Ustawaz dnia 20 czerwca 1985 r.o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Organizacja prokuratury
- Rozdział 3 - Działalność prokuratury
- Rozdział 4 - Prokuratorzy
- Rozdział 5 - Aplikanci i asesorzy prokuratury
- Rozdział 6 - Pracownicy administracyjni i obsługi
- Rozdział 7 - Rada pracownicza
- Rozdział 8 - Przepisy szczególne dotyczące prokuratorów wojskowych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
- Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.6 orzeczeń
Prokuraturę Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej stanowią: Prokurator Generalny Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej, zwany dalej „Prokuratorem Generalnym”, oraz podlegli mu
prokuratorzy powszechnych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
Art. 2.22 orzeczenia
1.
Działalność prokuratury ma na celu ochronę i umacnianie ustroju politycznego i społeczno-gospodarczego
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz ochronę własności społecznej i zapewnienie
poszanowania praw obywateli.
2.
Prokuratura powinna w swojej działalności wpływać na kształtowanie świadomości obywateli
w duchu szacunku dla prawa i przestrzegania dyscypliny społecznej.
Art. 3.17 orzeczeń
Zadaniem Prokuratora Generalnego i podległych mu prokuratorów jest strzeżenie praworządności
ludowej w działaniach organów państwowych, innych państwowych jednostek organizacyjnych,
spółdzielni i ich związków, organizacji zawodowych, samorządowych i społecznych, a
także w postępowaniu obywateli.
Art. 4.
1.
Zadania określone w art. 3 Prokurator Generalny i podlegli mu prokuratorzy wykonują
przez:
1)
prowadzenie lub nadzorowanie postępowania przygotowawczego w sprawach karnych oraz
sprawowanie funkcji oskarżyciela publicznego przed sądami,
2)
wytaczanie powództw w sprawach karnych i cywilnych oraz składanie wniosków i udział
w postępowaniu sądowym w sprawach cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych,
jeżeli tego wymaga ochrona praworządności, interesu społecznego, własności społecznej
lub praw obywateli,
3)
podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do zapewnienia prawidłowego
i jednolitego stosowania prawa w postępowaniu sądowym, administracyjnym, arbitrażowym,
w sprawach o wykroczenia oraz w innych rodzajach postępowania,
4)
sprawowanie nadzoru nad wykonaniem wyroków w sprawach karnych, postanowień o tymczasowym
aresztowaniu oraz innych decyzji o pozbawieniu wolności,
5)
prowadzenie badań w zakresie problematyki przestępczości oraz jej zwalczania i zapobiegania,
6)
sprawowanie prokuratorskiej kontroli przestrzegania prawa na zasadach określonych
w ustawie i w przepisach szczególnych,
7)
zaskarżanie do sądu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych oraz udział w postępowaniu
sądowym w sprawach zgodności z prawem takich decyzji,
8)
współdziałanie z radami narodowymi w zakresie czuwania przez nie nad przestrzeganiem
praworządności ludowej, ochroną własności społecznej i poszanowaniem praw obywateli,
9)
koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw, prowadzonej przez inne
organy państwowe,
10)
współdziałanie z organami państwowymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi i organizacjami
społecznymi w zapobieganiu przestępczości i innym naruszeniom prawa,
11)
opiniowanie projektów aktów normatywnych,
12)
podejmowanie innych przewidzianych prawem czynności niezbędnych dla umacniania praworządności
ludowej i zapobiegania przestępczości.
2.
W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych oraz innych organów wojskowych
czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują prokuratorzy wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury.
Art. 5.
Prokurator Generalny może zwracać się do Rady Państwa lub Rady Ministrów z wnioskami
o podjęcie inicjatywy ustawodawczej, jak również występować do Rady Państwa o ustalenie
powszechnie obowiązującej wykładni ustaw.
Art. 6.2 orzeczenia
1.
Prokurator Generalny może występować do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskami o stwierdzenie
zgodności aktu ustawodawczego z Konstytucją albo innego aktu normatywnego z Konstytucją
lub aktem ustawodawczym i uczestniczy w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym
w zakresie i trybie ustalonym odrębną ustawą.
2.
Prokurator Generalny rozpatruje kierowane do niego przez obywateli, organy, instytucje
oraz organizacje społeczne wnioski w sprawach określonych w ust. 1.
Art. 7.
1.
Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury.
2.
Prokuratora Generalnego powołuje i odwołuje Rada Państwa.
Art. 8.8 orzeczeń
1.
Prokurator Generalny podlega Radzie Państwa i działa zgodnie z jej wytycznymi.
2.
Prokurator Generalny zdaje sprawę Radzie Państwa z działalności prokuratury.
Art. 9.
1.
Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są: zastępcy Prokuratora
Generalnego, prokuratorzy wojewódzcy, prokuratorzy rejonowi oraz prokuratorzy i wiceprokuratorzy
odpowiednich jednostek organizacyjnych prokuratury.
2.
Prokuratorami wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury są: Naczelny Prokurator
Wojskowy, zastępcy Naczelnego Prokuratora Wojskowego, prokuratorzy okręgów wojskowych,
prokuratorzy rodzajów sił zbrojnych, wojskowi prokuratorzy garnizonowi, zastępcy prokuratorów
oraz prokuratorzy i wiceprokuratorzy odpowiednich jednostek organizacyjnych prokuratury.
Art. 10.4 orzeczenia
Prokuratorzy w sprawowaniu swych funkcji są niezależni i podlegają jedynie prokuratorom
przełożonym.
Art. 11.
Prokurator jest obowiązany do podejmowania odpowiednich działań w wypadku naruszenia
prawa oraz do kierowania się zasadą bezstronności i równego traktowania wszystkich
obywateli.
Art. 12.1 orzeczenie
1.
Rady narodowe oraz organy administracji państwowej, a także inne państwowe jednostki
organizacyjne, spółdzielnie i ich związki, organizacje zawodowe, samorządowe i inne
organizacje społeczne udzielają Prokuratorowi Generalnemu i podległym mu prokuratorom
pomocy w realizacji ich zadań.
2.
Prokurator wojewódzki lub rejonowy, z własnej inicjatywy bądź na wniosek właściwej
rady narodowej, prezydium rady albo właściwego terenowego organu administracji państwowej
o właściwości ogólnej, przedkłada im informację o ważniejszych wynikach prokuratorskiej
kontroli przestrzegania prawa oraz o stanie przestępczości i jej zwalczaniu w województwie,
mieście, dzielnicy lub gminie.
Rozdział 2
Organizacja prokuratury
Art. 13.
1.
Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury i wydaje w tym zakresie zarządzenia,
wytyczne i polecenia.
2.
Prokurator Generalny może przedsiębrać wszelkie czynności należące do zakresu działania
prokuratury lub zlecać ich wykonanie podległym mu prokuratorom, chyba że ustawa zastrzega
określoną czynność wyłącznie jego właściwości.
3.
Prokurator przełożony może zlecać podległym prokuratorom wykonanie czynności należących
do jego zakresu działania, chyba że ustawa zastrzega określoną czynność wyłącznie
jego właściwości, oraz przejmować czynności prokuratorów podległych.
Art. 14.1 orzeczenie
1.
Zastępców Prokuratora Generalnego powołuje i odwołuje Rada Państwa na wniosek Prokuratora
Generalnego.
2.
Jednym z zastępców Prokuratora Generalnego jest Naczelny Prokurator Wojskowy, którego
powołuje i odwołuje Rada Państwa na wspólny wniosek Prokuratora Generalnego i Ministra
Obrony Narodowej. Naczelny Prokurator Wojskowy kieruje w zastępstwie Prokuratora Generalnego
działalnością wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
Art. 15.
1.
Prokuratorów Prokuratury Generalnej i prokuratorów wojewódzkich mianuje i zwalnia
Rada Państwa na wniosek Prokuratora Generalnego. Nie dotyczy to zwolnień określonych
w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 3.
2.
Zastępców Naczelnego Prokuratora Wojskowego, prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej,
prokuratorów okręgów wojskowych i prokuratorów rodzajów sił zbrojnych mianuje i zwalnia
Rada Państwa na wspólny wniosek Prokuratora Generalnego i Ministra Obrony Narodowej.
3.
Pozostałych prokuratorów mianuje i zwalnia Prokurator Generalny. Mianowanie i zwolnienie
prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje w porozumieniu
z Ministrem Obrony Narodowej.
Art. 16.1 orzeczenie
1.
Na stanowisko prokuratora może być mianowany obywatel polski, który:
1)
daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków prokuratora w Polskiej Rzeczypospolitej
Ludowej,
2)
korzysta z pełni praw obywatelskich i cywilnych,
3)
posiada odpowiednie kwalifikacje moralne,
4)
ukończył uniwersyteckie studia prawnicze,
5)
odbył aplikację prokuratorską i złożył egzamin prokuratorski,
6)
posiada odpowiedni okres zatrudnienia: w powszechnych jednostkach organizacyjnych
prokuratury - jeden rok pracy na stanowisku asesora, w wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury - okres służby przewidziany w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych,
7)
ukończył 25 lat.
2.
Na stanowisko prokuratora w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury może
być mianowany tylko oficer zawodowy lub oficer służby okresowej.
3.
Na stanowisko prokuratora może być mianowany również ten, kto odpowiada wymaganiom
ustawowym do powołania na stanowisko sędziego.
Art. 17.7 orzeczeń
Prokuratorem nie może być osoba, której małżonek wykonuje zawód adwokata.
Art. 18.2 orzeczenia
Prokurator Generalny może w wyjątkowych wypadkach zwolnić określoną osobę od odbycia
aplikacji i złożenia egzaminu prokuratorskiego oraz od wymaganego okresu zatrudnienia
lub służby wojskowej, jeżeli osoba ta posiada przygotowanie konieczne do wykonywania
obowiązków na stanowisku prokuratora.
Art. 19.
1.
Zwolnienie prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje:
1)
na mocy prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej o wydaleniu prokuratora ze
służby oraz w razie porzucenia służby,
2)
w razie stwierdzenia, że nie daje on rękojmi należytego wykonywania obowiązków prokuratora,
przy czym przed powzięciem decyzji umożliwia się zainteresowanemu złożenie w tym przedmiocie
wyjaśnień,
3)
w razie rezygnacji prokuratora ze służby; rezygnacja ze służby złożona w okresie pomiędzy
wszczęciem a zakończeniem postępowania, o którym mowa w pkt 2, oraz postępowania dyscyplinarnego
może być nieuwzględniona.
2.
Zwolnienie prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury następuje
również:
1)
w razie orzeczenia przez właściwą komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia
obowiązków prokuratora; nieuzasadniona odmowa prokuratora poddania się badaniu lekarskiemu
może być powodem zwolnienia ze służby,
2)
w razie otrzymania dwukrotnie w odstępie jednego roku ujemnej oceny kwalifikacyjnej,
3)
w razie zawarcia związku małżeńskiego z osobą, która wykonuje zawód adwokata i nie
zaprzestała go wykonywać w terminie trzech miesięcy od zawarcia związku małżeńskiego.
3.
W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zwolnienie następuje również,
gdy prokurator nabył uprawnienia emerytalne, chyba że Prokurator Generalny, na wniosek
zainteresowanego albo w porozumieniu z nim z własnej inicjatywy - wyrazi zgodę na
dalsze zajmowanie stanowiska, nie dłużej jednak niż do ukończenia lat siedemdziesięciu.
4.
Zwolnienie prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury może nastąpić
również:
1)
na wniosek właściwych organów państwowych albo władz organizacji politycznych lub
społecznych, w związku z zamierzonym przejściem do innej pracy,
2)
w razie czasowej niezdolności do pracy spowodowanej jego chorobą, jeżeli okres tej
choroby przekracza rok.
5.
W wypadkach wskazanych w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz w ust. 2 i 3 stosunek służbowy prokuratora
powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury rozwiązuje się po upływie trzech
miesięcy od daty zawiadomienia o zwolnieniu, chyba że na wniosek prokuratora określono
krótszy termin; w okresie tym prokurator może być zwolniony z pełnienia obowiązków
z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
Art. 20.
1.
Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Generalna oraz
prokuratury wojewódzkie i rejonowe.
2.
Prokuraturę wojewódzką tworzy się dla jednego lub więcej województw.
3.
Prokuraturę rejonową tworzy się dla jednej lub więcej jednostek podziału terytorialnego
stopnia podstawowego w obrębie jednego województwa.
4.
Prokurator Generalny może poza siedzibą prokuratury tworzyć ośrodki zamiejscowe prokuratur
wojewódzkich lub rejonowych.
5.
Wojskowymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Naczelna Prokuratura Wojskowa,
prokuratury okręgów wojskowych, prokuratury rodzajów sił zbrojnych oraz wojskowe prokuratury
garnizonowe.
6.
W miarę potrzeby mogą być tworzone inne rodzaje powszechnych lub wojskowych jednostek
organizacyjnych prokuratury.
7.
Prokurator Generalny, w porozumieniu z Ministrem Administracji i Gospodarki Przestrzennej,
tworzy i znosi w drodze zarządzenia powszechne jednostki organizacyjne prokuratury
oraz ustala ich siedziby i terytorialny zakres działania.
8.
Zarządzenia, o których mowa w ust. 7, podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej.
9.
Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym, tworzy i znosi
wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury oraz ustala ich siedziby i terytorialny
zakres działania.
Art. 21.
1.
W Prokuraturze Generalnej działa Kolegium Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Kolegium jako organ doradczy Prokuratora Generalnego wyraża opinie w węzłowych zagadnieniach
związanych z działalnością prokuratury.
2.
Członków Kolegium powołuje i odwołuje Rada Państwa na wniosek Prokuratora Generalnego.
Prokurator Generalny i jego zastępcy wchodzą w skład Kolegium z urzędu.
3.
W posiedzeniach kolegium mogą brać udział zaproszeni przedstawiciele organów, których
działalność jest przedmiotem obrad w związku z wykonywaniem funkcji z zakresu prokuratorskiej
kontroli przestrzegania prawa lub nadzoru nad postępowaniem przygotowawczym.
4.
Kolegium przewodniczy Prokurator Generalny lub z jego upoważnienia jeden z jego zastępców.
Art. 22.
1.
Wewnętrzną organizację powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz organizację,
zakres i tryb działania Kolegium Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej określa
statut nadany przez Radę Państwa na wniosek Prokuratora Generalnego.
2.
Wewnętrzną organizację wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury określa statut
nadany przez Radę Państwa na wniosek Ministra Obrony Narodowej przedstawiony w porozumieniu
z Prokuratorem Generalnym.
Rozdział 3
Działalność prokuratury
Postępowanie przygotowawcze
Art. 23.
1.
Prokurator, stosownie do przepisów ustaw, wszczyna i prowadzi postępowanie przygotowawcze
albo zleca wszczęcie lub prowadzenie takiego postępowania Milicji Obywatelskiej, Służbie
Bezpieczeństwa lub innemu uprawnionemu organowi.
2.
W toku postępowania przygotowawczego prokurator stosuje, w wypadkach przewidzianych
w ustawach, środki zapobiegawcze wobec osób podejrzanych.
3.
Tymczasowe aresztowanie lub poręczenie majątkowe mogą być zastosowane tylko po uprzednim
przesłuchaniu przez prokuratora osoby podejrzanej, chyba że osoba ta ukrywa się.
Art. 24.
1.
Prokurator sprawuje nadzór nad postępowaniem przygotowawczym prowadzonym przez uprawniony
do tego inny organ. Zarządzenia prokuratora w postępowaniu przygotowawczym są wiążące.
2.
W razie niewykonania zarządzenia, o którym mowa w ust. 1, na żądanie prokuratora,
przełożony winnego funkcjonariusza wszczyna przeciwko niemu postępowanie służbowe
lub dyscyplinarne.
Art. 25.
1.
W razie gdy postępowanie przygotowawcze ujawni istnienie okoliczności sprzyjających
popełnianiu przestępstw lub utrudniających ich ujawnianie, prokurator kieruje wystąpienie
do odpowiedniego organu.
2.
W wystąpieniu prokurator może żądać również przeprowadzenia kontroli, a także wszczęcia
przeciwko winnym postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej, służbowej,
materialnej lub innej przewidzianej w przepisach dotyczących stosunków pracy.
3.
Do wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 53 ust.
2 oraz art. 54.
Art. 26.1 orzeczenie
1.
W razie umorzenia postępowania przygotowawczego prokurator może, stosownie do okoliczności,
przesłać sprawę właściwemu organowi w celu wszczęcia postępowania służbowego, dyscyplinarnego
lub o wykroczenie albo w celu rozpatrzenia sprawy przez właściwą organizację społeczną
lub zawodową.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w razie odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego,
a także w razie skierowania sprawy do sądu z aktem oskarżenia.
Art. 27.
1.
Wytyczne Prokuratora Generalnego w zakresie postępowania przygotowawczego są wiążące
dla wszystkich organów uprawnionych do prowadzenia postępowania przygotowawczego.
2.
Wydawane przez ministrów akty normatywne dotyczące postępowania przygotowawczego wymagają
uprzednio uzgodnienia z Prokuratorem Generalnym, a wydawane przez organy administracji
państwowej o terenowym zakresie działania - uprzednio uzgodnienia z prokuratorem wojewódzkim.
3.
Ministrowie nadzorujący organy uprawnione do prowadzenia postępowania przygotowawczego,
z wyjątkiem Wojskowej Służby Wewnętrznej, Wojsk Ochrony Pogranicza, Milicji Obywatelskiej
i Służby Bezpieczeństwa, obowiązani są do przedstawiania Prokuratorowi Generalnemu
corocznych informacji o działalności tych organów w zakresie postępowania przygotowawczego.
4.
Minister Spraw Wewnętrznych obowiązany jest do przedstawiania Prokuratorowi Generalnemu
corocznych informacji, o których mowa w ust. 3, w zakresie spraw nie objętych nadzorem
prokuratora.
5.
Organy administracji państwowej o terenowym zakresie działania są obowiązane do składania
informacji, o których mowa w ust. 3 i 4, właściwym prokuratorom wojewódzkim.
6.
Informacje, o których mowa w ust. 3-5, składane są do końca stycznia roku następnego.
Art. 28.
1.
Prokurator Generalny może występować do naczelnych i centralnych organów administracji
państwowej o podjęcie środków w celu usprawnienia działalności podległych im organów
w zakresie postępowania przygotowawczego.
2.
Uprawnienia określone w ust. 1 przysługują odpowiednio prokuratorom wojewódzkim i
rejonowym w stosunku do organów państwowych o terenowym zakresie działania.
3.
Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany w terminie trzydziestu dni
od daty otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których
mowa w ust. 1.
Art. 29.
W sprawach należących do zakresu działania sądów wojskowych uprawnienia przewidziane
w art. 27 ust. 1 i 2 i art. 28 przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu
oraz odpowiednio podległym mu prokuratorom wojskowym.
Udział prokuratora w postępowaniu sądowym
Art. 30.
1.
Prokurator wykonuje czynności oskarżyciela publicznego przed wszystkimi sądami. Może
również wykonywać te czynności w sprawach wniesionych do sądu przez innych oskarżycieli.
2.
W razie gdy wyniki postępowania sądowego nie potwierdzają zarzutów oskarżenia, prokurator
odstępuje od oskarżenia.
3.
Prokurator wnosi, w wypadkach przewidzianych w ustawach, środki zaskarżenia od orzeczeń
sądowych.
Art. 31.
Uznając, że tego wymaga ochrona praworządności, interesu społecznego, własności społecznej
lub praw obywateli, prokurator wytacza lub popiera powództwo cywilne w sprawach karnych
oraz - z zastrzeżeniem przewidzianych w ustawie wyjątków - wytacza powództwo lub składa
wniosek w postępowaniu w sprawach cywilnych, ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych,
a także może brać udział w każdym stadium postępowania toczącego się przed sądem z
czyjegokolwiek powództwa lub wniosku.
Art. 32.
Prokurator Generalny, w wypadkach przewidzianych w ustawach, wnosi do Sądu Najwyższego
nadzwyczajne środki zaskarżenia od prawomocnych orzeczeń. W sprawach należących do
zakresu działania sądów wojskowych uprawnienia te przysługują również Naczelnemu Prokuratorowi
Wojskowemu.
Art. 33.
1.
Prokurator Generalny zgłasza Sądowi Najwyższemu wnioski w zakresie sprawowanego przez
Sąd Najwyższy nadzoru nad orzecznictwem sądów powszechnych i szczególnych.
2.
W szczególności Prokurator Generalny zgłasza wnioski o podjęcie uchwał:
1)
zawierających wytyczne w zakresie wykładni prawa i praktyki sądowej w celu ujednolicenia
orzecznictwa wszystkich sądów oraz innych organów, których orzecznictwo jest poddane
nadzorowi Sądu Najwyższego,
2)
mających na celu wyjaśnienie przepisów prawnych budzących wątpliwości lub których
stosowanie wywołało rozbieżność w orzecznictwie.
3.
Prokurator Generalny zgłasza również swoje stanowisko w odniesieniu do wniosków o
podjęcie uchwał, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, złożonych przez inne uprawnione
organy.
Nadzór nad wykonywaniem wyroków w sprawach karnych oraz orzeczeń i decyzji o pozbawianiu wolności
Art. 34.
Prokurator sprawuje, w granicach przewidzianych ustawami, nadzór nad wykonywaniem
wyroków w sprawach karnych, postanowień o tymczasowym aresztowaniu oraz innych orzeczeń
i decyzji o pozbawieniu wolności.
Art. 35.
1.
Nadzór penitencjarny prokuratora nad zakładami, w których przebywają osoby pozbawione
wolności, obejmuje przede wszystkim kontrolę legalności osadzenia w nich tych osób
oraz kontrolę legalności wykonywania kary pozbawienia wolności, jak również wszystkich
orzeczeń i decyzji o pozbawieniu wolności.
2.
Prokurator Generalny, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, a w razie potrzeby
również z innymi właściwymi ministrami, określa szczegółowo zakres prokuratorskiego
nadzoru penitencjarnego oraz tryb jego wykonywania.
Art. 36.
Prokuratorowi przysługuje prawo wstępu w każdym czasie do pomieszczeń zakładu, w którym
przebywają osoby pozbawione wolności, jak również przeglądania dokumentów i żądania
wyjaśnień od administracji zakładu, przeprowadzenia rozmów z osobami osadzonymi w
zakładzie oraz badania ich skarg i wniosków.
Art. 37.
1.
W razie stwierdzenia niezgodnego z prawem pozbawienia wolności, prokurator zarządza
natychmiastowe zwolnienie.
2.
Prokurator może wstrzymać wykonanie każdej decyzji administracji zakładu, w którym
przebywają osoby pozbawione wolności, jeżeli decyzja ta dotyczy osoby pozbawionej
wolności i jest sprzeczna z prawem.
O wstrzymaniu wykonania decyzji prokurator zawiadamia niezwłocznie organ nadrzędny
nad administracją zakładu.
Art. 38.
1.
Prokurator Generalny przedstawia Radzie Państwa wnioski w przedmiocie ułaskawienia
osób skazanych przez sądy.
2.
W odniesieniu do wniosków w przedmiocie ułaskawienia osób skazanych przez sądy wojskowe
uprawnienie określone w ust. 1 przysługuje również Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu.
Badanie problematyki przestępczości oraz działań służących jej zwalczaniu i zapobieganiu
Art. 39.
Badania problematyki przestępczości oraz działań służących jej zwalczaniu i zapobieganiu,
a także organizacji i działalności prokuratury, prowadzą: powołany na podstawie odrębnych
przepisów instytut naukowo-badawczy nadzorowany przez Prokuratora Generalnego oraz
wyznaczeni prokuratorzy.
Art. 40.
1.
Jeżeli wyniki badań to uzasadniają, Prokurator Generalny występuje z wnioskiem do
właściwego organu o podjęcie odpowiednich środków, w tym również o wydanie lub zmianę
określonych przepisów, w celu przeciwdziałania przestępczości.
2.
Zadania określone w ust. 1 wykonują również prokuratorzy wojewódzcy i rejonowi w stosunku
do terenowych organów administracji państwowej oraz innych o terenowym zakresie działania.
3.
Organ, do którego zwrócił się prokurator, jest obowiązany, w terminie trzydziestu
dni od daty otrzymania wniosku, zawiadomić prokuratora o podjętych środkach, o których
mowa w ust. 1.
Art. 41.
1.
W odniesieniu do przestępstw należących do zakresu działania sądów wojskowych czynności
określone w art. 39 i 40 ust. 1 może również podejmować Naczelny Prokurator Wojskowy.
2.
Czynności określone w art. 40 mogą podejmować, w zakresie swego działania, również
prokuratorzy okręgów wojskowych, prokuratorzy rodzajów sił zbrojnych i wojskowi prokuratorzy
garnizonowi.
Prokuratorska kontrola przestrzegania prawa
Art. 42.
Prokurator kontroluje przestrzeganie prawa przez organy państwowe i inne państwowe
jednostki organizacyjne, z wyłączeniem naczelnych i centralnych organów państwowych,
terenowych organów władzy państwowej oraz sądów, a także kontroluje przestrzeganie
prawa przez organizacje zawodowe, spółdzielcze, samorządowe i inne organizacje społeczne.
Art. 43.3 orzeczenia
1.
Prokurator Generalny informuje Przewodniczącego Rady Państwa, Prezesa Rady Ministrów
i zainteresowanych ministrów o ważniejszych wynikach prokuratorskiej kontroli przestrzegania
prawa.
2.
W uzasadnionych wypadkach Prokurator Generalny zgłasza Prezesowi Rady Ministrów i
zainteresowanym ministrom propozycje i wnioski, zmierzające do usunięcia stwierdzonych
uchybień lub do usprawnienia działalności administracji i gospodarki.
3.
W wypadku gdy zwróci się o to Prezes Rady Ministrów, Prokurator Generalny zarządza
przeprowadzenie kontroli przestrzegania prawa przez określone organy albo w określonych
zagadnieniach.
4.
Na wniosek zainteresowanego ministra Prokurator Generalny może zarządzić przeprowadzenie
kontroli przestrzegania prawa przez określone organy albo w określonych zagadnieniach.
Art. 44.2 orzeczenia
1.
W uzasadnionych wypadkach prokuratorzy wojewódzcy i rejonowi zgłaszają terenowym organom
administracji państwowej o właściwości ogólnej i szczególnej odpowiedniego stopnia
propozycje i wnioski zmierzające do usunięcia stwierdzonych uchybień lub do usprawnienia
działalności administracji i gospodarki.
2.
Prokurator wojewódzki lub rejonowy, zarządzając przeprowadzenie kontroli przestrzegania
prawa przez określone organy albo w określonych zagadnieniach, bierze pod uwagę wnioski
i propozycje zgłoszone przez właściwą radę narodową, prezydium rady lub terenowy organ
administracji państwowej o właściwości ogólnej.
Art. 45.1 orzeczenie
1.
Prokurator czuwa nad stosowaniem prawa w postępowaniu administracyjnym, arbitrażowym
oraz w innych postępowaniach, o których stanowią ustawy.
2.
Prokurator może domagać się wszczęcia postępowania określonego w ust. 1, a także brać
udział w takim postępowaniu w każdym jego stadium. Prokuratorowi przysługują wówczas
prawa strony, a ponadto prawo wnoszenia sprzeciwu i innych przewidzianych w przepisach
szczególnych środków zaskarżenia od ostatecznych lub prawomocnych decyzji, orzeczeń
oraz innych rozstrzygnięć.
3.
Do udziału prokuratora w postępowaniu unormowanym w Kodeksie postępowania administracyjnego stosuje się przepisy tego Kodeksu.
Art. 46.1 orzeczenie
1.
Powziąwszy wiadomość o naruszeniu prawa przez podmioty poddane kontroli na podstawie
art. 42, prokurator podejmuje stosowne czynności, zmierzające do wyjaśnienia sprawy,
chyba że strona nie wyczerpała zwykłych środków prawnych przysługujących jej w postępowaniu
przed właściwymi organami lub wkroczył właściwy organ nadzoru. Prokurator podejmuje
jednak czynności w celu wyjaśnienia sprawy, jeżeli potrzebę taką uzasadnia szczególny
interes strony lub interes społeczny.
2.
Prokurator wojskowy działa również w razie powzięcia wiadomości o naruszeniu przez
organ wojskowy prawa, rozkazów lub zarządzeń Ministra Obrony Narodowej o charakterze
ogólnym.
3.
Prokurator przeprowadza kontrole przestrzegania prawa o charakterze problemowym lub
kompleksowym, jeżeli uzasadnia to interes społeczny.
Art. 47.1 orzeczenie
1.
Prokurator wnosi sprzeciw przeciwko niezgodnym z prawem aktom normatywnym oraz innym
o charakterze ogólnym, wydanym przez podmioty poddane kontroli na podstawie art. 42.
2.
Prokurator wojskowy wnosi ponadto sprzeciw przeciwko wydanym przez organy wojskowe
rozkazom lub zarządzeniom niezgodnym z rozkazami lub zarządzeniami Ministra Obrony
Narodowej o charakterze ogólnym.
Art. 48.1 orzeczenie
1.
Prokurator wnosi również sprzeciw przeciwko niezgodnym z prawem ostatecznym lub prawomocnym
decyzjom i innym rozstrzygnięciom w indywidualnych sprawach, wydanym przez podmioty
poddane kontroli na podstawie art. 42, jeżeli rozstrzygnięcia te mogą być zmienione
lub uchylone albo gdy może być stwierdzona ich nieważność na podstawie przepisów prawa
lub zachodzą podstawy do wznowienia postępowania.
2.
Prokurator, wnosząc sprzeciw, może w uzasadnionych wypadkach złożyć wniosek o wstrzymanie
wykonania decyzji lub innego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie.
Art. 49.2 orzeczenia
1.
Prokurator odpowiedniego stopnia wnosi sprzeciw do właściwego organu nadrzędnego albo
do organu, jednostki organizacyjnej lub organizacji, które wydały akt normatywny oraz
inny o charakterze ogólnym, decyzję lub inne rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie,
o ile są one uprawnione do ich zmiany lub uchylenia, stwierdzenia ich nieważności
albo wznowienia postępowania.
2.
Organ, który otrzymał sprzeciw prokuratora w sprawie indywidualnej, wszczyna postępowanie,
zawiadamiając o tym strony.
Art. 50.1 orzeczenie
1.
Sprzeciw powinien być załatwiony w terminie trzydziestu dni od daty jego wniesienia.
Jeżeli sprzeciw zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji lub innego rozstrzygnięcia
w indywidualnej sprawie, wniosek ten powinien być rozpoznany niezwłocznie.
2.
Jeżeli do załatwienia sprzeciwu właściwy jest organ kolegialny, termin określony w
ust. 1 może być przedłużony do dnia najbliższego posiedzenia organu; termin ten nie
może jednak przekroczyć łącznie dwóch miesięcy.
3.
Prokurator może być obecny przy rozpatrywaniu sprzeciwu przez organ kolegialny. O
terminie posiedzenia organ zawiadamia prokuratora.
Art. 51.1 orzeczenie
1.
O sposobie załatwienia sprzeciwu zawiadamia się niezwłocznie prokuratora, który wniósł
sprzeciw.
2.
Jeżeli właściwy organ uzna sprzeciw za uzasadniony, powinien zmienić lub uchylić akt
normatywny oraz inny o charakterze ogólnym, decyzję lub inne rozstrzygnięcie w indywidualnej
sprawie albo spowodować ich zmianę, uchylenie lub wznowienie postępowania.
Art. 52.4 orzeczenia
W sprawach unormowanych w Kodeksie postępowania administracyjnego do sprzeciwu stosuje się przepisy tego Kodeksu.
Art. 53.
1.
Prokurator kieruje wystąpienie w wypadku:
1)
gdy naruszenie prawa w akcie normatywnym oraz innym o charakterze ogólnym albo decyzji
lub innym rozstrzygnięciu w indywidualnej sprawie nie daje podstaw do ich zmiany lub
uchylenia,
2)
gdy zmiana lub uchylenie wadliwej decyzji lub innego rozstrzygnięcia w indywidualnej
sprawie nie są możliwe w myśl obowiązujących przepisów albo gdy wniesienie sprzeciwu
lub innego przewidzianego w przepisach szczególnych środka zaskarżenia byłoby bezprzedmiotowe,
3)
gdy naruszenie prawa polega na bezczynności organu,
4)
gdy zachodzi potrzeba zaprzestania działalności niezgodnej z prawem,
5)
gdy zachodzi potrzeba podjęcia przez organ nadzoru lub kontroli czynności mających
na celu zapobieganie naruszeniom prawa lub potrzeba zwrócenia uwagi na okoliczności
wpływające ujemnie na przestrzeganie prawa.
2.
Prokurator kieruje wystąpienie do organu, jednostki organizacyjnej lub organizacji,
których działalności wystąpienie dotyczy, lub do ich organu nadrzędnego.
3.
W wystąpieniu prokurator może również żądać przeprowadzenia kontroli, a także wszczęcia
przeciwko winnym postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej, służbowej,
materialnej lub innej przewidzianej w przepisach dotyczących stosunków pracy.
4.
Prokurator wojskowy kieruje ponadto wystąpienie w wypadku, gdy zachodzi potrzeba zwrócenia
uwagi na okoliczności wpływające ujemnie na stan dyscypliny wojskowej i porządku wojskowego.
Art. 54.4 orzeczenia
1.
Organ, do którego skierowano wystąpienie, obowiązany jest w terminie trzydziestu dni
od daty otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o powziętej decyzji lub zajętym
stanowisku.
2.
Do rozpatrywania wystąpień stosuje się odpowiednio przepisy art. 50 ust. 2 i 3.
Art. 55.
1.
W toku wykonywania prokuratorskiej kontroli przestrzegania prawa prokurator może:
1)
żądać nadesłania lub przedstawienia akt oraz wszelkich niezbędnych dokumentów i pisemnych
wyjaśnień,
2)
żądać złożenia wyjaśnień i przesłuchiwać świadków,
3)
zasięgać opinii biegłych,
4)
zbierać inne niezbędne materiały,
5)
dokonywać czynności w siedzibach kontrolowanych organów, jednostek organizacyjnych
lub organizacji.
2.
Prokurator wojskowy może ponadto:
1)
zaznajamiać się w zakresie niezbędnym dla danego wypadku z poszczególnymi zagadnieniami
wojskowymi,
2)
zwracać się do właściwych dowódców (szefów) o przeprowadzenie badań lub szczegółowej
kontroli działalności organów wojskowych.
3.
Do czynności przewidzianych w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące doręczania wezwań, terminów, prawa odmowy zeznań i odmowy odpowiedzi na
pytania, uprzedzenia o odpowiedzialności za złożenie fałszywych zeznań oraz skutków
niezastosowania się do żądań organu.
Art. 56.
1.
Jeżeli właściwy prokurator stwierdzi, że uchwała rady narodowej jest niezgodna z prawem,
zwraca się o uchylenie lub zmianę uchwały do rady narodowej, która tę uchwałę podjęła,
lub kieruje wniosek o uchylenie tej uchwały do organu właściwego w myśl przepisów
o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego.
2.
Wniosek o uchylenie niezgodnej z prawem uchwały wojewódzkiej rady narodowej Prokurator
Generalny kieruje do Rady Państwa.
3.
Przepis art. 55 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Art. 57.
1.
Prokurator Generalny, uznając rozstrzygnięcie ministra w indywidualnej sprawie za
niezgodne z prawem, wnosi sprzeciw do tegoż ministra, jeżeli jest on uprawniony do
zmiany, uchylenia bądź stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia lub wznowienia
postępowania.
2.
Prokurator Generalny, uznając wydany przez ministra akt normatywny oraz inny o charakterze
ogólnym za niezgodny z prawem, występuje do ministra o zmianę lub uchylenie tego aktu.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy rozporządzeń i zarządzeń, a w siłach zbrojnych także rozkazów,
regulaminów i innych przepisów, wydanych przez ministrów na podstawie ustaw i w celu
ich wykonania albo też w wykonaniu uchwał Rady Ministrów.
4.
W sprawach określonych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio art. 50 ust. 1 oraz art.
54 ust. 1.
Rozdział 4
Prokuratorzy
Obowiązki i prawa
Art. 58.
1.
Prokurator jest obowiązany wiernie służyć Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, sumiennie
wypełniać obowiązki wynikające ze ślubowania oraz stale podnosić poziom swej świadomości
społecznej i wiedzy zawodowej.
2.
Prokurator powinien w służbie i poza służbą strzec powagi sprawowanego urzędu i unikać
wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności prokuratora. Nie wolno mu brać udziału
w takich wystąpieniach, które mogłyby osłabić zaufanie do jego bezstronności lub wierności
Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Art. 59.
1.
Stosunek służbowy prokuratora nawiązuje się z chwilą doręczenia zawiadomienia o mianowaniu.
2.
Prokurator powinien zgłosić się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od
otrzymania zawiadomienia o mianowaniu, jeżeli nie oznaczono innego terminu.
3.
W razie nie usprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska w terminie określonym w ust.
2, mianowanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Prokurator Generalny.
4.
Prokurator obejmujący służbę składa ślubowanie następującej treści:
„
Ślubuję uroczyście na powierzonym mi stanowisku prokuratora przyczyniać się w moim
zakresie działania ze wszystkich sił do ugruntowania wolności, niepodległości i wszechstronnego
rozwoju Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, której wierności zawsze dochowam; stać
na straży jej politycznego, społecznego i gospodarczego ustroju, ochraniać zdobycze
ludu pracującego, własność społeczną oraz prawa i prawem chronione interesy obywateli;
strzec praworządności ludowej i wpływać na kształtowanie świadomości obywateli w duchu
szacunku dla prawa i przestrzegania dyscypliny społecznej; powierzone mi zadania wykonywać
sumiennie i starannie z zachowaniem prawa i zasad sprawiedliwości społecznej, wykazywać
poszanowanie, bezstronność i zrozumienie dla interesów wszystkich obywateli, przestrzegać
tajemnicy państwowej i służbowej oraz zachowywać się godnie w służbie i poza służbą
”
.
Art. 60.1 orzeczenie
Czas pracy prokuratora jest określony wymiarem jego zadań.
Art. 61.3 orzeczenia
1.
W sprawach o roszczenia wynikające ze stosunku służbowego prokuratorów właściwa jest
droga służbowa. W sprawach o roszczenia ze stosunku służbowego prokuratorowi nie przysługuje
droga sądowa.
2.
Prokurator, wnosząc - w związku ze służbą - przedstawienie lub skargę, jest obowiązany
do zachowania drogi służbowej, przy czym nie wolno mu podawać podjętego działania
do wiadomości publicznej.
3.
Prokurator powinien niezwłocznie zawiadomić przełożonego o toczącym się postępowaniu
sądowym, w którym występuje w charakterze strony lub uczestnika.
Art. 62.14 orzeczeń
1.
Prokurator jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których w postępowaniu
przygotowawczym, a także poza jawną rozprawą sądową, powziął wiadomość ze względu
na swoje stanowisko prokuratora.
2.
Obowiązek zachowania tajemnicy trwa także po ustaniu stosunku służbowego.
3.
Obowiązek zachowania tajemnicy ustaje, gdy prokurator składa zeznania jako świadek
w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem, chyba że ujawnienie tajemnicy zagraża
dobru Państwa albo takiemu ważnemu interesowi prywatnemu, który nie jest sprzeczny
z celami wymiaru sprawiedliwości. W takich wypadkach od obowiązku zachowania tajemnicy
może zwolnić prokuratora Prokurator Generalny.
Art. 63.
1.
Prokuratorowi nie wolno obok piastowanego stanowiska zajmować żadnego innego, z wyjątkiem
stanowiska pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego, jeżeli zajmowanie
takiego stanowiska nie przeszkadza w pełnieniu obowiązków prokuratora.
2.
Prokuratorowi nie wolno wykonywać zajęć, które by przeszkadzały mu w pełnieniu obowiązków
prokuratora albo mogły uchybiać godności jego urzędu lub podważać zaufanie do jego
bezstronności.
3.
Prokurator Generalny - w stosunku do prokuratorów pełniących służbę w Prokuraturze
Generalnej oraz prokuratorów wojewódzkich, a prokurator wojewódzki - w stosunku do
prokuratorów podległych mu powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, udziela
zezwolenia na wykonywanie innych zajęć niż określone w ust. 2, jak również decyduje
o tym, czy zajmowanie stanowiska naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego
nie przeszkadza w pełnieniu obowiązków prokuratora.
Art. 64.
1.
Jeżeli dobro służby tego wymaga, Prokurator Generalny może delegować prokuratora do
innej jednostki organizacyjnej prokuratury albo do jednostki organizacyjnej przez
siebie nadzorowanej. Delegowanie na okres dłuższy niż sześć miesięcy w ciągu roku
może nastąpić tylko za zgodą prokuratora.
2.
Delegowanie na okres do dwóch miesięcy w ciągu roku może zarządzić również prokurator
wojewódzki.
Art. 65.
1.
W okresie niewykonywania czynności z powodu choroby prokurator otrzymuje wynagrodzenie,
nie dłużej jednak niż przez okres roku. W razie niemożności wykonywania czynności
z innych powodów określonych w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia
społecznego prokuratorowi przysługują świadczenia przewidziane w tych przepisach.
2.
Za usprawiedliwione niewykonywanie czynności prokuratorowi przysługuje wynagrodzenie.
Art. 66.4 orzeczenia
1.
Prokuratorowi przysługuje corocznie urlop dodatkowy w wymiarze:
1)
6 dni roboczych - po 10 latach pracy,
2)
12 dni roboczych - po 15 latach pracy.
2.
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie
okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: aplikantów, asesorów,
prokuratorów i sędziów, a także inne okresy pracy, jeżeli z tytułu tego zatrudnienia
przysługiwał zwiększony wymiar urlopu.
Art. 67.
1.
Prokuratorowi można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia, załatwienia
ważnych spraw rodzinnych lub osobistych.
2.
Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać sześciu miesięcy, a z innych przyczyn
- jednego miesiąca w ciągu roku kalendarzowego.
3.
Urlopu dla poratowania zdrowia nie można udzielić, jeżeli prokurator z powodu choroby
nie wykonywał czynności w okresie roku.
4.
Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Prokurator Generalny, a urlopu dla załatwienia
ważnych spraw osobistych i rodzinnych - prokurator wojewódzki w stosunku do podległych
mu prokuratorów prokuratur rejonowych i prokuratury wojewódzkiej, a Prokurator Generalny
- w stosunku do prokuratorów wojewódzkich i prokuratorów pełniących służbę w Prokuraturze
Generalnej.
Art. 68.
1.
Prokurator nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej sądowej lub administracyjnej
bez zezwolenia właściwej komisji dyscyplinarnej ani zatrzymany bez zgody przełożonego
dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.
Do wydania zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej wolno
przedsięwziąć tylko czynności nie cierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie
prokuratora przełożonego.
2.
Do czasu rozstrzygnięcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności
karnej komisja dyscyplinarna może polecić niezwłoczne zwolnienie prokuratora zatrzymanego
na gorącym uczynku.
3.
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej odmawiającego zezwolenia na pociągnięcie prokuratora
do odpowiedzialności karnej przysługuje organowi lub osobie, która wnosiła o zezwolenie,
oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu odwołanie w terminie siedmiu dni do odwoławczej komisji
dyscyplinarnej.
4.
Za wykroczenie prokurator odpowiada tylko dyscyplinarnie.
Art. 69.
Postępowanie przygotowawcze przeciwko prokuratorowi wszczyna i prowadzi wyłącznie
prokurator.
Art. 70.
Prokurator powinien zamieszkiwać w miejscowości będącej siedzibą jednostki organizacyjnej
prokuratury, w której pełni służbę. Przełożony może wyrazić zgodę na zamieszkiwanie
w innej miejscowości.
Art. 71.3 orzeczenia
1.
Prokuratorzy mają prawo do dodatkowej powierzchni mieszkalnej w postaci oddzielnej
izby i zachowują je również po przejściu na emeryturę lub rentę. 2. O ile obowiązujące
przepisy przewidują dodatkowe opłaty z tytułu korzystania z oddzielnej izby, prokurator
jest zwolniony od płacenia tej dodatkowej opłaty w okresie zajmowania stanowiska prokuratora.
Art. 72.
1.
Tworzy się fundusz budowy mieszkań dla prokuratorów.
2.
Zasady oraz tryb tworzenia i wykorzystania funduszu określa Rada Państwa.
Art. 73.
1.
Prokuratorom, którzy wykazują w pracy inicjatywę, wzorowo i sumiennie wypełniają obowiązki
oraz szczególnie przyczyniają się do wykonywania zadań służbowych, mogą być przyznawane
nagrody i wyróżnienia.
2.
Rodzaje wyróżnień i nagród oraz tryb ich przyznawania ustala Prokurator Generalny;
nagrodą może być również awans w terminie wcześniejszym, niż przewidują to przepisy
o wynagrodzeniu lub przepisy szczególne.
Art. 74.
Prokurator, któremu przyznano zaopatrzenie emerytalne (rentowe), może używać dotychczasowego
tytułu, poprzedzając go wyrazem „emerytowany”.
Art. 75.
Strój urzędowy prokuratorów biorących udział w rozprawach sądowych określa Prokurator
Generalny w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.
Art. 76.
1.
Wynagrodzenie prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury ustala
Rada Państwa po uzgodnieniu z Radą Ministrów.
2.
Wynagrodzenie prokuratorów i związane z tym środki finansowe ulegają zmianie w taki
sposób, aby ich poziom wzrastał w stopniu nie mniejszym niż poziom przeciętnego wynagrodzenia
pracowników zatrudnionych w jednostkach gospodarki uspołecznionej.
3.
Rada Ministrów, po uzgodnieniu z Radą Państwa, zapewnia corocznie środki finansowe
na wzrost wynagrodzeń dla prokuratorów.
Art. 77.2 orzeczenia
1.
Najbardziej zasłużonym prokuratorom oraz innym pracownikom prokuratury za osiągnięcia
w wieloletniej wyróżniającej się służbie w prokuraturze może być nadany tytuł honorowy
„Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”.
2.
Tytuł honorowy, o którym mowa w ust. 1, nadawany jest na zasadach i w trybie określonych
w Prawie o ustroju sądów powszechnych.
Art. 78.
Przepisów art. 59 ust. 1-3, art. 60, 61, 63-73 i 75 nie stosuje się do prokuratorów
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
Odpowiedzialność dyscyplinarna
Art. 79.
Za przewinienia służbowe i uchybienia godności urzędu (przewinienia dyscyplinarne)
oraz za nadużycie wolności słowa przy wykonywaniu obowiązków służbowych, stanowiące
ściganą z oskarżenia prywatnego obrazę lub zniesławienie strony, jej pełnomocnika
lub obrońcy, świadka lub biegłego, prokuratorzy odpowiadają dyscyplinarnie na zasadach
przewidzianych w niniejszej ustawie.
Art. 80.
W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury karami dyscyplinarnymi są:
1)
nagana,
2)
surowa nagana,
3)
dyscyplinarne przeniesienie do innej miejscowości na równorzędne stanowisko służbowe,
4)
obniżenie wynagrodzenia zasadniczego o jedną grupę,
5)
przeniesienie w tej samej lub do innej miejscowości na niższe stanowisko służbowe
z odpowiednim obniżeniem wynagrodzenia,
6)
wydalenie ze służby.
Art. 81.
Odpowiedzialność za przewinienie ustaje, jeżeli od jego popełnienia upłynął rok. Jeżeli
jednak czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie może nastąpić
wcześniej niż przedawnienie przewidziane w przepisach Kodeksu karnego.
Art. 82.
Przełożonym dyscyplinarnym w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury
jest Prokurator Generalny w stosunku do wszystkich prokuratorów oraz prokurator wojewódzki
w stosunku do podległych mu prokuratorów.
Art. 83.
1.
W sprawach dyscyplinarnych orzekają:
1)
w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury:
a)
w pierwszej instancji - Komisja Dyscyplinarna w Prokuraturze Generalnej oraz komisje
dyscyplinarne w prokuraturach wojewódzkich,
b)
w drugiej instancji - Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna działająca przy Prokuratorze
Generalnym;
2)
w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury - Komisja Dyscyplinarna w Naczelnej
Prokuraturze Wojskowej.
2.
Przewodniczących i członków Komisji Dyscyplinarnej i Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej
w Prokuraturze Generalnej oraz przewodniczących komisji dyscyplinarnych w prokuraturach
wojewódzkich powołuje na okres dwóch lat Prokurator Generalny, po wysłuchaniu opinii
Kolegium Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Członków komisji dyscyplinarnej
w prokuraturze wojewódzkiej powołuje na okres dwóch lat prokurator wojewódzki.
3.
Przewodniczącego i członków Komisji Dyscyplinarnej w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej
powołuje na okres dwóch lat Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem
Generalnym.
4.
Członkowie komisji dyscyplinarnych są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają
tylko ustawom.
Art. 84.
1.
Prokurator może być zawieszony w czynnościach, jeżeli z uwagi na charakter przewinienia
konieczne jest natychmiastowe odsunięcie go od wykonywania obowiązków.
2.
Prawo zawieszenia w czynnościach przysługuje: w powszechnych jednostkach organizacyjnych
prokuratury - przełożonym dyscyplinarnym, a w wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury - Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu.
3.
Zawieszenie w czynnościach ustaje z mocy prawa, jeżeli w ciągu trzech miesięcy od
dnia zawieszenia nie wszczęto przeciwko prokuratorowi postępowania dyscyplinarnego,
a także z chwilą prawomocnego zakończenia tego postępowania, chyba że komisja dyscyplinarna
uchyliła je wcześniej.
Art. 85.1 orzeczenie
1.
Za przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi, nie uzasadniające wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego, przełożeni prokuratorzy wymierzają podległym prokuratorom kary porządkowe
upomnienia.
2.
Od kary porządkowej upomnienia przysługuje ukaranemu odwołanie do prokuratora nadrzędnego.
3.
W wypadkach mniejszej wagi również komisja dyscyplinarna może wymierzyć karę porządkową
upomnienia zamiast kary określonej w art. 80 lub 108.
Art. 86.
1.
Szczegółowe zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej, sposób powoływania i organizację
komisji dyscyplinarnych, sposób powoływania rzeczników dyscyplinarnych oraz tryb postępowania
dyscyplinarnego określa regulamin dyscyplinarny prokuratorów.
2.
Regulamin ustala Rada Państwa: dla powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury
- na wniosek Prokuratora Generalnego, a dla wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
- na wniosek Ministra Obrony Narodowej przedstawiony w porozumieniu z Prokuratorem
Generalnym.
Rozdział 5
Aplikanci i asesorzy prokuratury
Art. 87.
Aplikacja prokuratorska polega na przygotowaniu aplikanta do należytego wykonywania
obowiązków prokuratora i trwa dwa lata. W uzasadnionych wypadkach Prokurator Generalny
może wyrazić zgodę na skrócenie aplikacji, nie więcej jednak niż o rok.
Art. 88.
1.
Aplikantem prokuratury może być mianowana osoba spełniająca wymogi określone w art.
16 ust. 1 pkt 1-4.
2.
Aplikantem wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury może być mianowany tylko
oficer zawodowy albo oficer służby okresowej.
3.
Aplikanta prokuratury mianuje i zwalnia: w powszechnych jednostkach organizacyjnych
prokuratury - prokurator wojewódzki, a w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury
- Naczelny Prokurator Wojskowy.
Art. 89.1 orzeczenie
Przed objęciem stanowiska aplikant powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury
składa wobec prokuratora wojewódzkiego ślubowanie pisemne według roty przepisanej
dla pracowników urzędów państwowych.
Art. 90.
Aplikant może występować przed sądem rejonowym w charakterze oskarżyciela publicznego
w sprawach w postępowaniu uproszczonym.
Art. 91.2 orzeczenia
1.
Po ukończeniu aplikacji obowiązuje aplikanta złożenie egzaminu przed komisją powołaną
przez Prokuratora Generalnego. W razie niedostatecznego wyniku, aplikant może przystąpić
do egzaminu w drugim terminie, nie później jednak niż w ciągu sześciu miesięcy.
2.
Prokurator wojewódzki - w stosunku do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych
prokuratury, a prokurator okręgu wojskowego lub rodzaju sił zbrojnych - w stosunku
do aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, mogą udzielić zezwolenia
na przystąpienie do egzaminu w terminie późniejszym od terminu przewidzianego w ust.
1, nie później jednak niż w ciągu trzech miesięcy.
3.
Zgoda na przystąpienie aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
do ponownego egzaminu nie skutkuje przedłużenia służby wojskowej.
4.
Po złożeniu egzaminu prokuratorskiego aplikant może być mianowany na stanowisko asesora
prokuratury.
5.
W wypadku nieprzystąpienia do egzaminu, niedostatecznego wyniku egzaminu końcowego
lub niemianowania asesorem z uwagi na brak możliwości uzyskania kwalifikacji do wykonywania
zadań na tym stanowisku:
1)
stosunek służbowy aplikanta powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury rozwiązuje
się po upływie trzech miesięcy od daty zawiadomienia o zwolnieniu, chyba że na wniosek
aplikanta określono krótszy termin,
2)
aplikant wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury skierowany zostaje do innej
służby w siłach zbrojnych, chyba że w myśl przepisów ustawy lub przepisów o służbie
wojskowej podlega zwolnieniu z zawodowej albo okresowej służby wojskowej.
Art. 92.2 orzeczenia
Do aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio
przepisy art. 19 ust. 1-5, art. 61-63, 73 i 76.
Art. 93.
1.
Za przewinienia służbowe i uchybienia godności urzędu aplikanci powszechnych jednostek
organizacyjnych prokuratury ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną.
2.
Za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi prokurator wojewódzki może wymierzyć
aplikantowi prokuratury karę porządkową upomnienia.
3.
Karami dyscyplinarnymi w stosunku do aplikantów są:
1)
nagana,
2)
nagana z ostrzeżeniem,
3)
wydalenie ze służby.
4.
Do odpowiedzialności dyscyplinarnej aplikantów stosuje się odpowiednio przepisy o
postępowaniu dyscyplinarnym prokuratorów.
Art. 94.
Zasady i szczegółowe przepisy o przebiegu aplikacji prokuratorskiej oraz o egzaminie
prokuratorskim wydaje dla powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury Prokurator
Generalny, a dla wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Minister Obrony
Narodowej w porozumieniu z Prokuratorem Generalnym.
Art. 95.
Asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury mianuje i zwalnia Prokurator
Generalny, a asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Naczelny
Prokurator Wojskowy.
Art. 96.
1.
Prokurator Generalny może powierzyć asesorowi powszechnej jednostki organizacyjnej
prokuratury, a Naczelny Prokurator Wojskowy - asesorowi wojskowej jednostki organizacyjnej
prokuratury na czas określony, nie przekraczający dwóch lat, pełnienie czynności prokuratorskich,
jednakże bez prawa:
1)
udziału w postępowaniu przed sądem wojewódzkim,
2)
sporządzania środków zaskarżania i wniosków do Sądu Najwyższego oraz występowania
przed tym Sądem,
3)
stosowania tymczasowego aresztowania.
2.
Asesor prokuratury nie posiadający uprawnień do pełnienia czynności prokuratorskich
może występować w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach w postępowaniu uproszczonym.
Art. 97.
Do asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się przepisy
art. 16 ust. 1 pkt 1-5, art. 17, 19, 58-64, 68-70, 73, 76 i 79-86, z tym że Prokurator
Generalny może, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, zwolnić asesora
ze służby, jeżeli osiągane wyniki nie wskazują na uzyskanie kwalifikacji potrzebnych
do samodzielnego wykonywania funkcji prokuratora, a do asesorów wojskowych jednostek
organizacyjnych prokuratury - przepisy art. 16 ust. 1 pkt 1-5, art. 17, 58, 59 ust.
4, art. 62, 79, 81 i 83-86.
Art. 98.1 orzeczenie
Asesorzy i aplikanci prokuratury zachowują prawo do wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej
nieobecności w pracy z innych przyczyn niż określone w przepisach o świadczeniach
pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa - przez okres
jednego miesiąca w ciągu roku kalendarzowego.
Art. 99.
1.
Tworzy się fundusz stypendialny dla osób podejmujących uniwersyteckie studia prawnicze
i zobowiązujących się do pracy w prokuraturze.
2.
Zasady oraz tryb tworzenia i wykorzystania funduszu, a także warunki przyznawania
stypendiów z tego funduszu określa Rada Państwa.
Rozdział 6
Pracownicy administracyjni i obsługi
Art. 100.1 orzeczenie
1.
W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury zatrudnieni są pracownicy administracyjni
i pracownicy obsługi.
2.
Obowiązki i prawa pracowników, o których mowa w ust. 1, określają przepisy o pracownikach
urzędów państwowych.
Rozdział 7
Rada pracownicza
Art. 101.
W powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury prokuratorzy, asesorzy, aplikanci,
pracownicy administracyjni i obsługi nie zrzeszeni w związkach zawodowych wybierają
rady pracownicze.
Art. 102.
Zadaniem rady pracowniczej jest ochrona i reprezentowanie interesów zawodowych i socjalnych,
a także rozwijanie innej działalności zmierzającej do poprawy warunków bytowych, socjalnych
i kulturalnych.
Rozdział 8
Przepisy szczególne dotyczące prokuratorów wojskowych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
Art. 103.
1.
Wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury wchodzą w skład sił zbrojnych Polskiej
Rzeczypospolitej Ludowej.
2.
W zakresie służby wojskowej Naczelny Prokurator Wojskowy podlega Ministrowi Obrony
Narodowej, a inni prokuratorzy wojskowi - właściwym dowódcom.
Art. 104.
1.
Naczelny Prokurator Wojskowy składa Prokuratorowi Generalnemu i Ministrowi Obrony
Narodowej sprawozdania z działalności prokuratorów wojskowych oraz informuje ich bieżąco
o pracy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
2.
Minister Obrony Narodowej może określać zadania prokuratorów wojskowych w zakresie
zapobiegania przestępczości oraz umacniania dyscypliny i porządku w wojsku.
Art. 105.
1.
Zwolnienie prokuratora, asesora lub aplikanta ze służby w wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury następuje z przyczyn określonych w art. 19 ust. 1 pkt 2 oraz w innych
wypadkach, gdy przepisy o służbie wojskowej przewidują zwolnienie z zawodowej lub
okresowej służby wojskowej.
2.
Jeżeli prokurator, asesor lub aplikant zwolniony ze służby w wojskowej jednostce organizacyjnej
prokuratury z przyczyn określonych w art. 19 ust. 1 pkt 2 nie został wyznaczony na
inne stanowisko służbowe w siłach zbrojnych, zwalnia się go z zawodowej lub okresowej
służby wojskowej, z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących oficerom zwolnionym
ze służby z przyczyn, które nie powodują pozbawienia uprawnień.
3.
Prokuratora wojskowego i asesora nie można zwolnić z zawodowej służby wojskowej przed
zwolnieniem go ze stanowiska prokuratora lub asesora.
Art. 106.
1.
Prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi i
zwalnia ze stanowisk służbowych Minister Obrony Narodowej na wniosek Naczelnego Prokuratora
Wojskowego, w trybie określonym w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury wyznacza, przenosi i zwalnia
ze stanowisk Naczelny Prokurator Wojskowy.
2.
Naczelny Prokurator Wojskowy może powierzyć czasowo pełnienie funkcji prokuratora
wojskowego lub asesora oficerowi rezerwy zaliczonemu do korpusu osobowego sprawiedliwości
i odbywającemu ćwiczenia wojskowe lub służbę okresową.
3.
Zasady wyznaczania oficerów i chorążych zawodowych, podoficerów zawodowych oraz mianowania
pracowników cywilnych na stanowiska nieprokuratorskie w wojskowych jednostkach organizacyjnych
prokuratury oraz kwalifikacje wymagane do objęcia tych stanowisk określają odrębne
przepisy.
Art. 107.
1.
Prokurator lub asesor wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być
pociągnięty do odpowiedzialności karnej sądowej bez zezwolenia Komisji Dyscyplinarnej
w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora
Wojskowego. Przepisy art. 68 ust. 2 i 3 oraz art. 69 stosuje się odpowiednio, z tym
że odwołanie od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przysługuje do Naczelnego Prokuratora
Wojskowego.
2.
W odniesieniu do prokuratorów wojskowych i asesorów przepis art. 79 dotyczy tylko
takich przewinień dyscyplinarnych oraz czynów naruszających honor i godność żołnierską,
które popełnione zostały podczas lub w związku z wykonywaniem funkcji prokuratora
albo asesora.
3.
Za inne przewinienia dyscyplinarne oraz czyny naruszające honor i godność żołnierską
prokuratorzy i asesorzy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury odpowiadają
na zasadach ogólnych, określonych w przepisach o odpowiedzialności dyscyplinarnej
żołnierzy, z tym że prawo karania ich za przewinienia dyscyplinarne przysługuje jedynie
przełożonym prokuratorom oraz Ministrowi Obrony Narodowej.
4.
Za przewinienia dyscyplinarne oraz czyny naruszające honor i godność żołnierską aplikanci
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury odpowiadają na podstawie przepisów
o odpowiedzialności dyscyplinarnej żołnierzy.
Art. 108.
W wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury karami dyscyplinarnymi są:
1)
nagana,
2)
surowa nagana,
3)
ostrzeżenie o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku,
4)
przeniesienie na niższe stanowisko,
5)
ostrzeżenie o niepełnej przydatności w służbie prokuratorskiej (w wykonywaniu funkcji
asesora),
6)
wydalenie ze służby prokuratorskiej (pozbawienie funkcji asesora).
Art. 109.
1.
Komisja dyscyplinarna wymierzając karę wydalenia ze służby może wystąpić z wnioskiem
do Ministra Obrony Narodowej o zwolnienie ukaranego z zawodowej służby wojskowej lub
o pozbawienie go stopnia oficerskiego. W rozumieniu ustawy o służbie wojskowej żołnierzy
zawodowych zwolnienie takie równoznaczne jest ze zwolnieniem z powodu ukarania karą
dyscyplinarną usunięcia z zawodowej służby wojskowej, wniosek zaś o pozbawienie stopnia
oficerskiego jest równoznaczny z wnioskiem oficerskiego sądu honorowego w tym przedmiocie.
2.
Przewidziane w art. 84 zawieszenie w czynnościach służbowych prokuratorów wojskowych
i asesorów pociąga za sobą skutki zawieszenia na podstawie wojskowych przepisów dyscyplinarnych.
Art. 110.
Do prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
stosuje się w sprawach nie uregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące żołnierzy
zawodowych lub służby okresowej.
Rozdział 9
Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Art. 111.
W ustawie z dnia 21 maja 1963 r. o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy
za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej w art. 48 wyrazy „oficerowie śledczy” zastępuje się wyrazem „asesorzy”, a wyrazy „oficera śledczego” - wyrazem „asesora”.
Art. 112.
W Kodeksie postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 578 w § 1 wyrazy „oficer śledczy prokuratury” zastępuje się wyrazami „asesor wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury”,
2)
w art. 587 w § 1 wyrazy „oficerowi śledczemu” zastępuje się wyrazem „asesorowi”.
Art. 113.
W Kodeksie karnym wykonawczym w art. 30 wyrazy „i prokuratora” skreśla się.
Art. 114.
W dekrecie z dnia 12 grudnia 1981 r. o przekazaniu do właściwości sądów wojskowych spraw
o niektóre przestępstwa oraz o zmianie ustroju sądów wojskowych i wojskowych jednostek
organizacyjnych Prokuratury Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w czasie obowiązywania
stanu wojennego w art. 8 w ust. 1 oraz w art. 9 w ust. 2 wyrazy „oficerów śledczych” zastępuje się wyrazem „asesorów”.
Art. 115.1 orzeczenie
1.
Osoby zajmujące stanowiska podprokuratorów powszechnych lub wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury z dniem wejścia w życie ustawy podlegają mianowaniu na stanowiska wiceprokuratorów
właściwych jednostek organizacyjnych prokuratury.
2.
Osoby zajmujące stanowiska oficerów śledczych wojskowych jednostek organizacyjnych
prokuratury z dniem wejścia w życie ustawy podlegają mianowaniu na stanowiska asesorów
wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.
Art. 116.1 orzeczenie
Przepisy art. 71 i 74 stosuje się także do prokuratorów, którzy przeszli na emeryturę
lub rentę przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 117.
W sprawach nie uregulowanych w niniejszej ustawie lub w przepisach szczególnych do
prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych , a w sprawach nie uregulowanych także w przepisach tej ustawy - przepisy Kodeksu pracy.
Art. 118.1 orzeczenie
Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrach, rozumie się przez to również przewodniczących
komisji i komitetów sprawujących funkcje naczelnych organów administracji państwowej
oraz kierowników urzędów centralnych.
Art. 119.
1.
Traci moc ustawa z dnia 14 kwietnia 1967 r. o Prokuraturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej .
2.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują
moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
Art. 120.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1985 r.