat, w informacji, o której mowa w art. 92 ust. 17 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi, w informacji, o której mowa w art. 12g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym, w zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w art. 132 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi, lub w oświadczeniu, o którym mowa w art. 37a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu
terytorialnego, zostało zamieszczone pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego;
2)
wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie,
o którym mowa w art. 15 § 1.
Art. 3b10)Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2105 i 2349), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2022 r..
§ 1.
Zobowiązanym z tytułu należności pieniężnej wynikającej z deklaracji lub zeznania
złożonych przez:
1)
podatkową grupę kapitałową w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych,
2)
grupę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług
- jest również odpowiednio spółka tworząca podatkową grupę kapitałową albo członek
grupy VAT.
§ 2.
Do należności pieniężnej, o której mowa w § 1, stosuje się egzekucję administracyjną,
jeżeli:
1)
w deklaracji lub zeznaniu, o których mowa w § 1, zostało zamieszczone pouczenie, że
stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego odpowiednio również na spółkę
tworzącą podatkową grupę kapitałową albo członka grupy VAT;
2)
wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał upomnienie, o którym
mowa w art. 15 § 1, również spółce tworzącej podatkową grupę kapitałową albo członkowi
grupy VAT.
Art. 4.
Do obowiązków, które wynikają z decyzji, postanowień lub innych orzeczeń niż określone
w art. 3 i art. 3a, stosuje się egzekucję administracyjną tylko wówczas, gdy odrębne
ustawy tak stanowią.
Art. 5.
§ 1.
Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych
w art. 2 jest:
1)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji
rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego - właściwy do orzekania organ
I instancji, z zastrzeżeniem pkt 4 i 4c;
2)
dla obowiązków wynikających z orzeczeń sądów lub innych organów albo bezpośrednio
z przepisów prawa - organ lub instytucja bezpośrednio zainteresowana w wykonaniu przez
zobowiązanego obowiązku albo powołana do czuwania nad wykonaniem obowiązku, a w przypadku
braku takiej jednostki lub jej bezczynności - podmiot, na którego rzecz wydane zostało
orzeczenie lub którego interesy prawne zostały naruszone w wyniku niewykonania obowiązku;
3)
dla obowiązków wynikających z tytułów wykonawczych wystawionych przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych na podstawie art. 44 ustawy o poręczeniach i gwarancjach
udzielanych przez Skarb Państwa oraz art. 16 ustawy o udzielaniu przez Skarb Państwa wsparcia instytucjom finansowym - minister właściwy do spraw finansów publicznych;
411)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 802), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2021 r.)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego
decyzji, postanowień lub mandatów karnych, z przyjętych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego
zgłoszeń celnych, deklaracji, informacji o opłacie paliwowej, informacji o opłacie
emisyjnej albo rozliczeń zamknięcia - właściwy naczelnik urzędu skarbowego;
4a)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu
siedziby Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, z zastrzeżeniem pkt 4c;
4b)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez dyrektora izby administracji
skarbowej decyzji lub postanowień - naczelnik urzędu skarbowego właściwy według adresu
siedziby dyrektora izby administracji skarbowej;
4c)
w odniesieniu do obowiązków wynikających z wydanych przez Szefa Krajowej Administracji
Skarbowej decyzji lub postanowień w toku postępowania podatkowego, o którym mowa:
a)
w art. 119g § 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - właściwy naczelnik urzędu skarbowego,
b)
w art. 119g § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - organ jednostki samorządu terytorialnego, na wniosek którego postępowanie podatkowe
zostało przejęte;
5)
w odniesieniu do grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego w postępowaniu w sprawach
o wykroczenia, stanowiących dochód budżetu państwa, z wyłączeniem grzywien nakładanych
przez organy Inspekcji Transportu Drogowego - właściwy naczelnik urzędu skarbowego.
§ 2.
Uprawnione do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązków,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, jest również państwo członkowskie
lub państwo trzecie.
§ 2a.
Uprawniona do żądania wykonania, w drodze egzekucji administracyjnej, obowiązków,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, jest Państwowa Inspekcja Pracy.
§ 3.
W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na wniosek państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego nie stosuje się przepisów regulujących prawa i obowiązki wierzyciela, chyba
że ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub
przepisy ustawy stanowią inaczej.
§ 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
obowiązki pozostające we właściwości naczelnika urzędu skarbowego uprawnionego do
żądania ich wykonania w drodze egzekucji administracyjnej oraz właściwość miejscową
tego naczelnika urzędu skarbowego, uwzględniając potrzebę sprawnego wykonywania tych
zadań.
Art. 5a.
Dane osobowe przetwarzane w celu wykonywania zadań wynikających z ustawy podlegają
zabezpieczeniom zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub przekazywaniu
polegającym co najmniej na:
1)
dopuszczeniu przez administratora danych do przetwarzania danych osobowych wyłącznie
osób do tego uprawnionych;
2)
pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych osobowych do zachowania
ich w poufności;
3)
testowaniu i doskonaleniu stosowanych środków technicznych i organizacyjnych;
4)
zapewnieniu bezpiecznej komunikacji w sieciach teleinformatycznych, w szczególności
poprzez pozyskiwanie danych osobowych i przekazywanie ich podmiotom zewnętrznym z
wykorzystaniem technik kryptograficznych;
5)
zapewnieniu ochrony przed nieuprawnionym dostępem do systemów informatycznych organów;
6)
zapewnieniu integralności danych w systemach informatycznych organów;
7)
określeniu zasad bezpieczeństwa przetwarzanych danych osobowych.
Art. 6.
§ 1.
W razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć
czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Wierzyciel może nie podejmować
czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, jeżeli łączna wysokość
należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia
nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia, chyba że okres do upływu terminu
przedawnienia należności pieniężnej jest krótszy niż 6 miesięcy.
§ 1a.
Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga
podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania
obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie
skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje
zażalenie.
§ 1b.
Przed podjęciem czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych wierzyciel
może podejmować działania informacyjne wobec zobowiązanego zmierzające do dobrowolnego
wykonania przez niego obowiązku.
§ 1c.
Wierzyciel może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych,
jeżeli nie upłynęło 12 miesięcy od dnia wydania postanowienia o umorzeniu postępowania
egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wydanego w sprawie prowadzonej
na wniosek tego wierzyciela, na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego inne należności
pieniężne zobowiązanego, chyba że zostanie ujawniony majątek lub źródło dochodu zobowiązanego,
z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty
egzekucyjne.
§ 1d.
W przypadku, o którym mowa w § 1c, wierzyciel przed wszczęciem postępowania w sprawie
odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia
o posiadanym majątku i źródłach dochodu oraz o prawdziwości i zupełności tego oświadczenia,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku gdy w wyniku wezwania nie
zostanie złożone oświadczenie lub w złożonym oświadczeniu nie zostanie wykazany majątek
lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych
przewyższających koszty egzekucyjne, za dzień odstąpienia przyjmuje się dzień doręczenia
tego wezwania. Przepisy art. 61 stosuje się odpowiednio.
§ 1e.
Oświadczenie, o którym mowa w § 1d zdanie pierwsze, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w wyznaczonym terminie, pisemnie lub ustnie
do protokołu.
§ 1f.
Wezwanie, o którym mowa w § 1d zdanie pierwsze, zawiera pouczenie zobowiązanego o
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oraz informacje umożliwiające
złożenie prawdziwego i zupełnego oświadczenia o posiadanym majątku i źródłach dochodu.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1)
formy działań informacyjnych, o których mowa w § 1b, przypadki, w których mogą być
te działania podejmowane, oraz sposób ich ewidencjonowania, mając na względzie zapewnienie
efektywności tych działań;
2)
(uchylony)
3)
tryb postępowania wierzycieli należności pieniężnych przy podejmowaniu czynności,
o których mowa w § 1, mając na względzie zapewnienie terminowości i prawidłowości
przesyłania zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, a także kierowania
do organu egzekucyjnego wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych.
Art. 6a.
Przepis art. 6 stosuje się odpowiednio do zarządcy przedsiębiorstwa w spadku, jeżeli
zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego.
Art. 7.
§ 1.
Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie.
§ 2.
Organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania
obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.
§ 3.
Stosowanie środka egzekucyjnego jest niedopuszczalne, gdy egzekwowany obowiązek o
charakterze pieniężnym lub niepieniężnym został wykonany albo stał się bezprzedmiotowy.
Art. 7a.
§ 1.
Wierzyciel, organ egzekucyjny i dłużnik zajętej wierzytelności współpracują w postępowaniu
egzekucyjnym w sposób prowadzący do prawidłowego wykonania obowiązku podlegającego
egzekucji administracyjnej, w tym przekazują informacje dotyczące czynności egzekucyjnych
i innych czynności podejmowanych przez te podmioty, a także zdarzeń mających wpływ
na egzekwowany obowiązek zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu jej niezapłacenia
w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób i tryb współpracy, o której mowa w § 1, w postępowaniu egzekucyjnym
należności pieniężnych, w tym szczegółowy zakres informacji, o których mowa w § 1,
mając na względzie zapewnienie sprawnego oraz efektywnego prowadzenia postępowania
egzekucyjnego, w szczególności prawidłowego naliczania lub poboru należności pieniężnej,
odsetek z tytułu jej niezapłacenia w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.
Art. 8.
§ 1.
Nie podlegają egzekucji administracyjnej:
1)
przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie niezbędne dla zobowiązanego
i będących na jego utrzymaniu członków rodziny, a także ubranie niezbędne do pełnienia
służby lub wykonywania zawodu;
2)
zapasy żywności i opału, niezbędne dla zobowiązanego i będących na jego utrzymaniu
członków rodziny na okres 30 dni;
3)
jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce, potrzebne do wyżywienia zobowiązanego i
będących na jego utrzymaniu członków rodziny, wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych
zbiorów;
4)
narzędzia i inne przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej wykonywanej osobiście przez
zobowiązanego, z wyłączeniem środka transportu, oraz surowce niezbędne do tej pracy
na okres 7 dni;
5)
przedmioty niezbędne do pełnienia służby przez zobowiązanego lub do wykonywania przez
niego zawodu;
6)
pieniądze w kwocie 760 zł;
7)
wkłady oszczędnościowe złożone w bankach na zasadach i w wysokości określonej przepisami
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe ;
8)
oszczędności członka kasy złożone w kasie w wysokości określonej przepisami ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych ;
9)
dokumenty osobiste, po jednej obrączce zobowiązanego i jego współmałżonka, wykonanej
z metali szlachetnych, ordery i odznaczenia oraz przedmioty niezbędne zobowiązanemu
i członkom jego rodziny do nauki lub wykonywania praktyk religijnych, a także przedmioty
codziennego użytku, które mogą być sprzedane znacznie poniżej ich wartości, a które
dla zobowiązanego mają znaczną wartość użytkową;
10)
kwoty otrzymane na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów podróży i wyjazdów
- jeżeli egzekucja ma na celu zaspokojenie roszczeń z innych tytułów niż roszczenia
z tytułu alimentów, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych
w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów;
10a)
50% kwot diet otrzymanych na pokrycie wydatków służbowych, w tym kosztów podróży i
wyjazdów - jeżeli egzekucja ma na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów, w
tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności
egzekucji alimentów;
11)
kwoty otrzymane jako stypendia;
12)
(uchylony)
13)
rzeczy niezbędne ze względu na ułomność fizyczną zobowiązanego lub członków jego rodziny;
14)
kwoty otrzymane z tytułu obowiązkowych ubezpieczeń majątkowych;
15)
środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele i znajdujące
się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym dla obsługi bankowej dotacji oraz
środki pochodzące z programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, wypłacone w formie zaliczki, chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku
z realizacją projektu, na który środki te były przeznaczone;
16)
rzeczy służące w kościołach i innych domach modlitwy do odprawiania nabożeństwa lub
do wykonywania innych praktyk religijnych albo będące obiektami kultu religijnego,
choćby były kosztownościami lub dziełami sztuki;
17)
(uchylony)
18)
sumy przyznane orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jeżeli egzekwowana
wierzytelność przysługuje Skarbowi Państwa.
§ 1a.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 15, egzekucji nie podlegają również sumy już
wypłacone oraz środki trwałe, wartości niematerialne i prawne powstałe w ramach realizacji
projektu, na który były przeznaczone środki pochodzące z programów finansowanych z
udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przez okres jego realizacji wskazany w umowie o dofinansowanie projektu.
§ 2.
Za przedmioty niezbędne zobowiązanemu i członkom jego rodziny, w rozumieniu § 1 pkt
1, nie uważa się w szczególności:
1)
mebli stylowych i stylizowanych;
2)
telewizorów do odbioru programu w kolorze, chyba że zobowiązany wykaże, że od roku
produkcji telewizora upłynęło więcej niż 5 lat;
3)
stereofonicznych radioodbiorników;
4)
urządzeń służących do nagrywania lub odtwarzania obrazu lub dźwięku;
5)
komputerów i urządzeń peryferyjnych, chyba że są one niezbędne zobowiązanemu do pracy
zarobkowej wykonywanej przez niego osobiście;
6)
futer ze skór szlachetnych;
7)
dywanów wełnianych i ze skór naturalnych;
8)
porcelany, szkła ozdobnego i kryształów;
9)
sztućców z metali szlachetnych;
10)
dzieł sztuki.
Art. 8a.
§ 1.
Jeżeli zobowiązanym jest rolnik prowadzący gospodarstwo rolne, egzekucji nie podlegają
również:
1)
jeden koń wraz z uprzężą, jedna krowa, dwie kozy, jeden tryk i dwie owce, jedna maciora
oraz dziesięć sztuk drobiu;
2)
jedna jałówka lub cieliczka w przypadku braku krowy;
3)
zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 1 i 2, aż do najbliższych
zbiorów;
4)
jeden pług, jeden zespół bron, jeden kultywator, jeden kierat, jedna sieczkarnia,
jeden wóz, jedne sanie robocze;
5)
zboże lub inne ziemiopłody, niezbędne do najbliższych siewów lub najbliższego sadzenia
w gospodarstwie rolnym zobowiązanego;
6)
zwierzęta gospodarskie w drugiej połowie okresu ciąży i w okresie odchowu potomstwa
oraz to potomstwo w okresie: źrebaki do 5 miesięcy, cielęta do 4 miesięcy, jagnięta
do 3 miesięcy, prosięta do 2 miesięcy i koźlęta do 5 miesięcy;
7)
zakontraktowane zwierzęta rzeźne, jeżeli ich waga nie odpowiada warunkom handlowym
albo termin dostawy nie upłynął lub nie upływa w miesiącu przeprowadzenia egzekucji;
8)
jeden ciągnik na 25 ha powierzchni gruntów, nie mniej jednak niż jeden ciągnik na
gospodarstwo rolne, wraz z urządzeniami towarzyszącymi niezbędnymi do uprawy, pielęgnacji,
zbioru i transportu ziemiopłodów;
9)
jeden silnik elektryczny;
10)
podstawowe maszyny i narzędzia rolnicze w ilości niezbędnej do pracy w gospodarstwie
rolnym zobowiązanego;
11)
podstawowy sprzęt techniczny niezbędny do zakończenia cyklu danej technologii produkcji
w gospodarstwie specjalistycznym zobowiązanego;
12)
zapasy paliwa i części zamienne niezbędne do normalnej pracy ciągnika i maszyn rolniczych
na okres do zakończenia cyklu produkcyjnego;
13)
nawozy oraz środki ochrony roślin w ilości niezbędnej na dany rok gospodarczy dla
gospodarstwa rolnego zobowiązanego;
14)
stado użytkowe kur niosek w okresie pierwszych 6 miesięcy nośności;
15)
stado podstawowe zwierząt futerkowych oraz zwierzęta futerkowe, co do których hodowca
zawarł umowę kontraktacyjną na dostawę skór z tych zwierząt;
16)
zapasy paszy i ściółki dla inwentarza, o którym mowa w pkt 6, 7, 14 i 15, aż do najbliższych
zbiorów;
17)
zapasy opału na okres 6 miesięcy;
18)
zaliczki kontraktacyjne.
§ 2.
Egzekucji nie podlega ponadto nadwyżka inwentarza żywego ponad ilości określone w
§ 1, jeżeli naczelnik urzędu skarbowego, po uzgodnieniu z wójtem (burmistrzem, prezydentem
miasta), uzna ją za niezbędną do prowadzenia tego gospodarstwa rolnego, a dłużnik
zobowiąże się do spłacenia egzekwowanej należności w terminie lub w ratach określonych
przez wierzyciela. W przypadku niedotrzymania przez zobowiązanego warunków spłaty
należności podjęte zostaną dalsze czynności egzekucyjne.
§ 3.
W przypadku, o którym mowa w § 2, egzekucji nie podlega także taka ilość paszy, jaka
jest niezbędna do utrzymania inwentarza żywego objętego wyłączeniem.
§ 4.
Wyłącza się spod egzekucji zajęte zwierzęta gospodarskie, wpisane do ksiąg zwierząt
zarodowych albo uznane za rozpłodniki odpowiednie do dalszej hodowli, jeżeli nie mogą
być sprzedane osobie, która wykaże, że posiada gospodarstwo rolne, w którym istnieją
warunki do dalszej hodowli.
§ 5.
Wierzytelność pieniężna, przypadająca rolnikowi z tytułu umowy kontraktacji, może
być zajęta egzekucyjnie do wysokości 25% należności za dostarczony towar bez uwzględnienia
ewentualnych potrąconych pożyczek i zaliczek kontraktacyjnych.
§ 6.
Przepis § 5 stosuje się odpowiednio do świadczeń w naturze przypadających rolnikowi
z tytułu umowy kontraktacyjnej.
Art. 9.
§ 1.
Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach
Kodeksu pracy.
§ 11.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do zasiłków dla bezrobotnych, dodatków aktywizacyjnych,
stypendiów oraz dodatków szkoleniowych, wypłacanych na podstawie przepisów o promocji
zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności członków rolniczych spółdzielni
produkcyjnych i członków ich rodzin z tytułu pracy w spółdzielni oraz wszystkich świadczeń
powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania.
§ 3.
Przepisu § 1 nie stosuje się do wierzytelności członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych
z tytułu udziału w dochodach spółdzielni przypadających im od wniesionych do spółdzielni
wkładów.
§ 4.
Dochody wymienione w § 1 i 2 oblicza się wraz ze wszystkimi dodatkami i wartością
świadczeń w naturze, lecz po potrąceniu podatków należnych od tych dochodów.
Art. 10.
§ 1.
Świadczenia pieniężne przewidziane w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym podlegają
egzekucji w zakresie określonym w tych przepisach.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do emerytur i rent otrzymywanych z zagranicy,
po przeliczeniu ich przez dłużnika zajętej wierzytelności na złote według kursu banku
z dnia wpłacenia do organu egzekucyjnego zajętych kwot.
§ 3.
Do egzekucji z rent przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej
i z rent zasądzonych przez sąd lub ustalonych umową za utratę zdolności do pracy albo
za śmierć żywiciela lub wypłacanych z dobrowolnego ubezpieczenia rentowego oraz do
egzekucji ze świadczeń pieniężnych, przysługujących z ubezpieczenia społecznego w
razie choroby i macierzyństwa, stosuje się przepisy o egzekucji ze świadczeń przewidzianych
w przepisach ozaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin 12)Obecnie przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie
art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 291, 353, 794, 1621, 1981, 2105, 2270 i 2314)..
§ 413)W brzmieniu ustalonym przez art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym kapitale opiekuńczym (Dz. U. poz. 2270), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1), która weszła w życie z dniem 4 stycznia 2022 r..
Nie podlegają egzekucji świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane
w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne,
pielęgnacyjne, porodowe, dla sierot zupełnych, zasiłki dla opiekunów, świadczenia
z pomocy społecznej, świadczenie wychowawcze, jednorazowe świadczenie, o którym mowa
w art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem” , rodzinny kapitał opiekuńczy, o którym mowa w ustawie z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym kapitale opiekuńczym , oraz dofinansowanie obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym
lub u dziennego opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat
3 , oraz dodatek osłonowy, o którym mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym .
§ 514)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1981), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
Nie podlegają egzekucji świadczenia, dodatki i inne kwoty, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3 i art.
140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy
zastępczej , oraz środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym
lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny
i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu
dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej.
§ 615)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 11), która weszła w życie z dniem 19 stycznia 2021 r..
Nie podlegają egzekucji dodatki mieszkaniowe wypłacone na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych oraz dodatki energetyczne wypłacone na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne .
§ 717)Dodany przez art. 55 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych (Dz. U. poz. 1666), która weszła w życie z dniem 11 października 2021 r..
Nie podlegają egzekucji zapomogi udzielone na podstawie ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych .
Art. 11.
(uchylony)
Art. 12.
W przypadku gdy w wyniku zbiegu egzekucji administracyjnej i egzekucji sądowej administracyjny
organ egzekucyjny prowadzi obie egzekucje, przepisy art. 8-10 stosuje się również
do należności podlegających egzekucji sądowej, chyba że określone w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego ograniczenia egzekucji są mniejsze.
Art. 13.
§ 1.
Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego i ze względu na jego ważny interes, może
zwolnić, na czas oznaczony lub nieoznaczony, z egzekucji w całości lub części określone
składniki majątkowe zobowiązanego.
§ 2.
Na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników majątkowych zobowiązanego
służy zobowiązanemu zażalenie.
Art. 14.
§ 1.
Przeciwko osobom, które korzystają z przywilejów i immunitetów dyplomatycznych i w
zakresie przewidzianym przez ustawy, umowy lub powszechnie ustalone zwyczaje międzynarodowe
nie podlegają orzecznictwu organów polskich, nie może być prowadzona egzekucja administracyjna,
chyba że chodzi o sprawę, w której osoby te podlegają orzecznictwu polskich organów
administracyjnych.
§ 2.
Przeciwko osobom wymienionym w § 1, które podlegają orzecznictwu organów polskich
w rezultacie zrzeczenia się ich przywileju lub immunitetu przez państwo wysyłające
lub odpowiednią organizację międzynarodową, może być prowadzona egzekucja administracyjna
tylko w przypadku wyraźnego zrzeczenia się przywileju lub immunitetu także w odniesieniu
do egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Jednakże gdy w przypadkach określonych w § 2 prowadzenie egzekucji jest dozwolone,
niedopuszczalna jest egzekucja z mienia przeznaczonego do użytku służbowego ani też
stosowanie środków egzekucyjnych w stosunku do osoby zobowiązanego.
§ 4.
W przypadku wątpliwości co do stosowania przepisów § 1-3 organ egzekucyjny zwraca
się do ministra właściwego do spraw zagranicznych, który rozstrzyga w drodze postanowienia,
czy zobowiązany korzysta z immunitetów i przywilejów, o których mowa w § 1.
Art. 15.
§ 1.
Egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu
do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające
wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania
egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego,
chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte
dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.
§ 1a.
Upomnienie zawiera pouczenie zobowiązanego, że w przypadku niewykonania w całości
obowiązku w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia zobowiązany ma obowiązek
zawiadomienia wierzyciela, a po doręczeniu zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego
- również organu egzekucyjnego, o zmianie adresu jego miejsca zamieszkania lub siedziby.
§ 1b.
Upomnienie zawiera imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz podpis osoby upoważnionej
do działania w imieniu wierzyciela. Upomnienie generowane automatycznie może nie zawierać
podpisu tej osoby.
§ 2.
Koszty upomnienia obciążają zobowiązanego i, z zastrzeżeniem § 3, są pobierane na
rzecz wierzyciela. Obowiązek uiszczenia kosztów upomnienia przez zobowiązanego powstaje
z chwilą doręczenia upomnienia. Koszty te podlegają ściągnięciu w trybie określonym
dla kosztów egzekucyjnych.
§ 3.
Jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, koszty upomnienia są pobierane
na rzecz komórki organizacyjnej wierzyciela, do której zadań należy prowadzenie egzekucji.
§ 3a.
Przepisów § 1-3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, o których mowa w art. 2 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 3b.
Przepisów § 1-3 nie stosuje się do egzekucji należności pieniężnych, o których mowa
w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.
§ 3c.
Obowiązek zapłaty kosztów upomnienia przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od końca
roku kalendarzowego, w którym wygasł egzekwowany obowiązek. Bieg terminu przedawnienia
nie ulega przerwaniu i zawieszeniu.
§ 3d.
Wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym niezwłocznie zawiadamia organ
egzekucyjny o przedawnieniu kosztów upomnienia.
§ 3e.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres danych zawartych w upomnieniu, o którym mowa w § 1, mając na względzie
zapewnienie prawidłowości pouczenia zobowiązanego o skutkach niewykonania obowiązku
i niezastosowania się do upomnienia.
§ 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw łączności określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kosztów upomnienia.
Wysokość kosztów upomnienia nie może przekraczać czterokrotnej wysokości kosztów związanych
z doręczeniem upomnienia jako przesyłki poleconej.
§ 5.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
inne niż określone w § 3a należności pieniężne, których egzekucja może być wszczęta
bez uprzedniego doręczenia upomnienia, kierując się celowością doręczenia upomnienia
oraz potrzebą zapewnienia efektywności czynności wierzyciela zmierzających do zastosowania
środków egzekucyjnych.
Art. 16.
Zastosowanie środka egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym nie stoi na przeszkodzie
wymierzeniu kary w postępowaniu karnym, w sprawach o wykroczenia lub dyscyplinarnym
za niewykonanie obowiązku.
Art. 17.
§ 1.
O ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane
przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania
egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie,
jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu,
który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia
postanowienia.
§ 1a.
O ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zażaleń na postanowienia, o których
mowa w art. 34 § 2, wydanych przez wierzycieli, dla których organem wyższego stopnia jest
minister, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
§ 1b.
Do zażaleń na postanowienia wydane w pierwszej instancji przez organy sprawujące nadzór
w rozumieniu przepisów art. 23 albo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej stosuje
się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia
postanowienia.
§ 1c.
Organ egzekucyjny stwierdza, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia
skargi, wniosku lub innego podania, którego wniesienie jest ograniczone terminem.
Na postanowienie przysługuje zażalenie.
§ 2.
Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny
lub organ odwoławczy może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie
egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia.
§ 3.
Organem właściwym w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia jest:
1)
organ wyższego stopnia;
2)
dyrektor izby administracji skarbowej lub samorządowe kolegium odwoławcze, jeżeli
postanowienie zostało wydane przez ten organ;
3)
Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli postanowienie zostało wydane przez dyrektora
izby administracji skarbowej, z tym że w tym przypadku postępowanie może być wszczęte
wyłącznie z urzędu.
Art. 17a.
W przypadku wniesienia podania, z którego wynika, że organem właściwym w sprawie jest
organ państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, podanie podlega zwrotowi wnoszącemu
podanie, wraz z pouczeniem, że w sprawie będącej przedmiotem podania powinien wnieść
podanie do organu właściwego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, zgodnie
z przepisami obowiązującymi w tym państwie. Zwrot podania następuje w formie postanowienia,
na które służy zażalenie.
Art. 17b.
Właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego może upoważnić kierownika nieposiadającej
osobowości prawnej jednostki organizacyjnej tej jednostki samorządu terytorialnego
do wykonywania w jego imieniu praw i obowiązków wierzyciela. Na wniosek kierownika
upoważnienie może być udzielone również pracownikowi tej jednostki.
Art. 17c18)Dodany przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która weszła w życie z dniem 5 października 2021 r..
§ 1.
Organ egzekucyjny doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa
w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych , chyba że doręczenie następuje przez pracownika obsługującego ten organ.
§ 2.
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny
doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej
usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.
§ 3.
W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i 2, organ egzekucyjny
doręcza pisma przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe .
Art. 18.
Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym
mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozdział 1a
Rejestr Należności Publicznoprawnych
Art. 18a.
§ 1.
Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej „rejestrem”, jest prowadzony w systemie
teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,
inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie
konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów
wymiany informacji.
§ 3.
Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr.
Art. 18b.
§ 1.
W rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji
administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka
samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają:
1)
z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1;
2)
z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne;
3)
z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów
Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego;
4)
z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia;
5)
bezpośrednio z przepisu prawa.
§ 2.
Rejestr zawiera dane dotyczące:
1)
zobowiązanego będącego:
a)
osobą fizyczną, obejmujące:
-
-imię i nazwisko,
-
-numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został nadany,
-
-datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL,
b)
osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, obejmujące:
-
-imię i nazwisko,
-
-firmę,
-
-numer PESEL, jeżeli został nadany, numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub numer identyfikacji w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON),
c)
osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące:
-
-firmę lub nazwę,
-
-NIP lub numer REGON,
d)
nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą fizyczną, obejmujące:
-
-imię i nazwisko,
-
-NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie posiada identyfikatora podatkowego,
-
-datę urodzenia, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,
e)
nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą fizyczną prowadzącą
działalność gospodarczą, obejmujące:
-
-imię i nazwisko, firmę lub nazwę,
-
-NIP albo kraj wydania i numer paszportu lub numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy lub numer ubezpieczeniowy, jeżeli nierezydent nie posiada numeru identyfikatora podatkowego,
-
-datę urodzenia albo adres miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w tym adres głównego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nierezydent nie posiada NIP, paszportu lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju,
f)
nierezydentem w rozumieniu przepisów Prawa dewizowego będącym osobą prawną lub jednostką
organizacyjną niebędącą osobą prawną, obejmujące:
-
-firmę lub nazwę,
-
-NIP albo numer identyfikacyjny nadany w innym kraju, w szczególności numer podatkowy, jeżeli nierezydent nie posiada numeru identyfikatora podatkowego,
-
-adres siedziby, jeżeli nierezydent nie posiada NIP lub numeru identyfikacyjnego nadanego w innym kraju;
2)
oznaczenia wierzyciela;
3)
wysokości należności pieniężnej i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, jeżeli
pobiera się odsetki, wraz z rodzajem i podstawą prawną tej należności;
4)
informacji określonych w art. 18f § 1 i 2.
Art. 18c.
§ 1.
Przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, wierzyciel
doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze.
§ 1a.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, zawiera imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz
podpis osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela. Zawiadomienie generowane
automatycznie może nie zawierać podpisu tej osoby.
§ 2.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być zawarte w upomnieniu, o którym mowa w
art. 15 § 1, lub doręczone wraz z tym upomnieniem.
§ 3.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej
niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa
w § 1.
§ 4.
Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której
dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej
w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa
w art. 15 § 1.
Art. 18d.
§ 1.
Wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr,
dane, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 2.
Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia
skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie,
o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania
sądowoadministracyjnego.
§ 3.
Wszczęcie postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia
lub innego orzeczenia, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, nie stanowi przeszkody
do wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2.
§ 4.
Jednostka samorządu terytorialnego, reprezentowana przez organ wykonawczy, wprowadza
do rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, jeżeli posiada na to zgodę wyrażoną
w uchwale, odpowiednio rady gminy, rady powiatu albo sejmiku województwa. Uchwała
określa rodzaj należności pieniężnej jednostki samorządu terytorialnego, o której
dane są przekazywane do rejestru.
§ 5.
Wierzyciel wprowadza do rejestru, zmienia w rejestrze lub wykreśla z rejestru dane,
o których mowa w art. 18b § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego,
w którym prowadzony jest rejestr, dostępnej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego
organ prowadzący rejestr, z zastrzeżeniem art. 18l.
§ 6.
W przypadku stwierdzenia niezgodności danych, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1,
wprowadzonych do rejestru z danymi zawartymi w rejestrze PESEL, Centralnej Ewidencji
i Informacji o Działalności Gospodarczej lub rejestrze przedsiębiorców lub rejestrze
stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych
publicznych zakładów opieki zdrowotnej w Krajowym Rejestrze Sądowym, organ prowadzący
rejestr:
1)
nie ujawnia danych, o których mowa w art. 18b § 2, oraz
2)
powiadamia wierzyciela, który wprowadził dane do rejestru, o niezgodności tych danych.
Art. 18e.
Organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2,
gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich
w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł.
Art. 18f.
§ 1.
Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące:
1)
odroczenia terminu zapłaty należności pieniężnej;
2)
rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej;
3)
wszczęcia postępowania upadłościowego;
4)
wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego;
5)
wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, o
którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2;
6)
wszczęcia postępowania administracyjnego, postępowania podatkowego albo postępowania
sądowoadministracyjnego, jeżeli wszczęcie nastąpiło po ujawnieniu danych, o których
mowa w art. 18b § 2;
7)
wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym w sprawie ostatecznej decyzji, postanowienia
lub innego orzeczenia, o których mowa w art. 18b § 1 pkt 2;
8)
wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i;
9)
umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2, w przypadku gdy nie
upłynęło 5 lat od dnia, w którym postanowienie o umorzeniu tego postępowania stało
się ostateczne;
10)
śmierci lub ustania bytu prawnego zobowiązanego.
§ 2.
Wierzyciel wprowadza do rejestru znane mu informacje dotyczące ustania okoliczności,
o których mowa w § 1 pkt 1-9.
§ 3.
Informacje, o których mowa w § 1 i 2, wprowadzone do rejestru, podlegają ujawnieniu
w rejestrze, w przypadku, o którym mowa w art. 18e.
Art. 18g.
Wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę lub wykreśla z rejestru dane, o których mowa
w art. 18b § 2, niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia przez
niego wiadomości o okoliczności uzasadniającej zmianę lub wykreślenie tych danych.
Art. 18h.
Wykreślenie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, następuje w przypadku,
gdy:
1)
obowiązek zapłaty należności pieniężnej wygaśnie;
2)
wierzycielem nie jest podmiot, o którym mowa we wprowadzeniu do wyliczenia w art.
18b § 1, lub nie są spełnione warunki określone w art. 18b § 1, art. 18c § 1 lub 3
lub art. 18d § 4;
3)
utraci wykonalność wyrok, postanowienie albo mandat, z którego wynika należność pieniężna
ujawniona w rejestrze;
4)
zostanie ustalony następca prawny zobowiązanego, w przypadku, o którym mowa w art.
18f § 1 pkt 10;
5)
sprzeciw, o którym mowa w art. 18i, zostanie uwzględniony w całości.
Art. 18i.
§ 1.
Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie:
1)
zagrożenia ujawnieniem w rejestrze;
2)
wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu teleinformatycznego,
w którym jest prowadzony rejestr.
§ 2.
Sprzeciw wnosi się do wierzyciela.
§ 3.
Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym
mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa
w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te dane znajdują
się w rejestrze.
§ 4.
W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające
sprzeciw.
§ 5.
Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku,
gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie.
§ 6.
Postępowanie w sprawie sprzeciwu staje się bezprzedmiotowe w przypadku wykreślenia
z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, których ten sprzeciw dotyczy.
§ 7.
Jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia
w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany
kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej
wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od
którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności
zgłoszonego sprzeciwu.
§ 8.
Postępowanie wszczęte sprzeciwem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli przed zakończeniem
tego postępowania został wniesiony zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej oparty
na okoliczności będącej podstawą sprzeciwu.
§ 9.
Wniesienie sprzeciwu nie stanowi podstawy do wykreślenia z rejestru danych, o których
mowa w art. 18b § 2.
§ 10.
W przypadku uwzględnienia sprzeciwu wierzyciel wprowadza do rejestru zmianę albo wykreśla
z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, w odpowiednim zakresie.
§ 11.
Wniesienie sprzeciwu nie stanowi przeszkody do wszczęcia lub prowadzenia egzekucji
administracyjnej należności pieniężnej, o której dane są wprowadzone do rejestru.
§ 12.
Postępowanie w sprawie sprzeciwu nie wyłącza odpowiedzialności za naruszenie obowiązków
wynikających z przepisów o ochronie danych osobowych.
§ 13.
Na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu przysługuje zażalenie.
Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem wierzyciela, który wydał
zaskarżone postanowienie.
§ 14.
Od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym mowa w § 13, przysługuje
skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Art. 18j.
§ 1.
Podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, udostępnia
się z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a tiret drugie i trzecie, lit. b tiret
trzecie, lit. d tiret drugie i trzecie, lit. e tiret drugie i trzecie oraz lit. f
tiret drugie i trzecie, udostępnia się podmiotowi zainteresowanemu lub podmiotowi,
o którym mowa w art. 18q § 2, wyłącznie w przypadku, w którym stanowią one przyjęte
kryterium wyszukania zobowiązanego.
§ 3.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2 pkt 3, są udostępniane podmiotowi zainteresowanemu
lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, w postaci łącznej kwoty należności pieniężnych
wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie.
Art. 18k.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się zobowiązanemu lub podmiotowi zainteresowanemu,
po jego uwierzytelnieniu, w sposób, o którym mowa w art. 3f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, za pośrednictwem portalu podatkowego, o którym mowa w art. 3 pkt 14 tej ustawy.
§ 2.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępniane zobowiązanemu obejmują również wysokość
należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie, rodzaj
i podstawę prawną należności pieniężnej oraz oznaczenie wierzyciela, który wprowadził
do rejestru dane o tej należności.
§ 3.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnia się podmiotowi, o którym mowa w art.
18q § 2, za pośrednictwem funkcjonalności systemu teleinformatycznego udostępnionej
na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ prowadzący rejestr.
Art. 18l.
Wierzycielowi lub podmiotowi, o którym mowa w art. 18q § 2, będącemu organem Krajowej
Administracji Skarbowej, w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań i uprawnień określonych
w niniejszym rozdziale, zapewnia się dostęp do systemu teleinformatycznego, w którym
prowadzony jest rejestr, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa
w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej .
Art. 18m.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb korzystania
z rejestru przez zobowiązanego, podmiot zainteresowany oraz podmiot, o którym mowa
w art. 18q § 2, w tym uzyskania z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2,
oraz tryb i sposób wprowadzania danych do rejestru, a także formaty danych wymagane
przy wprowadzaniu danych, mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa,
wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w rejestrze, konieczność zapewnienia
ochrony tych danych przed nieuprawnionym dostępem oraz umożliwienie sprawnego korzystania
z rejestru.
Art. 18n.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące zobowiązanego, o którym mowa w art.
18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, udostępnia się z rejestru, jeżeli podmiot zainteresowany
oświadczy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest rejestr,
że posiada ważne, pisemne upoważnienie tego zobowiązanego.
§ 2.
Upoważnienie jest ważne nie dłużej niż przez 60 dni od dnia jego udzielenia.
Art. 18o.
§ 1.
Udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, jest bezpłatne.
§ 2.
Wydruk treści danych udostępnionych z rejestru nie stanowi dokumentu urzędowego.
Art. 18p.
§ 1.
Zobowiązanemu udostępnia się bezpłatnie, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,
w którym jest prowadzony rejestr, informacje o:
1)
podmiocie zainteresowanym lub podmiocie, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7,
który wystąpił o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2,
2)
dacie wystąpienia podmiotu zainteresowanego lub podmiotu, o którym mowa w art. 18q
§ 2 pkt 6 lub 7, o udostępnienie danych, o których mowa w art. 18b § 2
- dotyczących tego zobowiązanego.
§ 2.
Informacje, o których mowa w § 1, organ prowadzący rejestr przechowuje przez okres
5 lat od dnia następującego po dniu udostępnienia danych, o których mowa w art. 18b
§ 2.
§ 3.
Podmiot, o którym mowa w art. 18q § 2 pkt 6 lub 7, udziela zobowiązanemu bezpłatnie
informacje o podmiocie, na rzecz którego wyszukał w rejestrze dane, o których mowa
w art. 18b § 2.
Art. 18q.
§ 1.
Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę na ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych
w rejestrze obejmujący więcej niż jednego zobowiązanego.
§ 2.
Zgoda, o której mowa w § 1, może być udzielona na wniosek:
1)
wierzyciela,
2)
sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego,
3)
sądu,
4)
organu prokuratury,
5)
Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
6)
instytucji utworzonej na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe,
7)
biura informacji gospodarczej działającego na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych
- zwanych dalej „podmiotami uprawnionymi”.
§ 3.
Organ prowadzący rejestr wyraża zgodę, o której mowa w § 1, w drodze postanowienia,
jeżeli ułatwiony sposób wyszukiwania zobowiązanych w rejestrze jest niezbędny podmiotowi
uprawnionemu do realizacji zadań ustawowych albo uzasadniony wykonywaniem ustawowo
określonych uprawnień oraz podmiot uprawniony spełnia łącznie następujące wymagania:
1)
posiada urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto i kiedy uzyskał dane,
o których mowa w art. 18b § 2;
2)
posiada zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych
niezgodnie z celem ich uzyskania.
§ 4.
Organ prowadzący rejestr odmawia, w drodze postanowienia, wyrażenia zgody, o której
mowa w § 1, jeżeli podmiot uprawniony nie spełnia wymagań, o których mowa w § 3.
§ 5.
Organ prowadzący rejestr cofa, w drodze postanowienia, zgodę, o której mowa w § 1,
jeżeli podmiot uprawniony przestał spełniać wymagania, o których mowa w § 3.
§ 6.
Na postanowienie, o którym mowa w § 4 albo 5, służy zażalenie. Zażalenie wnosi się
do organu odwoławczego za pośrednictwem organu prowadzącego rejestr.
§ 7.
Od podmiotów uprawnionych, o których mowa w § 2 pkt 1-5, nie wymaga się upoważnienia,
o którym mowa w art. 18n § 1.
§ 8.
Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, jest obowiązany uzyskać oświadczenie
podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane w rejestrze, o posiadaniu przez niego upoważnienia,
o którym mowa w art. 18n § 1.
§ 9.
Podmiot uprawniony, o którym mowa w § 2 pkt 1-5, prowadzi rejestr zobowiązanych, o
których uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2. Podmiot uprawniony,
o którym mowa w § 2 pkt 6 lub 7, prowadzi rejestr zobowiązanych i podmiotów, na rzecz
których wyszukał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2.
Art. 18r.
Dostęp do danych, o których mowa w art. 18b § 2, zawartych w rejestrze zapewnia się
osobom upoważnionym przez wierzycieli oraz organ prowadzący rejestr w zakresie, w
jakim jest to niezbędne do nadzoru, konserwacji i rozwijania systemów informatycznych
wierzycieli i systemu teleinformatycznego, w ramach którego prowadzony jest rejestr.
Art. 18s.
§ 1.
Dane, o których mowa w art. 18b § 2, udostępnione z rejestru, mogą być przechowywane
przez okres do 90 dni od dnia ich uzyskania.
§ 2.
Podmiot, który uzyskał z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, nie może ich
ujawnić innym podmiotom.
§ 3.
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do podmiotów uprawnionych, o których mowa w art.
18q § 2 pkt 1-5.
§ 4.
Podmioty, o których mowa w art. 18q § 2 pkt 6 i 7, mogą ujawnić dane, o których mowa
w art. 18b § 2, wyłącznie podmiotowi, na rzecz którego wyszukały dane w rejestrze.
§ 5.
Przepisu § 1 nie stosuje się do instytucji ustawowo obowiązanych do oceny zdolności
kredytowej lub oceny ryzyka operacyjnego.
Art. 18t.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 18u.
Udostępnienie danych zawartych w rejestrze nie stanowi naruszenia przepisów o tajemnicy
skarbowej, o których mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Rozdział 2
Organy egzekucyjne
Art. 19.
§ 1.
Naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich
środków egzekucyjnych w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz do
zabezpieczania takich należności w trybie i na zasadach określonych w dziale IV, z
zastrzeżeniem § 2-8.
§ 220)Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy spójności terminologicznej systemu prawnego (Dz. U. poz. 2052), która weszła w życie z dniem 30 listopada 2021 r..
Właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz miasta
stołecznego Warszawy jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich
środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy
ten organ.
§ 2a.
Organ egzekucyjny, o którym mowa w § 2, może upoważnić kierownika nieposiadającej
osobowości prawnej jednostki organizacyjnej gminy do działania w jego imieniu jako
organ egzekucyjny. Na wniosek kierownika upoważnienie może być udzielone również pracownikowi
tej jednostki.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczony przez ministra właściwego
do spraw finansów publicznych jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania
egzekucji z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z renty
socjalnej, z wierzytelności pieniężnych oraz z rachunków bankowych, w egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i należności pochodnych
od składek oraz nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego lub innych
świadczeń wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, które nie mogą być potrącane
z bieżących świadczeń.
§ 4a.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i właściwość
rzeczową oraz miejscową dyrektorów oddziałów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wyznaczonych
do działania jako organy egzekucyjne, uwzględniając strukturę organizacyjną Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych oraz dostępność systemu teleinformatycznego obsługującego
egzekucję administracyjną.
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
(uchylony)
§ 7.
Dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego jest organem egzekucyjnym
uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę albo ze świadczeń z zaopatrzenia
emerytalnego i ubezpieczenia społecznego, w egzekucji administracyjnej należności
pieniężnych z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz odszkodowań
od żołnierzy i osób wspólnie z nimi zajmujących lokale mieszkalne znajdujące się w
dyspozycji Agencji Mienia Wojskowego.
§ 8.
Organem egzekucyjnym w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych może być
ponadto inny organ w zakresie określonym odrębnymi ustawami.
§ 9.
Organ egzekucyjny wymieniony w § 2, 4, 7 i 8 jest uprawniony do stosowania sposobów
zabezpieczenia w zakresie określonym w art. 32a § 3 i art. 35 § 2.
Art. 20.
§ 1.
Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze
niepieniężnym jest:
1)
wojewoda;
2)
właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie zadań własnych, zadań
zleconych i zadań z zakresu administracji rządowej oraz obowiązków wynikających z
decyzji i postanowień z zakresu administracji publicznej wydawanych przez samorządowe
jednostki organizacyjne;
3)
kierownik wojewódzkiej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających
z wydawanych w imieniu własnym lub wojewody decyzji i postanowień;
4)
kierownik powiatowej służby, inspekcji lub straży w odniesieniu do obowiązków wynikających
z wydawanych w zakresie swojej właściwości decyzji i postanowień.
§ 2.
Ponadto w przypadkach określonych szczególnymi przepisami jako organ egzekucyjny w
zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym działa
każdy organ Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Straży
Granicznej, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, organ Państwowej Inspekcji Pracy
wydający decyzję w pierwszej instancji, organ straży pożarnej kierujący akcją ratowniczą,
a także inne organy powołane do ochrony spokoju, bezpieczeństwa, porządku, zdrowia
publicznego lub mienia społecznego.
§ 3.
Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze
niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu administracji rządowej wydanych przez
przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne, spółdzielnie,
a także przez stowarzyszenia, organizacje zawodowe i samorządowe oraz inne organizacje
społeczne jest wojewoda.
Art. 21.
(uchylony)
Art. 22.
§ 1.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z nieruchomości
ustala się według miejsca jej położenia. Jeżeli jednak nieruchomość położona jest
na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów - egzekucję prowadzi organ,
na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości, a jeżeli nie można w
powyższy sposób ustalić właściwości, egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 2.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw
majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego,
z zastrzeżeniem § 2a-3a.
§ 2a.
Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, organem egzekucyjnym, w egzekucji należności pieniężnych z
praw majątkowych lub ruchomości, jest organ będący jednocześnie wierzycielem. W przypadku
gdy wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym, właściwość miejscową organu
egzekucyjnego ustala się według siedziby wierzyciela.
§ 3.
Jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub większa jego część
nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego ustalonego zgodnie z §
2 albo 2a, właściwość miejscową organu egzekucyjnego niebędącego naczelnikiem urzędu
skarbowego lub dyrektorem oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustala się według
miejsca położenia składników tego majątku.
§ 3a.
Jeżeli nie jest możliwe ustalenie organu egzekucyjnego zgodnie z § 2-3, właściwość
tego organu ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika zobowiązanego,
który jest obciążony prawem majątkowym względem zobowiązanego.
§ 3b.
W przypadku zmiany właściwości miejscowej organu egzekucyjnego czynności podjęte przez
organ egzekucyjny przed uzyskaniem informacji o tej zmianie są skuteczne.
§ 4.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym
ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, a w braku zamieszkania
lub siedziby w kraju - według miejsca jego pobytu, z zastrzeżeniem § 5.
§ 5.
Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym
ustala się:
1)
w sprawach o odebranie rzeczy lub opróżnienie budynków i pomieszczeń - według miejsca
wykonania obowiązku;
2)
w sprawach dotyczących nieruchomości oraz obiektów budowlanych - według miejsca położenia
tej nieruchomości lub obiektu budowlanego, z tym że jeżeli nieruchomość lub obiekt
budowlany są położone na obszarze właściwości dwóch lub większej liczby organów -
egzekucję prowadzi organ, na którego obszarze znajduje się większa część nieruchomości
lub obiektu budowlanego, a jeżeli nie można w powyższy sposób ustalić właściwości,
egzekucję z nieruchomości prowadzi organ wyznaczony przez organ, o którym mowa w art.
23 § 1;
3)
w sprawach dotyczących wykonywanej działalności gospodarczej, jeżeli stałe miejsce
wykonywania tej działalności znajduje się poza miejscem zamieszkania lub siedziby
zobowiązanego - według stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej.
Art. 23.
§ 1.
Nadzór nad egzekucją administracyjną sprawują organy wyższego stopnia w stosunku do
organów właściwych do wykonywania tej egzekucji.
§ 2.
W przypadku braku organu wyższego stopnia w stosunku do organów egzekucyjnych, o których
mowa w art. 19, nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo
dyrektor izby administracji skarbowej, z zastrzeżeniem § 3.
§ 3.
W stosunku do organów egzekucyjnych będących organami samorządu terytorialnego nadzór
nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje samorządowe kolegium odwoławcze.
§ 3a.
(uchylony)
§ 4.
Organy sprawujące nadzór są jednocześnie:
1)
organami odwoławczymi dla postanowień wydanych przez nadzorowane organy egzekucyjne;
2)
organami sprawującymi kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów
ustawy przez wierzycieli i nadzorowane organy egzekucyjne.
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
Organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać
z urzędu, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone
przez nadzorowany organ.
§ 7.
(uchylony)
§ 8.
Na postanowienie o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych lub wstrzymaniu postępowania
egzekucyjnego służy zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
Art. 24.
(uchylony)
Art. 25.
§ 1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje zwierzchni nadzór i kontrolę
przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów ustawy przez wierzycieli i
organy egzekucyjne w zakresie egzekucji należności pieniężnych.
§ 2.
Właściwi ministrowie, centralne organy administracji rządowej oraz inne centralne
organy administracji publicznej, a także organy sprawujące nadzór nad jednostkami
samorządu terytorialnego, prowadzą kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych
przepisów ustawy - przez wierzycieli i organy egzekucyjne w zakresie egzekucji administracyjnej
obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Rozdział 3
Zasady prowadzenia egzekucji
Art. 26.
§ 1.
Postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji
administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego
według ustalonego wzoru. Wierzyciel będący jednocześnie organem egzekucyjnym wszczyna
postępowanie egzekucyjne z urzędu poprzez nadanie tytułowi wykonawczemu przez siebie
wystawionemu klauzuli o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej.
§ 1a.
Za tytuł wykonawczy uznaje się również jednolity tytuł wykonawczy oraz zagraniczny
tytuł wykonawczy.
§ 1b.
Do jednolitego tytułu wykonawczego oraz zagranicznego tytułu wykonawczego nie stosuje
się przepisów § 1e-1h, 2, 3, § 3a pkt 2 i 3 oraz § 6, art. 27 § 1-2, art. 28b i art.
29.
§ 1c.
Wnioski egzekucyjne i tytuły wykonawcze przekazuje się do organu egzekucyjnego:
1)
drogą elektroniczną - przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem
środków komunikacji elektronicznej;
2)
przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, przez swoich pracowników oraz inne upoważnione osoby lub organy - jeżeli z przyczyn
technicznych nie jest możliwa droga elektroniczna.
§ 1d.
(uchylony)
§ 1e.
Wierzyciel przekazuje organowi egzekucyjnemu wraz z wnioskiem egzekucyjnym i tytułem
wykonawczym informację dotyczącą:
1)
posiadanego przez zobowiązanego składnika majątkowego lub źródła jego dochodu - w
przypadku gdy są znane wierzycielowi;
2)
majątku zobowiązanego lub większej jego części znajdującego się na terenie działania
organu egzekucyjnego - w przypadku ustalenia właściwości miejscowej organu egzekucyjnego
na podstawie art. 22 § 3;
3)
siedziby lub miejsca zamieszkania dłużnika zobowiązanego, który jest obciążony prawem
majątkowym względem zobowiązanego - w przypadku ustalenia właściwości miejscowej organu
egzekucyjnego na podstawie art. 22 § 3a;
4)
daty wysłania przez centralne biuro łącznikowe wniosku o udzielenie informacji lub
powiadomienie do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego oraz numeru referencyjnego
tego wniosku - w przypadku wystąpienia o udzielenie pomocy, o której mowa w ustawie
o wzajemnej pomocy;
5)
ujawnionego po umorzeniu postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 składnika
majątkowego lub źródła dochodu zobowiązanego oraz numeru i daty wydania postanowienia
o umorzeniu postępowania egzekucyjnego - w przypadku wystąpienia z wnioskiem o ponowne
wszczęcie egzekucji administracyjnej;
6)
imienia i nazwiska oraz adresu do korespondencji przedstawiciela ustawowego zobowiązanego;
7)
imienia i nazwiska oraz adresu do korespondencji opiekuna albo kuratora zobowiązanego
- w przypadku ustanowienia opieki albo kurateli dla zobowiązanego;
8)
imienia i nazwiska oraz adresu do korespondencji zarządcy przedsiębiorstwa w spadku
- w przypadku działania zarządcy przedsiębiorstwa w spadku.
§ 1f.
Informacja, o której mowa w § 1e, jest przekazywana w sposób, o którym mowa w § 1c.
§ 1g.
W przypadku gdy tytuł wykonawczy przekazany za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,
o którym mowa w art. 26aa § 1:
1)
zawiera dane zobowiązanego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art.
27 § 2b pkt 4, niezgodne z danymi zawartymi w:
a)
rejestrze PESEL,
b)
Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,
2)
zawiera dane wierzyciela i podstawę prawną, niezgodne ze słownikami referencyjnymi
zamieszczonymi na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
3)
nie zawiera danych, innych niż określone w pkt 1 i 2, wymaganych przepisami art. 27
- wierzyciel jest zawiadamiany o nieprzyjęciu tytułu wykonawczego wraz z podaniem
przyczyny jego nieprzyjęcia.
§ 1h.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 1g, przekazuje się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego,
o którym mowa w art. 26aa § 1.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia, wzór:
1)
tytułu wykonawczego,
2)
kolejnego tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 26ca
- mając na względzie jednoznaczną identyfikację odpowiednio zobowiązanego, małżonka
zobowiązanego oraz podmiotu innego niż zobowiązany, o którym mowa w art. 26ca § 1
pkt 2, możliwość elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tych tytułach oraz
sprawne przeprowadzenie egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Obowiązek wystawienia tytułu wykonawczego według wzoru, o którym mowa w § 1, spoczywa
również na wierzycielu, którego należność pieniężna wynika z orzeczenia sądu zaopatrzonego
w klauzulę wykonalności.
§ 3a.
Wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje z chwilą:
1)
doręczenia wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej i tytułu wykonawczego organowi
egzekucyjnemu, jeżeli wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym;
2)
nadania tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej,
jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym;
3)
wystawienia tytułu wykonawczego w przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego
w zajęcie egzekucyjne.
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą:
1)
doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego;
2)
doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności
lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu
odpisu tytułu wykonawczego;
3)
podpisania protokołu zajęcia ruchomości przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny,
jeżeli to podpisanie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego;
4)
wpisu w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji z nieruchomości lub złożenia wniosku
o wpis o wszczęciu egzekucji z nieruchomości do zbioru dokumentów, jeżeli ten wpis
lub to złożenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego.
§ 5a.
Jeżeli zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terenie państwa członkowskiego,
w przypadkach, o których mowa w § 5, zamiast odpisu tytułu wykonawczego można doręczyć
odpis tytułu wykonawczego w postaci elektronicznej kopii dokumentu.
§ 5b.
(uchylony)
§ 5c21)Dodany przez art. 64 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 18..
Za doręczenie odpisu tytułu wykonawczego otrzymanego przez organ egzekucyjny przy
wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej
uznaje się doręczenie tytułu wykonawczego w postaci elektronicznej, jeżeli takie doręczenie
umożliwia zapoznanie się z treścią tytułu wykonawczego, a gdy nie jest to możliwe
- w postaci papierowej.
§ 5d21)Dodany przez art. 64 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 18..
Przepis § 5c stosuje się odpowiednio do innych dokumentów sporządzanych w postępowaniu
egzekucyjnym.
§ 6.
W przypadku przekształcenia zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne zobowiązanemu
doręcza się odpis tytułu wykonawczego.
Art. 26a.
(uchylony)
Art. 26aa.
§ 1.
System teleinformatyczny, przy wykorzystaniu którego wnioski egzekucyjne i tytuły
wykonawcze lub informacje, o których mowa w art. 26 § 1e, są przekazywane do organu
egzekucyjnego będącego naczelnikiem urzędu skarbowego, jest prowadzony przez Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia,
inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia systemu teleinformatycznego,
mając na względzie konieczność sprawnego funkcjonowania tego systemu, w tym przekazywania
naczelnikowi urzędu skarbowego będącemu organem egzekucyjnym wniosków egzekucyjnych,
tytułów wykonawczych i informacji, o których mowa w art. 26 § 1e.
§ 3.
Organ prowadzący system teleinformatyczny, o którym mowa w § 1 i 2, na wniosek wierzyciela,
nadaje temu wierzycielowi dostęp do tego systemu w zakresie niezbędnym do wszczęcia
lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Art. 26b.
§ 1.
Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez wierzyciela zawiera adnotację „odpis tytułu
wykonawczego”.
§ 2.
Odpis tytułu wykonawczego sporządzony przez organ egzekucyjny zawiera adnotację „odpis
zgodny z oryginałem”, datę sporządzenia, imię i nazwisko oraz podpis pracownika, który
sporządził odpis.
Art. 26c.
§ 1.
Wierzyciel wydaje dalszy tytuł wykonawczy w przypadku:
1)
prowadzenia egzekucji przez więcej niż jeden organ egzekucyjny;
2)
nieposiadania przez organ egzekucyjny właściwy do ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej
dotychczasowego tytułu wykonawczego;
3)
zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową, w tym hipoteką morską przymusową.
§ 2.
Dalszy tytuł wykonawczy zawiera dane, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 1-9a i 11-14,
§ 1a i 2 oraz art. 27d § 1, a także numer porządkowy dalszego tytułu wykonawczego
oraz oznaczenie celu, dla którego został wydany. Dalszy tytuł wykonawczy zawiera informację
wierzyciela o nadaniu temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do
egzekucji administracyjnej.
§ 2a.
Dalszy tytuł wykonawczy wydany w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera zmienione
dane dotyczące zobowiązanego lub wierzyciela, jeżeli zmiana tych danych nastąpiła
po umorzeniu postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59 § 2.
§ 2b.
Jeżeli wierzyciel nie może ustalić informacji o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli
o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej, dalszemu tytułowi
wykonawczemu, o którym mowa w § 1 pkt 2, organ egzekucyjny nadaje klauzulę o skierowaniu
tego tytułu do egzekucji administracyjnej.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu dalszego tytułu wykonawczego.
§ 5.
Dalszy tytuł wykonawczy wystawia się w postaci:
1)
papierowej;
2)
elektronicznej, jeżeli istnieją warunki techniczne do wystawienia, przekazania i korzystania
z dalszego tytułu wykonawczego w takiej postaci, w przypadku:
a)
konieczności przekazania go do organu egzekucyjnego innego niż organ egzekucyjny prowadzący
postępowanie egzekucyjne,
aa)
konieczności przekazania go do organu egzekucyjnego właściwego do ponownego wszczęcia
egzekucji administracyjnej w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2,
b)
wystąpienia przez wierzyciela uprawnionego do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 6264 Kodeksu postępowania cywilnego.
Art. 26ca.
§ 1.
Wierzyciel wystawia kolejny tytuł wykonawczy w razie potrzeby:
1)
zabezpieczenia na nieruchomości lub egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku
wspólnego zobowiązanego i jego małżonka, zwanego dalej „majątkiem wspólnym” - w przypadku
gdy odpowiedzialność zobowiązanego za należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia
jej w terminie obejmuje majątek osobisty zobowiązanego i majątek wspólny;
2)
egzekucji z przedmiotu hipoteki przymusowej - w przypadku przeniesienia tego przedmiotu
na podmiot inny niż zobowiązany.
§ 2.
Kolejny tytuł wykonawczy zawiera dane, o których mowa w art. 27 § 1 pkt 1-9a i 11-14,
§ 1a i 2 oraz art. 27d § 1, a także numer porządkowy kolejnego tytułu wykonawczego,
oznaczenie celu, dla którego został wydany, oraz:
1)
dane:
a)
małżonka zobowiązanego - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1,
b)
niebędącego zobowiązanym właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej - w przypadku,
o którym mowa w § 1 pkt 2;
2)
wysokość kosztów egzekucyjnych - w razie potrzeby zabezpieczenia należności pieniężnej
hipoteką przymusową;
3)
datę wystawienia kolejnego tytułu wykonawczego, imię i nazwisko osoby upoważnionej
do działania w imieniu wierzyciela;
4)
informację wierzyciela o nadaniu temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego
do egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Kolejny tytuł wykonawczy wystawia się w postaci:
1)
papierowej;
2)
elektronicznej, jeżeli istnieją warunki techniczne do wystawienia, przekazania i korzystania
z kolejnego tytułu wykonawczego w takiej postaci, w przypadku:
a)
konieczności przekazania go do organu egzekucyjnego właściwego do egzekucji z nieruchomości,
b)
wystąpienia przez wierzyciela uprawnionego do złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej
za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 6264 Kodeksu postępowania cywilnego.
§ 4.
Do kolejnego tytułu wykonawczego przepis art. 26c § 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 26d.
§ 1.
W przypadku utraty tytułu wykonawczego, po wszczęciu egzekucji administracyjnej, wierzyciel
ponownie wydaje tytuł wykonawczy po uprzednim wydaniu postanowienia o utracie pierwotnego
tytułu wykonawczego.
§ 2.
Na ponownie wydanym tytule wykonawczym wierzyciel umieszcza adnotację o jego wydaniu
oraz oznaczenie postanowienia o utracie pierwotnego tytułu wykonawczego.
§ 3.
Po ponownym wydaniu tytułu wykonawczego wierzyciel występuje do organu egzekucyjnego
o nadanie temu tytułowi klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji.
§ 4.
Zobowiązanemu nie doręcza się odpisu ponownie wydanego tytułu wykonawczego.
Art. 26e.
§ 1.
Pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej
opatruje się:
1)
kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo
2)
podpisem zaufanym, albo
3)
podpisem osobistym, albo
4)
zaawansowaną pieczęcią elektroniczną, albo
5)
kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną.
§ 2.
Jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela
lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego
treść i zawiera informację o:
1)
sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej;
2)
opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w § 1.
§ 3.
Wydruk pisma, o którym mowa w § 2, stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone.
§ 4.
Doręczenie wydruku pisma, o którym mowa w § 2, uznaje się za doręczenie tego pisma
lub jego odpisu.
§ 5.
Przepisów § 1 i § 2 pkt 2 nie stosuje się do jednolitego tytułu wykonawczego.
Art. 27.
§ 1.
Tytuł wykonawczy zawiera:
1)
oznaczenie wierzyciela;
1a)
oznaczenie organu albo organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o delegowaniu pracowników
w ramach świadczenia usług ;
2)
wskazanie imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego i jego adresu, a także PESEL,
NIP lub REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;
3)
treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie,
że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także
określenie jej wysokości i rodzaju, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu
niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek;
4)
wskazanie zabezpieczenia należności pieniężnej hipoteką przymusową albo przez ustanowienie
zastawu skarbowego lub rejestrowego lub zastawu nieujawnionego w żadnym rejestrze,
ze wskazaniem terminów powstania tych zabezpieczeń;
5)
wskazanie podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej, jeżeli
należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności
pieniężnej;
6)
wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej;
7)
datę wystawienia tytułu, podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej
do działania w imieniu wierzyciela;
8)
pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o zmianie
adresu miejsca zamieszkania lub siedziby;
9)
pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem
organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oraz o skutkach
wniesienia tego zarzutu nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu
tytułu wykonawczego i po upływie tego terminu;
9a)
pouczenie zobowiązanego o przysługującym jego małżonkowi prawie do wniesienia sprzeciwu
w sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym;
10)
klauzulę organu egzekucyjnego o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej;
11)
wskazanie środków egzekucyjnych stosowanych w egzekucji należności pieniężnych;
12)
datę doręczenia upomnienia, a jeżeli doręczenie upomnienia nie było wymagane, podstawę
prawną braku tego obowiązku;
13)
datę doręczenia zobowiązanemu powiadomienia o wniosku o egzekucję administracyjnej
kary pieniężnej lub grzywny administracyjnej, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy,
o której mowa w pkt 1a;
14)
datę, do której można prowadzić egzekucję należności pieniężnej, o której mowa w art.
2 § 1 pkt 8 lit. g.
§ 1a.
W tytule wykonawczym wierzyciel wskazuje jako adres zobowiązanego ostatni znany mu
adres miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.
§ 1b.
Tytuł wykonawczy wystawiony przez wierzyciela będącego jednocześnie organem egzekucyjnym,
w tym w postaci elektronicznej, może nie zawierać podpisu osoby upoważnionej do działania
w imieniu wierzyciela. Nadanie klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji
administracyjnej uznaje się za podpisanie tego tytułu przez osobę upoważnioną do działania
w imieniu wierzyciela.
§ 2.
Jeżeli tytuł wykonawczy dotyczy należności spółki nieposiadającej osobowości prawnej,
w tytule wykonawczym podaje się również imiona i nazwiska oraz adresy wspólników.
§ 2a.
Tytuł wykonawczy przekazywany do organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego
albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej sporządza się w postaci elektronicznej
w formacie danych określonym w przepisach wydanych na podstawie § 2b pkt 2.
§ 2b.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
sposób nadania wierzycielowi dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa
w art. 26aa § 1,
2)
sposób sporządzenia, w tym format danych, wniosku egzekucyjnego, tytułu wykonawczego
oraz informacji, o której mowa w art. 26 § 1e,
3)
szczegółowy sposób przekazywania do organu egzekucyjnego wniosku egzekucyjnego, tytułu
wykonawczego oraz informacji, o której mowa w art. 26 § 1e,
4)
zakres danych zobowiązanego zawartych w tytule wykonawczym, przekazanym przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 26aa § 1, weryfikowanych z danymi
zawartymi w rejestrach, o których mowa w art. 26 § 1g pkt 1,
5)
sposób nadawania klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej,
6)
sposób posługiwania się tytułem wykonawczym przekazanym drogą elektroniczną,
7)
sposób przekształcenia tytułu wykonawczego z postaci elektronicznej w postać papierową
- mając na względzie zapewnienie sprawnego przekazania drogą elektroniczną wniosku
egzekucyjnego, tytułu wykonawczego oraz informacji, o której mowa w art. 26 § 1e,
poprawności danych zawartych w tych dokumentach, zapewnienie bezpieczeństwa korzystania
z tych dokumentów oraz niezaprzeczalności przekształcenia tytułu wykonawczego z postaci
elektronicznej w postać papierową w sposób zapewniający potwierdzenie nienaruszalności
integralności i autentyczności tego tytułu.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
(uchylony)
Art. 27a.
(uchylony)
Art. 27b.
(uchylony)
Art. 27c.
(uchylony)
Art. 27d.
§ 1.
W przypadku gdy zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł przed wszczęciem postępowania
egzekucyjnego, w tytule wykonawczym wskazuje się imię i nazwisko zobowiązanego oraz
firmę zobowiązanego z dodaniem oznaczenia „w spadku”.
§ 2.
Tytuł wykonawczy, o którym mowa w § 1, uprawnia do przeprowadzenia egzekucji z majątku
przedsiębiorstwa w spadku. Prawa i obowiązki zobowiązanego wykonuje zarządca przedsiębiorstwa
w spadku.
Art. 27e.
§ 1.
Jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami odpowiedzialność zobowiązanego za należność
pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie obejmuje majątek osobisty
zobowiązanego i majątek wspólny, podstawą do prowadzenia egzekucji z majątku osobistego
zobowiązanego i majątku wspólnego jest:
1)
tytuł wykonawczy wystawiony na zobowiązanego;
2)
kolejny tytułu wykonawczy wystawiony zgodnie z art. 26ca § 1 pkt 1.
§ 2.
Tytuł wykonawczy, o którym mowa w § 1 pkt 1 lub 2, jest podstawą do prowadzenia egzekucji
z majątku osobistego zobowiązanego i majątku wspólnego również kosztów upomnienia
oraz kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie
tego tytułu.
§ 3.
Zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej lub wystąpienie innego zdarzenia skutkującego
ograniczeniem, zniesieniem, wyłączeniem lub ustaniem odpowiedzialności zobowiązanego,
o której mowa w § 1, uznaje się za bezskuteczne do składnika majątkowego, który wchodziłby
w skład majątku wspólnego, gdyby nie zawarto tej umowy majątkowej małżeńskiej lub
nie wystąpiło takie zdarzenie prawne. Składnik ten uznaje się za wchodzący w skład
majątku wspólnego.
§ 4.
Organ egzekucyjny, na wniosek małżonka zobowiązanego, zawiadamia go o aktualnej wysokości
egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,
kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, jednocześnie pouczając o zakazie rozporządzania
uprzednio zajętą rzeczą lub prawem majątkowym wchodzących w skład majątku wspólnego
oraz zakazie realizacji tego prawa majątkowego poza częścią wolną od zajęcia.
Art. 27f.
§ 1.
W sprawie odpowiedzialności majątkiem wspólnym małżonkowi zobowiązanego przysługuje
prawo sprzeciwu. Podstawą sprzeciwu jest ograniczenie, zniesienie, wyłączenie lub
ustanie odpowiedzialności całością albo częścią majątku wspólnego. W sprzeciwie określa
się istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie.
§ 2.
W przypadku egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego sprzeciw
wnosi się nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia małżonkowi zobowiązanego
wezwania zgodnie z art. 110c § 2a.
§ 3.
Sprzeciw wnosi się do wierzyciela za pośrednictwem organu egzekucyjnego. Sprzeciw
może być wniesiony jeden raz w postępowaniu egzekucyjnym.
§ 4.
Wierzyciel zawiadamia zobowiązanego o wniesieniu sprzeciwu przez małżonka zobowiązanego.
§ 5.
Wierzyciel wydaje postanowienie w sprawie sprzeciwu małżonka zobowiązanego, w którym:
1)
oddala sprzeciw;
2)
uznaje sprzeciw:
a)
w całości,
b)
w części i w pozostałym zakresie oddala sprzeciw.
§ 6.
Postanowienie w sprawie sprzeciwu małżonka zobowiązanego doręcza się temu małżonkowi
i zobowiązanemu. Na postanowienie o oddaleniu sprzeciwu małżonka zobowiązanego małżonkowi
zobowiązanego przysługuje zażalenie.
§ 7.
Jeżeli postanowienie w sprawie sprzeciwu małżonka zobowiązanego stanie się ostateczne,
wierzyciel niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o sposobie i dacie ostatecznego
rozpatrzenia tego sprzeciwu.
Art. 27g.
§ 1.
Małżonkowi zobowiązanego przysługują prawa zobowiązanego w egzekucji z majątku wspólnego
z chwilą wniesienia do organu egzekucyjnego sprzeciwu albo wniosku o udzielenie informacji,
o którym mowa w art. 27e § 4.
§ 2.
Do czasu zawiadomienia organu egzekucyjnego, o którym mowa w art. 27f § 7, zajęta
rzecz wchodząca w skład majątku wspólnego nie może być sprzedana, a prawo majątkowe
wchodzące w skład tego majątku wykonywane.
Art. 27h.
§ 1.
W przypadku ostatecznego oddalenia sprzeciwu małżonka zobowiązanego organ egzekucyjny:
1)
poucza małżonka zobowiązanego o zakazie rozporządzania uprzednio zajętą rzeczą lub
prawem majątkowym wchodzącymi w skład majątku wspólnego, chyba że został uprzednio
pouczony zgodnie z art. 27e § 4;
2)
kontynuuje egzekucję z majątku wspólnego przez realizację zastosowanego środka egzekucyjnego
lub zastosowanie kolejnego środka egzekucyjnego.
§ 2.
W przypadku ostatecznego uznania sprzeciwu małżonka zobowiązanego w całości albo w
części organ egzekucyjny:
1)
uchyla czynność egzekucyjną odpowiednio w całości albo w części, jeżeli osoba trzecia
nie nabyła rzeczy lub prawa majątkowego w egzekucji z majątku wspólnego;
2)
usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej.
Art. 27i.
§ 1.
Jeżeli prawo własności rzeczy lub inne prawo majątkowe obciążone zastawem skarbowym
lub hipoteką przymusową zabezpieczającymi należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia
jej w terminie zostało przeniesione na inny podmiot, podstawą do prowadzenia egzekucji
z tej rzeczy lub prawa majątkowego jest:
1)
tytuł wykonawczy wystawiony na zobowiązanego;
2)
kolejny tytuł wykonawczy wystawiony zgodnie z art. 26ca § 1 pkt 2.
§ 2.
Tytuł wykonawczy, o którym mowa w § 1 pkt 1 lub 2, jest podstawą do prowadzenia egzekucji
z rzeczy lub prawa majątkowego obciążonych zastawem skarbowym lub hipoteką przymusową
również kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.
§ 3.
W egzekucji z rzeczy lub prawa majątkowego obciążonych zastawem skarbowym lub hipoteką
przymusową podmiot, o którym mowa w § 1, uczestniczy na prawach zobowiązanego. Przepis
art. 27e § 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 27j.
Podmiotowi będącemu w dniu zajęcia właścicielem rzeczy lub posiadaczem prawa majątkowego,
o których mowa w art. 27i § 1, przysługuje prawo sprzeciwu. Podstawą sprzeciwu jest
ograniczenie, wyłączenie lub ustanie odpowiedzialności rzeczą lub prawem majątkowym.
Przepisy art. 27f § 1 zdanie trzecie, § 2, 3 i 5-7 oraz art. 27h stosuje się odpowiednio.
Art. 28.
We wniosku o wszczęcie egzekucji administracyjnej wierzyciel może wskazać środek egzekucyjny.
Wierzyciel powinien wskazać środek egzekucyjny, gdy wniosek dotyczy egzekucji obowiązku
o charakterze niepieniężnym.
Art. 28a.
W przypadku przejścia obowiązku objętego tytułem wykonawczym na następcę prawnego
zobowiązanego, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne
pozostają w mocy. Zastosowanie dalszych środków egzekucyjnych może jednak nastąpić
po wystawieniu przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego i skierowaniu go do organu
egzekucyjnego wraz z urzędowym dokumentem wykazującym przejście dochodzonego obowiązku
na następcę prawnego.
Art. 28b.
§ 1.
Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydana decyzja, postanowienie
lub inne orzeczenie określające lub ustalające inną wysokość należności pieniężnej
niż objęta tytułem wykonawczym albo zostanie złożona korekta dokumentu, o którym mowa
w art. 3a § 1, powodująca zwiększenie wysokości należności pieniężnej, wierzyciel
niezwłocznie sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.
§ 1a.
Jeżeli w trakcie postępowania egzekucyjnego należności pieniężnej, o której mowa w
art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, organ państwa członkowskiego wyda decyzję lub inne orzeczenie
ustalające inną wysokość należności niż objęta tytułem wykonawczym, wierzyciel niezwłocznie
sporządza zmieniony tytuł wykonawczy.
§ 2.
W przypadku złożenia korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, powodującej zmniejszenie
wysokości należności pieniężnej organ egzekucyjny kontynuuje postępowanie egzekucyjne,
przy czym czynności egzekucyjne ograniczają się do kwoty pozostałej do wyegzekwowania.
§ 3.
W zmienionym tytule wykonawczym wierzyciel wskazuje wysokość należności pieniężnej,
odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie oraz kosztów upomnienia należnych na
dzień wystawienia zmienionego tytułu wykonawczego. W zmienionym tytule wykonawczym
wskazuje się również dane dotyczące pozostałych należności pieniężnych, które nie
uległy zmianie.
Art. 28c.
W przypadku skierowania do organu egzekucyjnego zmienionego tytułu wykonawczego, zmienionego
jednolitego tytułu wykonawczego lub zmienionego zagranicznego tytułu wykonawczego,
dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy, a uprzednio wszczęta egzekucja administracyjna
jest kontynuowana przez realizację zastosowanych środków egzekucyjnych oraz stosowanie
kolejnych środków egzekucyjnych.
Art. 28d.
§ 1.
Jeżeli zobowiązany będący przedsiębiorcą zmarł po wszczęciu postępowania egzekucyjnego
i zarządca przedsiębiorstwa w spadku prowadzi przedsiębiorstwo w spadku albo dokonuje
czynności, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby
fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, postępowanie egzekucyjne jest kontynuowane, a dokonane czynności egzekucyjne pozostają
w mocy. Podjęcie dalszych czynności egzekucyjnych oraz zastosowanie środków egzekucyjnych
może nastąpić po wydaniu postanowienia o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli o
skierowaniu egzekucji przeciwko przedsiębiorstwu w spadku. Postanowienie doręcza się
zarządcy przedsiębiorstwa w spadku. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
§ 2.
W przypadku, o którym mowa w § 1, tytuł wykonawczy wraz z postanowieniem o nadaniu
klauzuli o skierowaniu egzekucji przeciwko przedsiębiorstwu w spadku uprawnia do przeprowadzenia
egzekucji z przedsiębiorstwa w spadku. Prawa i obowiązki zobowiązanego wykonuje zarządca
przedsiębiorstwa w spadku.
Art. 29.
§ 1.
Organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten
nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego
tytułem wykonawczym.
§ 2.
Organ egzekucyjny niebędący jednocześnie wierzycielem nie przystępuje do egzekucji
i zawiadamia wierzyciela o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli:
1)
obowiązek, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nie podlega egzekucji administracyjnej;
2)
organ egzekucyjny uprawdopodobni, że egzekucja administracyjna będzie bezskuteczna
z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie
środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne;
3)
tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów określonych w art. 27 § 1 i 2.
§ 2a.
Na wniosek wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym, złożony w terminie
14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji,
organ egzekucyjny wydaje postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji lub przystępuje
do egzekucji. Na postanowienie o nieprzystąpieniu do egzekucji wierzycielowi przysługuje
zażalenie.
§ 3.
(uchylony)
Art. 29a.
§ 1.
Jeżeli dochodzenie należności pieniężnych na wniosek państwa członkowskiego lub państwa
trzeciego stwarza szczególne problemy, powoduje powstanie znacząco wysokich wydatków
egzekucyjnych lub wiąże się ze zwalczaniem zorganizowanej grupy albo związku mających
na celu popełnienie przestępstwa, organ egzekucyjny może wystąpić do centralnego biura
łącznikowego o uzgodnienie z państwem członkowskim lub państwem trzecim zakresu oraz
sposobu pokrycia wydatków egzekucyjnych powstałych lub mogących powstać w ramach udzielania
pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy, przedstawiając jednocześnie:
1)
szczegółowe zestawienie wydatków egzekucyjnych;
2)
numer rachunku bankowego organu egzekucyjnego, na który ma być przekazana kwota wydatków.
§ 2.
Do momentu uzgodnienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny może nie podejmować
czynności egzekucyjnych.
Art. 30.
Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym może zastosować
inny środek egzekucyjny niż wskazany we wniosku, jeżeli jest mniej uciążliwy dla zobowiązanego,
a prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku. O powyższym organ egzekucyjny zawiadamia
wierzyciela niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym.
Art. 31.
§ 1.
Organ egzekucyjny może zlecić organowi rekwizycyjnemu wykonanie czynności egzekucyjnych
w zakresie składników majątku zobowiązanego znajdujących się na terenie działania
tego organu. Organ egzekucyjny zlecający wykonanie czynności egzekucyjnych sporządza
odpis tytułu wykonawczego oznaczając cel, któremu ma służyć, i jego liczbę porządkową,
a także określa kwotowo zakres zlecenia.
§ 1a.
Organ rekwizycyjny wykonuje prawa i obowiązki organu egzekucyjnego w zakresie zleconych
czynności egzekucyjnych.
§ 2.
Egzekutor obowiązany jest przed rozpoczęciem czynności egzekucyjnych bez wezwania
okazać zobowiązanemu zaświadczenie organu egzekucyjnego lub legitymację służbową,
upoważniające do czynności egzekucyjnych.
Art. 32.
Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza
zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.
Art. 32a.
§ 1.
Jeżeli zostało wszczęte postępowanie w sprawie istnienia lub wysokości dochodzonej
należności pieniężnej, wierzyciel zawiadamia o tym organ egzekucyjny, wskazując, w
jakim zakresie egzekwowana należność pieniężna nie została zaskarżona.
§ 2.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, powoduje zawieszenie postępowania egzekucyjnego
w części dotyczącej przedmiotu sporu do czasu ostatecznego zakończenia postępowania,
o ile wierzyciel nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o dalsze prowadzenie postępowania
egzekucyjnego lub podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.
§ 3.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny
prowadzący to postępowanie może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać zabezpieczenia,
na podstawie tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę wszczęcia tego postępowania,
poprzez zastosowanie sposobu zabezpieczenia odpowiadającego środkowi egzekucyjnemu,
do którego stosowania jest uprawniony. W pozostałym zakresie, z wyłączeniem hipoteki
przymusowej, zabezpieczenia dokonuje naczelnik urzędu skarbowego, na wniosek organu
egzekucyjnego prowadzącego postępowanie egzekucyjne, na podstawie dalszego tytułu
wykonawczego.
§ 3a.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, przepisu
§ 3 nie stosuje się.
§ 4.
Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania do postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie
tytułu wykonawczego wystawionego na podstawie decyzji nieostatecznej, której nadano
rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 32aa.
Wierzyciel niezwłocznie zawiadamia organ egzekucyjny o:
1)
zmianie wysokości należności pieniężnej objętej tytułem wykonawczym wynikającej z
jej wygaśnięcia w całości albo w części, w szczególności gdy wygaśnięcie jest wynikiem:
a)
wyegzekwowania należności pieniężnej przez inny organ egzekucyjny,
b)
korekty dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1, powodującej zmniejszenie wysokości
należności pieniężnej,
c)
przedawnienia należności pieniężnej,
d)
zapłaty wierzycielowi należności pieniężnej;
2)
zdarzeniu powodującym zawieszenie lub umorzenie postępowania egzekucyjnego;
3)
zdarzeniu powodującym ustanie przyczyny zawieszenia postępowania egzekucyjnego;
4)
okresie, za który nie nalicza się odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności
pieniężnej, w wyniku zdarzenia zaistniałego po dniu wystawienia tytułu wykonawczego;
5)
uzyskanej informacji o składniku majątkowym lub źródle dochodu zobowiązanego;
6)
zobowiązanym w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji administracyjnej, a w
przypadku, o którym mowa w art. 28d § 1, również imieniu, nazwisku i adresie do korespondencji
zarządcy przedsiębiorstwa w spadku.
Art. 32b.
§ 1.
W przypadkach określonych w art. 32a § 1, jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego
wystąpiono z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych do państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego, organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach, o
których mowa w art. 32a § 1, wskazując, w jakim zakresie należność pieniężna objęta
wnioskiem nie została zaskarżona.
§ 2.
Organ egzekucyjny może wystąpić, z urzędu lub na wniosek wierzyciela, z wnioskiem
o podjęcie środków zabezpieczających zaskarżoną część należności pieniężnych na zasadach
określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze odzyskiwanie
tych należności.
Art. 32c.
§ 1.
Jeżeli wszczęto procedurę wzajemnego porozumiewania, a wynik tej procedury może mieć
wpływ na egzekwowany obowiązek będący przedmiotem wniosku państwa członkowskiego lub
państwa trzeciego o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1
pkt 8 lit. a-f i pkt 9, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu do czasu zakończenia
procedury wzajemnego porozumiewania, chyba że zachodzi potrzeba natychmiastowego wyegzekwowania
tych należności w związku z oszustwem lub niewypłacalnością.
§ 2.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku, o którym mowa w § 1,
organ egzekucyjny może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać zabezpieczenia
należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9.
Art. 33.
§ 1.
Zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu
egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
§ 2.
Podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest:
1)
nieistnienie obowiązku;
2)
określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z:
a)
orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4,
b)
dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1,
c)
przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu;
3)
błąd co do zobowiązanego;
4)
brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane;
5)
wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części;
6)
brak wymagalności obowiązku w przypadku:
a)
odroczenia terminu wykonania obowiązku,
b)
rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej,
c)
wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b.
§ 3.
W egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt
8 i 9, przepisów § 1 i 2 nie stosuje się. Przepis art. 17a stosuje się.
§ 4.
Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody
uzasadniające to żądanie.
§ 5.
Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż:
1)
w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i
kosztów egzekucyjnych;
2)
do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości
należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia
i kosztów egzekucyjnych;
3)
w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania
egzekucyjnego w całości albo w części.
Art. 34.
§ 1.
Organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji
administracyjnej.
§ 2.
Wierzyciel wydaje postanowienie, w którym:
1)
oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej;
2)
uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej:
a)
w całości,
b)
w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut;
3)
stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli:
a)
zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym,
administracyjnym lub sądowym,
b)
zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej
z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje
środek zaskarżenia.
§ 3.
Na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje
zażalenie.
§ 4.
Organ egzekucyjny po otrzymaniu zawiadomienia o wydaniu ostatecznego postanowienia
o:
1)
oddaleniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej albo stwierdzeniu jego niedopuszczalności
- kontynuuje postępowanie egzekucyjne albo podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne;
2)
uznaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w art. 33 § 2
pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku, niemająca charakteru trwałego,
wystąpiła po wszczęciu egzekucji administracyjnej - zawiesza postępowanie egzekucyjne
w całości albo w części;
3)
uznaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, o którym mowa w:
a)
art. 33 § 2 pkt 1-5,
b)
art. 33 § 2 pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku ma charakter trwały
lub wystąpiła przed wszczęciem egzekucji administracyjnej
- umarza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części.
Art. 34a.
Wierzyciel z urzędu występuje do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania egzekucyjnego
w całości albo w części w przypadku wystąpienia przyczyny określonej w:
1)
art. 33 § 2 pkt 1-5;
2)
art. 33 § 2 pkt 6, jeżeli przyczyna braku wymagalności obowiązku ma charakter trwały
lub wystąpiła przed wszczęciem egzekucji administracyjnej.
Art. 34b.
Nie umarza się postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 33 § 2
pkt 5, zaistniałej po wszczęciu tego postępowania, jeżeli koszty egzekucyjne powstałe
przed dniem zaistnienia tej przyczyny oraz koszty upomnienia nie zostały wyegzekwowane,
zapłacone lub umorzone.
Art. 35.
§ 1.
Wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później
niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie
egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu
do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie
tego zarzutu. Przepisy art. 56 § 3, art. 57 § 1 i art. 58 stosuje się odpowiednio.
§ 1a.
Wierzyciel po otrzymaniu zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może w uzasadnionych
przypadkach wystąpić z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego
w całości albo w części.
§ 2.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny prowadzący to postępowanie
może z urzędu lub na wniosek wierzyciela dokonać, na podstawie tytułu wykonawczego,
zabezpieczenia poprzez zastosowanie sposobu zabezpieczenia odpowiadającego środkowi
egzekucyjnemu, do którego stosowania ten organ jest uprawniony. W pozostałym zakresie,
z wyłączeniem hipoteki przymusowej, zabezpieczenia dokonuje naczelnik urzędu skarbowego,
na wniosek organu egzekucyjnego prowadzącego postępowanie egzekucyjne, na podstawie
dalszego tytułu wykonawczego.
§ 2a.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, przepisu
§ 2 nie stosuje się.
§ 3.
Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego wystąpiono o pomoc do państwa członkowskiego
lub państwa trzeciego z wnioskiem o odzyskanie należności pieniężnych, o których mowa
w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt 9, organ egzekucyjny informuje to państwo o okolicznościach,
o których mowa w § 1.
§ 4.
W przypadku określonym w § 3 organ egzekucyjny może, z urzędu lub na wniosek wierzyciela,
wystąpić z wnioskiem o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne na
zasadach określonych w ustawie o wzajemnej pomocy lub z uzasadnionym wnioskiem o dalsze
odzyskiwanie tych należności.
Art. 35a.
Jeżeli ze względu na rodzaj egzekwowanej należności dopuszczalne jest kwestionowanie
istnienia lub wysokości tej należności w drodze powództwa, a zobowiązany wniesie takie
powództwo do sądu, wierzyciel po otrzymaniu powództwa zawiadamia o tym organ egzekucyjny,
żądając wstrzymania postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia
sprawy przez sąd.
Art. 36.
§ 1.
W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz
udzielania pomocy na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy organ egzekucyjny lub wierzyciel,
o którym mowa w art. 5, może żądać od uczestników postępowania informacji i wyjaśnień,
jak również zwracać się o udzielenie informacji do organów administracji publicznej
oraz jednostek organizacyjnych im podległych lub podporządkowanych, a także innych
podmiotów.
§ 1a.
Informacje i wyjaśnienia, o których mowa w § 1, udzielane są nieodpłatnie przez uczestników
postępowania egzekucyjnego oraz organy administracji publicznej i jednostki im podległe
lub przez nie nadzorowane.
§ 1b.
Udostępnianie informacji przez organy i jednostki, o których mowa w § 1a, oraz dłużników
zajętej wierzytelności nie narusza obowiązku zachowania przez nich tajemnicy określonej
w odrębnych przepisach.
§ 1c.
Na żądanie organu egzekucyjnego lub centralnego biura łącznikowego banki są obowiązane
do przekazywania informacji dotyczących zobowiązanego lub podmiotu, o którym mowa
w art. 3 pkt 8 ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie:
1)
posiadanych rachunków bankowych lub posiadanych pełnomocnictw do dysponowania rachunkami
bankowymi, liczby tych rachunków lub pełnomocnictw, obrotów i stanów tych rachunków,
z podaniem wpływów, obciążeń rachunków i ich tytułów oraz odpowiednio ich nadawców
i odbiorców;
2)
posiadanych rachunków pieniężnych, rachunków papierów wartościowych lub posiadanych
pełnomocnictw do dysponowania takimi rachunkami, liczby tych rachunków, a także obrotów
i stanów tych rachunków;
3)
zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, z podaniem wysokości zobowiązań wynikających
z tych kredytów lub pożyczek, celów, na jakie zostały udzielone, i sposobu zabezpieczenia
ich spłaty, a także umów depozytowych i umów udostępniania skrytek sejfowych;
4)
nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,
a także obrotu tymi papierami wartościowymi;
5)
obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.
§ 1d.
Przepis § 1c stosuje się odpowiednio do spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
oraz podmiotów prowadzących rachunki papierów wartościowych lub inne rachunki, na
których zapisane są instrumenty finansowe, a także rachunki pieniężne.
§ 2.
Od wykonania żądania określonego w § 1 można uchylić się w takim zakresie, w jakim według przepisów Kodeksu postępowania
administracyjnego można odmówić zeznań w charakterze świadka albo odpowiedzi na zadane pytanie.
§ 3.
W przypadku niewykonania w całości obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej
zobowiązany ma obowiązek niezwłocznie zawiadomić o zmianie adresu miejsca zamieszkania
lub siedziby:
1)
wierzyciela - po doręczeniu upomnienia;
2)
organ egzekucyjny - po doręczeniu odpisu tytułu wykonawczego.
§ 4.
W razie niewykonania obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w § 3, doręczenie pisma
wierzyciela lub organu egzekucyjnego pod dotychczasowym adresem jest skuteczne. O
obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w § 3, oraz o skutkach jego niewykonania poucza
się zobowiązanego, doręczając mu odpowiednio upomnienie lub odpis tytułu wykonawczego.
Art. 37.
(uchylony)
Art. 37a.
(uchylony)
Art. 37b.
§ 1.
W zakresie niezbędnym do wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej organ
egzekucyjny lub wierzyciel wzywa zobowiązanego do złożenia oświadczenia o posiadanym
majątku i źródłach dochodu oraz o prawdziwości i zupełności tego oświadczenia.
§ 2.
Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia, w wyznaczonym terminie, pisemnie lub ustnie do protokołu.
§ 3.
Wezwanie, o którym mowa w § 1, zawiera pouczenie zobowiązanego o odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia oraz informacje umożliwiające złożenie
prawdziwego i zupełnego oświadczenia o posiadanym majątku i źródłach dochodu.
§ 4.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
elementy zawarte w wezwaniu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w § 1 i art. 6
§ 1d, oraz w tych oświadczeniach, mając na względzie zapewnienie prawidłowości pouczenia
zobowiązanego o skutkach złożenia fałszywego oświadczenia oraz prawdziwości i zupełności
tych oświadczeń.
Art. 37c.
§ 1.
Rozporządzenie rzeczą lub prawem majątkowym po ich zajęciu nie ma wpływu na dalszą
egzekucję z tej rzeczy lub prawa majątkowego. Nabywca rzeczy lub prawa majątkowego
może uczestniczyć w egzekucji z tej rzeczy lub prawa majątkowego na prawach zobowiązanego.
Czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji są skuteczne wobec zobowiązanego
i nabywcy rzeczy lub prawa majątkowego.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się również do rozporządzenia rzeczą lub prawem majątkowym, którego
skutek nastąpił po zajęciu tej rzeczy lub prawa majątkowego. Przepis ten nie uchybia
przepisom o ochronie nabywców w dobrej wierze.
§ 3.
Obciążenie rzeczy lub prawa majątkowego przez zobowiązanego po ich zajęciu jest nieważne,
a zabezpieczona wierzytelność nie korzysta z pierwszeństwa zaspokojenia przewidzianego
dla należności pieniężnych zabezpieczonych zastawem lub hipoteką.
§ 4.
Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio do udziału we współwłasności rzeczy lub prawa
majątkowego.
Art. 38.
§ 1.
Kto, nie będąc zobowiązanym, rości sobie prawa do rzeczy lub prawa majątkowego, z
którego prowadzi się egzekucję administracyjną, może wystąpić do organu egzekucyjnego
- w terminie czternastu dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej
skierowanej do tej rzeczy lub tego prawa - z żądaniem ich wyłączenia spod egzekucji,
przedstawiając lub powołując dowody na poparcie swego żądania.
§ 1a.
Do żądania wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego, złożonego po upływie
terminu, o którym mowa w § 1, przepisu art. 17 § 1c nie stosuje się.
§ 2.
Organ egzekucyjny rozpozna żądanie i wyda postanowienie w sprawie wyłączenia w terminie
czternastu dni od dnia złożenia żądania. Termin ten może być przedłużony o dalsze
czternaście dni, gdy zbadanie dowodów w tym terminie nie było możliwe.
§ 3.
Do czasu wydania postanowienia w sprawie wyłączenia organ egzekucyjny zaniecha dalszych
czynności egzekucyjnych w stosunku do rzeczy lub prawa majątkowego, których wyłączenia
żądano; jednakże dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
§ 4.
Przepisy § 1-3 stosuje się odpowiednio w przypadku zgłoszenia roszczeń do rzeczy lub
praw majątkowych zajętych w celu zabezpieczenia.
Art. 39.
Jeżeli w egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym rzecz lub prawo majątkowe,
których wyłączenia spod egzekucji żądano, zostały również objęte środkiem egzekucyjnym
wskazanym przez wierzyciela, organ egzekucyjny doręcza mu postanowienie o wyłączeniu.
Na to postanowienie przysługuje wierzycielowi zażalenie. Do czasu rozstrzygnięcia
zażalenia dokonane czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
Art. 40.
§ 1.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie odmowy wyłączenia spod egzekucji rzeczy
lub prawa majątkowego przysługuje zażalenie osobie, o której mowa w art. 38 § 1.
§ 2.
Na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego
nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie, której żądanie wyłączenia
rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje natomiast prawo żądania zwolnienia
ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta odpis pozwu o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego.
Art. 41.
§ 1.
Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia żądania w sprawie wyłączenia spod egzekucji
rzeczy lub prawa majątkowego i w okresie 14 dni po tym rozstrzygnięciu oraz w okresie
od dnia skierowania do organu egzekucyjnego pozwu, o którym mowa w art. 40 § 2, do
dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie wyłączenia spod egzekucji objęte
żądaniem wyłączenia rzeczy nie mogą być sprzedane, a prawa majątkowe wykonywane.
§ 2.
Jeżeli rzecz objęta żądaniem wyłączenia ulega szybkiemu zepsuciu, może ona być sprzedana
w trybie przewidzianym dla sprzedaży ruchomości w przepisach o egzekucji należności
pieniężnych przed rozstrzygnięciem żądania wyłączenia, a osiągniętą ze sprzedaży kwotę
składa się do depozytu organu egzekucyjnego. W przypadku nieuwzględnienia żądania
wyłączenia egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do ruchomości oznaczonych co do gatunku, których
przechowywanie powoduje wydatki niewspółmierne do ich wartości albo powodowałoby znaczne
obniżenie ich wartości.
Art. 42.
W postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej osoba, która żąda wyłączenia
rzeczy lub prawa majątkowego, może wpłacić do depozytu organu egzekucyjnego kwotę,
na jaką zostały one oszacowane, albo kwotę równą należności pieniężnej łącznie z kosztami
egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny uchyli wówczas czynności egzekucyjne odnośnie do
rzeczy lub prawa, których żądanie wyłączenia dotyczy, co nie wpływa na dalszy tok
postępowania o wyłączenie. W razie uwzględnienia żądania wyłączenia, kwota złożona
do depozytu podlega zwrotowi. Jeżeli żądanie wyłączenia nie zostanie uwzględnione,
egzekucję prowadzi się do kwoty złożonej do depozytu.
Art. 43.
Jeżeli w postępowaniu dotyczącym egzekucji należności pieniężnej zostało zgłoszone,
zgodnie z art. 38 § 1, żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego
z tej przyczyny, że znajduje się we władaniu innej osoby na podstawie umowy zastawu
lub prawa użytkowania ustanowionego w wyniku umowy o dożywocie, a żądanie to nie zostało
uwzględnione, wierzytelność zabezpieczona zastawem oraz wartość prawa użytkowania
podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji, z uwzględnieniem prawa pierwszeństwa
zaspokojenia przysługującego z mocy ustawy należności pieniężnych.
Art. 44.
Żądanie wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego nie może być zgłoszone,
jeżeli z rzeczy lub prawa przeprowadzona została egzekucja przez sprzedaż rzeczy lub
wykonanie prawa majątkowego.
Art. 45.
§ 1.
Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od czynności egzekucyjnych, jeśli
zobowiązany okazał dowody stwierdzające wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie
obowiązku, odroczenie terminu wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności
pieniężnych, albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Organ egzekucyjny zawiadamia
wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych.
§ 2.
Organ egzekucyjny i egzekutor są obowiązani odstąpić od egzekucji ze składnika majątkowego
zobowiązanego, jeżeli okazał on dowody stwierdzające częściowe wykonanie obowiązku
lub umorzenie należności pieniężnej, a wartość zajętego składnika majątkowego znacznie
przekracza kwotę ostatecznie dochodzonej należności i zobowiązany posiada inne składniki
majątkowe, z których egzekucja może być prowadzona.
§ 3.
Organ egzekucyjny zawiadamia wierzyciela o odstąpieniu od czynności egzekucyjnych
i na jego żądanie wydaje postanowienie w sprawie odstąpienia od czynności egzekucyjnych.
Na postanowienie to przysługuje zażalenie wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem
egzekucyjnym.
Art. 46.
§ 1.
Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach
także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na opór, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie
egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi.
Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego
organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie
ma organu wojskowego.
§ 2.
Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia egzekutorowi pomocy.
§ 3.
Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy wykonywaniu czynności
egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc organów, sposób postępowania,
tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania
wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w drodze rozporządzenia:
1)
Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez Żandarmerię Wojskową
lub wojskowe organy porządkowe;
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania pomocy przez Policję
lub Straż Graniczną;
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.
Art. 47.
§ 1.
Jeżeli cel egzekucji prowadzonej w sprawie należności pieniężnej lub wydania rzeczy
tego wymaga, organ egzekucyjny zarządzi otwarcie środków transportu zobowiązanego,
lokali i innych pomieszczeń zajmowanych przez zobowiązanego oraz schowków w tych środkach,
lokalach i pomieszczeniach.
§ 2.
Przeszukania rzeczy, środków transportu, lokali i innych pomieszczeń oraz schowków
dokonuje komisja powołana przez organ egzekucyjny. Z dokonanych czynności spisuje
się protokół. Zakończeniem czynności jest zabezpieczenie przeszukiwanego środka transportu,
pomieszczenia lub lokalu. Protokół z dokonanych czynności przekazuje się niezwłocznie
zobowiązanemu.
§ 3.
Zarządzenie, o którym mowa w § 1, doręcza się zobowiązanemu.
Art. 48.
§ 1.
Egzekutor może przeszukać odzież na osobie zobowiązanego oraz teczki, walizy i tym
podobne przedmioty, które zobowiązany ma przy sobie, jeżeli egzekucja dotyczy należności
pieniężnej lub wydania rzeczy.
§ 2.
Przeszukanie odzieży na osobie zobowiązanego oraz jego teczek, waliz i tym podobnych
przedmiotów poza mieszkaniem, przedsiębiorstwem, zakładem lub gospodarstwem zobowiązanego
może nastąpić tylko na podstawie pisemnego polecenia organu egzekucyjnego. Egzekutor
obowiązany jest okazać polecenie organu egzekucyjnego zobowiązanemu przed przystąpieniem
do czynności egzekucyjnych.
§ 3.
Jeżeli w czasie dokonywania czynności egzekucyjnych, o których mowa w § 1 i 2, egzekutor
zauważy, że zobowiązany oddał poszukiwane przedmioty swemu domownikowi lub innej osobie
do ukrycia, egzekutor może przeszukać odzież tej osoby oraz jej teczki, walizy i tym
podobne przedmioty, jakie ona ma przy sobie.
§ 4.
Przeszukanie odzieży powinno być dokonane tylko przez osobę tej samej płci co osoba
przeszukiwana.
§ 5.
Przeszukania odzieży na żołnierzu w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariuszu
Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
lub Straży Granicznej przeprowadza w obecności egzekutora odpowiednio żołnierz Żandarmerii
Wojskowej lub wojskowego organu porządkowego albo osoba wyznaczona przez przełożonego
funkcjonariusza.
Art. 49.
§ 1.
Podczas przeszukania ma prawo być obecny zobowiązany.
§ 2.
Jeżeli zobowiązany lub inna obecna przy przeszukaniu osoba zachowuje się niewłaściwie
lub przeszkadza w dokonywaniu czynności egzekucyjnych, egzekutor może upomnieć, a
po bezskutecznym upomnieniu wydalić z miejsca dokonywania czynności egzekucyjnych
tę osobę.
Art. 49a.
Przeszukanie rzeczy dokonywane jest zgodnie z celem tej czynności, z zachowaniem umiaru
i poszanowania godności osób, których ta czynność dotyczy, oraz bez wyrządzania niepotrzebnych
szkód i dolegliwości.
Art. 49b.
§ 1.
Jeżeli podczas przeszukania egzekutor natrafi na dokument opatrzony klauzulą tajności,
egzekutor odstępuje od jego egzekucji.
§ 2.
Rzeczy, których posiadanie jest zabronione, przekazuje się właściwemu urzędowi lub
instytucji.
Art. 50.
§ 1.
W lokalach i innych pomieszczeniach organów państwowych oraz na terenach kolejowych
i lotnisk można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu
tych organów państwowych lub zarządców (komendantów) tych obiektów. Przepis ten nie
dotyczy przypadków, gdy z mocy szczególnych przepisów organy egzekucyjne właściwe
są do działania na terenach kolejowych oraz lotnisk.
§ 2.
W obrębie budynków wojskowych i zajmowanych przez Policję, Służbę Ochrony Państwa,
Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencję Wywiadu, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego,
Służbę Wywiadu Wojskowego, Centralne Biuro Antykorupcyjne lub Straż Graniczną oraz
na okrętach wojennych można dokonywać czynności egzekucyjnych tylko po uprzednim zawiadomieniu
odpowiednio właściwego komendanta lub kierownika jednostki i w asyście wyznaczonego
organu wojskowego lub organu Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.
§ 3.
Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, uwzględniając w szczególności
przypadki i miejsca, w których wymagana jest asysta organów, sposób postępowania przy
wykonywaniu asysty, tryb powiadamiania właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób
dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów, określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
Minister Obrony Narodowej - w przypadku wykonywania asysty przez Służbę Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe;
2)
minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku wykonywania asysty przez Policję,
Służbę Ochrony Państwa lub Straż Graniczną;
3)
Prezes Rady Ministrów - w przypadku wykonywania asysty przez Agencję Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencję Wywiadu lub Centralne Biuro Antykorupcyjne.
§ 4.
Przeszukania rzeczy osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy zawodowej dokonuje się
w obecności przedstawiciela organizacji zawodowej, do której osoba ta przynależy.
Art. 51.
§ 1.
Na wniosek zobowiązanego, a także gdy egzekutor uzna to za konieczne, może być przywołany
świadek do obecności przy czynnościach egzekucyjnych.
§ 2.
Egzekutor przywołuje co najmniej dwóch świadków, jeżeli zobowiązany nie może być obecny
przy czynnościach egzekucyjnych na skutek wydalenia z miejsca dokonywania czynności
egzekucyjnych lub z innych przyczyn, chyba że zachodzi obawa, iż wskutek upływu czasu
potrzebnego na przywołanie świadków egzekucja będzie udaremniona.
§ 3.
Świadkami mogą być także pełnoletni członkowie rodziny i domownicy zobowiązanego.
§ 4.
Świadkowie nie otrzymują wynagrodzenia.
Art. 52.
§ 1.
Jeśli cel egzekucji tego wymaga, organ egzekucyjny zezwoli pisemnie egzekutorowi na
dokonanie czynności egzekucyjnej w dni wolne od pracy lub w porze nocnej pomiędzy
godziną 21 a godziną 7. Egzekutor jest obowiązany okazać zezwolenie organu egzekucyjnego
zobowiązanemu przed przystąpieniem do czynności egzekucyjnych.
§ 2.
Czynności egzekucyjne mogą być dokonywane w porze nocnej tylko w obecności świadka.
Art. 53.
§ 1.
Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, egzekutor sporządza protokół z czynności
egzekucyjnych, który zawiera:
1)
oznaczenie miejsca, czasu i rodzaju czynności;
2)
imiona i nazwiska osób uczestniczących w czynności;
3)
sprawozdanie z przebiegu czynności;
4)
zgłoszone przez obecnych wnioski i oświadczenia;
5)
podpisy obecnych lub wzmiankę o przyczynie braku podpisów;
6)
podpis egzekutora.
§ 2.
Odpis protokołu, o którym mowa w § 1, doręcza się niezwłocznie zobowiązanemu.
Art. 54.
§ 1.
Zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą
skargi jest:
1)
dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;
2)
zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności
egzekucyjnej.
§ 2.
Skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania
i jego uzasadnienie.
§ 3.
Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej
czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu
dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej.
§ 4.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym:
1)
oddala skargę na czynność egzekucyjną;
2)
uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną:
a)
w całości,
b)
w części i w pozostałym zakresie oddala skargę.
§ 5.
Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie.
§ 6.
W przypadku uwzględnienia skargi na czynność egzekucyjną organ egzekucyjny:
1)
uchyla zaskarżoną czynność egzekucyjną w całości albo w części;
2)
usuwa stwierdzoną wadę czynności egzekucyjnej.
§ 7.
Wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka
egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych
przypadkach organ egzekucyjny może wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego
do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się
ostateczne.
Art. 54a.
§ 1.
Zobowiązanemu, wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, podmiotowi,
którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku,
oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku przysługuje skarga na przewlekłość
postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
Do skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego przepisy art. 54 § 4 i 5 stosuje
się odpowiednio.
Art. 54b.
§ 1.
Organ egzekucyjny uchyla z urzędu w całości albo w części czynność egzekucyjną, jeżeli
została dokonana z naruszeniem ustawy.
§ 2.
Organ egzekucyjny może uchylić z urzędu w całości albo w części czynność egzekucyjną,
jeżeli:
1)
dalsza realizacja zastosowanego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano tej
czynności egzekucyjnej:
a)
jest niecelowa,
b)
nie doprowadzi bezpośrednio do wyegzekwowania środków pieniężnych przewyższających
koszty egzekucyjne,
c)
powoduje niewspółmierne trudności lub wydatki egzekucyjne w stosunku do środków pieniężnych,
które mogą być wyegzekwowane;
2)
wyegzekwowanie należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,
kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych jest możliwe poprzez zastosowanie lub realizację
innego środka egzekucyjnego, mniej uciążliwego dla zobowiązanego, lub umożliwiającego
wyegzekwowanie tych należności w krótszym czasie.
§ 3.
W przypadku, o którym mowa w § 2, pozostają w mocy skutki związane z zastosowaniem
środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano uchylonej czynności egzekucyjnej.
§ 4.
Organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności
o uchyleniu czynności egzekucyjnej w całości albo w części.
Art. 55.
(uchylony)
Art. 55a.
1.
Jeżeli egzekucja prowadzona wobec podmiotu wpisanego w Krajowym Rejestrze Sądowym
dotyczy należności podatkowych i celnych, do poboru których jest zobowiązany naczelnik
urzędu skarbowego albo innych należności pieniężnych, do poboru których właściwy jest
Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie zostały one uregulowane w terminie 60 dni od
daty wszczęcia egzekucji, organ egzekucyjny składa wniosek o wpisanie do Krajowego
Rejestru Sądowego daty wszczęcia egzekucji tych należności, wysokości pozostałych
do wyegzekwowania kwot oraz daty i sposobu zakończenia egzekucji.
2.
Zgłaszanie okoliczności podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego może
odbywać się z użyciem środków komunikacji elektronicznej.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zabezpieczenia społecznego, Ministrem Sprawiedliwości i ministrem właściwym
do spraw cyfryzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania odpisów
dokumentów oraz sposób zgłaszania okoliczności, o których mowa w ust. 2, mając na
względzie potrzebę zapewnienia bezpiecznego, sprawnego i skutecznego przekazywania
tych informacji.
Art. 55b.
W wypadku postępowania egzekucyjnego dotyczącego nawiązki na rzecz Skarbu Państwa
lub przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna, naczelnik urzędu skarbowego
jest obowiązany w przypadku częściowego lub całkowitego wykonania zobowiązania lub
jego wygaśnięcia niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia powzięcia
tych informacji, przekazać je wierzycielowi. Wierzyciel występuje do biur informacji
gospodarczej, działających na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie
danych gospodarczych, z żądaniem aktualizacji informacji gospodarczych, przekazując do biura aktualne
dane.
Rozdział 4
Zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego
Art. 56.
§ 1.
Postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części:
1)
w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia
na raty spłat należności pieniężnej;
2)
w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany ze zobowiązanym,
a jest prowadzona egzekucja z rzeczy lub prawa majątkowego, które nie wygasło wskutek
śmierci zobowiązanego;
3)
w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela
ustawowego;
4)
na żądanie wierzyciela;
5)
w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
§ 1a.
Przepisu § 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli z chwilą śmierci zobowiązanego będącego
przedsiębiorcą został ustanowiony zarząd sukcesyjny.
§ 1b.
Postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko przedsiębiorstwu w spadku ulega zawieszeniu
w całości:
1)
z upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 10 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem
osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, w przypadku śmierci zobowiązanego będącego przedsiębiorcą, jeżeli nie powołano zarządcy
sukcesyjnego;
2)
w razie uchylenia postanowienia o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu
egzekucji przeciwko przedsiębiorstwu w spadku;
3)
w razie wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego.
§ 1c.
Organ egzekucyjny może wystąpić do wierzyciela o zajęcie stanowiska, czy obowiązek
jest ściśle związany ze zobowiązanym.
§ 2.
Zawieszenie postępowania egzekucyjnego, dotyczącego obowiązku o charakterze niepieniężnym,
z przyczyny określonej w § 1 pkt 2 i 3 może nastąpić tylko w przypadkach, gdy nie
zagraża to interesowi społecznemu.
§ 3.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
§ 4.
Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia
tego postępowania służy zażalenie.
§ 5.
W okresie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w § 1 pkt
2 i 3 oraz § 1b nie rozpatruje się skargi, wniosku lub innego podania.
Art. 57.
§ 1.
Organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne po ustaniu przyczyny
zawieszenia, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje
do czynności egzekucyjnych.
§ 1a.
W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego w związku z rozłożeniem na raty
spłat należności pieniężnej, organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie w
zakresie wskazanym przez wierzyciela.
§ 2.
W razie zawieszenia postępowania z przyczyny określonej w art. 56 § 1 pkt 2 i § 1b - organ egzekucyjny podejmie zawieszone postępowanie, gdy
organ ten zostanie zawiadomiony przez wierzyciela o ustaleniu według przepisów prawa
cywilnego spadkobierców zmarłego zobowiązanego, na których przeszedł egzekwowany obowiązek,
lub osób, na których rzecz zostały uczynione zapisy windykacyjne. Wierzyciel może
również, nie czekając na sądowe stwierdzenie nabycia spadku lub przedmiotu zapisu
windykacyjnego albo sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia, wskazać osobę,
którą uważa za spadkobiercę zmarłego zobowiązanego, lub osobę, na której rzecz został
uczyniony zapis windykacyjny, odpowiedzialną za egzekwowany obowiązek. Jednakże organ
egzekucyjny obowiązany jest zastosować się do postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia
spadku, postanowienia częściowego stwierdzającego nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego
lub zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia, jeżeli postanowienie to lub
wypis zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia zostaną mu złożone przed zakończeniem
postępowania egzekucyjnego.
§ 2a.
W razie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 56 §
1 pkt 2 albo § 1b pkt 2 organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie z dniem
wydania postanowienia o nadaniu tytułowi wykonawczemu klauzuli o skierowaniu egzekucji
przeciwko przedsiębiorstwu w spadku.
§ 3.
Jeżeli szczególne przepisy przewidują wydanie przez wierzyciela decyzji o odpowiedzialności
za zmarłego zobowiązanego innej osoby, jako spadkobiercy lub zapisobiercy, organ egzekucyjny
może podjąć postępowanie egzekucyjne, zawieszone z przyczyny określonej w art. 56
§ 1 pkt 2 i § 1b, po wydaniu takiej decyzji.
Art. 58.
§ 1.
W przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy dokonane czynności
egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt
1 i 4 mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych
zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności
poniesienia danych wydatków.
§ 2.
Organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne, jeżeli to jest
uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie,
a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Uchylenie dokonanych czynności
nie powoduje umorzenia należnych za nie kosztów egzekucyjnych.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych
przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem
egzekucyjnym.
Art. 59.
§ 1.
Postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku:
1)
niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, w tym ze względu na zobowiązanego;
2)
niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym;
3)
niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27;
4)
śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek:
a)
jest ściśle związany ze zobowiązanym,
b)
nie jest ściśle związany ze zobowiązanym, a egzekucja jest prowadzona wyłącznie z
prawa majątkowego, które wygasło wskutek śmierci zobowiązanego;
5)
gdy postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte
przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;
6)
gdy z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego wystąpi wierzyciel;
7)
gdy odrębne ustawy tak stanowią.
§ 2.
Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku, gdy dalsza egzekucja administracyjna
będzie bezskuteczna z powodu braku majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których
jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.
§ 2a.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt
9, postępowanie egzekucyjne umarza się w całości albo w części w przypadku:
1)
określonym w § 1 pkt 1, 4, 6 i 7 oraz § 2;
2)
niespełnienia w zagranicznym tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 102 ustawy
o wzajemnej pomocy;
3)
gdy zachodzi błąd co do zobowiązanego.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego
na żądanie zobowiązanego, wierzyciela albo z urzędu. Postanowienie o umorzeniu postępowania
egzekucyjnego zawiera informację o uchyleniu czynności egzekucyjnych zgodnie z art.
60 § 1 zdanie pierwsze.
§ 5.
Na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie
zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym.
§ 5a.
W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego przed wszczęciem egzekucji administracyjnej
organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem nie wydaje postanowienia o umorzeniu
postępowania egzekucyjnego. W sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego sporządza
się adnotację w rozumieniu art. 72 Kodeksu postępowania administracyjnego.
§ 6.
W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w § 1 pkt
4 lit. b i pkt 5-7 oraz § 2 pozostają w mocy skutki związane z zastosowaniem środka
egzekucyjnego.
Art. 60.
§ 1.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie czynności egzekucyjnych. Pozostają
jednak w mocy prawa osób trzecich nabyte na skutek tych czynności.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
(uchylony)
Art. 61.
§ 1.
W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego z przyczyny określonej w art. 59
§ 2 postępowanie egzekucyjne wszczyna się ponownie:
1)
na wniosek wierzyciela o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej - jeżeli organ
egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem,
2)
z urzędu, poprzez wydanie zawiadomienia o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej,
o którym mowa w § 4 - jeżeli organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem
- po ujawnieniu przez wierzyciela majątku lub źródła dochodu zobowiązanego, z których
jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających koszty egzekucyjne.
§ 2.
Wniosek, o którym mowa w § 1 pkt 1, zawiera informacje o majątku lub źródłach dochodu
zobowiązanego, z których jest możliwe wyegzekwowanie środków pieniężnych przewyższających
koszty egzekucyjne, oraz inne informacje niezbędne do ponownego wszczęcia i prowadzenia
egzekucji administracyjnej. W przypadku zmiany właściwości organu egzekucyjnego, który
umorzył postępowanie egzekucyjne z przyczyny określonej w art. 59 § 2, wierzyciel
przekazuje właściwemu organowi egzekucyjnemu również dalszy tytuł wykonawczy.
§ 3.
Ponowne wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje z chwilą:
1)
doręczenia właściwemu organowi egzekucyjnemu wniosku o ponowne wszczęcie egzekucji
administracyjnej - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1;
2)
wydania przez organ egzekucyjny zawiadomienia o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej,
o którym mowa w § 4 - w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2.
§ 4.
Podstawą ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej jest dotychczasowy tytuł wykonawczy
albo dalszy tytuł wykonawczy. Do ponownego wszczęcia egzekucji administracyjnej stosuje
się odpowiednio przepisy o wszczęciu egzekucji administracyjnej, z tym że zamiast
odpisu tytułu wykonawczego zobowiązanemu doręcza się zawiadomienie organu egzekucyjnego
o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej.
§ 5.
Zawiadomienie o ponownym wszczęciu egzekucji administracyjnej, o którym mowa w § 4,
zawiera co najmniej:
1)
numer i datę wystawienia dotychczasowego tytułu wykonawczego albo dalszego tytułu
wykonawczego;
2)
informację o wysokości:
a)
należności pieniężnej,
b)
odsetek z tytułu niezapłacenia należności pieniężnej w terminie,
c)
kosztów upomnienia,
d)
kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny
określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2
- na dzień wydania tego zawiadomienia;
3)
pouczenie o prawie zgłoszenia zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
§ 6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres informacji zawartych we wniosku o ponowne wszczęcie egzekucji administracyjnej,
o którym mowa w § 1 pkt 1, mając na względzie zapewnienie prawidłowego wszczęcia i
prowadzenia ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej.
Rozdział 5
Zbieg egzekucji
Art. 62.
§ 1.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa
majątkowego egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy
organ egzekucyjny albo organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w
razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa - organ, który dokonał zajęcia na poczet
należności w wyższej kwocie.
§ 2.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie jednolitego
tytułu wykonawczego państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo zagranicznego tytułu
wykonawczego określonych w ustawie o wzajemnej pomocy i egzekucji sądowej do tej samej
rzeczy albo prawa majątkowego - egzekucje do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi
łącznie administracyjny organ egzekucyjny.
§ 3.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy albo prawa
majątkowego, gdy egzekucja sądowa dotyczy:
1)
świadczenia alimentacyjnego, rentowego lub innego świadczenia powtarzającego się,
2)
świadczenia pieniężnego w walucie obcej
- egzekucję do tej rzeczy albo prawa majątkowego prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny.
§ 4.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej, o której mowa w § 2, i egzekucji sądowej,
o której mowa w § 3, do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję prowadzi
łącznie sądowy organ egzekucyjny. Prawa i obowiązki wierzyciela należności pieniężnej
dochodzonej na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu
wykonawczego wykonuje administracyjny organ egzekucyjny.
§ 5.
W przypadku przejęcia przez sądowy organ egzekucyjny prowadzenia łącznie egzekucji
do tej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję należności pieniężnej, dochodzonej
na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego i
należności pieniężnej, o której mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, koszty komornicze, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia
28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych , obciążające wierzyciela pokrywa, na żądanie sądowego organu egzekucyjnego, administracyjny
organ egzekucyjny z budżetu państwa.
Art. 62a.
Zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej nie wstrzymuje czynności egzekucyjnych.
Art. 62b.
§ 1.
Jeżeli zgodnie z art. 62 prowadzenie łącznie egzekucji należy do sądowego organu egzekucyjnego,
organ egzekucyjny:
1)
niezwłocznie sporządza adnotację w sprawie przekazania egzekucji do rzeczy albo prawa
majątkowego, zwaną dalej „adnotacją w sprawie zbiegu”, zawierającą informacje niezbędne
do prowadzenia łącznie egzekucji, i przekazuje ją sądowemu organowi egzekucyjnemu
w sposób określony przepisami wydanymi na podstawie art. 63a § 2;
2)
zwraca wierzycielowi niewykorzystaną zaliczkę;
3)
przekazuje sądowemu organowi egzekucyjnemu środki pieniężne uzyskane wskutek zajęcia
rzeczy albo prawa majątkowego, do których nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej
i sądowej, w przypadku gdy środki te nie zostały wypłacone wierzycielowi przed przekazaniem
sądowemu organowi egzekucyjnemu adnotacji w sprawie zbiegu.
4)
(uchylony)
§ 1a.
Adnotacja w sprawie zbiegu zawiera:
1)
wskazanie rodzaju i wysokości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia
jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych należnych na dzień sporządzenia
tej adnotacji;
2)
inne dane niezbędne do prowadzenia łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa majątkowego;
3)
kwalifikowany podpis elektroniczny.
§ 1b.
Adnotacja w sprawie zbiegu jest przekazywana w postaci elektronicznej odpowiadającej
strukturze logicznej dostępnej w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 2.
(uchylony)
Art. 62c.
Organ egzekucyjny, zawiadamia wierzyciela, zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności
o przekazaniu egzekucji sądowemu organowi egzekucyjnemu.
Art. 62d.
§ 1.
Organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie łącznie egzekucji do rzeczy albo prawa
majątkowego, do których nastąpił zbieg, prowadzi je w trybie egzekucji administracyjnej.
§ 2.
(uchylony)
§ 2a.
W przypadku nieprzekazania przez sądowy organ egzekucyjny adnotacji w sprawie zbiegu
lub przekazania jej w innej postaci niż wymagana organ egzekucyjny, który przejął
prowadzenie łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa majątkowego, przed podziałem kwoty
uzyskanej z egzekucji wzywa sądowy organ egzekucyjny do przekazania tej adnotacji
w wymaganej postaci w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego wezwania.
§ 2b.
Jeżeli sądowy organ egzekucyjny nie przekazał adnotacji w sprawie zbiegu w wymaganej
postaci w terminie, o którym mowa w § 2a, organ egzekucyjny zawiadamia sądowy organ
egzekucyjny o nieprzystąpieniu do prowadzenia łącznie egzekucji z rzeczy albo prawa
majątkowego. Organ egzekucyjny zawiadamia sądowy organ egzekucyjny, na jego żądanie,
o sposobie rozliczania środków pieniężnych, o którym mowa w § 2c.
§ 2c.
W przypadku, o którym mowa w § 2b, organ egzekucyjny zaspokaja w całości dochodzoną
należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, koszty upomnienia
i koszty egzekucyjne, a pozostałe środki pieniężne zalicza na poczet innej, objętej
tytułem wykonawczym należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,
kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych zgodnie z art. 115 § 7 i 8, a w przypadku
braku podstawy zaliczenia - zwraca je zobowiązanemu.
§ 2d.
W przypadku zaspokojenia w całości dochodzonej należności pieniężnej, odsetek z tytułu
niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, organ egzekucyjny
niezwłocznie uchyla czynność egzekucyjną, która doprowadziła do zbiegu egzekucji administracyjnej
i sądowej, oraz zawiadamia dłużnika zajętej wierzytelności o sposobie rozliczenia
środków pieniężnych, o którym mowa w § 2c.
§ 3.
Na żądanie sądowego organu egzekucyjnego organ egzekucyjny, który przejął prowadzenie
łącznie egzekucji, informuje o jej przebiegu.
Art. 62e.
§ 1.
W przypadku kolejnego zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej rzeczy
albo prawa majątkowego egzekucję przejmuje organ egzekucyjny, który prowadzi łącznie
egzekucje w wyniku pierwszego zbiegu egzekucji. Jeżeli kolejny zbieg egzekucji dotyczy
egzekucji, o której mowa w art. 62 § 2-4, prowadzenie łącznie egzekucji przejmuje
organ egzekucyjny określony zgodnie z tymi przepisami. Przepisy art. 62a-62d, art.
62f i art. 62g stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Jeżeli w wyniku kolejnego zbiegu egzekucji nastąpiła zmiana organu egzekucyjnego prowadzącego
łącznie egzekucję do rzeczy albo prawa majątkowego, organ egzekucyjny, który przejął
prowadzenie łącznie egzekucji w wyniku pierwszego zbiegu:
1)
przekazuje adnotację w sprawie zbiegu organowi, który przejął prowadzenie łącznie
egzekucji w wyniku kolejnego zbiegu egzekucji, oraz
2)
zawiadamia o przekazaniu prowadzenia łącznie egzekucji organ egzekucyjny, który przekazał
mu uprzednio adnotację w sprawie zbiegu.
Art. 62f.
§ 1.
Organ egzekucyjny prowadzący łącznie egzekucje kończy, w formie postanowienia, egzekucję
sądową z rzeczy albo prawa majątkowego, przejętą od sądowego organu egzekucyjnego,
jeżeli jej dalsze prowadzenie jest niemożliwe, niecelowe lub jeżeli jest oczywiste,
że nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów tej egzekucji. W postanowieniu organ egzekucyjny
uchyla również czynności egzekucyjne podjęte w ramach tej egzekucji. Postanowienie
doręcza się wierzycielowi, zobowiązanemu, dłużnikowi zajętej wierzytelności oraz sądowemu
organowi egzekucyjnemu, od którego przejęto egzekucję.
§ 2.
Na postanowienie, o którym mowa w § 1, zażalenie przysługuje wierzycielowi niebędącemu
organem egzekucyjnym oraz zobowiązanemu.
Art. 62g.
Nie obciąża się kosztami egzekucyjnymi wierzyciela, na wniosek którego została wszczęta
egzekucja sądowa, przejęta przez organ egzekucyjny w wyniku zbiegu egzekucji, jeżeli
w egzekucji sądowej jest zwolniony z mocy ustawy z kosztów egzekucyjnych.
Art. 63.
§ 1.
W przypadku zbiegu egzekucji administracyjnych do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego
przepisy art. 62 § 1 i 2, art. 62a-62c, art. 62d § 2a-3, art. 62e § 1 zdanie pierwsze
i § 2 oraz art. 62f stosuje się odpowiednio, z tym że zamiast zawiadomienia, o którym
mowa w art. 62d § 2b, organ egzekucyjny wydaje postanowienie, na które przysługuje
zażalenie organowi egzekucyjnemu, który nie przekazał adnotacji w sprawie zbiegu.
§ 2.
Spór o właściwość między organami egzekucyjnymi rozstrzyga, na wniosek organu egzekucyjnego
pozostającego w sporze, dyrektor izby administracji skarbowej właściwy ze względu
na siedzibę organu egzekucyjnego, który dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych
w wyższej kwocie. Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sporu przepisów art. 62d §
2a-2d nie stosuje się.
Art. 63a.
§ 1.
Doręczenia pomiędzy organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem
sądowym dokonuje się z użyciem środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli doręczenie
za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest niemożliwe z przyczyn technicznych,
w czasie niezbędnym do przywrócenia ich funkcjonowania doręczenia dokonuje się w postaci
papierowej.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy zakres danych zawartych w adnotacji w sprawie zbiegu,
2)
sposób sporządzania adnotacji w sprawie zbiegu,
3)
sposób dokonywania doręczeń z użyciem środków komunikacji elektronicznej pomiędzy
organami egzekucyjnymi oraz pomiędzy organem egzekucyjnym a komornikiem sądowym
- mając na względzie sprawność i skuteczność prowadzenia łącznie egzekucji, niezbędność
danych do jej prowadzenia oraz bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci
elektronicznej.
Rozdział 6
Koszty egzekucyjne
Art. 64.
§ 1.
Organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną za wszczęcie postępowania egzekucyjnego
dotyczącego należności pieniężnej. Opłata manipulacyjna wynosi 40 zł, a w przypadku
wszczęcia egzekucji administracyjnej opłata ulega podwyższeniu i wynosi 100 zł.
§ 2.
Obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej powstaje z chwilą wszczęcia postępowania egzekucyjnego,
oddzielnie od każdego tytułu wykonawczego.
§ 3.
Obowiązek zapłaty opłaty manipulacyjnej nie powstaje:
1)
gdy należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie i koszty upomnienia
zostaną zapłacone lub umorzone w całości przed wszczęciem egzekucji administracyjnej;
2)
w przypadku przekształcenia się zajęcia zabezpieczającego w zajęcie egzekucyjne, jeżeli
zabezpieczone w wyniku zajęcia zabezpieczającego środki pieniężne wystarczają na pokrycie
w całości dochodzonej w postępowaniu egzekucyjnym należności pieniężnej i odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie;
3)
w przypadku ponownego wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
§ 4.
Organ egzekucyjny pobiera w egzekucji należności pieniężnej opłatę egzekucyjną w wysokości
10% wyegzekwowanych środków pieniężnych pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których
mowa w art. 115 § 1 pkt 1-1c. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 10% wyegzekwowanych:
należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie naliczonych na
dzień wystawienia tytułu wykonawczego i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż
40 000 zł.
§ 5.
W przypadku zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie
lub kosztów upomnienia organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi przez zobowiązanego
lub przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5, po wszczęciu egzekucji administracyjnej,
organ egzekucyjny pobiera opłatę egzekucyjną w wysokości 5% uzyskanych w ten sposób
środków pieniężnych, pomniejszonych o koszty egzekucyjne, o których mowa w art. 115
§ 1 pkt 1-1c. Maksymalna wysokość opłaty egzekucyjnej wynosi 5% uzyskanej w ten sposób:
należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie naliczonych na
dzień wystawienia tytułu wykonawczego i kosztów upomnienia, nie więcej jednak niż
20 000 zł.
§ 6.
Maksymalną wysokość opłat egzekucyjnych, o których mowa w § 4 i 5, stosuje się odrębnie
dla każdego tytułu wykonawczego. W przypadku wyegzekwowania lub uzyskania środków
pieniężnych na zaspokojenie należności pieniężnych, odsetek z tytułu niezapłacenia
ich w terminie i kosztów upomnienia dochodzonych na podstawie więcej niż jednego tytułu
wykonawczego, opłatę egzekucyjną dzieli się proporcjonalnie do wysokości należności
pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia wyegzekwowanych
lub uzyskanych na podstawie jednego tytułu wykonawczego.
§ 7.
Obowiązek zapłaty opłaty egzekucyjnej powstaje z chwilą:
1)
wyegzekwowania należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie
lub kosztów upomnienia;
2)
zapłaty po wszczęciu egzekucji administracyjnej organowi egzekucyjnemu lub wierzycielowi
należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia;
3)
wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadku,
gdy w okresie tego zawieszenia należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia
jej w terminie lub koszty upomnienia zostały przekazane organowi egzekucyjnemu przez
dłużnika zajętej wierzytelności lub zapłacone przez zobowiązanego lub przez podmiot
wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5.
§ 8.
Przepis § 7 pkt 3 stosuje się odpowiednio do należności pieniężnej, odsetek z tytułu
niezapłacenia jej w terminie lub kosztów upomnienia przekazanych organowi egzekucyjnemu
przez dłużnika zajętej wierzytelności lub zapłaconych przez zobowiązanego lub przez
podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 3 i 5 w okresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego
i wstrzymania czynności egzekucyjnych.
§ 9.
Obowiązek zapłaty opłaty egzekucyjnej nie powstaje, jeżeli:
1)
należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, opłata prolongacyjna,
o której mowa w art. 57 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i koszty upomnienia zostały zapłacone wierzycielowi w okresie zawieszenia postępowania
egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 56 § 1 pkt 1;
2)
należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie i koszty upomnienia
zostały zapłacone przez podmiot wymieniony w art. 71ca § 1 pkt 1, 2 i 4.
§ 10.
Organ egzekucyjny w egzekucji należności pieniężnych pobiera opłatę w wysokości 20
zł za każdą dokonaną czynność egzekucyjną:
1)
spisanie na miejscu u zobowiązanego protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego;
2)
spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.
§ 11.
Obowiązek zapłaty opłaty za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 10, powstaje
z chwilą podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny odpowiednio protokołu
o stanie majątkowym zobowiązanego i protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia
egzekucji.
§ 12.
Opłatę za czynności egzekucyjne, o których mowa w § 10, pobiera się jednorazowo i
dzieli się proporcjonalnie do liczby wierzycieli, którzy wystawili tytuły wykonawcze,
na podstawie których organ egzekucyjny spisał protokół o stanie majątkowym zobowiązanego
i protokół o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji.
Art. 64a.
§ 1.
Organ egzekucyjny w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym pobiera opłaty
za dokonane czynności egzekucyjne w następującej wysokości:
1)
za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia - 10% kwoty nałożonej
grzywny, nie więcej jednak niż 68 zł; w przypadku wielokrotnego nakładania grzywien
opłatę pobiera się osobno od każdego postanowienia;
2)
za wydanie postanowienia o:
a)
zastosowaniu wykonania zastępczego,
b)
wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy ruchomej albo dokumentu,
c)
wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wydania nieruchomości albo opróżnienia
lokalu,
d)
wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem
zastosowania przymusu bezpośredniego
- 6 zł 80 gr;
3)
za odebranie rzeczy ruchomej - 6 zł 80 gr;
4)
za odebranie dokumentu - 4 zł 20 gr;
5)
za odebranie nieruchomości - 68 zł;
6)
za opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń - 6 zł 80 gr od każdej izby; za opróżnienie
pomieszczeń mieszkalnych nie pobiera się odrębnej opłaty od pomieszczeń pomocniczych,
jak przedpokoje, korytarze, werandy, łazienki, spiżarnie, a za opróżnienie pomieszczeń
gospodarczych, w szczególności garaży i stajni, pobiera się opłatę za każde pomieszczenie
jak za izbę;
7)
za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej - 20 zł;
8)
za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji
- 20 zł.
§ 2.
Obowiązek zapłaty opłat, o których mowa w § 1, powstaje:
1)
za wydanie postanowień wymienionych w § 1 pkt 1 i 2 - z chwilą doręczenia zobowiązanemu
postanowienia;
2)
za czynności wymienione w § 1 pkt 3-6 - z chwilą podpisania przez egzekutora protokołu
czynności egzekucyjnych;
3)
za czynności dotyczące sprzedaży licytacyjnej - z chwilą doręczenia zobowiązanemu
odpisu obwieszczenia o licytacji lub z chwilą podpisania protokołu przeprowadzenia
licytacji;
4)
za spisanie protokołu o udaremnieniu przez zobowiązanego przeprowadzenia egzekucji
- z chwilą podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny tego protokołu.
Art. 64b.
§ 1.
Wydatkami egzekucyjnymi są koszty faktycznie poniesione przez organ egzekucyjny w
związku z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego, a w szczególności na opłacenie:
1)
przejazdu i delegacji poborcy lub egzekutora;
2)
przewozu, załadowania, rozładowania, przechowania, utrzymania i dozoru zwierząt oraz
ruchomości odebranych albo usuniętych z opróżnionych budynków, lokali i pomieszczeń;
3)
przymusowego otwarcia środków transportu, pomieszczeń i schowków;
4)
należności świadków, biegłych i rzeczoznawców;
5)
ogłoszenia w prasie;
6)
sporządzenia dokumentów;
7)
prowadzenia zarządu zajętej nieruchomości;
8)
prowizji i opłat pobieranych w związku z realizacją zajęcia przez dłużnika zajętej
wierzytelności lub przekazywaniem dochodzonych kwot do organu egzekucyjnego;
9)
kosztu uzyskania informacji o majątku dłużnika;
10)
wykonania zastępczego;
11)
zastosowania przymusu bezpośredniego;
12)
kosztów pokrycia opłaty sądowej od wniosku o wpis w księdze wieczystej;
13)
kosztów pokrycia opłaty sądowej od wniosku o wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym, o
którym mowa w art. 55a ust. 1;
14)
kosztów uzyskania dokumentów lub informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania
egzekucyjnego;
15)
kosztów przesłania pism organu egzekucyjnego sporządzonych w ramach podejmowanych
czynności egzekucyjnych w wysokości odpowiadającej najniższej wysokości opłaty pobieranej
przez operatora pocztowego na podstawie umowy o świadczenie usługi pocztowej odpowiednio
za polecenie przesyłki rejestrowanej lub poleconej;
16)
kosztów przesłania zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i innych
pism w ramach egzekucji z rachunku bankowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego
obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego;
17)
kosztów przesłania właściwemu organowi prowadzącemu rejestrację zawiadomienia o dokonanym
zajęciu środka transportu podlegającego rejestracji;
18)
kosztów udzielania pomocy lub asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych
przez Policję, Służbę Ochrony Państwa, Straż Graniczną, Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencję Wywiadu, Żandarmerię Wojskową, wojskowy organ porządkowy, Służbę Kontrwywiadu
Wojskowego, Służbę Wywiadu Wojskowego i Centralne Biuro Antykorupcyjne.
§ 2.
Przez wydatki egzekucyjne rozumie się również koszty przekazania wyegzekwowanych kwot
w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego
albo zagranicznego tytułu wykonawczego.
§ 3.
Do wydatków egzekucyjnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 64 § 3 pkt 1 i § 12.
Art. 64ba.
Wygaśnięcie obowiązku, którego dotyczy tytuł wykonawczy, po wszczęciu postępowania
egzekucyjnego nie zwalnia z obowiązku zapłaty kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.
Art. 64c.
§ 1.
Opłata manipulacyjna, opłata egzekucyjna, opłata za czynności egzekucyjne i wydatki
egzekucyjne stanowią koszty egzekucyjne.
§ 2.
Koszty egzekucyjne obciążają zobowiązanego. Pokrycie przez wierzyciela kosztów egzekucyjnych
powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59
§ 2 nie stanowi przeszkody w dochodzeniu tych kosztów od zobowiązanego, na wniosek
tego wierzyciela, w ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli:
1)
nie mogą być wyegzekwowane od zobowiązanego;
2)
spowodował niezgodne z prawem wszczęcie lub prowadzenie egzekucji administracyjnej;
3)
organ egzekucyjny nie przystąpił do egzekucji administracyjnej na podstawie art. 29
§ 2 pkt 1 i 3.
§ 4.
W przypadku, o którym mowa w § 9 pkt 2 lit. d, wierzyciel w egzekucji przejętej przez
organ egzekucyjny ponosi powstałe w prowadzonej łącznie egzekucji: opłatę egzekucyjną,
o której mowa w art. 64 § 5, opłatę za czynność egzekucyjną, o której mowa w art.
64 § 10 pkt 2, oraz wydatki egzekucyjne.
§ 5.
Nie obciąża się wierzyciela kosztami egzekucyjnymi powstałymi w postępowaniu egzekucyjnym,
jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym prowadzącym to postępowanie,
chyba że koszty egzekucyjne powstały w egzekucji prowadzonej przez inny organ egzekucyjny.
§ 6.
Organ egzekucyjny działający w ramach państwowej jednostki budżetowej lub będący państwową
jednostką budżetową nie obciąża kosztami egzekucyjnymi wierzyciela działającego w
ramach państwowej jednostki budżetowej lub będącego państwową jednostką budżetową.
Wydatki egzekucyjne poniesione przez organ egzekucyjny, działający w ramach państwowej
jednostki budżetowej lub będący państwową jednostką budżetową, są pokrywane z budżetu
państwa.
§ 7.
Niewyegzekwowane od zobowiązanego wydatki egzekucyjne, poniesione w postępowaniu egzekucyjnym
prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego, zagranicznego tytułu wykonawczego
albo tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art.
2 § 1 pkt 8 lit. g, organ egzekucyjny pokrywa z budżetu państwa.
§ 8.
W przypadkach, o których mowa w art. 80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy, organ
egzekucyjny może wystąpić do państwa członkowskiego lub państwa trzeciego o przekazanie
na rachunek tego organu wydatków egzekucyjnych poniesionych w związku z realizacją
wniosku o odzyskanie należności pieniężnych wraz z wypłaconymi odsetkami od zwróconych
należności pieniężnych, przedstawiając ich zestawienie, jeżeli wszczęcie lub prowadzenie
egzekucji administracyjnej należności pieniężnych będących przedmiotem zwrotu spowodowało
państwo członkowskie lub państwo trzecie. Postanowienia o wysokości wydatków egzekucyjnych
obciążających wierzyciela nie wydaje się.
§ 9.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych:
1)
na wniosek zobowiązanego złożony w terminie 30 dni od dnia:
a)
wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, a
w przypadku wyegzekwowania w całości obowiązku w egzekucji z nieruchomości - od dnia,
w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne,
b)
zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie,
kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych,
c)
w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;
2)
z urzędu, jeżeli koszty egzekucyjne obciążają wierzyciela niebędącego jednocześnie
organem egzekucyjnym, niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wydania:
a)
zawiadomienia o przyczynach nieprzystąpienia do egzekucji, jeżeli nie wydano postanowienia
o nieprzystąpieniu do egzekucji,
b)
postanowienia o nieprzystąpieniu do egzekucji,
c)
postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego,
d)
postanowienia o zakończeniu egzekucji, o którym mowa w art. 62f § 1.
§ 10.
Na postanowienie w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.
§ 11.
Wierzyciel dokonuje zapłaty kosztów egzekucyjnych organowi egzekucyjnemu nie później
niż w terminie 14 dni od dnia, w którym postanowienie w sprawie wysokości kosztów
egzekucyjnych stało się ostateczne.
Art. 64ca.
§ 1.
Koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu
wykonawczego wystawionego na należność pieniężną są dochodzone na podstawie tego tytułu,
chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2.
W ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej mogą być dochodzone koszty egzekucyjne
powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 §
2:
1)
na wniosek wierzyciela - jeżeli zostały pokryte przez tego wierzyciela,
2)
z urzędu - jeżeli nie zostały uprzednio umorzone
- niezależnie od kosztów egzekucyjnych powstałych w ponownie wszczętym postępowaniu
egzekucyjnym.
Art. 64cb.
§ 1.
Koszty egzekucyjne z tytułu:
1)
opłaty manipulacyjnej w wysokości 40 zł - przypadają na rzecz organu egzekucyjnego,
który wszczął postępowanie egzekucyjne, jeżeli nie wszczęto egzekucji administracyjnej;
2)
opłaty manipulacyjnej w wysokości 100 zł - przypadają na rzecz organu egzekucyjnego,
który wszczął egzekucję administracyjną;
3)
opłaty egzekucyjnej i opłaty za czynności egzekucyjne - przypadają na rzecz organu
egzekucyjnego, który te opłaty wyegzekwował lub uzyskał;
4)
wydatku egzekucyjnego - przypadają na rzecz organu egzekucyjnego, który go poniósł.
§ 2.
Organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne wydaje postanowienie w sprawie
rozliczenia kosztów egzekucyjnych, na wniosek organu egzekucyjnego, na rzecz którego
te koszty przypadają zgodnie z § 1, lub z urzędu. Na postanowienie organu egzekucyjnego
w sprawie rozliczenia kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.
§ 3.
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do rozliczenia kosztów egzekucyjnych, jeżeli organ
egzekucyjny dokonujący tego rozliczenia, a także organ egzekucyjny, na rzecz którego
przypadają koszty egzekucyjne zgodnie z § 1, działają w ramach państwowej jednostki
budżetowej lub są państwowymi jednostkami budżetowymi.
§ 4.
Niewyegzekwowane od zobowiązanego koszty egzekucyjne są należne organowi egzekucyjnemu,
który wydał w pierwszej instancji postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
Art. 64cc.
Koszty egzekucyjne wyegzekwowane lub uzyskane w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym
na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 30 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej lub art. 6qa ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przypadają na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, związku takich jednostek
lub zarządu związku międzygminnego, któremu naczelnik urzędu skarbowego powierzył
prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Przepisy art. 64cb § 1, 2 i 4 stosuje się.
Art. 64cd.
§ 1.
Jeżeli po wyegzekwowaniu lub uzyskaniu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie
lub prowadzenie postępowania egzekucyjnego było niezgodne z prawem, w szczególności
jeżeli w chwili wyegzekwowania lub uzyskania kosztów egzekucyjnych postępowanie egzekucyjne
podlegało umorzeniu, organ egzekucyjny, który zakończył postępowanie egzekucyjne,
zwraca zobowiązanemu lub wierzycielowi wyegzekwowane lub uzyskane koszty egzekucyjne
wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia ich wyegzekwowania lub uzyskania do
dnia obciążenia rachunku bankowego organu egzekucyjnego przekazywanymi środkami pieniężnymi.
§ 2.
Nie zwraca się kosztów egzekucyjnych wierzycielowi, jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie
lub prowadzenie egzekucji administracyjnej spowodował ten wierzyciel.
§ 3.
Zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami dokonuje się na wniosek lub
z urzędu niezwłocznie po dniu:
1)
w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne;
2)
wyegzekwowania lub wykonania obowiązku, w tym zapłaty należności pieniężnej, odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych,
a w przypadku wyegzekwowania tego obowiązku w egzekucji z nieruchomości - po dniu,
w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne;
3)
uzyskania przez organ egzekucyjny informacji o uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności
orzeczenia stanowiącego podstawę wystawienia tytułu wykonawczego lub postanowienia
o nadaniu temu orzeczeniu rygoru natychmiastowej wykonalności.
§ 4.
Jednocześnie ze zwrotem kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami zawiadamia
się o tym zwrocie odpowiednio zobowiązanego lub wierzyciela.
§ 5.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz
z ustawowymi odsetkami:
1)
na wniosek złożony nie później niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 4, jeżeli zobowiązany lub wierzyciel kwestionuje
wysokość zwróconych kosztów egzekucyjnych lub ustawowych odsetek wynikającą z zawiadomienia;
2)
jeżeli wniosek zobowiązanego lub wierzyciela o zwrot kosztów egzekucyjnych wraz z
ustawowymi odsetkami nie zasługuje na uwzględnienie.
§ 6.
Na postanowienie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami
przysługuje zażalenie.
§ 7.
Organ egzekucyjny obciąża, w formie postanowienia, wierzyciela zwróconymi zobowiązanemu
kosztami egzekucyjnymi wraz z ustawowymi odsetkami, chyba że niezgodne z prawem wszczęcie
lub prowadzenie egzekucji administracyjnej spowodował organ egzekucyjny. Na postanowienie
w sprawie obciążenia wierzyciela zwróconymi zobowiązanemu kosztami egzekucyjnymi wraz
z ustawowymi odsetkami wierzycielowi przysługuje zażalenie. Przepisy art. 64c § 5,
6 i 11 stosuje się odpowiednio.
§ 8.
Należności pieniężne pokryte przez wierzyciela z tytułu zwrotu zobowiązanemu kosztów
egzekucyjnych wraz z ustawowymi odsetkami przypadają na rzecz organu egzekucyjnego,
który dokonał tego zwrotu.
§ 9.
Przepisy § 1-8 stosuje się odpowiednio do kosztów egzekucyjnych:
1)
wyegzekwowanych lub uzyskanych w niezgodnej z prawem egzekucji do rzeczy lub prawa
majątkowego;
2)
zapłaconych przez podmiot, o którym mowa w art. 71ca § 1 pkt 1, 2 i 4.
Art. 64ce.
W przypadku wyegzekwowania od zobowiązanego w ponownie wszczętej egzekucji administracyjnej
kosztów egzekucyjnych pokrytych przez wierzyciela po umorzeniu postępowania egzekucyjnego
z przyczyny określonej w art. 59 § 2, koszty te podlegają niezwłocznie zwrotowi temu
wierzycielowi. Przepisu art. 64cd nie stosuje się.
Art. 64d.
(uchylony)
Art. 64e.
§ 1.
Organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne może umorzyć w całości lub w
części koszty egzekucyjne.
§ 2.
Koszty egzekucyjne mogą być umorzone:
1)
na wniosek:
a)
zobowiązanego, jeżeli za umorzeniem przemawia ważny interes zobowiązanego lub interes
publiczny,
b)
wierzyciela, na którego wniosek została wszczęta egzekucja:
-
-sądowa przejęta przez organ egzekucyjny w wyniku zbiegu - jeżeli za umorzeniem przemawia ważny interes wierzyciela,
-
-administracyjna - jeżeli za umorzeniem przemawia interes publiczny;
2)
z urzędu, jeżeli wysokość kosztów egzekucyjnych powstałych w postępowaniu egzekucyjnym
nie przekracza czterokrotności kosztów upomnienia.
§ 3.
W przypadku częściowego umorzenia kosztów egzekucyjnych w pierwszej kolejności umarza
się opłatę egzekucyjną.
§ 4.
Organ egzekucyjny, na wniosek zobowiązanego lub wierzyciela prowadzących działalność
gospodarczą, może umorzyć w całości lub w części koszty egzekucyjne, jeżeli umorzenie:
1)
nie stanowi pomocy publicznej;
2)
stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio
obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis ;
3)
stanowi pomoc publiczną:
a)
mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami
nadzwyczajnymi,
b)
mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce,
c)
zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii Europejskiej, której dopuszczalność została
określona przez właściwe organy Unii Europejskiej, udzielaną na przeznaczenia inne
niż wymienione w lit. a i b.
§ 5.
W przypadku pomocy publicznej, o której mowa w § 4 pkt 3 lit. a i b, można umorzyć
koszty egzekucyjne w całości lub w części, jeżeli w przepisach odrębnych zostały określone
szczegółowe warunki udzielania tej pomocy zapewniające jej zgodność z zasadami rynku
wewnętrznego Unii Europejskiej.
§ 6.
Pomoc publiczna, o której mowa w § 4 pkt 3 lit. c, może być udzielana na przeznaczenia
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach.
§ 7.
Na postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych przysługuje zażalenie.
§ 8.
Jeżeli koszty egzekucyjne przypadają na rzecz innego organu egzekucyjnego, postanowienie,
o którym mowa w § 7, wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ.
§ 9.
Organ egzekucyjny umarza z urzędu opłatę manipulacyjną, opłatę egzekucyjną i opłatę
za czynności egzekucyjne, jeżeli nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego i powstały
w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego,
zagranicznego tytułu wykonawczego albo tytułu wykonawczego obejmującego należności
pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g.
§ 10.
Przepis § 9 stosuje się odpowiednio do wydatków egzekucyjnych poniesionych w postępowaniu
egzekucyjnym prowadzonym na podstawie:
1)
jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego, chyba że organ
egzekucyjny uzyskał zwrot tych wydatków od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego
w przypadkach, o których mowa w art. 29a, lub w przypadkach, o których mowa w art.
80 i art. 81 ustawy o wzajemnej pomocy;
2)
tytułu wykonawczego obejmującego należności pieniężne, o których mowa w art. 2 § 1
pkt 8 lit. g.
§ 11.
W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 2, § 9 i 10, sporządza się adnotację w rozumieniu
art. 72 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 64f.
§ 1.
Na wniosek zobowiązanego organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne może
rozłożyć na raty zapłatę kosztów egzekucyjnych, w przypadku uzasadnionym względami
społecznymi lub gospodarczymi. Przepisy art. 64e § 4-8 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
W razie niedotrzymania terminu płatności którejkolwiek z rat, na jakie zostały rozłożone
koszty egzekucyjne, postanowienie o rozłożeniu na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych
wygasa w części dotyczącej raty niezapłaconej w terminie płatności.
§ 3.
W razie niedotrzymania terminu płatności trzech kolejnych rat, na jakie zostały rozłożone
koszty egzekucyjne, postanowienie o rozłożeniu na raty wygasa w zakresie wszystkich
niezapłaconych rat.
Art. 65.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych, w szczególności sposób ustalania
i rozliczania wydatków wspólnych, poniesionych w związku z egzekucją u dwu lub więcej
zobowiązanych oraz przypadki, w których wydatki ustala się w formie zryczałtowanej.
Określając sposób ustalania i dokumentowania wydatków egzekucyjnych minister uwzględnia
rodzaj wydatków oraz ich udział w prowadzonych egzekucjach.
Art. 65a.
§ 1.
Obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od
końca roku kalendarzowego, w którym wygasł egzekwowany obowiązek.
§ 2.
Obowiązek zapłaty kosztów egzekucyjnych obciążających wierzyciela przedawnia się z
upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym postanowienie w sprawie wysokości tych kosztów
stało się ostateczne.
§ 3.
Obowiązek zwrotu zobowiązanemu lub wierzycielowi kosztów egzekucyjnych wraz z ustawowymi
odsetkami przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
zaistniały zdarzenia określone w art. 64cd § 3. Złożenie wniosku, o którym mowa w
art. 64cd § 5, przerywa bieg terminu przedawnienia. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia
biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym złożono ten wniosek.
§ 4.
Obowiązek zapłaty przez wierzyciela kosztów egzekucyjnych zwróconych zobowiązanemu
wraz z ustawowymi odsetkami przedawnia się z upływem 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
w którym doręczono wierzycielowi ostateczne postanowienie w sprawie obciążenia wierzyciela
zwróconymi zobowiązanemu kosztami egzekucyjnymi wraz z ustawowymi odsetkami.
§ 5.
Bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w § 1, 2 i 4, nie ulega przerwaniu i zawieszeniu.
Art. 66.
§ 1.
Wierzyciel ponosi wydatki związane z:
1)
przekazaniem mu:
a)
wyegzekwowanych lub uzyskanych środków pieniężnych,
b)
wyegzekwowanego przedmiotu;
2)
wyegzekwowaniem lub uzyskaniem przez organ egzekucyjny na rzecz tego wierzyciela środków
pieniężnych przy użyciu terminala płatniczego.
§ 2.
Wydatki, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny pokrywa z wyegzekwowanych kwot.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
(uchylony)
§ 7.
(uchylony)
§ 8.
Państwowe jednostki budżetowe, których należności dochodzone w egzekucji administracyjnej
stanowią dochód budżetu państwa, są upoważnione do przeznaczenia odpowiedniej części
uzyskanych z egzekucji wpływów na pokrycie wydatków, o których mowa w § 1.
Rozdział 7
(uchylony)
Dział II
Egzekucja należności pieniężnych
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 67.
§ 1.
Podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit.
a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej
wierzytelności albo podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy, albo protokół zajęcia
prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru
dokumentu.
§ 1a.
Zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą
być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków
komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa
w § 1.
§ 2.
Zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności
zawiera:
1)
oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego;
2)
oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;
3)
określenie stosowanego środka egzekucyjnego;
4)
numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego
tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego
rodzaju;
5)
kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin
płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie
oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;
6)
kwotę kosztów egzekucyjnych:
a)
opłaty manipulacyjnej,
b)
opłaty za czynności egzekucyjne,
c)
wydatków egzekucyjnych,
d)
opłaty egzekucyjnej,
e)
powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59
§ 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
7)
wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu
egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;
8)
pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia;
9)
datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego
podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.
§ 2a.
Jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności
przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej:
1)
w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i
stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego;
2)
zawiadomienie o zajęciu zawiera PESEL, NIP lub REGON zobowiązanego albo jego numer
w Krajowym Rejestrze Sądowym, albo numer w innym rejestrze lub ewidencji, o ile są
znane organowi egzekucyjnemu.
3)
(uchylony)
§ 2b.
(uchylony)
§ 2c.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i dokonywania
doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach stosowanego środka egzekucyjnego przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, mając
na względzie bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej
oraz sprawność i skuteczność egzekucji.
§ 2d.
Zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zawiera również rodzaj
należności pieniężnej, jeżeli należność:
1)
jest zobowiązaniem podatkowym;
2)
może być dochodzona z rachunku VAT, o którym mowa w art. 62a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
§ 3.
Do protokołu zajęcia prawa majątkowego stosuje się odpowiednio § 4.
§ 4.
Protokół zajęcia i odbioru ruchomości zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4-6 i 9
oraz w art. 53 § 1 pkt 5, a ponadto:
1)
wyszczególnienie zajętych ruchomości z podaniem ich ilości, rodzaju jednostki miary
i wartości szacunkowej ruchomości, jeżeli jej oszacowanie nie zostało zastrzeżone
dla biegłego skarbowego;
2)
adnotację, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po zajęciu,
a także które ruchomości poborca pozostawia pod dozorem zobowiązanego lub osoby zastępującej
zobowiązanego, a które odbiera;
3)
pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia ruchomości;
4)
pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia ruchomości pod dozór.
§ 5.
Protokół odebrania dokumentu zawiera treść określoną w § 2 pkt 1, 4-6 i 9 i § 4 pkt
3 oraz w art. 53 § 1 pkt 1, 2 i 4-6, a ponadto:
1)
oznaczenie lub opis odebranego dokumentu;
2)
wartość szacunkową prawa majątkowego związanego z tym dokumentem.
§ 6.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzory zawiadomień i protokołów, o których mowa w § 1, uwzględniając uwarunkowania
wynikające z elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tych zawiadomieniach
i protokołach.
Art. 67a.
§ 1.
Organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego
albo ruchomości wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia
egzekucji.
§ 2.
Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień, potrzebnych do dochodzenia
należności pieniężnej.
Art. 67b.
O ile dalsze przepisy nie stanowią inaczej, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego
skarbowego o oszacowanie wartości zajętej ruchomości lub prawa majątkowego.
Art. 67c.
§ 1.
Uprawnienia do oszacowania wartości ruchomości lub prawa majątkowego zobowiązanego
mogą być nadane osobie, która:
1)
korzysta w pełni z praw publicznych;
2)
posiada:
a)
dyplom ukończenia wyższej, średniej lub zasadniczej szkoły o profilu technicznym lub
artystycznym lub dyplom mistrza, w zawodzie lub kierunku odpowiadającym rodzajowi
majątku, którego wartość podlega oszacowaniu,
b)
opinię właściwego stowarzyszenia, organizacji zawodowej, szkoły wyższej lub innej
instytucji stwierdzającej posiadanie przez tę osobę teoretycznych i praktycznych wiadomości
w danej gałęzi techniki, sztuki, rzemiosła, a także innych umiejętności niezbędnych
do oszacowania wartości majątku.
§ 2.
Z wnioskiem o nadanie uprawnień do szacowania wartości majątku zobowiązanego kandydat
na biegłego skarbowego występuje do dyrektora izby administracji skarbowej.
§ 3.
Do wniosku, o którym mowa w § 2, dołącza się:
1)
kopię dokumentu oraz opinię, o których mowa w § 1 pkt 2;
2)
informację określającą zakres uprawnień, o które kandydat się ubiega;
3)
dokumenty stwierdzające tożsamość kandydata oraz jego niekaralność;
4)
opinię zakładu pracy, jeżeli kandydat jest pracownikiem.
§ 4.
Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej, odmawiające dokonania wpisu
na listę biegłych skarbowych, przysługuje zażalenie.
§ 5.
Podstawę do podjęcia czynności biegłego skarbowego stanowi wpis kandydata na listę
prowadzoną przez izbę administracji skarbowej.
§ 6.
W prowadzonej przez izbę administracji skarbowej liście biegłych skarbowych uwzględnia
się:
1)
imię i nazwisko biegłego skarbowego i jego adres zamieszkania;
2)
zakres przyznanych uprawnień;
3)
termin wpisania na listę;
4)
wzór uwierzytelnionego podpisu biegłego skarbowego.
§ 7.
Lista biegłych skarbowych jest prowadzona według wzoru określonego przez ministra
właściwego do spraw finansów publicznych, dostosowanego do techniki informatycznej.
§ 8.
Lista biegłych skarbowych jest dostępna dla zainteresowanych w siedzibie odpowiedniej
izby administracji skarbowej.
§ 9.
W styczniu każdego roku izba administracji skarbowej przekazuje ministrowi właściwemu
do spraw finansów publicznych listę biegłych skarbowych, a także zawiadamia niezwłocznie
o każdym przypadku wpisania lub wykreślenia z listy biegłego skarbowego.
§ 10.
Skreślenie z listy biegłych skarbowych następuje:
1)
na własną prośbę;
2)
w przypadku:
a)
pozbawienia praw publicznych lub utraty innych warunków do pełnienia tej funkcji albo
stwierdzenia, że z chwilą dokonania wpisu na listę biegły skarbowy warunkom tym nie
odpowiadał i nadal nie odpowiada,
b)
śmierci biegłego skarbowego,
c)
stwierdzenia nienależytego wykonywania funkcji biegłego skarbowego.
§ 11.
Na postanowienie dyrektora izby administracji skarbowej w sprawie skreślenia biegłego
skarbowego z listy biegłych skarbowych przysługuje zażalenie.
§ 12.
Biegły skarbowy może odmówić dokonania szacunku wartości majątku zobowiązanego znajdującego
się na terenie działania izby administracji skarbowej, na listę której został wpisany,
tylko z ważnych przyczyn.
§ 13.
Biegły skarbowy, wydając opinię, używa tytułu biegłego skarbowego z oznaczeniem izby
administracji skarbowej, na listę której został wpisany.
§ 14.
Biegły skarbowy jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić izbę administracji skarbowej
o:
1)
każdej zmianie swojego adresu;
2)
zamierzonej przerwie w wykonywaniu czynności biegłego skarbowego przez okres dłuższy
niż 3 miesiące.
§ 15.
Biegłemu skarbowemu za oszacowanie wartości ruchomości lub prawa majątkowego zobowiązanego
przysługuje wynagrodzenie zgodne z zakresem wykonanej pracy w wysokości określonej
przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia. Określając
wysokość wynagrodzenia, minister uwzględnia rodzaj i czas pracy oraz wysokość poniesionych
przez biegłego skarbowego wydatków związanych z oszacowaniem wartości ruchomości lub
prawa majątkowego.
Art. 67d.
§ 1.
Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wyznaczonym terminie oszacowania wartości
ruchomości lub prawa majątkowego przez biegłego skarbowego i przesyła zobowiązanemu
odpis protokołu oszacowania.
§ 2.
Jeżeli zobowiązany nie zgadza się z oszacowaniem przez biegłego skarbowego wartości
ruchomości lub prawa majątkowego, może w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu odpisu
protokołu oszacowania wystąpić do organu egzekucyjnego z wnioskiem o dokonanie tego
oszacowania przez biegłego sądowego.
§ 3.
Jeżeli wartość zajętej ruchomości lub prawa majątkowego oszacowana przez biegłego
sądowego nie różni się co najmniej o 25% od wartości oszacowanej przez biegłego skarbowego,
koszty oszacowania przez biegłego sądowego ponosi zobowiązany.
§ 4.
Wniesienie przez zobowiązanego wniosku, o którym mowa w § 2, wstrzymuje sprzedaż zajętych
rzeczy.
Art. 67e.
§ 1.
Zapłaty należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów
upomnienia i kosztów egzekucyjnych organowi egzekucyjnemu można dokonać gotówką lub
bezgotówkowo. Zapłaty bezgotówkowo można dokonać w siedzibie organu egzekucyjnego,
jeżeli po stronie tego organu istnieją warunki techniczne.
§ 2.
Zapłata organowi egzekucyjnemu, o której mowa w § 1, nie stanowi egzekucji z pieniędzy.
Art. 67f.
§ 1.
Do zapłaty:
1)
gotówką - stosuje się odpowiednio przepisy art. 71e § 1, 2 i 5;
2)
bezgotówkowo przy użyciu terminala płatniczego - stosuje się odpowiednio przepisy
art. 71e § 1, § 2 pkt 1-3, 5, 6 i 8 oraz § 5.
§ 2.
W przypadku zapłaty przez podmiot inny niż zobowiązany pokwitowanie pobrania zawiera
również odpowiednio imię i nazwisko albo nazwę podmiotu dokonującego zapłaty. Nie
wymaga się podpisu zobowiązanego.
Art. 67g.
Za dzień zapłaty egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia
jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych uważa się przy zapłacie:
1)
gotówką - dzień:
a)
pobrania gotówki,
b)
wpłaty tych należności na rachunek organu egzekucyjnego w banku, w spółdzielczej kasie
oszczędnościowo-kredytowej, w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, w biurze usług płatniczych, w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej
lub w instytucji pieniądza elektronicznego, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych ;
2)
bezgotówkowo - dzień:
a)
obciążenia rachunku zobowiązanego przez dostawcę, o którym mowa w art. 4a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych - w przypadku zapłaty przy użyciu polecenia przelewu,
b)
uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych - w przypadku zapłaty przy użyciu innego niż polecenie przelewu instrumentu płatniczego.
Art. 67h.
Przepisy art. 67e § 1, art. 67f i art. 67g stosuje się odpowiednio do zapłaty:
1)
organowi egzekucyjnemu - wadium i ceny nabycia rzeczy lub prawa majątkowego;
2)
wierzycielowi - należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie
i kosztów upomnienia.
Art. 68.
(uchylony)
Art. 68a.
Wpłata dokonana przez dłużnika zajętej wierzytelności do organu egzekucyjnego wywiera
ten sam skutek, co wpłata dokonana przez zobowiązanego do rąk wierzyciela, chyba że
wpłata ta nie podlega przekazaniu przez organ egzekucyjny do wierzyciela.
Art. 68b.
§ 1.
Stwierdzenie nabycia w postępowaniu egzekucyjnym praw własności lub innych praw albo
ruchomości następuje w drodze postanowienia.
§ 2.
Postanowienie, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wydaje na żądanie nabywcy, a
jeżeli do wykonywania praw lub dysponowania ruchomościami niezbędne jest posiadanie
dowodu nabycia - z urzędu.
Art. 68c.
(uchylony)
Art. 68d.
Prawa majątkowe i ruchomości nabyte w postępowaniu egzekucyjnym są wolne od obciążeń.
Art. 69.
§ 1.
Gdy zobowiązanym do uiszczenia należności pieniężnej jest państwowa jednostka budżetowa,
wierzyciel w celu otrzymania tej należności składa tytuł wykonawczy bezpośrednio tej
państwowej jednostce, z której działalnością wiąże się egzekwowana należność. Jednostka
ta jest obowiązana bezzwłocznie należność uiścić. Jeżeli należność nie zostanie uiszczona
w terminie 7 dni od dnia złożenia tytułu wykonawczego, jednostka nadrzędna zobowiązanego,
na wniosek wierzyciela, zarządza pokrycie należności ze środków zobowiązanego.
§ 2.
W zakresie zarządzenia, o którym mowa w § 1, jednostce nadrzędnej przysługują uprawnienia
jednostki budżetowej do dysponowania środkami zgromadzonymi na jej rachunku.
§ 3.
Przepis § 1 nie ma zastosowania do należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne,
zobowiązań podatkowych oraz należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 4.
Art. 69a.
§ 1.
W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych
do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty w dniu realizacji zajęcia
nie wystarczają na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych, dłużnik zajętej
wierzytelności:
1)
przekazuje środki pieniężne:
a)
organowi egzekucyjnemu, który pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia
tego pierwszeństwa - organowi, który dokonał zajęcia na poczet należności pieniężnych
w wyższej kwocie, albo
b)
administracyjnemu organowi egzekucyjnemu - w przypadku zbiegu egzekucji, o którym
mowa w art. 62 § 2, albo
c)
sądowemu organowi egzekucyjnemu - w przypadku zbiegu egzekucji, o którym mowa w art.
62 § 3 i 4;
2)
pod rygorem odpowiedzialności za szkodę, niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji
właściwe organy egzekucyjne, wskazując datę doręczenia zawiadomień o zajęciach dokonanych
przez te organy i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.
§ 2.
W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo egzekucji administracyjnych
do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego, gdy zajęte kwoty nie wystarczają na pokrycie
egzekwowanych należności pieniężnych, zobowiązany, pod rygorem odpowiedzialności za
szkodę, w przypadku zbiegu egzekucji do:
1)
ruchomości albo
2)
prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu, albo
3)
prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy
- niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji właściwe organy egzekucyjne, wskazując
datę podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny protokołu zajęcia
i wysokość należności, na poczet których zajęcia zostały dokonane.
§ 3.
Przepis § 2 pkt 3 stosuje się odpowiednio do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy,
w którym jest zarejestrowane zajęte prawo majątkowe.
Art. 70.
§ 1.
Dłużnik zajętej wierzytelności jest obowiązany do naliczenia odsetek z tytułu niezapłacenia
należności w terminie, należnych od następnego dnia po dniu wystawienia przez organ
egzekucyjny zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub prawa majątkowego do dnia przekazania
organowi egzekucyjnemu środków pieniężnych uzyskanych z zajęcia, z zastrzeżeniem §
2.
§ 2.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje organowi egzekucyjnemu środki pieniężne
za pośrednictwem rachunku bankowego, nalicza odsetki, o których mowa w § 1, do dnia
obciążenia rachunku bankowego zobowiązanego przekazywaną kwotą.
§ 2a.
Przekazując środki pieniężne organowi egzekucyjnemu, dłużnik zajętej wierzytelności
podaje informacje niezbędne do prawidłowego rozliczenia tych środków.
§ 2b.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres informacji niezbędnych do prawidłowego rozliczenia środków pieniężnych
przekazanych organowi egzekucyjnemu przez dłużnika zajętej wierzytelności oraz sposób
przekazywania tych informacji, mając na względzie zapewnienie identyfikacji realizowanego
zajęcia, zobowiązanego, zbiegu egzekucji oraz rachunku VAT, o którym mowa w art. 62a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
§ 3.
Organ egzekucyjny w okresie realizacji zajęcia jest obowiązany powiadamiać dłużnika
zajętej wierzytelności o każdorazowej zmianie stawki odsetek z tytułu niezapłacenia
należności w terminie.
§ 4.
Dłużnik zajętej wierzytelności nie odpowiada za nieprawidłowe obliczenie odsetek,
jeżeli organ egzekucyjny nie powiadomił go w porę o zmianie, o której mowa w § 3.
§ 5.
Przepisy § 1-4 stosuje się do dłużników zajętej wierzytelności obowiązanych do prowadzenia
ksiąg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Art. 70a.
(uchylony)
Art. 70b.
(uchylony)
Art. 70c.
Zajęcie wierzytelności nie narusza uprawnień wynikających z zamieszczonej w umowie
klauzuli kompensacyjnej, o której mowa w ustawie z dnia 2 kwietnia 2004 r. o niektórych zabezpieczeniach finansowych .
Art. 71.
§ 1.
Jeżeli egzekucja administracyjna należności pieniężnych staje się bezskuteczna, organ
egzekucyjny lub wierzyciel może zwrócić się do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia
majątku, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
§ 2.
O nakazanie wyjawienia przez zobowiązanego majątku można zwrócić się także przed wszczęciem
egzekucji administracyjnej lub w toku tej egzekucji, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie,
że egzekwowana należność pieniężna nie będzie mogła być zaspokojona ze znanego majątku
zobowiązanego ani też z jego wynagrodzenia za pracę lub z przypadających mu okresowo
świadczeń za okres 6 miesięcy.
§ 3.
Podstawą żądania wyjawienia przez zobowiązanego majątku są dokumenty stanowiące podstawę
wszczęcia egzekucji administracyjnej lub dokonania zabezpieczenia w trybie przepisów
działu IV. W tym przypadku nie nadaje się sądowej klauzuli wykonalności.
Art. 71a.
§ 1.
Organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u dłużników zajętej wierzytelności,
z wyłączeniem banków, kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego,
z zastrzeżeniem § 2.
§ 2.
Jeżeli środek egzekucyjny zastosowany został przez organ egzekucyjny, o którym mowa
w art. 19 § 4, 7 i 8, kontrolę prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego
przeprowadza, z urzędu lub na wniosek tego organu, naczelnik urzędu skarbowego.
§ 3.
Udostępnienie organowi egzekucyjnemu dokumentów i informacji niezbędnych do przeprowadzenia
kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego nie narusza obowiązku
zachowania przez dłużników zajętej wierzytelności tajemnicy określonej w odrębnych
przepisach.
§ 4.
Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności dłużnika zajętej wierzytelności lub
osoby odpowiedzialnej za realizację zajęcia.
§ 5.
Osoba dokonująca czynności kontrolnych obowiązana jest okazać pisemne upoważnienie
organu egzekucyjnego do dokonywania tych czynności.
§ 6.
Kopię protokołu z czynności kontrolnych doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności
lub osobie odpowiedzialnej za realizację zajęcia.
§ 7.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole,
może zgłosić niezwłocznie do protokołu odpowiednie wyjaśnienia lub zastrzeżenia albo
w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przedłożyć je w formie pisemnej.
§ 8.
Przepisy § 1-7 stosuje się odpowiednio do zobowiązanego.
§ 9.
Jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie
uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi
egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nieprzekazanej
kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie.
Art. 71b.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej
wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność
albo część wierzytelności może być ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w
trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie,
o którym mowa w art. 71a § 9. Tytuł wykonawczy wystawia organ egzekucyjny, który dokonał
u dłużnika zajętej wierzytelności zajęcia wierzytelności.
Art. 71c.
§ 1.
Organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego może, w drodze decyzji, odroczyć termin
zapłaty należności pieniężnych albo rozłożyć na raty zapłatę należności pieniężnych
dochodzonych na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu
wykonawczego wraz z odsetkami naliczonymi zgodnie z przepisami działu III ustawy -
Ordynacja podatkowa.
§ 2.
Do udzielania ulg, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy działów
III i IV ustawy - Ordynacja podatkowa.
§ 3.
O udzieleniu ulg, o których mowa w § 1, organ egzekucyjny informuje państwo członkowskie
lub państwo trzecie.
Art. 71ca.
§ 1.
Należność pieniężna, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, koszty upomnienia
oraz koszty egzekucyjne mogą być zapłacone organowi egzekucyjnemu przez:
1)
aktualnego właściciela lub użytkownika wieczystego przedmiotu hipoteki przymusowej
niebędących zobowiązanymi - jeżeli te należności są zabezpieczone tą hipoteką;
2)
aktualnego właściciela przedmiotu zastawu skarbowego niebędącego zobowiązanym - jeżeli
te należności są zabezpieczone tym zastawem;
3)
małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę zobowiązanego;
4)
osobę trzecią, o której mowa w art. 533 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny ;
5)
inny podmiot - jeżeli łączna wysokość tych należności nie przekracza 5000 zł.
§ 2.
W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 3 i 5, jeżeli dowód zapłaty nie budzi wątpliwości
co do przeznaczenia zapłaty na należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia
jej w terminie, koszty upomnienia i koszty egzekucyjne, uznaje się, że zapłata pochodzi
ze środków zobowiązanego.
§ 3.
Przepisy § 1 i 2 stosuje się do zapłaty wierzycielowi należności pieniężnej, odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztów upomnienia.
Rozdział 1a
Egzekucja z pieniędzy
Art. 71d.
§ 1.
Organ egzekucyjny stosuje egzekucję z pieniędzy poza siedzibą tego organu poprzez
ustne wezwanie zobowiązanego do zapłaty egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych
oraz pobranie od zobowiązanego tych należności.
§ 2.
Organ egzekucyjny pobiera należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej
w terminie, koszty upomnienia i koszty egzekucyjne gotówką lub bezgotówkowo przy użyciu
terminala płatniczego.
Art. 71e.
§ 1.
Na pobraną należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, koszty
upomnienia i koszty egzekucyjne niezwłocznie wystawia się pokwitowanie pobrania.
§ 2.
Pokwitowanie pobrania zawiera:
1)
podstawę prawną pobrania;
2)
oznaczenie organu egzekucyjnego;
3)
numer tytułu wykonawczego;
4)
serię i numer pokwitowania pobrania;
5)
imię i nazwisko lub nazwę zobowiązanego;
6)
kwotę pobrania;
7)
imię, nazwisko i stanowisko służbowe pracownika obsługującego organ egzekucyjny, wystawiającego
pokwitowanie pobrania;
8)
datę wystawienia pokwitowania pobrania;
9)
podpis zobowiązanego.
§ 3.
W przypadku egzekucji z pieniędzy przeprowadzonej bezgotówkowo przy użyciu terminala
płatniczego przepisów § 2 pkt 4, 7 i 9 nie stosuje się. Wystawienie pokwitowania pobrania
należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia
i kosztów egzekucyjnych bezgotówkowo przy użyciu terminala płatniczego uznaje się
za zawiadomienie zobowiązanego o zastosowanym środku egzekucyjnym.
§ 4.
Egzekucja z pieniędzy jest zastosowana z chwilą wystawienia pokwitowania pobrania.
§ 5.
Pokwitowanie pobrania należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w
terminie i kosztów upomnienia wywiera ten sam skutek prawny co pokwitowanie wierzyciela.
Za pokwitowaną należność pieniężną, odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie
i koszty upomnienia organ egzekucyjny ponosi odpowiedzialność wobec wierzyciela.
§ 6.
W egzekucji z pieniędzy nie stosuje się przepisu art. 53.
Art. 71f.
W przypadku odebrania pieniędzy w wyniku przeszukania pomieszczeń i schowków, urządzeń,
maszyn, środków transportu oraz odzieży, teczek, waliz i podobnych przedmiotów przepisy
art. 53 oraz art. 71e § 1, § 2 pkt 1-8, § 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Egzekucja z wynagrodzenia za pracę
Art. 72.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę przez przesłanie do pracodawcy
zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu tej części jego wynagrodzenia, która nie jest
zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych wraz z
odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi. Organ
egzekucyjny jednocześnie wzywa pracodawcę, aby nie wypłacał zajętej części wynagrodzenia
zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych
należności pieniężnych.
§ 2.
Zajęcie wynagrodzenia za pracę jest dokonane z chwilą doręczenia pracodawcy zawiadomienia
o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany
stosunku pracy lub zlecenia, nawiązania nowego stosunku pracy lub zlecenia z tym samym
pracodawcą, a także w przypadku przejęcia pracodawcy przez innego pracodawcę.
§ 3.
W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są rozporządzenia wynagrodzeniem
przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po jego zajęciu, a także przed tym
zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.
§ 4.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wynagrodzenia za pracę, doręczając mu odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis wezwania przesłanego
do pracodawcy, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać wynagrodzenia
poza częścią wolną od zajęcia ani rozporządzać nim w żaden inny sposób;
2)
wzywa pracodawcę, aby:
a)
w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył za okres 3 miesięcy poprzedzających
zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie otrzymanego w tym czasie wynagrodzenia
zobowiązanego z wyszczególnieniem wszystkich jego składników,
b)
składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę, oświadczenie
o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa
do zajętego wynagrodzenia, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o to wynagrodzenie
oraz czy i o jakie roszczenia została skierowana do tego wynagrodzenia egzekucja przez
innych wierzycieli;
3)
poucza pracodawcę o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania
się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.
Art. 73.
(uchylony)
Art. 74.
(uchylony)
Art. 75.
§ 1.
Jeżeli w czasie prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę zobowiązany przestał
pracować u pracodawcy, u którego dokonano zajęcia wynagrodzenia, pracodawca ten niezwłocznie
zawiadamia o tym organ egzekucyjny oraz we wzmiance o zajęciu wynagrodzenia w wydanym
zobowiązanemu świadectwie pracy wskazuje organ egzekucyjny, numer sprawy egzekucyjnej
i wysokość potrąconych już kwot.
§ 2.
Jeżeli nowe miejsce pracy zobowiązanego jest znane dotychczasowemu pracodawcy, pracodawca
ten przesyła niezwłocznie dokumenty dotyczące zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego
nowemu pracodawcy i zawiadamia o tym organ egzekucyjny. Doręczenie tych dokumentów
nowemu pracodawcy ma skutki prawne zajęcia wynagrodzenia zobowiązanego u tego pracodawcy.
§ 3.
Nowy pracodawca, któremu zobowiązany przedstawił świadectwo pracy ze wzmianką o zajęciu
wynagrodzenia, zawiadamia niezwłocznie o zatrudnieniu dawnego pracodawcę oraz organ
egzekucyjny.
Art. 76.
(uchylony)
Art. 77.
(uchylony)
Art. 78.
(uchylony)
Rozdział 3
Egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej
Art. 79.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia
społecznego zobowiązanego, a także z renty socjalnej, zwanych dalej „świadczeniami”,
przez przesłanie do organu rentowego właściwego do spraw wypłaty zobowiązanemu świadczeń
zawiadomienia o zajęciu tej części przysługujących zobowiązanemu świadczeń, która
nie jest zwolniona spod egzekucji, na pokrycie egzekwowanych należności pieniężnych
wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi.
Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa organ rentowy, aby nie wypłacał zajętej części
świadczenia zobowiązanemu, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego
pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych.
§ 2.
Zajęcie świadczeń jest dokonane z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia
o zajęciu. Zajęcie to zachowuje moc również w przypadku zmiany organu rentowego właściwego
do wypłaty świadczeń.
§ 3.
W stosunku do egzekwowanej należności pieniężnej nieważne są rozporządzenia świadczeniami
przekraczające część wolną od zajęcia, dokonane po ich zajęciu, a także przed tym
zajęciem, jeżeli są wymagalne po zajęciu.
§ 4.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
zawiadamia zobowiązanego o zajęciu przysługujących mu świadczeń, doręczając mu odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia przesłanego
do organu rentowego, pouczając ponadto zobowiązanego, że nie może odbierać świadczeń
poza częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nimi w żaden inny sposób;
2)
wzywa organ rentowy, aby:
a)
w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia podał wysokość przysługujących zobowiązanemu
miesięcznych świadczeń i zawiadamiał o każdej zmianie ich wysokości,
b)
składał, w przypadku zaistnienia przeszkód do wypłacenia świadczeń, oświadczenie o
rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa
do zajętych świadczeń, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o te świadczenia oraz
czy i o jakie roszczenia została skierowana do tych świadczeń egzekucja przez innych
wierzycieli;
3)
poucza organ rentowy o określonych w art. 71b, art. 168c i art. 168e skutkach niestosowania
się do wezwań, o których mowa w pkt 1 i 2.
§ 5.
Przy egzekucji ze świadczeń stosuje się odpowiednio przepis art. 75.
Rozdział 4
Egzekucja z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych
Art. 80.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie
do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku
bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu
niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ
egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał
wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:
1)
po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu przekazał zajętą kwotę
organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu
niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;
2)
nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił
organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu
rachunku bankowego zobowiązanego;
3)
po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji,
a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych,
zawiadomił o zbiegu egzekucji.
§ 2.
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi
zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne:
1)
których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten
rachunek po dokonaniu zajęcia;
2)
które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia.
§ 2a.
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego nie obejmuje kwot pochodzących ze:
122)W brzmieniu ustalonym przez art. 39 pkt 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku 13; ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 13.)
świadczeń alimentacyjnych, świadczeń pieniężnych wypłacanych w przypadku bezskuteczności
egzekucji alimentów, świadczeń rodzinnych, dodatków rodzinnych, pielęgnacyjnych, porodowych,
dla sierot zupełnych, zasiłków dla opiekunów, świadczeń z pomocy społecznej, świadczeń
integracyjnych, świadczeń wychowawczych, jednorazowych świadczeń, o których mowa w
art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”, świadczenia dobry start, rodzinnego kapitału opiekuńczego, o którym mowa w ustawie z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym kapitale opiekuńczym , oraz dofinansowania obniżenia opłaty rodzica za pobyt dziecka w żłobku, klubie dziecięcym
lub u dziennego opiekuna, o którym mowa w art. 64c ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat
3, oraz dodatku osłonowego, o którym mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym;
2)
świadczeń, dodatków i innych kwot, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 1a, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i
3 i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie
pieczy zastępczej, oraz środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym
lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 tej ustawy,
w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka
dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność, przebywając w pieczy zastępczej.
§ 3.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia
zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego
do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.
Art. 81.
§ 1.
Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunków bankowych zobowiązanego
prowadzonych przez bank, niezależnie od tego, czy organ egzekucyjny wskazał w zawiadomieniu,
o którym mowa w art. 80 § 1, numery tych rachunków.
§ 1a.
Zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunku bankowego prowadzonego
dla kilku osób fizycznych, którego współposiadaczem jest zobowiązany. Przepis art.
80 § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Jeżeli zobowiązanym jest jednostka budżetowa, zajęciu podlega wyłącznie rachunek wydatków.
§ 3.
Jeżeli wierzytelności z innych rodzajów rachunków bankowych zobowiązanego niż lokata
terminowa, nie pokrywają dochodzonej należności, bank realizuje zajęcie wierzytelności
z rachunku tej lokaty w ostatniej kolejności.
§ 3a.
Jeżeli zajęto wierzytelność z rachunku bankowego prowadzonego w walucie obcej, bank
przekazuje organowi egzekucyjnemu środki pieniężne w złotych przeliczone według kursu
kupna tej waluty, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu przekazania tych środków
organowi egzekucyjnemu.
§ 4.
Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zakaz wypłat z tego rachunku
bez zgody organu egzekucyjnego nie dotyczy wypłat na bieżące wynagrodzenia za pracę
oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem
odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenia za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi
odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata alimentów lub renty o
charakterze alimentacyjnym - tytułu stwierdzającego obowiązek zobowiązanego do płacenia
alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat alimentów lub renty do rąk osoby uprawnionej
do tych świadczeń.
§ 5.
Przepis § 4 stosuje się również do podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składek
na ubezpieczenie społeczne, należnych od dokonywanych wypłat na bieżące wynagrodzenia.
§ 6.
(uchylony)
§ 7.
(uchylony)
§ 8.
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego nie podlega realizacji w okresie blokady
rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
§ 9.
W przypadku, o którym mowa w § 8, bank informuje organ egzekucyjny o przeszkodzie
w realizacji zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w przypadku blokady rachunku,
o której mowa w art. 119zw § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
§ 10.
(uchylony)
§ 11.
(uchylony)
Art. 82.
(uchylony)
Art. 83.
(uchylony)
Art. 84.
§ 1.
Jeżeli przed zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego w trybie art.
80 zostanie ujawniony dokument potwierdzający posiadanie rachunku bankowego, zwany
dalej „dokumentem”, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego
związanego z tym dokumentem przez wpisanie jej do protokołu zajęcia.
§ 2.
W protokole, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny podaje wysokość egzekwowanej należności
pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami
egzekucyjnymi.
§ 3.
Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem jest skuteczne
wobec zobowiązanego z chwilą podpisania przez poborcę skarbowego protokołu zajęcia,
o którym mowa w § 1.
§ 4.
Organ egzekucyjny zawiadamia niezwłocznie zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności
w części, w jakiej nie została zwolniona spod egzekucji, doręczając mu odpis tytułu
wykonawczego oraz odpis protokołu zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego
z dokumentem. Jednocześnie organ egzekucyjny poucza zobowiązanego, że nie może realizować
zajętej wierzytelności poza częścią wolną od egzekucji ani rozporządzać nią w żaden
inny sposób.
§ 5.
Niezależnie od zawiadomienia, o którym mowa w § 4, organ egzekucyjny przesyła do banku
zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego. Przepisy art.
80 stosuje się odpowiednio.
Art. 85.
§ 1.
Jeżeli dokument jest tego rodzaju, że bez jego okazania zobowiązany nie może realizować
wierzytelności z rachunku bankowego, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności
z rachunku bankowego związanego z tym dokumentem przez jego odbiór.
§ 2.
Organ egzekucyjny potwierdza odbiór dokumentu protokołem odbioru dokumentu. Przepisy
art. 84 § 2-4 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Niezależnie od zajęcia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny przesyła do banku zawiadomienie
o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego. Przepisy art. 80 stosuje
się odpowiednio.
Art. 86.
§ 1.
Organ egzekucyjny poucza wierzyciela, żeby w terminie 14 dni od dnia zajęcia, o którym
mowa w art. 85 § 1, wystąpił do sądu o umorzenie dokumentu i zawiadomił o tym właściwy
oddział banku przez doręczenie mu w tym samym terminie odpisu złożonego do sądu wniosku
w sprawie wszczęcia postępowania o umorzenie dokumentu.
§ 2.
W przypadku nieotrzymania zawiadomienia o wszczęciu postępowania o umorzenie dokumentu
właściwy oddział banku, po upływie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu
wierzytelności z rachunku bankowego, odwołuje wstrzymanie wypłat z tego rachunku,
o czym zawiadamia posiadacza rachunku.
§ 3.
Sąd rozpatruje wniosek o umorzenie dokumentu na zasadach i w trybie przewidzianych
w przepisach o umarzaniu utraconych dokumentów. W postępowaniu w sprawie umorzenia
dokumentu nie mogą być zgłaszane zarzuty dotyczące zasadności roszczenia wierzyciela.
Koszty postępowania obciążają właściciela dokumentu. Sąd przesyła właściwemu oddziałowi
banku wypis prawomocnego postanowienia w sprawie umorzenia dokumentu.
§ 4.
W przypadku umorzenia dokumentu, właściwy oddział banku wystawia w jego miejsce nowy,
aktualny dokument, który wydaje właścicielowi. W przypadku nieuwzględnienia wniosku
o umorzenie dokumentu, właściwy oddział banku niezwłocznie odwołuje wstrzymanie wypłat
z rachunku bankowego i zawiadamia o tym właściciela.
Art. 86a.
§ 1.
Wskutek zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, bank wstrzymuje wszelkie wypłaty
z zajętego rachunku i niezwłocznie zawiadamia o zajęciu wierzytelności z rachunku
bankowego inne oddziały banku, inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat zobowiązanemu z zajętego rachunku.
Zajęcie nie dotyczy kwot wolnych od egzekucji.
§ 2.
Inne banki, placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i inne podmioty uprawnione do dokonywania wypłat, o których mowa w § 1, po zawiadomieniu
ich o zajęciu, ponoszą względem wierzyciela odpowiedzialność za dokonane wypłaty.
§ 3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw łączności i Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryb
zawiadamiania oddziałów banków, placówek pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe i innych podmiotów uprawnionych do dokonywania wypłat z zajętego rachunku w postępowaniu
egzekucyjnym w administracji, zapewniający prawidłowe orzekanie o ich odpowiedzialności
za dokonane wypłaty.
Art. 86b.
Zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności
z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego.
Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie
niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji
z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie.
Art. 87.
Przepisy dotyczące egzekucji z rachunków bankowych i wierzytelności z rachunku bankowego
związanego z dokumentem stosuje się odpowiednio w egzekucji z rachunków prowadzonych
przez spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe.
Art. 88.
(uchylony)
Rozdział 5
Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych i innych praw majątkowych
Oddział 1
Egzekucja z innych wierzytelności pieniężnych
Art. 89.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona
w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności
pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby
należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu
niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego
nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na
pokrycie należności.
§ 2.
Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności
zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw,
robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia,
a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług.
§ 3.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia
złożył oświadczenie dotyczące tego, czy:
a)
uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,
b)
przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności
lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,
c)
- i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą
wierzytelność;
2)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać
nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;
3)
doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,
a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.
Art. 89a.
§ 1.
Zajęcie wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa obejmuje także wierzytelności przyszłe, wynikające z nadpłaty lub zwrotu podatku
powstałych w ciągu roku od dnia dokonania zajęcia. Do zajęcia wierzytelności z tytułu
nadpłaty lub zwrotu podatku przepisu art. 89 § 3 pkt 1 nie stosuje się.
§ 2.
Dłużnik zajętej wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku zawiadamia organ
egzekucyjny o braku swojej właściwości, jeżeli nie jest dłużnikiem wierzytelności.
§ 2a.
W przypadku zbiegu egzekucji do wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku
dłużnik zajętej wierzytelności zawiadamia właściwe organy egzekucyjne o zbiegu egzekucji
jednocześnie z przekazaniem środków pieniężnych na pokrycie egzekwowanej należności
pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów
egzekucyjnych.
§ 2b.
W przypadku zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku w wysokości
nie wyższej niż 100 zł przez więcej niż jeden organ egzekucyjny nie stosuje się przepisów
art. 62-63a i art. 69 § 1. W takim przypadku dłużnik zajętej wierzytelności przekazuje
środki pieniężne na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu
niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych organowi
egzekucyjnemu, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia
tego pierwszeństwa - organowi egzekucyjnemu, który dokonał zajęcia na poczet należności
w wyższej kwocie.
§ 2c.
Pozostałe po przekazaniu, o którym mowa w § 2b, środki pieniężne dłużnik zajętej wierzytelności
przekazuje organowi egzekucyjnemu, który jako kolejny dokonał zajęcia nadpłaty lub
zwrotu podatku, a w razie niemożności ustalenia kolejności - organowi, który dokonał
zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie, aż do całkowitego rozliczenia wierzytelności
z tytułu nadpłaty lub zwrotu podatku.
§ 3.
Zawiadomienie o zajęciu i inne pisma w ramach egzekucji z nadpłaty lub zwrotu podatku
sporządza się i doręcza z użyciem środków komunikacji elektronicznej w sposób określony
w przepisach wydanych na podstawie art. 67 § 2c.
Art. 90.
§ 1.
Jeżeli organowi egzekucyjnemu jest wiadomo, że zajęta wierzytelność jest zabezpieczona
przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów,
składa on do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o zajęciu
wierzytelności lub o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów. Do wniosku organu
egzekucyjnego dołącza się odpowiednio dalszy tytuł wykonawczy albo kolejny tytuł wykonawczy.
§ 2.
Jeżeli zajęta wierzytelność należy się zobowiązanemu od organów będących jednocześnie
jednostkami budżetowymi lub samorządowymi zakładami budżetowymi albo od funduszy,
których są dysponentami, za dłużnika zajętej wierzytelności uważa się organ właściwy
do wydania polecenia wypłaty.
Art. 91.
Jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności uchyla się od przekazania zajętej kwoty organowi
egzekucyjnemu, mimo że wierzytelność została przez niego uznana i jest wymagalna,
stosuje się odpowiednio przepisy art. 71b.
Art. 92.
W egzekucji z kwot będących przedmiotem krajowych przekazów pocztowych stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych. Za wierzyciela
zajętej wierzytelności uważa się w tym przypadku adresata przekazu, a za dłużnika
zajętej wierzytelności - placówkę pocztową w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, która obowiązana jest wypłacić kwotę przekazu adresatowi.
Oddział 2
Egzekucja z praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz z wierzytelności z rachunków pieniężnych
Art. 93.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia praw z instrumentów finansowych w rozumieniu przepisów
o obrocie instrumentami finansowymi, zapisanych na rachunku papierów wartościowych
lub innym rachunku, oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego zobowiązanego przez
przesłanie do podmiotu prowadzącego te rachunki, zwanego dalej „prowadzącym rachunki”,
zawiadomienia o zajęciu praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku
pieniężnego zobowiązanego do wysokości dochodzonych należności, o których mowa w §
2.
§ 2.
Organ egzekucyjny wzywa prowadzącego rachunki, aby przekazał organowi egzekucyjnemu
z rachunku pieniężnego zobowiązanego środki do wysokości egzekwowanej należności wraz
z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi,
a jeżeli środki na rachunku pieniężnym nie są wystarczające do pokrycia egzekwowanych
kwot, aby dokonał na żądanie organu egzekucyjnego sprzedaży zajętych instrumentów
finansowych i uzyskaną ze sprzedaży kwotę wpłacił organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił
ten organ w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o przeszkodzie w dokonaniu
realizacji zajęcia, w tym również o nieprowadzeniu rachunku pieniężnego, rachunku
papierów wartościowych lub innego rachunku zobowiązanego.
§ 3.
Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego
jest dokonane z chwilą doręczenia prowadzącemu rachunki zawiadomienia o zajęciu tych
praw i obejmuje również prawa i wierzytelności, które nie zostały zapisane lub nie
znajdowały się na rachunkach zobowiązanego w chwili zajęcia.
§ 4.
Zajęcie praw z instrumentów finansowych oraz wierzytelności z rachunku pieniężnego
jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w § 1, zawiera tylko
imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.
§ 5.
Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:
1)
zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego praw z instrumentów finansowych i wierzytelności
z rachunku pieniężnego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został
wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do prowadzącego rachunki o
zajęciu praw z instrumentów finansowych i wierzytelności z rachunku pieniężnego, jak
również zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętymi prawami rozporządzać;
2)
wzywa zobowiązanego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym
mowa w pkt 1, poinformował organ egzekucyjny, w jakiej kolejności i po jakiej cenie
instrumenty finansowe mają być zbywane.
§ 6.
W przypadku, o którym mowa w § 5 pkt 2, organ egzekucyjny, stosownie do dyspozycji
zobowiązanego, wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych będących przedmiotem
obrotu zorganizowanego w rozumieniu przepisów o obrocie instrumentami finansowymi.
§ 7.
Jeżeli zobowiązany w wyznaczonym terminie nie wskazał ceny lub kolejności zbycia instrumentów
finansowych lub jeżeli w terminie 5 kolejnych dni transakcyjnych sprzedaż instrumentów
finansowych zgodnie z dyspozycją zobowiązanego nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny
wystawia zlecenie sprzedaży instrumentów finansowych po cenie umożliwiającej realizację
zlecenia w obrocie zorganizowanym.
§ 8.
Organ egzekucyjny ustala zakres i kolejność sprzedaży instrumentów finansowych na
podstawie notowań z dnia poprzedzającego dzień zlecenia ich sprzedaży w obrocie zorganizowanym.
§ 9.
W pierwszej kolejności sprzedaży podlegają instrumenty finansowe, których ceny w dniu
poprzedzającym dzień zlecenia sprzedaży zapewniały najwyższy dochód lub najniższą
stratę liczoną w stosunku do wartości nominalnej tych instrumentów.
§ 10.
Jeżeli w pierwszym dniu transakcyjnym po upływie okresu, o którym mowa w § 7, sprzedaż
instrumentów finansowych nie dojdzie do skutku lub uzyskana ze sprzedaży kwota nie
wystarcza na pokrycie dochodzonych należności, organ egzekucyjny zleca dokonanie sprzedaży
uzupełniających, stosując zasady określone w § 8 i 9.
Art. 94.
§ 1.
Do zajęcia instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych
lub innym rachunku, lecz niebędących przedmiotem obrotu zorganizowanego, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 93 § 1, 3, 4 i § 5 pkt 1.
§ 2.
Po otrzymaniu zawiadomienia o zajęciu instrumentów finansowych, o których mowa w §
1, prowadzący rachunki niezwłocznie przesyła organowi egzekucyjnemu wyciąg z rachunków
zobowiązanego.
§ 3.
Sprzedaż instrumentów finansowych, o których mowa w § 1, następuje na rzecz osób fizycznych
w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału 2.
Art. 94a.
Prowadzący rachunki dokonuje zapisu instrumentów finansowych nabywcy na jego rachunku
na podstawie postanowienia, o którym mowa w art. 68b.
Art. 94b.
W przypadku dokonania przez prowadzącego rachunki wypłaty zobowiązanemu zajętych kwot
lub kwot uzyskanych ze sprzedaży zajętych praw z instrumentów finansowych albo wykonania
rozporządzeń zobowiązanego powodujących nieskuteczność prowadzonej egzekucji, stosuje
się odpowiednio przepis art. 71b.
Art. 94c.
(uchylony)
Art. 94d.
Przepisów niniejszego oddziału nie stosuje się do rachunku zbiorczego w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi .
Art. 94e.
Zawiadomienia i inne dokumenty sporządzone w egzekucji z praw z instrumentów finansowych
zapisanych na rachunkach papierów wartościowych lub innych rachunkach oraz wierzytelności
z rachunków pieniężnych można przesyłać do prowadzącego rachunki przy wykorzystaniu
systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego,
jeżeli prowadzący rachunek korzysta z tego systemu.
Oddział 3
Egzekucja z papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych
Art. 95.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia papierów wartościowych niezapisanych na rachunku
papierów wartościowych przez odbiór dokumentu, którego posiadanie jest koniecznym
warunkiem wykonywania prawa z tych papierów. Przepisy art. 84 § 2-4 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Zajęte papiery wartościowe niezapisane na rachunku papierów wartościowych organ egzekucyjny
przekazuje do sprzedaży podmiotowi posiadającemu zezwolenie Komisji Nadzoru Finansowego
na podejmowanie czynności związanych z obrotem takimi papierami, a w przypadku jego
braku lub gdy sprzedaż w tym trybie wiązałaby się z poniesieniem zbyt dużych kosztów,
sprzedaje je w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.
§ 3.
Zlecając sprzedaż papierów wartościowych podmiotowi, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny
stosuje zasady określone w art. 93 § 8-9.
§ 4.
Jeżeli sprzedaż papierów wartościowych zobowiązanego następuje w trybie przepisów
działu II rozdziału 6 oddziału 2, a oszacowanie wartości zajętych papierów wartościowych
przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami, organ egzekucyjny,
za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę wywołania w wysokości ceny nominalnej papierów
wartościowych.
Oddział 3a
Egzekucja z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy
Art. 95a.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze
akcjonariuszy i wierzytelności z tego prawa przez:
1)
wpisanie ich do protokołu zajęcia albo
2)
przesłanie zawiadomienia o ich zajęciu do:
a)
spółki prawa handlowego albo
b)
podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy.
Art. 95b.
Zawiadomienie, o którym mowa w art. 95a pkt 2 lit. a, zawiera wezwanie spółki prawa
handlowego, aby:
1)
żadnych wierzytelności przypadających zobowiązanemu z tytułu zajętego prawa majątkowego
do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności
w terminie, kosztami upomnienia i kosztami egzekucyjnymi, nie uiszczała zobowiązanemu,
lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności;
2)
zawiadomiła organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o
zajęciu:
a)
który podmiot prowadzi dla spółki rejestr akcjonariuszy,
b)
o przeszkodzie w realizacji zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności z tego prawa
w rejestrze akcjonariuszy.
Art. 95c.
Zawiadomienie, o którym mowa w art. 95a pkt 2 lit. b, zawiera wezwanie podmiotu prowadzącego
rejestr akcjonariuszy, aby:
1)
dokonał wpisu w rejestrze akcjonariuszy zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności
z tego prawa;
2)
zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o:
a)
dacie wpisania zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności z tego prawa w rejestrze
akcjonariuszy albo przeszkodzie do jego dokonania,
b)
liczbie lub wartości oraz rodzaju, serii i numerze albo odrębnym oznaczeniu, o którym
mowa w art. 55 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, prawa majątkowego i wierzytelnościach z tego prawa, jeżeli rejestr akcjonariuszy
zawiera takie dane.
Art. 95d.
Zajęcie prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy i wierzytelności
z tego prawa jest skuteczne z chwilą:
1)
podpisania przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny protokołu, o którym mowa
w art. 95a pkt 1, albo
2)
doręczenia spółce prawa handlowego zawiadomienia, o którym mowa w art. 95a pkt 2 lit.
a, albo
3)
doręczenia podmiotowi prowadzącemu rejestr akcjonariuszy zawiadomienia, o którym mowa
w art. 95a pkt 2 lit. b.
Art. 95e.
Zajęcie jest skuteczne także wtedy, gdy zawiadomienie, o którym mowa w art. 95a pkt
2, zawiera tylko imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.
Art. 95f.
§ 1.
Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia prawa majątkowego zarejestrowanego
w rejestrze akcjonariuszy i wierzytelności z tego prawa:
1)
doręcza zobowiązanemu odpis protokołu, o którym mowa w art. 95a pkt 1, albo zawiadomienia
o zajęciu, o którym mowa w art. 95a pkt 2;
2)
doręcza odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został uprzednio doręczony;
3)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi prawami.
§ 2.
Jeżeli zajęcia prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy i wierzytelności
z tego prawa dokonano na podstawie art. 95a pkt 1 i pkt 2 lit. a organ egzekucyjny
przesyła do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy wniosek o dokonanie wpisu
w tym rejestrze zajęcia prawa majątkowego i wierzytelności z tego prawa oraz wzywa
ten podmiot, aby zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia
wezwania, o wartości, serii, numerze, rodzaju prawa majątkowego i wierzytelnościach
z tego prawa, jeżeli rejestr akcjonariuszy zawiera takie dane.
Art. 95g.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z wierzytelności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego
prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze akcjonariuszy nie prowadzi do pełnego
pokrycia dochodzonej należności, sprzedaż zajętego prawa majątkowego zarejestrowanego
w rejestrze akcjonariuszy następuje w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału
2. Jeżeli oszacowanie wartości zajętego prawa majątkowego zarejestrowanego w rejestrze
przez biegłego skarbowego wiązałoby się ze zbyt dużymi kosztami, organ egzekucyjny,
za zgodą zobowiązanego, przyjmuje cenę wywołania w wysokości ceny nominalnej tego
prawa majątkowego.
§ 2.
Zajęte prawo majątkowe zarejestrowane w rejestrze akcjonariuszy organ egzekucyjny
może przekazać do sprzedaży podmiotowi, który na podstawie odrębnych przepisów jest
uprawniony do dokonania sprzedaży tego prawa majątkowego.
§ 3.
Przekazanie do sprzedaży, o którym mowa w § 2, następuje po cenie oszacowania albo
cenie nominalnej tego prawa majątkowego.
Oddział 4
Art. 96. Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia weksla, w rozumieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 160 oraz z 2021 r. poz. 1655), przez odbiór weksla, stosując odpowiednio zasady określone w art. 84.
Art. 96a.
Jednocześnie z zajęciem weksla organ egzekucyjny:
1)
wzywa trasata, aby należnej od niego sumy wekslowej nie uiszczał prawnemu posiadaczowi
weksla, lecz należną sumę wpłacił w terminie wykupu weksla organowi egzekucyjnemu;
2)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętym wekslem ani też odebrać
od trasata sumy wekslowej.
Art. 96b.
§ 1.
Organ egzekucyjny może wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie realizacji
zajętego weksla.
§ 2.
Zobowiązany udziela organowi egzekucyjnemu wszelkich wyjaśnień potrzebnych do dochodzenia
praw przeciwko trasatowi.
Art. 96c.
Organ egzekucyjny przedstawia weksel do zapłaty w trybie określonym w przepisach ustawy
- Prawo wekslowe lub sprzedaje w trybie określonym przepisami działu II rozdziału 6 oddziału 2.
Art. 96d.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z weksla jest dokonywana w formie sprzedaży, organ egzekucyjny, z
zastrzeżeniem § 2, indosuje weksel na nabywcę. Dokonany przez organ egzekucyjny indos
wywiera skutki indosu wpisanego przez zobowiązanego.
§ 2.
Jeżeli na wekslu zostały umieszczone wyrazy „nie na zlecenie” lub inne zastrzeżenie
równoznaczne, organ egzekucyjny może przenieść weksel na nabywcę tylko w formie i
ze skutkami zwykłego przelewu.
Art. 96e.
(uchylony)
Art. 96f.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z weksla w trybie określonym w art. 96c okaże się nieskuteczna, zajęcie
weksla staje się zajęciem wierzytelności zabezpieczonej wekslem.
§ 2.
Do wierzytelności, o której mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu II
rozdziału 5 oddziału 1.
Oddział 5
Egzekucja z autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz z praw własności przemysłowej
Art. 96g.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia:
1)
autorskiego prawa majątkowego i praw pokrewnych,
2)
patentu,
3)
prawa ochronnego na wzór użytkowy,
4)
prawa z rejestracji wzoru zdobniczego,
5)
prawa z rejestracji znaku towarowego,
6)
prawa do używania znaku towarowego powszechnie znanego niezarejestrowanego,
7)
prawa z rejestracji topografii układu scalonego,
8)
prawa do projektu racjonalizatorskiego
oraz korzyści z tych praw, przez wpisanie ich do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu
przez poborcę skarbowego, a także zobowiązanego lub świadków.
§ 2.
Zajęcie praw, o których mowa w § 1 pkt 2-5, 7 i 8, może również nastąpić przez przesłanie
do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia o zajęciu prawa.
§ 3.
Zajęciu nie podlega:
1)
autorskie prawo majątkowe służące twórcy za jego życia, z wyjątkiem wymagalnych wierzytelności;
2)
prawo do utworu nieopublikowanego, jeżeli spadkobiercy sprzeciwiają się egzekucji
z tego prawa i sprzeciw ten jest zgodny z ujawnioną wolą twórcy nierozpowszechniania
utworu;
3)
patent i prawo ochronne na wzór użytkowy o charakterze tajnym.
§ 4.
Zajęcie jest skuteczne z chwilą podpisania protokołu zajęcia przez osoby, o których
mowa w § 1, albo doręczenia Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomienia
o zajęciu, jeżeli było wcześniejsze.
§ 5.
Organ egzekucyjny niezwłocznie po dokonaniu zajęcia:
1)
doręcza zobowiązanemu protokół zajęcia;
2)
doręcza odpis tytułu wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony;
3)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu rozporządzać zajętymi prawami;
4)
przesyła do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o dokonanie we właściwym
rejestrze wpisu o zajęciu prawa, jeżeli przedmiotem zajęcia są prawa objęte tymi rejestrami.
Art. 96h.
§ 1.
Poborca skarbowy zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętych praw i jeżeli jest to
możliwe - wartość szacunkową zajętych praw.
§ 2.
Jeżeli oszacowanie przez poborcę skarbowego wartości zajętych praw nie jest możliwe
lub zajęcie jest dokonane przez doręczenie Urzędowi Patentowemu Rzeczypospolitej Polskiej
zawiadomienia o zajęciu, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oszacowanie
wartości tych praw.
§ 3.
Na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia
do organu egzekucyjnego zarzutu - w terminie 7 dni od dnia zajęcia. W przypadku nieuwzględnienia
zarzutu zobowiązanego, organ egzekucyjny zwraca się do biegłego skarbowego o oznaczenie
wartości zajętych praw.
§ 4.
Sprzedaż zajętych praw następuje w trybie przepisów działu II rozdziału 6 oddziału
2.
§ 5.
(uchylony)
Art. 96i.
W egzekucji z wierzytelności z praw, o których mowa w art. 96g § 1, stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych.
Oddział 6
Egzekucja z udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
Art. 96j.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością,
zwanej dalej „spółką”, oraz wierzytelności z tego prawa przez przesłanie do spółki
zawiadomienia o zajęciu udziału i wezwanie jej, aby żadnych należności przypadających
zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału do wysokości egzekwowanej należności wraz
z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi
nie uiszczała zobowiązanemu, lecz należne kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu
na pokrycie należności.
§ 2.
Zajęcie udziału oraz wierzytelności z tego prawa jest dokonane z chwilą doręczenia
spółce zawiadomienia, o którym mowa w § 1.
§ 3.
Organ egzekucyjny jednocześnie z przesłaniem spółce zawiadomienia o zajęciu:
1)
kieruje do sądu rejestrowego wniosek o dokonanie w Krajowym Rejestrze Sądowym wpisu
o zajęciu udziału;
2)
zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu odebrać należności, o których mowa w § 1,
ani rozporządzać zajętym udziałem;
3)
doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony,
a także odpis wniosku, o którym mowa w pkt 1.
Art. 96k.
§ 1.
Jeżeli egzekucja z należności przysługujących zobowiązanemu z tytułu zajętego udziału
nie prowadzi do pełnego pokrycia dochodzonej należności, organ egzekucyjny występuje
do właściwego sądu rejestrowego o zarządzenie sprzedaży zajętego udziału.
§ 2.
Jeżeli sąd nie zarządzi sprzedaży zajętego udziału, pozostają w mocy dokonane czynności
egzekucyjne.
§ 3.
Jeżeli sąd zarządzi sprzedaż udziału, a umowa spółki:
1)
nie zawiera ograniczeń zbycia udziału albo
2)
zawiera ograniczenia zbycia udziału, lecz spółka, w terminach i na zasadach określonych
w Kodeksie spółek handlowych, nie wystąpi o dokonanie oszacowania wartości zajętego udziału albo wystąpi o takie
oszacowanie, ale nie wskaże osoby, która nabędzie udział, albo osoba wskazana przez
spółkę nie wpłaci organowi egzekucyjnemu ustalonej ceny
- organ egzekucyjny sprzedaje zajęty udział, stosując odpowiednio przepisy rozdziału
6 oddziału 2, z zastrzeżeniem § 4.
§ 4.
Jeżeli sąd rejestrowy dokonał oszacowania wartości zajętego udziału, organ egzekucyjny
przyjmuje kwotę oszacowania jako cenę wywołania.
Oddział 7
Egzekucja z pozostałych praw majątkowych
Art. 96l.
Organ egzekucyjny dokonuje zajęcia innych praw majątkowych niż określone w art. 89-96k,
przez:
1)
odbiór dokumentu, jeżeli warunkiem wykonywania prawa majątkowego jest posiadanie dokumentu,
albo
2)
zawiadomienie dłużnika zobowiązanego, jeżeli zajęte prawo majątkowe jest tego rodzaju,
że jest oznaczony podmiot obciążony względem zobowiązanego.
Art. 96m.
W egzekucji z pozostałych praw majątkowych stosuje się odpowiednio przepisy działu
II rozdziału 5 oddziału 1, z tym że w przypadku sprzedaży stosuje się przepisy dotyczące
sprzedaży ruchomości.
Rozdział 5a
Zatwierdzenie tymczasowego zajęcia ruchomości23)Rozdział dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10.
Art. 96n.
§ 1.
W czasie trwania tymczasowego zajęcia ruchomości po otrzymaniu odwzorowania cyfrowego
protokołu tymczasowego zajęcia ruchomości zgodnie z art. 94zd ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej organ egzekucyjny wydaje postanowienie o:
1)
zatwierdzeniu w całości tymczasowego zajęcia ruchomości w egzekucji administracyjnej
prowadzonej przez ten organ na podstawie tytułu wykonawczego wskazanego w protokole
tymczasowego zajęcia ruchomości, jeżeli:
a)
nie wykonano, nie umorzono, nie stwierdzono wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku,
nie odroczono terminu wykonania obowiązku albo nie rozłożono na raty spłaty należności
pieniężnych,
b)
tymczasowo zajęte ruchomości nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od niej zwolnione,
c)
protokół ten został sporządzony zgodnie z art. 94zb ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;
2)
zatwierdzeniu w części tymczasowego zajęcia ruchomości w egzekucji administracyjnej
prowadzonej przez ten organ na podstawie tytułu wykonawczego wymienionego w protokole
tymczasowego zajęcia ruchomości w przypadku spełnienia w tym zakresie warunków wymienionych
w pkt 1, a w pozostałej części - o odmowie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości;
3)
odmowie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości - jeżeli warunki nie są spełnione.
§ 2.
Z chwilą wydania postanowienia o zatwierdzeniu w całości albo w części tymczasowego
zajęcia ruchomości tymczasowe zajęcie ruchomości staje się zajęciem egzekucyjnym tych
ruchomości.
§ 3.
Rozporządzenie ruchomością po jej tymczasowym zajęciu nie stanowi przeszkody do zatwierdzenia
tymczasowego zajęcia ruchomości.
Art. 96o.
§ 1.
Postanowienie o zatwierdzeniu tymczasowego zajęcia ruchomości zawiera:
1)
oznaczenie wierzyciela i numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę tymczasowego
zajęcia ruchomości, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego
tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju;
2)
kwotę należności pieniężnej, okres, za który należność została ustalona lub określona,
termin płatności tej należności, rodzaj i stawkę odsetek z tytułu niezapłacenia należności
w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych na dzień wydania postanowienia;
3)
kwotę kosztów egzekucyjnych:
a)
opłaty manipulacyjnej,
b)
opłaty za czynności egzekucyjne,
c)
wydatków egzekucyjnych,
d)
opłaty egzekucyjnej,
e)
powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59
§ 2 - w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
4)
kwotę kosztów upomnienia;
5)
wyszczególnienie zajętych ruchomości z podaniem ich liczby lub ilości i rodzaju jednostki
miary;
6)
pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia egzekucyjnego tych ruchomości;
7)
oznaczenie dozorcy;
8)
pouczenie dozorcy o pozostawieniu zajętych ruchomości pod jego dozorem, o ile nie
zachodzą przesłanki do ich oddania pod dozór innemu dozorcy, oraz o skutkach pozostawienia
zajętych ruchomości pod jego dozorem.
§ 2.
Postanowienie w sprawie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości doręcza się
zobowiązanemu, dozorcy i naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, z upoważnienia którego
funkcjonariusz dokonał kontroli celno-skarbowej.
§ 3.
Na postanowienie w sprawie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości zobowiązanemu
służy zażalenie. W zażaleniu określa się istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające
to żądanie.
Art. 96p.
Postanowienie o odmowie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości zawiera informację
o uchyleniu z mocy prawa tymczasowego zajęcia ruchomości.
Art. 96q.
§ 1.
W przypadku wydania postanowienia o odmowie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości
albo niewydania postanowienia w sprawie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia ruchomości,
tymczasowe zajęcie ruchomości podlega uchyleniu z mocy prawa, a tymczasowo zajęte
ruchomości - niezwłocznemu zwrotowi zobowiązanemu.
§ 2.
W przypadku niewydania postanowienia w sprawie zatwierdzenia tymczasowego zajęcia
ruchomości organ egzekucyjny niezwłocznie informuje zobowiązanego, dozorcę i naczelnika
urzędu celno-skarbowego, z upoważnienia którego funkcjonariusz wykonywał kontrolę
celno-skarbową, w trakcie której dokonał tymczasowego zajęcia ruchomości, o uchyleniu
z mocy prawa tymczasowego zajęcia ruchomości.
§ 3.
W przypadku, o którym mowa w § 1, koszty faktycznie poniesione przez naczelnika urzędu
celno-skarbowego, z upoważnienia którego funkcjonariusz wykonywał kontrolę celno-skarbową,
w trakcie której dokonał tymczasowego zajęcia ruchomości, uznaje się za wydatki egzekucyjne.
Rozdział 6
Egzekucja z ruchomości
Oddział 1
Zajęcie
Art. 97.
§ 1.
Do egzekucji z ruchomości zobowiązanego organ egzekucyjny przystępuje przez ich zajęcie.
§ 2.
Zajęciu podlegają ruchomości zobowiązanego, znajdujące się zarówno w jego władaniu,
jak i we władaniu innej osoby, jeżeli nie zostały wyłączone spod egzekucji lub od
niej zwolnione.
§ 3.
Ruchomości przysłane jako krajowe przesyłki pocztowe pod adresem zobowiązanego podlegają
zajęciu w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe obowiązanej do doręczenia tych przesyłek. Zajęcie tych ruchomości jest równoznaczne
z ich doręczeniem adresatowi. Poborca skarbowy dokonuje otwarcia zajętej przesyłki
pocztowej w obecności przedstawiciela placówki pocztowej.
§ 4.
Egzekucję z ułamkowej części ruchomości stanowiącej współwłasność zobowiązanego prowadzi
się w sposób przewidziany dla egzekucji z ruchomości, lecz sprzedaży podlega wyłącznie
udział zobowiązanego we współwłasności.
§ 4a.
Organ egzekucyjny może sprzedać ruchomość, której współwłaścicielem jest zobowiązany,
jeżeli pozostali współwłaściciele wyrażą zgodę na jej sprzedaż. Organ egzekucyjny
przekazuje pozostałym współwłaścicielom środki pieniężne odpowiadające ich udziałom
we współwłasności sprzedanej ruchomości.
§ 4b.
Innym współwłaścicielom lub każdemu z nich przysługuje prawo nabycia zajętego udziału
zobowiązanego po cenie oszacowania tego udziału. Jeżeli zamiar nabycia zajętego udziału
zgłosi więcej niż jeden współwłaściciel, organ egzekucyjny sprzedaje udział temu współwłaścicielowi,
który zaoferował najwyższą cenę.
§ 5.
Nie podlegają zajęciu ruchomości o wartości ponad kwotę potrzebną do zaspokojenia
egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie
i kosztami egzekucyjnymi, jeżeli zobowiązany posiada inną podlegającą egzekucji ruchomość
o wartości wystarczającej na zaspokojenie tych należności, a sprzedaż egzekucyjna
tej ruchomości nie nastręcza trudności.
Art. 98.
§ 1.
Zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie
protokołu przez pracownika obsługującego organ egzekucyjny. Protokół podpisuje także
zobowiązany, jeżeli jest obecny przy zajęciu, lub świadkowie.
§ 1a.
Jeżeli z ewidencji prowadzonej przez zobowiązanego, urzędowego rejestru ruchomości
lub rejestru zastawów wynika, że zobowiązany jest właścicielem ruchomości, organ egzekucyjny
może zająć taką ruchomość. Do zajęcia takiej ruchomości przepisów § 1 zdanie drugie,
§ 3 oraz art. 99 § 1 zdanie drugie nie stosuje się.
§ 1b.
Organ egzekucyjny może wezwać zobowiązanego do okazania ruchomości zajętej w sposób,
o którym mowa w § 1a, lub wskazania miejsca jej przechowywania w terminie wyznaczonym
przez ten organ, nie krótszym niż 3 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem nałożenia
kary pieniężnej, o której mowa w art. 168d § 1.
§ 2.
Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, a także odpis tytułu wykonawczego,
jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony.
§ 3.
Pracownik obsługujący organ egzekucyjny umieszcza na zajętej ruchomości, jeżeli jest
to możliwe lub nie powoduje nieproporcjonalnych trudności, znak ujawniający na zewnątrz
jej zajęcie. Usunięcie, zniszczenie lub brak znaku ujawniającego na zewnątrz zajęcie
ruchomości nie narusza zajęcia ruchomości.
§ 4.
W przypadku zajęcia środka transportu podlegającego rejestracji na podstawie odrębnych
przepisów, organ egzekucyjny niezwłocznie zawiadamia właściwy organ prowadzący rejestrację
o dokonanym zajęciu.
Art. 98a.
Do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z ruchomości, jeżeli nie
jest to sprzeczne z przepisami o ochronie zwierząt.
Art. 99.
§ 1.
Pracownik obsługujący organ egzekucyjny zamieszcza w protokole zajęcia opis zajętej
ruchomości według cech jej właściwych, a ponadto, jeżeli jest to możliwe, oznacza
jej wartość szacunkową. Przy sporządzaniu protokołu zajęcia zobowiązanemu przysługuje
prawo przedstawienia rachunków i innych dowodów dla oznaczenia wartości szacunkowej
zajętej ruchomości.
§ 1a.
Organ egzekucyjny może sporządzić w terminie 30 dni od dnia zajęcia ruchomości protokół
uzupełniający w zakresie:
1)
opisu ruchomości według cech jej właściwych - w przypadku niezgodności w protokole
zajęcia ruchomości opisu zajętej ruchomości z jej rzeczywistym stanem;
2)
oznaczenia wartości szacunkowej ruchomości - w przypadku jej nieoznaczenia w protokole
zajęcia.
§ 1b.
Do protokołu uzupełniającego przepisy art. 53 § 1 pkt 5, art. 67 § 2 pkt 1 i 9, art.
98 § 2 oraz art. 99 § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Zobowiązanemu przysługuje w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpowiednio odpisu protokołu
zajęcia ruchomości lub odpisu protokołu uzupełniającego prawo wniesienia do organu
egzekucyjnego skargi na oszacowanie dokonane przez pracownika obsługującego organ
egzekucyjny. W takim przypadku organ egzekucyjny wzywa biegłego skarbowego do oszacowania
wartości zajętej ruchomości.
§ 3.
Oszacowania wartości zajętych:
1)
kosztowności,
2)
ruchomości o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej
- dokonuje biegły skarbowy.
§ 3a.
Kosztowność nie może być oszacowana poniżej wartości kruszcu lub materiału, z którego
została wytworzona.
§ 4.
Organ egzekucyjny może wezwać biegłego skarbowego dla oszacowania wartości innych
zajętych ruchomości, jeżeli uzna to za potrzebne. Organ egzekucyjny może również w
tych przypadkach zwrócić się o wyrażenie opinii do instytucji zajmującej się badaniem
cen.
Art. 100.
§ 1.
Poborca skarbowy pozostawi zajętą ruchomość w miejscu zajęcia pod dozorem zobowiązanego
lub dorosłego jego domownika albo innej osoby, u której ruchomość zajął. Jeżeli zajęta
ruchomość nie może być pozostawiona w miejscu zajęcia, a nie ma innej osoby, której
by można było oddać zajętą ruchomość pod dozór, zostanie ona wzięta pod dozór organu
egzekucyjnego.
§ 2.
Poborca skarbowy może po zajęciu ruchomości odebrać ją zobowiązanemu i oddać pod dozór
innej osoby lub organu egzekucyjnego, jeżeli zobowiązany nie daje rękojmi należytego
przechowania zajętej ruchomości, odmawia podpisania protokołu zajęcia, a także gdy
usuwał lub usuwa ruchomości zajęte albo zagrożone zajęciem.
§ 3.
Państwowa lub samorządowa instytucja kultury jest właściwa do sprawowania dozoru nad
zajętą ruchomością:
1)
o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej;
2)
co do której istnieje przypuszczenie, że ma wartość historyczną, naukową lub artystyczną.
§ 3a.
Jednocześnie z oddaniem pod dozór państwowej lub samorządowej instytucji kultury zajętej
ruchomości, o której mowa w § 3, organ egzekucyjny występuje do wojewódzkiego konserwatora
zabytków właściwego ze względu na miejsce jej przechowywania, a w przypadku materiału
bibliotecznego - Dyrektora Biblioteki Narodowej w Warszawie, z wnioskiem o wskazanie
w wyznaczonym terminie:
1)
czy zajęta ruchomość, o której mowa w § 3 pkt 2, ma wartość historyczną, naukową lub
artystyczną;
2)
która państwowa lub samorządowa instytucja kultury jest właściwa do sprawowania dozoru
i nabycia ruchomości, o których mowa w § 3.
§ 3b.
Dozór nad zajętą kosztownością niemającą wartości historycznej, naukowej lub artystycznej
sprawuje organ egzekucyjny lub bank.
§ 3c.
Dozór nad ruchomością zajętą w sposób, o którym mowa w art. 98 § 1a, sprawuje zobowiązany,
chyba że organ egzekucyjny postanowi inaczej.
§ 4.
Osoba lub instytucja, pod której dozorem pozostają zajęte ruchomości, sprawuje obowiązki
dozorcy. Poborca skarbowy doręcza dozorcy odpis protokołu zajęcia.
Art. 101.
§ 1.
Zobowiązanemu albo domownikowi razem z nim mieszkającemu służy prawo zwykłego używania
zajętej ruchomości, pozostawionej pod ich dozorem, byleby przez to ruchomość nie straciła
na wartości. To samo stosuje się, gdy ruchomość zobowiązanego zajęto u innej osoby
i pozostawiono pod jej dozorem, jeżeli osoba ta była uprawniona do używania tej ruchomości.
§ 2.
W innych przypadkach dozorca nie ma prawa używania zajętej ruchomości, chyba że jej
używanie jest konieczne dla utrzymania jej wartości. W razie używania przez dozorcę
zajętego inwentarza żywego, wartość uzyskiwanych pożytków podlega zaliczeniu na koszty
dozoru.
Art. 102.
§ 1.
Dozorca jest obowiązany przechowywać zajętą ruchomość z taką starannością, aby zapobiec
jej uszkodzeniu, zniszczeniu lub zaginięciu, oraz wydać ją na wezwanie organu egzekucyjnego.
Dozorca jest obowiązany zawiadomić organ egzekucyjny o zmianie miejsca przechowywania
ruchomości.
§ 2.
Organ egzekucyjny przyznaje, na wniosek dozorcy złożony w terminie miesiąca od dnia
ustania dozoru, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie
za dozór, chyba że dozorcą jest jedna z osób wymienionych w art. 101 § 1.
§ 3.
Organ egzekucyjny określa też wydatki i wynagrodzenie za dozór w razie przechowywania
zajętych ruchomości w pomieszczeniach przez ten organ utrzymywanych.
§ 4.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zwrotu wydatków związanych z wykonywaniem
dozoru oraz wynagrodzenia za dozór służy wierzycielowi, zobowiązanemu oraz dozorcy
zażalenie.
§ 5.
Przepisów § 2-4 nie stosuje się, jeżeli z dozorcą zawarto umowę na podstawie przepisów
prawa cywilnego.
Art. 103.
§ 1.
Dozorca nie odpowiada za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętej ruchomości:
1)
wynikłe wskutek przypadku lub siły wyższej;
2)
jeżeli zachował staranność, do jakiej był obowiązany zgodnie z art. 102 § 1.
§ 2.
Za uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętej ruchomości w czasie transportu
odpowiada organ egzekucyjny, chyba że wynikły wskutek przypadku lub siły wyższej.
Oddział 2
Sprzedaż
Art. 104.
§ 1.
Sprzedaż zajętych ruchomości nie może nastąpić wcześniej niż siódmego dnia od daty
zajęcia.
§ 2.
Sprzedaż zajętych ruchomości może nastąpić bezpośrednio po zajęciu, jeżeli:
1)
ruchomości ulegają łatwo zepsuciu albo sprawowanie nad nimi dozoru lub ich przechowywanie
powodowałoby koszty niewspółmierne do ich wartości;
2)
zajęto inwentarz żywy, a zobowiązany odmówił zgody na przyjęcie go pod dozór;
3)
egzekucja dotyczy zobowiązania, na którego pokrycie organ egzekucyjny przyjął od zobowiązanego,
będącego rolnikiem, przelew jego należności za przyszłe dostawy towarowe, a dostawy
te z winy zobowiązanego w terminie nie zostały wykonane.
Art. 104a.
§ 1.
Zajęta ruchomość, której wartość szacunkowa została oznaczona, może być sprzedana
przez zobowiązanego, na jego wniosek, za zgodą organu egzekucyjnego, z wyłączeniem
ruchomości, o której mowa w art. 105 § 5 i 6.
§ 2.
Jeżeli wartość szacunkowa zajętej ruchomości przekracza 5000 zł, podmiot, który zamierza
nabyć zajętą ruchomość, wpłaca na rachunek organu egzekucyjnego zaliczkę w wysokości
1/10 wartości szacunkowej.
§ 3.
Wniosek o wyrażenie zgody na sprzedaż zajętej ruchomości zawiera:
1)
dane podmiotu, o którym mowa w § 2, w tym imię i nazwisko lub nazwę oraz odpowiednio
adres miejsca zamieszkania lub siedziby, numer telefonu i adres elektroniczny, jeżeli
posiada, oraz numer rachunku bankowego w przypadku wpłaty zaliczki, o której mowa
w § 2;
2)
oznaczenie ruchomości, która ma być sprzedana;
3)
proponowaną cenę nabycia ruchomości, zwaną dalej „proponowaną ceną nabycia”, równą
co najmniej:
a)
cenie odpowiadającej wartości szacunkowej ruchomości,
b)
połowie wartości szacunkowej ruchomości - w przypadku gdy sprzedaż tej ruchomości
przez organ egzekucyjny w pierwszym terminie nie doszła do skutku,
c)
1/3 wartości szacunkowej ruchomości - w przypadku gdy sprzedaż tej ruchomości przez
organ egzekucyjny w pierwszym i drugim terminie licytacyjnym lub przetargu ofert nie
doszła do skutku;
4)
termin i sposób zapłaty proponowanej ceny nabycia.
§ 4.
Do wniosku, o którym mowa w § 1, dołącza się:
1)
oświadczenie podmiotu, o którym mowa w § 2, o zamiarze nabycia zajętej ruchomości
po proponowanej cenie nabycia;
2)
dowód wpłaty zaliczki, o której mowa w § 2.
§ 5.
Wniosek, o którym mowa w § 1, niespełniający wymagań ustalonych przepisami ustawy
pozostawia się bez rozpoznania.
Art. 104b.
§ 1.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż przez
zobowiązanego zajętej ruchomości, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, o którym
mowa w art. 104a § 1.
§ 2.
Postanowienie o wyrażeniu zgody zawiera:
1)
określenie warunków sprzedaży przez zobowiązanego zajętej ruchomości poprzez wskazanie:
a)
ceny nabycia tej ruchomości nie niższej niż proponowana cena nabycia,
b)
terminu i sposobu zapłaty organowi egzekucyjnemu ceny nabycia tej ruchomości;
2)
pouczenie o skutkach niezapłacenia w wyznaczonym terminie w całości ceny nabycia tej
ruchomości.
§ 3.
Organ egzekucyjny nie wyraża zgody na sprzedaż przez zobowiązanego zajętej ruchomości,
w przypadku gdy:
1)
podmiot, o którym mowa w art. 104a § 2, nie daje rękojmi zapłaty w całości ceny nabycia
tej ruchomości w terminie i w sposób wyznaczony przez organ egzekucyjny;
2)
zachodzi przypuszczenie, że w ramach sprzedaży zajętej ruchomości dokonywanej przez
organ egzekucyjny uzyska się cenę nabycia wyższą niż ustalona we wniosku, o którym
mowa w art. 104a § 1.
§ 4.
Na postanowienie o niewyrażeniu zgody na sprzedaż przez zobowiązanego zajętej ruchomości
przysługuje zażalenie zobowiązanemu i podmiotowi, o którym mowa w art. 104a § 2.
Art. 104c.
Sprzedaż ruchomości zgodnie z postanowieniem, o którym mowa w art. 104b § 2, nie stanowi
sprzedaży egzekucyjnej. Przepisy art. 68d, art. 107 § 4 i art. 115 stosuje się odpowiednio.
Art. 104d.
§ 1.
Organ egzekucyjny stwierdza, w formie postanowienia, wygaśnięcie postanowienia o wyrażeniu
zgody na sprzedaż zajętej ruchomości przez zobowiązanego w całości albo w części,
w przypadku niedopełnienia warunków, o których mowa w art. 104b § 2 pkt 1. Na postanowienie
o wygaśnięciu postanowienia o wyrażeniu zgody na sprzedaż zajętej ruchomości przez
zobowiązanego przysługuje zażalenie podmiotowi, o którym mowa w art. 104a § 2.
§ 2.
Podmiot, o którym mowa w art. 104a § 2, który nie zapłacił w całości ceny nabycia
ruchomości w sposób i w terminie określonych w postanowieniu, o którym mowa w art.
104b § 2, traci prawo do zwrotu zaliczki. Utracona zaliczka stanowi dochód odpowiednio
budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Art. 104e.
Organ egzekucyjny podaje do publicznej wiadomości informację roczną o ruchomościach
sprzedanych w trybie art. 104a. Podaniu do publicznej wiadomości podlega wykaz zajętych
ruchomości, wraz z uzyskaną ceną sprzedaży. Informację roczną podaje się w Biuletynie
Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego organ egzekucyjny
do końca stycznia roku następującego po zakończeniu roku kalendarzowego.
Art. 105.
§ 1.
Zajęte ruchomości, z zastrzeżeniem § 2 i 3, organ egzekucyjny:
1)
sprzedaje w drodze licytacji publicznej;
2)
sprzedaje po cenie oszacowania podmiotom prowadzącym działalność handlową;
3)
przekazuje do sprzedaży podmiotom prowadzącym sprzedaż komisową tego rodzaju ruchomości;
4)
sprzedaje w drodze przetargu ofert;
5)
sprzedaje z wolnej ręki.
§ 1a.
Organ egzekucyjny może wybrać formę przeprowadzenia licytacji publicznej odrębnie
dla każdego z dwóch terminów licytacyjnych.
§ 2.
Zajętą ruchomość o wartości historycznej, naukowej lub artystycznej organ egzekucyjny
sprzedaje po cenie oszacowania państwowej lub samorządowej instytucji kultury wskazanej
odpowiednio przez wojewódzkiego konserwatora zabytków albo Dyrektora Biblioteki Narodowej
w Warszawie. Jeżeli sprzedaż nie dojdzie do skutku, organ egzekucyjny sprzedaje lub
przekazuje do sprzedaży zajętą ruchomość zgodnie z § 1.
§ 3.
Przekazanie do sprzedaży, o którym mowa w § 1 pkt 3 i § 5, następuje po cenie odpowiadającej
co najmniej wartości szacunkowej ruchomości. Cenę można obniżyć do 3/4 wartości szacunkowej
ruchomości, jeżeli ruchomość nie zostanie sprzedana przez okres miesiąca. Z uzyskanej
ceny potrąca się prowizję określoną w umowie z podmiotem, o którym mowa w § 1 pkt
3, § 5 i 6.
§ 4.
Zajęte waluty obce lub inne wartości dewizowe organ egzekucyjny sprzedaje bankowi
prowadzącemu ich skup.
§ 5.
Zajętą ruchomość, której sprzedaż wymaga zezwolenia, koncesji albo jest działalnością
regulowaną, organ egzekucyjny przekazuje do sprzedaży podmiotowi posiadającemu takie
zezwolenie, koncesję albo spełniającemu warunki wymagane prawem do wykonywania działalności
regulowanej albo sprzedaje ją temu podmiotowi.
§ 6.
Zajętą ruchomość, której posiadanie jest uzależnione od spełnienia warunku określonego
odrębnymi przepisami, organ egzekucyjny sprzedaje podmiotowi spełniającemu ten warunek.
Art. 105a.
§ 1.
Licytacja publiczna odbywa się w terminie i miejscu wyznaczonym przez organ egzekucyjny.
§ 2.
Organ egzekucyjny ogłasza o licytacji przez obwieszczenie. Obwieszczenie zawiera:
1)
miejsce i termin licytacji;
2)
określenie ruchomości, która ma być sprzedana, jej rodzaju i wartości szacunkowej;
2a)
cenę wywołania;
3)
miejsce i termin, w którym można oglądać ruchomości przed licytacją;
4)
imię i nazwisko lub firmę oraz adres zobowiązanego.
§ 3.
Najpóźniej na 3 dni przed dniem licytacji, a w przypadkach określonych w art. 104
§ 2 - najpóźniej na godzinę przed rozpoczęciem licytacji, organ egzekucyjny umieszcza
obwieszczenie o licytacji w miejscu, w którym ma odbyć się licytacja, na tablicy ogłoszeń
organu egzekucyjnego i w innych miejscach, gdzie umieszczenie takiego obwieszczenia
uzna za celowe.
§ 3a.
Obwieszczenie o licytacji zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie
podmiotowej urzędu obsługującego organ egzekucyjny oraz odpowiednio ministra właściwego
do spraw finansów publicznych albo organu jednostki samorządu terytorialnego, w terminie,
o którym mowa w § 3.
§ 4.
Odpis obwieszczenia o licytacji organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu najpóźniej
na 3 dni przed dniem licytacji.
§ 5.
Organ egzekucyjny może zarządzić ogłoszenie o licytacji w prasie lub w inny sposób,
jeżeli uzna to za celowe.
§ 6.
Przepisu § 5 nie stosuje się w przypadkach, gdy sprzedaż może nastąpić bezpośrednio
po zajęciu ruchomości.
§ 7.
Licytacji nie można rozpocząć później niż w dwie godziny po terminie oznaczonym w
obwieszczeniu o licytacji.
Art. 105b.
§ 1.
Jeżeli wartość szacunkowa sprzedawanej ruchomości przekracza 10 000 zł, osoba przystępująca
do licytacji publicznej składa organowi egzekucyjnemu wadium w wysokości 1/10 wartości
szacunkowej. Wadium składa się na rachunek organu egzekucyjnego. Wadium uznaje się
za złożone, jeżeli wpłata wadium zostanie uznana na rachunku organu egzekucyjnego
najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, w którym ma odbyć się licytacja publiczna.
§ 2.
Nie później niż na godzinę przed terminem oznaczonym w obwieszczeniu o licytacji wadium
może być złożone:
1)
bezgotówkowo przy użyciu terminala płatniczego - jeżeli po stronie organu egzekucyjnego
istnieją warunki techniczne do zapłaty bezgotówkowej przy użyciu terminala płatniczego;
2)
gotówką pracownikowi obsługującemu organ egzekucyjny - jeżeli wadium nie przekracza
5000 zł.
§ 3.
Wadium złożone przez licytanta, któremu udzielono przybicia, zatrzymuje się i zalicza
się na cenę nabycia. Wadium zwraca się pozostałym licytantom w przypadku jego złożenia:
1)
gotówką pracownikowi obsługującemu organ egzekucyjny - niezwłocznie;
2)
bezgotówkowo - nie później niż w terminie 7 dni roboczych od dnia licytacji.
§ 4.
Za datę zwrotu wadium, o którym mowa w § 3 pkt 2, uznaje się dzień obciążenia rachunku
organu egzekucyjnego.
Art. 105c.
§ 1.
Licytacja odbywa się ustnie i rozpoczyna się od wywołania ceny. Zaoferowana cena przestaje
wiązać uczestnika licytacji, jeżeli inny uczestnik zaoferował cenę wyższą, zwaną dalej
„postąpieniem”. Pracownik obsługujący organ egzekucyjny udzieli przybicia licytantowi,
który zaoferował najwyższą cenę, jeżeli po trzykrotnym wezwaniu do dalszych postąpień
nie zaoferowano wyższej ceny.
§ 2.
Licytacja dochodzi do skutku, jeżeli weźmie w niej udział przynajmniej jeden licytant,
który zaoferował co najmniej cenę wywołania.
§ 3.
Ponowna licytacja może być wyznaczona po podaniu o tym do publicznej wiadomości w
terminach i w sposób określony w art. 105a § 3-5.
§ 4.
Jeżeli kwota uzyskana ze sprzedaży części zajętych ruchomości wystarcza na zaspokojenie
egzekwowanych należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie
i kosztami egzekucyjnymi, pracownik obsługujący organ egzekucyjny przerywa licytację,
a organ egzekucyjny zwalnia pozostałe ruchomości spod zajęcia.
§ 5.
Przepisu § 4 nie stosuje się do ruchomości zajętych w postępowaniu celnym.
Art. 105d.
§ 1.
Nabywca niezwłocznie po udzieleniu mu przybicia płaci cenę nabycia w całości albo
w części równej co najmniej cenie wywołania:
1)
bezgotówkowo przy użyciu terminala płatniczego - jeżeli po stronie organu egzekucyjnego
istnieją warunki techniczne do zapłaty bezgotówkowej przy użyciu terminala płatniczego;
2)
gotówką - jeżeli po stronie organu egzekucyjnego nie istnieją odpowiednie warunki
techniczne do zapłaty bezgotówkowej przy użyciu terminala płatniczego.
§ 2.
Jeżeli nabywca zapłacił część ceny nabycia zgodnie z § 1, zapłaty reszty ceny dokonuje
się na rachunek organu egzekucyjnego niezwłocznie, nie później niż w dniu następującym
po dniu licytacji, a jeżeli ten dzień przypada w sobotę lub w dzień ustawowo wolny
od pracy - w dniu następującym po dniu lub dniach wolnych od pracy. Do zapłaty reszty
ceny stosuje się odpowiednio przepisy art. 67g pkt 1 lit. b i pkt 2.
§ 3.
W przypadku niezapłacenia ceny nabycia w terminie, o którym mowa w § 1 i 2, nabywca
traci prawo wynikłe z przybicia i do zwrotu wadium i kwoty zapłaconej w czasie licytacji
oraz nie może uczestniczyć w licytacji tej samej ruchomości.
§ 4.
Utracone wadium i kwota zapłacona w czasie licytacji stanowią dochód odpowiednio budżetu
państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
§ 5.
W przypadku niezapłacenia:
1)
co najmniej ceny wywołania zgodnie z § 1 - wznawia się niezwłocznie licytację tej
samej ruchomości, rozpoczynając ją od ceny wywołania;
2)
reszty ceny zgodnie z § 2 - wyznacza się ponowną licytację na warunkach odpowiednio
pierwszej albo drugiej licytacji, w której nabywca nie zapłacił reszty ceny.
Art. 106.
§ 1.
Cena wywołania w pierwszym terminie licytacji wynosi 3/4 wartości szacunkowej ruchomości.
Jeżeli licytacja w pierwszym terminie nie dojdzie do skutku, ruchomości mogą być sprzedane
w drugim terminie licytacyjnym. Cena wywołania w drugim terminie licytacyjnym wynosi
połowę wartości szacunkowej ruchomości. Sprzedaż licytacyjna nie może nastąpić za
cenę niższą od ceny wywołania.
§ 2.
O terminie i miejscu licytacji organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego najpóźniej
na trzy dni przed dniem licytacji. W przypadkach określonych w art. 104 § 2 zawiadomienie
takie następuje przed rozpoczęciem licytacji.
Art. 107.
§ 1.
Prawo własności zajętych ruchomości, będących przedmiotem licytacji, nabywa osoba,
która z zachowaniem przepisów o przeprowadzaniu licytacji zaoferowała najwyższą cenę,
uzyskała przybicie i zapłaciła całą cenę w terminie. Nabywca nie może domagać się
unieważnienia licytacji i nabycia ruchomości ani też obniżenia ceny jej nabycia z
powodu jej wad, mylnego oszacowania lub innej przyczyny.
§ 2.
(uchylony)
§ 2a.
Zobowiązany, wierzyciel oraz uczestnik licytacji mogą zgłosić do protokołu licytacji
skargę na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji. Skarga podlega rozpatrzeniu
w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia.
§ 2b.
W sprawie skargi na naruszenie przepisów o przeprowadzaniu licytacji postanowienie
wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę
służy zażalenie.
§ 2c.
Wniesienie skargi wstrzymuje wydanie sprzedanej rzeczy nabywcy do czasu rozpatrzenia
skargi. Nie dotyczy to rzeczy łatwo psujących się oraz rzeczy wydanych nabywcy przed
wniesieniem zażalenia.
§ 2d.
Nabywca może zrzec się nabytej rzeczy i żądać zwrotu zapłaconej ceny, jeżeli w terminie,
o którym mowa w § 2a, skarga nie została rozpatrzona, a nabywcy rzecz nie została
wydana.
§ 3.
Licytacja, przeprowadzona z naruszeniem przepisów o jej publicznym charakterze, o
cenie wywołania i nabycia oraz o wyłączeniu od udziału w licytacji, podlega unieważnieniu
przez organ egzekucyjny lub jego organ nadzorczy. Unieważnienie licytacji może jednak
nastąpić tylko wtedy, gdy ruchomości sprzedane znajdują się jeszcze we władaniu nabywcy.
§ 4.
W licytacji nie mogą uczestniczyć:
1)
zobowiązany;
2)
pracownik obsługujący organ egzekucyjny prowadzący licytację, jego małżonek i dzieci;
3)
(uchylony)
4)
osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;
4a)
licytant, który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji tej samej ruchomości;
5)
osoby, które przekazały zajęte ruchomości na rzecz Skarbu Państwa, oraz członkowie
ich rodzin określeni w pkt 2.
Art. 107a.
§ 1.
Organ egzekucyjny organizuje przetarg ofert, jeżeli zachodzi przypuszczenie, że w
wyniku sprzedaży zajętej ruchomości w drodze licytacji publicznej nie uzyska się korzystnej
ceny.
§ 2.
W przetargu ofert nie mogą uczestniczyć osoby, o których mowa w art. 107 § 4.
§ 3.
Każdy oferent może złożyć jedną ofertę.
Art. 107b.
§ 1.
Organ egzekucyjny zaprasza do udziału w przetargu ofert poprzez zamieszczenie ogłoszenia
o przetargu ofert w sposób i w miejscach wskazanych w art. 105a § 3, 3a i 5.
§ 2.
Ogłoszenie o przetargu ofert zawiera wskazanie:
1)
ruchomości, która ma być sprzedana, jej rodzaju oraz wartości szacunkowej;
2)
ceny wywołania;
3)
miejsca i terminu:
a)
dokonywania oględzin ruchomości,
b)
składania ofert,
c)
otwarcia ofert.
§ 3.
Wyznaczony przez organ egzekucyjny termin do zgłaszania oferowanej ceny za ruchomości
zgłoszone do sprzedaży w drodze przetargu ofert nie może być krótszy niż 3 dni od
daty podania ogłoszenia o przetargu ofert do publicznej wiadomości.
§ 4.
Cena wywołania przy sprzedaży w drodze przetargu ofert wynosi 3/4 wartości szacunkowej
ruchomości. Sprzedaż ta nie może nastąpić za cenę niższą od ceny wywołania.
§ 5.
Odpis ogłoszenia o przetargu ofert organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu najpóźniej
na 3 dni przed terminem składania ofert.
Art. 107c.
§ 1.
Oferty otwiera w miejscu i terminie określonym w ogłoszeniu o przetargu komisja powołana
przez organ egzekucyjny.
§ 2.
W przetargu ofert uczestniczą oferenci obecni przy otwieraniu ofert.
§ 3.
Imię i nazwisko lub firma oraz adres oferenta, którego oferta jest otwierana, a także
cena podana w ofercie ogłaszane są osobom obecnym oraz odnotowywane w protokole postępowania
przetargowego.
§ 4.
Przy dokonywaniu wyboru oferty wybiera się ofertę z najkorzystniejszą ceną.
§ 5.
Wynik przetargu ogłasza się niezwłocznie po otwarciu wszystkich ofert.
Art. 107d.
§ 1.
Do sprzedaży zajętej ruchomości w drodze przetargu ofert stosuje się odpowiednio przepisy
art. 105b, art. 105c oraz art. 107 § 1 i 2a-4, z tym że przez dzień licytacji rozumie
się dzień otwarcia ofert.
§ 2.
Jeżeli sprzedaż zajętych ruchomości w drodze przetargu ofert nie dojdzie do skutku,
organ egzekucyjny sprzedaje je w drodze licytacji publicznej.
Art. 107e.
§ 1.
Licytacja publiczna może odbywać się w formie elektronicznej (licytacja elektroniczna).
W licytacji elektronicznej nie sprzedaje się ruchomości, o której mowa w art. 105
§ 5 i 6.
§ 2.
Licytacja elektroniczna odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego prowadzonego
przez podmiot wybrany przez organ egzekucyjny i zgodnie z warunkami określonymi w
regulaminie tego podmiotu.
§ 3.
Organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zamiarze sprzedaży zajętej ruchomości
w licytacji elektronicznej, ze wskazaniem podmiotu, o którym mowa w § 2. Organ egzekucyjny
podejmuje czynności zmierzające do sprzedaży ruchomości w trybie licytacji elektronicznej,
nie wcześniej niż w terminie 3 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.
§ 4.
Do licytacji elektronicznej stosuje się odpowiednio przepis art. 106 § 1.
§ 5.
Licytacja elektroniczna trwa nie krócej niż 7 dni od dnia jej rozpoczęcia.
Art. 108.
§ 1.
Zajęte ruchomości, które nie zostały sprzedane w trybie wskazanym w art. 105 § 1 pkt
1-4, a w przypadku sprzedaży licytacyjnej - w drugim jej terminie, organ egzekucyjny
sprzedaje z wolnej ręki po cenie określonej przez ten organ, jednak nie niższej od
1/10 ich wartości szacunkowej.
§ 2.
Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 1, organ egzekucyjny sprzedaje po cenie
stosowanej przy skupie przedmiotów używanych lub skupie surowców wtórnych jednostkom
organizacyjnym ochrony zdrowia i pomocy społecznej, placówkom oświatowym, instytucjom
kultury oraz organizacjom charytatywnym, jeżeli mogą być przez te podmioty wykorzystane
przy realizacji ich zadań statutowych.
§ 3.
Zajęte ruchomości, niesprzedane w trybie § 2, organ egzekucyjny sprzedaje jednostkom
prowadzącym skup przedmiotów używanych lub surowców wtórnych.
Art. 108a.
Zajętą ruchomość, która nie została sprzedana w trybie określonym w art. 108, organ
egzekucyjny zwalnia spod zajęcia, o ile zobowiązany spełnia warunki do posiadania
tej ruchomości określone odrębnymi przepisami. Przepis art. 108b stosuje się odpowiednio.
Art. 108b.
§ 1.
Nabywca ruchomości odbiera nabytą ruchomość niezwłocznie w dniu zapłaty ceny nabycia
tej ruchomości.
§ 2.
W przypadku nieodebrania ruchomości zgodnie z § 1 organ egzekucyjny doręcza nabywcy
ruchomości wezwanie do jej odbioru w wyznaczonym terminie, nie dłuższym niż miesiąc
od dnia doręczenia wezwania, i poucza o skutkach niezastosowania się do tego wezwania.
W takim przypadku nabywca ruchomości ponosi koszty przechowywania ruchomości od dnia
sprzedaży do dnia jej odbioru oraz koszty wezwania.
§ 3.
Ruchomość może być wydana po zapłaceniu kosztów, o których mowa w § 2.
§ 4.
Do ruchomości nieodebranej w terminie wyznaczonym przez organ egzekucyjny stosuje
się przepisy ustawy z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepodjętych depozytów , z wyłączeniem art. 6. Za termin do odbioru depozytu, o którym mowa w art. 4 tej
ustawy, uznaje się dzień, w którym upłynął miesiąc od dnia doręczenia wezwania, o
którym mowa w § 2.
§ 5.
Do nieodebranej ruchomości o nieunijnym statusie celnym stosuje się przepisy prawa celnego.
Art. 109.
§ 1.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczególny tryb postępowania przy:
1)
sprzedaży zajętych ruchomości ulegających szybkiemu zepsuciu, zapewniający ich niezwłoczną
sprzedaż;
2)
przechowywaniu i sprzedaży zajętych kosztowności, zapewniający prawidłową wycenę zajętych
ruchomości oraz zapobiegający ich kradzieży.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia,
szczególny tryb postępowania przy przechowywaniu i sprzedaży zajętych broni, amunicji,
materiałów wybuchowych i innych przedmiotów, na których posiadanie jest wymagane zezwolenie,
wykluczający możliwość dostania się tych ruchomości do osób nieuprawnionych.
Art. 110.
(uchylony)
Art. 111.
(uchylony)
Rozdział 7
Egzekucja z nieruchomości
Oddział 1
Zasady ogólne
Art. 110.
§ 1.
(uchylony)
§ 1a.
(uchylony)
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
(uchylony)
§ 3a.
Organ egzekucyjny podejmuje czynności egzekucyjne związane z egzekucją administracyjną
z nieruchomości po otrzymaniu zaliczki na pokrycie przewidywanych wydatków od wierzyciela
niebędącego naczelnikiem urzędu skarbowego, państwem członkowskim, państwem trzecim
lub Państwową Inspekcją Pracy, zwanego dalej „wierzycielem finansującym”. Przepis
art. 29a stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Wierzyciel finansujący wpłaca zaliczkę do organu egzekucyjnego sukcesywnie, w miarę
podejmowania przez ten organ kolejnych czynności egzekucyjnych. Wysokość poszczególnych
wpłat zaliczki określa organ egzekucyjny na podstawie przewidywanych wydatków, z tym
że jeżeli do egzekucji z nieruchomości przystąpili kolejni wierzyciele finansujący
- również dla tych wierzycieli, rozdzielając kwotę zaliczki między wszystkich wierzycieli
finansujących w proporcji odpowiadającej stosunkowi ich należności pieniężnych do
łącznej kwoty należności pieniężnych wierzycieli finansujących, z zastrzeżeniem §
5.
§ 5.
Łączna kwota zaliczki należna od jednego wierzyciela finansującego nie może być większa
niż 5% egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia
jej w terminie i nie większa niż 11 400 zł, z tym że kwotę odsetek przyjmuje się na
dzień ustalenia pierwszej zaliczki.
§ 6.
Organ egzekucyjny zwraca zaliczkę wierzycielowi przy podziale kwot uzyskanych z egzekucji
do wysokości wyegzekwowanych kwot na pokrycie wydatków egzekucyjnych.
§ 7.
W przypadku niewpłacenia zaliczki, o której mowa w § 4, organ egzekucyjny wzywa wierzyciela
finansującego do jej wpłacenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, a po
bezskutecznym upływie tego terminu nie przystępuje do egzekucji z nieruchomości.
Art. 110a.
Jeżeli nieruchomość położona jest na obszarze działania kilku organów egzekucyjnych,
organ prowadzący egzekucję powiadamia o wszczęciu, a następnie o ukończeniu egzekucji
inne organy egzekucyjne, na których obszarze działania nieruchomość jest położona.
Art. 110b.
Uczestnikami postępowania egzekucyjnego z nieruchomości są:
1)
zobowiązany;
2)
wierzyciele egzekwujący;
3)
osoby, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe lub roszczenia albo prawa osobiste zabezpieczone na nieruchomości;
4)
organ, który zawarł umowę o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, jeżeli
przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste.
Oddział 2
Zajęcie
Art. 110c.
§ 1.
Organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej z nieruchomości przez
zajęcie nieruchomości.
§ 2.
Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność
pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi
w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu
i oszacowania wartości nieruchomości. Zobowiązanemu wraz z wezwaniem doręcza się odpis
tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony.
§ 2a.
W przypadku egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego wezwanie,
o którym mowa w § 2, doręcza się również małżonkowi zobowiązanego.
§ 2b.
W przypadku egzekucji z nieruchomości, obciążonej hipoteką przymusową zabezpieczającą
należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie, której prawo
własności zostało przeniesione na inny podmiot niż zobowiązany, wezwanie, o którym
mowa w § 2, doręcza się również temu podmiotowi.
§ 3.
Równocześnie z wysłaniem wezwania zgodnie z § 2-2b, organ egzekucyjny składa do sądu
właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub
o złożenie tego wniosku do zbioru dokumentów wraz z odpisem tego wezwania.
§ 4.
Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania zgodnie z § 2-2b,
z tym że odpowiednio dla zobowiązanego, małżonka zobowiązanego i innego podmiotu,
na który przeniesiono prawo własności nieruchomości, którym nie doręczono wezwania,
jak też w stosunku do osób trzecich, nieruchomość jest zajęta z chwilą dokonania wpisu
w księdze wieczystej lub złożenia wniosku organu egzekucyjnego do zbioru dokumentów
wraz z odpisem wezwania, z zastrzeżeniem § 5.
§ 5.
Dla każdego, kto wiedział o wszczęciu egzekucji, skutki zajęcia powstają z chwilą,
gdy o wszczęciu egzekucji powziął wiadomość, chociażby wezwanie nie zostało jeszcze
zobowiązanemu wysłane ani wpis w księdze wieczystej nie był jeszcze dokonany.
§ 6.
W przypadku gdy miejsce pobytu zobowiązanego lub innego uczestnika postępowania egzekucyjnego
nie jest znane, organ egzekucyjny występuje do właściwego sądu o ustanowienie kuratora
do zastępowania osoby nieobecnej. Kurator wykonuje swoje czynności także w interesie
innych osób, którym w dalszym toku postępowania doręczenia nie będą mogły być dokonane.
Kurator może jednak reprezentować równocześnie tylko osoby, których interesy nie są
sprzeczne.
Art. 110d.
§ 1.
Organ egzekucyjny łączy postępowania egzekucyjne prowadzone co do kilku nieruchomości
tego samego zobowiązanego lub co do kilku części tej samej nieruchomości, jak również
postępowania egzekucyjne dotyczące części nieruchomości i jej całości, jeżeli odpowiada
to celowi egzekucji i nie ma przeszkód natury prawnej lub gospodarczej.
§ 2.
Jeżeli nieruchomości są położone na obszarze działania różnych organów egzekucyjnych,
połączenie zarządza ten organ, który pierwszy wszczął egzekucję.
§ 3.
Postępowanie egzekucyjne można rozdzielić, jeżeli w dalszym jego toku odpadną przyczyny,
które spowodowały połączenie.
Art. 110e.
§ 1.
Zajęcie obejmuje nieruchomość i to wszystko, co może stanowić przedmiot obciążenia
hipoteką, a także pożytki z nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli egzekucję prowadzi się w celu dochodzenia należności z umów ubezpieczenia lub
wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zajęcie obejmuje także prawa wynikające z
umów ubezpieczenia przedmiotów wymienionych w § 1.
Art. 110f.
§ 1.
(uchylony)
§ 2.
Rozporządzenia przedmiotami podlegającymi zajęciu razem z nieruchomością po ich zajęciu
są nieważne. Nie dotyczy to rozporządzeń zarządcy nieruchomości w zakresie jego ustawowych
uprawnień.
§ 3.
Rozporządzenie opróżnionym miejscem hipotecznym po zajęciu nieruchomości jest nieważne.
Art. 110g.
§ 1.
Zajętą nieruchomość pozostawia się w zarządzie zobowiązanego, do którego stosuje się
wówczas przepisy o zarządcy.
§ 2.
Jeżeli prawidłowe sprawowanie zarządu tego wymaga, organ egzekucyjny odbiera zobowiązanemu
zarząd i ustanawia innego zarządcę.
§ 3.
Przepis § 2 stosuje się również do zarządcy ustanowionego przez organ egzekucyjny.
§ 4.
Zarządca może zatrudnić zobowiązanego i jego rodzinę za wynagrodzeniem.
§ 5.
Zobowiązanemu, któremu odebrano zarząd, pozostawia się pomieszczenia w zajętej nieruchomości,
jeżeli z nich korzystał w chwili zajęcia. Organ egzekucyjny może jednak zarządzić,
w formie postanowienia, odebranie pomieszczeń, jeżeli zobowiązany lub jego domownik
przeszkadza zarządcy w wykonywaniu zarządu.
§ 6.
Zobowiązany, w stosunku do którego organ egzekucyjny zarządził odebranie pomieszczeń,
może wytoczyć powództwo o pozostawienie pomieszczeń w jego użytkowaniu. Do powództwa
stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji administracyjnej.
§ 7.
Jeżeli sąd oddalił powództwo, o którym mowa w § 6, organ egzekucyjny występuje z wnioskiem
o odebranie pomieszczeń do właściwego organu egzekucyjnego w zakresie egzekucji administracyjnej
obowiązków o charakterze niepieniężnym. Podstawą wszczęcia egzekucji jest orzeczenie
sądowe oddalające powództwo, zaopatrzone w klauzulę wykonalności.
§ 8.
Organ egzekucyjny wydaje w sprawach dotyczących ustanowienia bądź odebrania zarządu
postanowienie, na które przysługuje zażalenie.
Art. 110h.
§ 1.
Jeżeli zarządca przy obejmowaniu zarządu napotyka przeszkody, organ egzekucyjny wprowadza
go w zarząd nieruchomością. Do wprowadzenia w zarząd nieruchomością stosuje się odpowiednio
art. 46.
§ 2.
Po ustanowieniu zarządcy organ egzekucyjny wzywa osoby korzystające z nieruchomości,
aby przypadające od nich zaległe, bieżące i przyszłe świadczenia, które stanowią dochód
z nieruchomości, uiszczały do rąk zarządcy. W wezwaniu należy uprzedzić, że uiszczenie
do rąk zobowiązanego będzie bezskuteczne w stosunku do wierzyciela.
Art. 110i.
§ 1.
Zarządca zajętej nieruchomości jest obowiązany wykonywać czynności potrzebne do prowadzenia
prawidłowej gospodarki. Ma on prawo pobierać zamiast zobowiązanego wszelkie pożytki
z nieruchomości, rozporządzać nimi w granicach zwykłego zarządu oraz prowadzić sprawy,
które przy wykonywaniu takiego zarządu okażą się potrzebne. W sprawach wynikających
z zarządu nieruchomością zarządca może pozywać i być pozywany.
§ 2.
Zarządcy wolno zaciągać tylko takie zobowiązania, które mogą być zaspokojone z pożytków
z nieruchomości i są gospodarczo uzasadnione.
§ 3.
Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu zarządca może wykonywać tylko za
zgodą zobowiązanego, a w jej braku - za zezwoleniem organu egzekucyjnego, który przed
wydaniem postanowienia wysłuchuje zobowiązanego i zarządcę, chyba że zwłoka groziłaby
powstaniem szkody.
§ 4.
Zarząd nie ma wpływu na umowy dotyczące nieruchomości obowiązujące w chwili jego ustanowienia.
Zarządcy wolno jednak wypowiadać takie umowy z zachowaniem obowiązujących przepisów
oraz zawierać umowy na czas określony. Do zawarcia umowy dotyczącej nieruchomości
jest wymagana zgoda zobowiązanego, a w jej braku - zezwolenie organu egzekucyjnego.
Art. 110j.
§ 1.
Zarządca składa organowi egzekucyjnemu w wyznaczonych przez ten organ terminach, co
najmniej raz w roku oraz po ukończeniu zarządu, sprawozdania ze swoich czynności oraz
udokumentowane sprawozdania rachunkowe.
§ 2.
Organ egzekucyjny po wysłuchaniu wierzycieli, zobowiązanego i zarządcy oraz po rozpatrzeniu
sprawozdań zatwierdza sprawozdania zarządcy albo odmawia ich zatwierdzenia w całości
lub w części.
§ 3.
W przypadku odmowy zatwierdzenia sprawozdania przepisy art. 110g § 2 i 3 stosuje się
odpowiednio.
§ 4.
Zarządca jest odpowiedzialny względem wszystkich uczestników za należyte wykonywanie
swoich obowiązków.
Art. 110k.
§ 1.
Zarządca może żądać wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków, które w związku z zarządem
poniósł z własnych środków. Wysokość wynagrodzenia określa organ egzekucyjny odpowiednio
do nakładu pracy i dochodowości nieruchomości.
§ 2.
Wynagrodzenie, o którym mowa w § 1, nie należy się zarządcy, który jest zobowiązanym.
Może on tylko pokrywać z pożytków z nieruchomości najkonieczniejsze potrzeby własne
i rodziny w rozmiarze, jaki oznacza organ egzekucyjny, oraz swoje wydatki związane
z zarządem.
§ 3.
Organ egzekucyjny w sprawach dotyczących wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków zarządcy
wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie.
§ 4.
Roszczenia o wynagrodzenie za sprawowanie zarządu i o zwrot poniesionych w związku
z zarządem wydatków przedawniają się po upływie 30 dni od dnia ustąpienia z zarządu
lub jego ustania.
Art. 110l.
§ 1.
Z pożytków z nieruchomości zarządca pokrywa w następującej kolejności:
1)
koszty egzekucji wraz ze swoim wynagrodzeniem oraz zwrot własnych wydatków;
2)
bieżące należności pracowników zatrudnionych w nieruchomości lub w znajdującym się
na niej przedsiębiorstwie należącym do zobowiązanego;
3)
bieżąco przypadające w czasie zarządu alimenty przyznane prawomocnym wyrokiem sądu
od zobowiązanego, z wyjątkiem alimentów przysługującym członkom rodziny zobowiązanego
pozostającym z nim we wspólnym gospodarstwie domowym w chwili wszczęcia egzekucji;
4)
bieżące zobowiązania podatkowe oraz bieżące należności z tytułu ubezpieczenia społecznego
pracowników, o których mowa w pkt 2;
5)
zobowiązania związane z wykonywaniem zarządu;
6)
należności z tytułu ubezpieczenia nieruchomości, jej przynależności i pożytków.
§ 2.
Nadwyżkę dochodów, po pokryciu zobowiązań, o których mowa w § 1, zarządca przekazuje
do depozytu organu egzekucyjnego. Nadwyżkę dołącza się do kwoty uzyskanej przez organ
egzekucyjny za sprzedaż nieruchomości. Jeżeli egzekucja ulega umorzeniu, nadwyżkę
tę otrzymuje zobowiązany.
Oddział 3
Opis i oszacowanie wartości nieruchomości
Art. 110m.
§ 1.
Po upływie terminu określonego w wezwaniu zobowiązanego do zapłaty dochodzonych należności
organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości.
§ 2.
Przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny
żąda od właściwych organów:
1)
wyciągu - a w przypadku potrzeby odpisu księgi wieczystej albo zaświadczenia sądu
wystawionego na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla nieruchomości, zawierającego
wskazanie jej właściciela i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość
jest objęta ewidencją gruntów i budynków - także wyciągu z ich rejestru;
2)
podania adresów miejsc zamieszkania uczestników postępowania.
§ 3.
Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, organ egzekucyjny
jest obowiązany uzyskać inny dokument stwierdzający własność nieruchomości zobowiązanego.
Art. 110n.
§ 1.
Jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze przeznaczonym w planie miejscowym na
cele publiczne, organ egzekucyjny przed przystąpieniem do opisu i oszacowania wartości
nieruchomości wzywa właściwą jednostkę samorządu terytorialnego do oświadczenia w
terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, czy skorzysta z prawa pierwokupu.
Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego nie skorzystała z prawa pierwokupu albo
organowi egzekucyjnemu w wyznaczonym terminie nie zostanie doręczone oświadczenie
w tej sprawie, prawo pierwokupu wygasa.
§ 2.
Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w § 1, zostało doręczone organowi egzekucyjnemu
w wyznaczonym terminie, organ ten oznacza cenę nabycia w wysokości odpowiadającej
wartości zajętej nieruchomości, określonej przez rzeczoznawcę majątkowego.
§ 3.
Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia wywiera skutki przybicia. Do ceny nabycia
stosuje się odpowiednio art. 112 § 1.
§ 4.
Postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia doręcza się jednostce, o której mowa
w § 1, zobowiązanemu i wierzycielowi. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
§ 5.
Jeżeli jednostce samorządu terytorialnego nie przysługuje prawo pierwokupu nieruchomości
lub prawo to wygasło, przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do prawa pierwokupu wpisanego
do księgi wieczystej na rzecz innych osób.
Art. 110o.
§ 1.
O terminie opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia
znanych mu uczestników postępowania egzekucyjnego.
§ 2.
Organ egzekucyjny wzywa ponadto, przez obwieszczenie publiczne wywieszone w siedzibie
urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego, uczestników,
o których nie ma wiadomości, oraz inne osoby, które roszczą sobie prawa do nieruchomości
i jej przynależności, aby przed ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa.
§ 3.
Zawiadomienia i obwieszczenia dokonywane są nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem
opisu.
Art. 110p.
§ 1.
Na wniosek zobowiązanego, zgłoszony nie później niż podczas opisu i oszacowania wartości
nieruchomości, jak również z urzędu, może być wystawiona na licytację wydzielona na
podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami część zajętej nieruchomości, której
cena wywoławcza wystarcza na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego. O prowadzeniu
egzekucji z wydzielonej części nieruchomości organ egzekucyjny rozstrzyga po oszacowaniu
wartości nieruchomości.
§ 2.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie prowadzenia egzekucji z wydzielonej
części nieruchomości i oszacowania jej wartości przysługuje zażalenie.
§ 3.
W przypadku prowadzenia egzekucji z wydzielonej części nieruchomości dalsze postępowanie
co do reszty nieruchomości zawiesza się do czasu zakończenia licytacji wydzielonej
części.
Art. 110r.
§ 1.
W protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości organ egzekucyjny podaje:
1)
oznaczenie nieruchomości, w tym numer ewidencyjny działki, obręb, powierzchnię, a
także oznaczenie księgi wieczystej lub w przypadku jej braku - zbioru dokumentów;
2)
obiekty budowlane ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz przynależności
nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem;
3)
stwierdzone prawa i obciążenia;
4)
umowy ubezpieczenia;
5)
osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności i pożytki;
6)
sposób korzystania z nieruchomości przez zobowiązanego;
7)
określenie wartości nieruchomości z podaniem jego podstaw;
8)
zgłoszone prawa do nieruchomości;
9)
inne okoliczności istotne dla oznaczenia lub oszacowania wartości nieruchomości.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, mając
na uwadze zapewnienie prawidłowej wyceny nieruchomości i uwzględniając przepisy o
gospodarce nieruchomościami.
Art. 110s.
§ 1.
Do oszacowania wartości zajętej nieruchomości organ egzekucyjny wyznacza rzeczoznawcę
majątkowego, o którym mowa w przepisach o gospodarce nieruchomościami.
§ 2.
Przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje się wartość:
1)
gruntów;
2)
obiektów budowlanych;
3)
przynależności i pożytków.
§ 3.
W przypadku, o którym mowa w art. 110p, przy oszacowaniu wartości nieruchomości podaje
się wartość składników określonych w § 2 w odniesieniu do wydzielonej części nieruchomości.
§ 4.
Wartości, o których mowa w § 2 i 3, podaje się z uwzględnieniem oraz bez uwzględnienia
praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nieokreślonych
sumą pieniężną obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich
praw.
Art. 110t.
Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do gruntu, obiektów budowlanych, przynależności
lub pożytków albo gdy składniki takie znajdują się we władaniu osób trzecich, oznacza
się:
1)
wartość spornego składnika i wartość całości nieruchomości po wyłączeniu tego składnika;
2)
wartość całości nieruchomości z uwzględnieniem i bez uwzględnienia praw, które pozostają
w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia;
3)
wartości praw nieokreślonych sumą pieniężną, obciążających nieruchomość, w szczególności
świadczeń z tytułu takich praw.
Art. 110u.
§ 1.
Zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich
uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu
i oszacowania wartości nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie
opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie.
§ 2.
Jeżeli w stanie nieruchomości, w okresie pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowaniem
jej wartości a wyznaczonym terminem licytacji, zajdą istotne zmiany, organ egzekucyjny
może przeprowadzić dodatkowy opis i oszacowanie wartości nieruchomości.
Oddział 4
Obwieszczenie o licytacji
Art. 110w.
§ 1.
Zajętą nieruchomość organ egzekucyjny sprzedaje w drodze licytacji publicznej.
§ 2.
Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia
zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
§ 3.
O licytacji organ egzekucyjny zawiadamia przez publiczne obwieszczenie, w którym podaje:
1)
termin i miejsce licytacji;
2)
oznaczenie nieruchomości, która ma być sprzedana, ze wskazaniem miejsca jej położenia
i przeznaczenia gospodarczego oraz księgi wieczystej lub zbioru dokumentów ze wskazaniem
sądu, w którym są prowadzone;
3)
oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą;
4)
firmę lub imię i nazwisko zobowiązanego;
5)
wysokość wadium, jakie licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć, z zaznaczeniem
że wadium składa się w gotówce albo w postaci czeku potwierdzonego wystawionego na
organ egzekucyjny;
6)
czas, w którym w terminie 14 dni przed dniem licytacji będzie wolno oglądać nieruchomość
oraz przeglądać w urzędzie skarbowym akta postępowania egzekucyjnego;
7)
wzmiankę, że prawa osób trzecich nie będą przeszkodą do licytacji i przyznania nabywcy
własności nieruchomości bez zastrzeżeń, jeżeli osoby te nie wystąpiły wcześniej o
wyłączenie nieruchomości lub jej przynależności spod egzekucji;
8)
wyjaśnienie, że użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli nie są ujawnione
w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów i nie zostaną
zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed rozpoczęciem licytacji, nie będą uwzględnione
w dalszym toku egzekucji i wygasną z chwilą, w której postanowienie o przyznaniu własności
stanie się ostateczne.
§ 4.
Obwieszczenie o licytacji doręcza się:
1)
uczestnikom postępowania;
2)
właściwej jednostce samorządu terytorialnego oraz organom ubezpieczeń społecznych
z wezwaniem, aby najpóźniej w dniu licytacji zgłosiły zestawienie podatków i innych
danin publicznych, należnych na dzień licytacji;
3)
osobom mającym prawo pierwokupu nieruchomości, jeżeli prawo to zostało wpisane do
księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości.
§ 5.
Obwieszczenie o licytacji wywiesza się w siedzibach urzędu skarbowego oraz urzędu
właściwej jednostki samorządu terytorialnego co najmniej na 30 dni przed jej terminem,
a jeżeli wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę wyższą niż 83 600 zł -
także w dzienniku poczytnym w danej miejscowości.
§ 6.
Na wniosek i koszt zobowiązanego lub wierzyciela organ egzekucyjny może zarządzić
ogłoszenie o licytacji również w inny wskazany przez nich sposób.
§ 7.
W ogłoszeniu w dzienniku podaje się oznaczenie nieruchomości, termin i miejsce licytacji,
oszacowaną wartość nieruchomości i cenę wywoławczą oraz wysokość wadium, jakie licytant
powinien złożyć.
§ 8.
Jeżeli egzekucja dotyczy jednej lub kilku nieruchomości położonych na obszarze działania
różnych organów egzekucyjnych, obwieszczenie wywiesza się ponadto w siedzibach właściwych
urzędów skarbowych, a jeżeli obwieszczenie ma być także ogłoszone w prasie, ogłasza
się je w dziennikach poczytnych w miejscowościach, w których te urzędy się znajdują.
Art. 110y.
§ 1.
Z chwilą obwieszczenia o licytacji nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego
współwłaścicielowi tej nieruchomości, który nie jest dłużnikiem osobistym, przysługuje
prawo przejęcia nieruchomości na własność za cenę nie niższą od oszacowanej wartości
nieruchomości. Wniosek o przejęcie składa się nie później niż 3 dnia poprzedzającego
dzień licytacji.
§ 2.
Jeżeli kilku współwłaścicieli zgłosi wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje
temu z nich, który prowadzi gospodarstwo rolne lub pracuje w nim. Jeżeli warunek ten
spełnia kilku współwłaścicieli albo nie spełnia go żaden z nich, organ egzekucyjny
przyznaje pierwszeństwo temu współwłaścicielowi, który daje najlepszą gwarancję należytego
prowadzenia gospodarstwa rolnego.
§ 3.
O pierwszeństwie przejęcia nieruchomości rozstrzyga organ egzekucyjny, wydając postanowienie
o przybiciu. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
§ 4.
Jeżeli nikt nie skorzysta z prawa przejęcia nieruchomości na podstawie przepisów §
1-3, albo jeżeli przedmiotem egzekucji nie jest nieruchomość wchodząca w skład gospodarstwa
rolnego, organ egzekucyjny po dokonaniu obwieszczeń przedstawia akta organowi nadzoru.
W przypadku spostrzeżenia niedokładności lub wadliwości postępowania organ nadzoru
poleci organowi egzekucyjnemu ich usunięcie.
Art. 110z.
§ 1.
Na czynności organu egzekucyjnego dotyczące obwieszczenia o licytacji przysługuje
skarga. Skargę można wnieść w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia o licytacji.
§ 2.
W sprawie skargi, o której mowa w § 1, postanowienie wydaje organ egzekucyjny.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego oddalające skargę przysługuje zażalenie.
Oddział 5
Wadium
Art. 111.
§ 1.
Wadium wynosi jedną dziesiątą części oszacowanej wartości nieruchomości.
§ 2.
Z zastrzeżeniem § 5 i 6, wadium składa:
1)
przystępujący do licytacji;
2)
osoba, która składa wniosek o przejęcie nieruchomości, o którym mowa w art. 110y §
1, art. 111h § 2 i art. 111i § 3.
§ 3.
Osoba, o której mowa w § 1 pkt 2, składa wadium w terminie złożenia wniosku o przejęcie
nieruchomości.
§ 4.
Do złożenia wadium stosuje się odpowiednio przepis art. 105b § 1 zdanie drugie i trzecie.
§ 5.
Nie składa wadium osoba, której przysługuje ujawnione w opisie i oszacowaniu prawo
do nieruchomości lub jej przynależności, jeżeli jego wartość nie jest niższa od wysokości
wadium i zostało ono stwierdzone w protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
§ 6.
Jeżeli wartość prawa, o którym mowa w § 5, jest niższa od wysokości wadium, wysokość
wadium obniża się do różnicy między pełnym wadium a wartością prawa.
Art. 111a.
Wadium złożone przez licytanta, któremu udzielono przybicia, zatrzymuje się. Pozostałym
licytantom wadium zwraca się niezwłocznie nie później niż w terminie 7 dni roboczych
od dnia licytacji. Za datę zwrotu wadium uznaje się dzień obciążenia rachunku organu
egzekucyjnego.
Art. 111b.
§ 1.
Nabywca, który nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, traci
wadium.
§ 2.
Od nabywcy nieskładającego wadium, który nie wykonał warunków licytacyjnych, ściąga
się wadium w trybie egzekucji administracyjnej.
§ 3.
Z wadium utraconego przez nabywcę lub od niego ściągniętego pokrywa się koszty egzekucji
związane ze sprzedażą.
Oddział 6
Licytacja
Art. 111c.
§ 1.
Licytacja odbywa się publicznie, w obecności i pod nadzorem kierownika komórki organizacyjnej
urzędu skarbowego prowadzącej egzekucję administracyjną, zwanego dalej „komornikiem
skarbowym”.
§ 2.
Po wywołaniu licytacji poborca skarbowy podaje do wiadomości obecnych:
1)
przedmiot licytacji;
2)
cenę wywoławczą;
3)
wysokość wadium;
4)
termin uiszczenia ceny nabycia;
5)
prawa obciążające nieruchomość, które będą utrzymane w mocy z zaliczeniem i bez zaliczenia
na cenę nabycia;
6)
zmiany w stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, jeżeli zaszły po jej opisie i
oszacowaniu wartości.
§ 3.
Przedmiotem licytacji jest nieruchomość według stanu objętego opisem i oszacowaniem
wartości z uwzględnieniem zmian, o których mowa w § 2 pkt 6.
§ 4.
Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części jednej nieruchomości,
zobowiązany ma prawo wskazać kolejność, w jakiej ma być przeprowadzona licytacja poszczególnych
nieruchomości lub ich części.
Art. 111d.
§ 1.
W licytacji nie mogą uczestniczyć:
1)
zobowiązany;
2)
pracownicy obsługujący organ egzekucyjny;
3)
małżonkowie, dzieci, rodzice i rodzeństwo osób, o których mowa w pkt 1 i 2;
4)
osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym;
5)
licytant, który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji tej samej nieruchomości;
6)
osoby, które mogą nabyć nieruchomość tylko za zezwoleniem organu administracji publicznej,
a zezwolenia tego nie przedstawiły.
§ 2.
Stawienie się jednego licytanta wystarcza do przeprowadzenia licytacji.
§ 3.
Pełnomocnictwo do udziału w licytacji stwierdzone jest dokumentem z podpisem urzędowo
lub notarialnie poświadczonym. Podpisy na pełnomocnictwach udzielonych przez państwowe
jednostki organizacyjne lub jednostki samorządu terytorialnego oraz na pełnomocnictwach
udzielonych adwokatom, radcom prawnym lub doradcom podatkowym nie wymagają poświadczenia.
Art. 111e.
Cena wywoławcza, za którą nieruchomość można nabyć w pierwszej licytacji, wynosi trzy
czwarte oszacowanej wartości nieruchomości.
Art. 111f.
§ 1.
Licytacja odbywa się ustnie.
§ 2.
Postąpienie nie może wynosić mniej niż jeden procent ceny wywołania, z zaokrągleniem
wzwyż do pełnych złotych.
§ 3.
Zaoferowana cena przestaje wiązać, gdy inny licytant zaoferował cenę wyższą.
§ 4.
Po ustaniu postąpień poborca skarbowy, uprzedzając obecnych, że po trzecim obwieszczeniu
dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieszcza trzykrotnie ostatnio zaoferowaną
cenę, zamyka licytację i wymienia licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 5.
Jeżeli należność wierzyciela wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie
i kosztami egzekucyjnymi zostanie uiszczona przed zamknięciem licytacji, poborca skarbowy
zamyka licytację, a organ egzekucyjny uchyla zajęcie nieruchomości.
Art. 111g.
Jeżeli przedmiotem licytacji jest kilka nieruchomości lub kilka części nieruchomości,
poborca skarbowy wstrzymuje licytację pozostałych nieruchomości lub ich części z chwilą,
gdy osiągnięto kwotę wystarczającą na zaspokojenie dochodzonej należności wraz z odsetkami
z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi, a organ egzekucyjny
uchyla zajęcie nieruchomości.
Art. 111h.
§ 1.
Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem licytacji jest nieruchomość
wchodząca w skład gospodarstwa rolnego, współwłaściciel tej nieruchomości niebędący
dłużnikiem osobistym, ma prawo przejęcia nieruchomości na własność za cenę nie niższą
od trzech czwartych oszacowanej wartości nieruchomości. Przepis art. 110y § 2 i 3
stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Wniosek o przejęcie nieruchomości należy zgłosić w terminie 7 dni od dnia licytacji.
§ 3.
Jeżeli nikt nie przystąpił do licytacji, a przedmiotem egzekucji jest własnościowe
spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego
lub prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, wierzyciel hipoteczny,
inny niż urząd skarbowy, może przejąć to prawo za cenę nie niższą od trzech czwartych
oszacowanej wartości nieruchomości; wniosek o przejęcie należy zgłosić w terminie
7 dni od dnia licytacji.
Art. 111i.
§ 1.
Jeżeli nikt nie zgłosił wniosku, o którym mowa w art. 111h, organ egzekucyjny wyznacza
drugą licytację, na której cena wywoławcza wynosi 70% oszacowanej wartości nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli nikt nie przystąpił do drugiej licytacji, przejęcie nieruchomości na własność
może nastąpić za cenę nie niższą od 70% wartości nieruchomości, przy czym prawo przejęcia
przysługuje wierzycielowi egzekwującemu lub hipotecznemu, z wyjątkiem urzędu skarbowego,
oraz współwłaścicielowi.
§ 3.
Wniosek o przejęcie nieruchomości wierzyciel lub współwłaściciel składa do organu
egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia licytacji.
§ 4.
Jeżeli kilku wierzycieli składa wniosek o przejęcie, pierwszeństwo przysługuje temu,
kto zaoferował cenę wyższą, a przy równych cenach - temu, czyja należność jest większa.
Art. 111j.
§ 1.
Jeżeli po drugiej licytacji żaden z wierzycieli lub współwłaścicieli nie przejął nieruchomości
na własność, organ egzekucyjny wyznacza trzecią licytację, na której cena wywoławcza
wynosi 65% oszacowanej wartości nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli nikt nie przystąpił do trzeciej licytacji, przejęcie nieruchomości na własność
może nastąpić przez osoby, o których mowa w art. 111i § 2, za cenę nie niższą od 65%
wartości nieruchomości. Do przejęcia nieruchomości na własność stosuje się odpowiednio
przepisy art. 111i § 3 i 4.
Art. 111k.
§ 1.
Jeżeli po trzeciej licytacji żaden z wierzycieli nie przejął nieruchomości na własność,
uchyla się zajęcie nieruchomości. Nowa egzekucja z tej samej nieruchomości może być
wszczęta nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od dnia uchylenia zajęcia nieruchomości.
§ 2.
Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono przed upływem 3 lat od trzeciej
licytacji, organ egzekucyjny dokonuje nowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości
tylko na wniosek zobowiązanego. Zobowiązany może złożyć taki wniosek przed upływem
14 dni od dnia ponownego doręczenia mu wezwania do zapłaty, o czym należy go uprzedzić
przy doręczeniu wezwania.
Art. 111l.
Skargę na czynności poborcy skarbowego w toku licytacji aż do jej zamknięcia zgłasza
się ustnie komornikowi skarbowemu, który przyjmuje skargę do protokołu i natychmiast
ją rozstrzyga, chyba że nie jest to możliwe. Rozstrzygnięcie komornika skarbowego
ma moc postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Oddział 7
Przybicie
Art. 111m.
§ 1.
Po zamknięciu licytacji organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przybiciu na rzecz
licytanta, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 2.
Postanowienie o przybiciu ogłasza się niezwłocznie po zamknięciu licytacji, z zastrzeżeniem
§ 3.
§ 3.
Jeżeli skargi lub zażalenia wniesione w toku postępowania egzekucyjnego nie są jeszcze
ostatecznie rozstrzygnięte, organ egzekucyjny wstrzymuje wydanie postanowienia o przybiciu
do czasu ich rozstrzygnięcia.
§ 4.
Gdy przejęcie nieruchomości na własność ma nastąpić po niedojściu do skutku licytacji,
organ egzekucyjny udziela przybicia na rzecz przejmującego po wysłuchaniu wnioskodawcy.
§ 5.
Postanowienie o przybiciu zawiera firmę lub imię i nazwisko nabywcy, oznaczenie nieruchomości,
datę licytacji i cenę nabycia.
Art. 111n.
§ 1.
Organ egzekucyjny odmawia przybicia, jeżeli ostateczne rozstrzygnięcia skarg lub zażaleń
wniesionych w toku postępowania egzekucyjnego potwierdzą naruszenie przepisów postępowania
w toku licytacji i jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik licytacji
albo, jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że będąc na licytacji
nie wystąpił ze skargą na to uchybienie.
§ 2.
Organ egzekucyjny odmawia przybicia również wtedy, gdy postępowanie egzekucyjne podlegało
umorzeniu lub zawieszeniu.
§ 3.
Organ egzekucyjny wyznacza ponowną licytację:
1)
jeżeli odmówi przybicia z przyczyn, o których mowa w § 1;
2)
po ustaniu przyczyny zawieszenia.
Art. 111o.
§ 1.
Jeżeli przybicie nie następuje niezwłocznie po zamknięciu licytacji, organ egzekucyjny
na wniosek licytanta, który zaoferował najwyższą cenę, może, w przypadku gdy zarządcą
jest zobowiązany, odebrać mu zarząd i ustanowić innego zarządcę.
§ 2.
W sprawie odebrania zarządu organ egzekucyjny wydaje postanowienie na wniosek nabywcy.
Nabywca może być na własne żądanie ustanowiony zarządcą, jeżeli oprócz wadium złożył
w gotówce nie mniej niż piątą część ceny nabycia albo jeżeli do tej wysokości przysługuje
mu prawo zaliczenia swej wierzytelności na poczet ceny nabycia.
§ 3.
W przypadku wygaśnięcia skutków przybicia bez równoczesnego umorzenia egzekucji, organ
egzekucyjny wydaje postanowienie co do osoby zarządcy, jeżeli dotychczasowym zarządcą
był nabywca.
Art. 111p.
Jeżeli nabywca nie uzyska przyznania własności, należność przypadająca jemu z tytułu
zarządu pokrywa się z kwot pieniężnych złożonych na poczet ceny poza wadium.
Art. 111r.
§ 1.
Postanowienie o przybiciu doręcza się wierzycielowi, dłużnikowi, nabywcy i osobom,
które w toku licytacji zaskarżyły czynności związane z udzieleniem przybicia, jak
też zarządcy, który nie jest dłużnikiem, a postanowienie o odmowie przybicia - wierzycielowi,
dłużnikowi i licytantowi, który zaoferował najwyższą cenę.
§ 2.
Na postanowienie organu egzekucyjnego co do przybicia przysługuje zażalenie.
Art. 111s.
Jeżeli nabywca nie wykonał w terminie warunków licytacyjnych co do zapłaty ceny, wygasają
skutki przybicia. Uiszczoną część ceny zwraca się. Następstwa te organ egzekucyjny
stwierdza postanowieniem, na które przysługuje zażalenie.
Art. 111t.
Wyznaczenie ponownej licytacji może nastąpić, gdy postanowienie stwierdzające wygaśnięcie
przybicia stanie się ostateczne.
Oddział 8
Przyznanie własności
Art. 112.
§ 1.
Z chwilą gdy postanowienie o przybiciu stało się ostateczne, organ egzekucyjny wzywa
licytanta, który uzyskał przybicie, aby w terminie 14 dni od otrzymania wezwania złożył
do depozytu organu egzekucyjnego cenę nabycia z potrąceniem wadium złożonego w gotówce.
Na wniosek nabywcy organ egzekucyjny może wyznaczyć dłuższy termin uiszczenia ceny
nabycia, nieprzekraczający jednak 3 miesięcy.
§ 2.
Nabywca może zaliczyć na poczet ceny własną wierzytelność lub jej część, jeżeli znajduje
ona pokrycie w cenie nabycia.
§ 3.
Za zgodą wierzyciela, którego wierzytelność znajduje pokrycie w cenie nabycia, nabywca
może tę wierzytelność zaliczyć na poczet ceny. Zgoda wierzyciela stwierdzona jest
dokumentem z podpisem urzędowo lub notarialnie poświadczonym albo wyrażona do protokołu
nie później niż w terminie, w którym nabywca ma obowiązek uiścić cenę nabycia.
Art. 112a.
Kwota przypadająca zobowiązanemu w chwili zajęcia na podstawie umowy ubezpieczenia
przechodzi na nabywcę w całości. O kwotę tę podwyższa się cenę nabycia.
Art. 112b.
§ 1.
Jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia
albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne i jednostka lub osoba,
o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia, organ egzekucyjny wydaje
postanowienie o przyznaniu własności.
§ 2.
Na postanowienie o przyznaniu własności przysługuje zażalenie.
§ 3.
Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne, przenosi własność
na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze
nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub podlega złożeniu do zbioru
dokumentów. Postanowienie o przyznaniu własności jest także tytułem egzekucyjnym do
wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości.
§ 4.
Z chwilą kiedy postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, do nabywcy
należą pożytki z nieruchomości. Od tej chwili nabywca ponosi również daniny publiczne
przypadające z nieruchomości, których płatność przypada w dniu, w którym postanowienie
o przyznaniu własności stało się ostateczne, lub po tym dniu.
§ 5.
(uchylony)
Art. 112c.
§ 1.
Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności staje się ostateczne, wygasają wszelkie
prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń osobistych, ciążące na nieruchomości. W
miejsce tych praw powstaje prawo do zaspokojenia z ceny nabycia w kolejności przewidzianej
w przepisach o podziale kwoty uzyskanej z egzekucji.
§ 2.
Pozostają w mocy bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia:
1)
prawa ciążące na nieruchomości z mocy ustawy;
2)
służebności, o których mowa w art. 1000 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.
§ 3.
Pozostają również w mocy ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie
dokumentu do zbioru albo nieujawnione w ten sposób, lecz zgłoszone najpóźniej na 3
dni przed terminem licytacji użytkowanie, służebności i prawa dożywotnika, jeżeli
przysługuje im pierwszeństwo przed wszystkimi hipotekami lub jeżeli nieruchomość nie
jest obciążona hipotekami albo jeżeli wartość użytkowania, służebności lub praw dożywotnika
znajduje pełne pokrycie w cenie nabycia. Jednakże w ostatnim przypadku wartość tych
praw będzie zaliczona na cenę nabycia.
Art. 112d.
Na wniosek właściciela nieruchomości władnącej, zgłoszony najpóźniej na 3 dni przed
terminem licytacji, organ egzekucyjny może postanowić, że służebność gruntowa, która
nie znajduje pełnego pokrycia w cenie nabycia, będzie utrzymana w mocy, jeżeli jest
dla nieruchomości władnącej konieczna, a nie obciąża w sposób istotny wartości nieruchomości
obciążonej.
Art. 112e.
Z chwilą gdy postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, nabywca wstępuje
w prawa i obowiązki zobowiązanego wynikające z umów dotyczących nieruchomości stosownie
do przepisów prawa normujących te umowy.
Art. 112f.
§ 1.
Postanowienie o przyznaniu własności, które stało się ostateczne, wraz z planem podziału
kwoty uzyskanej z egzekucji jest tytułem do wykreślenia w księdze wieczystej lub w
zbiorze dokumentów wszelkich praw, które według planu podziału wygasły.
§ 2.
Na podstawie postanowienia o przyznaniu własności wykreśla się wszystkie hipoteki
obejmujące nieruchomość, jeżeli w postanowieniu stwierdzono zapłacenie przez nabywcę
całej ceny nabycia gotówką lub czekiem potwierdzonym.
Art. 112g.
Nabywca nie może żądać unieważnienia nabycia ani zmniejszenia ceny z powodu wad nieruchomości
lub przedmiotów razem z nią nabytych.
Art. 113.
(uchylony)
Rozdział 8
Egzekucja z ułamkowej części nieruchomości oraz użytkowania wieczystego
Art. 114.
Do egzekucji z ułamkowej części nieruchomości i do egzekucji z użytkowania wieczystego
stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, o ile przepisy niniejszego
rozdziału nie stanowią inaczej.
Art. 114a.
O zajęciu ułamkowej części nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia także pozostałych
współwłaścicieli, a o zajęciu użytkowania wieczystego - także właściciela nieruchomości
oraz właściwy organ administracji publicznej.
Art. 114b.
§ 1.
Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, zajęcie obejmuje użytkowanie
wieczyste gruntu wraz z jego pożytkami oraz znajdujące się na gruncie obiekty budowlane
stanowiące własność użytkownika wieczystego wraz z:
1)
ruchomościami, będącymi własnością użytkownika wieczystego, a potrzebnymi do korzystania
z przedmiotu użytkowania wieczystego zgodnie z jego przeznaczeniem, jeżeli pozostają
z tym przedmiotem w faktycznym związku, odpowiadającym temu celowi;
2)
wyposażeniem obiektów budowlanych stanowiących własność użytkownika wieczystego;
3)
prawami wynikającymi z umów ubezpieczenia przedmiotów zajęcia, a także należnościami
z tych umów już przypadającymi.
§ 2.
Zajęcie obejmuje także przedmioty, o których mowa w § 1 pkt 1 i 2, wprowadzone później
oraz później wzniesione obiekty budowlane i posadzone rośliny, jak również prawa z
umów ubezpieczenia później zawartych.
Art. 114c.
Gdy przedmiotem zarządu jest ułamkowa część nieruchomości, zarządca działa tylko w
granicach uprawnień zobowiązanego jako współwłaściciela.
Art. 114d.
W przypadku prowadzenia egzekucji z użytkowania wieczystego, jeżeli właściwy organ
wystąpił z żądaniem rozwiązania umowy użytkowania wieczystego, wstrzymuje się czynności
egzekucyjne w egzekucji z nieruchomości. Organ egzekucyjny podejmuje egzekucję z nieruchomości,
jeżeli sąd orzeknie, że brak jest podstaw do rozwiązania umowy użytkowania wieczystego.
W przypadku rozwiązania umowy użytkowania wieczystego organ egzekucyjny uchyla zajęcie
nieruchomości.
Art. 114e.
W przypadku prowadzenia egzekucji z ułamkowej części nieruchomości, opisowi i oszacowaniu
wartości podlega cała nieruchomość. Wartością takiej części nieruchomości jest odpowiednia
część oszacowanej wartości całej nieruchomości.
Art. 114f.
Jeżeli egzekucja jest prowadzona z użytkowania wieczystego, w protokole opisu i oszacowania
wartości nieruchomości podaje się końcową datę użytkowania wieczystego oraz ujawniony
w księdze wieczystej sposób korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego.
Art. 114g.
Jeżeli przedmiotem egzekucji jest użytkowanie wieczyste, postanowienie o przyznaniu
tego prawa nie narusza ograniczonych praw rzeczowych na nieruchomości powstałych przed jej oddaniem w użytkowanie wieczyste.
Art. 114h.
§ 1.
Jeżeli przedmiotem licytacji jest ułamkowa część nieruchomości, pozostają w mocy,
bez potrącenia ich wartości z ceny nabycia, obciążenia tej części ułamkowej nieruchomości
ujawnione przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów.
§ 2.
Pozostają w mocy również obciążenia części ułamkowej nieruchomości nieujawnione w
sposób, o którym mowa w § 1, lecz zgłoszone najpóźniej na 3 dni przed terminem licytacji,
jeżeli zostały ustanowione przed dniem powstania współwłasności.
Art. 114i.
Postanowienie o przyznaniu własności ułamkowej części nieruchomości nie narusza obciążających
ją hipotek wpisanych przed powstaniem współwłasności.
Rozdział 9
Podział kwoty uzyskanej z egzekucji
Oddział 1
Zasady ogólne
Art. 115.
§ 1.
Z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokaja się w następującej kolejności:
1)
opłatę manipulacyjną;
1a)
opłatę za czynności egzekucyjne;
1b)
wydatki egzekucyjne;
1c)
koszty egzekucyjne powstałe w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej
w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
1d)
opłatę egzekucyjną;
1e)
koszty upomnienia;
2)
należności zabezpieczone hipoteką morską lub przywilejem na statku morskim;
3)
należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym
albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości
przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem
do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu;
4)
należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, należności
celne oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, o ile nie zostały
zaspokojone w trzeciej kolejności;
4a)
koszty egzekucyjne i koszty upomnienia powstałe w egzekucji należności celnej;
5)
(uchylony)
6)
inne należności i odsetki, z zastrzeżeniem § 2a i 3.
§ 2.
Przy podziale kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości lub egzekucji przejętej
po wystąpieniu zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową, po kosztach egzekucyjnych
i kosztach upomnienia powstałych w egzekucji należności pieniężnej innej niż należność
celna zaspokaja się należności za pracę za okres 3 miesięcy, do wysokości minimalnego
wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach, oraz koszty zwykłego pogrzebu
zobowiązanego, a po należnościach zabezpieczonych hipoteką morską, przywilejem na
statku morskim, hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo
korzystających z ustawowego pierwszeństwa oraz prawach, które ciążyły na nieruchomości
przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem
do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu - należności za pracę niezaspokojone
w kolejności wcześniejszej.
§ 2a.
Wraz z należnościami wymienionymi w § 1 pkt 2 i 3 są zaspokajane roszczenia o świadczenia
uboczne objęte zabezpieczeniem na mocy odrębnych przepisów.
§ 3.
Odsetki za zwłokę od należności pieniężnych, do których mają zastosowanie przepisy
działu III ustawy - Ordynacja podatkowa, zaspokaja się w kolejności określonej dla
tych należności.
§ 4.
Jeżeli przedmiotem egzekucji jest własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
mieszkaniowej, wierzytelność spółdzielni mieszkaniowej z tytułu niewniesionego wkładu
budowlanego związana z tym prawem zaspokaja się przed należnością zabezpieczoną hipotecznie
na tym prawie.
§ 5.
Należności wymienione w § 1 pkt 2 i 3 zaspokaja się do wysokości kwoty uzyskanej ze
sprzedaży rzeczy albo z realizacji prawa zbywalnego obciążonego. Jeżeli uzyskana kwota
nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich zabezpieczonych należności, należności te
zaspokaja się w kolejności odpowiadającej przysługującemu im pierwszeństwu, a jeżeli
mają równe pierwszeństwo albo nie stosuje się do nich zasady pierwszeństwa - proporcjonalnie
w stosunku, w jakim pozostają do siebie.
§ 5a.
Jeżeli z kwoty uzyskanej z egzekucji zaspokojeniu podlegają zarówno wierzytelności
zabezpieczone hipoteką, jak i prawa lub roszczenia ciążące na nieruchomości, o pierwszeństwie
między hipoteką a tymi prawami lub roszczeniami rozstrzyga chwila, od której liczy
się skutki wpisu hipoteki, prawa lub roszczenia do księgi wieczystej.
§ 5b24)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25..
Roszczenia nabywcy wynikające z odstąpienia od umowy deweloperskiej, o której mowa
w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego , lub z przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej w toku postępowania restrukturyzacyjnego
lub upadłościowego, podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości,
na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie, na takich samych zasadach,
jak roszczenie z umowy deweloperskiej, z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia w
księdze wieczystej przysługującego nabywcy roszczenia z umowy deweloperskiej także
w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia został wykreślony.
§ 5b25)W brzmieniu ustalonym przez art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. poz. 1177), która wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2022 r..
Roszczenia nabywcy wynikające z:
1)
odstąpienia od umowy deweloperskiej, o której mowa w art. 5 pkt 6 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym , albo jednej z umów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3 lub 5 tej ustawy, lub
2)
przekształcenia roszczenia z umowy deweloperskiej, o której mowa w art. 5 pkt 6 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym, albo jednej z umów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3 lub 5 lub ust. 2 tej
ustawy, w toku postępowania restrukturyzacyjnego lub upadłościowego
- podlegają zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, na której
jest prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie lub zadanie inwestycyjne, o których
mowa w art. 5 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym, na takich samych zasadach, jak roszczenie z umowy deweloperskiej albo jednej z umów,
o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3 lub 5 tej ustawy, z pierwszeństwem wynikającym
z ujawnienia w księdze wieczystej przysługującego nabywcy roszczenia wynikającego
z tych umów także w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu tego roszczenia został wykreślony.
§ 5c26)Dodany przez art. 65 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 25..
Roszczenie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego wynikające z art. 48 ust. 8 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego
lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym podlega zaspokojeniu z kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, na której jest
prowadzone przedsięwzięcie deweloperskie lub zadanie inwestycyjne, o których mowa
w art. 5 pkt 7 i 8 tej ustawy, z pierwszeństwem wynikającym z ujawnienia w księdze
wieczystej przysługującego Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu roszczenia także
w przypadku, gdy wpis o ujawnieniu roszczenia z umowy deweloperskiej, o której mowa
w art. 5 pkt 6 tej ustawy, albo jednej z umów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt
2, 3 lub 5 lub ust. 2 tej ustawy, został wykreślony.
§ 6.
Jeżeli kwota przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich
należności, należności dalszej kolejności zaspokaja się dopiero po zupełnym zaspokojeniu
należności wcześniejszej kolejności, a gdy kwota nie wystarcza na pokrycie w całości
wszystkich należności tej samej kolejności, należności te zaspokaja się proporcjonalnie
do wysokości każdej z nich.
§ 7.
Środki pieniężne pozostałe po podziale kwoty uzyskanej z egzekucji organ egzekucyjny
z urzędu zalicza na poczet innej należności pieniężnej zobowiązanego objętej tytułem
wykonawczym, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów
egzekucyjnych, obciążających zobowiązanego. Do zaliczenia stosuje się odpowiednio
przepisy § 1-6.
§ 8.
Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zaliczenia środków pieniężnych pozostałych
po podziale kwoty uzyskanej z egzekucji na poczet innej należności pieniężnej zobowiązanego
objętej tytułem wykonawczym, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów
upomnienia i kosztów egzekucyjnych, obciążających zobowiązanego. Na postanowienie
przysługuje zażalenie.
§ 9.
Nadwyżkę lub niedobór wynikające z końcowego rozliczenia kwot uzyskanych z egzekucji,
w wysokości nieprzekraczającej 99 groszy, traktuje się odpowiednio jako kwoty należne
albo umorzone z mocy prawa.
Art. 115a.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży rzeczy albo wykonania
prawa majątkowego, do których wystąpił zbieg egzekucji.
§ 2.
Jeżeli kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego wystarczają
na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny bezzwłocznie przekazuje wierzycielom
przypadające im kwoty.
§ 3.
W przypadku gdy kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy albo wykonania prawa majątkowego
nie wystarczają na zaspokojenie wierzycieli, organ egzekucyjny informuje wierzycieli
o sposobie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji.
§ 4.
Wierzyciel może złożyć wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej
z egzekucji. Wniosek składa się do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia
informacji, o której mowa w § 3. We wniosku wskazuje się przyczyny, z powodu których
wierzyciel nie zgadza się z podziałem.
§ 5.
Wniosek o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji rozpatruje
organ egzekucyjny po uprzednim zawiadomieniu wierzycieli uczestniczących w podziale
o złożonym wniosku i o możliwości wzięcia czynnego udziału w tym postępowaniu. Na
postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie podziału kwoty uzyskanej z egzekucji
przysługuje wierzycielom i zobowiązanemu zażalenie.
§ 6.
W przypadku złożenia wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej
z egzekucji, kwoty uzyskane z egzekucji wpłaca się na wydzielony rachunek bankowy
organu egzekucyjnego z oprocentowaniem udzielanym przez bank dla wkładów wypłacanych
na każde żądanie.
§ 7.
Jeżeli nie złożono wniosku o wydanie postanowienia w sprawie podziału kwoty uzyskanej
z egzekucji w terminie określonym w § 4 lub postanowienie w sprawie podziału kwoty
uzyskanej z egzekucji stało się ostateczne, organ egzekucyjny przekazuje wierzycielom
przypadające im kwoty.
§ 8.
Jeżeli egzekucja jest prowadzona z prawa majątkowego wykonywanego okresowo, organ
egzekucyjny informuje też, w jakim procencie przypada na każdego wierzyciela udział
w kwotach uzyskanych z egzekucji. Jeżeli nastąpiła zmiana podstaw podziału, organ
egzekucyjny informuje wierzycieli o nowym podziale udziałów wierzycieli w kwotach
uzyskanych z egzekucji. Przepisy § 4−7 stosuje się odpowiednio. Organ egzekucyjny
przekazuje wierzycielowi przypadające mu należności pieniężne, jeżeli wynoszą one
więcej niż 20 zł, chyba że dochodzone należności pieniężne nie przekraczają tej kwoty.
Art. 115aa.
W przypadku zapłaty organowi egzekucyjnemu egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek
z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych
przepis art. 115 stosuje się odpowiednio.
Oddział 2
Zasady szczególne dotyczące podziału kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości
Art. 115b.
Organ egzekucyjny sporządza plan podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości
niezwłocznie, gdy postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości staje się ostateczne.
Art. 115c.
§ 1.
W podziale kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości oprócz wierzycieli egzekwujących
uczestniczą:
1)
wierzyciele składający tytuł wykonawczy z dowodem doręczenia dłużnikowi wezwania do
zapłaty i wierzyciele, którzy uzyskali zabezpieczenie powództwa, jeżeli zgłosili się
najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości;
2)
osoby, które przed zajęciem nieruchomości nabyły do niej prawa stwierdzone w protokole
opisu i oszacowania wartości nieruchomości lub prawa których zostały zgłoszone i udowodnione
najpóźniej w dniu uprawomocnienia się postanowienia o przyznaniu własności;
3)
pracownicy co do stwierdzonych dokumentem należności za pracę, jeżeli zgłosili swe
roszczenia przed sporządzeniem planu podziału.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Jeżeli wierzytelność hipoteczna nie jest stwierdzona tytułem wykonawczym, należność
przypadającą wierzycielowi hipotecznemu pozostawia się w depozycie organu egzekucyjnego.
Art. 115d.
§ 1.
Jeżeli przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że nabywca, uiszczając cenę, potrącił
wierzytelność, która się w niej nie mieści, organ egzekucyjny postanowieniem zobowiązuje
nabywcę do uzupełnienia ceny w terminie 7 dni. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
§ 2.
W planie podziału organ egzekucyjny wymienia osoby, dla których jest przeznaczona
kwota przypadająca od nabywcy. W tej części plan podziału stanowi dla nich tytuł egzekucyjny
przeciwko nabywcy.
§ 3.
Wierzyciel, któremu przysługuje roszczenie przeciwko nabywcy, nabywa z mocy prawa
hipotekę na sprzedanej nieruchomości. Ujawnienie hipoteki w księdze wieczystej lub
w zbiorze dokumentów następuje na wniosek wierzyciela.
Art. 115e.
§ 1.
Jeżeli hipoteka nie jest wyczerpana i może jeszcze służyć zabezpieczeniu wierzyciela,
reszta kwoty pozostaje w depozycie organu egzekucyjnego aż do ustania stosunku prawnego
uzasadniającego korzystanie z hipoteki.
§ 2.
W przypadku hipoteki zabezpieczającej wiele wierzytelności, gdy łączna kwota wierzytelności
przewyższa sumę wymienioną we wpisie hipoteki, a wierzyciel nie wskazał do dnia, w
którym postanowienie o przyznaniu własności stało się ostateczne, które z wierzytelności
i w jakiej wysokości mają zostać zaspokojone, zaspokaja się wszystkie wierzytelności
proporcjonalnie do ich wysokości.
Art. 115f.
Jeżeli wierzytelność jest zabezpieczona na kilku nieruchomościach łącznie, wierzyciel
powinien przed uprawomocnieniem się postanowienia o przyznaniu własności złożyć oświadczenie,
czy i w jakiej wysokości żąda zaspokojenia z każdej ze sprzedanych nieruchomości.
Jeżeli w powyższym terminie tego nie uczyni, a podzielona ma być suma uzyskana tylko
z jednej nieruchomości, jego wierzytelność przyjmuje się do rozrachunku w całości;
jeżeli natomiast podziałowi podlegają kwoty uzyskane ze sprzedaży kilku łącznie obciążonych
nieruchomości, na wierzytelność łącznie zabezpieczoną przypada z każdej z kwot podlegających
podziałowi taka część, jaka odpowiada stosunkowi kwoty pozostającej po zaspokojeniu
należności z wcześniejszą kolejnością do sumy tych kwot.
Art. 115g.
§ 1.
Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie jest zależne od
warunku zawieszającego albo od wyniku sporu, w którym wierzyciel uzyskał zabezpieczenie
powództwa, pozostawia się w depozycie organu egzekucyjnego.
§ 2.
Kwotę wydzieloną na zaspokojenie wierzytelności, której uiszczenie jest zależne od
warunku rozwiązującego, wydaje się wierzycielowi bez zabezpieczenia. Jeżeli jednak
obowiązek zabezpieczenia zwrotu ciąży na wierzycielu z mocy istniejącego między nim
a zobowiązanym stosunku prawnego, organ egzekucyjny pozostawia wydzieloną kwotę w
depozycie organu egzekucyjnego.
Dział III
Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Rozdział 1
Przepisy wspólne
Art. 116.
(uchylony)
Art. 117.
Organy określone w art. 20 § 2, w granicach swojej właściwości do nakładania obowiązków
o charakterze niepieniężnym, mogą stosować środki egzekucyjne wskazane w art. 1a pkt
12 lit. b tiret drugie, trzecie i piąte również w celu wyegzekwowania wydanych bezpośrednio
ustnych poleceń, bez potrzeby wystawienia tytułu wykonawczego i doręczenia zobowiązanemu
postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego, jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku
groziłaby niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ciężkimi szkodami
dla gospodarstwa narodowego lub jeżeli wymaga tego szczególny interes społeczny.
Art. 118.
Zobowiązany do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym może być wezwany do
wyjawienia, gdzie znajduje się przedmiot, którego egzekucja dotyczy. Przepisy art.
71 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 2
Grzywna w celu przymuszenia
Art. 119.
§ 1.
Grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego
obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności
czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego.
§ 2.
Grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji
obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Art. 120.
§ 1.
Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana zarówno na osoby fizyczne, jak i osoby
prawne, a także na jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
§ 2.
Gdy zobowiązanym jest osoba fizyczna działająca przez ustawowego przedstawiciela,
przedsiębiorstwo państwowe lub inna państwowa jednostka organizacyjna, organizacja
spółdzielcza, samorządowa, zawodowa lub inna społeczna osoba prawna lub jednostka
organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, grzywnę nakłada się na ustawowego
przedstawiciela zobowiązanego lub na osobę, do której należy bezpośrednie czuwanie
nad wykonywaniem przez zobowiązanego obowiązków tego rodzaju, jakim jest egzekwowany
obowiązek. Jednocześnie może być nałożona grzywna na zobowiązaną osobę prawną lub
jednostkę organizacyjną, jeżeli jest to niezbędne dla przymuszenia wykonania obowiązku.
Art. 121.
§ 1.
Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej
kwocie, z zastrzeżeniem § 4.
§ 2.
Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 10 000
zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości
prawnej kwoty 50 000 zł.
§ 3.
Grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty 50 000 zł, a w stosunku
do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty
200 000 zł.
§ 4.
Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów
prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania
obiektu budowlanego w stanie nieoszpecającym otoczenia.
§ 5.
Wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej
rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części,
objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej
dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych.
Art. 122.
§ 1.
Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny, który doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie o nałożeniu grzywny.
§ 2.
Postanowienie o nałożeniu grzywny powinno zawierać:
1)
wezwanie do uiszczenia nałożonej grzywny w oznaczonym terminie z pouczeniem, że w
przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji
administracyjnej należności pieniężnych;
2)
wezwanie do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie wskazanym
w postanowieniu, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku w terminie będą
nakładane dalsze grzywny w tej samej lub wyższej kwocie, a w przypadku obowiązku wynikającego
z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy będzie orzeczone wykonanie zastępcze.
§ 3.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
o nałożeniu grzywny.
Art. 123.
Przepisy art. 122 z zastrzeżeniem art. 121 § 4 stosuje się również w przypadkach nakładania
dalszych grzywien w celu przymuszenia, gdy zobowiązany mimo wezwania nie wykonał obowiązku
określonego w tytule wykonawczym.
Art. 124.
§ 1.
Nałożone grzywny w celu przymuszenia, nieuiszczone w terminie, podlegają ściągnięciu
w trybie egzekucji należności pieniężnych, określonym w niniejszej ustawie.
§ 2.
Obowiązek uiszczenia nałożonych grzywien nie przechodzi na spadkobierców lub prawonabywców
zobowiązanego.
Art. 125.
§ 1.
W razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone
lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu.
§ 2.
Postanowienie w sprawie umorzenia grzywny wydaje organ egzekucyjny na wniosek zobowiązanego.
Na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny służy zażalenie.
Art. 126.
Na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte
w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75%
lub w całości. Państwowe organy egzekucyjne mogą zwrócić grzywnę po uzyskaniu zgody
organu wyższego stopnia.
Rozdział 3
Wykonanie zastępcze
Art. 127.
Wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności,
którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt.
Art. 128.
§ 1.
W celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego w art. 127 organ egzekucyjny
doręcza zobowiązanemu: 1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32; 2) postanowienie,
że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego
wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo.
§ 1a.
Postanowienie, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera również wskazanie przybliżonej kwoty
kosztów wykonania zastępczego.
§ 2.
W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ egzekucyjny może wezwać
zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki
na koszty wykonania zastępczego, z pouczeniem, że w przypadku niewpłacenia kwoty w
tym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności
pieniężnych.
§ 3.
W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ egzekucyjny może również
nakazać zobowiązanemu dostarczenie posiadanej dokumentacji, a także posiadanych materiałów
i środków przewozowych, niezbędnych do zastępczego wykonania egzekwowanej czynności,
z zagrożeniem zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych w razie uchylenia się
zobowiązanego od dostarczenia tych dokumentów, materiałów i środków przewozowych.
§ 4.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
o zastosowaniu wykonania zastępczego.
Art. 129.
Organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie wezwania zobowiązanego do wpłacenia
zaliczek na koszty wykonania zastępczego oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji,
materiałów i środków przewozowych także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego
obowiązku. Do tych postanowień stosuje się przepisy art. 128.
Art. 130.
Jeżeli w postanowieniu w sprawie wykonania zastępczego nie wskazano osoby, której
zostało zlecone zastępcze wykonanie egzekwowanego obowiązku, organ egzekucyjny zleci
wykonanie egzekwowanych czynności określonej przez siebie osobie w terminie nie dłuższym
niż miesiąc i zawiadomi o tym zobowiązanego.
Art. 131.
Wykonawca odpowiada wobec zobowiązanego za rzetelne wykonanie robót, celowe zużycie
materiałów dostarczonych przez zobowiązanego oraz prawidłowe korzystanie z jego środków
przewozowych. Zobowiązany może dochodzić swoich roszczeń bezpośrednio od wykonawcy.
Art. 132.
§ 1.
Zobowiązany ma prawo wglądu w czynności wykonawcy oraz zgłaszania do organu egzekucyjnego
wniosków co do sposobu wykonywania tych czynności.
§ 2.
Zobowiązany może w toku czynności egzekucyjnych zgłosić do organu egzekucyjnego wniosek
o zaniechanie dalszego stosowania wykonania zastępczego, jeżeli wykonawca na to się
godzi, a zobowiązany złożył oświadczenie, że egzekwowany obowiązek wykona w terminie
przez organ egzekucyjny wskazanym. Organ egzekucyjny uwzględni wniosek, jeżeli uzna
to oświadczenie za niebudzące wątpliwości. Organ egzekucyjny może uzależnić wyrażenie
zgody na wniosek zobowiązanego od złożenia przez niego zabezpieczenia wykonania egzekwowanego
obowiązku w formie, jaką uzna za wskazaną.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie wniosku o zaniechanie dalszego stosowania
wykonania zastępczego służy zobowiązanemu zażalenie.
Art. 133.
§ 1.
O zakończeniu czynności egzekucyjnych w drodze wykonania zastępczego i o wykonaniu
egzekwowanego obowiązku organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego. Równocześnie doręcza
mu wykaz kosztów wykonania zastępczego, z wezwaniem do uiszczenia na pokrycie tych
kosztów odpowiedniej kwoty w oznaczonym terminie, z uprzedzeniem, że w razie nieuiszczenia
tej kwoty w terminie, zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej
należności pieniężnych.
§ 2.
Jeżeli koszty wykonania zastępczego są wysokie albo gdy wykonanie zastępcze trwa dłuższy
okres, organ egzekucyjny może przed zakończeniem egzekucji doręczać zobowiązanemu
wykazy poczynionych już kosztów z wezwaniem do ich pokrycia w oznaczonym terminie.
Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 134.
Jeżeli zobowiązany nie wpłacił w oznaczonym terminie określonej w postanowieniu o
zastosowaniu wykonania zastępczego kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego
(art. 128 § 2) lub kwoty na pokrycie kosztów wykonania zastępczego wskazanej w wykazach
doręczonych zobowiązanemu w myśl art. 133, organ egzekucyjny wszczyna egzekucję tych
należności stosownie do przepisów o egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.
Art. 135.
W sprawach kosztów wykonania zastępczego, nieuregulowanych w art. 127-134, stosuje
się przepisy art. 64c-64cb, art. 64cd, art. 64ce oraz art. 64e-65a.
Rozdział 4
Odebranie rzeczy ruchomej
Art. 136.
§ 1.
Jeżeli zobowiązany uchyla się od obowiązku wydania oznaczonej rzeczy ruchomej, rzecz
ta może być mu przez organ egzekucyjny odebrana w celu wydania jej wierzycielowi.
Dotyczy to również obowiązku wydania rzeczy na określony okres czasu.
§ 2.
Odrębne przepisy określają przypadki, w których środek egzekucyjny przewidziany w
§ 1 może być zastosowany przy egzekucji obowiązku wydania rzeczy ruchomej oznaczonej
tylko co do rodzaju lub gatunku.
§ 3.
Środek egzekucyjny określony w § 1 stosuje się również, gdy egzekwowany jest obowiązek
zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany ze względów sanitarnych lub innych względów
społecznych, a także gdy egzekwowany obowiązek polega na ujawnieniu posiadania oznaczonej
rzeczy ruchomej.
Art. 137.
§ 1.
Organ egzekucyjny stosuje środek egzekucyjny określony w art. 136 również, gdy podlegająca
odebraniu rzecz ruchoma znajduje się we władaniu innej osoby, jeżeli rzecz ta nie
została wyłączona spod egzekucji (art. 38).
§ 2.
Gdy egzekwowany jest obowiązek zniszczenia rzeczy ruchomej, nakazany ze względów sanitarnych
lub innych społecznych, rzecz ta podlega odebraniu w trybie określonym w art. 136
również, gdy własność rzeczy przeszła z zobowiązanego na inną osobę.
Art. 138.
Odebrania rzeczy dokonuje egzekutor wyznaczony przez organ egzekucyjny (art. 31).
Art. 139.
§ 1.
Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do wydania rzeczy określonej
w tytule wykonawczym, z zagrożeniem, że w razie niewykonania obowiązku zostanie zastosowany
środek egzekucyjny w celu odebrania tej rzeczy.
§ 2.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
o zastosowaniu środka egzekucyjnego odebrania rzeczy.
Art. 140.
Odebraną rzecz wydaje się wierzycielowi lub osobie przez niego do odbioru rzeczy upoważnionej,
a gdy nie jest to możliwe, odebraną rzecz oddaje się na skład na koszt i niebezpieczeństwo
wierzyciela.
Rozdział 5
Odebranie nieruchomości. Opróżnienie lokalu i innych pomieszczeń
Art. 141.
§ 1.
Jeżeli egzekwowany jest obowiązek wydania nieruchomości albo opróżnienia lokalu mieszkalnego
lub użytkowego albo innego pomieszczenia, stosuje się środek egzekucyjny prowadzący
do odebrania zobowiązanemu nieruchomości albo usunięcia zobowiązanego z zajmowanego
lokalu lub pomieszczenia, w celu wydania tej nieruchomości lub opróżnionego lokalu
(pomieszczenia) wierzycielowi. Dotyczy to również obowiązku wydania nieruchomości
na oznaczony okres czasu.
§ 2.
Egzekucję prowadzi się przeciw zobowiązanemu, członkom jego rodziny i domownikom oraz
innym osobom zajmującym nieruchomość lub lokal (pomieszczenie), które mają być opróżnione
i wydane.
Art. 142.
Odebrania nieruchomości lub opróżnienia lokalu i pomieszczeń dokonuje egzekutor, wyznaczony
przez organ egzekucyjny.
Art. 143.
§ 1.
Egzekutor przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu do wykonania obowiązku wydania nieruchomości
albo opróżnienia lokalu (pomieszczenia) określonego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem,
że w razie niewykonania obowiązku zostanie zastosowany środek egzekucyjny w celu odebrania
nieruchomości lub opróżnienia lokalu (pomieszczenia).
§ 2.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia
postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie
w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego.
Art. 14427)Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 20 października 2017 r. w zakresie, w jakim odnosi się do egzekucji z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia) służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych zobowiązanego, przez to że nie zawiera regulacji gwarantujących minimalną ochronę przed bezdomnością osobom, które nie są w stanie we własnym zakresie zaspokoić swoich potrzeb mieszkaniowych, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt K 27/15 (Dz. U. poz. 1954)..
Egzekutor usuwa z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia), które mają być opróżnione
lub wydane wierzycielowi, znajdujące się tam ruchomości, z wyjątkiem tych, które łącznie
z nieruchomością (lokalem, pomieszczeniem) podlegają wydaniu wierzycielowi, i wzywa
osoby przebywające na tej nieruchomości lub w tym lokalu (pomieszczeniu) do jego opuszczenia,
z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego, a w razie oporu podejmuje odpowiednie
kroki w celu zastosowania przymusu bezpośredniego.
Art. 145.
Gdy nieruchomość podlegająca wydaniu albo lokal (pomieszczenie) podlegające opróżnieniu
są zamknięte, egzekutor zarządzi ich otwarcie, przy zastosowaniu przepisów art. 46
i 51.
Art. 146.
Ruchomości usunięte z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia) egzekutor oddaje zobowiązanemu
lub osobie dorosłej spośród jego członków rodziny i domowników albo na przechowanie
innej osobie lub na skład, na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego, albo zarządzi
przeniesienie tych ruchomości na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego na inną jego
nieruchomość lub do innego lokalu (pomieszczenia) zajmowanego przez zobowiązanego
lub przydzielonego mu w myśl obowiązujących przepisów.
Art. 147.
Jeżeli zobowiązany mimo wezwania nie odebrał w zakreślonym terminie ruchomości oddanych
na przechowanie lub złożonych na skład, a koszty przechowania lub składu mogą być
wyższe niż wartość tych ruchomości, organ egzekucyjny, na wniosek osoby, u której
znajdują się te ruchomości, może je sprzedać, stosując odpowiednio przepisy art. 105-107.
Rozdział 6
Przymus bezpośredni
Art. 148.
§ 1.
Przymus bezpośredni polega na doprowadzeniu do wykonania obowiązku podlegającego egzekucji
drogą zagrożenia zastosowania lub drogą zastosowania bezpośrednio skutecznych środków,
nie wyłączając siły fizycznej, w celu usunięcia oporu zobowiązanego i oporu innych
osób, które stoją na przeszkodzie wykonaniu obowiązku.
§ 2.
W szczególności przymus bezpośredni stosuje się w celu doprowadzenia do wykonania
przez zobowiązanego opuszczenia nieruchomości, lokalu (pomieszczenia), wydania rzeczy,
zaniechania czynności lub nieprzeszkadzania innej osobie w wykonywaniu jej praw, a
także w przypadkach, gdy ze względu na charakter obowiązku stosowanie innych środków
egzekucyjnych nie jest możliwe.
Art. 149.
Organ egzekucyjny wyznacza egzekutora (art. 31) w celu przeprowadzenia egzekucji przez
zastosowanie przymusu bezpośredniego.
Art. 150.
§ 1.
Egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu:
1)
odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32;
2)
postanowienie organu egzekucyjnego o wezwaniu zobowiązanego do wykonania obowiązku
wskazanego w tytule wykonawczym, z zagrożeniem zastosowania przymusu bezpośredniego.
§ 2.
Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego
(art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania
środka egzekucyjnego.
§ 3.
Jeżeli zwłoka w wykonaniu obowiązku może zagrozić zdrowiu lub życiu albo spowodować
niemożność lub znaczne utrudnienie w dochodzeniu wykonania przez zobowiązanego obowiązku,
a także w innych przypadkach określonych w odrębnych przepisach, może być niezwłocznie
zastosowany przymus bezpośredni wykonania obowiązku wynikającego z przepisu prawa,
po ustnym wezwaniu organu egzekucyjnego, bez uprzedniego upomnienia zobowiązanego
oraz bez doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego i postanowienia o wezwaniu do wykonania
obowiązku (§ 1).
§ 4.
Określone w § 3 zasady stosowania przymusu bezpośredniego dotyczą również organów
celnych przy sprawowaniu kontroli celnej.
Art. 151.
Egzekutor może zastosować przymus bezpośredni również w toku postępowania egzekucyjnego,
które zostało wszczęte w celu zastosowania innego ze środków egzekucyjnych, wymienionych
w art. 1a pkt 12 lit. b, gdy ten środek egzekucyjny okazał się bezskuteczny, a zastosowanie
przymusu bezpośredniego może doprowadzić do wykonania egzekwowanego obowiązku. W tym
przypadku przepisu art. 150 § 1 nie stosuje się, natomiast egzekutor powinien ustnie
uprzedzić zobowiązanego, że w razie dalszego uchylania się od wykonania obowiązku
zastosuje przymus bezpośredni.
Art. 152.
Egzekutor może w toku czynności egzekucyjnych zastosować przymus bezpośredni również
do innej osoby niebędącej zobowiązanym, jeżeli jej działalność lub wstrzymywanie się
od działalności albo jej zachowanie się stanowi przeszkodę w doprowadzeniu do wykonania
egzekwowanego obowiązku.
Art. 153.
§ 1.
Przymus bezpośredni w stosunku do żołnierza w czynnej służbie wojskowej albo funkcjonariusza
Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego
lub Straży Granicznej może być zastosowany tylko przez odpowiednio Żandarmerię Wojskową
lub wojskowy organ porządkowy albo organ Policji, Służby Ochrony Państwa, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby
Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży Granicznej.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy ze względów sanitarnych lub innych społecznych zachodzi
potrzeba natychmiastowego wykonania egzekwowanego obowiązku, a Żandarmerii Wojskowej
lub wojskowego organu porządkowego albo właściwego organu Policji, Służby Ochrony
Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego lub Straży
Granicznej nie ma na miejscu.
Art. 153a.
Jeżeli przepisy szczególne przewidują przymusowe doprowadzenie żołnierza w czynnej
służbie wojskowej, doprowadzenia tego dokonuje Żandarmeria Wojskowa lub wojskowy organ
porządkowy.
Dział IV
Postępowanie zabezpieczające
Rozdział 1
Przepisy wspólne
Art. 154.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej lub wykonania obowiązku
o charakterze niepieniężnym, jeżeli brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić
egzekucję, w szczególności jeżeli stwierdzono:
-
-brak płynności finansowej zobowiązanego,
-
-unikanie wykonania przez zobowiązanego obowiązku przez nieujawnianie zobowiązań powstających z mocy prawa lub nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych,
-
-dokonywanie przez zobowiązanego wyprzedaży majątku,
-
-niezłożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 39 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, mimo wezwania do jego złożenia albo niewykazanie w złożonym oświadczeniu wszystkich rzeczy lub praw podlegających ujawnieniu.
§ 2.
Zabezpieczenie może być dokonane także przed terminem płatności należności pieniężnej
lub przed terminem wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym.
§ 3.
Zabezpieczenie należności pieniężnych może dotyczyć również przyszłych powtarzających
się świadczeń.
§ 4.
Zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne:
1)
z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż
przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia ostatecznej decyzji lub innego orzeczenia
podlegającego wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, bądź doręczenia
postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności;
2)
z dniem wygaśnięcia decyzji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne pod warunkiem wystawienia tytułu wykonawczego nie później niż przed upływem 14 dni
od dnia jej wygaśnięcia;
3)
z dniem podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego w przypadkach określonych
w art. 32a § 2, art. 32c § 1 i art. 35 § 1, a także w przypadkach określonych w art.
79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 5.
W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego i wstrzymania wykonania decyzji,
o której mowa w § 4 pkt 1, zajęcie zabezpieczające przekształca się w zajęcie egzekucyjne
z dniem wystawienia tytułu wykonawczego, pod warunkiem że nastąpiło nie później niż
przed upływem 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia o oddaleniu
lub odrzuceniu skargi bądź umorzeniu postępowania sądowego.
§ 6.
Zajęcie zabezpieczające nie przekształca się w zajęcie egzekucyjne w przypadku uchylenia
przez organ odwoławczy lub sąd administracyjny decyzji stanowiącej podstawę do dokonania
zabezpieczenia, o ile wydanie nowej decyzji nakładającej obowiązek podlegający wykonaniu
w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie nastąpi w terminie
6 miesięcy od dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego lub prawomocnego orzeczenia
sądu administracyjnego organowi właściwemu do wydania decyzji.
§ 7.
W dniu przekształcenia się zajęcia, o którym mowa w § 4 i 5, powstają skutki związane
z zastosowaniem środka egzekucyjnego.
§ 8.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej lub organ egzekucyjny, na wniosek wierzyciela, nie
postanowi inaczej, zabezpieczenie, o którym mowa w art. 164 § 1 pkt 2-5, wygasa po
upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji lub innego orzeczenia podlegającego
wykonaniu w sprawie, w której dokonano zabezpieczenia, albo doręczenia postanowienia
o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, chyba że wierzyciel wystawił tytuł
wykonawczy na zabezpieczoną należność pieniężną.
Art. 155.
Zabezpieczenie może być dokonane również przed ustaleniem albo określeniem kwoty należności
pieniężnej lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, jeżeli brak zabezpieczenia mógłby
utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a przepisy odrębne zezwalają
na takie zabezpieczenie.
Art. 155a.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia:
1)
na wniosek wierzyciela i na podstawie wydanego przez niego zarządzenia zabezpieczenia;
2)
na wniosek wierzyciela lub innego organu egzekucyjnego, który prowadzi postępowanie
egzekucyjne, i na podstawie dalszego tytułu wykonawczego, w przypadkach określonych
odpowiednio w art. 32a § 3 albo art. 35 § 2;
3)
na wniosek państwa członkowskiego i na podstawie zarządzenia zabezpieczenia, zagranicznego
tytułu wykonawczego, dokumentu zabezpieczenia albo jednolitego tytułu wykonawczego
określonych w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie należności pieniężnych,
o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f;
4)
na wniosek państwa członkowskiego lub państwa trzeciego i na podstawie zarządzenia
zabezpieczenia albo zagranicznego tytułu wykonawczego wystawionych zgodnie z przepisami
ustawy o wzajemnej pomocy, w zakresie należności, o których mowa w art. 2 § 1 pkt
9.
§ 1a.
Organ egzekucyjny może z urzędu dokonać zabezpieczenia na podstawie tytułu wykonawczego,
w przypadkach określonych w art. 32a § 3, art. 32c § 2 i art. 35 § 2 oraz w przypadkach
określonych w art. 79 ust. 5 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Jeżeli wniosek o zabezpieczenie jest zgłaszany po wszczęciu albo zakończeniu postępowania
podatkowego lub kontrolnego, we wniosku tym wyszczególnia się składniki majątkowe
zobowiązanego, które mogą być przedmiotem zabezpieczenia.
Art. 155b.
§ 1.
Organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności zabezpieczających, doręcza
zobowiązanemu odpowiednio:
1)
odpis zarządzenia zabezpieczenia;
2)
dokument zabezpieczenia;
3)
odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, wraz z zawiadomieniem
o przystąpieniu do zabezpieczenia;
4)
zawiadomienie o przystąpieniu do zabezpieczenia, jeżeli odpis tytułu wykonawczego
został doręczony w egzekucji administracyjnej.
§ 1a.
W przypadku gdy doręczenie odpisu zarządzenia po doręczeniu decyzji o zabezpieczeniu,
o której mowa w art. 33 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, mogłoby utrudnić lub udaremnić dokonanie zabezpieczenia, organ egzekucyjny lub egzekutor
wraz z odpisem zarządzenia zabezpieczenia doręcza zobowiązanemu tę decyzję o zabezpieczeniu.
§ 2.
W przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 4, nie stosuje się przepisów art. 33 i art. 34.
Art. 156.
§ 1.
Zarządzenie zabezpieczenia zawiera:
1)
oznaczenie wierzyciela;
2)
wskazanie imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego i jego adresu, a także PESEL,
NIP lub REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada;
3)
podanie treści obowiązku podlegającego zabezpieczeniu, podstawy prawnej tego obowiązku,
a w przypadku zabezpieczania należności pieniężnej - także określenie jej wysokości
i rodzaju;
4)
wskazanie podstawy prawnej zabezpieczenia obowiązku;
5)
wskazanie okoliczności świadczących o wystąpieniu możliwości utrudnienia bądź udaremnienia
egzekucji;
6)
datę wydania zarządzenia zabezpieczenia, nazwę wierzyciela, który je wydał, oraz imię
i nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela;
7)
klauzulę organu egzekucyjnego o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do wykonania;
8)
pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu prawie wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem
organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie zabezpieczenia oraz o skutkach wniesienia
zarzutu w terminie nie później niż 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu zarządzenia
zabezpieczenia i po upływie tego terminu;
8a)
pouczenie zobowiązanego o skutkach niezawiadomienia organu egzekucyjnego o każdej
zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby;
8b)
pouczenie zobowiązanego o przysługującym jego małżonkowi prawie do wniesienia sprzeciwu
w sprawie zabezpieczenia na majątku wspólnym;
9)
sposób i zakres zabezpieczenia obowiązku o charakterze niepieniężnym.
§ 1a.
W zarządzeniu zabezpieczenia wierzyciel wskazuje jako adres zobowiązanego ostatni
znany mu adres miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego.
§ 2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości
określi, w drodze rozporządzenia, wzór:
1)
zarządzenia zabezpieczenia, o którym mowa w § 1,
2)
kolejnego zarządzenia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 156a § 1
- mając na względzie jednoznaczną identyfikację odpowiednio zobowiązanego i małżonka
zobowiązanego, możliwość elektronicznego przetwarzania danych zawartych w tym zarządzeniu
oraz sprawne dokonanie zabezpieczenia.
Art. 156a.
§ 1.
Wierzyciel wystawia kolejne zarządzenie zabezpieczenia w razie potrzeby zabezpieczenia
na nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego - w przypadku gdy odpowiedzialność
zobowiązanego za należność pieniężną i odsetki z tytułu niezapłacenia jej w terminie
obejmuje majątek osobisty zobowiązanego i majątek wspólny.
§ 2.
Kolejne zarządzenie zabezpieczenia zawiera dane, o których mowa w art. 156 § 1 pkt
1-6 i 8 oraz § 1a, a także numer porządkowy kolejnego zarządzenia zabezpieczenia,
oznaczenie celu, dla którego zostało wydane, oraz:
1)
dane małżonka zobowiązanego;
2)
datę wystawienia kolejnego zarządzenia zabezpieczenia, imię i nazwisko osoby upoważnionej
do działania w imieniu wierzyciela;
3)
informację wierzyciela o nadaniu temu zarządzeniu klauzuli organu egzekucyjnego o
przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do wykonania.
§ 3.
Do kolejnego zarządzenia zabezpieczenia przepisy art. 26c § 4 i art. 26ca § 3 stosuje
się odpowiednio.
Art. 157.
§ 1.
Jeżeli obowiązek, którego dotyczy zarządzenie zabezpieczenia, nie podlega zabezpieczeniu
w trybie administracyjnym lub zarządzenie zabezpieczenia nie zawiera treści określonej
w art. 156 § 1, organ egzekucyjny nie przystępuje do zabezpieczenia. Na postanowienie
organu egzekucyjnego odmawiające dokonania zabezpieczenia przysługuje wierzycielowi
niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie.
§ 2.
Organ egzekucyjny może uzależnić nadanie klauzuli o przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia
do wykonania od złożenia przez wierzyciela kaucji na zabezpieczenie roszczeń zobowiązanego
o naprawienie szkód spowodowanych wskutek wykonania zarządzenia zabezpieczenia.
Art. 157a.
Organ egzekucyjny może w każdym czasie uchylić lub zmienić sposób lub zakres zabezpieczenia.
Na postanowienie w sprawie zmiany lub uchylenia zabezpieczenia służy zażalenie.
Art. 158.
W przypadku potrzeby organ egzekucyjny może stosować kilka sposobów zabezpieczenia.
Art. 159.
§ 1.
Organ egzekucyjny na żądanie zobowiązanego uchyla zabezpieczenie obowiązku o charakterze
niepieniężnym, jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie został zgłoszony
w terminie 3 miesięcy od dnia dokonania tego zabezpieczenia.
§ 1a.
O uchyleniu zabezpieczenia organ egzekucyjny wydaje postanowienie. Na postanowienie
to przysługuje zażalenie zobowiązanemu i wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem
egzekucyjnym.
§ 2.
Termin określony w § 1 może być przez organ egzekucyjny przedłużony na wniosek wierzyciela
o okres do 3 miesięcy, jeżeli z uzasadnionych przyczyn postępowanie egzekucyjne nie
mogło być wszczęte.
§ 3.
Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie przedłużenia terminu określonego w
§ 1 lub odmowy przedłużenia tego terminu służy wierzycielowi i zobowiązanemu zażalenie.
Art. 160.
§ 1.
Zabezpieczenie nie może zmierzać do tego, aby stanowiło wykonanie obowiązku.
§ 2.
W drodze zabezpieczenia nie można stosować przeciw zobowiązanemu przymusu bezpośredniego.
Art. 161.
Zajęte w celu zabezpieczenia ruchomości, o których mowa w art. 104 § 2 pkt 1 i 2,
albo które mogą stracić na wartości w przypadku ich przechowywania, mogą być sprzedane
bezpośrednio po ich zajęciu. Zajęte w celu zabezpieczenia inne ruchomości mogą być
sprzedane w drodze egzekucji administracyjnej, jeżeli w razie niesprzedania straciłyby
znacznie na wartości albo jeżeli dozór zajętych przedmiotów powoduje znaczne koszty.
Dotyczy to również zajętego w celu zabezpieczenia inwentarza żywego, w razie gdy dłużnik
odmawia przyjęcia go pod dozór. Uzyskana ze sprzedaży kwota podlega złożeniu do depozytu
organu egzekucyjnego.
Art. 162.
§ 1.
W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez organ egzekucji administracyjnej
i organ egzekucji sądowej, przepisów art. 62-62g nie stosuje się, chyba że w myśl przepisów Kodeksu postępowania cywilnego rzecz stanowiąca przedmiot zabezpieczenia podlega sprzedaży.
§ 2.
W razie zbiegu postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez dwa lub więcej organów
egzekucji administracyjnej, mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 63 i art.
63a.
Art. 163.
§ 1.
Przepisy art. 64 § 10 i 12, art. 64a-64ce oraz art. 64e-65a stosuje się odpowiednio
do opłat za czynności zabezpieczające i wydatków związanych z postępowaniem zabezpieczającym,
jeżeli postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte.
§ 2.
Organ egzekucyjny obciąża wierzyciela opłatami za czynności zabezpieczające oraz wydatkami
związanymi z zabezpieczeniem, jeżeli postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte
wskutek braku wniosku, o którym mowa w art. 159 § 2, lub wniosek ten nie został uwzględniony,
a jeżeli nie zostało wszczęte z innych powodów - wydatkami związanymi z postępowaniem
zabezpieczającym. Przepisy art. 64c § 5, 6 i § 9 pkt 2 oraz § 10 i 11 stosuje się
odpowiednio.
§ 2a.
(uchylony)
§ 3.
Organ egzekucyjny może zażądać od wierzyciela wpłaty zaliczki na pokrycie wydatków
związanych z postępowaniem zabezpieczającym i uzależnić zabezpieczenie od wpłacenia
tej zaliczki.
§ 4.
Przepisy art. 65 stosuje się również do wydatków postępowania zabezpieczającego.
Rozdział 2
Zabezpieczenie należności pieniężnych
Art. 164.
§ 1.
Organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej przez:
1)
zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych, innych
wierzytelności i praw majątkowych lub ruchomości;
2)
obciążenie nieruchomości zobowiązanego hipoteką przymusową, w tym przez złożenie dokumentów
do zbioru dokumentów w przypadku nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej;
3)
obciążenie statku morskiego lub statku morskiego w budowie zastawem wpisanym do rejestru
okrętowego (hipoteka morska przymusowa);
4)
ustanowienie zakazu zbywania i obciążania nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi
wieczystej albo której księga wieczysta zginęła lub uległa zniszczeniu;
5)
ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego
prawa do lokalu użytkowego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
§ 2.
Jeżeli organ egzekucyjny nie jest jednocześnie wierzycielem, obciążenia nieruchomości
hipoteką przymusową lub statku morskiego (statku morskiego w budowie) hipoteką morską
przymusową dokonuje wierzyciel, a jeżeli wierzycielem jest państwo członkowskie lub
państwo trzecie - organ egzekucyjny działający we własnym imieniu i na rzecz tego
państwa.
§ 2a.
Podstawą wpisu hipoteki przymusowej dla zabezpieczenia należności państw członkowskich
lub państw trzecich jest: dokument zabezpieczenia państwa członkowskiego, jednolity
tytuł wykonawczy państwa członkowskiego, zagraniczny tytuł wykonawczy albo zarządzenie
zabezpieczenia określone w przepisach ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 2b.
W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, przekazany został do organu egzekucyjnego
przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji
elektronicznej, podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest wydruk tego dokumentu.
§ 2c.
W przypadku gdy dokument, o którym mowa w § 2a, sporządzony jest w języku urzędowym
państwa członkowskiego lub państwa trzeciego albo języku uzgodnionym zgodnie z art.
32 ustawy o wzajemnej pomocy, do wniosku o wpis hipoteki przymusowej organ egzekucyjny
dołącza również tłumaczenie tego dokumentu sporządzone zgodnie z art. 31 ust. 1 lub
3 ustawy o wzajemnej pomocy.
§ 3.
Przed skierowaniem wniosku do sądu o ustanowienie hipoteki przymusowej lub do izby
morskiej o ustanowienie hipoteki morskiej przymusowej wierzyciel występuje do organu
egzekucyjnego o nadanie tytułowi wykonawczemu lub zarządzeniu zabezpieczenia klauzuli
o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji lub zarządzenia zabezpieczenia do wykonania.
§ 4.
Do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu egzekucyjnym
pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia
społecznego, renty socjalnej, rachunków bankowych, innych wierzytelności pieniężnych,
praw z papierów wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych oraz z
wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych na rachunku
papierów wartościowych, praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy,
weksla, autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz własności przemysłowej,
udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, pozostałych praw majątkowych oraz
ruchomości.
§ 5.
Zajęcie zabezpieczające nie może dotyczyć rzeczy lub praw zwolnionych z egzekucji.
Art. 165.
§ 1.
Wydane w formie dokumentu papiery wartościowe zajęte w celu zabezpieczenia należności
pieniężnych podlegają złożeniu do depozytu organu egzekucyjnego.
§ 228)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o prokuraturze, ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1236), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r..
Zajęte pieniądze w celu zabezpieczenia wpłaca się na wydzielony oprocentowany rachunek
bankowy organu egzekucyjnego z oprocentowaniem udzielonym przez bank dla wkładów wypłacanych
na każde żądanie, z zastrzeżeniem § 2a i 3.
§ 2a29)Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
Środki pieniężne podlegające zabezpieczeniu na podstawie postanowienia sądu lub prokuratora
przechowuje się na rachunkach depozytowych Ministra Finansów, o których mowa w art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, znajdujących się w dyspozycji odpowiednio właściwego sądu albo właściwej powszechnej
jednostki organizacyjnej prokuratury.
§ 3.
Jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że zabezpieczenie trwać będzie dłużej niż 3 miesiące,
zajęte pieniądze, na wniosek zobowiązanego, wpłaca się na rachunek lokaty terminowej.
§ 4.
Zajęta wierzytelność po nadejściu terminu jej płatności przez dłużnika tej wierzytelności
zrealizowana jest w celu zabezpieczenia przez przekazanie jej na rachunek, o którym
mowa w § 2. Tak samo przekazywane są zajęte w celu zabezpieczenia wynagrodzenia za
pracę i inne należności płatne w przyszłości, bez ponawiania ich zajęcia aż do wysokości
należności zabezpieczonej.
§ 5.
Zajęta w celu zabezpieczenia wierzytelność z rachunku bankowego lub rachunku prowadzonego
przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową jest realizowana przez jej przekazanie
na rachunek, o którym mowa w § 2.
Art. 166.
Na wniosek zobowiązanego, zabezpieczenie należności pieniężnej może być dokonane przez
złożenie kaucji. Jeżeli zobowiązany składa wniosek o przyjęcie kaucji w gotówce albo
wniosek o przyjęcie kaucji w innej postaci zostanie uwzględniony przez organ egzekucyjny,
organ ten określa kwotę kaucji, nie wyższą jednak od należności podlegającej zabezpieczeniu.
Art. 166a.
§ 1.
Zobowiązany nie może rozporządzać składnikiem majątkowym zajętym w celu zabezpieczenia,
z zastrzeżeniem § 2 i 3.
§ 2.
W okresie zabezpieczenia mogą być dokonywane za zgodą organu egzekucyjnego wypłaty
z zajętego w celu zabezpieczenia rachunku bankowego zobowiązanego, po przedstawieniu
przez niego wiarygodnych dokumentów świadczących o konieczności poniesienia tych wydatków
dla wykonywania działalności gospodarczej.
§ 3.
Zajęcie zabezpieczające nie pozbawia zobowiązanego prawa do polecenia zapłaty zabezpieczonej
należności pieniężnej ze środków pieniężnych znajdujących się na rachunku, o którym
mowa w art. 165 § 2.
Art. 166b.
W postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio przepisy działu I i art. 168d.
Art. 166c.
§ 1.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. a-f i pkt
9, w postępowaniu zabezpieczającym nie stosuje się przepisów art. 154 § 1-3, 5 i 6,
art. 155, art. 156-157 i art. 163 § 2-3.
§ 2.
W zakresie należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 8 lit. g, nie stosuje
się przepisów działu IV.
Rozdział 2a
Wykonywanie postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym
Art. 166d.
Organ egzekucyjny przystępuje do czynności zabezpieczających na podstawie postanowienia
o zabezpieczeniu wydanego przez prokuratora, sąd lub finansowy organ postępowania
przygotowawczego. Na żądanie prokuratora, sądu lub finansowego organu postępowania
przygotowawczego organ egzekucyjny, wraz z przystąpieniem do czynności zabezpieczających,
doręcza zobowiązanemu odpis tego postanowienia. Do doręczenia stosuje się przepisy
Kodeksu postępowania administracyjnego.
Art. 166e.
Należność pieniężną określoną w postanowieniu o zabezpieczeniu wydanym przez prokuratora,
sąd lub finansowy organ postępowania przygotowawczego, w walucie obcej, przelicza
się na złote według średniego kursu tej waluty w stosunku do złotego z dnia roboczego
ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu wydania tego postanowienia.
Art. 166f.
Zajęte ruchomości, z wyjątkiem kosztowności, książeczek oszczędnościowych, kart płatniczych,
pieniędzy i innych papierów wartościowych, przechowuje się w sposób wskazany w postanowieniu
o zabezpieczeniu majątkowym, a w przypadku braku takiego wskazania - pozostawia się
na przechowanie osobie dającej rękojmię należytego przechowywania, a gdy nie jest
to możliwe - u zobowiązanego lub jego rodziny.
Art. 166g.
Organ egzekucyjny przesyła prokuratorowi, sądowi lub finansowemu organowi postępowania
przygotowawczego dokument stanowiący podstawę zajęcia ruchomości, wierzytelności lub
innego prawa majątkowego.
Art. 166h.
§ 1.
Zajęte ruchomości ulegające szybkiemu zniszczeniu mogą być sprzedane na podstawie
postanowienia wydanego przez prokuratora, sąd lub finansowy organ postępowania przygotowawczego.
§ 2.
Uzyskane ze sprzedaży środki pieniężne składa się na rachunek, o którym mowa w art.
165 § 2.
Art. 166i.
Organ egzekucyjny zawiadamia prokuratora, sąd lub finansowy organ postępowania przygotowawczego
o ujawnionych rzeczach, wierzytelnościach lub innych prawach majątkowych zobowiązanego,
nieobjętych postanowieniem o zabezpieczeniu majątkowym.
Art. 166j.
§ 1.
Jeżeli kwota należności pieniężnej podlegającej zabezpieczeniu jest wyższa niż wartość
zabezpieczonego majątku, organ egzekucyjny może dokonać zajęcia ruchomości, wierzytelności
lub innego prawa majątkowego zobowiązanego na poczet:
1)
grożącego przepadku równowartości przedmiotów albo równowartości korzyści majątkowej;
2)
grożącej grzywny;
3)
grożącego obowiązku naprawienia szkody;
4)
grożącego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;
5)
grożącego świadczenia pieniężnego;
6)
grożącej nawiązki;
7)
grożącego środka kompensacyjnego;
8)
wykonania orzeczenia o kosztach sądowych;
9)
grożącego obowiązku uiszczenia należności publicznoprawnej uszczuplonej czynem zabronionym;
10)
grożącego zwrotu korzyści majątkowej, jaką sprawca osiągnął z popełnionego przestępstwa,
lub jej równowartości.
§ 2.
Zajęcie ruchomości, wierzytelności lub innego prawa majątkowego, o którym mowa w §
1, podlega uchyleniu, jeżeli prokurator, sąd lub finansowy organ postępowania przygotowawczego
nie wydał postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w terminie 7 dni od dnia dokonania
zajęcia.
Art. 166k.
Zajęcie ruchomości, wierzytelności lub innego prawa majątkowego przekształca się w
zajęcie egzekucyjne z dniem wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie prawomocnego
orzeczenia odpowiednio o:
1)
przepadku oraz orzeczonej jednocześnie grzywnie, obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia
za doznaną krzywdę, świadczenia pieniężnego, środka kompensacyjnego, nawiązki, zasądzonych
od skazanego kosztów sądowych;
2)
obowiązku uiszczenia należności publicznoprawnej uszczuplonej czynem zabronionym lub
zwrotu korzyści majątkowej, jaką sprawca osiągnął z popełnionego przestępstwa, lub
jej równowartości.
Art. 166l.
§ 130)Oznaczenie § 1 nadane przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
Organ egzekucyjny zawiadamia prokuratora, sąd lub finansowy organ postępowania przygotowawczego
o wydatkach poniesionych przy wykonywaniu postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym,
w szczególności na opłacenie:
1)
sporządzania i doręczania pism;
2)
przechowywania lub sprzedaży zajętej ruchomości, wierzytelności lub innego prawa majątkowego;
3)
należności biegłych lub rzeczoznawców;
4)
oględzin lub badań.
§ 231)Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
Prokurator nie ponosi kosztów wykonania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym.
Art. 166m32)W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 28..
W przypadku zwrotu środków pieniężnych zobowiązanemu organ egzekucyjny przesyła prokuratorowi,
sądowi lub finansowemu organowi postępowania przygotowawczego potwierdzenie tego zwrotu,
jeżeli środki te pozostawały w dyspozycji organu egzekucyjnego.
Art. 166n.
W zakresie wykonywania postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym stosuje się odpowiednio
przepisy:
1)
działu I, z wyłączeniem przepisów art. 8-10, art. 12, art. 13, art. 26 § 1c pkt 1
oraz § 1e-1h, art. 27e-27j, art. 33-35, art. 38-44, art. 56 § 1 pkt 1-3, art. 57 §
1a-3 oraz art. 58-61;
2)
działu IV, z wyłączeniem przepisów art. 154-159, art. 161, art. 163, art. 166a § 2,
art. 167 oraz art. 168;
3)
art. 168b-168e.
Rozdział 3
Zabezpieczenie obowiązków o charakterze niepieniężnym
Art. 167.
§ 1.
Organ egzekucyjny w zarządzeniu zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym
określa środek zabezpieczania lub inną czynność, które stosownie do okoliczności są
zastosowane.
§ 2.
Przy wyborze środka zabezpieczenia organ egzekucyjny uwzględni interesy stron w takiej
mierze, aby wierzycielowi zapewnić wykonanie obowiązku, a zobowiązanego nie obciążać
ponad potrzebę.
Art. 168.
Organ egzekucyjny może w razie potrzeby zastosować także środki zabezpieczenia przewidziane
w art. 164 § 1. W szczególności może być dokonane zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia
za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych oraz innych
wierzytelności, jeżeli w ten sposób zabezpieczy się pokrycie przez zobowiązanego kosztów
wykonania zastępczego.
Dział IVA
Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy
Rozdział 1
Odpowiedzialność odszkodowawcza
Art. 168a.
Osoba, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z których przeprowadzono
egzekucję przez sprzedaż rzeczy lub wykonanie prawa majątkowego, może dochodzić od
zobowiązanego odszkodowania na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę.
Art. 168b.
§ 1.
Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od organu egzekucyjnego lub wierzyciela na
podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia
egzekucji administracyjnej lub postępowania zabezpieczającego.
§ 2.
W przypadku należności pieniężnych określonych w art. 2 § 1 pkt 8 i 9 przez wierzyciela,
o którym mowa w ust. 1, rozumie się centralne biuro łącznikowe.
§ 3.
Zobowiązany może dochodzić odszkodowania od wierzyciela lub organu prowadzącego rejestr,
na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za szkodę wyrządzoną na skutek niezgodnego z prawem ujawnienia w rejestrze danych,
o których mowa w art. 18b § 2.
Art. 168c.
§ 1.
Dłużnik zajętej wierzytelności, który nie wykonał lub nienależycie wykonał ciążące
na nim obowiązki, o których mowa w art. 69a § 1, lub obowiązki związane z realizacją
egzekucyjnego lub zabezpieczającego zajęcia wierzytelności lub prawa majątkowego,
odpowiada za szkody wyrządzone z tego powodu wierzycielowi na podstawie przepisów
Kodeksu cywilnego.
§ 2.
Wierzyciel może dochodzić odszkodowania od zobowiązanego na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego za szkody wyrządzone wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązku,
o którym mowa w art. 69a § 2.
Rozdział 2
Odpowiedzialność porządkowa
Art. 168d.
§ 1.
Na osobę, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi odmawia udzielenia wierzycielowi
lub organowi egzekucyjnemu informacji lub wyjaśnień niezbędnych do prowadzenia egzekucji
albo udziela fałszywych informacji lub wyjaśnień, może być nałożona kara pieniężna
do wysokości 3800 zł.
§ 1a.
Na zobowiązanego nie nakłada się kary, o której mowa w § 1, w przypadku, o którym
mowa w art. 6 § 1d oraz art. 37b.
§ 2.
(uchylony)
§ 3.
Karę, o której mowa w § 1, można nałożyć również na:
1)
zobowiązanego, który:
a)
nie zawiadomił organu egzekucyjnego o:
-
-zmianie adresu miejsca zamieszkania lub siedziby,
-
-zajęciu przez inny organ egzekucyjny ruchomości oraz prawa majątkowego, którego warunkiem wykonywania jest posiadanie dokumentu,
b)
nie okazał zajętej ruchomości lub nie wskazał miejsca jej przechowywania na wezwanie
organu egzekucyjnego;
2)
zarządcę nieruchomości, który bez usprawiedliwionej przyczyny nie złożył sprawozdania
lub nie wykonał polecenia organu egzekucyjnego.
§ 4.
W przypadku uchybienia obowiązkowi, o którym mowa w § 1, przez żołnierza, zamiast
nałożenia kary pieniężnej występuje się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz
ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Art. 168e.
§ 1.
Na dłużnika zajętej wierzytelności, który nie wykonuje lub nienależycie wykonuje ciążące
na nim obowiązki związane z egzekucją lub zabezpieczeniem wierzytelności lub prawa
majątkowego, można nałożyć karę pieniężną do wysokości 3800 zł.
§ 2.
Kara, o której mowa w § 1, może być powtarzana w przypadku uchylania się od wykonania,
w dodatkowo wyznaczonych terminach, obowiązków wynikających z zajęcia egzekucyjnego
lub zabezpieczającego.
§ 3.
(uchylony)
§ 4.
(uchylony)
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
(uchylony)
§ 7.
(uchylony)
Art. 168ea.
W przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości
prawnej karę pieniężną, o której mowa w art. 168d i art. 168e, nakłada się na pracownika
bezpośrednio odpowiedzialnego za odpowiednio udzielenie informacji lub wyjaśnień albo
realizację zajęcia, a w przypadku braku takiego pracownika na:
1)
kierownika,
2)
członka zarządu w spółce prawa handlowego,
3)
wspólnika w spółce cywilnej
- bezpośrednio odpowiedzialnego za wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 168d
i art. 168e.
Art. 168eb.
§ 1.
Postanowienie w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 168d i art.
168e, wydaje organ egzekucyjny.
§ 2.
Na postanowienie o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje zażalenie.
Rozdział 3
Odpowiedzialność karna
Art. 168f.
Kto występuje o udostępnienie z rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, bez
wymaganego upoważnienia zobowiązanego, o którym mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub
d, którego dane dotyczą albo oświadczenia podmiotu, na rzecz którego wyszukuje dane
w rejestrze, o posiadaniu takiego upoważnienia, podlega grzywnie do 30 000 zł.
Art. 168g.
Kto przechowuje uzyskane z rejestru dane, o których mowa w art. 18b § 2, z naruszeniem
przepisu art. 18s § 1, podlega grzywnie do 30 000 zł.
Art. 168h.
Kto ujawnił dane, o których mowa w art. 18b § 2, dotyczące zobowiązanego, o którym
mowa w art. 18b § 2 pkt 1 lit. a lub d, z naruszeniem przepisu art. 18s § 2 lub 4,
podlega grzywnie do 30 000 zł.
Dział V
Przepisy wprowadzające i końcowe
Art. 169.
Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające, toczące się w dniu wejścia w życie niniejszej
ustawy, będzie prowadzone w dalszym ciągu w myśl przepisów tej ustawy i przez organy
w niej wskazane.
Art. 170.
§ 1.
Pozostają w mocy przepisy ustaw szczególnych dotyczące administracyjnego postępowania
zabezpieczającego na podstawie orzeczenia prokuratora, sądu, organów administracji
celnej lub organów kontroli administracji publicznej o zabezpieczeniu rzeczy, w stosunku
do których może być orzeczony przepadek.
§ 2.
W postępowaniu o zabezpieczenie, o którym mowa w § 1, postanowienie o wyłączeniu wydaje
naczelnik urzędu skarbowego, stosując przepisy niniejszej ustawy. Na postanowienie
o wyłączeniu przysługuje prawo wniesienia zażalenia organowi, który wydał postanowienie
o zabezpieczeniu, oraz wierzycielowi. Do czasu rozstrzygnięcia zażalenia dokonane
czynności egzekucyjne pozostają w mocy.
Art. 171.
(pominięty)
Art. 172.
(pominięty)
Art. 173.
(uchylony)
Art. 174.
Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, rozciągnąć stosowanie w całości lub
w części przepisów działu II rozdziału 6 w zakresie przechowywania, oszacowania i
sprzedaży zajętych ruchomości na określone ruchomości, które stały się własnością
Skarbu Państwa albo powiatu na podstawie przepisów o likwidacji mienia, o przepadku
mienia, z tytułu spadków lub z innych tytułów albo gdy Skarb Państwa na podstawie
szczególnych przepisów jest upoważniony do sprzedaży cudzej ruchomości. Rozporządzenie
to w szczególności określi przypadki, w których może nastąpić nieodpłatne przekazanie
ruchomości przez Skarb Państwa albo powiat lub ich niszczenie, a także sposób rozliczania
wydatków związanych z przechowywaniem lub sprzedażą ruchomości niestanowiących własności
Skarbu Państwa.
1)
Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw
Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 2001/44/WE z dnia 15 czerwca 2001 r. zmieniającej
dyrektywę 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń wynikających
z czynności stanowiących część systemu finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji
i Gwarancji Rolnej oraz opłat rolnych i ceł oraz w odniesieniu do podatku od wartości
dodanej i podatków akcyzowych (Dz. Urz. WE L 175 z 28.06.2001); 2) dyrektywy 2002/94/WE
z dnia 9 grudnia 2002 r. ustalającej szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów
dyrektywy 76/308/EWG w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących
niektórych opłat, ceł, podatków i innych środków (Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002).
Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej
ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej
- dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie
specjalne.
2)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 287 z 29.10.2013,
str. 90, Dz. Urz. UE L 267 z 30.09.2016, str. 2, Dz. Urz. UE L 354 z 23.12.2016, str.
32, Dz. Urz. UE L 42 z 18.02.2017, str. 43, Dz. Urz. UE L 83 z 25.03.2019, str. 38
oraz Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 54.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1236, 1535, 1773, 1927, 1981, 2054 i 2270.
4)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie
ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2021 r. poz. 41), która weszła w życie z dniem
1 kwietnia 2021 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia
15 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu
Drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1005), która weszła w życie z dniem
17 czerwca 2021 r.; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia
14 października 2021 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1927), która weszła w życie z dniem 26 października
2021 r.; weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 1163, 1243, 1551, 1574, 1834, 1981, 2071, 2105, 2133, 2232, 2269, 2270, 2328,
2376, 2427, 2430 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1 i 24.
6)
Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako druga w odnośniku 4.
7)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 69 z 15.03.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 87 z 02.04.2016, str. 35, Dz. Urz. UE L 101 z 16.04.2016, str.
33, Dz. Urz. UE L 111 z 27.04.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 121 z 11.05.2016, str. 1,
Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 101 z 13.04.2017, str. 164 i
205, Dz. Urz. UE L 146 z 09.06.2017, str. 10 i 13, Dz. Urz. UE L 281 z 31.10.2017,
str. 34, Dz. Urz. UE L 67 z 09.03.2018, str. 24, Dz. Urz. UE L 192 z 30.07.2018, str.
1 i 62, Dz. Urz. UE L 204 z 13.08.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2019, str.
1, Dz. Urz. UE L 96 z 05.04.2019, str. 55, Dz. Urz. UE L 98 z 09.04.2019, str. 13,
Dz. Urz. UE L 108 z 23.04.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 129 z 17.05.2019, str. 90, Dz.
Urz. UE L 138 z 24.05.2019, str. 76 oraz Dz. Urz. UE L 181 z 05.07.2019, str. 2.
8)
Dodany przez art. 2 pkt 1 lit. b ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku 4; weszła
w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
9)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku
4; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku
4; ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 pkt 2 ustawy wymienionej jako trzecia w odnośniku
4; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
10)
Dodany przez art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2105 i 2349), która weszła w życie z dniem
1 stycznia 2022 r.; wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2022 r.
11)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 2 ustawy z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy
- Prawo celne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 802), która weszła w życie
z dniem 1 czerwca 2021 r.
12)
Obecnie przepisy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie
art. 192 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 291, 353, 794, 1621, 1981, 2105, 2270 i 2314).
13)
W brzmieniu ustalonym przez art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o rodzinnym
kapitale opiekuńczym (Dz. U. poz. 2270), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.;
ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku
osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1), która weszła w życie z dniem 4 stycznia 2022 r.
14)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 3 ustawy z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy
o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1981),
która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
15)
Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw wspierających
rozwój mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 11), która weszła w życie z dniem 19
stycznia 2021 r.
16)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 868, 1093, 1505, 1642, 1873, 2269, 2271, 2376 i 2490 oraz z 2022 r. poz. 1.
17)
Dodany przez art. 55 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o kasach zapomogowo-pożyczkowych
(Dz. U. poz. 1666), która weszła w życie z dniem 11 października 2021 r.
18)
Dodany przez art. 64 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych
(Dz. U. poz. 2320 oraz z 2021 r. poz. 1135), która weszła w życie z dniem 5 października
2021 r.
19)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r.
poz. 464, 694, 802, 815, 954, 1003, 1005, 1718, 2076 i 2105.
20)
Ze zmianą wprowadzoną przez art. 4 ustawy z dnia 1 października 2021 r. o zmianie
niektórych ustaw w celu poprawy spójności terminologicznej systemu prawnego (Dz. U.
poz. 2052), która weszła w życie z dniem 30 listopada 2021 r.
21)
Dodany przez art. 64 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 18.
22)
W brzmieniu ustalonym przez art. 39 pkt 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w odnośniku
13; ze zmianą wprowadzoną przez art. 7 pkt 2 ustawy wymienionej jako druga w odnośniku
13.
23)
Rozdział dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 10.
24)
W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 25.
25)
W brzmieniu ustalonym przez art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie
praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu
Gwarancyjnym (Dz. U. poz. 1177), która wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2022 r.
26)
Dodany przez art. 65 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 25.
27)
Uznany za niezgodny z Konstytucją z dniem 20 października 2017 r. w zakresie, w jakim
odnosi się do egzekucji z nieruchomości lub lokalu (pomieszczenia) służących zaspokajaniu
potrzeb mieszkaniowych zobowiązanego, przez to że nie zawiera regulacji gwarantujących
minimalną ochronę przed bezdomnością osobom, które nie są w stanie we własnym zakresie
zaspokoić swoich potrzeb mieszkaniowych, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego
z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt K 27/15 (Dz. U. poz. 1954).
28)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie
ustawy - Prawo o prokuraturze, ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 1236), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.
29)
Dodany przez art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
30)
Oznaczenie § 1 nadane przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
31)
Dodany przez art. 3 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.
32)
W brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 28.