Treść ustawy
Art. 1.
W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Zadania z zakresu wymiaru sprawiedliwości wykonują sędziowie, a w sądach rejonowych
także asesorzy sądowi z wyłączeniem stosowania tymczasowego aresztowania w postępowaniu
przygotowawczym oraz postępowań upadłościowych i restrukturyzacyjnych.
”
,
b)
§ 2a otrzymuje brzmienie:
„
§ 2a.
Zadania, o których mowa w § 2, mogą wykonywać sędziowie oraz asesorzy sądowi, jeżeli
ich wykonywanie przez referendarzy sądowych nie jest możliwe.
”
;
2)
w art. 4 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Przy rozstrzyganiu spraw ławnicy mają równe prawa z sędziami i asesorami sądowymi.
”
;
3)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
Osoby pozostające ze sobą w stosunku pokrewieństwa w linii prostej lub powinowactwa
w linii prostej albo w stosunku przysposobienia, małżonkowie oraz rodzeństwo nie mogą
być sędziami, asesorami sądowymi albo referendarzami sądowymi w tym samym wydziale
sądu.
”
;
4)
art. 9b otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9b.
Czynności z zakresu nadzoru administracyjnego nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której
sędziowie i asesorzy sądowi są niezawiśli.
”
;
5)
w art. 11:
a)
§ 2 i 2a otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Wydziałem kieruje przewodniczący wydziału, którym jest prezes albo wiceprezes sądu
lub inny sędzia albo asesor sądowy.
§ 2a.
Przewodniczącym wydziału ksiąg wieczystych oraz wydziału gospodarczego do spraw rejestru
zastawów jest referendarz sądowy. W przypadkach szczególnie uzasadnionych, biorąc
pod uwagę racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego oraz potrzeby wynikające
z obciążenia zadaniami, funkcję przewodniczącego wydziału ksiąg wieczystych można
powierzyć sędziemu lub asesorowi sądowemu.
”
,
b)
§ 5 otrzymuje brzmienie:
„
§ 5.
Prezes sądu może powierzyć sędziemu, a w sądzie rejonowym także asesorowi sądowemu,
funkcję zastępcy przewodniczącego wydziału, jeżeli przemawiają za tym wielkość lub
zakres zadań wydziału. W wydziale ksiąg wieczystych oraz w wydziale gospodarczym do
spraw rejestrowych funkcję zastępcy przewodniczącego powierza się referendarzowi sądowemu.
Przepisy § 3 i 3a stosuje się odpowiednio.
”
;
6)
w dziale I w rozdziale 2 po art. 20 dodaje się art. 20a w brzmieniu:
„
Art. 20a.
§ 1.
Minister Sprawiedliwości, mając na względzie racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa
powszechnego, potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów, przydziela
nowe stanowiska sędziowskie oraz asesorskie poszczególnym sądom.
§ 2.
W razie zwolnienia stanowiska sędziowskiego lub asesorskiego w sądzie działającym
na obszarze danej apelacji prezes sądu apelacyjnego, w terminie czternastu dni od
dnia zwolnienia stanowiska, zawiadamia o tym Ministra Sprawiedliwości. Minister Sprawiedliwości,
w terminie nie dłuższym niż trzydzieści dni od dnia otrzymania zawiadomienia, na podstawie
kryteriów wymienionych w § 1:
1)
przydziela stanowisko do danego albo innego sądu;
2)
przekształca stanowisko, odpowiednio, w stanowisko sędziowskie lub asesorskie w danym
albo innym sądzie;
3)
stanowisko znosi.
§ 3.
Minister Sprawiedliwości przekształca w stanowisko:
1)
asesorskie - co drugie stanowisko sędziowskie zwolnione w sądzie rejonowym lub przydzielone
do sądu rejonowego, a także wolne stanowisko sędziowskie, które nie zostało obsadzone
w sądzie rejonowym;
2)
sędziowskie - zwolnione stanowisko asesorskie.
§ 4.
O stanowiskach, o których mowa w § 2 i 3, Minister Sprawiedliwości niezwłocznie obwieszcza
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
§ 5.
O wolnym stanowisku sędziowskim oraz stanowisku asesorskim nie obwieszcza się, jeżeli
jego obsadzenie następuje w drodze przeniesienia służbowego sędziego równorzędnego
sądu lub w trybie określonym w art. 74 albo przeniesienia służbowego asesora sądowego.
”
;
7)
w art. 21 § 1a otrzymuje brzmienie:
„
§ 1a.
Dyrektora sądu powołuje się w sądzie rejonowym, w którym jest co najmniej dziesięć
stanowisk sędziowskich i asesorskich. W sądach rejonowych, w których nie powołano
dyrektora sądu, zadania dyrektora sądu wykonują dyrektorzy przełożonych sądów okręgowych.
”
;
8)
w art. 22 w § 1:
a)
w pkt 1 lit. b i c otrzymują brzmienie:
„
b)
jest zwierzchnikiem służbowym sędziów, asesorów sądowych, referendarzy sądowych oraz
asystentów sędziów danego sądu,
c)
powierza sędziom, asesorom sądowym i referendarzom sądowym pełnienie funkcji i zwalnia
z ich pełnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej;
”
,
b)
pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
dokonuje analizy orzecznictwa w kierowanym sądzie pod względem poziomu jego jednolitości
oraz informuje sędziów i asesorów sądowych o wynikach tej analizy, a w razie stwierdzenia
istotnych rozbieżności w orzecznictwie informuje o nich Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego;
”
;
9)
w art. 22a:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Prezes sądu apelacyjnego w sądzie apelacyjnym, a prezes sądu okręgowego w sądzie okręgowym
i w sądach rejonowych, działających w okręgu sądowym, ustala, po zasięgnięciu opinii
kolegium właściwego sądu, najpóźniej do końca listopada każdego roku, podział czynności,
który obejmuje:
1)
decyzje w przedmiocie przydziału sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych
do wydziałów sądu oraz zakresu ich obowiązków,
2)
określenie zasad przydziału spraw poszczególnym sędziom, asesorom sądowym i referendarzom
sądowym, chyba że zasady te określają przepisy odrębne,
3)
określenie zasad zastępstw sędziów, asesorów sądowych i referendarzy sądowych
- przy uwzględnieniu specjalizacji sędziów i asesorów sądowych w rozpoznawaniu poszczególnych
rodzajów spraw, konieczności zapewnienia właściwego rozmieszczenia sędziów, asesorów
sądowych i referendarzy sądowych w wydziałach sądu i równomiernego rozłożenia ich
obowiązków oraz potrzeby zagwarantowania sprawnego postępowania sądowego.
”
,
b)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
Jeżeli do wydziałów, o których mowa w § 2, przydzielono wyłącznie referendarzy sądowych,
czynności, do których referendarze nie są uprawnieni, włącza się do zakresu obowiązków
sędziów i asesorów sądowych orzekających w innych wydziałach.
”
,
c)
§ 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„
§ 5.
Sędzia lub asesor sądowy, w przypadku zmiany podziału czynności skutkującej zmianą
zakresu jego obowiązków, w szczególności przeniesieniem do innego wydziału sądu, może
odwołać się do kolegium sądu apelacyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania
nowego zakresu obowiązków.
§ 6.
Kolegium sądu niezwłocznie podejmuje uchwałę uwzględniającą albo oddalającą odwołanie
sędziego lub asesora sądowego, mając na uwadze względy, o których mowa w § 1. Przed
podjęciem uchwały kolegium wysłucha sędziego lub asesora sądowego, jeżeli odwołanie
zawiera taki wniosek i sędzia lub asesor sądowy mogą stawić się na posiedzenie kolegium.
Do czasu podjęcia uchwały sędzia lub asesor sądowy wykonuje obowiązki dotychczasowe.
”
;
10)
w art. 22b:
a)
§ 3-6 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
Liczbę wiceprezesów sądu apelacyjnego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu
opinii prezesa tego sądu, biorąc pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich w tym sądzie,
liczbę nadzorowanych sądów okręgowych i rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich,
asesorskich i referendarskich w tych sądach.
§ 4.
Liczbę wiceprezesów sądu okręgowego ustala Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu
opinii prezesa tego sądu oraz prezesa przełożonego sądu apelacyjnego, biorąc pod uwagę
liczbę stanowisk sędziowskich i referendarskich w tym sądzie, liczbę nadzorowanych
sądów rejonowych oraz liczbę stanowisk sędziowskich, asesorskich i referendarskich
w tych sądach.
§ 5.
Liczbę wiceprezesów sądu rejonowego ustala prezes sądu apelacyjnego, po zasięgnięciu
opinii prezesa sądu rejonowego oraz opinii prezesa przełożonego sądu okręgowego, biorąc
pod uwagę liczbę stanowisk sędziowskich, asesorskich i referendarskich w sądzie rejonowym.
§ 6.
W przypadku zmiany liczby stanowisk sędziowskich, asesorskich lub referendarskich
w danym sądzie lub liczby i wielkości nadzorowanych sądów okręgowych lub rejonowych,
liczba wiceprezesów danego sądu może być ustalona ponownie.
”
;
11)
w art. 31 w § 1:
a)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wyraża opinię w sprawach osobowych sędziów sądu okręgowego, sędziów sądów rejonowych
oraz asesorów sądowych, działających w okręgu sądowym;
”
,
b)
po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„
4a)
wyraża opinię o kandydatach na stanowisko asesora sądowego;
”
,
c)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
wypowiada się w przypadkach zachowań sędziów i asesorów sądowych naruszających zasady
etyki;
”
;
12)
w art. 31a w § 1 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3)
jest zwierzchnikiem służbowym i dokonuje czynności z zakresu prawa pracy oraz reprezentuje
sąd w tym zakresie wobec pracowników sądu, z wyłączeniem sędziów, asesorów sądowych,
referendarzy sądowych, kuratorów zawodowych, asystentów sędziów oraz aplikantów aplikacji
sędziowskiej;
4)
określa, w porozumieniu z prezesem sądu, rozmieszczenie i liczbę poszczególnych stanowisk
w wydziałach sądu, na których są zatrudniani pracownicy sądu, z wyłączeniem sędziów,
asesorów sądowych, referendarzy sądowych, kuratorów zawodowych, asystentów sędziów
oraz aplikantów aplikacji sędziowskiej;
”
;
13)
w art. 36a po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
W zebraniu sędziów sądu rejonowego mogą uczestniczyć asesorzy sądowi tego sądu, bez
prawa udziału w głosowaniu.
”
;
14)
w art. 37:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Czynności z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego prezes sądu może powierzyć
sędziemu wizytatorowi, a także, z zastrzeżeniem art. 37c, wiceprezesowi sądu, przewodniczącemu
wydziału, a także, w uzasadnionych przypadkach, innemu wyznaczonemu sędziemu, asesorowi
sądowemu lub referendarzowi sądowemu. Osoby sprawujące wewnętrzny nadzór administracyjny
mają prawo wglądu w czynności sądów, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień
oraz być obecne na rozprawie toczącej się z wyłączeniem jawności.
”
,
b)
§ 4-7 otrzymują brzmienie:
„
§ 4.
W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, prezes
sądu niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia powzięcia
wiadomości o uchybieniu, może zwrócić na nie uwagę na piśmie i żądać usunięcia skutków
tego uchybienia. Sędzia lub asesor sądowy, którego dotyczy zwrócona uwaga, może w
terminie siedmiu dni od dnia zwrócenia uwagi złożyć prezesowi sądu pisemne zastrzeżenie.
Przepis art. 108 § 1 stosuje się odpowiednio.
§ 5.
W przypadku złożenia zastrzeżenia prezes sądu w terminie czternastu dni od dnia złożenia
zastrzeżenia uchyla uwagę albo przekazuje sprawę do rozpoznania sądowi dyscyplinarnemu,
zawiadamiając sędziego lub asesora sądowego o sposobie rozpatrzenia zastrzeżenia.
§ 6.
Do akt osobowych sędziego lub asesora sądowego dołącza się odpis pisma zawierającego
stwierdzenie uchybienia i zwrócenie uwagi, jednak nie wcześniej niż po bezskutecznym
upływie terminu do złożenia zastrzeżenia, a w przypadku jego złożenia - po uprawomocnieniu
się uchwały sądu dyscyplinarnego odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia. W takim
przypadku do akt osobowych sędziego lub asesora sądowego dołącza się także odpis pisma
zawierającego zastrzeżenie oraz odpis uchwały sądu dyscyplinarnego odmawiającej uwzględnienia
zastrzeżenia. Jeżeli zastrzeżenie sędziego lub asesora sądowego zostało uwzględnione,
dokumentów dotyczących zwrócenia uwagi nie dołącza się do akt osobowych sędziego lub
asesora sądowego i nie dokonuje się wzmianki w wykazie służbowym, o którym mowa w
art. 67 § 1.
§ 7.
Po upływie pięciu lat od dnia zwrócenia uwagi, na wniosek sędziego, a w przypadku
asesora sądowego z urzędu, prezes sądu zarządza usunięcie z jego akt osobowych dokumentów,
o których mowa w § 6. Jednocześnie z usunięciem dokumentów z akt osobowych, wszelkie
dane dotyczące zwrócenia uwagi usuwa się z wykazu służbowego, o którym mowa w art.
67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejne uchybienie w zakresie sprawności
postępowania sądowego, skutkujące zwróceniem uwagi lub wytknięto uchybienie w trybie
art. 40 § 1, jest dopuszczalne tylko jednoczesne usunięcie wszystkich dokumentów i
danych.
”
;
15)
w art. 37b w § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
bada prawidłowość przydzielania sędziom, asesorom sądowym i referendarzom sądowym
spraw oraz równomiernego obciążenia ich pracą.
”
;
16)
w art. 37c § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Wizytacji wydziału sądu nie może przeprowadzać sędzia wizytator, będący małżonkiem,
krewnym albo powinowatym jednego z sędziów lub asesorów sądowych przydzielonych do
wydziału lub pozostający z jednym z sędziów lub asesorów sądowych w takim stosunku
prawnym lub faktycznym, że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności
sędziego wizytatora.
”
;
17)
w art. 40:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Sąd apelacyjny lub sąd okręgowy jako sąd odwoławczy, w razie stwierdzenia przy rozpoznawaniu
sprawy oczywistej obrazy przepisów, niezależnie od innych uprawnień, wytyka uchybienie
właściwemu sądowi. Przed wytknięciem uchybienia poucza się sędziego, asesora sądowego
wchodzących w skład sądu orzekającego w pierwszej instancji o możliwości złożenia
na piśmie wyjaśnień w terminie siedmiu dni. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie
wpływa na rozstrzygnięcie sprawy.
”
,
b)
§ 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
§ 3.
Odpis postanowienia sądu apelacyjnego lub sądu okręgowego jako sądu odwoławczego,
zawierającego wytknięcie uchybienia, dołącza się do akt osobowych sędziego lub asesora
sądowego. Do akt osobowych dołącza się także złożone przez sędziego lub asesora sądowego
wyjaśnienia.
§ 4.
Po upływie pięciu lat od wytknięcia uchybienia w trybie określonym w § 1, na wniosek
sędziego, a w przypadku asesora sądowego z urzędu, prezes sądu zarządza usunięcie
z akt osobowych dokumentów, o których mowa w § 3. Jednocześnie z usunięciem dokumentów
z akt osobowych wszelkie dane dotyczące wytknięcia uchybienia usuwa się z wykazu służbowego,
o którym mowa w art. 67 § 1. Jeżeli jednak w tym okresie stwierdzono kolejną oczywistą
obrazę przepisów przy rozpoznawaniu sprawy przez sąd odwoławczy, skutkującą wytknięciem
uchybienia, lub zwrócono uwagę w trybie art. 37 § 4, dopuszczalne jest tylko jednoczesne
usunięcie wszystkich dokumentów i danych.
”
;
18)
w art. 41 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych określający
wewnętrzną organizację i porządek funkcjonowania sądów, porządek czynności w sądach,
porządek urzędowania organów sądów i wykonywania zadań sędziów i asesorów sądowych
pełniących funkcje kierownicze, tok czynności administracyjnych w sprawach należących
do właściwości sądów, dopuszczalne systemy i rozkład czasu urzędowania oraz warunki
udostępniania pomieszczeń dla uczestników postępowania, świadków i innych osób przebywających
w sądach, uwzględniając zasady sprawności, racjonalności, ekonomicznego i szybkiego
działania oraz potrzeby zapewnienia rzetelnego wykonywania zadań powierzonych sądom.
”
;
19)
w art. 41a § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Skargi, w zakresie dotyczącym działalności sądów, w dziedzinie, w której sędziowie
i asesorzy sądowi są niezawiśli, nie podlegają rozpatrzeniu. Organ sądu, do którego
taka skarga lub wniosek zostały skierowane, zawiadamia skarżącego o przyczynach odmowy
rozpatrzenia skargi. Jeżeli jednak skarga dotyczy czynności sądu podlegającej zaskarżeniu
w toku instancji, organ ten jest obowiązany niezwłocznie przekazać skargę do akt sprawy,
której skarga dotyczy, zawiadamiając o tym skarżącego.
”
;
20)
art. 41d otrzymuje brzmienie:
„
Art. 41d.
Skarga, w zakresie w jakim zawiera wniosek o pociągnięcie sędziów lub asesorów sądowych
do odpowiedzialności dyscyplinarnej, podlega niezwłocznie przekazaniu właściwemu rzecznikowi
dyscyplinarnemu albo zastępcy rzecznika dyscyplinarnego. Rzecznik, po wstępnym wyjaśnieniu
okoliczności podniesionych w skardze, może podjąć czynności dyscyplinarne z własnej
inicjatywy. O sposobie załatwienia skargi rzecznik dyscyplinarny zawiadamia skarżącego
oraz organ, który przekazał mu skargę. Przepisów art. 114 § 5-7 nie stosuje się.
”
;
21)
art. 45 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 45.
§ 1.
Sędziego lub asesora sądowego w jego czynnościach może zastąpić sędzia lub asesor
sądowy tego samego sądu, a także sędzia lub asesor sądowy innego sądu, delegowany
odpowiednio na podstawie art. 77 § 1 lub 8 albo art. 106zb.
§ 2.
Zastąpienie, o którym mowa w § 1, może nastąpić na podstawie zarządzenia przewodniczącego
wydziału lub prezesa sądu, wydanego na wniosek sędziego lub asesora sądowego albo
z urzędu, w celu zapewnienia sprawności postępowania.
”
;
22)
w art. 46 w § 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „W składzie sądu może brać udział
tylko jeden sędzia lub asesor sądowy innego sądu.”;
23)
art. 47 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 47.
§ 1.
Prezes sądu może wyznaczyć dodatkowego sędziego lub asesora sądowego do rozprawy,
jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że będzie ona trwać czas dłuższy. W razie potrzeby
można wyznaczyć dwóch dodatkowych sędziów lub asesorów sądowych; w takim razie należy
wskazać kolejność, w której będą oni wstępować do udziału w naradzie i głosowaniu.
§ 2.
Dodatkowy sędzia lub asesor sądowy bierze udział w naradzie i głosowaniu, jeżeli jeden
z sędziów lub asesorów sądowych nie może uczestniczyć w składzie sądu.
”
;
24)
w art. 48 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Przewodniczący składu sądu może upomnieć osobę, która narusza powagę, spokój lub porządek
czynności sądowych, a po bezskutecznym upomnieniu może ją wydalić z sali rozpraw.
”
;
25)
w art. 51 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Zarządzenia porządkowe przewodniczącego oraz kary porządkowe wymierzane przez sąd
nie mają zastosowania do sędziów, asesorów sądowych i ławników należących do składu
orzekającego oraz do prokuratora, radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa biorących
udział w sprawie, a także osób, do udziału których w sprawie stosuje się przepisy
o prokuratorze.
”
;
26)
art. 52 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 52.
Sędziemu lub asesorowi sądowemu dokonującemu czynności sądowej jednoosobowo przysługują
prawa przewodniczącego oraz prawa sądu przewidziane w art. 48-50.
”
;
27)
tytuł działu II otrzymuje brzmienie: „Sędziowie i asesorzy sądowi”;
28)
uchyla się art. 56;
29)
w art. 57 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego, o którym
mowa w art. 55 § 2, może zgłosić swoją kandydaturę na jedno stanowisko sędziowskie
w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia, o którym mowa w art. 20a § 4.
”
;
30)
w art. 57a § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Kandydat na wolne stanowisko sędziowskie, który zajmuje stanowisko sędziego sądu powszechnego,
sędziego sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego, asesora sądowego albo referendarza
sądowego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych
kategorii, w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw
- wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.
”
;
31)
w art. 57b:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego
sądu administracyjnego, sędziego sądu wojskowego oraz asesora sądowego obejmuje badanie
poziomu merytorycznego orzecznictwa oraz sprawności i efektywności podejmowanych czynności
i organizowania pracy przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych
zadań bądź funkcji, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami i ich
złożoności, realizacji procesu doskonalenia zawodowego, a także kultury urzędowania,
obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz poszanowania praw stron
lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych
zadań bądź funkcji.
”
,
b)
§ 6 otrzymuje brzmienie:
„
§ 6.
Do oceny kwalifikacji kandydata:
1)
zajmującego stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego,
sędziego sądu wojskowego dołącza się oceny pracy oraz indywidualne plany rozwoju zawodowego,
o których mowa w art. 106c,
2)
zajmującego stanowisko asesora sądowego dołącza się ocenę pracy, o której mowa w art.
106x
- a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prawomocnych wyroków orzekających
karę dyscyplinarną oraz dokumentów, dotyczących zwrócenia uwagi lub wytknięcia uchybienia,
o których mowa w art. 37 § 4 i art. 40 § 1 niniejszej ustawy, a także art. 65 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym .
”
;
32)
w art. 58:
a)
§ 3 otrzymuje brzmienie:
„
§ 3.
W przypadku kandydatów do objęcia pierwszego stanowiska sędziowskiego właściwy prezes
sądu zasięga od właściwego ze względu na siedzibę sądu komendanta wojewódzkiego Policji
albo Komendanta Stołecznego Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje o
kandydacie do objęcia stanowiska sędziowskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu
o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych. Komendant Policji przedstawia
pisemną informację o kandydacie prezesowi sądu w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku.
Informacji nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko asesora sądowego lub
prokuratora.
”
,
b)
§ 4a otrzymuje brzmienie:
„
§ 4a.
Wymóg dołączania informacji i zaświadczeń, o których mowa w art. 57 § 7, nie dotyczy
kandydatów zajmujących stanowisko sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego,
sędziego sądu wojskowego, asesora sądowego albo stanowisko prokuratora.
”
,
c)
uchyla się § 7;
33)
w art. 61 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
zajmował stanowisko asesora sądowego co najmniej dwa lata lub zajmował stanowisko
asesora prokuratorskiego co najmniej trzy lata.
”
;
34)
w art. 75 w § 2 pkt 2 nadać brzmienie:
„
2)
niedopuszczalności zajmowania stanowiska sędziego w danym sądzie wskutek wystąpienia
okoliczności, o których mowa w art. 6;
”
;
35)
w art. 82a § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Po objęciu pierwszego stanowiska sędziowskiego sędzia, który nie zajmował stanowiska
asesora sądowego, odbywa trzymiesięczne szkolenie z zakresu metodyki pracy sędziego,
organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury.
”
;
36)
w art. 91a § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Do okresu pracy na stanowisku sędziego sądu rejonowego dolicza się okres pracy na
stanowisku asesora sądowego.
”
;
37)
w art. 92 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie
okresy zatrudnienia w sądzie lub prokuraturze na stanowiskach: asesorów sądowych,
asesorów prokuratorskich, sędziów i prokuratorów, w Prokuratorii Generalnej Skarbu
Państwa na stanowiskach: prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego
lub zajmowania samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana
była praktyka prawnicza, oraz inne okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał
zwiększony wymiar urlopu.
”
;
38)
w art. 101 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
W razie śmierci sędziego jego rodzinie przysługuje odprawa pośmiertna na zasadach
przewidzianych w Kodeksie pracy dla rodzin pracowników. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy wysokość odprawy,
wlicza się wszystkie okresy zatrudnienia na stanowiskach asesora sądowego lub sędziego.
”
;
39)
w dziale II po rozdziale 2a dodać rozdział 2b w brzmieniu:
„
Rozdział 2b
Asesorzy sądowi
Art. 106h.
§ 1.
Na stanowisko asesora sądowego może być powołany ten, kto:
1)
posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
2)
jest nieskazitelnego charakteru;
3)
ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł zawodowy
magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków asesora sądowego;
5)
ukończył aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;
6)
złożył egzamin sędziowski;
7)
przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności
bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa.
§ 2.
Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 5 i 6, nie dotyczą osób, które złożyły egzamin
prokuratorski, egzamin adwokacki, radcowski lub notarialny.
§ 3.
Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 5-7, nie dotyczą osób, które:
1)
zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, wykonywały zawód adwokata, radcy prawnego
lub notariusza albo zajmowały stanowisko prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub
radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa przez okres 18 miesięcy;
2)
złożyły egzamin sędziowski na podstawie art. 151c albo art. 155 § 7;
3)
zajmowały stanowisko prokuratora;
4)
pracowały w polskiej szkole wyższej, w Polskiej Akademii Nauk, w instytucie badawczym
lub innej placówce naukowej i mają tytuł naukowy profesora albo stopień naukowy doktora
habilitowanego nauk prawnych.
Art. 106i.
§ 1.
Asesorów sądowych powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej
Rady Sądownictwa, na okres pięciu lat.
§ 2.
Powołując asesora sądowego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza miejsce służbowe
(siedzibę) asesora sądowego w sądzie rejonowym.
§ 3.
Przy powołaniu asesor sądowy składa ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
według następującej roty:
„Ślubuję uroczyście jako asesor sądowy służyć wiernie Rzeczypospolitej Polskiej, stać
na straży prawa, obowiązki asesora sądowego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać
zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy prawnie
chronionej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.”; składający
ślubowanie może dodać na końcu zwrot: „Tak mi dopomóż Bóg.”.
§ 4.
Stosunek służbowy asesora sądowego nawiązuje się po doręczeniu mu aktu powołania.
§ 5.
Asesor sądowy zgłasza się w celu objęcia stanowiska w ciągu czternastu dni od dnia
otrzymania aktu powołania.
§ 6.
W razie nieusprawiedliwionego nieobjęcia stanowiska asesorskiego w terminie określonym
w § 5, powołanie traci moc; okoliczność tę stwierdza Minister Sprawiedliwości.
Art. 106j.
§ 1.
Asesor sądowy w sprawowaniu swojego urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom.
§ 2.
Asesor sądowy nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego, ani prowadzić
działalności publicznej niedającej się pogodzić z zasadami niezależności sądów i niezawisłości
asesorów sądowych.
§ 3.
Asesorowi sądowemu ubiegającemu się o mandat posła, senatora albo radnego udziela
się urlopu bezpłatnego na czas kampanii wyborczej. Okresu udzielonego urlopu nie wlicza
się do okresu, o którym mowa w art. 61 § 1 pkt 7.
§ 4.
Asesor sądowy, który został mianowany, powołany lub wybrany do pełnienia funkcji w
organach państwowych, samorządu terytorialnego, w służbie dyplomatycznej, konsularnej
lub w organach organizacji międzynarodowych oraz ponadnarodowych działających na podstawie
umów międzynarodowych ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską, jest obowiązany
zrzec się niezwłocznie swojego urzędu.
Art. 106k.
§ 1.
Asesor sądowy w okresie sprawowania urzędu jest nieusuwalny.
§ 2.
Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z upływem okresu, na który został powołany
lub z dniem poprzedzającym powołanie na stanowisko sędziowskie.
§ 3.
Stosunek służbowy asesora sądowego rozwiązuje się z mocy prawa, jeżeli zrzekł się
urzędu. Zrzeczenie się urzędu jest skuteczne po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia
Ministrowi Sprawiedliwości oświadczenia, chyba że na wniosek asesora sądowego Minister
Sprawiedliwości określi inny termin. O zrzeczeniu się urzędu przez asesora sądowego
Minister Sprawiedliwości zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa i Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej.
§ 4.
Prawomocne orzeczenie sądu dyscyplinarnego o złożeniu asesora sądowego z urzędu oraz
prawomocne orzeczenie sądu skazujące na środek karny pozbawienia praw publicznych
lub zakazu zajmowania stanowiska asesora sądowego powoduje, z mocy prawa, utratę urzędu
i stanowiska asesora sądowego; stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z chwilą
uprawomocnienia się orzeczenia.
§ 5.
Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa z dniem utraty przez niego obywatelstwa
polskiego.
§ 6.
Stosunek służbowy asesora sądowego wygasa, jeżeli z powodu choroby lub utraty sił
został uznany za trwale niezdolnego do pełnienia obowiązków asesora sądowego.
§ 7.
Minister Sprawiedliwości zawiadamia asesora sądowego o wygaśnięciu lub rozwiązaniu
stosunku służbowego.
Art. 106l.
§ 1.
Przeniesienie asesora sądowego na inne miejsce służbowe może nastąpić tylko za jego
zgodą.
§ 2.
Zgoda asesora sądowego na przeniesienie na inne miejsce służbowe nie jest wymagana
w przypadkach:
1)
zniesienia stanowiska wywołanego zmianą w organizacji sądownictwa lub zniesienia danego
sądu lub wydziału zamiejscowego albo przeniesienia siedziby sądu;
2)
niedopuszczalności zajmowania stanowiska asesora sądowego w danym sądzie wskutek wystąpienia
okoliczności, o których mowa w art. 6;
3)
gdy wymaga tego wzgląd na powagę stanowiska, na podstawie orzeczenia sądu dyscyplinarnego,
wydanego na wniosek kolegium właściwego sądu lub Krajowej Rady Sądownictwa;
4)
przeniesienia w wyniku kary dyscyplinarnej.
§ 3.
O przeniesieniu asesora sądowego w przypadkach określonych w § 1 i 2 Minister Sprawiedliwości
wydaje decyzję, z tym że przeniesienie asesora sądowego z przyczyn wymienionych w
§ 2 pkt 1 może nastąpić, jeżeli uwzględnienie wniosku asesora sądowego co do nowego
miejsca służbowego nie jest możliwe.
§ 4.
W przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 i 2, od decyzji Ministra Sprawiedliwości
asesorowi sądowemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego.
Art. 106m.
§ 1.
W przypadku przeniesienia asesora sądowego na inne miejsce służbowe nie przysługuje
mu ekwiwalent pieniężny za dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Asesor sądowy
zachowuje prawo do wykorzystania tego urlopu w czasie pełnienia służby w miejscu,
do którego przeniesienie nastąpiło.
§ 2.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio w przypadku powołania asesora sądowego na stanowisko
sędziowskie.
§ 3.
W przypadku przeniesienia asesora sądowego do innej miejscowości, przysługuje mu zwrot
kosztów przeniesienia, z wyjątkiem przypadku, gdy przeniesienie nastąpiło w drodze
dyscyplinarnej lub na jego wniosek. Asesorowi sądowemu przenoszonemu na jego wniosek
Minister Sprawiedliwości, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, może przyznać zwrot
kosztów przeniesienia.
Art. 106n.
§ 1.
Każdy, kto spełnia warunki do objęcia stanowiska asesora sądowego, może zgłosić swoją
kandydaturę na jedno stanowisko asesorskie w terminie trzydziestu dni od dnia obwieszczenia,
o którym mowa w art. 20a § 4.
§ 2.
Kandydaturę na wolne stanowisko asesorskie zgłasza się prezesowi właściwego sądu okręgowego.
§ 3.
Zgłoszenia kandydatury na wolne stanowisko asesorskie oraz innych czynności w toku
postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim, kandydat
dokonuje za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 57 § 2.
Przepisy art. 57 § 3-8, art. 57aa, art. 57ab § 2, art. 57ad-57af, art. 57ah, art.
58 § 2a, 4-4b i 6 stosuje się odpowiednio.
§ 4.
Prezes sądu zasięga od właściwego ze względu na siedzibę sądu komendanta wojewódzkiego
Policji albo Komendanta Stołecznego Policji informacji o każdym z kandydatów. Informacje
o kandydacie do objęcia stanowiska asesorskiego uzyskuje się i sporządza w oparciu
o dane zawarte w policyjnych systemach teleinformatycznych. Komendant Policji przedstawia
pisemną informację o kandydacie prezesowi sądu w terminie czternastu dni od dnia wpływu
wniosku i przekazuje mu wszystkie zebrane materiały służące do jej sporządzenia. Informacji
nie zasięga się, jeżeli kandydat zajmuje stanowisko prokuratora.
§ 5.
Jeżeli zgłoszenie na wolne stanowisko asesorskie nie spełnia wymogów, o których mowa
w art. 57 § 6 i 7 lub art. 106o § 1-8, prezes właściwego sądu okręgowego wzywa kandydata
do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni.
§ 6.
Jeżeli swoją kandydaturę na wolne stanowisko asesorskie zgłosiła osoba, która nie
spełnia warunków do objęcia stanowiska asesora sądowego, o których mowa w art. 106h
§ 1 pkt 1, 3-7, albo osoba, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 106h
§ 1 pkt 1, 3, 4 i 7 oraz § 2, albo osoba, która nie spełnia warunków, o których mowa
w art. 106h § 1 pkt 1, 3 i 4 oraz § 3, albo zgłoszenie nastąpiło po upływie terminu,
o którym mowa w § 1, zgłoszenie nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie lub
wobec zgłaszającego toczy się inne postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu
na stanowisku sędziowskim lub asesorskim, prezes właściwego sądu okręgowego zawiadamia
zgłaszającego o pozostawieniu zgłoszenia bez rozpatrzenia, za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego, podając przyczynę pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia.
§ 7.
Osoba, której zgłoszenie pozostawiono bez rozpatrzenia, może w terminie siedmiu dni
od zawiadomienia, o którym mowa w § 6, złożyć zastrzeżenie za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego. W razie nieuwzględnienia zastrzeżenia prezes właściwego sądu
niezwłocznie przekazuje je za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wraz ze zgłoszeniem
Krajowej Radzie Sądownictwa. W przedmiocie pozostawienia zgłoszenia bez rozpatrzenia
rozstrzyga Krajowa Rada Sądownictwa.
§ 8.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, zakres danych zawartych w karcie zgłoszenia na wolne stanowisko
asesorskie, mając na względzie, aby dane te umożliwiały weryfikację w niezbędnym zakresie
spełnienia warunków wymaganych przez ustawę od kandydatów na to stanowisko.
§ 9.
Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, po
zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
zakres i sposób przeprowadzania badań lekarskich i psychologicznych kandydatów do
objęcia urzędu asesora sądowego oraz kwalifikacje wymagane od lekarzy i psychologów
uprawnionych do przeprowadzania tych badań i wydawania zaświadczeń o zdolności do
pełnienia obowiązków asesora sądowego, jak również terminy wykorzystania wydawanych
zaświadczeń w postępowaniu w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim,
mając na względzie zapewnienie należytej oceny zdolności kandydatów do objęcia urzędu
asesora sądowego, uwzględniającej charakter tego urzędu.
§ 10.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, tryb
zakładania konta w systemie teleinformatycznym, sposób dostępu do konta, sposób korzystania
z systemu teleinformatycznego oraz podejmowania w nim czynności związanych z wnoszeniem
karty zgłoszenia i dołączonych dokumentów, szczegółowy tryb doręczeń i zawiadomień
elektronicznych, jak również sposób przechowywania, udostępniania i usuwania - po
zakończeniu postępowania w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku asesorskim
- zamieszczonych w systemie dokumentów, mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawności
postępowania dotyczącego objęcia stanowiska asesorskiego, dostępność drogi elektronicznej
dla uczestników postępowania oraz potrzebę zabezpieczenia danych zgromadzonych w systemie,
w tym danych osobowych kandydatów.
Art. 106o.
§ 1.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko referendarza sądowego,
do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych, w których
rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt
wszystkich spraw.
§ 2.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko prokuratora albo
asesora prokuratorskiego, do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu
spraw, w których prowadził lub nadzorował postępowanie przygotowawcze, sporządził
akt oskarżenia lub środki zaskarżenia albo występował przed sądem lub składał pisma
procesowe, a w przypadku mniejszej liczby spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw.
§ 3.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który wykonuje zawód adwokata lub radcy prawnego
albo zajmuje stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,
do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt pięćdziesięciu spraw sądowych różnych
kategorii, w których występował w charakterze zastępcy procesowego, a jeżeli występował
w mniejszej liczbie spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich spraw, ze wskazaniem sądów,
w których sprawy te toczyły się lub toczą, a także odpisy pięćdziesięciu, opinii prawnych
i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa; starszy
radca i radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa dołączają ponadto opinię przełożonego.
§ 4.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który wykonuje zawód notariusza, do karty
zgłoszenia dołącza wykaz pięćdziesięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie
spraw, a jeżeli sporządził mniejszą ich liczbę - wykaz wszystkich aktów.
§ 5.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który ma tytuł naukowy profesora lub stopień
naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych, do karty zgłoszenia dołącza wykaz publikacji
wraz z opiniami recenzentów, jeżeli były sporządzone, odpisy sporządzonych opinii
prawnych oraz charakterystykę osiągnięć w zakresie kształcenia kadr lub dorobku naukowego.
§ 6.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko asystenta sędziego,
do karty zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur pięćdziesięciu projektów orzeczeń lub uzasadnień
w sprawach różnych kategorii, a w przypadku mniejszej liczby projektów - wykaz sygnatur
wszystkich projektów, natomiast na żądanie prezesa sądu kandydat składa projekty orzeczeń
poświadczone przez sędziego, pod nadzorem którego wykonywał czynności.
§ 7.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, który po złożeniu egzaminu sędziowskiego,
prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego lub notarialnego przez okres co najmniej
18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane
ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem prawa, do karty zgłoszenia
dołącza wykaz pięćdziesięciu sygnatur akt, w których wykonywał czynności zastępstwa
procesowego, a w przypadku mniejszej liczby wykaz sygnatur wszystkich akt lub pięćdziesiąt
potwierdzonych przez przełożonego odpisów opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych
w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a w przypadku mniejszej liczby - odpisy
wszystkich opinii prawnych i innych dokumentów.
§ 8.
Kandydat na wolne stanowisko asesorskie, zajmujący stanowisko prokuratora, referendarza
sądowego albo asystenta sędziego, który w okresie poprzedzającym obwieszczenie był
delegowany do pełnienia czynności administracyjnych w Ministerstwie Sprawiedliwości
lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości lub przez
niego nadzorowanej, do karty zgłoszenia dołącza także opis wykonywanych w okresie
delegowania czynności wraz z opinią przełożonego.
§ 9.
Przepis § 8 stosuje się odpowiednio w przypadku delegowania do pełnienia:
1)
czynności w Biurze Krajowej Rady Sądownictwa;
2)
czynności lub prowadzenia zajęć szkoleniowych w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury;
3)
obowiązków lub pełnienia określonej funkcji poza granicami państwa w ramach działań
podejmowanych przez organizacje międzynarodowe lub ponadnarodowe oraz zespoły międzynarodowe
działające na podstawie umów międzynarodowych, w tym umów konstytuujących organizacje
międzynarodowe, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską.
§ 10.
Przełożonym, o którym mowa w § 7 i 8, jest osoba kierująca jednostką, do której delegowanie,
o którym mowa w § 8, nastąpiło lub w ramach albo na zlecenie bądź zamówienie której
wykonywane były czynności, o których mowa w § 7, a w przypadku podziału tej jednostki
na departamenty, biura albo inne równorzędne komórki organizacyjne - osoba kierująca
taką komórką. Za przełożonego osoby kierującej daną jednostką lub komórką organizacyjną
uznaje się osobę sprawującą funkcję nadrzędną.
§ 11.
Do kandydata na wolne stanowisko asesorskie, który zajmuje stanowisko prezesa lub
wiceprezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, stosuje się odpowiednio, stosownie
do zawodu wykonywanego przed powołaniem na to stanowisko, przepisy § 2-5 lub 8, a
w przypadku zajmowania przed powołaniem na stanowisko prezesa lub wiceprezesa Prokuratorii
Generalnej stanowiska sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu administracyjnego
lub sędziego sądu wojskowego - odpowiednio przepis § 1.
§ 12.
Do kandydata na wolne stanowisko asesorskie, który wykonywał więcej niż jeden z zawodów
wskazanych w przepisach § 1-6 i 11 lub czynności, o których mowa w § 7, stosuje się
przepisy § 1-8, z tym że łączna liczba zamieszczonych w wykazie sygnatur akt spraw
lub odpisów opinii prawnych i innych dokumentów, o których mowa w tych przepisach,
nie może przekraczać stu.
§ 13.
Do karty zgłoszenia kandydat może dołączyć także inne dokumenty popierające jego kandydaturę,
w szczególności opinie lub rekomendacje.
Art. 106p.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata, zajmującego stanowisko referendarza sądowego obejmuje
badanie poziomu merytorycznego orzecznictwa oraz sprawności i efektywności podejmowanych
czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych
zadań bądź funkcji, z uwzględnieniem stopnia obciążenia wykonywanymi zadaniami i ich
złożoności, realizacji procesu doskonalenia zawodowego, a także kultury urzędowania,
obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz poszanowania praw stron
lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub wykonywaniu innych powierzonych
zadań bądź funkcji.
§ 2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania akt
co najmniej dziesięciu spraw, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym
mowa w art. 106o § 1, a ponadto akt co najmniej pięciu innych spraw spoza wykazu wybranych
przez sędziego dokonującego oceny, jak również na podstawie danych ewidencjonowanych
w sądach, w tym na potrzeby statystyki sądowej.
§ 3.
Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, z urzędu obejmuje
badaniem także nieujęte w wykazie akta pięciu spraw niezakończonych, przydzielonych
kandydatowi do rozpoznania, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy
okres, a także akta wszystkich spraw, których referentem był kandydat, w których w
okresie ostatnich trzech lat poprzedzających zgłoszenie na wolne stanowisko asesorskie
zmieniono lub uchylono orzeczenie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania oraz
w których stwierdzono przewlekłość postępowania lub niezgodność z prawem prawomocnego
orzeczenia.
§ 4.
Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności kandydata, o którym mowa w § 1, lub
z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanej w § 2 i 3 nie jest możliwe, przyjmuje
się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.
§ 5.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia
o złożonym egzaminie, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, odpisy pism obejmujących
przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych oraz prawomocnych orzeczeń o ukaraniu
karą dyscyplinarną, chyba że kary zostały uznane za niebyłe.
Art. 106q.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko asystenta sędziego obejmuje badanie
jakości, sprawności, terminowości i prawidłowości dokonywanych czynności.
§ 2.
Ocena kwalifikacji, o której mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania wybranych
losowo co najmniej dwudziestu pięciu projektów, o których mowa w art. 106o § 6. Przepis
art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio.
§ 3.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpis zaświadczenia
o złożonym egzaminie, okresowe oceny, o których mowa w art. 148 § 2, pisemne opinie
i informacje uzyskane od prezesa sądu lub przewodniczącego wydziału sądu, w którym
kandydat był lub jest zatrudniony, jak również od sędziów, do których został przydzielony,
oraz odpisy pism obejmujących przypadki prawomocnego wymierzenia kar porządkowych,
chyba że kary zostały uznane za niebyłe.
Art. 106r.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora albo asesora prokuratorskiego
jest dokonywana pod względem prawidłowości i poziomu merytorycznego, jak również efektywności
wykonywania powierzonych obowiązków służbowych, z uwzględnieniem stopnia obciążenia
wykonywanymi zadaniami i ich złożoności, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych
i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą oraz sposób zachowania wobec uczestników
postępowania i współpracowników. Przepisy art. 106p § 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji może objąć badaniem także akta spraw nieujęte
w wykazie oraz zwracać się do prezesów sądów lub jednostek organizacyjnych prokuratury
o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
§ 2.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się okresowe oceny oraz
indywidualne plany rozwoju zawodowego prokuratora, o których mowa w art. 62g ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, opinie przełożonych, a także odpisy znajdujących się w aktach osobowych prokuratora
prawomocnych wyroków orzekających karę dyscyplinarną lub prawomocnych decyzji o wymierzeniu
kary porządkowej upomnienia, jak również odpisy prawomocnych decyzji prokuratora przełożonego,
zawierających wytknięcie uchybienia w razie oczywistej obrazy prawa, chyba że uprawniony
organ zarządził usunięcie tych wyroków lub decyzji z akt osobowych.
Art. 106s.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza
albo zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu
Państwa jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości
dokonywanych czynności bądź jakości i rzetelności sporządzonych opinii prawnych lub
innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także
podnoszenia kwalifikacji zawodowych i kultury urzędowania obejmującej kulturę osobistą
oraz sposób zachowania wobec uczestników postępowania i współpracowników.
§ 2.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego albo zajmującego
stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa jest dokonywana
na podstawie badania akt co najmniej dwudziestu pięciu spraw różnych kategorii lub
opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem
prawa, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o
§ 3. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji
może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze
zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów
sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
§ 3.
Ocena kwalifikacji kandydata wykonującego zawód notariusza jest dokonywana na podstawie
badania co najmniej dwudziestu pięciu aktów notarialnych obejmujących różne kategorie
spraw wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o §
4. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji
może objąć badaniem także nieujęte w wykazie akty notarialne lub akta spraw sądowych,
w których rozpoznano środki odwoławcze na odmowę dokonania wpisu lub odmowę dokonania
czynności, oraz zwracać się do prezesów sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie
akt takich spraw.
§ 4.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza
dołącza się wykaz prawomocnych orzeczeń bądź decyzji o ukaraniu karą dyscyplinarną,
chyba że właściwy organ zarządził usunięcie wzmianki o ukaraniu lub odpisu orzeczenia
sądu dyscyplinarnego z akt osobowych kandydata.
§ 5.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata lub radcy prawnego dołącza
się także wykaz ostrzeżeń udzielonych przez właściwe organy samorządu zawodowego oraz
zawiadomień o naruszeniu obowiązków procesowych dokonanych przez sąd lub prokuratora.
§ 6.
Do oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko starszego radcy lub radcy Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa dołącza się protokoły okresowych ocen kwalifikacyjnych,
o których mowa w art. 42 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, oraz odpisy prawomocnych orzeczeń o ukaraniu karą dyscyplinarną, chyba że kara została
uznana za niebyłą.
§ 7.
Do oceny kwalifikacji kandydata wykonującego zawód adwokata, radcy prawnego albo notariusza
dołącza się protokoły wizytacji, kontroli lub ocen przeprowadzonych w trybie art. 36 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, art. 221 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych albo art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie.
Art. 106t.
§ 1.
Ocena kwalifikacji kandydata, mającego tytuł naukowy profesora lub stopień naukowy
doktora habilitowanego nauk prawnych jest dokonywana z uwzględnieniem osiągnięć naukowych,
rodzaju i jakości publikacji, opinii recenzentów, jakości i rzetelności opinii prawnych
bądź innych dokumentów sporządzonych w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa.
§ 2.
Do oceny kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, dołącza się odpisy prawomocnych
orzeczeń o udzieleniu kary dyscyplinarnej, chyba że kara uległa zatarciu.
Art. 106u.
Do oceny kwalifikacji kandydata, który zajmuje stanowisko prezesa lub wiceprezesa
Prokuratorii Generalnej, stosuje się odpowiednio, stosownie do zawodu wykonywanego
przed powołaniem na to stanowisko, przepisy art. 57b lub art. 106r-106t.
Art. 106v.
§ 1.
Ocena kandydata, który po złożeniu egzaminu prokuratorskiego, adwokackiego, radcowskiego
lub notarialnego przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywał wymagające wiedzy prawniczej
czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem
prawa, jest dokonywana w oparciu o badanie jakości, sprawności, rzetelności i terminowości
dokonywanych czynności oraz sporządzonych opinii prawnych lub innych dokumentów sporządzonych
w związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także podnoszenia kwalifikacji zawodowych
i kultury osobistej oraz sposób zachowania wobec współpracowników.
§ 2.
Ocena kwalifikacji kandydata, o którym mowa w § 1, jest dokonywana na podstawie badania
co najmniej dwudziestu pięciu opinii prawnych i innych dokumentów sporządzonych w
związku ze stosowaniem lub tworzeniem prawa, a także akt spraw w razie wskazania ich
sygnatur, wybranych losowo spośród wymienionych w wykazie, o którym mowa w art. 106o
§ 7. Przepis art. 106p § 4 stosuje się odpowiednio. Sędzia dokonujący oceny kwalifikacji
może objąć badaniem także akta spraw sądowych, w których kandydat występował w charakterze
zastępcy procesowego, a których nie ujęto w wykazie, oraz zwracać się do prezesów
sądów o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
Art. 106w.
§ 1.
Przy ocenie kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko asesorskie uwzględnia się predyspozycje
osobowościowe kandydata do sprawowania wymiaru sprawiedliwości oraz przestrzeganie
zasad etyki wykonywanego zawodu.
§ 2.
Prezes właściwego sądu okręgowego zwraca się do organów sprawujących nadzór administracyjny
nad sądami, Prokuratora Generalnego, Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa,
organów sprawujących nadzór nad działalnością notariuszy, organów samorządów zawodowych
adwokatów i radców prawnych, a w przypadku kandydata mającego tytuł naukowy profesora
lub stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych do kierownika danej polskiej
szkoły wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytutu badawczego lub innej placówki naukowej
o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia oceny
kwalifikacji kandydata.
§ 3.
Prezes właściwego sądu okręgowego może zwrócić się do przełożonych kandydata, o którym
mowa w art. 106o § 7, o udzielenie informacji lub nadesłanie dokumentów niezbędnych
do przeprowadzenia oceny kwalifikacji kandydata.
§ 4.
Do oceny kwalifikacji dołącza się informację o postępowaniach karnych, dyscyplinarnych
bądź wyjaśniających toczących się przeciwko kandydatowi.
§ 5.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy tryb i sposób dokonywania oceny kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko
asesorskie, mając na uwadze konieczność zachowania metodyki uwzględniającej specyfikę
wykonywanego przez kandydata zawodu lub zajmowanego stanowiska oraz potrzebę jej dostosowania
do zakresu analizy i kryteriów wskazanych w ustawie;
2)
sposób gromadzenia, poświadczania i przechowywania dokumentów, na podstawie których
jest dokonywana ocena kwalifikacji kandydata na wolne stanowisko asesorskie, zajmującego
stanowisko asystenta sędziego, mając na uwadze konieczność uzyskania materiału pozwalającego
na rzetelną i kompleksową ocenę kwalifikacji.
Art. 106x.
§ 1.
Efektywność pracy oraz kompetencje zawodowe asesora sądowego w zakresie metodyki pracy
i kultury urzędowania, jak również specjalizacji w rozpoznawaniu poszczególnych rodzajów
spraw oraz pełnieniu poszczególnych funkcji, podlegają ocenie (ocena pracy asesora
sądowego).
§ 2.
Oceny pracy asesora sądowego dokonuje się po raz pierwszy po upływie dwudziestu czterech
miesięcy od dnia powołania.
§ 3.
Oceny pracy asesora sądowego dokonuje się w zakresie:
1)
sprawności i efektywności podejmowanych czynności i organizowania pracy przy rozpoznawaniu
spraw lub wykonywaniu innych powierzonych zadań;
2)
kultury urzędowania, obejmującej kulturę osobistą i kulturę organizacji pracy oraz
poszanowania praw stron lub uczestników postępowania przy rozpoznawaniu spraw lub
wykonywaniu innych powierzonych zadań;
3)
sposobu formułowania wypowiedzi przy wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń.
§ 4.
Zakres oceny pracy asesora sądowego nie może wkraczać w dziedzinę, w której asesorzy
sądowi są niezawiśli.
§ 5.
Przy dokonywaniu oceny pracy asesora sądowego uwzględnia się rodzaj i stopień zawiłości
przydzielonych asesorowi sądowemu spraw lub powierzonych zadań bądź funkcji, obciążenie
pracą oraz warunki pracy w całym okresie objętym oceną.
§ 6.
W przypadku negatywnej oceny pracy asesora sądowego, ocenia się asesora sądowego ponownie
nie wcześniej niż po upływie sześciu miesięcy od dnia zapoznania się przez niego z
oceną, jednak nie później niż po upływie roku od dnia dokonania tej oceny.
§ 7.
Ocenę pracy asesora sądowego przeprowadza sędzia wizytator zajmujący stanowisko sędziego
sądu okręgowego.
§ 8.
Prezes sądu zapoznaje asesora sądowego z oceną jego pracy.
§ 9.
Asesor sądowy, w terminie dwóch tygodni od dnia zapoznania się z oceną pracy, ma prawo
zgłosić pisemne uwagi wraz z uzasadnieniem. Uwagi rozpatruje i dokonuje ostatecznej
oceny pracy asesora sądowego prezes sądu okręgowego.
§ 10.
Prezes sądu zapoznaje asesora sądowego z ostateczną oceną jego pracy.
§ 11.
Informacje dotyczące oceny pracy asesora sądowego stanowią tajemnicę prawnie chronioną
i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych o klauzuli tajności „zastrzeżone”,
określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że asesor sądowy,
którego dotyczą, wyraził pisemną zgodę na ich ujawnienie.
§ 12.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, wzór arkusza oceny pracy asesora sądowego, mając na względzie
konieczność sprawnego i rzetelnego dokonania oceny pracy oraz dostosowania metodyki
jej przeprowadzania do zakresu analizy pracy asesora sądowego.
Art. 106y.
§ 1.
Wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego wynosi 80% wynagrodzenia zasadniczego w
stawce pierwszej sędziego sądu rejonowego, powiększonego o należną składkę z tytułu
ubezpieczenia społecznego.
§ 2.
Wysokość wynagrodzenia asesorów sądowych różnicują pełnione funkcje.
§ 3.
W związku z pełnioną funkcją asesorowi sądowemu przysługuje dodatek funkcyjny.
§ 4.
Wynagrodzenie asesorów sądowych różnicuje ponadto dodatek za długoletnią pracę wynoszący,
począwszy od szóstego roku pracy, 5% wynagrodzenia zasadniczego i wzrastający po każdym
roku o 1%, aż do osiągnięcia 20% wynagrodzenia zasadniczego.
§ 5.
Czas pracy asesora sądowego jest określony wymiarem jego zadań.
§ 6.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Sądownictwa, określi,
w drodze rozporządzenia, funkcje z tytułu których przysługują asesorom sądowym dodatki
funkcyjne oraz sposób ustalania tych dodatków, biorąc pod uwagę rodzaj funkcji, wielkość
jednostki organizacyjnej oraz zakres obowiązków.
Art. 106z.
§ 1.
Asesorowi sądowemu można udzielić płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.
§ 2.
Urlop dla poratowania zdrowia nie może przekraczać trzech miesięcy i nie może być
udzielony, jeżeli asesor sądowy nie pełnił służby przez okres roku z powodu choroby.
§ 3.
Urlopu dla poratowania zdrowia udziela Minister Sprawiedliwości.
Art. 106za.
§ 1.
Strojem urzędowym asesora sądowego jest strój urzędowy sędziego.
§ 2.
Asesor sądowy otrzymuje legitymację służbową, wymieniającą zajmowane przez niego stanowisko
i miejsce służbowe. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia, wzór legitymacji
służbowej asesora sądowego.
Art. 106zb.
§ 1.
Prezes sądu okręgowego może delegować asesora sądowego, za jego zgodą, do pełnienia
obowiązków asesora sądowego w innym sądzie rejonowym w okręgu sądowym, a prezes sądu
apelacyjnego do sądu rejonowego w innym okręgu sądowym na obszarze apelacji, na czas
określony, nie dłuższy niż dwa lata. Przepisy art. 77 § 6-7 i 10 stosuje się odpowiednio.
§ 2.
Asesorowi sądowemu, delegowanemu do wykonania czynności służbowych w innej miejscowości
niż miejscowość w której znajduje się jego miejsce służbowe lub miejsce delegowania,
o którym mowa w § 1, przysługują należności, określone w przepisach w sprawie wysokości
oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju.
Art. 106zc.
Asesor sądowy nie może, powołując się na zasadę niezawisłości, uchylić się od wykonania
poleceń w zakresie czynności administracyjnych, jeżeli z mocy przepisów ustawy należą
do obowiązków asesorskich, a także poleceń dotyczących sprawności postępowania sądowego;
może domagać się wydania polecenia na piśmie.
Art. 106zd.
§ 1.
Asesor sądowy nie może być zatrzymany ani pociągnięty do odpowiedzialności karnej
bez zezwolenia właściwego sądu dyscyplinarnego. Nie dotyczy to zatrzymania w razie
ujęcia asesora sądowego na gorącym uczynku przestępstwa, jeżeli zatrzymanie jest niezbędne
do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. Do czasu wydania uchwały zezwalającej
na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności karnej wolno podejmować tylko
czynności niecierpiące zwłoki.
§ 2.
O zatrzymaniu asesora sądowego niezwłocznie powiadamia się prezesa sądu apelacyjnego
właściwego ze względu na miejsce zatrzymania. Może on nakazać natychmiastowe zwolnienie
zatrzymanego. O fakcie zatrzymania asesora sądowego prezes sądu apelacyjnego niezwłocznie
zawiadamia Krajową Radę Sądownictwa, Ministra Sprawiedliwości i Pierwszego Prezesa
Sądu Najwyższego.
§ 3.
Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności karnej,
jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata
albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.
§ 4.
Na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku przysługuje zażalenie do sądu dyscyplinarnego
właściwego do rozpoznania wniosku.
§ 5.
Sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie asesora sądowego do odpowiedzialności
karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego
przestępstwa. Uchwała zawiera rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie
asesora sądowego do odpowiedzialności karnej wraz z uzasadnieniem.
§ 6.
Sąd dyscyplinarny rozpoznaje wniosek o zezwolenie na pociągnięcie asesora sądowego
do odpowiedzialności karnej w terminie czternastu dni od dnia jego wpłynięcia do sądu
dyscyplinarnego.
§ 7.
Przed wydaniem uchwały sąd dyscyplinarny wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego, a także
asesora sądowego, przedstawiciela organu lub osobę, którzy wnieśli o zezwolenie, jeżeli
się stawią. Ich niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania wniosku.
§ 8.
Asesor sądowy, którego dotyczy postępowanie, ma prawo wglądu do dokumentów, które
zostały załączone do wniosku. Jednak prokurator, kierując wniosek do sądu dyscyplinarnego,
może zastrzec, że dokumenty te lub ich część nie mogą być asesorowi sądowemu udostępnione
z uwagi na dobro postępowania przygotowawczego.
§ 9.
Jeżeli prokurator złożył zastrzeżenie przewodniczący sądu dyscyplinarnego niezwłocznie
kieruje sprawę na posiedzenie. Sąd dyscyplinarny może odmówić asesorowi sądowemu wglądu
do dokumentów dołączonych do wniosku.
§ 10.
Orzekając w sprawie, o której mowa w § 1, sąd dyscyplinarny może poprzestać na oświadczeniu
asesora sądowego, że wnosi o wydanie uchwały o zezwoleniu na pociągnięcie go do odpowiedzialności
karnej.
Art. 106ze.
Za wykroczenia asesor sądowy odpowiada wyłącznie dyscyplinarnie.
Art. 106zf.
§ 1.
Asesor sądowy jest obowiązany stale podnosić kwalifikacje zawodowe.
§ 2.
Po objęciu stanowiska asesorskiego asesor sądowy odbywa trzymiesięczne szkolenie z
zakresu metodyki pracy sędziego, organizowane przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury.
Z obowiązku tego jest zwolniony asesor sądowy, który ukończył aplikację sędziowską.
§ 3.
Asesor sądowy jest obowiązany uczestniczyć, w miarę możliwości corocznie, w szkoleniu
i doskonaleniu zawodowym organizowanym przez Krajową Szkołę Sądownictwa i Prokuratury
lub innych formach doskonalenia zawodowego, w celu uzupełnienia specjalistycznej wiedzy
i umiejętności zawodowych.
§ 4.
Prezes sądu apelacyjnego, nie później niż do końca października każdego roku, przekazuje
Dyrektorowi Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury informację o potrzebach szkoleniowych
asesorów sądowych na obszarze apelacji.
Art. 106zg.
§ 1.
Do asesorów sądowych stosuje się odpowiednio przepisy art. 85-90, art. 95 i art. 97.
§ 2.
Krajowa Rada Sądownictwa rozpatruje kandydatury na stanowiska asesorów sądowych, w
trybie określonym w odrębnej ustawie.
”
;
40)
w dziale drugim tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie: „Odpowiedzialność dyscyplinarna
sędziów i asesorów sądowych”;
41)
po art. 107 dodaje się art. 107a w brzmieniu:
„
Art. 107a.
Asesor sądowy za przewinienia służbowe, w tym za oczywistą i rażącą obrazę przepisów
prawa i uchybienia godności urzędu (przewinienia dyscyplinarne) oraz za swoje postępowanie
przed objęciem stanowiska, jeżeli przez nie uchybił obowiązkowi piastowanego wówczas
urzędu państwowego lub okazał się niegodny urzędu asesora sądowego odpowiada dyscyplinarnie
tak jak sędzia.
”
;
42)
w art. 175a § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Minister Sprawiedliwości przetwarza dane osobowe:
1)
sędziów i sędziów w stanie spoczynku oraz asesorów sądowych,
2)
referendarzy sądowych, asystentów sędziów, dyrektorów sądów oraz ich zastępców, kuratorów
zawodowych, aplikantów aplikacji sądowej, urzędników oraz innych pracowników sądów,
3)
biegłych sądowych, lekarzy sądowych, mediatorów oraz ławników,
4)
kandydatów na stanowiska wymienione w pkt 1 i 2
- w zakresie niezbędnym do prawidłowego realizowania obowiązków i praw pracodawcy
wynikających ze stosunku pracy albo innych stosunków służbowych lub realizacji zadań
z zakresu nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów.
”
.
Art. 2.
W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 59a w ust. 3 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
są sędziami, asesorami sądowymi lub prokuratorami;
”
;
2)
w art. 206a w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
sędziowie, asesorzy sądowi, prokuratorzy, funkcjonariusze Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego,
Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Biura Ochrony Rządu, Straży Granicznej, Służby
Więziennej, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Ochrony Kolei oraz pracownicy specjalistycznych
uzbrojonych formacji ochronnych w jednostkach organizacyjnych podległych, podporządkowanych
lub nadzorowanych przez ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów, Prezesa
Narodowego Banku Polskiego oraz Krajową Radę Radiofonii i Telewizji;
”
.
Art. 3.
W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy w art. 239 w § 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sędziów, asesorów sądowych i prokuratorów.
”
.
Art. 4.
W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze w art. 66 w ust. 1:
1)
po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
osób, które zajmowały stanowisko asesora sądowego przez okres co najmniej 2 lat;
”
;
2)
w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego, starszego referendarza
sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, asystenta prokuratora, asystenta
sędziego lub były zatrudnione w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w
międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii
Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające
czynnościom asystenta sędziego lub
”
.
Art. 5.
W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 25 w ust. 1:
a)
po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
„
3a)
osób, które zajmowały stanowisko asesora sądowego przez okres co najmniej 2 lat;
”
,
b)
w pkt 4 lit. a otrzymuje brzmienie:
„
a)
zajmowały stanowisko asesora prokuratorskiego, referendarza sądowego, starszego referendarza
sądowego, aplikanta sądowego, aplikanta prokuratorskiego, asystenta prokuratora, asystenta
sędziego lub były zatrudnione w Sądzie Najwyższym, Trybunale Konstytucyjnym lub w
międzynarodowym organie sądowym, w szczególności w Trybunale Sprawiedliwości Unii
Europejskiej lub Europejskim Trybunale Praw Człowieka i wykonywały zadania odpowiadające
czynnościom asystenta sędziego lub
”
;
2)
art. 26 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 26.
Osoby, które wykonują zawód sędziego, asesora sądowego, prokuratora, notariusza, komornika,
asesora prokuratorskiego i notarialnego bądź odbywają aplikację sądową, prokuratorską
lub notarialną, nie mogą jednocześnie zostać wpisane na listę radców prawnych ani
wykonywać zawodu radcy prawnego.
”
.
Art. 6.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Przedstawianie informacji i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, a także zasięganie
informacji, o której mowa w ust. 3, nie dotyczy kandydatów zajmujących stanowisko
prokuratora oraz stanowisko sędziego sądu powszechnego, administracyjnego lub wojskowego
albo stanowisko asesora sądowego.
”
;
2)
w art. 14 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:
„
7)
pracował w charakterze asesora prokuratorskiego co najmniej rok lub asesora sądowego
co najmniej 18 miesięcy albo odbył w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury
okres służby przewidziany w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
”
;
3)
w art. 14c ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Kandydat na wolne stanowisko prokuratorskie, który zajmuje stanowisko sędziego albo
asesora sądowego, do zgłoszenia dołącza wykaz sygnatur akt stu spraw sądowych różnych
kategorii, w których rozpoznawaniu brał udział, a w przypadku mniejszej liczby takich
spraw - wykaz sygnatur akt wszystkich tych spraw.
”
;
4)
w art. 14f ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Ocena kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko sędziego albo asesora sądowego
obejmuje analizę sprawności i efektywności w podejmowaniu czynności i kierowaniu postępowaniem,
kultury osobistej, umiejętności jasnego i kompletnego formułowania wypowiedzi przy
wydawaniu i uzasadnianiu orzeczeń, podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
”
;
5)
art. 14g otrzymuje brzmienie:
„
Art. 14g.
1.
Jeżeli ze względu na szczególny zakres czynności prokuratora, sędziego albo asesora
sądowego albo z innych przyczyn zbadanie liczby spraw wskazanych w art. 14e ust. 2
oraz 14f ust. 2 nie jest możliwe, przyjmuje się, z podaniem przyczyn, inną liczbę.
2.
Wizytator dokonujący oceny kwalifikacji kandydata zajmującego stanowisko prokuratora,
asesora prokuratury, sędziego albo asesora sądowego może objąć badaniem także akta
spraw nieujęte w wykazie oraz zwracać się do prezesa sądu lub kierownika jednostki
organizacyjnej prokuratury o wskazanie sygnatur i przedstawienie akt takich spraw.
”
;
6)
w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu dodatkowego, wlicza się wszystkie
okresy zatrudnienia w prokuraturze lub sądzie na stanowiskach: prokuratorów i sędziów,
asesorów prokuratury i asesorów sądowych, w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
na stanowisku: prezesa, wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa, a także okresy wykonywania zawodu adwokata, radcy prawnego lub zajmowania
samodzielnego stanowiska w organach władzy publicznej, z którym związana była praktyka
prawnicza, oraz inne okresy zatrudnienia, jeżeli z tego tytułu przysługiwał zwiększony
wymiar urlopu.
”
.
Art. 7.
W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie w art. 12 w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„
2a)
zajmowały stanowisko asesora sądowego przez okres co najmniej 2 lat;
”
.
Art. 8.
W ustawie z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Etatowego członkostwa kolegium nie można łączyć również z zatrudnieniem na stanowisku
sędziego, asesora sądowego i prokuratora oraz zatrudnieniem w tym samym województwie
w administracji państwowej.
”
.
Art. 9.
W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników
i płatników w art. 15 w ust. 1a pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
sędziowie i asesorzy sądowi;
”
.
Art. 10.
W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W okresie wykonywania mandatu posłowie i senatorowie nie mogą wykonywać pracy na podstawie
stosunku pracy: w Kancelarii Sejmu, w Kancelarii Senatu, w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, w Biurze Trybunału Konstytucyjnego, w Najwyższej Izbie Kontroli, w Biurze
Rzecznika Praw Obywatelskich, w Biurze Rzecznika Praw Dziecka, w Biurze Krajowej Rady
Radiofonii i Telewizji, w Krajowym Biurze Wyborczym, w Państwowej Inspekcji Pracy,
w administracji rządowej i samorządu terytorialnego - z wyjątkiem stosunku pracy z
wyboru - oraz nie mogą wykonywać pracy w charakterze sędziego, asesora sądowego i
prokuratora, pracownika administracyjnego sądu i prokuratury, a także nie mogą pełnić
zawodowej służby wojskowej.
”
.
Art. 11.
W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym w art. 20:
1)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które zajmowały stanowiska sędziów,
asesorów sądowych, prokuratorów oraz inspektorów kontroli skarbowej lub wykonywały
zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza, biegłego rewidenta, nie obejmuje zakresu
egzaminu wymaganego do uzyskania takiego stanowiska lub zawodu.
”
;
2)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów,
asesorów sądowych i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości,
w stosunku do adwokatów, radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów - właściwego
samorządu zawodowego, a w stosunku do inspektorów kontroli skarbowej oraz osób, o
których mowa w ust. 5 - ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
”
.
Art. 12.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji wart. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wymogi, o których mowa w ust. 1 pkt 8-10, nie dotyczą sędziów, asesorów sądowych,
prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, notariuszy, radców lub starszych radców
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa oraz osób posiadających stopień doktora nauk
prawnych.
”
.
Art. 13.
W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych
aktów prawnych w art. 10 w ust. 2 w pkt 4 w lit. I kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. m w brzmieniu:
„
m)
powoływania asesorów sądowych;
”
.
Art. 14.
W ustawie z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych w art. 23a w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
sprawowania urzędu sędziego, asesora sądowego, wykonywania zawodu notariusza, komornika,
zajmowania stanowiska prokuratora, asesora prokuratorskiego lub notarialnego, albo
odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej, prokuratorskiej, notarialnej lub komorniczej,
oraz w razie podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości lub w organach ścigania.
”
.
Art. 15.
W ustawie z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji
Wywiadu w art. 37 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;
”
.
Art. 16.
W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 4 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 4.
Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu swojego urzędu są
niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.
”
;
2)
w art. 5 dodaje się § 3 i 4 w brzmieniu:
„
§ 3.
Asesorów sądowych do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego powołuje Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa.
§ 4.
Asesorzy sądowi są powoływani na pięć lat, z wyznaczeniem miejsca służbowego (siedziby)
asesora sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym.
”
;
3)
po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu:
„
Art. 6a.
§ 1.
Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być powołany ten, kto ukończył
30 lat i spełnia wymagania:
1)
o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1-4 i 6;
2)
przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub prezesa,
wiceprezesa, starszego radcy lub radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo
co najmniej przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza
albo przez sześć lat pozostawał w instytucjach publicznych na stanowiskach związanych
ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.
§ 2.
Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem naukowym profesora
lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk prawnych.
§ 3.
Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi właściwego wojewódzkiego
sądu administracyjnego.
§ 4.
Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu spełnienia
przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2, przekazuje zgłoszenie
Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 5.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii kolegium sądu, przedstawia
Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na stanowisko asesora sądowego wraz z oceną
kwalifikacji.
”
;
4)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 9.
Sądem dyscyplinarnym w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów administracyjnych i
asesorów sądowych jest Naczelny Sąd Administracyjny. Rzecznikiem dyscyplinarnym w
tych sprawach jest Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego.
”
;
5)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
W sądach administracyjnych są zatrudnieni starsi referendarze sądowi, referendarze
sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i inni pracownicy
sądowi.
”
;
6)
art. 18 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 18.
§ 1.
W skład wojewódzkiego sądu administracyjnego wchodzą: prezes sądu, wiceprezes sądu
lub wiceprezesi sądu, sędziowie i asesorzy sądowi.
§ 2.
Liczbę sędziów, wiceprezesów sądu i asesorów sądowych w wojewódzkim sądzie administracyjnym
określa Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.
”
;
7)
w art. 22 § 4 otrzymuje brzmienie:
„
§ 4.
Czynności, o których mowa w § 1 i 2, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie
i asesorzy sądowi są niezawiśli.
”
;
8)
w art. 24 po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
W zgromadzeniu ogólnym mogą uczestniczyć asesorzy sądowi, bez prawa udziału w głosowaniu.
”
;
9)
w art. 25 w § 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1)
ustala podział czynności w sądzie i określa szczegółowe zasady przydziału spraw poszczególnym
sędziom i asesorom sądowym oraz referendarzom sądowym i starszym referendarzom sądowym;
2)
przedstawia zgromadzeniu ogólnemu opinię o kandydatach na stanowiska sędziów lub asesorów
sądowych;
”
;
10)
uchyla się art. 26;
11)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
§ 1.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz
sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych,
starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy
o ustroju sądów powszechnych, z tym że:
1)
przepisów dotyczących systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie
powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora
sądowego nie stosuje się;
2)
do wynagrodzeń sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące wynagrodzeń sędziów
sądu apelacyjnego;
3)
wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego odpowiada wynagrodzeniu zasadniczemu sędziego
sądu okręgowego według stawki czwartej, powiększonemu o należną składkę z tytułu ubezpieczenia
społecznego.
§ 2.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do urzędników i innych pracowników wojewódzkich
sądów administracyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury .
§ 3.
Określone w przepisach, o których mowa w § 1 i 2, uprawnienia Ministra Sprawiedliwości
przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
”
;
12)
w art. 48 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy dyscyplinarne sędziów sądów administracyjnych
i asesorów sądowych:
1)
w pierwszej instancji - w składzie trzech sędziów;
2)
w drugiej instancji - w składzie siedmiu sędziów.
”
.
Art. 17.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 24 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta,
referendarza sądowego oraz prokuratora.
”
.
Art. 18.
W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w art. 29 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
posiada uprawnienia radcy prawnego, adwokata lub notariusza albo zajmowała stanowisko
sędziego sądu powszechnego, sędziego sądu wojskowego lub sędziego sądu administracyjnego,
asesora sądowego albo stanowisko prokuratora;
”
.
Art. 19.
W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu
Wojskowego w art. 41 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;
”
.
Art. 20.
W ustawie z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w art. 26 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych;
”
.
Art. 21.
W ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
szkolenie i doskonalenie zawodowe sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów i asesorów
prokuratury w celu uzupełnienia ich specjalistycznej wiedzy i umiejętności zawodowych;
”
,
b)
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
prowadzenie aplikacji sędziowskiej i aplikacji prokuratorskiej, których celem jest
uzyskanie przez aplikantów niezbędnej wiedzy i praktycznego przygotowania do zajmowania
stanowisk sędziego, asesora sądowego, prokuratora i asesora prokuratury;
”
;
2)
w art. 15a:
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Szkolenia zawodowe sędziów, asesorów sądowych, prokuratorów, asesorów prokuratury,
referendarzy sądowych, asystentów sędziów, asystentów prokuratorów, kuratorów zawodowych
oraz urzędników sądów i prokuratury odbywają się zgodnie z rocznym harmonogramem działalności
szkoleniowej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, zwanym dalej „harmonogramem”.
2.
Minister Sprawiedliwości na wniosek prezesa sądu apelacyjnego lub, w uzasadnionych
przypadkach, z własnej inicjatywy może zlecić Krajowej Szkole przeprowadzenie dodatkowych
szkoleń, nieuwzględnionych w harmonogramie, dla sędziów, asesorów sądowych, referendarzy
sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych oraz urzędników sądów.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Wydatki związane z przeprowadzeniem szkoleń, o których mowa w ust. 2 i 3, pokrywane
są z budżetu państwa z części „Sądy powszechne” z budżetu części obszaru apelacji,
z którego sędziowie, asesorzy sądowi, referendarze sądowi, asystenci sędziów, kuratorzy
zawodowi oraz urzędnicy sądowi będą uczestniczyć w przeprowadzanych szkoleniach, albo
z części „Powszechne jednostki organizacyjne prokuratury”.
”
;
3)
art. 15c otrzymuje brzmienie:
„
Art. 15c.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb opracowania
harmonogramu, mając na względzie konieczność zaspokojenia potrzeb szkoleniowych sędziów,
asesorów sądowych, referendarzy sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych,
prokuratorów, asesorów prokuratury, asystentów prokuratorów oraz urzędników sądów
i prokuratury.
”
;
4)
w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wyznaczania
patronów poszczególnych praktyk, zakres ich obowiązków oraz warunki sprawowania patronatu
nad aplikantami, uwzględniając zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej
do zajmowania stanowiska sędziego, asesora sądowego, prokuratora oraz asesora prokuratury,
a także specyfikę tych urzędów.
”
;
5)
w art. 52 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
organizację, szczegółowe warunki i tryb odbywania aplikacji sędziowskiej oraz aplikacji
prokuratorskiej, sposób i tryb przeprowadzenia kolokwium sprawdzającego, o którym
mowa w art. 30 ust. 5, jak również sposób ustalania systemu punktowego oceny sprawdzianów
i ich poprawiania oraz systemu punktowego oceny praktyk, objętych programem aplikacji,
mając na względzie zakres wiedzy teoretycznej i praktycznej niezbędnej do zajmowania
stanowiska odpowiednio sędziego, asesora sądowego, prokuratora i asesora prokuratury
oraz konieczność jednolitej i obiektywnej oceny wiedzy i kwalifikacji aplikantów;
”
.
Art. 22.
W ustawie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych w art. 34 w ust. 10 pkt 15 otrzymuje brzmienie:
„
15)
sędziego sądu powszechnego i sądu wojskowego, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych
i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także Trybunału Stanu i Trybunału Konstytucyjnego,
asesora sądowego, ławnika sądu powszechnego i ławnika sądu wojskowego oraz prokuratora
i asesora prokuratury pełniącego czynności prokuratorskie.
”
.
Art. 23.
W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 3:
a)
w ust. 1 pkt 1-6 otrzymują brzmienie:
„
1)
rozpatrywanie i ocena kandydatów do pełnienia urzędu na stanowiskach sędziów Sądu
Najwyższego oraz stanowiskach sędziowskich w sądach powszechnych, sądach administracyjnych
i sądach wojskowych oraz na stanowiskach asesorów sądowych;
2)
przedstawianie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosków o powołanie sędziów
w Sądzie Najwyższym, sądach powszechnych, sądach administracyjnych i sądach wojskowych
oraz o powołanie asesorów sądowych;
3)
uchwalanie zbioru zasad etyki zawodowej sędziów i asesorów sądowych oraz czuwanie
nad ich przestrzeganiem;
4)
wypowiadanie się o stanie kadry sędziowskiej i asesorskiej;
5)
wyrażanie stanowiska w sprawach dotyczących sądownictwa, sędziów i asesorów sądowych,
wniesionych pod jej obrady przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, inne organy
władzy publicznej lub organy samorządu sędziowskiego;
6)
opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących sądownictwa, sędziów i asesorów
sądowych, a także przedstawianie wniosków w tym zakresie;
”
,
b)
w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„
8)
opiniowanie rocznych harmonogramów działalności szkoleniowej w zakresie dotyczącym
szkolenia i doskonalenia zawodowego sędziów, asesorów sądowych i pracowników sądów.
”
,
c)
w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych oraz
rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów wojskowych;
”
;
2)
w art. 5:
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„
3)
lustracji pracy sędziego lub asesora sądowego, którego indywidualna sprawa podlega
rozpatrzeniu przez Radę.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Czynności, o których mowa w ust. 1, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której sędziowie
i asesorzy sądowi są niezawiśli.
”
;
3)
art. 6 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 6.
Rada wybiera rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych
po zgłoszeniu kandydatów przez zgromadzenia ogólne sędziów sądów apelacyjnych oraz
rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów wojskowych po zgłoszeniu kandydatów przez
Zgromadzenie Sędziów Sądów Wojskowych. Przepisy art. 18 stosuje się odpowiednio.
”
;
4)
w art. 19 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
komisję do spraw odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów i asesorów sądowych, której
zadaniem jest analizowanie wyroków sądów dyscyplinarnych, składanie Radzie wniosków
w przedmiocie żądania podjęcia czynności dyscyplinarnych, zaskarżania orzeczeń sądów
dyscyplinarnych i rzeczników dyscyplinarnych oraz żądania wznowienia postępowania
dyscyplinarnego;
”
,
b)
pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„
3)
komisję do spraw wizytacji i lustracji, której zadaniem jest przygotowanie projektów
uchwał w sprawach przeprowadzenia wizytacji sądu albo jego jednostki organizacyjnej,
lustracji w sądzie albo lustracji pracy sędziego lub asesora sądowego;
4)
komisję do spraw etyki zawodowej sędziów i asesorów sądowych, której zadaniem jest
przygotowywanie projektów uchwał dotyczących zbioru zasad etyki zawodowej sędziów
i asesorów sądowych oraz przestrzegania tych zasad.
”
;
5)
w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Rada określa w regulaminie szczegółowy tryb swojego działania, z uwzględnieniem zastosowania
systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie w sprawie powołania do pełnienia
urzędu na stanowisku sędziowskim i asesorskim, o którym mowa w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, zwanego dalej „systemem teleinformatycznym”.
”
;
6)
w art. 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Koszty działalności Rady są pokrywane z budżetu państwa. Rada zapewnia warunki działania
rzecznikowi dyscyplinarnemu sędziów sądów powszechnych i asesorów sądowych oraz rzecznikowi
dyscyplinarnemu sędziów sądów wojskowych.
”
;
7)
w art. 30 ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„
2a.
W sprawach indywidualnych, dotyczących powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
sędziego sądu powszechnego albo asesora sądowego, Przewodniczący zwraca się o przedstawienie
akt osobowych kandydata oraz innych dokumentów do organów i instytucji objętych systemem
teleinformatycznym za pośrednictwem tego systemu. Akta osobowe kandydata oraz dokumenty,
o których przedstawienie zwrócił się Przewodniczący, mogą być przedstawione za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego.
”
;
8)
w art. 32 ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„
1a.
Pisma i inne dokumenty w rozpatrywanych przez Radę sprawach indywidualnych, dotyczących
powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora
sądowego, a także uchwały Rady podjęte w tych sprawach, doręcza się kandydatom za
pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Doręczenie uznaje się za skuteczne z chwilą
zalogowania się kandydata do systemu teleinformatycznego lub po upływie 14 dni od
dnia umieszczenia pisma w systemie teleinformatycznym.
”
;
9)
w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Wyjaśnienia kandydata do objęcia stanowiska sędziego sądu powszechnego albo asesora
sądowego oraz materiały uzupełniające mogą być składane także za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego.
”
;
10)
w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Przygotowując do rozpatrzenia i oceny na posiedzeniu Rady kandydatów na stanowiska
sędziowskie lub asesorskie, zespół przyjmuje stanowisko bezwzględną większością głosów
w obecności wszystkich swoich członków.
”
;
11)
w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli na stanowisko sędziowskie albo asesorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat,
zespół opracowuje listę rekomendowanych kandydatów.
”
;
12)
w art. 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Jeżeli na stanowisko sędziowskie albo asesorskie swoje kandydatury zgłosiły osoby,
wykonujące zawód adwokata, radcy prawnego, notariusza albo zajmujące stanowisko prokuratora,
asesora prokuratorskiego, radcy, starszego radcy lub wiceprezesa Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa, o posiedzeniu zespołu zawiadamia się odpowiednio: Naczelną Radę Adwokacką,
Krajową Radę Radców Prawnych, Krajową Radę Notarialną, Krajową Radę Prokuratury, Prezesa
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
”
;
13)
w art. 37 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Jeżeli na stanowisko asesorskie zgłosił się więcej niż jeden kandydat, Rada rozpatruje
i ocenia wszystkie zgłoszone kandydatury łącznie. W takim przypadku Rada podejmuje
uchwałę obejmującą rozstrzygnięcia w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie
do pełnienia urzędu asesora sądowego w stosunku do wszystkich kandydatów.
”
;
14)
w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Jeżeli uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 1 lub 1a, nie zaskarżyli wszyscy uczestnicy
postępowania, uchwała ta staje się prawomocna w części obejmującej rozstrzygnięcia
o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego lub urzędu asesora
sądowego tych uczestników postępowania, którzy nie wnieśli odwołania.
”
;
15)
w art. 45 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
W przypadku ujawnienia nowych okoliczności dotyczących osoby wskazanej we wniosku
o powołanie do pełnienia urzędu sędziego albo asesora sądowego, przedstawionym Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy może wystąpić
również Prezydent.
”
.
Art. 24.
Do dnia 31 grudnia 2022 r. na wolne stanowisko sędziego mogą zgłosić kandydaturę osoby,
spełniające warunki, o których mowa w art. 61 § 1 pkt 1-6 ustawy, o której mowa w
art. 1, i które ukończyły aplikację sędziowską w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury
i co najmniej:
1)
18 miesięcy pracowały na stanowisku referendarza sądowego lub asystenta sędziego w
pełnym wymiarze czasu pracy;
2)
przez 3 lata pracowały w charakterze asesora prokuratorskiego.
Art. 25.
Do dnia 31 grudnia 2022 r. na wolne stanowisko asesora sądowego mogą zgłosić kandydaturę
osoby, które zdały egzamin sędziowski lub prokuratorski i spełniają warunki, o których
mowa w art. 106h § 1 pkt 1-4 ustawy zmienianej w art. 1 i w okresie 5 lat przed zgłoszeniem
kandydatury przez okres co najmniej 18 miesięcy wykonywały wymagające wiedzy prawniczej
czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej, stosowaniem lub tworzeniem
prawa.
Art. 26.
Nie podlegają przekształcaniu na podstawie art. 20a § 3 pkt 1 ustawy zmienianej w
art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stanowiska sędziowskie zwolnione w sądach
rejonowych lub przydzielone do sądów rejonowych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Art. 27.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
1)
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym
obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, ustawę z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
pracy, ustawę z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, ustawę z dnia 6 lipca
1982 r. o radcach prawnych, ustawę z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, ustawę
z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie, ustawę z dnia 12 października 1994 r.
o samorządowych kolegiach odwoławczych, ustawę z dnia 13 października 1995 r. o zasadach
ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, ustawę z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu
mandatu posła i senatora, ustawę z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, ustawę
z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, ustawę z dnia 20 lipca
2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, ustawę
z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych, ustawę z dnia 24 maja 2002 r.
o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 25 lipca
2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawę z dnia 8 lipca 2005 r.
o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r.
o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej
Szkole Sądownictwa i Prokuratury, ustawę z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji
niejawnych oraz ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 509, 694 i 1066.
3)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 504, 1031 i 1081 oraz z 2015 r. poz. 1066 i 1167.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1662 oraz z 2015 r. poz. 1066 i 1220. Tekst jednolity nie uwzględnia zmian ogłoszonych
w Dz. U. z 2011 r. Nr 240, poz. 1430.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 637, z 2013 r. poz. 1247 i 1623, z 2014 r. poz. 504 oraz z 2015 r. poz. 694,
1045 i 1066.
6)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 993 i 1585 oraz z 2015 r. poz. 218, 978 i 1137.
7)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r.
Nr 154, poz. 1799, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, z 2005 r. Nr 33, poz. 288 i Nr 122,
poz. 1020 oraz z 2011 r. Nr 185, poz. 1092.
8)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r.
poz. 1650, z 2014 r. poz. 993 i 1004 oraz z 2015 r. poz. 694.
9)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r.
Nr 182, poz. 1228 i Nr 238, poz. 1578, z 2011 r. Nr 53, poz. 273, Nr 84, poz. 455,
Nr 117, poz. 677 i Nr 230, poz. 1371, z 2012 r. poz. 627 i 908, z 2013 r. poz. 628,
675, 1247 i 1351, z 2014 r. poz. 502, 616, 1055 i 1822 oraz z 2015 r. poz. 1066 i
1217.
10)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r.
Nr 113, poz. 659 i Nr 203, poz. 1192, z 2013 r. poz. 829 oraz z 2015 r. poz. 694.
11)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r.
poz. 1101 i 1529, z 2014 r. poz. 183 i 543 oraz z 2015 r. poz. 658 i 1191.
12)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 502 i 1055 oraz z 2015 r. poz. 1066.
13)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2014 r.
poz. 1822 oraz z 2015 r. poz. 1066 i 1217.
14)
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 203, poz. 1192,
z 2014 r. poz. 512 oraz z 2015 r. poz. 694.