Treść orzeczenia
Uzasadnienie
Formularz UK 2
Sygnatura akt
Sygn. akt IV Ka 53/24
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 22 listopada 2023 roku w sprawie II K 436/23
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☒
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.1.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana
2. Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
1.5. Ustalenie faktów
1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.1.1.
1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.1.2.1.
1.6. Ocena dowodów
1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
3.1.
Rażącej niewspółmierności: kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, środków karnych 5 lat zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i 7.000 zł świadczenia pieniężnego.
Powiązany zarzut obrazy prawa karnego materialnego tj. art. 106 kk poprzez powołanie się przy wymiarze kary na zatarte ukaranie za wykroczenie.
☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Co do orzeczonej kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności zarzut jest zasadny. Oskarżony nie był jak dotąd karany za przestępstwa ( k. 10) - co biorąc pod uwagę jego wiek ( ukończone 40 lat w dacie czynu) ma znaczenie. Wszystko wskazuje na to, że inkryminowany czyn był incydentem w życiu oskarżonego.
Co do uprzedniej karalności za wykroczenie - to z jednej strony obrońca nie ma racji powołując się na zatarcie ukarania, gdyż to zgodnie z art. 46 § 1 kw następuje dopiero po dwóch latach od wykonania, darowania albo przedawnienia wykonania kary ( w tym przypadku od uiszczenia grzywny), a przedawnienie wykonania kary następuje po 3 latach od uprawomocnienia się rozstrzygnięcia ( art. 45 § 3 kw). Dane o karalności za wykroczenia ( k. 8) wskazują, że w czasie wyrokowania przez Sąd Rejonowy ukaranie za wykroczenie nie uległo jeszcze zatarciu. Jednak z drugiej strony Sąd Rejonowy przypisał faktowi ukarania oskarżonego za to wykroczenie nadmierne znacznie. Miało ono miejsce ponad rok przed inkryminowanym zdarzeniem ( w dniu 19 listopada 2019 roku), dotyczyło niezastosowania się do znaku drogowego i zakończyło się wystawieniem mandatu opiewającego na 100 zł grzywny - było to więc błahe wykroczenie. Jego popełnienie nie uzasadnia podwyższania kary pozbawienia wolności za przypisane oskarżonemu przestępstwo ( abstrahując od tego, czy ukaranie to uległo zatarciu, czy nie).
Dlatego w tej sprawie rażąco surowe było sięganie po ultima ratio i orzekanie kary 1 roku i 3 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności. Z drugiej strony z uwagi na znaczny stopień upojenia alkoholowego oskarżonego (prowadzący do stężenia 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) kary wolnościowe grzywny lub ograniczenia wolności byłyby zbyt łagodne. Ważąc te racje Sąd Okręgowy uznał, że wobec uprzedniej niekaralności oskarżonego ( człowieka w średnim wieku) wystarczające będzie orzeczenie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby jednego roku i orzeczenie dodatkowo środka probacyjnego w postaci obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby.
Niezasadne są zarzuty rażącej niewspółmierności ( surowości) orzeczonych środków karnych 5 lat zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i 7.000 zł świadczenia pieniężnego. Oskarżony pięciokrotnie przekroczył granicę oddzielającą stan po użyciu alkoholu od stanu nietrzeźwości wyznaczoną przez ustawodawcę na poziomie 0,25 mg/l alkoholu wydychanym powietrzu. Prowadził samochód przez centrum sporego miasta powiatowego w godzinach intensywnego ruchu pojazdów ( około godziny 12.10) będąc w stanie upojenia alkoholowego prowadzącego do stężenia 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Dlatego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych i świadczenie pieniężne powinny być wobec takiego sprawcy orzekane na wyższym niż minimalny poziomie - te orzeczone przez Sąd Rejonowy nie noszą cech rażącej niewspółmierności.
Wniosek
Wnioski o zmianę wyroku poprzez obniżenie kary pozbawienia wolności i warunkowe zawieszenie jej wykonania na okres jednego roku próby, obniżenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do 3 lat, obniżenie świadczenia pieniężnego do 5.000 zł.
☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Wniosek dotyczący obniżenia kary pozbawienia wolności i warunkowego zawieszenia jej wykonania jest zasadny - było to omawiane. Sąd Okręgowy w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności orzekł dodatkowo środek probacyjny w postaci obowiązku powstrzymywania się od nadużywania alkoholu w okresie próby, albowiem wzmocni to resocjalizacyjne oddziaływanie kary, a przestępstwo niewątpliwie popełnione zostało w związku z nadużyciem przez oskarżonego alkoholu.
Wnioski o obniżenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do 3 lat i obniżenie świadczenia pieniężnego do 5.000 zł nie są zasadne, albowiem obrońca postuluje orzeczenie tych środków karnych na poziomie minimalnym, a więc takim, jaki zastosowano by do osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości nieznacznie przekraczającym 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony pięciokrotnie przekroczył tę granicę - prowadził samochód przez centrum sporego miasta powiatowego w godzinach intensywnego ruchu pojazdów ( około godziny 12.10) będąc w stanie upojenia alkoholowego prowadzącego do stężenia 1,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Dlatego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych i świadczenie pieniężne powinny być wobec takiego sprawcy orzekane na wyższym niż minimalny poziomie - te orzeczone przez Sąd Rejonowy nie noszą cech rażącej niewspółmierności.
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
4.1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
5.1.1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
5.2.1.
Przedmiot i zakres zmiany
obniżono wymiar kary pozbawienia wolności za czyn przypisany w punkcie 1 zaskarżonego wyroku do 10 (dziesięciu) miesięcy;
na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na okres 1 ( jednego) roku próby;
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk zobowiązano oskarżonego do powstrzymywania się w okresie próby od nadużywania alkoholu.
Zwięźle o powodach zmiany
Było to omawiane.
1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
5.3.1.1.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.1.3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
5.3.1.4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6. Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
Na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 627 kpk i art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł, oraz opłatę za obie instancje. Koszty te nie są wysokie i oskarżony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swoich najbliższych.
7. PODPIS
1.11. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
Podmiot wnoszący apelację
obrońca
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja kara, środki karne
0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐
co do winy
☒
co do kary
☒
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☒
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐
☐
brak zarzutów
0.1.1.4. Wnioski
☐
uchylenie
☒
zmiana