Ustawaz dnia 29 lipca 2005 r.o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości 1)Niniejszą ustawą zmienia się następujące ustawy: ustawę z dnia 19 października 1991 r.
o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawę z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a także uchyla się ustawy: ustawę z dnia 4
września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom
fizycznym w prawo własności oraz ustawę z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez
użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
Treść ustawy
Art. 1.12 orzeczeń
1.
Osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości
zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod
tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia
prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Przez nieruchomość
rolną rozumie się nieruchomość rolną w rozumieniu Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania
przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy na cele inne niż rolne.
2.
Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, o którym mowa
w ust. 1, w prawo własności nieruchomości, mogą również wystąpić:
1)
osoby fizyczne i prawne będące właścicielami lokali, których udział w nieruchomości
wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego;
2)
spółdzielnie mieszkaniowe będące właścicielami budynków mieszkalnych lub garaży.
3.
Z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
mogą również wystąpić osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa
w ust. 1, oraz osoby fizyczne i prawne będące następcami prawnymi osób, o których
mowa w ust. 2.
4.
Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się również do osób, które nabyły udział w użytkowaniu
wieczystym po dniu wejścia w życie ustawy.
5.
Osoby, o których mowa w ust. 1-4, mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania
wieczystego w prawo własności nieruchomości do dnia 31 grudnia 2012 r.
Art. 2.2 orzeczenia
W przypadku osób, o których mowa w art. 1 ust. 2, z żądaniem przekształcenia występują wszyscy użytkownicy wieczyści.
W razie braku zgody stosuje się odpowiednio art. 199 Kodeksu cywilnego.
Art. 3.14 orzeczeń
1.
Decyzję o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości
wydaje:
1)
starosta - w przypadku nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, w tym również
nieruchomości, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują inne
państwowe osoby prawne;
2)
wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa - odpowiednio
w przypadku nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego.
2.
Prawo użytkowania wieczystego przekształca się w prawo własności nieruchomości z dniem,
w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna. Decyzja ta stanowi
podstawę wpisu do księgi wieczystej.
3.
Decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie narusza
praw osób trzecich.
Art. 4.8 orzeczeń
1.
Osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo
własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi
opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5.
2.
W decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, właściwy organ ustala opłatę z tytułu przekształcenia
prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Do ustalenia tej opłaty stosuje się
odpowiednio przepisy art. 67 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 69 oraz art. 70 ust. 2-4 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami .
3.
Jeżeli przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dotyczy nieruchomości
rolnej, organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której
mowa w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność:
1)
Skarbu Państwa - za zgodą wojewody;
2)
jednostek samorządu terytorialnego - za zgodą właściwej rady lub sejmiku.
4.
Do wpływów osiąganych z opłat z tytułu przekształcenia stosuje się odpowiednio przepis
art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
5.
Organ, o którym mowa w art. 3 ust. 1, żąda zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie
po jej waloryzacji, jeżeli osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania
wieczystego w prawo własności nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od dnia przekształcenia,
zbyła lub wykorzystała nieruchomość na inne cele niż cele, które stanowiły podstawę
udzielenia bonifikaty. Nie dotyczy to zbycia na rzecz osoby bliskiej w rozumieniu
art. 4 pkt 13 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, spółdzielni mieszkaniowej w przypadku ustanowienia odrębnej własności na rzecz członków
oraz właścicieli lokali, którym przekształcono udział w prawie użytkowania wieczystego
w prawo własności. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ może odstąpić od
żądania zwrotu bonifikaty, za zgodą odpowiednio wojewody, rady lub sejmiku.
6.
Waloryzacji, o której mowa w ust. 5, dokonuje się według zasad określonych w art. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Art. 5.3 orzeczenia
Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości następuje
nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych lub ich następców prawnych:
1)
którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie
nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów, przed
dniem 5 grudnia 1990 r.;
2)
które uzyskały użytkowanie wieczyste na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na
obszarze m.st. Warszawy .
Art. 6.2 orzeczenia
W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu
Państwa w art. 17b:
1)
w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
na cele mieszkaniowe, na realizację urządzeń infrastruktury technicznej oraz innych
celów publicznych 1%,
”
;
2)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„
4a.
Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione
prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Z dniem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wygasa, z mocy prawa, uprzednio ustanowione
prawo użytkowania wieczystego. Przepisu art. 241 Kodeksu cywilnego nie stosuje się.
”
.
Art. 8.5 orzeczeń
Do spraw wszczętych na podstawie ustaw, o których mowa w art. 9, i niezakończonych
decyzją ostateczną, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Art. 9.2 orzeczenia
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego
osobom fizycznym w prawo własności ;
2)
ustawa z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności
nieruchomości .
Art. 10.2 orzeczenia
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się następujące ustawy: ustawę z dnia 19 października 1991 r.
o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawę z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a także uchyla się ustawy: ustawę z dnia 4
września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom
fizycznym w prawo własności oraz ustawę z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez
użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r.
Nr 218, poz. 2772 oraz z 2005 r. Nr 132, poz. 1110, Nr 163, poz. 1362, Nr 167, poz.
1398 i Nr 169, poz. 1420.