Treść orzeczenia
Sygn. akt VI Ka 621/24
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 18 listopada 2024 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron
Protokolant Agnieszka Telega
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze M. K. po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2024r. sprawy M. S. ur. (...) w B.
s. S., E. z domu B.
oskarżonego z art. 244 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
z dnia 27 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 952/23
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S.;
II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 140 złotych, w tym 120 złotych opłaty za drugą instancję.
Uzasadnienie
Formularz UK 2
Sygnatura akt
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 27 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 952/23
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca oskarżonego
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
W wywiedzionej apelacji obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- rażącą niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu za przypisane mu czyny objęte art., 91 par .11 k.k. jakich miał dopuścić się w okresie od końca maja 2023 r . do września 2023r., o znamionach występków z art. 244 k.k. w stosunku do jego nierealności w dotychczas za czyny z art., 244k.k., niespornego łamania zakazu sądowego przy jednoczesny faktycznym nie naruszaniu przepisów ruchu drogowego w zakresie bezpieczeństwa na drodze publicznej , postawy oskarżonego w zakresie przyznania się do zarzucanego mu czynu i jego szczerej skruchy wraz z deklarowaną gotowością dobrowolnego poddania się odpowiedzialności, co znalazło aprobatę oskarżyciela publicznego, skutkiem czego wymierzona mu zaskarżonym wyrokiem kara bezwzględna pozbawienia wonności jawi się jako niewspółmiernie surowa i w sposób chybiony pomijająca garnitur kar od kary grzywny w wymiarze dolegliwie surowym w oparciu o art. 37a kk ,poprzez karę ograniczenia wolności ,które w sposób decydowanie skuteczniejszy wychowawczo oddziaływałby na oskarżonego aniżeli polegająca na osadzeniu tego sprawy na 4 miesiące w zakładzie karnym, gdyż nie sposób w ten sposób zadziałać na niego „szokowo” zważywszy na kilkakroć przywoływaną przez Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia –jego karalności z przeszłości ,także w postaci wykonanych kara pozbawienia wolność
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Apelujący nie kwestionował winy i sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanych mu czynów, które w świetle zgromadzonych dowodów o jednoznacznej wymowie pozostawały w niniejszej sprawie bezsporne. Podniesiony w apelacji zarzut odnosił się jedynie do rażąco surowego wymiaru kary, koncentrując się przy tym na wykazaniu zasadności orzeczenia kary o charakterze wolnościowym.
Na wstępie niniejszych rozważań zaznaczyć należy, że zarzut niewspółmierności kary, aby był zasadny, musi dotyczyć rażącej niewspółmierności, a więc nienadającej się do zaakceptowania. Niewspółmierność rażąca to znaczna, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą, zasłużoną. (por. wyr. SN z 1.12.1994 r., III KRN 120/94, OSP 1995, Nr 6, poz. 138; wyr. SA we Wrocławiu z 14.3.2001 r., II AKA 55/01, OSProk. i Pr. 2001, Nr 10, poz. 21; wyr. SA w Krakowie z 14.9.2005 r., II AKA 165/05, KZS 2005, Nr 10, poz. 32; wyr. SA w Lublinie z 16.1.2007 r., II AKA 350/06, KZS 2007, Nr 9, poz. 51; wyr. SN z 20.3.2007 r., WA 12/07, OSNwSK 2007, Nr 1, poz. 652). Okoliczność taka zaistniała w przedmiotowej sprawie.
Oskarżonemu w zaskarżonym wyroku przypisano winę i sprawstwo w zakresie czynów z art. 244 k.k. przy przyjęciu, iż zostały one popełnione w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk. Czyn przypisany oskarżonemu zagrożony jest karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do 5 lat, przy czym działanie oskarżonego w ramach ciągu przestępstw sprawia, że w przedmiotowej sprawie górna granica wymiaru kary została zwiększona o połowę. Orzeczona kara pozbawienia wolności w wymiarze 4 miesięcy nie może zatem zostać uznana za rażąco surową, mieści się ona bowiem w okolicach zbliżonych do ustawowego minimum. Przy jej orzekaniu sąd rejonowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary wyrażone w art. 53 k.k. dostrzegając, iż po stronie oskarżonego istotną okolicznością obciążającą pozostaje jego liczna uprzednia karalność jak również ilość popełnionych czynów zabronionych w rozpoznawanej sprawie. Ponadto społeczna szkodliwość przypisanych czynów jest większa niż próbował wykazać to obrońca oskarżonego w wywiedzionej apelacji, oskarżony bowiem w lekceważący sposób wielokrotnie naruszył dobro prawnie chronione jakim jest wymiar sprawiedliwości. Przyznanie się oskarżonego do popełnionych czynów w niniejszej sprawie również zostało dostrzeżone przy wymiarze kary jako okoliczność łagodząca, choć trafnie sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podkreślił jej marginalne znacznie, bowiem każdorazowo był on zatrzymywany na gorącym uczynku . W świetle powyższych okoliczności zaproponowany wymiar kary jawi się jako odpowiedni względem stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu.
Apelujący w stawianym zarzucie próbował wykazać stosowność orzeczenia
w niniejszej sprawie kary o charakterze wolnościowym przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. Dyspozycja zawarta w przywołanym artykule ma charakter fakultatywny i każdorazowo orzekający sąd ma całkowitą wolność w zakresie jego wyboru
w konkretnym akcie orzekania. W zaistniałym układzie procesowym nie zaistniała jednak stosowność orzekania kary o charakterze wolnościowym, rozwiązanie takie sprzeciwiałoby się bowiem ustawowym celom kary. Po stronie oskarżonego istniały wspomniane wcześniej istotne okoliczności obciążające. Orzeczenie kary o charakterze wolnościowym stanowiłoby nieuzasadniony wyraz pobłażliwości wobec oskarżonego, zwłaszcza w świetle jego uprzedniej karalności. W ocenie sądu okręgowego kara pozbawienia wolności w orzeczonym w zaskarżonym wyroku wymiarze stanowi adekwatny środek represji karnej pozwalający na wdrożenie oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego. Zaaprobować należy stanowczość sądu rejonowego w zakresie w jakim orzekł karę o charakterze izolacyjnym, trafnie również kreując przy tym jej wymiar w granicach ustawowego minimum, co jednoznacznie wyklucza aby orzeczenie to było surowe w rażącym stopniu.
Mając na względzie powyższe okoliczności zaskarżone orzeczenie o karze uznać należy za trafne i uzasadnione, co czyni stawiany w tym zakresie zarzut niezasadnym.
Wniosek
Rozważenie zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie kary orzeczonej względem tego oskarżonego i w miejsce kary izolacyjnej wymierzenie mu jak najbardziej adekwatnej i celowo wychowawczo kary dolegliwej samoistnej grzywny lub kary ograniczenia wolności przy zachowaniu niekwestionowanych pozostałych orzeczeń w tej sprawie
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Mając na względzie argumentację wyrażoną w poprzedniej części uzasadnienia stwierdzić należy, że wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku był niezasadny.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Zaskarżony wyrok w całości utrzymany w mocy
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
W sytuacji, gdy zarówno ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę zaskarżonego wyroku nie nasuwają zastrzeżeń co do ich prawidłowości, gdy wątpliwości nie budzi prawidłowość przyjętej przez sąd rejonowy kwalifikacji prawnej przypisanych czynów, a orzeczona kara jest adekwatna do społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy oskarżonego i zastrzeżeń nie budzi prawidłowość pozostałych orzeczeń zawartych w zaskarżonym orzeczeniu wyrok jako prawidłowy i słuszny należało – w myśl art. 437 § 1 k.p.k. – utrzymać w mocy. Ponadto, w sprawie brak jest okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu na podstawie art. 435 k.p.k., art. 439 § 1 k.p.k., art. 440 k.p.k. i art. 455 k.p.k.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6. Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II
Sąd odwoławczy na postawie art. 636 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 140 złotych, na które złożyła się określona na podstawie art. 8 w zw. z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych opłata w kwocie 120 złotych oraz ryczałt za doręczenie wyzwań innych pism w postępowaniu odwoławczym w wysokości 20 złotych, zgodnie z regulacją zawartą w § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.
7. PODPIS
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
Podmiot wnoszący apelację
obrońca oskarżonego
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja rażąco surowy wymiar orzeczonej kary
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☐
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana