Orzecznictwo

WYROK Z DNIA 21 SIERPNIA 2007 R. II KK 96/07 Racjonalizacja kary orzekanej jako kara łączna w wyroku łącznym nie musi być rozumiana wyłącznie jako łagodzenie i mieć zatem charakter jed- nokierunkowy. Przewodniczący: sędzia SN E. Sadzik. Sędziowie SN: M. Buliński (sprawozdawca), H. Gordon–Krakowska. Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz. Sąd Najwyższy w sprawie wyroku łącznego, dotyczącego skazanego Marka C., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2007 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w P. z dnia 15września 2005 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok w częściach określonych w pkt II b i c oraz o d d a l i ł kasację w części dotyczącej pkt II a zaskarżonego wyroku jako oczywiście bezzas

POSTANOWIENIE Z DNIA 12 CZERWCA 2007 R. V KK 179/07 1. Przyjęcie konstrukcji prawnej czynu ciągłego (art. 12 § 1 k.k.) sprawia, że w sytuacji, gdy wyniki przewodu sądowego nie stwarzają pod- staw do uznania, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa ciągłego w zakre- sie zarzucanym mu w akcie oskarżenia, sąd nie uniewinnia go od poszcze- gólnych fragmentów przestępstwa ciągłego, lecz eliminując te fragmenty z opisu czynu, w uzasadnieniu wyjaśnia, dlaczego przypisany oskarżonemu czyn nie obejmuje wszystkich zarzucanych aktem oskarżenia zachowań składających się na przestępstwo ciągłe. 2. Gdy prawomocnym wyrokiem orzeczona została kara bezwzględ- nego pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w warunkach czy- nu ciągłego, to zgodnie z brzmieniem przepisu art. 523 § 3 k.p.k., od takie- go

POSTANOWIENIE Z DNIA 3 KWIETNIA 2007 r. WZ 11/07 Warunek, aby potrzeba zastosowania tymczasowego aresztowania w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania była uzasadniona „grożącą oskarżonemu surową karą” (art. 258 § 2 k.p.k.), spełniony jest wówczas, gdy nie tylko trafnie postawiono zarzut popełnienia zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, ale gdy nadto z okoliczności sprawy wynika, że rzeczywiście może zostać oskarżonemu wymierzona surowa kara pozba- wienia wolności. Przewodniczący: sędzia SN S. Kosmal. Sędziowie SN: M. Buliński, M. Pietruszyński (sprawozdawca). Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk W. Dubas. Sąd Najwyższy w sprawie cyw. Marka K., oskarżonego o popełnienie przestępstw określonych w art

POSTANOWIENIE Z DNIA 14 LUTEGO 2007 R. II KK 381/06 W układzie procesowym, w którym sąd uprawniony do wydania wy- roku łącznego rozważał możliwość orzeczenia kary łącznej za przestęp- stwa popełnione w warunkach temporalnych, określonych w art. 85 k.k. (a więc pozwalających na wymierzenie kary łącznej) i połączył - węzłem kary łącznej - kary wymierzone za niektóre z tych przestępstw, zaś odmówił po- łączenia kar wymierzonych za inne przestępstwa pozostające w zbiegu re- alnym, co znalazło wyraz w częściowym umorzeniu postępowania na pod- stawie art. 572 k.p.k., nie dochodzi do naruszenia zasady ne bis in idem także w sytuacji, gdy wymierzona kara łączna obejmuje skazania jedynie za te przestępstwa, które zostały już objęte wyrokiem łącznym uprzednio wydanym. W takiej sytuacji procesowej pr

WYROK Z DNIA 7 KWIETNIA 2006 R. III KK 97/06 Zgodnie z treścią art. 39 § 2 k.w. nadzwyczajne złagodzenie kary, przewidzianej za wykroczenie, polega na wymierzeniu jej poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albo kary łagodniejszego rodzaju. Kara ograniczenia wolności jest karą surowszą od kary grzywny, a karą łagod- niejszą jest kara nagany art. 18 k.w. Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski (sprawozdawca). Sędziowie SN: A. Siuchniński, J. Skwierawski. Sąd Najwyższy w sprawie Piotra K., skazanego za wykroczenie określone w art. 88 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 kwietnia 2006 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Z. z dnia 3 czerwca 2005 r., u c h y l i ł zaskarżony wyrok i p r z e

UCHWAŁA SKŁADU SIEDMIU SĘDZIÓW Z DNIA 20 STYCZNIA 2005 R. I KZP 30/04 Kara pozbawienia wolności uznana za odbytą w rozumieniu art. 82 k.k. podlega zaliczeniu w całości – na podstawie art. 577 k.p.k. – na poczet kary tego rodzaju orzekanej w wyroku łącznym obejmującym skazanie na karę, z której wykonania skazany został warunkowo przedterminowo zwol- niony. Przewodniczący: sędzia SN S. Zabłocki. Sędziowie SN: T. Grzegorczyk, P. Kalinowski (sprawozdawca), J. Skwierawski, M. Sokołowski, E. Strużyna, J. Żywolewska-Ławniczak. Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Rafała Ł., po rozpoznaniu, przekazanego na podstawie art. 59 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyż- szym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) przez skład trzech sędziów Sądu Najwyższego – postanow

UCHWAŁA Z DNIA 21 MAJA 2004 R. I KZP 4/04 Dolnej granicy grzywny przewidzianej w sankcji art. 219 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emery- talnych (Dz. U. Nr 139, poz. 934 ze zm.) nie określa się na podstawie art. 33 § 1 i § 3 k.k., a stanowi ją kwota 1 zł. Przewodniczący: sędzia SN W. Kozielewicz (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Gaberle, R. Malarski. Zastępca Prokuratora Generalnego: R.A. Stefański. Sąd Najwyższy w sprawie Piotra J. i Arkadiusza G., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w P., postanowieniem z dnia 25 lutego 2004 r., zagadnienia prawnego wymaga- jącego zasadniczej wykładni ustawy: „Czy kara grzywny, o której mowa w art. 219 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierp- nia 1997 r. o organizacji i fun

Wyrok z dnia 7 kwietnia 2004 r. III SK 31/04 Kara pieniężna przewidziana w art. 101 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 86, poz. 804 ze zm.) jest sankcją nakładaną na przedsiębiorcę za nie- dopełnienie obowiązku udzielenia na żądanie Prezesa Urzędu Ochrony Konku- rencji i Konsumentów informacji niezbędnych do wszczęcia i sprawnego pro- wadzenia postępowania także wówczas, gdy żądana informacja została udzie- lona z opóźnieniem, już po wszczęciu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski, Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Jerzy Kwaśniewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2004 r. sprawy z odwołania Telekomunikacji P

Uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 6 listopada 2003 r., III CZP 61/03 Prezes SN Tadeusz Ereciński (przewodniczący) Sędzia SN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) Sędzia SN Gerard Bieniek Sędzia SN Helena Ciepła Sędzia SN Józef Frąckowiak Sędzia SN Jacek Gudowski Sędzia SN Zbigniew Strus Sąd Najwyższy po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 6 listopada 2003 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jana Szewczyka, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Prokuratora Generalnego we wniosku z dnia 9 czerwca 2003 r.: "Czy w przypadku, gdy kara umowna została zastrzeżona na rzecz jednej ze stron umowy na wypadek niewykonania lub nienależytego zobowiązania, strona zobowiązana do zapłaty kary umownej może zwolnić się z tego obowiązku, jeżeli wykaże, że żądający zap

WYROK Z DNIA 24 PAŹDZIERNIKA 2003 R. SNO 65/03 Kara dyscyplinarna przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe przewidziana w art. 109 § 1 pkt 4 u.s.p., jest karą surową, która wymierzana jest za ciężkie przewinienia dyscyplinarne. W katalogu kar dyscyplinarnych (art. 109 § 1 u.s.p.) surowsza od niej jest już tylko kara złożenia sędziego z urzędu. Przewodniczący: sędzia SN Stanisław Kosmal. Sędziowie SN: Marian Kocon (sprawozdawca), Marian Buliński. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego oraz protokolanta po rozpoznaniu w dniu 24 października 2003 r. sprawy obwinionego sędziego Sądu Rejonowego w związku z odwołaniem obwinionego od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 6 czerwca 2003 r., sygn. akt (...) z

WYROK DNIA 22 PAŹDZIERNIKA 2003 R. SNO 22/03 Zasadą prawidłowego wymiaru kary jest baczenie, by kara ta nie przekraczała ustalonego stopnia zawinienia osoby obwinionej. Przewodniczący: sędzia SN Dorota Rysińska (sprawozdawca). Sędziowie SN: Tadeusz Domińczyk, Marek Sychowicz. Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym sędziego Sądu Okręgowego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2003 r. sprawy sędziego Sądu Rejonowego z powodu odwołania Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 14 lutego 2003 r., sygn. akt (...) 1) u t r z y m a ł w m o c y zaskarżony w y r o k; 2) kosztami postępowania dyscyplinarnego obciążył Skarb Państwa. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 14 lutego 20

WYROK Z DNIA 9 MAJA 2003 R. SNO 20/03 Kara dyscyplinarna przeniesienia na inne miejsce służbowe, z uwagi na skutki jej orzeczenia, jest karą surową i powinna być orzekana za ciężkie przewinienia dyscyplinarne. Przewodniczący: sędzia SN Wiesław Błuś. Sędziowie SN: Helena Ciepła, Iwona Koper (sprawozdawca). Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny w Warszawie z udziałem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego sędziego Sądu Okręgowego i protokolanta sędziego Sądu Okręgowego Danuty Modrzejewskiej po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2003 r., sprawy sędziego Sądu Rejonowego w związku z odwołaniem obwinionego, Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego, Ministra Sprawiedliwości, Krajowej Rady Sądownictwa od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 3 stycznia 2003 r., sygn. akt (...) 1) z m i e n i ł zaskarżon

39 WYROK Z DNIA 20 GRUDNIA 2002 R. WK 44/02 1. Z zastrzeżeniem art. 317 § 2 k.k., kary i środki karne przewidziane przepisami rozdziału XXXVIII Kodeksu karnego, mogą być stosowane wyłącznie wobec żołnierzy, czyli osób, które pełnią czynną służbę wojskową (art. 115 § 17 k.k.) w chwili orzekania. Jedynym wyjątkiem w tym zakresie jest wypadek określony w art. 328 k.k. 2. Możliwość orzeczenia w stosunku do żołnierza kary aresztu wojskowego na podstawie art. 329 k.k. zachodzi jedynie w wypadku, w którym kara ta nie jest przewidziana w sankcji za dane przestępstwo. 3. W stosunku do sprawcy przestępstwa określonego w art. 338 § 1 k.k., który w chwili orzekania nie jest już żołnierzem, orzeczenie kary ograniczenia wolności pozostaje możliwe, jednakże nie na podstawie art. 330 k.k., lecz na zasadac

POSTANOWIENIE Z DNIA 10 GRUDNIA 2009 R. I KZP 26/09 Przepis art. 75 § 1 k.k. stanowi podstawę zarządzenia wykonania ka- ry wyłącznie wówczas, gdy za popełnione przez skazanego w okresie pró- by określone umyślne przestępstwo podobne wymierzona została kara po- zbawienia wolności, a nie znajduje on zastosowania, jeżeli za to przestęp- stwo wymierzona została kara ograniczenia wolności, która – na podstawie art. 87 k.k. – stała się elementem składowym kary łącznej pozbawienia wolności. Przewodniczący: sędzia SN T. Grzegorczyk. Sędziowie SN: R. Malarski, R. Sądej (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: A. Herzog. Sąd Najwyższy w sprawie Łukasza M., po rozpoznaniu na posiedze- niu w dniu 10 grudnia 2009 r., przekazanego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w Ś. postanow

Wyrok z dnia 21 maja 1999 r. I PKN 70/99 Obowiązek zachowania formy pisemnej dotyczy tylko zawiadomienia pracownika o udzieleniu kary porządkowej, a nie jej nałożenia. Przewodniczący: SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Józef Iwulski, Jerzy Kwaśniewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 1999 r. sprawy z powództwa Zbigniewa H. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w Ż. o uchylenie kary nagany, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubez- pieczeń Społecznych w Bielsku Białej z dnia 30 czerwca 1998 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Zbigniew H. w pozwie skierowanym przeciwko Urzędowi Miejskiemu w Ż. wniósł o uchylenie kary nagany. W uzasadnieniu pozwu podniósł, iż kara nagany została mu udzielona w wyniku odmow

Wyrok z dnia 24 września 1997 r. III SZ 3/97 Prawo wniesienia odwołania do Sądu Najwyższego od prawomocnego orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji, przysługuje jedynie wówczas, gdy orzeczona została kara wydalenia z zawodu nauczycielskiego (art. 76 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56 poz. 357). Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Janusz Łętowski, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 24 września1997 r. sprawy z odwo- łania Ryszarda L. od orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji Narodowej w Warszawie z dnia 9 czerwca 1997 r. [...] o d r z u c i ł odwołanie. U z a s a d n i e n i e

Wyrok z dnia 11 czerwca 1997 r. I PKN 145/97 Nauczyciel nie ma interesu prawnego w ustaleniu, że wymierzona mu dys- cyplinarna kara nagany wraz z przeniesieniem do innej szkoły w tej samej lub innej miejscowości została wykonana nieprawidłowo, jeżeli w chwili zamknięcia rozprawy nie był już zatrudniony w pozwanej szkole, gdyż stosunek pracy ustał (art. 189 KPC w związku z art. 316 § 1 KPC). Przewodniczący SSN: Józef Iwulski, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Andrzej Wasilewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 1997 r. sprawy z powództwa Henryka K. przeciwko Szkole Podstawowej w M. o odszkodowanie i ustalenie, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 15 stycznia 1997 r. [...] o d d a l i ł kasa

Postanowienie z dnia 7 września 1995 r. I PA 1/95 Radcy prawnemu, któremu sąd dyscyplinarny pierwszej instancji wymierzył karę zawieszenia lub pozbawienia prawa do wykonywania zawodu, przysługuje odwołanie do sądu dyscyplinarnego drugiej instancji, a gdy kara taka została orzeczona przez sąd dyscyplinarny drugiej instancji, ukaranemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego. Przewodniczący Sędzia SN: Józef Iwulski, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Alfred Michalczyk, Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 września 1995 r. sprawy obwinionego radcy prawnego Marka J., z powodu odwołania wniesionego przez obwinionego od orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Z.G. z dnia 24 kwietnia 1995 r. [...] p o s t a n o w i ł: stwierdzić swoją niewłaściwość i na

Wyrok z dnia 7 września 1995 r. I PO 6/95 Kara wydalenia z zawodu nauczyciela jest uzasadniona, gdy jest odpo- wiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa występku dyscyplinarnego nauczyciela oraz gdy jej zastosowanie jest niezbędne z uwagi na brak gwarancji i pozytywnej prognozy, iż występki tego typu - godzceą bezpośrednio w interesy młodzieży oraz całego systemu szkolnego - nie będą w przyszłości popełnione przez tego nauczyciela. Przewodniczący: Sędzia SN Walerian Sanetra (sprawozdawca), Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski, Józef Mikos, Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 września 1995 r., odwołania Stanisława F. od orzeczenia dyscyplinarnego Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Ministrze Edukacji Narodowej z dnia 26 maja 1995 r., [...] z a s k a r ż o n e orze