descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 508/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 20 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący SSR Dariusz Cieślik

Protokolant st. sekr. sądowy Anna Sosnowska

Uzasadnienie

wyroku z dnia 20 listopada 2025 r.

W dniu 2 lipca 2025 r. S. S. (2), działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej S. S. (1), zastępowana przez adw. T. K., wniosła pozew przeciwko T. S. (1), domagając się – po sprecyzowaniu w piśmie procesowym z dnia 11 listopada 2025 r. (k. 278) - podwyższenia alimentów ustalonych w wyniku zawarcia ugody przed Sądem Rejonowym w Toruniu w dniu 16 listopada 2021 r. w sprawie (...) z kwoty 900 złotych do kwoty po 2.000 złotych miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki małoletniej powódki S. S. (2), do dnia 10-tego każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

W pozwie zawarto także wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia na czas trwania postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego do płacenia na rzecz małoletniej powódki kwoty po 1.700 złotych, począwszy od dnia wniesienia pozwu do dnia prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy, płatnych z góry do rąk matki małoletniej powódki, do dnia 10-tego każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

W uzasadnieniu wskazano, m.in. że małoletnia S. S. (1) jest dzieckiem S. S. (2) oraz T. S. (1). Na rozprawie w dniu 16 listopada 2021 r. przed Sądem Rejonowym w Toruniu w sprawie (...) rodzice małoletniej zawarli ugodę, w której ustalili, iż ojciec małoletniej będzie przekazywał do rąk matki małoletniej kwotę 900 złotych miesięcznie tytułem renty alimentacyjnej należnej córce, do 10-go dnia każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia w płatności którejkolwiek z rat. Podkreślono, iż był to okres kiedy małoletnia była karmiona (...), wobec czego, m.in. koszty wyżywienia były mniejsze. Nadto dotychczas przekazywana przez pozwanego kwota nie jest wystraczająca dla zaspokojenia wszystkich potrzeb małoletniej powódki, tym bardziej że wraz z wiekiem koszty jej utrzymania wzrastają. S. S. (1) uczęszcza do przedszkola, systematycznie bierze też udział w zajęciach dodatkowych, co wspomaga jej rozwój fizyczny, emocjonalny i intelektualny, ale też wiąże się to z dodatkowymi wydatkami. Jednocześnie matka stara się także zapewnić córce uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych, czy rekreacyjnych, jednak nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów z tym związanych. Oceniono, iż zwiększenie kwoty alimentów zapewni małoletniej warunki życia zgodne poziomem życia jej ojca, tym bardziej, że ten posiada możliwości majątkowe i zarobkowe, które pozwoliłyby na wsparcie dziecka w większym udziale niż dotychczas. W uzasadnieniu podniesiono, że średnie miesięczne wydatki na dziecko wynoszą miesięcznie ok. 2.650 złotych, w tym udział w czynszu na mieszkanie ok. 370 złotych, udział w opłatach za media ok. 100 złotych, opłata za przedszkole ok. 335 złotych, opłata za radę rodziców 80 złotych, (...) 220 złotych, dodatkowe zajęcia taneczne dziecka 128 złotych, opłaty za multimedia ok. 100 złotych, miesięczny udział w koszcie wyprawienia urodzin ok. 20 złotych, wyżywienie ok. 400 złotych, środki higieny i czystości ok. 180 złotych, zakup odzieży ok. 150 złotych, zakup leków ok. 50 złotych, zakup zabawek edukacyjnych ok. 100 złotych, miesięczny udział w wydatkach na kulturę ok. 50 złotych, udział w wydatkach na paliwo ok. 300 złotych. Opisano, że wyliczenie to nie obejmuje wydatków incydentalnych, nieprzewidywalnych, w tym chociażby kosztów leczenia stomatologicznego, czy innych koniecznych wizyt lekarskich.

Odnośnie pozwanego wskazano, że według wiedzy matki małoletniej powódki ojciec dziecka pracuje i osiąga znaczne dochody, na jego utrzymaniu pozostaje także starsze dziecko, w którego życiu czynnie uczestniczy i przekazuje na nie kwotę 700 złotych tytułem alimentów.

Opisano, że T. S. (1) spotyka się z małoletnią córką S. S. (1), jednak oceniono, iż spotkania te są wymuszone, ojciec nie jest w nie zaangażowany. Aktualnie przy każdych kontaktach jest obecna matka. Ojciec nie uczestniczy nawet w specjalnych wydarzeniach w przedszkolu, jak np. występy dziecka, nie angażuje też swojej rodziny w życie małoletniej. Podkreślono, iż w przypadku małoletniej S. S. (1) to matka małoletniej ponosi osobisty ciężar wychowania i utrzymania córki, w opiece wspomaga ją jedynie jej brat i matka, ma ona też znacznie mniejsze możliwości zarobkowe niż pozwany, a zatem to ojciec winien pokrywać większość kosztów utrzymania córki, nawet 70% tych kosztów.

W uzasadnieniu wniosku o zabezpieczenie wskazano, iż okoliczności uzasadniają, że dla pokrycia usprawiedliwionych potrzeb S. S. (1) konieczne jest świadczenie przez pozwanego alimentów w wyższej wysokości już w trakcie postępowania.

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek o zabezpieczenie powództwa.

W odpowiedzi na pozew pozwany T. S. (1) wniósł o oddalenie pozwu.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, m.in. iż w dacie zawierania ugody alimentacyjnej małoletnia powódka miała (...), obecnie ma ponad (...) i nie wymaga już tak absorbującej i bezpośredniej pieczy ze strony matki, jak w wieku (...). Zmieniły się także potrzeby małoletniej, która nie musi już korzystać z niektórych artykułów higienicznych, takich jak na przykład pampersy. Nadto, obecnie matka małoletniej pobiera na małoletnią powódkę świadczenie wychowawcze 800+, zaś w dacie ugody alimentacyjnej kwota świadczenia wynosiła 500 złotych miesięcznie. Pozwany uiszcza na swoją drugą córkę alimenty w kwocie 900 złotych miesięcznie. T. S. (1) wskazał, że pracuje jako funkcjonariusz policji i nie posiada zgody na podjęcie dodatkowej pracy. Natomiast matka małoletniej powódki na przestrzeni ostatnich (...) uzyskała nowe możliwości zarobkowe, a sprawowana bezpośrednio nad małoletnią piecza jest obecnie (z uwagi na wiek małoletniej) znacznie mniej absorbująca i ograniczająca zawodowo niż była (...) r. Pozwany podkreślił, że gotów jest na współpracę z matką małoletniej powódki, będąc świadomy większych wydatków związanych z małoletnim dzieckiem – w przeszłotychości zakupił dwa foteliki samochodowe (500 złotych i 300 złotych), podzielił się z matką małoletniej powódki premią świąteczną (1.000 złotych), a także przekazał osobiście świadczenie z (...), które otrzymał z tytułu urodzenia się małoletniej S.. Mimo gotowości pozwanego do współpracy, matka małoletniej powódki nigdy nie informowała pozwanego ani o zbyt niskiej kwocie alimentów ani o ewentualnych wydatkach losowych. W ocenie pozwanego nie doszło do zmiany stosunków określonej w art. 138 k.r.o. W jego ocenie duża część wydatków została przez matkę dziecka zawyżona – jak na przykład wydatki związane z U. oraz Disney+ za które opłata wynosi mniej niż 100 złotych miesięcznie, a z którym korzysta także matka dziecka. Zawyżone zostały także koszty paliwa, na które składają się również dojazdy do pracy przez matkę małoletniej, do przedszkola powódka ma jedynie 600 m. Od czasu ustalenia ugody uległy zmniejszeniu wydatki związane z kosztami wynajmowanego mieszkania służbowego – z kwoty ok. 1.500 złotych miesięcznie. Pozwany zaznaczył także, że ponosi duże wydatki związane ze spotkaniami z córką, bowiem zamieszkuje od niej ponad 240 km od dziecka. Zdaniem pozwanego, potrzeby małoletniej powódki oraz wydatki z nimi związane nie uległy wzrostowi, a podlegają jedynie pewnym przesunięciom w zakresie kategorii zaspokajanych potrzeb.

W replice odpowiedzi na pozew z dnia 29 września 2025 r. strona powodowa zawarła wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniej S. S. (1), w czasie trwania procesu, począwszy od dnia wniesienia niniejszego pisma do dnia prawomocnego zakończenia procesu, kwoty po 1.700 złotych miesięcznie, płatnych z góry do rąk S. S. (2) – jako przedstawicielki ustawowej małoletniej powódki, do dnia 10-go każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

W uzasadnieniu wniosku strona powodowa wskazała, że od (...)roku, kiedy to ustalono alimenty w kwocie 900 złotych miesięcznie, sytuacja uległa zmianie. Małoletnia powódka ma obecnie (...) i uczęszcza do przedszkola, wymaga stałych wydatków na edukację, leczenie, wyżywienie, ubranie, zajęcia dodatkowe. S. S. (2) podkreśliła, iż fakt że małoletnia ma obecnie (...), nie ma wpływu na intensywność sprawowania nad nią pieczy, wbrew twierdzeniom pozwanego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów pozwanego, matka małoletniej powódki wskazała, iż do kosztów utrzymania małoletniej nie wliczała opłaty za platformę U., tylko opłatę za telewizję i Disney+, zatem kwota 100 złotych miesięcznie z tego tytułu należy uznać za w pełni racjonalną i miarodajną. W pozwie została wskazana jedynie część kosztów paliwa, przypadająca wyłącznie na małoletnią powódkę, która wiąże się z przejazdami do przedszkola, do lekarzy, na zajęcia dodatkowe, czy na niezbędne zakupy. Natomiast pozwany przyjeżdżając na spotkanie z córką, każdorazowo zabierał pasażerów za pośrednictwem serwisu (...). Matka małoletniej podkreśliła, że od 2021 r. zmianie uległa siła nabywcza pieniądza, ostatnie lata to czas wysokiej inflacji. Wskazano także, że pozwany, jednorazowo, w dniu 13 września 2025 r. zakupił dla córki ubrania i parę wiosennych butów – w ocenie matki małoletniej, zachowanie pozwanego było jedynie na potrzeby niniejszej sprawy. Pozwany pominął przy tym faktyczne i aktualne potrzeby małoletniej. W ocenie matki dziecka, na pokrycie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej S. S. (1) potrzebna jest kwota ok. 2.850 złotych miesięcznie (kwota ta uległa podwyższeniu od momentu wniesienia pozwu z uwagi na wzrost opłat za mieszkanie i przedszkole) i składają się na nią następujące wydatki: udział w czynszu za mieszkanie – ok. 430 złotych, udział w opłatach za media (prąd, gaz, woda, itd.) – ok. 100 złotych, opłata za przedszkole – ok. 380 złotych, opłata na Radę Rodziców – 80 złotych, wyżywienie – ok. 400 złotych, środki higieny i czystości – ok. 180 złotych, odzież – ok. 200 złotych, medykamenty, leki – ok. 50 złotych, zabawki edukacyjne (w tym książki) – ok. 100 złotych, udział w wydatkach na paliwo – ok. 300 złotych, dodatkowe zajęcia ((...)) – 220 złotych, dodatkowe zajęcia taneczne – 160 złotych, miesięczny udział w wydatkach na kulturę – ok. 50 złotych, miesięczny udział w kosztach wyprawienia urodzin – ok. 50 złotych, opłaty za multimedia (abonament Disney+, telewizja) – ok. 100 złotych, udział w kosztach wyposażenia pokoju – ok. 50 złotych. Odnosząc się do sytuacji materialnej i zarobkowej pozwanego, S. S. (2) wskazała, że pozwany jest (...), zatrudnionym w(...)w D. na stanowisku młodszego wykładowcy w ósmej grupie zaszeregowania, w(...). Zdał (...) i w listopadzie 2025 r. zostanie nadany mu (...), co wiąże się z awansem i dalszym wzrostem wynagrodzenia. Za zgodą (...), pozwany mógłby podjąć dodatkową pracę zarobkową. Ponadto pozwany często jest delegowany do jednostek szkoleniowych, jego dodatek (...)wynosi ok. 700 złotych. Zdaniem matki małoletniej powódki, wynagrodzenie pozwanego wynosi ok. 8.000 złotych miesięcznie. Natomiast wskazując na swoją sytuację materialną i zarobkową, S. S. (2) wskazała, że pracuje w(...)na stanowisku referenta w trzeciej grupie zaszeregowania, w stopniu (...). Jej wynagrodzenie wynosi ok. 6.000 złotych miesięcznie, otrzymuje dodatek (...)w wysokości 230 złotych. Ze względu na konieczność sprawowania codziennej opieki nad córką, powódka nie ma możliwości pracy w nadgodzinach ani podejmowania dodatkowego zatrudnienia.

Postanowieniem z dnia 3 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Toruniu oddalił wniosek o zabezpieczenie powództwa.

W piśmie procesowym z dnia 11 listopada 2025 r. strona powodowa podała, że w czasie po złożeniu pozwu pojawiły się nowe, istotne okoliczności, mające bezpośredni wpływ na zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki. Wskazano, m. in. że u dziecka wystąpiły trudności emocjonalne, związane z brakiem kontaktu z ojcem, co wymagało podjęcia regularnej terapii psychologicznej, odbywającej się co najmniej dwa razy w miesiącu. Koszt pojedynczej konsultacji określono na 250 złotych, co – zdaniem strony powodowej – stanowi znaczące obciążenie finansowe dla matki małoletniej. Ponadto, przedstawicielka ustawowa małoletniej podkreśliła, iż otrzymane w 2024 roku mieszkanie służbowe wymagało całkowitego remontu, bez którego nie nadawałoby się do zamieszkania. Prace te stanowiły dodatkowy, ale niezbędny wydatek, konieczny, aby zapewnić małoletniej bezpieczne i odpowiednie warunki życia. Wskazano, że aktualnie kwota, potrzebna na pokrycie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej S. S. (1) wynosi ok. 3.350 złotych miesięcznie i składają się na nią następujące wydatki: udział w czynszu za mieszkanie – ok. 430 złotych, udział w opłatach za media (prąd, gaz, woda, itd.) – ok. 100 złotych, opłata za przedszkole – ok. 380 złotych, opłata za Radę Rodziców – ok. 80 złotych, wyżywienie – ok. 400 złotych, środki higieny i czystości – ok. 180 złotych, odzież – ok. 200 złotych, medykamenty, leki – ok. 50 złotych, zabawki edukacyjne (w tym książki) – ok. 100 złotych, udział w wydatkach na paliwo – ok. 300 złotych, dodatkowe zajęcia ((...)) – 220 złotych, dodatkowe zajęcia taneczne – 160 złotych, miesięczny udział w wydatkach na kulturę – ok. 50 złotych, miesięczny udział w koszcie wyprawienia urodzin – ok. 50 złotych, opłaty za multimedia (Disney+, telewizja) – ok. 100 złotych, udział w kosztach wymiany wyposażenia pokoju – ok. 50 złotych, konsultacje psychologiczne (2 razy w miesiącu po 250 złotych) – 500 złotych.

Sąd ustalił, co następuje

Małoletnia S. S. (1) urodziła się (...) w R., pochodzi z nieformalnego związku (...).

dowód: odpis skrócony aktu urodzenia małoletniej k. 9.

Na rozprawie w dniu 16 listopada 2021 r. przed Sądem Rejonowym w Toruniu w sprawie (...) rodzice małoletniej zawarli ugodę, w której ustalili , iż ojciec małoletniej będzie przekazywał do rąk matki małoletniej kwotę 900 złotych miesięcznie tytułem renty alimentacyjnej należnej córce, poczynając od 1 grudnia 2021 r. do 10-go dnia każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat.

Wówczas małoletnia S. S. (1) miała (...). Matka małoletniej S. S. (2) była (...) i pełniła(...) w R.. Przebywała na urlopie macierzyńskim i uzyskiwała zasiłek w kwocie 2.900 złotych miesięcznie. Pozwany T. S. (1) mieszkał w K. i był wykładowcą w szkole (...)w D..

dowód: załącznik do protokołu rozprawy z dnia 16 listopada 2021r. w sprawie (...) k. 13., wydruk postanowienia z dni 16 listopada 2021 r. k. 12.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2022 roku Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie III Nsm (...) wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią S. S. (1) powierzono matce S. S. (2) i ograniczono tą władzę ojcu T. S. (1) do uzyskiwania informacji o edukacji, stanie zdrowia i leczeniu córki.

dowód: wydruk postanowienia z dnia 18 stycznia 2022 r. wydany w sprawie III Nsm (...) k. 10, postanowienie o sprostowaniu orzeczenia k. 11.

Z dokumentacji załączonej do pozwu wynika, że małoletnia powódka korzysta z publicznej placówki edukacyjnej, która to jest częściowo płatna – czesne i wyżywienie w maju 2025 r. wyniosło 335 złotych, natomiast w czerwcu 314 złotych. Dodatkowy koszt to 80 złotych przeznaczane na fundusz rady rodziców. Co istotne matka małoletniej podejmuje opiekę nad dzieckiem w okresach, kiedy dziecko nie może pójść do przedszkola np. z uwagi na chorobę. Według oświadczenia przedszkola do którego uczęszcza S. S. (1), dziewczynka jest przyprowadzana i odbierana z palcówki wyłącznie przez matkę, która to aktywnie uczestniczy w życiu przedszkola, ojciec dziewczynki nie kontaktuje się z placówką przedszkolną. Nadto małoletnia raz w tygodniu uczęszcza na zajęcia (...) i zajęcia taneczne. W razie infekcji lub złego samopoczucia dziecka matka małoletniej doraźnie umawia ją na wizyty u pediatry.

Obecnie S. S. (2) ma (...), jest (...) i pracuje w(...)w A., uzyskując z tego tytułu wynagrodzenie w łącznej wysokości ok. 6.000 złotych miesięcznie. W 2021 roku jej dochody wynosiły ok. 2.900 złotych miesięcznie.

Mieszka z małoletnią powódką w R. w mieszkaniu znajdującym się przy ul. (...). Opłaty za mieszkanie w 2021 roku wynosiły ok. 1.500 złotych. Aktualnie małoletnia powódka wraz z matką mieszkają w mieszkaniu (...) S. S. (2), a udział córki w opłatach na utrzymanie lokalu wynosi aktualnie ok. 400 złotych (czynsz za mieszkanie wynosi ok. 800 zł).

W dniu 31 października 2024 r. doszło do włamania do mieszkania, zajmowanego przez powódkę i jej matkę, podczas którego miało dojść do kradzieży biżuterii oraz gotówki. Powstałe straty S. S. (2) wyceniła na 8.500 złotych.

Małoletnia S. ma obecnie ponad(...) Uczęszcza na zajęcia dodatkowe, m. in. z akrobatyki, których koszt to 220 złotych miesięcznie i zajęcia taneczne – 160 złotych miesięcznie. Wyżywienie córki, to koszt w wysokości 400 złotych miesięcznie. Powódka uczestniczy także w konsultacjach psychologicznych, celem przeprowadzenia badań i uzyskania diagnozy względem jej osoby. Konsultacje mają obejmować 4 sesje. Jedna sesja kosztuje 250 złotych.

Matka małoletniej na przełomie 2023/2024 roku przeprowadziła remont mieszkania, w którym obecnie zamieszkuje z córką. Koszt inwestycji, w tym wyposażenia mieszkania przekroczył kwotę 100.000 złotych.

dowód: umowa za placówkę edukacyjną k. 14, analiza wykorzystania absencji k. 15, oświadczenia i zaświadczenia k. 16-19, wywiady konsultacji lekarskich i dokumentacja medyczna k. 20-38, 54-55, dokumentacja związana z opłatami mieszkaniowymi k. 39-44, potwierdzenia przelewów, faktury, paragony k. 45-53, 56-87, zaświadczenie o zarobkach k. 258, deklaracje podatkowe k. 260-267, zaświadczenie psychologiczne k. 366, potwierdzenie złożenia zawiadomienia o przestępstwie k. 392, zeznania M. S. k. 394-394v, przesłuchanie S. S. (2) k. 395-396.

Pozwany T. S. (1) ma obecnie (...) i jest (...). W 2021 roku jego dochody wynosiły ok. 4.580 złotych.

W momencie ustalania dotychczasowych alimentów na rzecz małoletniej powódki S. S. (1) w 2021 roku T. S. (1) mieszkał w domu wybudowanym wraz z jego byłą żoną. Dom ten został sprzedany w lutym 2022 r. za kwotę 795.000 złotych, z której to kwoty spłacony został kredyt, koszty pośrednika. Do dyspozycji pozwanego pozostała kwota 130.000 złotych. Obecnie ojciec małoletniej powódki mieszka w lokalu mieszkalnym, zakupionym w styczniu 2023 r. za kwotę ok. 260.000 złotych (bez kredytu hipotecznego). Mieszka sam, ponosząc koszty miesięczne w wysokości: czynsz – 750 złotych, prąd – 140 złotych, gaz – 12 złotych, Internet, tv, telefon – 120 złotych.

Pozwany obecnie otrzymał (...)i pracuje w (...)w D., jako nauczyciel. Jego aktualne zarobki opiewają na kwotę ok. 7.300 złotych miesięcznie plus różnego rodzaju nagrody okresowe.

T. S. (1) ma starszą córkę w wieku (...), pochodzącą z innego związku, na którą od września 2024 r. płaci alimenty w wysokości po 900 złotych miesięcznie.

Z małoletnią córką S. pozwany widuje się przynajmniej raz w miesiącu, do której przyjeżdża samochodem. Koszt dojazdu wynosi ok. 300-360 złotych miesięcznie. Użytkowy w tym celu samochód osobowy marki D. (...) jest własnością jego matki, natomiast on ponosi opłaty eksploatacyjne, związane z użytkowaniem pojazdu.

dowód: zaświadczenie o zarobkach k. 238, deklaracje podatkowe k. 230-237, pismo Szkoły Policji w D. k. 248-249, zeznania T. Ł. k. 393v-394, przesłuchanie S. S. (2) k. 395-396, przesłuchanie T. S. (1) k. 396-397.

Sąd zważył, co następuje

Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie zeznań matki małoletniej powódki i pozwanego, oraz dołączonych dokumentów obu stron procesowych, które uznano za wiarygodne, gdyż były spójne, logiczne i znalazły potwierdzenie, w odpowiednim zakresie, w stosownych dokumentach urzędowych i prywatnych, których domniemanie autentyczności wynikające z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego co zostało w nich zaświadczone, wynikające z art. 244 k.p.c. – nie były podważane.

Zgodnie z art. 230 k.p.c. uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym.

Sąd ustalenia swoje oparł także na zeznaniach świadków: T. Ł. i M. S.. Sąd dał w znacznej mierze wiarę zeznaniom w/w świadków, uznając je za spójne, rzeczowe i przystające do reszty zebranego w sprawie materiału dowodowego. Dokonując ustaleń w oparciu o powyższe zeznania Sąd miał jednak na względzie, iż świadkowie ci pozostawali w kręgu bliskiej rodziny obu stron procesu.

Mając na uwadze ustalony stan faktyczny na podstawie zebranego i powyżej ocenionego materiału dowodowego, Sąd uznał, że powództwo małoletniej S. S. (1) zasługuje na uwzględnienie w części.

Zgodnie z art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przepis art. 135 § 1 kro wskazuje przy tym, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zgodnie natomiast z art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Małoletni powód winien mieć zaspokojone usprawiedliwione potrzeby, czyli takie, których zaspokojenie pozwala uprawnionemu żyć w warunkach odpowiadających jego wiekowi, stanowi zdrowia, wykształceniu, itp. Katalog owych potrzeb jest sprawą indywidualną. W przypadku obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dzieci zakres wzajemnych uprawnień i obowiązków alimentacyjnych wyznacza przede wszystkim dyrektywa zaspokajania przez te osoby potrzeb ekonomicznych, zgodnie z zasadą równej stopy życiowej. Usprawiedliwione potrzeby ich dzieci nie mogą być określane na poziomie elementarnym, lecz takim, jaki odpowiada stopie życiowej rodziców. Usprawiedliwione potrzeby dotyczą środków utrzymania i wychowania. Potrzeby utrzymania mają charakter konsumpcyjny. Ich zaspokojenie bowiem polega na zapewnieniu uprawnionemu mieszkania, wyżywienia, odzieży, leczenia, pielęgnacji w chorobie, itp. Zaspokojenie potrzeb dziecka w zakresie wychowania następuje przez zapewnienie mu nie tylko środków materialnych, lecz także troski o jego rozwój fizyczny i umysłowy oraz przygotowanie go do samodzielnego życia w społeczeństwie. Z art. 128 kro płynie dyrektywa, by realizować zaspokajanie potrzeb w zakresie wychowania adekwatnie do wieku dziecka, zdrowia, jego uzdolnień, rodzaju szkoły i profilu klasy, do której uczęszcza, itp., a zatem dostarczyć mu tego wszystkiego, co jest potrzebne do jego fizycznego i umysłowego rozwoju, a więc zapewnienie pielęgnacji i pieczy, odpowiedniego wykształcenia, przygotowania do życia w społeczeństwie, rozwijania zainteresowań kulturalnych i uzdolnień. Przez zmianę stosunków rozumie się zmianę usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego albo zmianę w zakresie możliwości zarobkowych zobowiązanego do alimentacji, wskutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zwiększenie albo zmniejszenie wysokości świadczeń alimentacyjnych. Potrzeby uprawnionego oraz możliwości zobowiązanego ulegają zmianie, tym samym może ulegać zmianie wysokość alimentów. Dlatego w razie zmiany stosunków zarówno uprawniony, jak i zobowiązany mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Zmiana stosunków może prowadzić do uchylenia obowiązku alimentacyjnego bądź do podwyższenia lub obniżenia alimentów. Dla stwierdzenia, czy nastąpiła zmiana stosunków w rozumieniu art. 138 kro, należy brać pod uwagę, czy istniejące warunki i okoliczności - na tle sytuacji ogólnej - mają charakter trwały, dotyczą okoliczności zasadniczych, ilościowo znacznych i wyczerpują te przesłanki, które w istotny sposób wpływają na istnienie czy zakres obowiązku alimentacyjnego. Zmiana orzeczenia dopuszczalna jest tylko w razie zmiany stosunków powstałych po jego wydaniu (por.: uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 października 1954 r., I CO 41/54). Podwyższenie alimentów następuje wówczas, gdy zwiększeniu uległy potrzeby uprawnionego albo wzrosły możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego.

W sprawie nie ulegało wątpliwości, że małoletnia powódka nie ma majątku, który przynosiłby dochód przeznaczony na jej utrzymanie. A zatem obowiązek utrzymania małoletniej S. S. (1) w dalszym ciągu spoczywa na jej rodzicach, z uwzględnieniem ich możliwości zarobkowych. Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletniej córki w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, części opłat mieszkaniowych za dom, w którym przebywa, kosztów edukacji w tym korepetycji oraz innych wydatków niezbędnych do jej prawidłowego rozwoju i wychowania.

Analiza materiału procesowego zebranego w aktach sprawy doprowadziła Sąd do przekonania, że potrzeby małoletniej powódki nie są obecnie w pełni zaspokajane bieżącymi alimentami ze strony pozwanego, a także usprawiedliwione potrzeby małoletniej uległy podwyższeniu, od czasu ostatniego ustalenia renty alimentacyjnej, gdyż obecnie ze względu na upływ czasu i dorastanie małoletniej jej potrzeby uległy zwiększeniu. W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, że od ostatniego ustalenia ostatniego świadczenia alimentacyjnego upłynęły(...) i już sam upływ czasu oraz istniejąca inflacja znacznie zmniejszyły siłę nabywczą dotychczasowego świadczenia. Ponadto, należy zwrócić uwagę, że małoletnia nie jest już (...) dzieckiem i jako (...)nie jest już karmiona (...), obecnie uczęszcza do przedszkola, korzysta z różnego rodzaju zajęć dodatkowych, a także wymaga specjalistycznych konsultacji lekarskich, w tym przypadku psychologa.

Natomiast, w ocenie Sądu wskazane przez matkę małoletniej powódki w pozwie koszty zostały zawyżone. Małoletnia ma obecnie (...) i zakres jej usprawiedliwionych potrzeb określony jest jej wiekiem. W ocenie sądu zawyżone zostały koszty udziału w wydatkach na paliwo (ok. 300 złotych), szczególnie, iż przedszkole do którego uczęszcza małoletnia znajduje się w bliskiej odległości od jej miejsca zamieszkania. Małoletnia korzysta z zajęć dodatkowych w postaci akrobatyki (220 złotych) i zajęć tanecznych (160 złotych) – są to wydatki związane z ponadpodstawowymi potrzebami małoletniego dziecka, które powinny być opłacane ze świadczenia wychowawczego 800+, które matka małoletniej pobiera na córkę.

Pozwany T. S. (1) nie uchyla się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem małoletniej córki S. S. (1). Regularnie uiszcza na córkę alimenty w wysokości 900 złotych miesięcznie. Sąd wziął także pod uwagę fakt, iż na swoim utrzymaniu pozwany ma jeszcze drugie dziecko, na które płaci alimenty w wysokości 900 złotych miesięcznie. Nadto, pozwany ponosi dodatkowe koszty związane z dojazdem na spotkania z małoletnią, bowiem jej miejsce zamieszkania oddalone jest od niego o ok. 240 km.

Z kolei, zdaniem Sądu, przedstawiona przez matkę małoletniej powódki strata, poniesiona w wyniku włamania do jej mieszkania nie jest kosztem małoletniej i z tego powodu małoletnia nie powinna uczestniczyć w tej stracie. Jeżeli nawet przyjąć, że do wskazanego przestępstwa faktycznie doszło (w aktach niniejszej sprawy brak jest informacji na temat ewentualnie toczącego się czy nawet wszczętego postępowania karnego w tym przedmiocie), to w materiale procesowym sprawy nie ma danych, potwierdzających rzeczywistą wysokość skradzionych rzeczy, a co za tym idzie, Sąd nie był w stanie w sposób niebudzący wątpliwości ustalić wysokości uszczuplenia majątku matki małoletniej. Nadto szkodę tę winno się pokryć z ubezpieczenia, które mieszkanie winno mieć.

W odniesieniu do remontu mieszkania – w ocenie Sądu ma to ograniczony wpływ na zmianę okoliczności. Niewątpliwie wykorzystane zostały środki pieniężne matki małoletniej na zapewnienie dziecku warunków mieszkaniowych. Jednak tak duża inwestycja miała charakter jednorazowy. W ograniczonym zakresie w remoncie pomagał również pozwany. Istotnemu zmniejszeniu uległy koszty utrzymania mieszkania (uprzednio ok. 1.500 złotych miesięcznie – część dotycząca małoletniej: ok. 700 złotych), które obecnie stanowią ok. 800 złotych, z czego udział dziecka wynosi ok. 400 złotych miesięcznie. Można więc przyjąć, że są to korzyści, które mogą zrekompensować poniesione przez matkę nakłady w odniesieniu do dziecka.

Alimenty są świadczeniem osobistym i obciążają oboje rodziców. Każde z nich powinno podejmować wysiłek, aby zapewnić dziecku środku utrzymania i wychowania. Sąd nie znajduje podstaw do tego, aby ciężarem tych obowiązków obciążać w przeważającej części ojca 4-letniej powódki.

Sąd uznał, że matka małoletniej powódki wykonuje, oczywiście, ciążący na niej z mocy ustawy obowiązek alimentacyjny względem małoletniej córki S. we własnym zakresie, także w postaci jej osobistych starań i wkładu w wychowanie małoletniej. Jednak w tym miejscu należy zauważyć, że od ostatniego ustalenia dotychczasowych alimentów, gdy matka powódki uzyskiwała dochody na poziomie 2.000 złotych miesięcznie, a ojciec ok. 4.580 złotych, obojga ich możliwości finansowe uległy zwiększeniu o ok. 70%, bowiem obecnie S. S. (2) zarabia ok. 6.000 złotych, T. S. (1) zaś ok. 7.300 złotych.

Od ostatniego ustalenia obowiązku alimentacyjnego pozwanego względem małoletniej, potrzeby dziecka wrosły, jednak należy je oceniać przez pryzmat racjonalności. Ponadto, Sąd zauważył, że matka małoletniej otrzymuje na małoletnią S. S. (1) świadczenie wychowawcze 800+, które powinno być przeznaczane na zaspokojenie ponadpodstawowych potrzeb małoletniej, takich jak np. zajęcia dodatkowe – w tym przypadku: (...)i taniec.

Jednak biorąc pod uwagę usprawiedliwione potrzeby małoletniej oraz zakres możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego Sąd uznał, iż kwota po 1.200 złotych miesięcznie tytułem alimentów na rzecz małoletniej S. S. (1) będzie adekwatna do jej usprawiedliwionych potrzeb oraz możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego.

Pozwany obecnie osiąga zasadnicze dochody w wysokości ok. 7.300 złotych miesięcznie. Ustalając wysokość renty alimentacyjnej sąd bierze pod uwagę nie tylko faktycznie osiągane dochody, lecz możliwości zarobkowe zobowiązanego. Z kolei Sąd nie mógł nie zauważyć w toku prowadzonego postępowania, że pozwany T. S. (1), oprócz regularnego płacenia na rzecz powódki alimentów, ponosi także inne osobiste wydatki, związane z utrzymywaniem i wychowaniem drugie, starszej córki, pochodzącej z innego związku, na rzecz której pozwany płaci alimenty w wysokości 900 złotych miesięcznie. Pozwany w sposób wyraźny wykazał, że utrzymuje stały kontakt z małoletnią S. S. (1), regularnie spędzają wspólnie czas, ojciec małoletniej przyjeżdża do niej do R. samochodem, co również ewidentnie stanowi dla niego koszt, jaki musi ponieść w związku ze swoją córką S.. Pozwany obecnie nie podejmuje dodatkowej pracy na basenie jako (...) bowiem wydłużone dyżury na basenie źle wpływały na jego zdrowie (oddziaływanie chloru) i wpływały na dyspozycyjność w pracy. Dodatkowo osiągany z tego tytułu dochód był niski (około 500 zł miesięcznie), a nadto pomniejszany o koszty dojazdu na basen do miejscowości D..

Odnosząc się do sytuacji matki małoletniej powódki, Sąd miał na uwadze, iż aktualnie S. S. (2) uzyskuje dochody na, w zasadzie, zbliżonym poziomie jak pozwany. Biorąc pod uwagę, że pozwany ma na utrzymaniu jeszcze jedno dziecko i doliczając do tego ustalone opisywanym wyrokiem alimenty w podwyższonej wysokości do kwoty 1.200 złotych miesięcznie, jego zobowiązania będą wynosić 2.100 złotych, co po odjęciu tych kosztów zbliża jego dochód do dochodu przedstawicielki ustawowej małoletniej powódki. Matka małoletniej z kolei na utrzymywanie 4-letniego dziecka będzie obecnie dysponować realną kwotą 2.000 złotych, tj. 1.200 złotych z tytułu renty alimentacyjnej i 800 złotych z tytułu świadczenia wychowawczego, którego nie uwzględnia się przy ustalaniu świadczenia alimentacyjnego, a które zgodnie z jego przeznaczeniem winno być jednak wykorzystane na potrzeby wychowawcze i opiekuńcze dot. dziecka.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 138 kro orzeczono jak w punkcie I. sentencji. W punkcie II. wyroku Sąd w oddalił powództwo w pozostałej części, jako niezasadne, uznając, iż możliwości majątkowe i zarobkowe pozwanego nie pozwalają na zasądzenie kwoty alimentów wyższej niż 1.200 złotych miesięcznie na rzecz małoletniej powódki, biorąc także pod uwagę ustalone przez Sąd aktualne uzasadnione potrzeby małoletniej.

Korzystając z dyspozycji art. 102 k.p.c., Sąd nie obciążył małoletniej powódki kosztami sądowymi w części oddalonego powództwa, o czym orzekł w punkcie III. wyroku.

W punkcie IV. wyroku, korzystając z dyspozycji art. 100 k.p.c. i biorąc pod uwagę, że powództwo zostało w części uwzględnione, a w części oddalone, Sąd zasądził od pozwanego T. S. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 złotych tytułem opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa.

W punkcie V wyroku Sąd, na podstawie § 4 ust. 4 w zw. z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, zasądził od pozwanego na rzecz małoletniej powódki kwotę 900 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, biorąc pod uwagę uwzględnioną część powództwa, tj. podwyższenia renty alimentacyjnej z kwoty po 900 złotych do kwoty po 1.200 złotych, a wiec o 300 złotych z żądanego przez stronę powodową podwyższenia do kwoty 2.000 złotych miesięcznie, tj. o 1.100 złotych.

O rygorze natychmiastowej wykonalności co do punktu I. wyroku orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. w punkcie VI. wyroku.

Sędzia Dariusz Cieślik