Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiejz dnia 15 września 2016 r.w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zawodzie felczera
Spis treści
Treść obwieszczenia
1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych
i niektórych innych aktów prawnych ogłasza się w załączniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera , z uwzględnieniem zmian wprowadzonych:
1)
ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych
innych ustaw ,
2)
ustawą z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie
zdrowia oraz niektórych innych ustaw ,
3)
ustawą z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych
w państwach członkowskich Unii Europejskiej
oraz zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem 9 września 2016 r.
2.
Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity ustawy nie obejmuje:
1)
odnośnika nr 1 oraz art. 17 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne
oraz niektórych innych ustaw , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa w zakresie swojej regulacji wdraża:
1)
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/84/UE z dnia 15 grudnia 2010 r. zmieniającą
- w zakresie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii - dyrektywę 2001/83/WE w sprawie
wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi ;
2)
częściowo dyrektywę 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w
sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych
u ludzi .
”
„
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
”
;
2)
art. 52 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o systemie informacji
w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw , który stanowi:
„
Art. 52.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
1)
art. 6 pkt 8, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.;
2)
art. 6 pkt 7 lit. b i c oraz pkt 13 lit. c i d, które wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia
2016 r.;
3)
art. 3 pkt 2, art. 5, art. 6 pkt 16 i art. 29-44, które wchodzą w życie z dniem 1
maja 2016 r.;
4)
art. 1 pkt 15 w zakresie art. 17a ust. 2 pkt 4 i art. 6 pkt 1, które wchodzą w życie
z dniem 1 lipca 2016 r.;
5)
art. 1 pkt 28, art. 6 pkt 3 i art. 13 pkt 2-10, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2017 r.;
5a)
art. 4 pkt 2 lit. b i pkt 3-32, art. 9 pkt 1-4, 10 i 11, art. 15 pkt 8-17 i art. 19-28,
które wchodzą w życie z dniem 1 maja 2017 r.;
6)
art. 7 pkt 23 w zakresie art. 188c ust. 3, ust. 4 pkt 2 i ust. 6, które wchodzą w
życie z dniem 1 lipca 2017 r.;
7)
art. 9 pkt 7 i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 2017 r.
”
;
3)
odnośnika nr 1 oraz art. 89 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej , które stanowią:
„
1) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie
uznawania kwalifikacji zawodowych .
”
„
Art. 89.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 18 stycznia 2016 r.
”
.
Załącznik - Tekst jednolity ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera
Art. 1.
1.
Minister właściwy do spraw zdrowia potwierdza w drodze decyzji kwalifikacje zawodowe
felczera osobom, które posiadają dyplom wydany w państwie innym niż państwo członkowskie
Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny na podstawie umów
międzynarodowych lub odrębnych przepisów.
2.
Naczelna Rada Lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu i używania tytułu felczera
osobom, które:
1)
ukończyły liceum felczerskie lub szkołę felczerską w Polsce albo
2)
posiadają decyzję, o której mowa w ust. 1, oraz dyplom wydany w państwie innym niż
państwo członkowskie Unii Europejskiej, uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny
na podstawie umów międzynarodowych, albo
31)W brzmieniu ustalonym przez art. 59 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2016 r. poz. 65), która weszła w życie z dniem 18 stycznia 2016 r.)
posiadają kwalifikacje do wykonywania zawodu felczera nabyte w państwie członkowskim
Unii Europejskiej innym niż Rzeczpospolita Polska, uznane na zasadach określonych
w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych
w państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz
4)
posiadają pełną zdolność do czynności prawnych;
5)
posiadają stan zdrowia pozwalający na wykonywanie zawodu felczera;
6)
władają językiem polskim w mowie i w piśmie, w stopniu niezbędnym do wykonywania zawodu
felczera;
7)
przedstawią zaświadczenie wydane przez odpowiednie władze państwa, w którym został
wydany dyplom, że posiadają na terenie tego państwa prawo do wykonywania zawodu felczera,
które nie zostało zawieszone ani którego nie zostali pozbawieni, oraz że nie toczy
się przeciwko nim postępowanie w sprawach pozbawienia albo zawieszenia prawa wykonywania
zawodu.
3.
W odniesieniu do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej wystarczającym dokumentem
potwierdzającym znajomość języka polskiego jest oświadczenie o znajomości języka polskiego
w mowie i w piśmie w zakresie niezbędnym do wykonywania zawodu felczera.
4.
W odniesieniu do obywateli innych państw niż państwa członkowskie Unii Europejskiej
dokumentem potwierdzającym znajomość języka polskiego jest zaświadczenie o złożeniu
egzaminu z języka polskiego.
5.
Egzamin przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Naczelną Radę Lekarską.
Egzamin przeprowadza się na wniosek cudzoziemca, po uiszczeniu opłaty za egzamin.
6.
Opłatę za egzamin, o której mowa w ust. 5, ponosi felczer, a wpływy z tego tytułu
stanowią przychód Naczelnej Rady Lekarskiej.
7.
Wysokość opłaty nie może przewyższać planowanych kosztów przeprowadzenia egzaminu.
8.
Podstawą zaliczenia egzaminu jest suma punktów uzyskana z egzaminu, która musi przekroczyć
50% ogólnej sumy punktów przewidzianej dla całości egzaminu.
9.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres znajomości języka polskiego w mowie i w piśmie konieczny do wykonywania zawodu
felczera, uwzględniając w szczególności zakres uprawnień zawodowych felczera;
2)
skład komisji egzaminacyjnej oraz sposób i tryb przeprowadzania i składania egzaminu,
mając na uwadze zapewnienie sprawdzenia umiejętności, o których mowa w ust. 2 pkt
6;
3)
wysokość opłaty za egzamin, mając na względzie przepis ust. 7.
Art. 1a.
1.
W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu felczer przedstawia Naczelnej Radzie Lekarskiej
odpowiednie dokumenty i oświadczenia stwierdzające spełnienie wymagań określonych
w art. 1 ust. 2 pkt 1-7 oraz w ust. 3 i 4.
2.
Za wystarczające w stosunku do obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5, uznaje się dokumenty
odnoszące się do stanu zdrowia wymagane dla wykonywania zawodu felczera w państwie
członkowskim, którego obywatelem jest felczer, lub w państwie członkowskim, z którego
felczer przybywa; w przypadku gdy dokumenty tego rodzaju nie są wymagane, za wystarczające
uważa się dokumenty wydane w tym państwie odnoszące się do stanu zdrowia.
3.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą być przedstawiane w ciągu 3 miesięcy
od daty ich wydania.
4.
Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, Naczelna
Rada Lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu felczera i wydaje dokument „Prawo
wykonywania zawodu felczera”.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,
określi, w drodze rozporządzenia, wzór dokumentu „Prawo wykonywania zawodu felczera”,
uwzględniając w szczególności niezbędne dane osobowe felczera, numer prawa wykonywania
zawodu, adnotacje o wpisie do rejestru oraz dane dotyczące kwalifikacji felczera.
Art. 1b.
1.
Przyznanie prawa wykonywania zawodu felczera albo odmowa przyznania tego prawa przez
Naczelną Radę Lekarską powinna być dokonana nie później niż w ciągu 3 miesięcy od
dnia złożenia wszystkich dokumentów określonych ustawą.
2.
Jeżeli Naczelna Rada Lekarska posiada informacje dotyczące ważnych zdarzeń, które
wystąpiły poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed podjęciem w Polsce działalności
przez cudzoziemca, a które mogą mieć wpływ na podjęcie lub wykonywanie zawodu felczera,
może poinformować o tych zdarzeniach państwo, którego obywatelstwo cudzoziemiec posiada,
lub państwo, z którego cudzoziemiec przybywa, wnosząc o weryfikację tych informacji
oraz o zawiadomienie o wszelkich dalszych działaniach, które zostały podjęte w odniesieniu
do dokumentów wydanych przez to państwo.
3.
Bieg terminu, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu, w przypadku gdy Naczelna
Rada Lekarska poinformowała o zdarzeniach, o których mowa w ust. 2, do czasu otrzymania
odpowiedzi, nie dłużej jednak niż na trzy miesiące.
Art. 1c.
1.
Felczer, który uzyskał prawo wykonywania zawodu, podlega wpisowi do rejestru prowadzonego
przez Naczelną Radę Lekarską.
2.
Naczelna Rada Lekarska określi szczegółowy tryb postępowania w sprawach przyznawania
prawa wykonywania zawodu felczera i prowadzenia rejestru felczerów.
3.
Naczelna Rada Lekarska udostępnia informacje zawarte w rejestrze felczerów, systemowi
informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia .
Art. 2.
1.
Wykonywanie zawodu felczera polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, a w szczególności:
1)
badaniu stanu zdrowia;
2)
rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im;
3)
udzielaniu pomocy w stanach zagrożenia życia i zdrowia;
4)
wykonywaniu czynności z zakresu medycyny pracy, zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych;
5)
sprawowaniu nadzoru nad artykułami żywnościowymi i produktami użytkowymi;
6)
stwierdzaniu zgonów;
7)
udziale w procesie leczenia pod nadzorem lub przy współpracy z lekarzem.
2.
Czynności określone w ust. 1 felczer wykonuje samodzielnie w podmiocie leczniczym
w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej albo w utworzonym punkcie felczerskim.
3.
Przepis ust. 2 nie dotyczy czynności, związanych z udzielaniem pomocy w nagłych wypadkach.
Art. 2a.
1.
Felczer traci prawo wykonywania zawodu z mocy prawa w przypadku ubezwłasnowolnienia.
2.
Felczer lub starszy felczer posiadający prawo wykonywania zawodu, który nie wykonuje
go przez okres dłuższy niż 5 lat, a zamierza podjąć jego wykonywanie, ma obowiązek
zawiadomienia o tym Naczelnej Rady Lekarskiej i odbycia przeszkolenia.
3.
Przepisów ust. 2 nie stosuje się do felczera będącego obywatelem państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, który posiada kwalifikacje, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt
3, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu felczera na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 2b.
1.
Jeżeli zaistnieją przesłanki uzasadniające podejrzenie niedostatecznego przygotowania
zawodowego felczera, Naczelna Rada Lekarska powołuje komisję złożoną z lekarzy o odpowiednich
kwalifikacjach zawodowych, która wydaje opinię o przygotowaniu zawodowym felczera.
Felczer ma obowiązek stawienia się przed komisją.
2.
O powołaniu komisji Naczelna Rada Lekarska powiadamia niezwłocznie felczera, którego
postępowanie dotyczy. Termin stawienia się felczera przed komisją powinien być tak
wyznaczony, aby między doręczeniem felczerowi zawiadomienia a dniem stawienia się
przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.
3.
Naczelna Rada Lekarska, na podstawie opinii komisji, o której mowa w ust. 1, może
zobowiązać felczera do odbycia przeszkolenia uzupełniającego organizowanego i przeprowadzanego
przez okręgową radę lekarską właściwą dla miejsca zamieszkania felczera oraz zawiesić
prawo wykonywania zawodu do czasu ukończenia przeszkolenia uzupełniającego, zwanego
dalej „przeszkoleniem”.
4.
Okręgowa rada lekarska ustala program, miejsce oraz sposób przeszkolenia.
5.
Przeszkolenie trwa nie dłużej niż 1 rok i obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne.
Koszt przeszkolenia teoretycznego ponosi felczer, a wpływy z tego tytułu stanowią
przychód okręgowej rady lekarskiej. Wysokość opłaty za przeszkolenie teoretyczne nie
może przewyższać planowanych kosztów związanych z jego przeprowadzeniem.
6.
Warunki odbywania przeszkolenia praktycznego określa umowa o prowadzenie przeszkolenia
praktycznego, zawarta między felczerem a podmiotem realizującym to przeszkolenie.
7.
W razie nieusprawiedliwionego niestawienia się felczera przed komisją, o której mowa
w ust. 1, lub uchylania się od uczestnictwa w przeszkoleniu Naczelna Rada Lekarska
zawiesza prawo wykonywania zawodu do czasu ukończenia przeszkolenia.
Art. 2c.
1.
Jeżeli zaistnieją przesłanki uzasadniające podejrzenie niezdolności felczera do wykonywania
zawodu ze względu na stan zdrowia, Naczelna Rada Lekarska powołuje komisję złożoną
z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Komisja ta wydaje orzeczenie
w przedmiocie niezdolności felczera do wykonywania zawodu felczera.
2.
O powołaniu komisji minister właściwy do spraw zdrowia powiadamia niezwłocznie felczera,
którego postępowanie dotyczy. Termin stawienia się felczera przed komisją powinien
być tak wyznaczony, aby między doręczeniem felczerowi zawiadomienia a dniem stawienia
się przed komisją upłynęło co najmniej 14 dni.
3.
Felczer ma obowiązek stawienia się przed komisją, o której mowa w ust. 1, i poddania
się niezbędnym badaniom.
4.
Felczer, którego dotyczy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uprawniony do
uczestnictwa w posiedzeniu komisji w czasie rozpatrywania sprawy.
5.
Komisja powinna wydać orzeczenie nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia powołania.
6.
W razie nieusprawiedliwionego niestawienia się felczera przed komisją, o której mowa
w ust. 1, Naczelna Rada Lekarska zawiesza prawo wykonywania zawodu do czasu zakończenia
postępowania przed komisją.
7.
Naczelna Rada Lekarska, na podstawie orzeczenia komisji o niezdolności felczera do
wykonywania zawodu, zawiesza prawo wykonywania zawodu felczera na okres trwania niezdolności
lub stwierdza o utracie prawa wykonywania zawodu.
8.
Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest poufne.
Art. 2d.
Zadania Naczelnej Rady Lekarskiej, o których mowa w art. 1 ust. 2, art. 1a-1c, oraz
prace komisji, o których mowa w art. 2b i 2c, są finansowane z budżetu państwa, z
części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. Członkom komisji
przysługuje za każde posiedzenie komisji wynagrodzenie w wysokości 10% przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłaty nagród z zysku za
ubiegły rok, ogłaszanego, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Art. 2e.
1.
Jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej w sprawach, o których mowa w art. 1a ust.
4, art. 1b ust. 1, art. 1c ust. 1, art. 2a ust. 1, art. 2b ust. 1, 2, 3 i 7 oraz w
art. 2c ust. 1, 6 i 7, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych.
2.
Od rozstrzygnięcia w sprawach, o których mowa w ust. 1, przysługuje wniosek do Naczelnej
Rady Lekarskiej o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
3.
Uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, podpisują
prezes albo wiceprezes oraz sekretarz Naczelnej Rady Lekarskiej.
Art. 3.
1.
Felczerowi, wykonującemu zawód ponad trzy lata, przysługuje tytuł starszego felczera.
2.
Starszy felczer czynności określone w art. 2 ust. 1 wykonuje samodzielnie w podmiocie
leczniczym.
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
Art. 3a.
Starszy felczer albo felczer może wydać ubezpieczonemu orzeczenie o czasowej niezdolności
do pracy jednorazowo do 7 dni, z tym że łącznie orzeczony okres niezdolności do pracy
nie może być dłuższy niż 14 dni.
Art. 4.
1.
Felczer lub starszy felczer mają prawo przepisywać produkty lecznicze, które są dopuszczone
do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem leków bardzo silnie
działających oraz niektórych środków odurzających i psychotropowych, oraz środki spożywcze
specjalnego przeznaczenia żywieniowego, oraz wyroby medyczne, wyroby medyczne do diagnostyki
in vitro, wyposażenie wyrobów medycznych, wyposażenie wyrobów medycznych do diagnostyki
in vitro, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych .
1a3)W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1991), która weszła w życie z dniem 12 grudnia 2015 r..
W przypadku gdy ustawa lub przepisy odrębne uprawniają felczera do wystawiania recept
stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz art. 95b-96b ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne .
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowy zakres uprawnień zawodowych felczera, uwzględniając w szczególności czynności
wykonywane samodzielnie i czynności wykonywane pod kierunkiem lekarza;
2)
wykaz leków spośród środków odurzających i psychotropowych oraz leków silnie działających,
które mogą być przepisywane na recepcie przez felczera, uwzględniając w szczególności
wskazania terapeutyczne i bezpieczeństwo stosowania leków;
3)
sposób oznaczania recept wystawianych przez felczera, z uwzględnieniem danych dotyczących
felczera.
Art. 5.
(uchylony)
Art. 6.
W nagłych wypadkach nie wolno felczerowi (starszemu felczerowi) odmówić udzielenia
pomocy choremu do czasu przybycia lekarza.
Art. 7.
1.
Felczer (starszy felczer) obowiązany jest do zachowania w tajemnicy wszystkiego, o
czym poweźmie wiadomość w związku z wykonywaniem zawodu.
2.
Od obowiązku zachowania tajemnicy felczer (starszy felczer) jest zwolniony w stosunku
do lekarza, sprawującego nadzór fachowy nad danym zakładem bądź kierującego czynnościami
felczera (starszego felczera), a ponadto w przypadkach:
1)
gdy tak stanowią ustawy;
2)
gdy osoba, korzystająca z jego pomocy lub jej prawny zastępca, zezwolą na ujawnienie
tajemnicy;
3)
gdy zachowanie tajemnicy może spowodować istotne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia
osoby, korzystającej z pomocy felczera (starszego felczera) lub dla otoczenia tej
osoby.
Art. 7a6)Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1245), która weszła w życie z dniem 25 listopada 2013 r..
1.
Felczer (starszy felczer) jest uprawniony do zgłaszania Prezesowi Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub podmiotowi odpowiedzialnemu
za wprowadzenie produktu leczniczego do obrotu działania niepożądanego produktu leczniczego.
2.
Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, felczer dokonuje zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.
Art. 8.
(uchylony)
Art. 9.
1.
Kto nie będąc uprawnionym udziela zawodowo świadczeń, o których mowa w art. 2 i 3,
podlega karze grzywny.
2.
W przypadku określonym w ust. 1 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu
w sprawach o wykroczenia.
Art. 10.
(uchylony)
Art. 11.
(uchylony)
Art. 12.
Uchyla się ustawę z dnia 1 lipca 1921 r. o uprawnieniach do wykonywania czynności felczerskich .
Art. 13.
(uchylony)
Art. 14.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia7)Ustawa została ogłoszona w dniu 26 sierpnia 1950 r..
1)
W brzmieniu ustalonym przez art. 59 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania
kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz.
U. z 2016 r. poz. 65), która weszła w życie z dniem 18 stycznia 2016 r.
2)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 788, 855, 1066, 1918, 1991, 1994 i 2281 oraz z 2016 r. poz. 1355.
3)
W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie
ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 1991), która weszła w życie z dniem 12 grudnia 2015 r.
4)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r.
poz. 1633, 1893, 1991 i 2199 oraz z 2016 r. poz. 65, 960, 1070 i 1239.
5)
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r.
poz. 1505 i 1570, z 2009 r. poz. 97, 206, 753, 788 i 817, z 2010 r. poz. 513 i 679,
z 2011 r. poz. 322, 451, 622, 654, 657 i 696, z 2012 r. poz. 1342 i 1544, z 2013 r.
poz. 1245, z 2014 r. poz. 822 i 1491, z 2015 r. poz. 28, 277, 788, 875, 1771, 1830,
1918, 1926 i 1991 oraz z 2016 r. poz. 823 i 960.
6)
Dodany przez art. 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo farmaceutyczne
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1245), która weszła w życie z dniem 25 listopada
2013 r.
7)
Ustawa została ogłoszona w dniu 26 sierpnia 1950 r.