Ustawaz dnia 15 listopada 1984 r.o podatku rolnym
Spis treści
Treść ustawy
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.65 orzeczeń
1.
Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają określone w ustawie grunty indywidualnych
i uspołecznionych gospodarstw rolnych oraz dochody z niektórych rodzajów upraw i produkcji
zwierzęcej, zwanych dalej „działami specjalnymi produkcji rolnej”.
2.
Za gospodarstwo rolne dla celów podatku rolnego uważa się obszar użytków rolnych,
lasów i gruntów leśnych, gruntów pod stawami oraz gruntów pod zabudowaniami związanymi
z prowadzeniem tego gospodarstwa o łącznej powierzchni przekraczającej 0,5 ha, stanowiących
własność lub znajdujących się w posiadaniu:
1)
osoby fizycznej lub osoby prawnej nie będącej jednostką gospodarki uspołecznionej,
2)
jednostki gospodarki uspołecznionej,
3)
dwóch lub więcej osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących wspólną gospodarkę
rolną.
3.
Przez wspólną gospodarkę rolną rozumie się wspólne prowadzenie gospodarstwa rolnego,
a w szczególności wspólne dokonywanie upraw i zbiorów oraz zaspokajania potrzeb z
przychodów uzyskiwanych z tego gospodarstwa jako całości.
4.
Za działy specjalne produkcji rolnej dla celów podatku rolnego uważa się:
1)
uprawy w szklarniach, tunelach foliowych i inspektach oraz uprawy grzybów i ich grzybni,
2)
uprawy kwiatów w gruncie oraz ich nasiennictwo,
3)
uprawy krzewów owocowych i roślin zielnych owocujących,
4)
szkółki drzew i krzewów ozdobnych,
5)
sady jabłoniowe,
6)
fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego,
7)
wylęgarnie drobiu,
8)
hodowlę i chów zwierząt futerkowych.
5.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić, które z wymienionych w ust.
4 rodzaje upraw i produkcji zwierzęcej ze względu na ich rozmiary lub wiek upraw nie
stanowią działu specjalnego produkcji rolnej, a także - po zasięgnięciu opinii właściwych
komisji sejmowych - może uznać za dział specjalny produkcji rolnej inne uprawy i rodzaje
produkcji zwierzęcej niż wymienione w ust. 4.
Art. 2.56 orzeczeń
Nie podlegają opodatkowaniu grunty:
1)
pod jeziorami i wodami płynącymi, grunty, na których mieszczą się zbiorniki wody służące
do zaopatrzenia ludności w wodę oraz grunty pod wałami przeciwpowodziowymi,
2)
uznane za nieużytki,
3)
pod lasami uznanymi za ochronne i zarejestrowanymi parkami,
4)
będące w zarządzie przedsiębiorstw lasów państwowych, w tym również grunty oddane
w użytkowania pracownikom lasów jako działki deputatowe,
5)
stanowiące działki przyzagrodowe członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych, którzy
osiągnęli wiek emerytalny bądź są inwalidami I lub II grupy.
Art. 3.37 orzeczeń
1.
Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od gruntów ciąży na osobach fizycznych, osobach
prawnych i jednostkach gospodarki uspołecznionej będących w dniu 1 stycznia roku podatkowego
właścicielami lub samoistnymi posiadaczami gospodarstw rolnych.
2.
Obowiązek podatkowy w podatku rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej
ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach gospodarki uspołecznionej
będących właścicielami lub samoistnymi posiadaczami gruntu od miesiąca, w którym rozpoczęto
prowadzenie działów specjalnych na tym gruncie.
3.
W wypadku prowadzenia działów specjalnych przez spółkę prawa cywilnego zawartą w formie
aktu notarialnego obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 2, ciąży na spółce.
4.
Obowiązek podatkowy z tytułów określonych w ust. 1 i 2 ciąży również na jednostkach
gospodarki uspołecznionej będących posiadaczami zależnymi.
5.
Jeżeli gospodarstwo rolne lub dział specjalny produkcji rolnej stanowi współwłasność
małżonków lub odrębną własność każdego z nich, obowiązek podatkowy ciąży łącznie na
obojgu małżonkach.
6.
W wypadku chowu zwierząt futerkowych przez osoby fizyczne obowiązek podatkowy ciąży
na właścicielu zwierząt, jeżeli własność zwierząt zostanie udokumentowana i potwierdzona
przez organizacje społeczno-zawodowe lub spółdzielnie hodowców drobnego inwentarza.
7.
Obowiązek podatkowy w podatku rolnym ciąży także na osobach fizycznych oraz na osobach
prawnych nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, które gospodarują na
gruntach państwowych na podstawie zawartej umowy lub bezumownie, z tym że obowiązek
podatkowy w podatku rolnym od gruntów rozpoczyna się z dniem 1 stycznia tego roku,
w którym objęto grunty w zagospodarowanie, a jeżeli objęcie nastąpiło po żniwach -
z dniem 1 stycznia roku następnego. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem tego roku,
w ciągu którego ustało gospodarowanie, a jeżeli gospodarowanie ustało przed żniwami
- z końcem roku poprzedniego.
Rozdział 2
Podatek rolny od gruntów
Art. 4.3 orzeczenia
1.
Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym od gruntów stanowi liczba hektarów przeliczeniowych.
2.
Liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się na podstawie powierzchni, rodzajów i klas
użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów oraz zaliczenia do okręgu podatkowego.
3.
Przeliczeniu na hektary przeliczeniowe nie podlegają grunty, na których znajdują się
obiekty służące do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, oraz grunty zajęte
pod uprawy podlegające opodatkowaniu podatkiem rolnym z działów specjalnych.
4.
Ustala się 4 okręgi podatkowe, do których zalicza się gminy, miasta oraz dzielnice
w miastach w zależności od warunków ekonomicznych i produkcyjno-klimatycznych.
5.
Ustala się następujące przeliczniki powierzchni użytków rolnych:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
6.
Grunty pod lasami przelicza się na hektary przeliczeniowe przy zastosowaniu przelicznika
dla VI klasy gruntów ornych.
7.
Grunty pod stawami zarybionymi bez względu na miejsce położenia przelicza się na hektary
przeliczeniowe według następujących przeliczników:
1)
1 ha stawu zarybionego łososiem, trocią, głowacicą, palią i pstrągiem - 1,0 ha przeliczeniowy,
2)
1 ha stawu zarybionego innymi gatunkami ryb - 0,20 ha przeliczeniowego.
8.
Grunty pod stawami nie zarybionymi przelicza się na hektary przeliczeniowe według
przeliczników ustalonych w ust. 5.
Art. 5.1 orzeczenie
1.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę
miasta do jednego z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi
w art. 4 ust. 4.
2.
Wojewódzka rada narodowa na wniosek terenowego organu administracji państwowej o właściwości
ogólnej stopnia wojewódzkiego może w szczególnych, gospodarczo uzasadnionych wypadkach
zaliczyć niektóre gminy do innego okręgu podatkowego niż określony w rozporządzeniu,
o którym mowa w ust. 1, jednakże nie może to spowodować zmniejszenia liczby hektarów
przeliczeniowych dla tego województwa o więcej niż 0,5%.
3.
Rada narodowa stopnia podstawowego na wniosek terenowego organu administracji państwowej
o właściwości ogólnej stopnia podstawowego może w szczególnych, gospodarczo uzasadnionych
wypadkach zaliczyć niektóre wsie do innego okręgu podatkowego niż określony dla gminy,
na podstawie upoważnień zawartych w ust. 1 i 2, jednakże nie może to spowodować zmniejszenie
liczby hektarów przeliczeniowych dla tej gminy o więcej niż 0,5%.
Art. 6.6 orzeczeń
1.
Podatek rolny z 1 hektara przeliczeniowego stanowi równowartość pieniężną 2,5 q żyta,
obliczoną według cen urzędowych obowiązujących w uspołecznionych jednostkach skupu
dla zbóż kontraktowanych w dniu 1 stycznia roku podatkowego, z wyłączeniem premii
okresowych.
2.
W latach 1985 i 1986 podatek rolny od gruntów ustala się w wysokości równowartości
pieniężnej:
1)
w 1985 r. - 1,5 q żyta z 1 ha przeliczeniowego,
2)
w 1986 r. - 2,0 q żyta z 1 ha przeliczeniowego.
3.
Termin wejścia w życie przepisu o wysokości podatku ustalonej w ust. 1 określi uchwała
Sejmu.
Rozdział 3
Podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej
Art. 7.
1.
Podstawą opodatkowania podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji
rolnej stanowi dochód obliczony przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej
jednostki powierzchni upraw lub jednostek produkcji zwierzęcej.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii właściwych komisji
sejmowych, określa normy szacunkowe dochodu, o których mowa w ust. 1.
3.
Wojewódzka rada narodowa, na wniosek terenowego organu administracji państwowej o
właściwości ogólnej stopnia wojewódzkiego, w zależności od miejscowych warunków i
opłacalności upraw lub produkcji, może obniżać lub podwyższać w całym województwie
albo na niektórych jego obszarach w granicach do 20% normy szacunkowe dochodu, o których
mowa w ust. 2, ze wszystkich lub niektórych rodzajów upraw i produkcji zwierzęcej.
4.
Na wniosek podatnika podstawa opodatkowania może być ustalana na podstawie faktycznych
przychodów i wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów
o podatku dochodowym, pod warunkiem prowadzenia ksiąg wykazujących te przychody i
wydatki; o zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwy urząd
skarbowy przed rozpoczęciem roku podatkowego.
Art. 8.
1.
Podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według
następującej skali:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2.
Rolnicze spółdzielnie produkcyjne prowadzące działy specjalne produkcji rolnej płacą
podatek rolny od dochodu z tych działów według stawek zależnych od wysokości dochodu
przypadającego na rodziny członków spółdzielni.
3.
Jednostki gospodarki uspołecznionej nie wymieniona w ust. 2, które prowadzą działy
specjalne produkcji rolnej płacą podatek w wysokości 10% dochodu z tych działów.
4.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może podwyższyć kwotę dochodu z działów specjalnych
produkcji rolnej, podlegającą opodatkowaniu według stałej stawki procentowej, oraz
zmniejszać stawki podatku określone w ust. 1.
Art. 9.
1.
Jeżeli osoba fizyczna lub osoba prawna nie będąca jednostką gospodarki uspołecznionej
oprócz dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej, przekraczających w roku podatkowym
400 tys. zł, osiąga również:
1)
dochody w rozumieniu przepisów o podatku wyrównawczym,
2)
dochody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym lub z wykonywania rzemiosła, od
których zamiast podatków obrotowego i dochodowego pobiera się opłatę skarbową, zwane
dalej „dochodami z działalności produkcyjno-usługowej”,
dochody te, po odliczeniu należnego podatku dochodowego lub opłaty skarbowej, łączy
się z dochodami z działów specjalnych produkcji rolnej w celu określenia stopy procentowej
podatku rolnego z działów specjalnych produkcji rolnej.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do małżonków osiągających dochody z działów
specjalnych produkcji rolnej, jeżeli jedno z nich lub oboje uzyskują dochody z działalności
produkcyjno-usługowej lub działalności podlegającej podatkowi wyrównawczemu.
Art. 10.
1.
W wypadkach określonych w art. 9 podatek rolny od dochodów z działów specjalnych produkcji
rolnej ustala się w następujący sposób:
1)
oblicza się kwotę podatku, jaki przypadałby od łącznej wysokości dochodu,
2)
ustala się stopę procentową kwoty podatku obliczonej zgodnie z pkt 1 do łącznej wysokości
dochodu,
3)
ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu
podatkiem rolnym od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala szczegółowe zasady i tryb wymiaru
podatku od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
Art. 11.
Jednostki gospodarki uspołecznionej są obowiązane obliczać i odprowadzać podatek rolny
od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej na rachunek urzędu skarbowego,
na którego terenie działania znajdują się prowadzone przez nie działy specjalne produkcji
rolnej.
Rozdział 4
Zwolnienia i ulgi podatkowe
Art. 12.4 orzeczenia
1.
Zwalnia się od podatku rolnego od gruntów:
1)
użytki rolne klas VI i VIz,
2)
grunty pod lasami z drzewostanem w wieku do lat 50, licząc od roku następnego po zalesieniu.
2.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może zwalniać od podatku rolnego inne grunty
niż określone w ust. 1.
Art. 13.2 orzeczenia
1.
Podatnikom podatku rolnego przysługują ulgi z tytułu:
1)
inwestycji oraz modernizacji budynków gospodarczych, obiektów i urządzeń służących
do produkcji rolnej, a także inwestycji polegających na budownictwie mieszkaniowym
w gospodarstwach nowo tworzonych na gruntach zakupionych z Państwowego Funduszu Ziemi
lub podlegających przepisom o osadnictwie rolnym,
2)
nabycia gruntów,
3)
przyjęcia gruntów w trwałe zagospodarowanie przez jednostki gospodarki uspołecznionej,
4)
położenia gruntów na terenach podgórskich i górskich,
5)
klęsk żywiołowych,
6)
spełniania obowiązku służby wojskowej lub jej form zastępczych.
2.
Ulga inwestycyjna z tytułu tej samej inwestycji nie może być stosowana dłużej niż
przez 15 lat.
3.
Wysokość ulgi z tytułów określonych w ust. 1 pkt 1, 4 i 6 nie może przekraczać 60%
kwoty podatku rolnego, należnego w danym roku podatkowym.
4.
Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady, wysokość i tryb stosowania
ulg wymienionych w ust. 1.
Rozdział 5
Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
Art. 14.
W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 2 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„
4.
Rada Ministrów w drodze rozporządzenia, może określić, że świadczenia pieniężne od
gospodarstw rolnych i od nieruchomości położonych na terenie gmin wynikające z zobowiązań
podatkowych oraz inne świadczenia pieniężne, na które zostały rozciągnięte przepisy
ustawy, są pobierane w formie łącznego zobowiązania pieniężnego na podstawie jednego
nakazu płatniczego, a także określić osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.
W rozporządzeniu tym Rada Ministrów określi sposób zarachowywania wpłat na poczet
poszczególnych świadczeń pieniężnych pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego
oraz zasady rozliczeń wpływów z tytułu tych świadczeń z poszczególnymi wierzycielami.
”
,
2)
po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu:
„
Art. 48a.
Za zobowiązania pieniężne, wchodzące w skład łącznego zobowiązania pieniężnego, należne
od osób, których świadczenia wchodzą w skład tego zobowiązania, odpowiadają solidarnie
te osoby oraz osoby, na które wystawia się nakaz płatniczy.
”
Art. 15.
W ustawie z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin w art. 82 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
dochodów z indywidualnego gospodarstwa rolnego oraz działów specjalnych produkcji
rolnej w wysokości określonej przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.
”
Art. 16.
1.
Ulgi w podatku gruntowym, przyznane na podstawie dotychczasowych przepisów, stosuje
się do czasu ich wykorzystania, jednak przez okres nie dłuższy niż określony w tych
przepisach.
2.
Ulgi przyznane na podstawie przepisów ustawy o podatku wyrównawczym stosuje się do
czasu ich wykorzystania.
Art. 17.2 orzeczenia
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o podatku gruntowym, rozumie się przez to
podatek rolny.
Art. 18.1 orzeczenie
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z Ministrem Finansów na podstawie
danych statystycznych ogłasza w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku wysokość
przeciętnego dochodu z pracy w rolnictwie nie uspołecznionym z 1 ha przeliczeniowego.
Dochód w tej wysokości przyjmuje się dla celów ustalania uprawnień do świadczeń socjalnych
rolników i członków ich rodzin od daty przyznania tych świadczeń przez okres roku.
Art. 19.2 orzeczenia
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 11 listopada 1965 r. o rozszerzeniu uprawnień gromadzkich rad narodowych
w zakresie podatkowym oraz o usprawnieniu w gromadach wymiaru i poboru podatków i
innych należności pieniężnych ,
2)
ustawa z dnia 26 października 1971 r. o podatku gruntowym ,
3)
przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku wyrównawczym w zakresie dotyczącym opodatkowania dochodów z niektórych rodzajów upraw i produkcji
zwierzęcej.
Art. 20.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1985 r.