Ustawaz dnia 20 lipca 1950 r.o zawodzie felczera
Treść ustawy
Art. 1.
1.
Prawo wykonywania zawodu i używania tytułu felczera przysługuje obywatelom polskim,
którzy:
1)
ukończyli liceum felczerskie bądź szkołę felczerską w Polsce albo
2)
w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy byli uprawnieni do wykonywania czynności
felczerskich na podstawie dotychczasowych przepisów, albo
3)
po dniu 9 maja 1945 r. ukończyli Oficerską Szkołę Instruktorów Sanitarnych przy Centrum
Wyszkolenia Sanitarnego w Łodzi.
2.
Minister Zdrowia może przyznawać prawo wykonywania zawodu i używania tytułu felczera
obywatelom polskim, którzy za granicą w myśl obowiązujących tam przepisów nabyli równorzędne
uprawnienia. Minister Zdrowia może uzależnić przyznanie tego prawa od złożenia przez
kandydata egzaminu w liceum felczerskim z niektórych przedmiotów, objętych programem
tego liceum.
Art. 2.
1.
Wykonywanie zawodu felczera obejmuje:
1)
udzielanie pomocy ludności w przypadkach zachorowania lub zagrożenia chorobą w granicach,
ustalonych przez Ministra Zdrowia (art. 4),
2)
szerzenie oświaty sanitarnej,
3)
wykonywanie czynności sanitarnych z zakresu: higieny pracy, zwalczania chorób zakaźnych
i zapobiegania tym chorobom oraz nadzoru nad artykułami żywności i przedmiotami użytku,
4)
wydawanie orzeczeń o stanie zdrowia,
5)
stwierdzanie zgonów.
2.
Czynności, określone w ust. 1 pkt 1) i 4), felczer może wykonywać jedynie w zakładach
społecznych służby zdrowia. W punktach felczerskich felczer wykonuje te czynności
samodzielnie, w innych zaś zakładach społecznych służby zdrowia - pod kierunkiem lekarza.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy czynności, związanych z udzielaniem pomocy w nagłych wypadkach.
Art. 3.1 orzeczenie
1.
Felczerowi, wykonującemu zawód ponad trzy lata, przysługuje po odbyciu kursu dokształcającego
tytuł starszego felczera.
2.
Starszy felczer jest uprawniony od samodzielnego wykonywania czynności, określonych
w art. 2 ust. 1 pkt 1) i 4), nie tylko w punktach felczerskich, lecz również w innych
zakładach społecznych służby zdrowia.
3.
Minister Zdrowia ustala, w jakich zakładach i na jakich stanowiskach może być zatrudniony
starszy felczer.
4.
Minister Zdrowia ustala program, organizację i warunki odbywania kursów dokształcających
dla felczerów oraz tryb przyjmowania na te kursy.
Art. 4.
Szczegółowy zakres czynności, do których wykonywania jest uprawniony felczer (starszy
felczer), określa Minister Zdrowia w drodze rozporządzenia.
Art. 5.
1.
W związku z samodzielnym wykonywaniem czynności, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 1)
felczer (starszy felczer) jest uprawniony do wystawiania recept.
2.
Minister Zdrowia określa w drodze rozporządzenia zasady wystawiania recept przez felczera
(starszego felczera) oraz wykaz leków, które może on zapisywać.
Art. 6.
W nagłych wypadkach nie wolno felczerowi (starszemu felczerowi) odmówić udzielenia
pomocy choremu do czasu przybycia lekarza.
Art. 7.
1.
Felczer (starszy felczer) obowiązany jest do zachowania w tajemnicy wszystkiego, o
czym poweźmie wiadomość w związku z wykonywaniem zawodu.
2.
Od obowiązku zachowania tajemnicy felczer (starszy felczer) jest zwolniony w stosunku
do lekarza, sprawującego nadzór fachowy nad danym zakładem bądź kierującego czynnościami
felczera (starszego felczera), a ponadto w przypadkach:
1)
gdy z mocy szczególnych przepisów jest on obowiązany, donieść władzom o określonych
okolicznościach,
2)
gdy osoba, korzystająca z jego pomocy lub jej prawny zastępca, zezwolą na ujawnienie
tajemnicy,
3)
gdy zachowanie tajemnicy może spowodować istotne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia
osoby, korzystającej z pomocy felczera (starszego felczera) lub dla otoczenia tej
osoby.
Art. 8.
1.
W celu przygotowania kadr felczerów Minister Zdrowia prowadzi:
1)
licea felczerskie dla osób, posiadających wykształcenie na poziomie ośmiu klas szkoły
podstawowej,
2)
szkoły felczerskie dla osób, wyróżniających się doświadczeniem w zakresie opieki nad
chorymi oraz wysokimi kwalifikacjami społecznymi, które:
a)
posiadają stałe prawo wykonywania praktyki pielęgniarskiej oraz po uzyskaniu tego
prawa wykonywały zawód pielęgniarki (pielęgniarza) albo
b)
uzyskały zaliczenie trzech lat studiów na wydziale lekarskim polskiej szkoły akademickiej.
2.
Nauczanie w liceach felczerskich trwa trzy lata, w szkołach felczerskich zaś - rok
i sześć miesięcy.
3.
Do liceum felczerskiego mogą być przyjęte osoby bez względu na wykształcenie szkolne
pod warunkiem złożenia egzaminu wstępnego w zakresie, odpowiadającym wykształceniu
szkolnemu, określonemu w ust. 1 pkt 1).
4.
Minister Zdrowia w porozumieniu z Ministrem Oświaty ustala:
1)
organizację i programy liceów i szkół felczerskich,
2)
warunki i tryb przyjmowania kandydatów, a w szczególności okres wykonywania zawodu
przez osoby, określone w ust. 1 pkt 2) lit a), nie krótszy jednak niż jeden rok oraz
3)
szczegółowy zakres egzaminu wstępnego (ust. 3).
5.
Uprawnienia Ministra Zdrowia, przewidziane w ustępach poprzedzających, przysługują
odpowiednio Ministrowi Obrony Narodowej, który organizację i programy liceów i szkół
felczerskich, warunki przyjmowania kandydatów oraz szczegółowy zakres egzaminu wstępnego
ustala ponadto w porozumieniu z Ministrem Zdrowia.
Art. 9.
1.
Felczer (starszy felczer), który przedsiębierze czynności, przekraczające jego uprawnienia
zawodowe lub odmawia udzielenia pomocy choremu wbrew obowiązkom, ustalonym w niniejszej
ustawie - podlega karze aresztu do roku i grzywny lub jednej z tych kar.
2.
Felczer (starszy felczer), który ujawnia tajemnicę zawodową wbrew obowiązkowi, określonemu
w art. 7 - podlega karze aresztu do trzech miesięcy i grzywny do 150.000 zł lub jednej
z tych kar.
3.
Do orzekania w sprawach, określonych w ust. 2, powołane są powiatowe rady narodowe.
Art. 10.
Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do obywateli państw obcych na zasadach wzajemności.
Art. 11.
Osoby, którym prawo wykonywania zawodu i używania tytułu felczera przysługuje w myśl
art. 1 ust. 1 pkt 2), mogą wykonywać czynności zawodowe poza zakładami społecznymi
służby zdrowia.
Art. 12.
Uchyla się ustawę z dnia 1 lipca 1921 r. o uprawnieniach do wykonywania czynności felczerskich .
Art. 13.
Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi Zdrowia w porozumieniu z Ministrem Oświaty.
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.