Ustawaz dnia 10 kwietnia 1974 r.Prawo lokalowe
Spis treści
- Treść ustawy
- Rozdział 1 - Przepisy ogólne
- Rozdział 2 - Najem lokali i budynków
- Rozdział 3 - Szczególny tryb najmu lokali i budynków
- Rozdział 4 - Mieszkania funkcyjne
- Rozdział 5 - Zamiana lokali mieszkalnych
- Rozdział 6 - Właściwość organów i tryb postępowania
- Rozdział 7 - Przepisy karne
- Rozdział 8 - Przepisy przejściowe i końcowe
Treść ustawy
W dążeniu do dalszej poprawy w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych ludności, w szczególności
przez stopniową realizację w miarę rozwoju gospodarki socjalistycznej prawa każdej
rodziny do samodzielnego mieszkania, stabilizację uprawnień do mieszkania oraz wyzwalanie
inicjatywy społecznej w zakresie budownictwa mieszkaniowego i utrzymanie istniejących
zasobów w należytym stanie - uchwala się niniejszą ustawę.
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.5 orzeczeń
Ustawa niniejsza, zwana dalej „ustawą”, określa ogólne zasady zaspokajania potrzeb
mieszkaniowych ludności i wraz z przepisami Kodeksu cywilnego w zakresie najmu - reguluje stosunki prawne związane z zajmowaniem i używaniem lokali
oraz budynków.
Art. 2.16 orzeczeń
Przepisom ustawy nie podlegają:
1)
pokoje dziennie wynajmowane w hotelach, pensjonatach i innych zakładach noclegowych,
2)
lokale w nie podlegających podatkowi od nieruchomości lub zwolnionych od tego podatku
budynkach gospodarstw rolnych indywidualnych lub rolniczych spółdzielni produkcyjnych;
lokale w tych budynkach mogą być jednak przydzielane na pomieszczenia zastępcze dla
osób pozbawionych mieszkań wskutek klęski żywiołowej (huraganu, powodzi) lub pożaru,
3)
lokale w budynkach znajdujących się w zarządzie organów kwaterunkowych wojska oraz
lokale przekazane wojsku na zakwaterowanie stałe Sił Zbrojnych,
4)
domy letniskowe.
Art. 3.1 orzeczenie
1.
Domem jednorodzinnym jest dom mieszkalny, jak również samodzielna część domu bliźniaczego
lub szeregowego, przeznaczony do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych właściciela i
jego bliskich, chociażby oprócz lokalu mieszkalnego obejmował również lokal użytkowy.
2.
Małym domem mieszkalnym jest budynek obejmujący samodzielne lokale mieszkalne, stanowiące
odrębną własność różnych osób.
3.
Domem mieszkalno-pensjonatowym jest budynek, w którym nie więcej niż połowa powierzchni
użytkowej służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych właściciela lub jego bliskich,
a pozostała część jest przeznaczona na prowadzenie pensjonatu.
4.
Domem letniskowym jest budynek położony na terenie wsi lub w rejonie przeznaczonym
na cele rekreacyjne ludności, służący właścicielowi i jego bliskim do wypoczynku.
5.
Wielkość domów i lokali wymienionych w ust. 1 - 4 określi Rada Ministrów w drodze
rozporządzenia. Wielkość ta nie może być ustalona niżej od określonej w przepisach
obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 4.4 orzeczenia
1.
W domach stanowiących własność Państwa może nastąpić wyodrębnienie własności wszystkich
lub niektórych samodzielnych lokali mieszkalnych, jeżeli własność poszczególnych lokali
zostanie przeniesiona na rzecz osób fizycznych.
2.
Rada Ministrów może ustalić w drodze rozporządzenia warunki wyodrębnienia własności
poszczególnych lokali w domach wielomieszkaniowych nie stanowiących własności Państwa
oraz warunki i tryb przeniesienia na rzecz osób fizycznych własności lokali w tych
domach.
Art. 5.8 orzeczeń
1.
Za lokal mieszkalny uważa się samodzielny lokal mieszkalny, jak też jego część obejmującą
co najmniej 1 pokój o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, jeżeli jest ona odrębnym przedmiotem najmu.
2.
Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielony trwałymi ścianami w obrębie budynku
zespół izb łącznie z pomieszczeniami pomocniczymi, w którym zamieszkiwanie nie wymaga
korzystania z pomieszczeń znajdujących się w innym lokalu.
3.
Za lokal użytkowy uważa się samodzielny lokal lub jego część, wykorzystywane na cele
inne niż mieszkalne. Lokal użytkowy powinien być wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem.
Art. 6.
1.
Zamienny lokal mieszkalny powinien:
1)
nadawać się do zamieszkania ze względu na stan techniczny,
2)
mieć nie gorsze wyposażenie techniczne niż lokal dotychczas zajmowany,
3)
odpowiadać pod względem powierzchni mieszkalnej dotychczasowemu lokalowi, nie może
jednak przekraczać obowiązujących norm zaludnienia,
4)
znajdować się w tej samej miejscowości, w której jest położony lokal dotychczas zajmowany,
5)
być lokalem samodzielnym, jeżeli lokal dotychczas zajmowany jest samodzielny.
2.
Od wymagań wymienionych w ust. 1 pkt 2-5 można odstąpić za zgodą osoby przekwaterowywanej.
3.
W przypadku przekwaterowania osoby nie uprawnionej z mieszkania funkcyjnego w budynku
położonym na terenie gminy, lokal zamienny:
1)
może być wyposażony w urządzenia ogrzewcze inne niż ogrzewanie centralne, chociażby
lokal zajmowany dotychczas, położony w tej miejscowości, był wyposażony w ogrzewanie
centralne,
2)
może być przydzielony w miejscowości pobliskiej, w przypadku braku możliwości przydzielenia
takiego lokalu w tej samej miejscowości - o ile nie pogorszy to nadmiernie sytuacji
osób przekwaterowywanych.
4.
Zamienny lokal użytkowy powinien pod względem technicznym nadawać się do używania
i umożliwiać osobie przekwaterowywanej wykonywanie w nim dotychczasowej działalności.
Art. 7.2 orzeczenia
1.
Zastępcze pomieszczenie mieszkalne powinno:
1)
nadawać się do zamieszkania ze względu na stan techniczny oraz mieć dostęp do źródła
zaopatrzenia w wodę i do ustępu, chociażby urządzenia te znajdowały się poza budynkiem,
2)
zapewniać co najmniej 5 m2 powierzchni mieszkalnej na jedną osobę,
3)
znajdować się w tej samej miejscowości lub pobliskiej, jeżeli zamieszkanie w tej miejscowości
nie pogorszy nadmiernie warunków życia osób przekwaterowywanych.
2.
Od wymagań określonych w ust. 1 pkt 3 można odstąpić za zgodą osoby przekwaterowywanej.
Art. 8.11 orzeczeń
Do osób bliskich najemcy należą jego wstępni, zstępni, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa,
powinowaci w tej samej linii lub stopniu, osoby przysposobione oraz ich małżonkowie
i zstępni, osoby przysposabiające, osoby małoletnie przyjęte na podstawie orzeczenia
sądu opiekuńczego na wychowanie, a także osoby pozostające faktycznie we wspólnym
pożyciu.
Rozdział 2
Najem lokali i budynków
Art. 9.44 orzeczenia
1.
Najem lokalu lub budynku wynika z umowy najmu albo z ostatecznej decyzji administracyjnej
o przydziale lokalu lub budynku.
2.
Jeżeli najem wynika z decyzji o przydziale, strony powinny określić na piśmie przedmiot
i warunki najmu.
3.
Małżonkowie wspólnie zajmujący lokal mieszkalny są z mocy prawa najemcami tego lokalu,
chociażby umowa najmu została zawarta tylko przez jednego z nich lub przydział lokalu
pozostającego w dyspozycji terenowego organu administracji państwowej nastąpił na
rzecz jednego z małżonków.
Art. 10.31 orzeczeń
1.
Wynajmujący jest obowiązany oddać najemcy do używania lokal lub budynek wraz z pomieszczeniami
przynależnymi. Wynajmujący jest też obowiązany do zapewnienia sprawnego działania
urządzeń technicznych w budynku, umożliwiających najemcy korzystanie z oświetlenia
i ogrzewania lokalu, ciepłej wody, dźwigów, zbiorczych anten i innych urządzeń.
2.
Poza obowiązkami określonymi w ust. 1 oraz w przepisach Kodeksu cywilnego o najmie wynajmującego obciążają nadto następujące obowiązki:
1)
utrzymania w należytym stanie, porządku i czystości pomieszczeń i urządzeń budynku
przeznaczonych do ogólnego użytku oraz otoczenia budynku,
2)
bieżącej naprawy budynku, jego pomieszczeń i urządzeń wymienionych w pkt 1,
3)
naprawy i przywrócenia poprzedniego stanu budynku uszkodzonego niezależnie od przyczyn,
z tym że najemcę obciąża obowiązek pokrycia szkód powstałych z jego winy,
4)
zasięgania opinii organów samorządu mieszkańców przed dokonaniem zmian w pomieszczeniach
ogólnego użytku, w urządzeniach oraz w otoczeniu budynku,
5)
stosowania przewidzianych środków prawnych wobec administratorów, dozorców i innych
zatrudnionych osób, zaniedbujących obowiązki dbałości o utrzymanie budynku i jego
otoczenia w należytym stanie.
3.
Przy sprawowaniu zarządu budynkiem wynajmujący jest obowiązany współdziałać z organami
samorządu mieszkańców. Zakres tego współdziałania ustalają rady narodowe miast i gmin,
a w miastach wyłączonych z województw dzielnicowe rady narodowe.
Art. 11.4 orzeczenia
1.
Czynsz najmu lokalu strony ustalają według obowiązujących stawek miesięcznych przewidzianych
za 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu. Czynsz najmu w domach (lokalach) wymienionych w art.
22 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 11 oraz czynsz podnajmu strony ustalają na podstawie wzajemnego
porozumienia.
2.
Wysokość czynszu najmu lokali użytkowych w domach spółdzielni budownictwa mieszkaniowego
nie może być niższa od kosztów eksploatacji i remontów oraz spłaty kredytów inwestycyjnych
spółdzielni, przypadających na zajmowany lokal.
Art. 12.6 orzeczeń
1.
Oprócz czynszu najemca jest obowiązany do uiszczania opłat za świadczenia związane
z wyposażeniem i eksploatacją lokalu. Jeżeli najem obejmuje lokale użytkowe, wynajmujący
może pobierać również opłaty za zużytą przez najemcę wodę z urządzeń wodociągowych
oraz za korzystanie z innych urządzeń technicznych.
2.
W razie zwłoki w uiszczeniu czynszu i opłat najemca jest obowiązany zapłacić odsetki.
3.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia stawki czynszu najmu oraz wysokość
opłat wymienionych w ust. 1, sposób gospodarowania wpływami z czynszów i środkami
otrzymanymi na remonty budynków, sprawowania kontroli ich zużycia, ustalania zniżek,
podwyżek i zwalniania z czynszu, tryb postępowania w tych sprawach, a także wysokość
odsetek za zwłokę i warunki ich pobierania. W tym samym trybie Rada Ministrów może
uzależnić najem lokali mieszkalnych od uiszczenia kaucji zabezpieczającej utrzymanie
lokalu w należytym stanie, określić stawki kaucji, zasady zwalniania od niej w całości
lub części oraz tryb jej pobierania i zwrotu.
Art. 13.3 orzeczenia
1.
Czynsz najmu jest płatny miesięcznie z góry do dnia 10 każdego miesiąca, natomiast
inne opłaty są płatne miesięcznie z dołu.
2.
Za zapłatę czynszu najmu i opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale mieszkający
z nim jego pełnoletni bliscy.
Art. 14.9 orzeczeń
1.
Należności państwowe z tytułu najmu lokali przypadające od osób fizycznych i prawnych
nie będących jednostkami gospodarki uspołecznionej, nie uiszczone w terminie płatności,
podlegają wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi przymusowemu ściągnięciu
w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji.
2.
Należnościami z tytułu najmu lokali są:
1)
czynsze najmu,
2)
opłaty za świadczenia związane z wyposażeniem i eksploatacją lokali, a w odniesieniu
do najmu lokali użytkowych - również opłaty za zużytą wodę z urządzeń wodociągowych
oraz za korzystanie z innych urządzeń technicznych,
3)
koszty wykonania obciążających najemcę napraw instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej
oraz uszkodzeń budynków i urządzeń służących do wspólnego użytku mieszkańców.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do bezumownego korzystania z lokalu.
4.
Tytułem egzekucyjnym w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 3, jest wykaz zaległości
sporządzony przez wynajmującego bądź zarządcę nieruchomości.
Art. 15.6 orzeczeń
1.
Najemca w terminie miesięcznym od dnia doręczenia wykazu zaległości wraz z upomnieniem
o ich zapłatę może wnieść pozew do właściwego sądu o ustalenie, że należność w całości
lub części nie istnieje albo uległa przedawnieniu. Wniesienie pozwu nie wstrzymuje
egzekucji, chyba że sąd orzeknie zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
2.
Obowiązek udowodnienia należności spoczywa w sporze na wynajmującym.
Art. 16.1 orzeczenie
1.
Jeżeli najemca ulepszył przedmiot najmu przez założenie urządzenia technicznego, od
istnienia którego zależy wysokość czynszu najmu, wynajmujący może zwrócić najemcy
wartość ulepszenia i podwyższyć odpowiednio czynsz najmu; w razie niezwrócenia wartości
ulepszenia najemca opłaca czynsz nie podwyższony, a rozliczenie z tytułu ulepszenia
lokalu następuje z dniem jego opróżnienia.
2.
Jeżeli najemca dokonał w lokalu mieszkalnym innych ulepszeń niż określone w ust. 1,
wynajmujący może je zatrzymać za zwrotem ich wartości; o ile najemca pozostawia dokonane
ulepszenia bez żądania zwrotu ich wartości, wynajmujący nie może żądać przywrócenia
poprzedniego stanu lokalu.
3.
Założenie na budynku reklamy świetlnej wymaga zgody wynajmującego, który może żądać
z tego tytułu odpowiedniej opłaty.
Art. 17.13 orzeczeń
1.
Jeżeli lokal lub budynek wymaga napraw obciążających wynajmującego, może on żądać
od najemcy udostępnienia mu lokalu lub budynku w celu wykonania napraw; najemcy przysługuje
stosunkowa obniżka czynszu za czas, w którym nie mógł w pełni korzystać z lokalu,
budynku lub ich części.
2.
Jeżeli rodzaj naprawy tego wymaga, najemca powinien opróżnić lokal (budynek) i przenieść
się na koszt wynajmującego do dostarczonego mu lokalu zamiennego, a w razie niemożności
dostarczenia takiego lokalu - do pomieszczenia zastępczego na czas naprawy ściśle
oznaczony i podany do wiadomości najemcy.
3.
Lokal zamienny lub pomieszczenie zastępcze dostarcza wynajmujący; gdy lokal został
przydzielony przez terenowy organ administracji państwowej, lokal zamienny względnie
pomieszczenie zastępcze dostarcza ten organ.
4.
W czasie naprawy najemca opłaca czynsz i opłaty tylko za pomieszczenie zastępcze.
Art. 18.11 orzeczeń
1.
Zarząd budynkami mieszkalnymi stanowiącymi własność państwową sprawują właściwe organy
lub jednostki gospodarcze.
2.
Terenowy organ administracji państwowej może postanowić o objęciu zarządem jednostek
określonych w ust. 1 budynków nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej:
1)
na wniosek właściciela,
2)
w przypadku, gdy zarząd nie jest przez właściciela w ogóle sprawowany,
3)
jeżeli właściciel nie sprawuje zarządu w sposób zapewniający utrzymanie budynku w
należytym stanie.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy domów jednorodzinnych, małych domów mieszkalnych oraz domów
mieszkalno-pensjonatowych.
4.
Właściciele i zarządcy domów nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej
mogą tworzyć lokalne zrzeszenia posiadające osobowość prawną, których zadaniem jest
prowadzenie w imieniu swych członków administracji nieruchomości.
Art. 19.1 orzeczenie
Minister Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska ustali w drodze rozporządzenia:
1)
warunki przejmowania budynków nie stanowiących własności jednostek gospodarki uspołecznionej
w zarząd organów, o których mowa w art. 18 ust. 1, właściwość organów do wydawania
decyzji w tych sprawach oraz wzajemne obowiązki i uprawnienia stron,
2)
zasady tworzenia lokalnych zrzeszeń właścicieli i zarządców domów oraz zakres działania
tych zrzeszeń,
3)
w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych - warunki najmu budynków i lokali przez
przedstawicielstwa dyplomatyczne, urzędy konsularne państw obcych oraz instytucje
i osoby korzystające z przywilejów dyplomatycznych, jak również przez osoby i instytucje
obce nie korzystające z takich przywilejów, ale będące cudzoziemcami dewizowymi.
Rozdział 3
Szczególny tryb najmu lokali i budynków
Art. 20.3 orzeczenia
1.
W miejscowościach, w których występują trudności w zaspokajaniu potrzeb lokalowych
w drodze umów najmu, może być wprowadzony najem lokali i budynków na podstawie decyzji
administracyjnej o przydziale. Stosowanie takiego trybu najmu powinno być zniesione,
gdy ustaną przyczyny jego wprowadzenia.
2.
Wprowadzenie lub zniesienie najmu lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej
o przydziale następuje w drodze uchwały właściwej rady narodowej miasta lub gminy.
Uchwała wymaga zatwierdzenia przez radę narodową wyższego stopnia, chyba że podjęła
ją rada narodowa miasta wyłączonego z województwa.
3.
Uchwała o wprowadzeniu lub zniesieniu najmu lokali i budynków na podstawie decyzji
administracyjnej o przydziale podlega ogłoszeniu w dzienniku urzędowym właściwej wojewódzkiej
rady narodowej (rady narodowej miasta wyłączonego z województwa).
4.
Od dnia wejścia w życie na danym terenie uchwały wymienionej w ust. 2 obejmowanie
lokali na tych terenach następuje na podstawie decyzji o przydziale lokalu lub budynku.
Art. 21.3 orzeczenia
1.
W miejscowościach, w których obowiązuje najem lokali i budynków na podstawie decyzji
o przydziale, jedna osoba nie może zajmować dwóch lub więcej lokali mieszkalnych.
Jedna osoba nie może zajmować dwóch lub więcej lokali mieszkalnych również w innych
miejscowościach niezależnie od tytułu prawnego ich zajmowania i miejscowości, w której
budynek jest położony, jeżeli przynajmniej jeden z lokali znajduje się w budynku stanowiącym
własność jednostki gospodarki uspołecznionej lub pozostającym w jej zarządzie.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób, które oprócz lokalu mieszkalnego zajmują
dom letniskowy.
Art. 22.
1.
Przepisy o najmie lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej nie dotyczą:
1)
lokali w domach spółdzielni budownictwa mieszkaniowego,
2)
domów jednorodzinnych i lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości, jeżeli
co najmniej w części są one zamieszkiwane przez właścicieli albo przez ich pełnoletnie
dzieci lub rodziców,
3)
domów mieszkalno-pensjonatowych, jeżeli właściciel, jego pełnoletnie dzieci lub rodzice
mieszkają w tym domu i prowadzą w nim pensjonat,
4)
mieszkań funkcyjnych i reprezentacyjnych,
5)
lokali przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych państw obcych oraz
instytucji i osób korzystających z przywilejów dyplomatycznych na podstawie ustaw,
umów lub zwyczajów międzynarodowych,
6)
lokali w domach studenckich, internatach, bursach, hotelach dla nauczycieli i pracowników
naukowych,
7)
lokali w hotelach robotniczych,
8)
lokali w budynkach zarządzanych przez jednostki gospodarki uspołecznionej, jeżeli
są używane na cele związane z ich zakresem działania,
9)
budynków i lokali przeznaczonych do wykonywania kultu religijnego wyznań uznanych
przez Państwo,
10)
wybudowanych ze środków osób fizycznych pracowni artystycznych, lokali handlowych,
gastronomicznych i warsztatów rzemieślniczych, jeżeli osoby te, ich pełnoletnie dzieci
albo rodzice korzystają z nich zgodnie z przeznaczeniem,
11)
garaży.
2.
Przepisy o najmie lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej nie dotyczą
zabudowań i pomieszczeń gospodarczych położonych na działkach zabudowanych domami
wymienionymi w ust. 1 pkt 1-3 i pkt 10, a także lokali użytkowych koniecznych jako
warsztat pracy do wykonywania zawodu przez właścicieli takich domów lub lokali, ich
dzieci lub rodziców.
3.
Rada Ministrów może określić w drodze rozporządzenia również inne niż wymienione w
ust. 1 lokale i budynki, do których nie mają zastosowania przepisy o najmie na podstawie
decyzji administracyjnej.
Art. 23.
Jeżeli ta sama osoba bądź małżonkowie są właścicielami więcej niż jednego domu jednorodzinnego
lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość albo gdy przysługuje im ponadto spółdzielcze
prawo do lokalu, przepisy o najmie lokali i budynków na podstawie decyzji administracyjnej
o przydziale nie dotyczą tylko jednego z tych domów lub lokali wskazanego przez właściciela
(członka spółdzielni). Wskazanie przez osobę, której przysługuje spółdzielcze prawo
do lokalu, innego lokalu niż spółdzielczy jest możliwe, o ile wystąpiła ona ze spółdzielni
budownictwa mieszkaniowego.
Art. 24.2 orzeczenia
Terenowy organ administracji państwowej może udzielić zezwolenia na okresowe wynajęcie
lub oddanie do bezpłatnego używania osobie trzeciej całego domu jednorodzinnego albo
lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, z zachowaniem uprawnień wynikających
z art. 22, jeżeli przemawia za tym społecznie uzasadniony interes właściciela.
Art. 25.21 orzeczeń
1.
Właściciele domów jednorodzinnych, domów mieszkalno-pensjonatowych i lokali mieszkalnych
stanowiących odrębne nieruchomości oraz członkowie spółdzielni budownictwa mieszkaniowego
mają prawo do zamieszkania w swych domach i lokalach, opróżnionych w całości lub w
części.
2.
W celu umożliwienia osobom wymienionym w ust. 1 zamieszkania w swych domach lub lokalach
terenowy organ administracji państwowej powinien - w miarę istniejących wolnych lokali
- przekwaterować do lokali zamiennych najemców zajmujących na podstawie decyzji administracyjnej
o przydziale domy lub lokale określone w tym przepisie.
3.
W przypadku dostarczenia lokalu zamiennego przez właściciela lub członka spółdzielni
budownictwa mieszkaniowego terenowy organ administracji państwowej ma obowiązek przekwaterowania
najemcy do takiego lokalu.
4.
Jeżeli właściciel lub członek spółdzielni budownictwa mieszkaniowego nie ma możliwości
dostarczenia lokalu zamiennego, lecz zobowiąże się wpłacić za najemcę wkład mieszkaniowy
do spółdzielni, a najemca, którego sytuacja materialna nie uzasadnia uzyskania przydziału
lokalu pozostającego w dyspozycji terenowego organu administracji państwowej, nie
wyrazi zgody na przystąpienie do spółdzielni bądź przeniesienie się do lokalu przydzielonego
przez spółdzielnię - organ ten dokona przekwaterowania do pomieszczenia zastępczego.
5.
W przypadkach określonych w ust. 2 i 3 właściciel lub członek spółdzielni budownictwa
mieszkaniowego jest obowiązany pokryć koszty przeprowadzki.
Art. 26.
1.
Gdy członek spółdzielni budownictwa mieszkaniowego zamierza odstąpić swoje prawo do
lokalu, zajmowanego przez najemcę na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale,
a najemca ubiega się o przyjęcie na członka spółdzielni, przekwaterowanie nie może
nastąpić, a najemcy przysługuje pierwszeństwo w przyjęciu na członka spółdzielni.
Przekwaterowanie nie może nastąpić również, o ile spółdzielnia dysponuje lokalami
wolnymi, a najemca zgłosi wniosek o przyjęcie go na członka spółdzielni.
2.
Przyjmowanie na członków spółdzielni osób zamieszkałych w lokalach spółdzielni na
podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, wnoszenie wkładów na ulgowych warunkach
przez te osoby oraz przyjmowanie na członków spółdzielni osób, za które wkład wniosą
właściciele domów (lokali), o których mowa w art. 25, następuje na zasadach ustalonych
przez Centralny Związek Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego w porozumieniu z Ministrem
Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska.
Art. 27.
1.
Właściciel domu wielomieszkaniowego, sprawujący zarząd tym domem, ma prawo zajmowania
w nim na cele mieszkalne jednego samodzielnego lokalu.
2.
Właścicielowi domu określonego w ust. 1 przysługuje prawo do zamieszkania w opróżnionym
lokalu mieszkalnym położonym w jego domu, jeżeli sprawuje lub zobowiąże się do sprawowania
zarządu tym domem.
Art. 28.2 orzeczenia
1.
Decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego może otrzymać osoba, której warunki zamieszkania
i sytuacja materialna uzasadniają przydział lokalu.
2.
Decyzję o przydziale lokalu użytkowego może otrzymać jednostka gospodarki uspołecznionej
oraz osoba prawna i fizyczna, których działalność wymaga korzystania z lokalu użytkowego
w danej miejscowości.
3.
Decyzja o przydziale części lokalu powinna określać zakres uprawnień najemcy do pomieszczeń
przynależnych.
Art. 29.3 orzeczenia
1.
Przy przydziale lokalu mieszkalnego oraz przy obliczaniu należnej najemcy powierzchni
mieszkalnej uwzględnia się normy zaludnienia przysługujące najemcy i osobom bliskim,
prowadzącym z nim wspólne gospodarstwo domowe.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się do pomocy domowej, jeżeli potrzeby rodziny najemcy, uzasadnione
w szczególności dobrem małoletnich dzieci lub nieporadnych osób starszych, wymagają
zatrudnienia takiej osoby.
3.
W razie oddania osobie trzeciej w bezpłatne używanie lub w podnajem części lokalu
mieszkalnego nie uwzględnia się tej osoby przy obliczaniu należnej najemcy powierzchni
mieszkalnej, chyba że właściwa rada narodowa w stosunku do określonych kategorii osób
postanowi inaczej.
Art. 30.1 orzeczenie
Decyzja o przydziale traci ważność, jeżeli przydzielony lokal nie zostanie zajęty
z winy najemcy w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
Art. 31.3 orzeczenia
1.
Samodzielny lokal mieszkalny odpowiadający normatywom projektowania mieszkań nie może
być przydzielony więcej niż jednemu najemcy, chyba że przydział taki nastąpi na zgodny
wniosek osób zainteresowanych.
2.
Pokój przechodni nie może być przedmiotem odrębnego przydziału.
3.
Jeżeli w lokalu zajmowanym przez więcej niż jednego najemcę zostanie opróżniona część
tego lokalu, prawo do jej przydzielenia przysługuje najemcy, który zajmuje powierzchnię
mniejszą od przysługującej mu według norm zaludnienia.
Art. 32.1 orzeczenie
1.
Lokale przydziela się na czas nie oznaczony.
2.
Lokal mieszkalny może być przydzielony na czas oznaczony, gdy zatrudnienie lub pobyt
w danej miejscowości osoby ubiegającej się o przydział są okresowe. Na czas oznaczony
mogą być przydzielane również pomieszczenia zastępcze osobom, które uzyskały zapewnienie
otrzymania w określonym terminie mieszkania będącego w dyspozycji terenowego organu
administracji państwowej, spółdzielni budownictwa mieszkaniowego lub zakładu pracy.
3.
Dozorcy domu i palaczowi centralnego ogrzewania w budynku stanowiącym własność osoby
fizycznej lub osoby prawnej, nie będącej jednostką gospodarki uspołecznionej, lokal
mieszkalny przydziela się na wniosek właściciela (administracji) domu, na czas trwania
umowy o pracę o pełnienie tych funkcji w danym domu. Jeżeli zgodnie z obowiązującymi
przepisami umowa o pracę zostanie rozwiązana bez wypowiedzenia z winy pracownika lub
w drodze wypowiedzenia z powodu nienależytego wykonywania przez pracownika obowiązków
wynikających z umowy o pracę, jest on obowiązany lokal opróżnić bez prawa do lokalu
zamiennego.
4.
Przydział lokalu użytkowego może nastąpić na czas oznaczony, jeżeli działalność w
tym lokalu ma być prowadzona okresowo lub jeżeli lokal jest położony w budynku przeznaczonym
do rozbiórki.
Art. 33.4 orzeczenia
1.
Najemca, który nie zajmuje samodzielnie lokalu przydzielonego na podstawie decyzji,
może oddać osobie trzeciej do bezpłatnego używania lub w podnajem część swego lokalu
mieszkalnego tylko za zgodą najemców pozostałych części lokalu.
2.
Oddanie do bezpłatnego używania lub w podnajem całego lokalu przydzielonego na podstawie
decyzji wymaga zezwolenia terenowego organu administracji państwowej.
Art. 34.1 orzeczenie
1.
Terenowy organ administracji państwowej na wniosek najemcy zezwoli na dokonanie przeróbek
albo przebudowy lokalu mieszkalnego lub użytkowego, jeżeli udogodni to korzystanie
z lokalu. W przypadku, w którym na roboty budowlane jest wymagane pozwolenie w myśl
przepisów o państwowym nadzorze budowlanym, decyzję wydaje się w tym samym postępowaniu.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do pomieszczeń przynależnych do lokalu.
3.
Koszty robót określonych w ust. 1 i 2 ponosi najemca i nie przysługuje mu roszczenie
o ich zwrot. W przypadkach wyjątkowych, uzasadnionych sytuacją materialną najemcy
lokalu mieszkalnego, koszty robót mogą być pokryte ze środków państwowych.
Art. 35.1 orzeczenie
Zmiana przeznaczenia lokalu mieszkalnego na lokal użytkowy i odwrotnie wymaga zezwolenia
terenowego organu administracji państwowej.
Art. 36.5 orzeczeń
1.
W razie zajmowania przez najemcę lokalu mieszkalnego o powierzchni większej niż mu
przysługuje i gdy nadwyżka obejmuje co najmniej 1 pokój, terenowy organ administracji
państwowej powinien zaproponować najemcy samodzielny lokal zamienny.
2.
Jeżeli najemca nie wyrazi zgody na przeniesienie się do lokalu zamiennego, ma on prawo
dalszego zajmowania lokalu z tym, że za nadwyżkę powierzchni jest obowiązany opłacać
podwyższony czynsz.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się, gdy lokal jest zajmowany przez więcej niż jednego
najemcę, z których chociażby jeden zajmuje powierzchnię mniejszą od przysługującej
na podstawie norm zaludnienia i ubiega się o przydzielenie występującej nadwyżki powierzchni.
W takim przypadku powinna być wydana decyzja o opróżnieniu części lokalu stanowiącej
nadwyżkę powierzchni i jej przydziale najemcy zajmującemu część lokalu nadmiernie
zagęszczoną.
Art. 37.2 orzeczenia
1.
Jeżeli najem lokalu lub budynku wynika z decyzji administracyjnej o przydziale, wynajmujący
może wytoczyć powództwo o rozwiązanie stosunku najmu i nakazanie przez sąd opróżnienia
lokalu tylko w przypadku, gdy zachodzą przyczyny uzasadniające wypowiedzenie najmu
bez zachowania obowiązujących terminów.
2.
Obowiązek opróżnienia lokalu, którego najem zawiązał się na podstawie decyzji o przydziale,
nie może być przedmiotem ugody sądowej ani aktu notarialnego, jak również orzeczony
w wyroku opartym na uznaniu powództwa; wyrok zaoczny w tych sprawach może być wydany
wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego.
3.
Jeżeli najemca wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko obowiązującemu porządkowi
domowemu albo przez swoje niewłaściwe zachowanie czyni uciążliwym korzystanie z innych
lokali w budynku, powództwo, o którym mowa w ust. 1, może wytoczyć także najemca innego
lokalu w tym budynku.
Art. 38.
1.
Jeżeli najemca utracił tytuł prawny do dalszego zajmowania lokalu mieszkalnego, terenowy
organ administracji państwowej może przekwaterować do pomieszczenia zastępczego nie
tylko najemcę, ale również osoby, które z nim zamieszkują.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również do osób pozostałych w lokalu po śmierci najemcy,
jeżeli osoby te nie wstąpiły w stosunek najmu.
3.
Gdy po śmierci najemcy w lokalu pozostała tylko małoletnia osoba bliska będąca pod
władzą rodzicielską, terenowy organ administracji państwowej może przekwaterować ją
do mieszkania rodziców, chyba że mieszka ona w lokalu w związku z orzeczeniem sądu
opiekuńczego, albo z innych względów przekwaterowanie byłoby sprzeczne z dobrem tej
osoby.
4.
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do lokali użytkowych, z tym że osobie zajmującej
lokal użytkowy bez tytułu prawnego nie przysługuje pomieszczenie zastępcze.
Art. 39.1 orzeczenie
Jeżeli najemca opuścił lokal, a pozostały w nim jego dzieci, osoby przysposobione
lub rodzice, terenowy organ administracji państwowej powinien w miarę potrzeby przydzielić
im ten lokal w całości lub części. W przypadkach społecznie uzasadnionych również
inne osoby bliskie mogą uzyskać przydział całego lub części lokalu opuszczonego przez
najemcę. Jeżeli osoby te pozostaną w lokalu, mimo że nie otrzymały przydziału, terenowy
organ administracji państwowej przekwateruje je do lokalu zajmowanego przez dotychczasowego
najemcę - chociażby lokal ten nie podlegał decyzji o przydziale, albo do pomieszczenia
zastępczego.
Art. 40.3 orzeczenia
1.
Jeżeli lokal mieszkalny znajduje się w budynku o charakterze użytkowym lub w budynku
podlegającym rozbiórce bądź przebudowie, terenowy organ administracji państwowej wydaje
decyzję o przekwaterowaniu najemcy do lokalu zamiennego. Koszty przeprowadzki pokrywa
wnioskodawca przekwaterowania.
2.
W przypadku stwierdzenia w trybie przepisów o państwowym nadzorze budowlanym stanu
zagrożenia życia lub mienia osób zamieszkujących budynek terenowy organ administracji
państwowej wydaje decyzję o przekwaterowaniu najemców do lokali zamiennych, a w razie
braku takich lokali - do pomieszczeń zastępczych na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy.
Po usunięciu stanu zagrożenia najemcom przysługuje prawo powrotu do zajmowanych uprzednio
lokali, chyba że szczególne okoliczności uniemożliwiają realizację tego przepisu.
Art. 41.2 orzeczenia
1.
Terenowy organ administracji państwowej w przypadkach uzasadnionych szczególnymi względami
społecznymi lub gospodarczymi może wydać decyzję o zmianie w stanie zajmowania lokali
użytkowych - z wyjątkiem lokali w domach stanowiących własność spółdzielni budownictwa
mieszkaniowego - zajmowanych przez jednostki gospodarki uspołecznionej, chociażby
najem tych lokali nie wymagał decyzji o ich przydziale.
2.
Jeżeli lokal użytkowy znajdujący się w domu spółdzielni budownictwa mieszkaniowego,
używany na podstawie umowy najmu, jest niezbędnie potrzebny na inne cele, terenowy
organ administracji państwowej może wystąpić do zarządu spółdzielni z wnioskiem o
wypowiedzenie umowy najmu i wynajęcie tego lokalu innemu najemcy.
3.
Decyzje dotyczące zajmowania lokali przez państwowe i społeczne instytucje centralne
wydaje Prezes Rady Ministrów.
Art. 42.2 orzeczenia
1.
W odniesieniu do najemców nie wymienionych w art. 41 ust. 1 decyzje o ograniczeniu
przydziału lokalu użytkowego lub przekwaterowaniu z niego do lokalu zamiennego mogą
być wydane:
1)
na wniosek jednostki gospodarki uspołecznionej, której zajmowany przez najemcę lokal
jest niezbędnie potrzebny,
2)
jeżeli wymaga tego planowe rozmieszczenie sieci lokali handlowych bądź usługowych.
2.
Jeżeli lokal użytkowy znajduje się w budynku podlegającym rozbiórce albo przebudowie
lub gdy w trybie przepisów o państwowym nadzorze budowlanym zostanie stwierdzona konieczność
opuszczenia budynku ze względu na zagrożenie życia lub mienia, terenowy organ administracji
państwowej cofa przydział lub wydaje decyzję o przekwaterowaniu do lokalu zamiennego.
Art. 43.
Terenowy organ administracji państwowej może wydać decyzję o cofnięciu przydziału
w przypadku, gdy najemca oddając w bezpłatne używanie lub w podnajem zajmowany lokal
bądź jego część, spowoduje nadmierne jego zagęszczenie, naruszenie podstawowych zasad
współżycia społecznego albo gdy odda lokal w bezpłatne używanie lub w podnajem bez
wymaganej zgody tego organu; decyzja taka może być wydana również w przypadku, gdy
najemca faktycznie lokalu nie zajmuje.
Art. 44.2 orzeczenia
1.
Terenowy organ administracji państwowej może wydać decyzję o przydziale pomieszczenia
zastępczego na rzecz osób usuwanych z domów zagrożonych oraz pozbawionych mieszkań
wskutek klęski żywiołowej (huraganu, powodzi) lub pożaru także w miejscowości, w której
najem lokali i budynków następuje na podstawie umów najmu, jeżeli wynajmujący mimo
wezwania odmówił zawarcia takiej umowy.
2.
Przydział pomieszczenia zastępczego następuje na czas niezbędny do uzyskania mieszkania
w spółdzielni budownictwa mieszkaniowego lub wybudowania własnego domu.
Art. 45.1 orzeczenie
1.
Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia wielkość norm zaludnienia lokali mieszkalnych
i osoby, którym mogą być przyznane uprawnienia do dodatkowej powierzchni mieszkalnej,
jak również warunki i tryb przyznawania tych uprawnień.
2.
Rada Ministrów, uwzględniając zachodzące zmiany gospodarcze i społeczne oraz zmiany
w dziedzinie wzrostu dochodów ludności i poprawy warunków mieszkaniowych, może w drodze
rozporządzenia ustalać zasady i tryb zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także
kategorie lokali i budynków, do których nie mają zastosowania normy zaludnienia lokali
mieszkalnych.
3.
Minister Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki w porozumieniu z zainteresowanymi
ministrami określi w drodze rozporządzenia zasady zajmowania i opróżniania lokali
położonych w domach studenckich oraz hotelach dla nauczycieli i pracowników naukowych,
a Minister Oświaty i Wychowania - w internatach, bursach i domach młodego nauczyciela.
4.
Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami
oraz po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych określi w drodze rozporządzenia
zasady zajmowania i opróżniania lokali położonych w hotelach robotniczych.
Rozdział 4
Mieszkania funkcyjne
Art. 46.8 orzeczeń
1.
Mieszkaniami funkcyjnymi są lokale mieszkalne pozostające w dyspozycji jednostek gospodarki
uspołecznionej, przydzielane przez te jednostki ich pracownikom:
1)
wchodzącym w skład pogotowia produkcyjnego i technicznego,
2)
których charakter pracy wymaga zajmowania mieszkania w danym budynku lub zespole budynków.
2.
Mieszkania funkcyjne są przydzielane na czas wykonywania funkcji uzasadniającej zajmowanie
takiego mieszkania.
Art. 47.2 orzeczenia
1.
Przydziałowi na mieszkania funkcyjne podlegają lokale:
1)
w zakładowych domach mieszkalnych lub przekazane do dyspozycji jednostek gospodarki
uspołecznionej w innych budynkach,
2)
w budynkach położonych na terenach strzeżonych oraz w budynkach o charakterze użytkowym,
jeżeli pozostają w zarządzie jednostek gospodarki uspołecznionej,
3)
w budynkach kolejowych,
4)
w budynkach położonych na terenach państwowych gospodarstw rolnych i państwowych gospodarstw
leśnych.
2.
Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych określi w drodze
rozporządzenia warunki przydziału, zajmowania i opróżniania mieszkań funkcyjnych oraz
może rozszerzyć lub ograniczyć kategorie lokali podlegających przydziałowi na mieszkania
funkcyjne.
Rozdział 5
Zamiana lokali mieszkalnych
Art. 48.2 orzeczenia
1.
Najemcy lokali mieszkalnych, których stosunek najmu wynika z decyzji o przydziale,
z wyjątkiem najemców mieszkań funkcyjnych, mogą dokonywać zamiany zajmowanych przez
siebie lokali, jak również zamiany tych lokali na lokale spółdzielcze, zajmowane przez
członków spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, lokale w domach jednorodzinnych zajmowane
przez właścicieli tych domów, a także na lokale stanowiące odrębne nieruchomości.
2.
Zamiana może również polegać na dostarczeniu w zamian za lokal zajmowany dotychczas
innego lokalu przez jego dysponenta.
3.
Zamiana lokali, o których mowa w ust. 1, na lokale lub domy stanowiące przedmiot własności
osobistej wymaga przeniesienia ich własności na zasadach ogólnych.
Art. 49.
1.
Zamiana lokali mieszkalnych wymaga zezwolenia dysponentów tych lokali na jej dokonanie.
2.
Zezwolenie na dokonanie zamiany pomiędzy stronami powinno być udzielone we wszystkich
przypadkach, gdy jest uzasadnione ze względu na ich słuszne interesy, a w szczególności
w razie:
1)
nadmiernego zagęszczenia w lokalu,
2)
możliwości uzyskania w drodze zamiany mieszkania położonego w pobliżu miejsca pracy,
3)
powstania warunków rodzinnych uzasadniających zmianę miejsca zamieszkania,
4)
względów zdrowotnych uzasadniających konieczność zamieszkania w innym lokalu.
3.
Odmowa udzielenia zezwolenia na zamianę lokalu może nastąpić jedynie w przypadku,
gdyby zamiana spowodowała naruszenie obowiązujących przepisów lub istotne pogorszenie
warunków mieszkaniowych osób zajmujących część lokalu nie objętą zamianą. Decyzja
odmowna wymaga szczegółowego uzasadnienia wskazującego przesłanki takiego rozstrzygnięcia.
Art. 50.7 orzeczeń
1.
Zezwolenie terenowego organu administracji państwowej na zamianę lokalu, którego najem
wynika z decyzji administracyjnej o przydziale, stanowi decyzję o przydziale lokalu
uzyskanego w wyniku zamiany.
2.
Najemca, który w wyniku zamiany otrzymuje lokal mieszkalny o wyższym standardzie wyposażenia
lub o większej powierzchni mieszkalnej od lokalu dotychczas zajmowanego, może być
zobowiązany do uiszczenia określonej opłaty.
3.
Minister Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska określi wysokość i zasady pobierania
opłat przy zamianie lokali mieszkalnych oraz zasady tworzenia i zakres działania jednostek
organizacyjnych pośrednictwa zamiany mieszkań.
Rozdział 6
Właściwość organów i tryb postępowania
Art. 51.3 orzeczenia
W sprawach lokalowych i mieszkaniowych zastrzeżonych dla terenowych organów administracji
państwowej orzekają w pierwszej instancji:
1)
naczelnik gminy - na terenie gminy,
2)
prezydent lub naczelnik miasta - na terenie miasta nie podzielonego na dzielnice,
3)
naczelnik dzielnicy - na terenie dzielnicy,
4)
naczelnik miasta i powiatu - na terenie miasta stanowiącego powiat, w którym działa
wspólna rada narodowa miasta i powiatu.
Art. 52.1 orzeczenie
Przydziały lokali mieszkalnych wybudowanych przez zakłady pracy, z wyjątkiem mieszkań
funkcyjnych, są dokonywane przez terenowy organ administracji państwowej na rzecz
osób wskazanych przez te zakłady.
Art. 53.
Przydział lokali mieszkalnych następuje przy zachowaniu jawności postępowania.
Art. 54.2 orzeczenia
1.
Decyzje w sprawach lokalowych są wydawane w formie pisemnej.
2.
Odwołania w sprawach cofnięcia przydziału lokalu lub przekwaterowania najemcy organy
odwoławcze rozpatrują na rozprawie.
Art. 55.13 orzeczeń
1.
Decyzje w sprawach mieszkań funkcyjnych wydaje kierownik zakładu pracy, w którego
dyspozycji pozostaje mieszkanie.
2.
Odwołania od decyzji, o których mowa w ust. 1, rozpatrują organy nadrzędne nad zakładami
pracy. Przepis art. 54 stosuje się odpowiednio.
Art. 56.9 orzeczeń
1.
Egzekucję w sprawach opróżniania lokali podlegających przepisom ustawy prowadzą terenowe
organy administracji państwowej w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji.
2.
Jeżeli zobowiązanemu do opróżnienia zajmowanego dotychczas lokalu przysługuje prawo
do lokalu zamiennego lub pomieszczenia zastępczego, postępowanie egzekucyjne może
być wszczęte po dostarczeniu takiego lokalu (pomieszczenia).
Art. 57.18 orzeczeń
1.
W razie samowolnego zajęcia lokalu, podlegającego przydziałowi przez terenowy organ
administracji państwowej, organ ten dokonuje bezzwłocznie usunięcia sprawcy z lokalu
- w razie potrzeby przy pomocy organów Milicji Obywatelskiej - składając wniosek o
ukaranie do kolegium do spraw wykroczeń.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się również w razie samowolnego zajęcia lokalu w domu pozostającym
w zarządzie spółdzielni budownictwa mieszkaniowego lub innej jednostki gospodarki
uspołecznionej, z tym że usunięcie sprawcy następuje na wniosek jednostki zarządzającej
budynkiem. W tym samym trybie następuje usunięcie osób pozostawionych bez tytułu prawnego
w mieszkaniu funkcyjnym lub spółdzielni budownictwa mieszkaniowego.
3.
W przypadku samowolnego zajęcia lokalu w budynku nie oddanym do użytku obowiązek bezzwłocznego
usunięcia sprawcy z lokalu obciąża kierownika budowy.
Rozdział 7
Przepisy karne
Art. 58.3 orzeczenia
1.
Kto w stosunku do lokali podlegających przydziałowi w drodze decyzji administracyjnej
bierze udział w zawarciu umowy o odstępne w jakiejkolwiek postaci na rzecz właściciela
budynku, ustępującego najemcy lub innej osoby bądź umowy o wynagrodzenie za pośrednictwo
w najmie lokalu,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków pośrednictwa w zamianie mieszkań ze strony jednostek
organizacyjnych powołanych w tym celu.
Art. 59.
1.
Kto wbrew przepisom ustawy obejmuje samowolnie w używanie lokal bez uzyskania prawem
przewidzianego przydziału albo oddaje lokal w używanie osobie nie posiadającej decyzji
o przydziale lokalu,
podlega karze aresztu bądź ograniczenia wolności lub grzywny.
2.
W domach, pozostających w zarządzie osób fizycznych lub prawnych nie będących jednostkami
gospodarki uspołecznionej, w których najem lokali zawiązuje się na podstawie decyzji
o przydziale, administrator, który zaniecha bezzwłocznego zawiadomienia terenowego
organu administracji państwowej o wdarciu się osoby nie uprawnionej do lokalu lub
o samowolnym zajęciu lokalu,
podlega karze grzywny.
3.
Administrator domu, o którym mowa w ust. 2, który nie zawiadomi terenowego organu
administracji państwowej o opróżnieniu przez najemcę lokalu najpóźniej w ciągu 3 dni
licząc od dnia, w którym doszedł do jego wiadomości fakt opróżnienia lokalu,
podlega karze grzywny.
4.
Wynajmujący lub osoba działająca w jego imieniu albo najemca, który utrudnia w sposób
złośliwy lub uporczywy osobom zamieszkałym w danym budynku korzystanie z zajmowanego
lokalu mieszkalnego lub pomieszczeń pomocniczych albo przynależnych do tego lokalu,
podlega karze grzywny.
Rozdział 8
Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 60.
1.
W miejscowościach, w których na podstawie dotychczasowych przepisów do dnia wejścia
w życie ustawy obowiązywała publiczna gospodarka lokalami, do najmu lokali stosuje
się przepisy rozdziału 3.
2.
Sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy, lecz nie zakończone ostatecznymi
decyzjami, podlegają rozpatrzeniu według tej ustawy.
3.
Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy
dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.
Art. 61.4 orzeczenia
1.
Najemcy, zajmujący na podstawie decyzji o przydziale lokale stanowiące odrębne nieruchomości
lub lokale w domach jednorodzinnych, mieszkalno-pensjonatowych albo garaże, korzystają
do czasu ich opróżnienia z ochrony przewidzianej w art. 37 ust. 1 i opłacają czynsz
według stawek określonych na podstawie art. 12.
2.
Przepis ust. 1 stosuje się do najemców zajmujących lokale w budynkach spółdzielni
budownictwa mieszkaniowego, z tym że ponoszą oni koszty remontów i eksploatacji na
zasadach obowiązujących członków spółdzielni.
Art. 62.1 orzeczenie
1.
Do domów i lokali sprzedanych przez Państwo osobom fizycznym stosuje się odpowiednio
przepisy art. 22 ust. 1 pkt 2.
2.
Najemcom lokali w domach obejmujących do 20 lokali, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach , którzy nie przystąpią do spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, zostaną dostarczone
lokale zamienne równorzędne pod względem wyposażenia technicznego i odpowiadające
normom zaludnienia; przekwaterowanie z lokalu samodzielnego może nastąpić jedynie
do takiego lokalu. Lokale zamienne dostarcza terenowy organ administracji państwowej.
3.
Jeżeli najemcy lokali w domach, o których mowa w ust. 2, nie skorzystali z możliwości
przekwaterowania do lokali zamiennych i nie opłacają czynszu określonego w art. 61
ust. 2 przez okres dłuższy niż dwumiesięczny i mimo udzielenia im dodatkowego terminu
miesięcznego z uprzedzeniem o przekwaterowaniu nie uiszczą zaległego czynszu, podlegają
przekwaterowaniu do lokali zamiennych określonych w ust. 2.
Art. 63.3 orzeczenia
1.
Dotychczasowe mieszkania służbowe stają się mieszkaniami funkcyjnymi w rozumieniu
ustawy, jeżeli odpowiadają warunkom określonym w art. 46 i 47.
2.
Mieszkania w zakładowych domach mieszkalnych zakładów górnictwa węglowego są mieszkaniami
funkcyjnymi, chociażby nie odpowiadały warunkom określonym w ust. 1, i mogą być przydzielane
pracownikom tych zakładów bez względu na charakter wykonywanej pracy.
3.
Pozostałe mieszkania służbowe tracą dotychczasowy charakter i w miejscowościach, w
których obowiązuje najem na podstawie decyzji o przydziale, decyzje w sprawach tych
lokali wydaje terenowy organ administracji państwowej z zachowaniem przepisu art.
52.
4.
Dotychczasowe przydziały mieszkań, o których mowa w ust. 3, zachowują swą ważność
i są uważane za równoznaczne z ostatecznymi decyzjami o przydziale lokali mieszkalnych,
a w miejscowościach, w których najem zawiązuje się na podstawie umów najmu - z umową
najmu zawartą na czas nie oznaczony.
5.
Zasady przydziału i opróżniania mieszkań przeznaczonych dla funkcjonariuszy Milicji
Obywatelskiej i Służby Więziennej - regulują odrębne przepisy.
Art. 64.
W ustawie z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach dodaje się art. 28a w brzmieniu:
„
Art. 28a.
Ściąganie należności Państwa z tytułu opłat, o których mowa w art. 28, jak również
należności wynikających z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z terenów
państwowych - następuje na zasadach ściągania należności państwowych z tytułu najmu
lokali.
”
Art. 65.
Tracą moc:
1)
ustawa z dnia 28 maja 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów
jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych , z tym że zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2 ust. 2 tej
ustawy, w tym - przepisy określające ulgowe warunki wniesienia wkładów w stosunku
do osób, które zostały przyjęte na członków spółdzielni budownictwa mieszkaniowego
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
2)
ustawa z dnia 6 czerwca 1958 r. o ściąganiu czynszu najmu i innych należności Państwa
związanych z korzystaniem z terenów i budynków państwowych ,
3)
ustawa z dnia 30 stycznia 1959 r. - Prawo lokalowe .
Art. 66.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 sierpnia 1974 r.