descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 505/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 16 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki

Protokolant staż. Anna Zagacka

to jest łącznie 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 1.07.2025r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich X. W. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat,

II. oddala powództwa w pozostałej części,

III. nie obciąża J. T. (1) obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz małoletnich E. T. i Ł. T.,

IV. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu,

V. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,

VI. uchyla postanowienie z dnia 29.07.2025r. o zabezpieczeniu powództw.

Uzasadnienie

W dniu 1 lipca 2025 r. X. W. (1), działając w imieniu i na rzecz małoletnich powodów E. T. i Ł. T., wniosła pozew o zasądzenie od pozwanego J. T. (1) na rzecz małoletniego E. T. alimentów w kwocie 1.600 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego Ł. T. alimentów w kwocie 1.600 zł miesięcznie płatnych z góry do rąk matki do 10-ego dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek raty od dnia wytoczenia powództwa. Strona powodowa wniosła również o zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów zwrotu kosztów procesu z uwzględnieniem kosztów z tytułu wynagrodzenia adwokata według norm przepisanych prawem wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W pozwie został ponadto zawarty wniosek o udzielenie zabezpieczenia na czas trwania procesu, poprzez zobowiązanie pozwanego J. T. (1) do świadczenia na rzecz małoletniego E. T. alimentów w kwocie 1.600 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego Ł. T. alimentów w kwocie 1.600 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu pozwu X. W. (1) wskazała m.in., że małoletni E. i Ł. są dziećmi pochodzącymi z nieformalnego związku (...) i pozwanego. J. T. (1) dotychczas dobrowolnie płacił alimenty w kwocie 1.500 zł miesięcznie, tj. po 750 zł na każde dziecko, jednakże często miał opóźnienia w płatnościach alimentów lub miesiącami ich nie uiszczał – jak ma to miejsce obecnie. Ponadto, ojciec dzieci nie dokłada się do jakichkolwiek większych wydatków związanych z chłopcami. Ostatnie wpłaty od pozwanego matka chłopców otrzymała w dniu 3 kwietnia 2025 r., co było płatnością za luty i marzec 2025 r. oraz w dniu 28 kwietnia 2025 r., co było płatnością za kwiecień 2025 r. J. T. (1) sam ustalał wysokość przekazywanych wpłat. W ocenie strony powodowej, kwota 1.500 zł na rzecz małoletnich, dorastających chłopców jest zdecydowanie niewystarczająca na pokrycie ich uzasadnionych potrzeb. Wskazano, że rodzice małoletnich od lat nie potrafią porozumieć się w kwestii wydatków na rzecz synów. Nadto, matka małoletnich i pozwany tworzyli burzliwy związek, który wielokrotnie próbowali odratować, jednakże ostateczne rozstanie nastąpiło we wrześniu 2024 r. Po rozstaniu rodziców, małoletni powodowie zamieszkali wspólnie z matką. Do czerwca 2025 r. X. W. (1) i J. T. (1) wspólnie sprawowali opiekę nad małoletnimi, jednakże z przewagą po stronie matki powodów, która opisała, że każdorazowo dbała o zabezpieczenie wszystkich bieżących potrzeb synów związanych z praniem, wyżywieniem, zakupem odzieży czy konsultacjami lekarskimi.

W pozwie opisano, że małoletni E. ma obecnie 10 lat. Chłopiec uczęszcza do Szkoły Podstawowej nr (...) w T.. Składki klasowe na wycieczki szkolne, prezenty dla nauczycieli, wyjścia do teatru itd. wynoszą ok. 400 zł rocznie. E. uczęszcza również na dodatkowe zajęcia z piłki nożnej dla grupy (...) w „(...)” – miesięczne koszt zajęć wynosi 240 zł. Do końca ubiegłego roku E. był zapisany również na dodatkowe zajęcia z języka angielskiego, jednakże matkę chłopców nie było stać na dalsze finansowanie tego wydatku. Koszt zajęć wynosił ok. 200 zł miesięcznie. X. W. (1) ubezpieczyła synów w prywatnym towarzystwie ubezpieczeniowym, co kosztuje matkę chłopców po 100 zł miesięcznie na rzecz każdego małoletniego. Ponadto, matka chłopców założyła małoletnim konto oszczędnościowe, którego celem jest gromadzenie kapitału na zabezpieczenie przyszłości chłopców, czego miesięczny koszt wynosi 200 zł. Podniesiono, że E. ma problemy z (...) i do stycznia 2025 r. miał założony (...). Koszt założenia (...)wynosił 4.000 zł i został w całości pokryty przez matkę, która opłacała również wizyty w kwocie 400 zł za jedną wizytę. Opisano, że prywatne leczenie było niezbędne ze względu na poważną (...)oraz długi czas oczekiwania na świadczenia w ramach NFZ, ponieważ czas czekania oszacowany został na 10 lat. W styczniu 2025 r. leczenie zostało zawieszone, a (...) zdjęty, czego powodem były (...). Ponowne podjęcie leczenia (...)zostało zaplanowane na przyszły rok i będzie wiązać się z zakupem nowego (...) za 4.000 zł. W związku z leczeniem niezbędne są również inne zabiegi (...) np. (...), ostatnie zostało wykonane w październiku 2024 r. i kosztowało 320 zł. Wskazano, że ponadto E. ma wadę wzroku, która wymaga regularnych konsultacji okulistycznych – 380 zł oraz zakupu okularów – 656 zł. Wydatki związane z leczeniem okulistycznym ponosiła dotychczas w całości X. W. (1). Wizyty u specjalisty odbywają się z reguły raz w roku i z taką samą regularnością powinno się wymieniać szkła i oprawki. W pozwie opisano również, że małoletni E. w przeszłości bardzo przeżył utratę kontaktu z ojcem i pobyty pozwanego w zakładach odwykowych, co nakładało się ze śmiercią dziadków macierzystych. Powyższe, spowodowało u chłopca ogromny stres i odbiło się na jego zdrowiu psychicznym. E. zaczęły poważnie wypadać włosy, miał również problemy z koncentracją uwagi, ponadto wypowiadał bardzo smutne słowa i groził wyskoczeniem z okna. W związku z problemami psychicznymi, E. w okresie od (...) do (...) pozostawał na obserwacji w (...) w B.. Lekarze zalecili małoletniemu dalszą opiekę psychiatryczną oraz terapię psychologiczną. X. W. (1) zgłosiła małoletnich do ośrodka psychoterapii i chłopcy oczekują na skierowanie. Powyższa terapia finansowana jest w ramach NFZ. Łączny miesięczny koszt utrzymania małoletniego E. T. wyceniono na 3.196, 64 zł, na co składają się: udział w czynszu za mieszkanie i opłatach za wodę i ogrzewanie – 250 zł, udział w mediach – 45 zł, udział w kosztach energii elektrycznej – ok. 50 zł, telefon – 100 zł, wyżywienie – 1000 zł, składki szkolne – ok. 33 zł (400 zł rocznie), odzież i obuwie – 250 zł miesięcznie, leki – 20 zł miesięcznie, konsultacja okulistyczna – ok. 31 zł (380 zł rocznie), konsultacja stomatologiczna wraz z leczeniem ubytków – ok. 30 zł (350 zł rocznie), zakup okularów – ok. 54 zł (650 zł rocznie), artykuły higieniczne –50 zł, rozrywka i kultura –100 zł miesięcznie, udział w kosztach paliwa – 150 zł miesięcznie, wakacje letnie i ferie zimowe – ok. 833 zł (10.000 zł rocznie), ubezpieczenie zdrowotne i na życie oraz konto oszczędnościowe –200 zł miesięcznie.

Wskazano, że małoletni Ł. T. ma 9 lat i również uczęszcza do Szkoły Podstawowej nr (...) w T.. Składki klasowe wynoszą ok. 500 zł. Małoletni jest zapisany na zajęcia dodatkowe z języka angielskiego, co kosztuje 140 zł miesięcznie oraz na lekcje pływania, co kosztuje 200 zł miesięcznie. Jak opisano powyżej, Ł. również jest objęty ubezpieczeniem prywatnym. U małoletniego, podobnie jak u starszego brata, rozpoczęte zostało leczenie (...), które jednakże również musiało zostać zawieszone. Specjalista zaplanował wznowienie leczenia w przyszłym roku, co będzie wiązało się z koniecznością ponownego założenia(...) za 4.000 zł. Małoletni również potrzebuje dodatkowych konsultacji i zabiegów (...)w związku z leczeniem (...). W 2024 r. koszt konsultacji oraz zabiegu (...) wyniósł 690 zł. Ł. podobnie jak E. ma stwierdzoną wadę wzroku i nosi okulary. W ubiegłym roku koszt wymiany szkieł wyniósł 297 zł, a konsultacji okulistycznej – 380 zł. Wszystkie koszty związane z leczeniem ponosiła X. W. (1). Małoletni Ł. uczęszcza na zajęcia do logopedy, jednakże są one bezpłatne. Chłopiec w przeszłości uczęszczał do psychologa, ponieważ przeżył utratę kontaktu z ojcem, a problemy emocjonalne odreagowywał agresją. Opisano, że małoletni cierpi na (...), był z tego powodu konsultowany w (...) Szpitalu Dziecięcym w G., w którym zalecono wsparcie rozwoju emocjonalno-społecznego. Jak wskazano powyżej, małoletni oczekuje na stosowne skierowanie. Duże koszty w utrzymaniu małoletniego generuje dieta (...), której chłopiec musi przestrzegać w związku z wykrytą (...). (...) produkty są droższe od standardowych artykułów spożywczych. Łączny miesięczny koszt utrzymania małoletniego Ł. T. wyceniono na 3.403,90 zł, na co składają się: udział w czynszu za mieszkanie i opłatach za wodę i ogrzewanie – 250 zł, udział w mediach – 45 zł, udział w opłatach za energię elektryczną – 50 zł, telefon – 100 zł, wyżywienie – 1.200 zł, składki szkolne – ok. 41 zł (500 zł rocznie), odzież i obuwie – 250 zł, leki – 20 zł, konsultacja okulistyczna – ok. 31 zł (380 zł rocznie), konsultacja stomatologiczna wraz z leczeniem ubytków – ok. 57 zł (ok. 690 zł rocznie), wymiana szkieł korekcyjnych – ok. 25 zł (297 zł rocznie), artykuły higieniczne – 50 zł. rozrywka i kultura – 100 zł, udział w kosztach paliwa – ok. 150 zł, wakacje letnie i ferie zimowe – ok. 833 zł (10.000 zł rocznie), ubezpieczenie zdrowotne i na życie oraz konto oszczędnościowe – 200 zł.

X. W. (2) wskazała, że wraz z synami mieszka w mieszkaniu, które odziedziczyła po śmierci rodziców. Koszty związane z czynszem i wszystkimi opłatami eksploatacyjnymi w całości spoczywają na matce powodów. Opisano, że to X. W. (1) jest rodzicem wiodącym. Matka małoletnich prowadzi własną działalność gospodarczą w zakresie (...), w związku z czym jej miesięczny dochód jest nieregularny i uzależniony od ilości zgłoszonych klientów oraz wykonywanej pracy. Ponadto, X. W. (1) w celu zapewnienia synom ich niezbędnym potrzeb, w przeszłości korzystała ze środków, które odziedziczyła po śmierci rodziców oraz ze zgromadzonych oszczędności – łącznie wydała ok. 100.000 zł. Wskazano, że X. W. (1) pobiera świadczenie wychowawcze „800plus” na rzecz każdego z małoletnich. Chłopcy są bardzo energicznymi i aktywnymi dziećmi, co powoduje konieczność zapewnienia im częstych rozrywek i atrakcji. Małoletni jeżdżą na wycieczki, chodzą do kina, lubią grać w gry komputerowe i w piłkę nożną. Matka małoletnich powodów zapanowała na najbliższe wakacje wyjazd do O. na trzy tygodnie, prawdopodobny koszt wyjazdu wyniesie 20.000 zł. W okresie ferii zimowych 2025 r. X. W. (1) zabrała synów na wyjazd snowboardowy do P., co kosztowało łącznie 8.000 zł.

Według informacji posiadanych przez matkę małoletnich, pozwany posiada przeszłość kryminalną, ponadto wielokrotnie przebywał na odwykach. We wrześniu 2024 r. pozwany miał wrócić z kolejnego ośrodka odwykowego. Według wiedzy X. W. (1), pozwany J. T. (1) posiada majątek, ponieważ otrzymał w spadku mieszkanie w B., w którym obecnie mieszka, posiada również działkę budowlaną w T.. W 2022 r. pozwany sprzedał dom w H., z czego miał otrzymać 700.000 zł, jak również jest właścicielem auta marki R. (...). J. T. (1) prowadzi działalność gospodarczą (...), która zajmuje się (...).

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2025 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Toruniu pozwany został zobowiązany do płacenia na rzecz małoletniego E. T. kwoty 1.600 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego Ł. T. kwoty 1.600 zł miesięcznie, tj. łącznie kwoty 3.200 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1 lipca 2025 r., płatnej do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich X. W. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat – tymczasowo do chwili prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy, tytułem udzielenia zabezpieczenia powództwa.

W dniu 3 października 2025 r. J. T. (1) złożył do tut. Sądu pismo, w którym żądał oddalenia powództwa z powodu niewystarczających możliwości finansowych. W dniu 14 października 2025 r. pozwany złożył do Sądu wniosek o uchylenie lub zmianę postanowienia o zabezpieczeniu alimentów.

W uzasadnieniu pozwany wskazał m.in., że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, która nie pozwala na płacenie żądanej kwoty alimentów. J. T. (1) opisał, iż chłopcy przebywali pod jego opieką w poniedziałki, środy i piątki po szkole oraz w co drugi weekend. W czasie sprawowania opieki pozwany odwoził synów na treningi i wizyty lekarskie, jak również dzielił opiekę nad chłopcami w czasie ich choroby. Matka małoletnich złożyła wniosek o ustanowienie opieki naprzemiennej, a sprawa była prowadzona przez Sąd Rejonowy w Toruniu pod sygn. III Nsm 1756/24, wniosek ten następnie został przez X. W. (1) wycofany. W ocenie pozwanego, wycofanie wniosku spowodowane było powzięciem informacji przez X. W. (1), iż w przypadku naprzemiennego uregulowania opieki nie przysługiwałyby jej alimenty, a świadczenie „800plus” byłoby podzielone pomiędzy rodziców. Pozwany przyznał, iż przebywał w ośrodku, w którym podjął się leczenia odwykowego. Opisał, że podczas nieobecności regularnie przekazywał X. W. (1) alimenty w kwocie 1.200 zł miesięcznie, jak również dodatkowe kwoty – np. 2000 zł na wakacje dzieci oraz pieniądze na urodziny i święta. Zaprzeczył, jakoby matka chłopców samodzielnie płaciła za leczenie (...) małoletnich, wskazując, że przekazywał jej po 400-600 zł miesięcznie w gotówce na leczenie (...). Wskazał, iż jeden(...) kosztował w rzeczywistości 2.000 zł, a nie aż 4.000 zł jak opisano w pozwie. Pozwany przyznał, że posiada mieszkanie oraz samochód marki R. (...) rocznik (...), jednakże działka w T. w rzeczywistości należy do jego matki, a matka chłopców dysponuje znacznie większym majątkiem od niego. Według wiedzy pozwanego, X. W. (1) posiada dwa mieszkania – w jednym mieszka, a drugie wynajmuje lub próbuje sprzedać. Ponadto, jest właścicielką dwóch samochodów – N. (...), którego użytkuje oraz F., którego odziedziczyła po rodzicach i stoi w garażu. J. T. (1) podniósł, że z jego wiedzy wynika, iż matka małoletnich powodów osiąga wyższe dochody niż wskazała w pozwie, ponieważ wielokrotnie był świadkiem jak otrzymywała zapłatę za zlecenie w gotówce, bez konieczności wystawiania rachunków lub faktur. O wysokim poziomie życia matki dzieci świadczy również poziom jej wydatków, ponieważ pomimo deklarowania słabej sytuacji finansowej, stać ją na finansowanie drogich wyjazdów z dziećmi, jak np. miesięcznych wakacji na (...), czy też wyjazdów zimowych w góry. Pozwany przyznał, iż zaprzestał płacenia alimentów w maju 2025 r., czego powodem była zmiana stanowiska X. W. (1) w kwestii uregulowania opieki nad małoletnimi chłopcami. J. T. (1) wskazał również, iż X. W. (1) zaczęła utrudniać mu odbywanie kontaktów z synami. W dniu 7 września 2025 r. matka małoletnich odmówiła wydania chłopców ojcu, pomimo wcześniejszych ustaleń odbycia kontaktów. Sytuacja zakończyła się interwencją Policji. Pozwany przyznał, iż prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) ((...)”, z czego otrzymuje dochód w wysokości ok. 4000 zł netto miesięcznie. W ostatnim czasie nastąpił spadek zleceń oraz wzrost kosztów prowadzenia firmy, co przekłada się na niskie dochody. Łączny koszt swoich miesięcznych wydatków pozwany wycenił na 7.500 zł, na co składają się: czynsz – 500 zł, media – 500 zł, wyżywienie – 1000/1500 zł, koszt utrzymania samochodu/paliwo – 1500 zł, ubezpieczenie, składki ZUS, podatki – 2000 zł, wydatki na dzieci (ubrania, atrakcje) – 500 zł, zobowiązania(raty, kredyty) – 1000 zł. J. T. (1) wskazał, że posiada zobowiązania wobec ZUS-u i Urzędu Skarbowego na 30.000 zł, zobowiązania wobec banków na kwotę 80.000 zł, oraz inne zobowiązania w wysokości 20.000 zł.

W dniu 9 grudnia 2025 r. pozwany sprecyzował swoje stanowisko, wskazując, iż wnosi o zmianę zabezpieczenia z kwot po 1.600 zł miesięcznie na każde dziecko, na kwoty po 750 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich. Wskazał również, że E. i Ł. przebywają pod jego opieką regularnie dwa dni w tygodniu po szkole od godz. 13:00 do 20:00, a także co drugi weekend od piątku do godz. 14:00 do niedzieli do godz. 20:00. J. T. (1) podniósł, że podczas sprawowania pieczy nad małoletnimi pokrywa wszystkie wydatki związane z utrzymaniem i wychowaniem chłopców, w szczególności: wyżywienie i środki higieniczne, koszty transportu, zakup leków i pokrywanie kosztów leczenia, organizacja czasu wolnego oraz wszelkie wydatki edukacyjne. Ponadto, zapewnia dzieciom ubrania i obuwie dostosowane do pory roku, a także sprzęt sportowy lub turystyczny.

Podczas postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2025 r. pozwany uznał powództwo do kwoty po 800 zł na rzecz każdego z małoletnich powodów.

Sąd ustalił, co następuje

Małoletni E. T. urodził się (...) w B., a małoletni Ł. T. urodził się w (...) w B.. Chłopcy są dziećmi pochodzącymi z nieformalnego związku (...) J. T. (1).

/dowód: odpisy zupełne aktów urodzenia – k. 14-15/

Przed Sądem Rejonowym w Toruniu trwa postępowanie w przedmiocie ustalenia kontaktów J. T. (1) z małoletnimi E. i Ł.. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. III Nsm 1067/25.

/dowód: okoliczności bezsporne/

Małoletni E. T. ma obecnie 11 lat. Jest uczniem (...) publicznej Szkoły Podstawowej nr (...) w T., składka szkolna w klasie chłopca wynosi 350 zł rocznie. Matka małoletniego otrzymała świadczenie „Dobry start” w wysokości 300 zł celem zakupu wyprawki szkolnej. Chłopiec mieszka wraz z matką i młodszym bratem w mieszkaniu, które stanowi własność X. W. (1). E. spotyka się z ojcem dwa razy w tygodniu po szkole oraz spędza u ojca co drugi weekend. W toku jest sprawa o ustalenie kontaktów pozwanego z dziećmi. Zarówno matka małoletnich, jak i ojciec chłopców wnoszą o szersze ustalenie kontaktów niż ma to miejsce obecnie.

Chłopiec cechuje się wysoką wrażliwością, od kilku lat ma problemy psychiczne, co skutkuje koniecznością zapewnienia wsparcia psychicznego i psychologicznego. Małoletni kilka lat temu przebywał na szpitalnym oddziale psychiatrycznym w związku z bardzo złym stanem psychicznym. Matka małoletnich powodów zapewniała im w przeszłości prywatne wizyty psychiatryczne – ok 400 zł za jedną wizytę oraz prywatne wizyty u psychologa – ok. 260 zł za wizytę. Wizyty odbywały się cyklicznie. X. W. (1) zgłosiła się z synami do Ośrodka (...). Małoletni oczekują na skierowanie do odpowiednich specjalistów w marach NFZ. Małoletni E. jest ogólnie zdrowym dzieckiem, rzadko choruje, w związku z czym koszty zakupu leków są dość niskie – ok. 20 zł miesięcznie. E. nosi okulary, co wiąże się z koniecznością regularnych wizyt okulistycznych i wymianami szkieł oraz oprawek. Koszt jednej wizyty okulistycznej to 350 zł, nie licząc wyrobienia okularów, wizyta odbywa się raz w roku. Średni koszt okularów dla jednego chłopca to ok. 500 zł rocznie. Chłopiec w przeszłości miał założony(...) i regularnie uczęszczał na wizyty (...) – koszt wizyty to ok. 250 zł, koszt(...) to ok. 2.000 zł. Leczenie zostało przerwane z powodu (...). W 2026 r. planowane jest wznowienie leczenia (...). E. nie cierpi na dolegliwości żołądkowe i nie ma alergii pokarmowych, w związku z czym nie potrzebuje stosowania żadnej specjalistycznej diety, a miesięczny koszt jego wyżywienia wynosi ok. 1000 zł. Chłopiec uczęszcza do Akademii (...), co kosztuje 240 zł miesięcznie, ponadto ma zapewnione zajęcia na basenie – miesięczny koszt to 160 zł oraz korepetycje z matematyki – koszt 360 zł miesięcznie. E. razem z Ł. chodzą na dodatkowe zajęcia z języka angielskiego – łączny koszt wynosi 600 zł miesięcznie. Na odzież i obuwie dla małoletniego E. W. przeznacza ok. 250 zł miesięcznie. Odzież E. nie jest później noszona przez młodszego Ł., ponieważ chłopcy szybko niszczą ubrania i buty. Ponadto, każdy z chłopców potrzebuje specjalnych (...). Koszt środków higienicznych dla 11-letniego chłopca wynosi ok. 50 zł miesięcznie. E. jest energicznym i ciekawym świata chłopcem, a matka próbuje uatrakcyjniać synowi czas poprzez wyjścia do kina czy muzeum, co kosztuje ok. 100 zł miesięcznie. E. nie otrzymuje od matki kieszonkowego. X. W. (1) przekazuje synowi drobne kwoty, gdy chłopiec ją o to prosi.

Małoletni Ł. T. ma obecnie 9 lat i jest uczniem (...) klasy publicznej Szkoły Podstawowej nr (...) w T.. Matka chłopca otrzymała świadczenie „(...)” w wysokości 300 zł tytułem zakupu wyprawki szkolnej. Składka szkolna w klasie Ł. wynosi 500 zł rocznie. Chłopiec z powodu wady wzroku wymaga regularnych wizyt okulistycznych oraz zakupu okularów – koszt wizyty to ok. 350 zł rocznie, nowe okulary kosztują ok. 500 zł rocznie. Chłopiec miał założony(...) i wymagał częstych wizyt u specjalisty, jednakże leczenie zostało przerwane z uwagi na (...). Koszt jednej wizyty wynosił ok. 250 zł, koszt (...) to ok. 2.000 zł. W 2026 r. planowane jest wznowienie leczenia (...). Małoletni powód w przeszłości objęty był prywatną opieka psychologiczną, co spowodowane było problemami z agresją i złością. Małoletni cierpi na (...), co wiąże się z koniecznością zapewnienia chłopcy specjalnej diety składającej się z (...), które są droższe od standardowych artykułów spożywczych, w związku z czym miesięczny koszt wyżywienia Ł. wynosi ok. 1200 zł. Ł. nie choruje przewlekle, co wiąże się z niskim kosztem zakupu leków dla chłopca – ok. 20 zł miesięcznie. Od września 2025 r. Ł. uczęszcza na zajęcia z (...) – koszt 180 zł miesięcznie. Pozwany nie płaci za zajęcia dodatkowe. Ponadto, razem ze starszym bratem chodzi na dodatkowe zajęcia z angielskiego – koszt 600 zł za dwóch chłopców. Ł. nie ma zapewnionego od matki kieszonkowego, prosi ją okazjonalnie o drobne kwoty na swoje przyjemności.

X. W. (2) mieszka wraz z małoletnimi synami w mieszkaniu własnościowym o powierzchni ok. (...), które odziedziczyła po rodzicach. Ze spadku otrzymała również wysoką kwotę pieniężną – ok. 100.000 zł i samochód marki F., z którego nie korzysta, auto trzyma w ramach „pamiątki” po zmarłym ojcu. Pamiątkowym autem zajmuje się kuzyn X. W. (1), koszt ubezpieczenia auta to ok. 375 zł. Ponadto, X. W. (1) posiada auto marki N. (...), które kupiła od ojca pozwanego i z którego na co dzień korzysta. Czynsz za mieszkanie, w którym mieszka z synami wynosi ok. 900 zł miesięcznie. Na koszty związane z mieszkaniem składają się również: ogrzewanie – ok. 900 zł miesięcznie, prąd – 300 zł płatne co dwa miesiące, woda – ok. 500 zł kwartalnie, TV/Internet – ok. 140 zł. X. W. (1) opłaca również telefony swój i małoletnich – łącznie ok. 400 zł miesięcznie. X. W. (1) posiada drugie mieszkanie, które otrzymała od rodziców. Lokal jest przez nią wynajmowany, z tytułu czego otrzymuje ok. 1200 zł miesięcznie. Matka małoletnich zapewnia im prywatne ubezpieczenie na życie, jak również zdrowotne oraz polisy, które będą mogli wypłacić po ukończeniu 25 roku życia. Składka miesięczna na rzecz prywatnych ubezpieczeń wynosi po 100 zł na każde dziecko. X. W. (1) zapewnia chłopcom wyjścia do kina, czy do miasta, co kosztuje ją ok. 200 zł za oboje małoletnich. Ponadto, razem z synami podróżuje po kraju oraz za granicę – np. wyjechali razem (...), co kosztowało ok. 16.000 zł. Matka dzieci pobiera świadczenie wychowawcze „800plus” na każdego syna. X. W. (1) od 2018 r. prowadzi własną działalność gospodarczą w branży (...), jej miesięczny dochód wynosi ok. 5.000 zł. Firmę prowadzi ze wspólniczką, z którą dzieli dochód na pół. Na jej miesięczne wydatki składają się: wyżywienie – 800 zł, wyżej wskazywane opłaty za mieszkanie, fryzjer, kosmetyczka oraz zakup ubrań. X. W. (1) zaciągnęła kredyt na (...)oraz na (...). Matka małoletnich jest ogólnie zdrowa, w przeszłości pozostawała pod opieką psychologa, ponieważ nie potrafiła poradzić sobie (...)

/dowody: potwierdzenia przelewów – k. 16-20, 24, 27v-28, 30v, 35-36, 39-49, 53, 70-75, 248-254,

umowa z Akademią (...) – k. 21-22,

wydruki – k.22, 50-52, 61-66, 86, 83, 84, 261-264,

informacja o ubezpieczeniach – k. 25-26,

indywidualne ubezpieczenie na życie – k. 29-29v,

paragony, faktury, rachunki – k. 31-33, 37-38, 54-60, 76-77, 256-258,

dokumentacja medyczna – k. 34-34v, 78-79, 81,

umowa z akademią języka angielskiego – k. 67-69,

księga przychodów i rozchodów – k. 82,

zaświadczenie od korepetytora z matematyki – k. 245,

zaświadczenie z klubu(...) – k. 246,

zaświadczenie od korepetytora z języka angielskiego – k. 247,

harmonogram spłat kredytu – k. 255,

wezwanie do zapłaty – k. 259,

pismo z SM (...) – k. 260,

zeznania świadka F. P. – k. 265v-266,

zeznania świadka J. B. – k. 266-267,

zeznania X. W. (1) – k. 267-268/

Pozwany J. T. (1) ma obecnie 41 lat i prowadzi własną działalność gospodarczą, w ramach której zajmuje się (...), w której zajmuje się (...). Branża, w której działa pozwany cechuje się dużą konkurencją na rynku. Osiąga miesięczny dochód w graniach 4.000-7.000 zł. Pozwany mieszka w B. w mieszkaniu, którego jest współwłaścicielem w 2/3, pozostałe 1/3 mieszkania należy do jego matki. J. T. (1) zamieszkuje sam, na opłaty związane z mieszkaniem składają się: czynsz – 400/500 zł, prąd – 150 zł co dwa miesiące, gaz i woda – 200/300 zł. Pozwany spotyka się z Ł. i E. w każdy poniedziałek i w środę po szkole, jak również spędza z dziećmi co drugi weekend miesiąca od piątku po zajęciach szkolnych do niedzielnego wieczoru. Podczas opieki na dziećmi pozwany ponosi wszelkie koszty związane z ich wyżywieniem i utrzymaniem, jak również opłaca synom rozrywki – np. basen, lodowisko czy JumpArenę. Pozwany zapewnia chłopcom krótkie wyjazdy wakacyjne – np. nad polskie morze czy nad jeziora. Pozwany nie płaci za zajęcia dodatkowe, na które uczęszczają chłopcy, ponieważ matka małoletnich nie pyta go o zgodę przed zapisaniem synów na zajęcia. Pozwany zapisał synów na warsztaty do (...), za które płaci 100 zł. Pozwany w przeszłości przebywał w ośrodkach odwykowych, obecnie nie ma problemów z używkami. J. T. (1) posiada liczne zobowiązania finansowe: 80.000 zł zaciągniętego kredytu na rozwój firmy – rata wynosi ok. 1000 zł miesięcznie, kredyt został zaciągnięty w 2024 r. i będzie spłacany przez kolejne 4 lata, ponadto posiada zobowiązania wobec banków na 30.000 zł oraz różne inne zobowiązania na 20.000 zł. J. T. (1) jest właścicielem auta marki R. (...) z (...).

/zaświadczenie – k. 99,

potwierdzenia przelewów – k. 102-126, 182—183, 189-219,

kserokopia umowy sprzedaży auta – k. 128,

wydruki – k. 130-139, 167-168, 179, 184, 187, 220, 226-229,

paragony, rachunki, faktury - k. 176-177, 180-181,

kserokopia zaświadczenia ze szkoły – k. 171, 188,

kserokopia zaświadczenia o terapii – k. 172,

kserokopia zaświadczenia z (...) k. 173,

kserokopia zaświadczenia z (...) k. 175,

kserokopia karty informacyjnej z ośrodka leczenia uzależnień – k. 178,

oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach – k. 221-222,

kserokopia zaświadczenia od komornika – k. 244,

zeznania J. T. (1) – k. 268-268v/

Sąd zważył, co następuje

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zeznań świadków F. P. i J. B., zeznań matki małoletnich powodów - X. W. (2) i pozwanego - J. T. (1).

Sąd przyjął za wiarygodne dowody w postaci dokumentów złożonych przez strony do akt sprawy, albowiem nie było podstaw do ich podważenia. Żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.

Zgodnie z art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, pismach procesowych złożonych w sprawie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materialne procesowym.

Sąd co do zasady dał wiarę zeznaniom świadków F. P. i J. B.. Z zeznań świadków wyłaniał się jasny obraz tego, że małoletni powodowie aktualnie nie są zdolni utrzymywać się samodzielnie, z uwagi na swój wiek oraz wypełnianie obowiązku szkolnego. Na chwilę obecną małoletni potrzebują pomocy rodziców do tego, by ich usprawiedliwione potrzeby zostały zaspokojone. Na co dzień pomocy tej udziela małoletnim głównie matka. To na matce małoletnich spoczywa główny ciężar wychowania dzieci, to matka ponosi wszelkie trudy codzienności związanej z wychowywaniem chłopców w wieku dojrzewania. Pozwany również sprawuje opiekę nad dziećmi i alimentuje chłopców podczas wspólnie spędzanego czasu, aczkolwiek, w opinii Sądu, robi to w mniejszym zakresie niż X. W. (1).

Jednakże, Sąd miał na uwadze, że świadkowie są mocniej związani ze stroną powodową. W związku z tym, ich perspektywa postrzegania rzeczywistości mimowolnie pozostaje subiektywna i w/w. świadkowie przejawiali tendencję do prezentowania w sprawie punktu widzenia strony, z którą są związani. Sąd nie miał jednak podstaw, aby nie nadać zeznaniom świadków waloru wiarygodności co do okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy – mając jednak na uwadze emocjonalne podejście do sprawy.

Sąd co do zasady uznał za wiarygodne zeznania matki małoletnich powodów oraz pozwanego w zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Były one bowiem rzeczowe, dokładne i logiczne. Sąd miał jednak na uwadze, że każda ze stron oceniała sytuację w sposób subiektywny i starała się przedstawić ją w sposób jak najbardziej korzystny w kontekście toczącego się procesu.

W sprawie ustalono, że pozwany jest ojcem małoletnich powodów, jego ustawowym obowiązkiem jest zatem współuczestniczenie w kosztach utrzymania synów, jeżeli nie są w stanie utrzymać się samodzielnie.

Przepis art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

W myśl art. 133 § 1 kro, rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W treści art. 135 kro, uregulowano, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

W myśl w/w przepisów, kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z jego rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletnich synów w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, wydatków dotyczących stanu zdrowia, części opłat eksploatacyjnych za mieszkanie w którym przebywają (zużycie prądu, gazu, wody, ogrzewanie, wywóz nieczystości), oraz innych wydatków niezbędnych do ich prawidłowego rozwoju i wychowania.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, analiza zgromadzonego materiału procesowego wskazuje, że powództwo matki małoletnich powodów zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, Sąd zasądził od pozwanego J. T. (1) alimenty na alimenty na rzecz małoletniego E. T. w kwocie 900 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego Ł. T. w kwocie 900 zł miesięcznie, to jest łącznie 1800 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1.07.2025 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich X. W. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

Sąd wziął pod uwagę, iż małoletni E. ma obecnie 11 lat, a małoletni Ł. 9 lat i zakres ich usprawiedliwionych potrzeb wyznaczony jest przede wszystkim wiekiem chłopców. Do łożenia na ich utrzymanie zobowiązana jest zarówno matka, jak i ojciec chłopców. Alimenty na rzecz małoletnich E. T. i Ł. T. nie były do tej pory uregulowane w sposób prawny. Pozwany dobrowolnie płacił na rzecz małoletnich kwotę ok. 1200/1500 zł miesięcznie tytułem alimentów, a ostatnie alimenty zostały przekazane pod koniec kwietnia 2025 r. Biorąc pod uwagę usprawiedliwione potrzeby małoletnich powodów oraz zakres możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego, Sąd uznał, iż kwota po 900 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz każdego z małoletnich, tj. łącznie 1800 zł miesięcznie, będzie adekwatna do ich usprawiedliwionych potrzeb oraz możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego.

Należy też wskazać, że wysokość alimentów nie zależy wyłącznie od wysokości usprawiedliwionych potrzeb dziecka, ale też od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji. Na uwadze należy mieć również, iż oboje rodzice są zobowiązani do ponoszenia kosztów utrzymania i usprawiedliwionych potrzeb swoich małoletnich dzieci, które nie są w stanie się utrzymać, więc obowiązek ten spoczywa po części również na matce małoletnich chłopców. Nie ulega wątpliwości, że X. W. (1) swój obowiązek wykonuje również poprzez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie synów w zakresie zdecydowanie większym niż pozwany, który sprawuje opiekę nad chłopcami dwa razy w tygodniu oraz w co drugi weekend. Sąd wziął również pod rozwagę, że podczas odbywania kontaktów J. T. (2) utrzymuje dzieci i zaspokaja ich bieżące potrzeby.

W ocenie Sądu podane w pozwie koszty utrzymania małoletnich, które szacowane były w okresie miesiąca na łączną kwotę ok. 6600 zł zostały znacznie zawyżone, jak również wiele ze wskazanych wydatków stanowiły wydatki nieusprawiedliwione. Sąd ocenił, iż miesięczny koszt utrzymania małoletnich i ich usprawiedliwionych potrzeb wynosi ok. 2200-2300 zł miesięcznie na każdego z chłopców. Sąd kierował się przy tym usprawiedliwionymi potrzebami każdego chłopca i zakresem możliwości majątkowych i zarobkowych stron zobowiązanych do ich utrzymania. Sąd wziął pod rozwagę, że chłopcy są od siebie różni i ich potrzeby choć zbliżone, to jednak w pewnym stopniu różnią się od siebie. Koszt wyżywienia Ł. pozostaje nieco wyższy niż E., ze względu na występującą u młodszego z chłopców (...). Z doświadczenia życiowego Sądu wynika, iż w celu zapewnienia prawidłowego rozwoju dziecka, które cierpi na (...), niezbędne jest kupowanie produktów (...), które faktycznie mają znacznie wyższe ceny od standardowych artykułów spożywczych. Z kolei E. jest dwa lata starszy od Ł., w związku z czym jego potrzeby związane m.in. z edukacją, pozostają na nieco wyższym poziomie niż jego młodszego brata.

Sąd uznał za nieuzasadnione wliczanie w koszty utrzymania chłopców wydatków związanych z opłatami czynszu oraz opłatami eksploatacyjnymi, za uzasadnione uznając jedynie opłaty z udziału w rozliczeniach wody oraz energii elektrycznej, mediów i telefonów. Z przedłożonych w sprawie dokumentów wynika, iż w mieszkaniu, w którym mieszka X. W. (1) z małoletnimi powodami zameldowana jest jedna osoba, w związku z czym, należy uznać, że opłaty eksploatacyjne odprowadzane są od jednej osoby. Mając na uwadze powyższe, X. W. (1) ponosiłaby powyższe wydatki w postaci czynszu oraz opłat eksploatacyjnych nawet gdyby małoletni z nią nie zamieszkiwali. Sąd nie kwestionował wydatków na rzecz małoletnich związanych z wyżywieniem, wydatkami szkolnymi, ubraniami i obuwiem, lekami oraz udziałem w kosztach paliwa. Za uzasadnione zostały również uznane koszty konsultacji okulistycznych i stomatologicznych, które wydają się wysokie w ujęciu rocznym, jednakże po przeliczeniu na stosunek miesięczny kształtują się w zakresie 30-60 zł miesięcznie na jedno dziecko, co w ocenie Sadu stanowi kwotę, która mieści się w zakresie możliwości majątkowych i zarobkowych każdego z zobowiązanych. Należy jednakże zauważyć, że matka małoletnich nie poczyniła zbyt dużego wysiłku w zapewnieniu dzieciom bezpłatnej opieki medycznej. Z doświadczenia życiowego Sądu wynika, iż prawdą jest, że czas oczekiwania na świadczenia w ramach NFZ potrafi być dość długi. Matka małoletnich mogłaby jednakże chociażby zapisać dzieci na termin w ramach NFZ i zapewniać prywatnych lekarzy podczas oczekiwania na bezpłatną wizytę. Sąd nie zakwestionował deklarowanych w pozwie wydatków na rozrywkę i kulturę, które wynoszą po 100 zł miesięcznie na każde dziecko, w związku z czym trudno uznać to za zawyżoną kwotę.

Za nieusprawiedliwiony i nieuzasadniony oraz znacznie zawyżony wydatek Sąd uznał wyjazdy wakacyjne i zimowe finansowane przez matkę, które zostały zadeklarowane w pozwie na kwotę ok. 10.000 zł rocznie na rzecz każdego chłopca. Sąd wykazuje zrozumienie oraz pochwala zapewnienie dzieciom wypoczynku, stosownie do możliwości finansowych rodziców małoletnich. Zdaniem Sądu, wyjazd małoletnich z matką nad polskie morze lub nawet za granicę zamyka się w kwocie do 3.000 zł za osobę. X. W. (1) przyznała, że odziedziczyła po zmarłych rodzicach ok. 100.000 zł, w związku z czym posiadała środki na zapewnienie synom drogich wyjazdów – jak np. miesięczny wyjazd na (...), czy zimowy wyjazd na snowboard, który kosztował 8.000 zł, jednakże była to tylko i wyłącznie jej inicjatywa oraz dobra wola. Z pewnością powyższych wydatków nie można jednakże uwzględnić przy ustalaniu miesięcznych usprawiedliwionych potrzeb E. oraz Ł..

Sąd nie uwzględnił również kosztów przyszłego leczenia (...) chłopców. Zgodnie z art. 316 § 1 kpc, po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Na chwilę zakończenia przedmiotowego postępowania u żadnego z chłopców nie istnieje potrzeba leczenia (...), a X. W. (1) przyznała, że specjalista prowadzący dotychczasowe leczenie (...) wskazał, że ponowne (...)możliwe jest dopiero w 2026 r. W związku z powyższym, na chwilę obecną nie istnieje potrzeba leczenia (...)małoletnich, więc obecnie w tym zakresie nie generowane są żadne koszty.

Chwalebne jest, iż chłopcy mają w sobie zamiłowanie do sportu oraz chętnie uczestniczą w dodatkowych aktywnościach, aczkolwiek szkółka piłkarska, boks czy zajęcia na basenie zdaniem Sądu nie mieszczą się w zakresie usprawiedliwionych potrzeb. Ponadto, X. W. (1) samodzielnie podejmuje decyzje o zapisaniu synów na zajęcia dodatkowe bez wcześniejszego uzgodnienia nowych wydatków z ojcem chłopców, który informowany jest o wszystkim po fakcie w postaci żądania przekazania pieniędzy na nowe zajęcia. Matka małoletnich pobiera świadczenie „800plus”, które powinno być przekazywane na rozwój dodatkowych pasji dzieci. Inne potrzeby małoletnich powodów, wykraczające poza zakres ich usprawiedliwionych potrzeb, np. planowane wyjazdy wakacyjne, czy dodatkowe atrakcje, rozrywki, zajęcia sportowe - matka powodów ma możliwość opłacania ze świadczenia wychowawczego „800plus”, ponieważ zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. Dlatego Sąd orzekając w przedmiotowej sprawie, wziął pod uwagę, że X. W. (2) otrzymuje kwotę po 800 zł na rzecz każdego z chłopców na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem synów, w tym zaspokojenie ich potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletnich podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz dzieci.

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, Sąd uznał, że matka małoletnich posiada znaczny majątek w postaci dwóch mieszkań oraz dwóch samochodów. Wyłączną wolą X. W. (1) było zatrzymanie samochodu po zmarłym ojcu, w związku z czym matka małoletnich powodów musi liczyć się z ponoszeniem kosztów związanych z posiadaniem drugiego auta. Matka małoletnich przyznała, iż posiada drugie mieszkanie, które świadomie wynajmuje za cenę niższą od średniej rynkowej, tłumacząc się nienajlepszym stanem lokalu. Powyższe, w ocenie Sądu generuje dodatkowe koszty utrzymania rodziny i obniża możliwości finansowe X. W. (1). Jeżeli matka powodów godzi się na dodatkowe i niepotrzebne wydatki, oznacza to, że stać ją na utrzymanie zbędnych w istocie rzeczy oraz straty finansowe. W ocenie Sądu, matka małoletnich nie pozostaje w tak złej sytuacji finansowej jak deklarowała w toku postępowania. Ponadto, zdaniem Sądu X. W. (2) nie udowodniła w dostatecznym stopniu swojej sytuacji zarobkowej i majątkowej. Matka małoletnich wskazała, że z prowadzonej działalności gospodarczej otrzymuje miesięcznie ok. 5000 zł netto. Wyższymi dochodami dodatkowo dzieli się ze swoją wspólniczką. Biorąc pod uwagę przedstawione przez nią wydatki, zdaniem Sądu matka małoletnich znacznie zaniżyła swoje możliwości zarobkowe i majątkowe, które w stosunku miesięcznym kształtują się zdecydowanie powyżej deklarowanych przez nią 5000 zł netto. Sąd zatem nie dał wiary przedstawionej sytuacji finansowej matki małoletnich, która zdaniem Sądu jest dużo bardziej korzystna niż przez nią przedstawiona w postępowaniu w przedmiotowej sprawie. X. W. (2) nie udowodniła swojej złej sytuacji majątkowej i zarobkowej, co wynika z przedstawionych w toku sprawy dokumentów oraz deklarowanych wydatków, które kształtują się na dość wysokim poziomie, co daje podstawy by sądzić, iż pozostaje ona obecnie w lepszej sytuacji finansowej niż pozwany.

Ponadto, w ocenie Sądu, sytuacja materialna pozwanego nie kształtuje się na tak złym poziomie, jak starał się to przedstawić pozwany. Okoliczność, iż pozwany ponosi ryzyko związane z prowadzeniem działalności, z czym związane są lepsze i gorsze wyniki finansowe, nie stanowi okoliczności, która przesądza o jego złej sytuacji finansowej. J. T. (1) powinien maksymalnie wykorzystywać swoje możliwości i dążyć do jak najlepszych wyników finansowych. Sąd wziął pod uwagę, że pozwany posiada mniejszy majątek od X. W. (1), bowiem jest w 2/3 współwłaścicielem mieszkania oraz właścicielem 13-letniego samochodu. W toku postepowania ustalono, że zarobki pozwanego kształtują się na poziomie od 4.000 zł do 7.000 zł. W ocenie Sądu, pozwany ma możliwości na uzyskiwanie wyższych dochodów niż obecnie, w szczególności biorąc pod uwagę, iż jego nadrzędnym celem powinno być zapewnienie jak najlepszych warunków życia swoim dzieciom. Sąd przyznał, iż pozwany częściowo alimentuje dzieci podczas odbywania kontaktów, jednakże robi to w mniejszym stopniu niż X. W. (1).

W ocenie Sądu, alimenty w wysokości po 900 zł miesięcznie na rzecz małoletniego E. T. oraz alimenty w wysokości 900 zł miesięcznie na rzecz małoletniego Ł. T. mieszczą się w granicach możliwości zarobkowych pozwanego J. T. (1) oraz po uiszczeniu alimentów, będzie miał on nadal możliwość zaspokojenia swoich potrzeb życiowych. W toku postępowania Sąd tytułem udzielenia zabezpieczenia zobowiązał pozwanego do płacenia na rzecz małoletniego E. T. kwoty 1.600 zł miesięcznie i na rzecz małoletniego Ł. T. kwoty 1.600 zł miesięcznie, tj. łącznie kwoty 3.200 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1 lipca 2025 r., płatnej do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich X. W. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, tymczasowo do chwili prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy. Jednakże, powyższe postanowienie zostało wydane na bardzo wczesnym etapie postępowania, jeszcze przed wniesieniem odpowiedzi na pozew przez pozwanego oraz przed zeznaniami stron. Po przeprowadzeniu całego postępowania w niniejszej sprawie, Sąd uznał żądania w pozwie za wygórowane, dlatego finalnie orzeczona kwota alimentów jest niższa niż miało to miejsce na początku postępowania.

Z powyższych powodów, Sąd w punkcie I sentencji wyroku zasądził od pozwanego J. T. (1) alimenty na rzecz małoletniego E. T. w kwocie 900 zł miesięcznie oraz na rzecz małoletniego Ł. T. w kwocie 900 zł miesięcznie, to jest łącznie 1800 zł miesięcznie, poczynając od dnia 1 lipca 2025 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich X. W. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat.

W punkcie II sentencji wyroku Sąd oddalił powództwa w pozostałej części w przedmiocie zasądzenia alimentów jako niezasadne.

W punkcie III sentencji wyroku Sąd na podstawie art. 102 kpc postanowił nie obciążać pozwanego obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz drugiej strony. Alimenty od pozwanego zostały zasądzone od dnia wniesienia pozwu tj. od 1 lipca 2025 r. W związku z powyższym, pozwany będzie musiała uiścić zaległe raty alimentacyjne, co zapewne będzie dla niego dużym obciążeniem finansowym.

Kosztami sądowymi Sąd obciążył Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, orzekając jak w punkcie IV sentencji wyroku.

Rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie alimentów został nadany wyrokowi z urzędu na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie V sentencji – z tej przyczyny na mocy art. 359 § 1 kpc uchylono jako zbędne postanowienie z dnia 29 lipca 2025r. o zabezpieczeniu powództwa orzekając jak w punkcie VI sentencji.