descriptionTreść orzeczenia

Uzasadnienie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt VII K 124/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

P. K.

w dniu 14 lipca 2025 r. na ulicy (...) w K., woj. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości oznaczonej w badaniu urządzeniem Alkometr na poziomie 1,032 mg/l i 1,010 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Kierowanie przez oskarżonego w dniu 14 lipca 2025 r. samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) na drodze publicznej na ulicy (...) w K., woj. (...) w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,032 mg/l i 1,010 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Wyjaśnienia oskarżonego P. K.

k. 36-37

Protokół badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

k. 2, 4

Zapytanie o karalność

Informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi lub motorowerami

k. 19

k. 13

Zeznania świadków M. C. i P. C.

k. 76-77

Zeznania świadka J. D.

k. 76

Nagranie z monitoringu ze stacji paliw (...) wraz z protokołem oględzin nagrania

k. 23, 24-28

Nagranie z monitoringu z Urzędu Miasta w K.

k. 35

Notatka urzędowa z interwencji

k. 1

Opinia biegłej z zakresu medycyny sądowej

k. 83-85

Zeznania świadka R. P.

Notatka urzędowa z dnia 18 lipca 2025 r. wraz z informacją z (...)

Notatka urzędowa z dnia 25 lipca 2025 r. wraz z wyceną pojazdu

k. 78

k. 14-15

k. 30-31

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

P. K.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Kierowanie przez oskarżonego w dniu 14 lipca 2025 r. samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) w stanie trzeźwości.

Wyjaśnienia oskarżonego P. K.

k.70-71

Zeznania świadka P. G.

k. 78-79

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

Wyjaśnienia oskarżonego P. K.

Na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do winy i wyraził skruchę z powodu popełnionego czynu, natomiast na etapie postępowania sądowego nie przyznał się do treści postawionego mu zarzutu. Odwołanie wyjaśnień ma ten tylko skutek, że muszą być one traktowane jako nowa okoliczność, nakładająca na sąd obowiązek ustosunkowania się do niej (tak: wyrok SN z 18.02.1985r., I KR 339/84). Mając to na uwadze sąd dał wiarę wyłącznie wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na etapie postępowania przygotowawczego, zaś w zakresie wyjaśnień złożonych na etapie postępowania sądowego jedynie w zakresie odcinka drogi jaką przejechał oskarżony. Z pewnością wbrew twierdzeniom oskarżonego treść pierwszych wyjaśnień nie wynikała ze zdenerwowania czy strachu, gdyż oskarżony składał je w dniu 31 lipca, a więc ponad 2 tygodnie po zdarzeniu. Oskarżony miał więc długi czas na to aby spokojnie przygotować się do czynności przesłuchania, przemyśleć ewentualne konsekwencje i przygotować linię obrony jeżeli faktycznie nie kierował nietrzeźwy. Przesłuchujący go funkcjonariusz policji J. D. podał, że z oskarżonym podczas przesłuchania był normalny logiczny kontakt i nie sprawiał wrażenia osoby przestraszonej czynnościami. Oskarżony nie wyrażał by też chęci dobrowolnego poddania się karze i nie uzgadniał by jej szczegółowo, gdyby faktycznie był niewinny, albowiem wymiar kary i środków karnych był bardzo dolegliwy. Oskarżony podpisał też pouczenie o konsekwencjach wynikających z art. 447 kpk. Nadto należy zauważyć, że wyjaśnieniom oskarżonego z rozprawy zaprzeczyły ustalenia biegłej z zakresu medycyny sądowej, które wykluczyły żeby spożywał alkohol w czasie który wskazał, a więc po zakończeniu jazdy (nawet przyjmując dodatkową różnicę 7 minut wynikającą z błędnego czasu zegara monitoringu, gdyż jest ona na tyle niewielka, iż nie może mieć wpływu na jednoznaczne stwierdzenie biegłej, że oskarżony znajdował się w fazie eliminacji alkoholu przez co nie mógł krótko wcześniej spożywać alkoholu, albowiem nawet ją uwzględniając czas do pierwszego badania nie przekroczył 30 minut). Wyjaśnienia te są też niespójne, gdyż najpierw podawał, że po przyjechaniu ze stacji (...) na parking spożył część alkoholu, potem poszedł zamówić pizzę, a następnie ponownie wrócił do samochodu, gdzie znowu spożył alkohol, po czym poszedł odebrać pizzę. Po odtworzeniu zapisu z monitoringu oskarżony dostosował do niego podawaną wersję, gdy się okazało, że zamawiał pizzę jeszcze przed odjazdem na stację (...) podając, iż całość alkoholu jednorazowo spożył po zakończeniu jazdy zanim wyszedł odebrać zamówienie. Nie sposób uznać tego za wiarygodne skoro z zapisu monitoringu wynika, że miał na to zaledwie około 80 sekund od momentu zaparkowania do wyjścia po pizzę, a przecież nie podawał żeby gdziekolwiek się wówczas spieszył. Ponadto w tym samym czasie miał pić ten sam alkohol również pasażer oskarżonego P. G., a zatem odejmując czas niezbędny na zgaszenie silnika oskarżony miał faktycznie zaledwie kilkadziesiąt sekund na wypicie ilości alkoholu prowadzącej do poziomu przekraczającego dwa promile, co należy uznać za całkowicie nieprawdopodobne. Nadto gdyby oskarżony faktycznie spożył alkohol już po kierowaniu pojazdem nie podjął by nieudanej próby ucieczki rzekomo ze strachu, lecz starał by się jak najszybciej wytłumaczyć nieporozumienie. Dlatego też brak było jakichkolwiek podstaw do uznania wyjaśnień oskarżonego w których przyznał się do winy za niewiarygodne.

Protokół badania stanu trzeźwości wraz ze świadectwem wzorcowania

Dowód wiarygodny nie budzący najmniejszych wątpliwości sądu. Przy badaniu ilości alkoholu w wydychanym powietrzu urządzenie pomiarowe posiadające aktualne świadectwo wzorcowania wykazało poziom 1,032 mg/l o godz. 19:04, 1,010 mg/l o godz. 19:08, 0,933 mg/l o godz. 20:19 i 0,764 mg/l o godz. 20:54 alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 2). Są to wartości przewyższające normę wskazaną w art. 115§16 pkt.1 i 2 kk, określającą pojęcie stanu nietrzeźwości.

Zeznania świadków M. C. i P. C.

Funkcjonariusze M. C. i P. C. opisali okoliczności zatrzymania i ujęcia oskarżonego. Zeznania funkcjonariuszy Policji są zasadniczo spójne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą. Jedyne rozbieżności dotyczyły treści rozpytania świadka P. G., co nie ma w ocenie sądu wpływu na wiarygodność pozostałej części zeznań. Co istotne z zeznań ww. świadków wynika, iż ich interwencje nastąpiła ze zgłoszenia przez osobę postronną organom ścigania podejrzenia kierowania przez nietrzeźwego kierowcę ze wskazanymi danymi pojazdu, co finalnie doprowadziło do kontroli pojazdu i zatrzymania oskarżonego, a ponadto świadek P. C. podał, że oskarżony początkowo zaprzeczał aby w ogóle kierował pojazdem.

Zeznania świadka J. D.

Nie było powodów, aby poddać w wątpliwość zeznania świadka, który przesłuchiwał oskarżonego w czasie postępowania przygotowawczego, kiedy to ten przyznawał się do winy. Świadek stanowczo podał, że wyjaśnienia oskarżony składał dobrowolnie, nie kwestionując sprawstwa i winy, rozumiał treść zarzutu, przepraszał za zachowanie oraz wyrażał chęć dobrowolnego poddania się karze, której wymiar uzgodniono z prokuratorem. Zeznania te zaprzeczają wyjaśnieniom oskarżonego o jego strachu w trakcie czynności.

Zapytanie o karalność

Informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi lub motorowerami

Dowody z dokumentów, których prawdziwość nie budzi wątpliwości. Informacje w nich zawarte nie były kwestionowane przez żadną ze stron postępowania.

Nagranie z monitoringu ze stacji paliw (...) wraz z protokołem oględzin nagrania

Dowód wiarygodny i obiektywny, niekwestionowany przez strony, obrazujący kierowanie pojazdem osobowym przez oskarżonego P. K. około 30 minut przed przeprowadzeniem u niego badania stanu trzeźwości przez funkcjonariuszy policji. Nagranie z monitoringu jest w wystarczającej rozdzielczości by potwierdzić tożsamość oskarżonego, pasażera P. G. oraz zidentyfikować pojazd, którym poruszał się oskarżony, tj. S. (...). Na nagraniu wyraźnie widać, że P. K. wjechał na stację paliw (...) przy ulicy (...) w K., wszedł razem z P. G. do budynku stacji paliw, po czym po około dwóch minutach odjechał ze stacji paliw ul. (...) w stronę budynku Urzędu Miasta w K..

Zeznania świadka R. P.

Notatka urzędowa z dnia 18 lipca 2025 r. wraz z informacją z (...)

Notatka urzędowa z dnia 25 lipca 2025 r. wraz z wyceną pojazdu

Zeznania świadka jak i dokumenty sporządzone na potrzeby postępowania są wiarygodne, obiektywne i niekwestionowane przez strony. Ustalają one prawo własności pojazdu marki S. (...) o nr rej. (...) oraz dokonują wyceny wartości przedmiotowego pojazdu. Jako, że świadek był nieobecny podczas zdarzenia oraz nie przebywał przed nim z oskarżonym jego zeznania w zakresie samego sprawstwa oskarżonego nie miały żadnego znaczenia.

Nagranie z monitoringu z Urzędu Miasta w K.

Dowód wiarygodny i obiektywny, niekwestionowany przez strony, obrazujący kierowanie pojazdem osobowym przez oskarżonego P. K. kilkanaście minut przed przeprowadzeniem badania stanu trzeźwości przez funkcjonariuszy policji. Nagranie z monitoringu jest w wystarczającej rozdzielczości by potwierdzić tożsamość oskarżonego P. K., pasażera P. G. oraz zidentyfikować pojazd, którym poruszał się oskarżony. Na nagraniu zatytułowanym " (...)_ (...)" widać, jak oskarżony P. K. około godz. 18:30 razem z P. G. podjeżdżają na parking przed budynkiem Urzędu Miasta w K. i razem przechodzą przez jezdnię do lokalu gastronomicznego (...). Na nagraniu zatytułowanym " (...)_ (...)" o godz. 18:33 oskarżony i P. G. wyszli z lokalu gastronomicznego i wrócili do pojazdu. O godz. 18:37 samochód, którym poruszał się oskarżony wyjechał z parkingu sprzed Urzędu Miasta i wrócił na niego o godz. o 18:41:38, zaś o godz. 18:43:00 oskarżony opuszcza pojazd i przechodzi przez jezdnię pod lokal gastronomiczny (...), a następnie dochodzi do interwencji funkcjonariuszy policji i ucieczki oskarżonego.

Notatka urzędowa z interwencji

Dowód wiarygodny nie budzący najmniejszych wątpliwości sądu oraz nie kwestionowany przez strony, potwierdzający wyjaśnienia oskarżonego w kwestii samego faktu zatrzymania go podczas ucieczki oraz kierowania samochodem osobowym na drodze publicznej.

Opinia biegłej z zakresu medycyny sądowej

Opinię biegłej z zakresu medycyny sądowej sąd uznał za wiarygodny materiał dowodowy. Opinia jest jasna, pełna i logiczna, sporządzona przez biegłą posiadającą wiedzę w danej dziedzinie i nie była kwestionowana przez strony, skoro nie złożono do niej żadnych zastrzeżeń. Opinia w sposób wyczerpujący wskazuje, że w czasie przeprowadzania badań jego stanu trzeźwości przez funkcjonariuszy oskarżony znajdował się już w fazie eliminacji alkoholu, a tym samym nie mógł wbrew swoim twierdzeniom krótko wcześniej spożyć alkoholu. Ustalenia biegłej wykluczają jednoznacznie aby jakakolwiek ilość alkoholu została spożyta w czasie który wskazywał oskarżony w wyjaśnieniach na rozprawie.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

Wyjaśnienia oskarżonego P. K.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego złożonym na rozprawie w dniu 16 października 2025 r., które stały w opozycji do zebranego materiału dowodowego jak i wyjaśnień oskarżonego złożonych na etapie postępowania przygotowawczego. Jak wskazano wyżej rozbieżności w zaprezentowanej przez niego wersji dotyczyły nawet okoliczności zamówienia pizzy w lokalu gastronomicznym. Sąd uznał powyższe wyjaśnienia za niewiarygodne, bowiem pozostają w sprzeczności z ustaleniami poczynionymi przez sąd w oparciu o pozostały materiał dowodowy zebrany w toku sprawy. Przede wszystkim wyjaśnieniom oskarżonego zaprzeczają czterokrotne badania trzeźwości wykonane urządzeniami z aktualnymi świadectami wzorcowania oraz ustalenia na ich podstawie opinii biegłej, która wykluczyła podawany przez oskarżonego czas spożycia alkoholu wskazując, że oskarżony kierował pojazdem z poziomem alkoholu jak w uzyskanych wynikach badań.

Zeznania świadka P. G.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom świadka. Świadek w toku interwencji funkcjonariuszy policji pozostawał pod silnym wpływem alkoholu, co zostało potwierdzone przez funkcjonariuszy składających zeznania na rozprawie. Powyższe całkowicie pozbawiło przedmiotowy materiał dowodowy jakiejkolwiek wartości. Potwierdzeniem tego są rozbieżności w zeznaniach, kiedy to świadek wskazywał, że nie wchodził do stacji paliw (...) czy też lokalu gastronomicznego (...), kiedy to nagrania z monitoringów wskazują, że wchodził do tych pomieszczeń razem z oskarżonym. Ponadto nagranie z monitoringu wskazują niestabilne poruszanie się świadka po przejściu dla pieszych, jak i chwiejne wchodzenie do lokalu gastronomicznego czy do budynku stacji (...).

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

P. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Dyspozycja art. 178a §1 kk penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym przez kierowcę będącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Pod pojęciem „ruchu lądowego” należy rozumieć wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów, zaś „stan nietrzeźwości” zgodnie z art. 115 §16 kk zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu we krwi sprawcy przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Zachowanie oskarżonego P. K., który kierował samochodem osobowym po drodze publicznej z zawartością alkoholu w wydychanym powietrzu, która przekraczała wskazane powyżej ustawowe granice wyczerpało dyspozycję art. 178a§1 kk. Zgromadzony wiarygodny materiał dowodowy jednoznacznie potwierdza zarówno sprawstwo jak i winę umyślną oskarżonego.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. K.

I

Sąd kierował się dyrektywami z art. 53 kk, biorąc pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i jego winy, gdyż prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem alkoholu stanowi rażące naruszenie porządku prawnego, a sprawca naraża na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale przede wszystkim innych uczestników ruchu. Okolicznościami obciążającymi były ponadto wysoki poziom alkoholu pod którego wpływem znajdował się oskarżony, ponad czterokrotnie przekraczający poziom wyznaczony przepisem ustawy karnej, poruszanie się pojazdem w centrum miasta w okresie wakacyjnym w godzinach sprzyjającym spacerom i wyjściom, szczególnie dzieci i młodzieży szkolnej oraz uprzednia wielokrotna karalność za wykroczenia drogowe. Jako okoliczności łagodzące wzięto z kolei pod uwagę jedynie wcześniejszą niekaralność oskarżonego za przestępstwa. Mając to na względzie sąd uznał, że karą, która spełni warunki prewencji ogólnej i szczególnej wobec oskarżonego będzie kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona kara nie przekracza stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, a jednocześnie spełnia cele zapobiegawczo – wychowawcze, zarówno w stosunku do oskarżonego, jak i ze względu na potrzeby kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i spowoduje, że oskarżony nie powróci do przestępstwa.

P. K.

II

Jako, że oskarżony nie był dotychczas karany sąd zastosował wobec oskarżonego środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia wykonywania kary pozbawienia wolności. W ocenie sądu właściwości i warunki osobiste oskarżonego uzasadniały przekonanie, że oskarżony z dobrym skutkiem podda się resocjalizacji w warunkach wolnościowych i zasługuje na warunkowe zawieszenie wykonania kary. Dwuletni okres próby wystarczy do zrewidowania tej prognozy i w dostatecznym stopniu utrwali respekt wobec porządku prawnego.

P. K.

III

Sąd orzekł obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat. Na wymiar tego środka karnego miały wpływ te same okoliczności, które zostały omówione przy wymiarze kary zasadniczej. Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych spowoduje, iż oskarżony będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego i nie popełni więcej tego typu przestępstwa, gdyż zda sobie sprawę z konsekwencji utraty tego dokumentu na dłuższy okres czasu. Oczywistym jest bowiem, iż najskuteczniej prewencyjnie na nietrzeźwych kierujących działa nie tyle nawet kara zasadnicza, co utrata uprawnienia do prowadzenia pojazdów. Orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym spowoduje co prawda konieczność korzystania z komunikacji publicznej lub pomocy innych osób, jednakże oskarżony winien się z tym liczyć siadając za kierownicę samochodu w stanie nietrzeźwości i uczestnicząc w takim stanie w ruchu drogowym.

P. K.

V

Na podstawie art. 43a§2 kk orzeczono ponadto od oskarżonego świadczenie pieniężne w najniższej określonej ustawowo kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

P. K.

VI

W przypadku przypisania oskarżonemu czynu z art. 178a §1 i 4 k.k. orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego (lub jego równowartości) jest obligatoryjne, chyba że zawartość alkoholu w organizmie sprawcy była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm 3 w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia. Sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Sąd na podstawie art. 178a §5 kk w zw. z art. 44b §2 kk orzekł względem oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości samochodu osobowego marki S. (...) o nr rej. (...) w kwocie 7.930 złotych. W przedmiotowej sprawie, oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego, będąc w stanie nietrzeźwości z zawartością nawet 1,032 mg/I alkoholu w wydychanym powietrzu. Sąd nie dopatrzył się jednocześnie żadnych okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem, iż zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, aby odstąpić od orzeczenia przepadku. Wręcz przeciwnie, P. K. prowadził samochód w stanie nietrzeźwości znacznie przekraczającym granicę wyrażoną normą art. 178a§5 kk. Jako że pojazd nie był własnością oskarżonego, a jego pracodawcy - R. P. sąd orzekł przepadek jego równowartości w oparciu o art. 44b §2 kk, ustalonej przez organy ścigania na etapie postępowania przygotowawczego (k. 30).

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. K.

IV

Oskarżonemu zaliczono na podstawie art. 63§4 kk na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o treść art. 626§1 kpk w zw. z art. 627 kpk, a o opłacie na podstawie art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983 r. nr 49 poz.223 z późn. zm.).

Podpis