descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt III RC 192/25

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 26 lutego 2026 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki

Protokolant st. sekr. sąd. Janina Ryszczyk

to jest łącznie 2.200 zł (dwa tysiące dwieście złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 6.03.2025r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich W. T. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat,

II. oddala powództwa w pozostałej części,

III. nie obciąża U. E. (1) obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz małoletnich U. E. (2) i X. E.,

IV. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu,

V. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,

VI. uchyla postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 7.03.2025r. o zabezpieczeniu powództw zmienione postanowieniem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 30 czerwca 2025r. w sprawie o sygn. akt VIII Cz 251/25.

Uzasadnienie

W dniu 6 marca 2025 r. W. T. (1) działając jako przedstawiciel ustawowy małoletnich X. E. i U. E. (2) wniosła pozew przeciwko U. E. (1), w którym domagała się zasądzenia pozwanego alimentów w kwocie po 2000 złotych miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich córek tj. łącznie 4000 złotych miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki powodów, do dnia 10-tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat. W. T. (1) wniosła również o zasadzenie od pozwanego na rzecz powódek kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty

W pozwie zawarty został wniosek o zabezpieczenie powództwa poprzez zobowiązanie pozwanego U. E. (1) do płacenia przez czas trwania postępowania alimentów w wysokości po 2.000 złotych miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich córek, tj. łącznie kwoty 4000 złotych miesięcznie, poczynając od dnia wniesienia pozwu.

W. T. (1) wskazała, że od momentu rozstania rodziców małoletnich powódek tj. od września 2019 r. małoletnie X. i U. zamieszkują wraz z nią w domu swoich dziadków – jej rodziców. Do tej pory pozwany, na mocy umowy ustnej między stronami, miał uiszczać na rzecz każdej z małoletnich córek kwotę po 500 złotych miesięcznie tj. łącznie po 1.000 złotych miesięcznie. Nieraz jednak zdarzyło się, że pozwany uiszczał nawet kwotę po 750 złotych na rzecz każdej z córek, choć czynił to nieregularnie. Wyjaśniła nadto, że pozwany jest przedsiębiorcą, prowadzi firmę (...). Jest on także właścicielem (...), (...), (...), samochodu osobowego S. (...) i domu jednorodzinnego o powierzchni ok. (...). Wyjeżdża na wakacje, jego sytuacja majątkowa jest bardzo dobra. Z córkami spotyka się dwa razy w miesiącu w weekend z noclegiem. Na kontakt dzieci wozi i odbiera z niego W. T. (1). Dzieci spotykają się z ojcem także po szkole w poniedziałki i we wtorki. Matka małoletnich powódek pracuje natomiast za wynagrodzeniem w kwocie 3.967,88 złotych netto. Jednocześnie w uzasadnieniu pozwu W. T. (1) wymieniła, iż na miesięczne koszty utrzymania małoletniej X. E. składają się: wyżywienie ok. 1000 złotych, ubrania i obuwie ok. 300 złotych, wizyty lekarskie/stomatologiczne ok. 50 złotych, lekarstwa i suplementy ok. 100 złotych, środki higieny ok. 150 złotych, zajęcia gimnastyczne ok. 220 złotych, książki, przybory szkolne, materiały edukacyjne ok. 100 złotych, rozrywka ok. 200 złotych, transport ok. 250 złotych, obiady szkolne ok. 150 złotych, wakacje i wycieczki ok. 1.300 złotych rocznie, prezenty urodzinowe ok. 200 złotych rocznie, prezent na święta ok. 400-500 złotych rocznie, inne nieprzewidziane wydatki 150 złotych. Na miesięczne koszty utrzymania małoletniej U. E. (2) składają się natomiast: wyżywienie ok. 1000 złotych, ubrania i obuwie ok. 300 złotych, wizyty lekarskie/stomatologiczne ok. 50 złotych, lekarstwa i suplementy diety ok. 100 złotych, środki higieny ok. 150 złotych, książki, przybory szkolne, materiały edukacyjne ok. 100 złotych, rozrywka ok. 200 złotych, transport ok. 250 złotych, składka na komitet rodzicielski ok. 30 złotych, obiady szkolne ok. 150 złotych, wakacje i wycieczki ok. 1.300 złotych rocznie, prezenty urodzinowe ok. 200 złotych rocznie, prezent na święta ok. 400-500 złotych rocznie, inne nieprzewidziane wydatki 150 złotych. Jednocześnie małoletnia w maju 2025 r. podchodzi do Pierwszej Komunii Świętej, co będzie wiązało się z kosztem zorganizowania tego przedsięwzięcia, nawet 4.000-5.000 złotych. Przy tym wymieniła także koszty eksploatacji domu zamieszkiwanego przez pięć osób, w tym także przez małoletnie powódki i ich matkę: gaz 220 złotych za osobę, woda 40 złotych na osobę, wywóz śmieci 20 złotych na osobę, prąd 10 złotych za osobę, subskrypcja platform K., U., B. pass 30 złotych za osobę. Poza tym matka małoletniej ponosi koszty własnego utrzymania, a także spłaca dwa kredyty, które zaciągnęła w 2022r. i 2023r. celem sfinansowania powódkom wspólnego wyjazdu na wakacje – spłaca powyższe zobowiązania w kwotach po 734,53 zł i 427.05 zł miesięcznie. Przy tym podniosła, że przed rozstaniem stron rodzina zamieszkiwała wspólnie w domu pozwanego, wtedy poziom życia małoletnich był na wysokim poziomie: dzieci miały możliwość rozwijania pasji, umiejętności sportowych, przy tym jeździły na wycieczki i wakacje. Obecnie matka małoletnich nie jest im w stanie zapewnić takiego standardu życia jaki miały wcześniej (k. 3-84).

Postanowieniem z dnia 7 marca 2025 r. Sąd uwzględnił wniosek przedstawicielki małoletnich powódek o udzielenie zabezpieczenia roszczenia i zobowiązał pozwanego do łożenia na rzecz każdej z małoletnich córek kwoty po 2.000 złotych miesięcznie. (k. 85)

W odpowiedzi na pozew z dnia 7 maja 2025 r. pozwany uznał powództwo do kwoty po 750 złotych miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich córek, w pozostałej części wniósł o oddalenie powództwa; wniósł także o zasadzenie od powódek kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W piśmie zaprzeczył, że jego sytuacja majątkowa pozostaje bardzo dobra, zakwestionował jakoby koszty utrzymania każdej z córek wynosiły aż 3.000 złotych miesięcznie, a wskazane przez matkę małoletnich koszty za poszczególne aktywności ocenił jako zawyżone. Wyjaśnił przy tym, że małoletnie przebywają u ojca aż 14 dni w miesiącu i wtedy to on w pełni ponosi koszty ich utrzymania. Nadto pozwany dobrowolnie łoży na dzieci po 1.500 złotych alimentów, zabiera je na wycieczki i wyjazdy, organizuje im urodziny, opłaca małoletniej X. korepetycje, zakupuje potrzebne przedmioty m.in. komputer, basen ogrodowy. Ocenił, że średnio miesięcznie na potrzeby każdej z córek przeznacza po ok. 400 złotych miesięcznie. Przy tym wskazał, że matka małoletnich jeszcze przed narodzinami dzieci posiadała liczne zobowiązania finansowe, a w trakcie trwania ich związku partnerskiego spłacał je on. Wyjaśnił nadto, że prowadzi działalność dot. (...), jednak w chwili obecnej nie zatrudnia żadnego pracownika i ma jedynie pojedyncze zlecenia. Dochód który uzyskuje starcza mu jedynie na utrzymanie siebie i córek. Ostatnio w związku z trudnościami finansowi zaciągnął pożyczkę na kwotę 70.000 złotych m.in. na (...) w działalności, spłatę sprzętu budowlanego, który zakupił. Ma także zaległość w ZUS, która wynosi ok. 18.500 złotych. Przy tym wbrew twierdzeniom matki dzieci w 2024 r. osiągnął dochód na poziomie ok. 1.500 złotych, a na początku 2025 r. wynosił on ok. 3.300 złotych. (k. 150-155)

W dniu 30 czerwca 2025 r. Sąd Okręgowy w Toruniu, na skutek zażalenia pozwanego złożonego od postanowienia tut. Sądu dot. zabezpieczenia udzielonego w niniejszej sprawie, zmienił zaskarżone postanowienie tylko o tyle, że w miejsce zobowiązania do płacenia kwot po 2.000 złotych na rzecz każdej z córek tj. łącznie 4.000 złotych, zobowiązał pozwanego do płacenia po 800 złotych miesięcznie na rzecz każdej z córek tj. łącznie kwoty 1.600 złotych miesięcznie. (k. 164)

Na rozprawie w dniu 20 lutego 2026r. pozwany uznał powództwo do kwoty po 1.000 złotych na każdą z małoletnich powódek, W. T. (1) podtrzymała dotychczasowe stanowisko. (k. 227-231)

Sąd ustalił, co następuje

Małoletnia X. E. ur. (...) i małoletnia U. E. (2) ur. (...) są dziećmi pochodzącymi ze związku partnerskiego W. T. (1) z pozwanym U. E. (1).

/okoliczności bezsporne, a nadto dowód: odpisy skrócone aktu małżeństwa k. 10-11/

Rodzice małoletnich rozstali się we wrześniu 2019 r. Od tego momentu matka powódek sprawuje bieżącą opiekę i zaspokaja codzienne potrzeby dzieci. Strony procesu ustaliły wówczas, że U. E. (1) będzie partycypował w kosztach utrzymania dzieci w kwocie po 500 złotych na rzecz każdej z córek, często łożył on jednak po 750 złotych na rzecz każdej z córek. Pozwany w okresie, gdy córki wraz z W. T. (1) mieszkały w E. spotykał się z córkami dwa razy w miesiącu, w weekend: od soboty do niedzieli z noclegiem, a nadto w poniedziałki po zajęciach szkolnych w godzinach ok. 14:00 -17:30 i we wtorki w godzinach 13:00-17:30, nadto spędzał czas z małoletnimi córkami w okresach świątecznych, w ferie i wakacje, nadto zabierał je na wyjazdy, w tym także zagraniczne. Pozwany zabrał dzieci m.in. do Z., do T., do Z. do parku rozrywki, do(...), do rodziny w (...), wyjeżdżał z nimi posiadaną przyczepą kempingową na różne wyjazdy.

Od czasu gdy W. T. (1) przeprowadziła się z córkami do swego partnera do P., kontakt pozwanego z córkami jest rzadszy, dziewczynki przyjeżdżają do niego w co drugi weekend, czasami spotykają się w D. – wówczas pozwany zabiera je na pizzę, na łyżwy czy też na basen. Pozwany utrzymuje z córkami także kontakt telefoniczny. Rodzice małoletnich mają problem z komunikacją między sobą.

/okoliczności bezsporne a nadto dowód z:

zeznania W. T. (1) k. 228v-230,

zeznania U. E. (1) k. 230-231,

zeznań świadka U. O. k.200v-201v,

zeznań świadka X. N. k. 201v-203,

zeznań świadka Z. E. k. 203-204,

zeznań świadka U. Ż. (2) k. 228-228v/

Małoletnia X. ma aktualnie 13 lat, a małoletnia U. ma 10 lat. Małoletnie są dziećmi zasadniczo zdrowymi. Uczęszczają do publicznej szkoły, przy czym aktualnie do szkoły w G., do której dojeżdżają samochodem. Podręczniki szkolne otrzymują za darmo (poza książką do religii). Składki szkolne u każdej z dziewczynek to 50 zł semestralnie na radę rodziców i 50 zł semestralnie na komitet rodzicielski. W. T. (1) na wyprawkę w tym roku przeznaczyła po ok. 150 złotych na każdą z córek. Wcześniej małoletnie miały wykupione obiady w szkole których łączny koszt wynosił 300 zł, obecnie w szkole w G. nie jedzą już tych obiadów.

Małoletnia X. w ubiegłym roku szkolnym była na wycieczce szkolnej nad morzem – jej koszt wyniósł 600 zł, w czerwcu 2026 r. jedzie na tygodniową wycieczkę do (...) organizowaną przez szkołę, jej koszt oscyluje w granicach 2800 złotych + 100 euro na bilety wstępów, koniecznym będzie także udzielenie kieszonkowego. Dziewczynka radzi sobie z nauką dobrze, możliwe jednak że będzie potrzebowała korepetycji przed egzaminem ósmoklasisty – z języka angielskiego i matematyki. Spodziewany koszt korepetycji z matematyki to ok. 50-80 złotych za lekcję raz w tygodniu, z języka angielskiego ok. 100 zł za zajęcia raz w tygodniu. Jej pasją jest (...), zajęcia te kosztują ok. 220 złotych miesięcznie.

Małoletnia U. korzysta od lat z pomocy psychologa i od niedawna nosi aparat ortodontyczny. Został on jej założony 19 grudnia 2025 r., był to wydatek rzędu ok. 8.000 złotych wraz z pierwszą wizytą i higienizacją. W. T. (1) nie konsultowała z pozwanym konieczności założenia córce tego aparatu, o swej decyzji poinformowała go jedynie. Obecnie U. E. (2) uczęszcza na wizyty kontrolne, których koszt oscyluje w granicach 350 złotych. Koszt wizyty u psychologa to 170 złotych, małoletnia korzystała z pomocy psychologa co tydzień, obecnie - z uwagi na brak środków chodzi tam co drugi tydzień. Małoletnia U. zapisana jest na zajęcia dodatkowe z (...) – ich koszt wynosi 220 zł miesięcznie.

Małoletnie raz w roku chodzą do fryzjera na podcięcia końcówek co wiąże się z wydatkiem ok. 50 złotych za wizytę. Telefony dzieciom opłaca ich ojciec. Małoletnia X. dostała od ojca telefon komórkowy, pozwany kupił jej nowy komputer, małoletnia wyjechała z pozwanym w góry.

Koszt wyżywienia każdej z małoletnich powódek to ok. 1000 zł miesięcznie, koszty dojazdów do szkoły, na zajęcia dodatkowe to łącznie ok. 500 złotych, koszt ubioru zakupu odzieży i obuwia dla każdej z małoletnich to ok. 250 złotych, zakup środków higieny to ok. 150 zł miesięcznie dla każdej z małoletnich, zakup lekarstw ok. 100 złotych. Przy tym matka małoletnich daje dzieciom co miesiąc po 50 złotych kieszonkowego. Stara się podobnie jak ojciec małoletnich, urozmaicić im czas wolny – zabierać na łyżwy (60 zł jednorazowe wyjście dla obu małoletnich), do kina (150 zł jednorazowe wyjście dla obu małoletnich z zakupem przekąski w kinie), na wycieczki (wyjazd do M. na 3 dni, wyjazd do (...)przy łącznym koszcie na obie córki 4000 zł) czy też organizować im inne aktywności.

/dowód: paragony, faktury, potwierdzenia transakcji k. 12-19, 59-64, 104-105,

zestawienie za leczenie stomatologiczne k. 225-226,

zeznania W. T. (1) k. 228v-230,

zeznania świadka U. O. k.200v-201v,

zeznania świadka X. N. k. 201v-203,

zeznania świadka W. G. k. 227-228/

zeznania świadka U. Ż. (1) k. 228-228v/

Matka małoletnich W. T. (1) ma obecnie 38 lat. Jest osobą zdrową. Pracuje na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w firmie(...) jako (...), za wynagrodzeniem w kwocie 4200 złotych netto. Czasem otrzymuje premie i bonusy świąteczne – ich łączna wysokość to ok. 2000 zł rocznie. Matka małoletnich otrzymuje także 800+ na każdą z córek oraz świadczenie 300+ na wyprawkę. Nadto otrzymuje od ojca dzieci alimenty w zasądzonej kwocie jak w postanowieniu o zabezpieczeniu tj. 800 złotych. Matka małoletnich posiada zobowiązania finansowe – pożyczkę z czerwca 2022 r. w kwocie 33.600 złotych, z 5 letnim okresem spłaty, z miesięczną ratą spłaty 734,53 zł oraz z marca 2023 r. w kwocie około 19.000 złotych, z okresem spłaty do kwietnia 2028r., z miesięczną ratą spłaty 427 zł

W. T. (1) wraz z dziećmi mieszka w domu w P. należącym do jej partnera. Dokłada mu 1.000 złotych miesięcznie tytułem pomocy w spłacie jego kredytu, nadto przekazuje mu po 500 złotych miesięcznie tytułem udziału w mediach, opłatach za prąd czy śmieci. Ma z partnerem spisaną zabezpieczającą ją umowę, że jeżeli się rozstaną to wpłacone tytułem spłaty jego kredytu pieniądze ten zwróci jej. W. T. (1) posiada dom w E. będący niegdyś własnością rodziców, który otrzymała w zamian za opiekę nad nimi. Dom wymaga generalnego remontu, w chwili obecnej mieszkają w nim rodzice, nie można do wynająć. Posiada także 14 letni samochód marki V. (...). W 2024 r. W. T. (1) wraz ze swym partnerem zabrała córki na wakacje do (...), co wiązało się za wydatkiem ok. 4.000 złotych na obie z nich. Organizuje dzieciom urodziny na które zaprasza znajomych, co wiąże się z kosztem ok. 200 złotych. W. T. (1) opłaca ubezpieczenie auta w kwocie 1.400 złotych rocznie, ponosi też koszty ewentualnych napraw i opłat za bieżące koszty eksploatacyjne. W. T. (1) ponosi koszty wizyt u kosmetyczki, u fryzjera, ma wykupiony karnet na siłownię. Czasem zmuszona jest pożyczyć pieniądze od rodziców.

/dowód: paragony, faktury, potwierdzenia transakcji k. 12-19, 59-64,

umowa o pracę matki małoletnich wraz z aneksami k. 28-31,

zeznania podatkowe matki małoletnich k. 32-58,

umowy kredytowe matki małoletnich k. 65-84,

zaświadczenie z ZUS k. 205-206,

zeznania W. T. (1) k. 228v-230,

zeznania świadka X. N. k. 201v-203,

zeznania świadka W. G. k. 227-228

zeznania świadka U. Ż. (1) k. 228-228v/

Pozwany U. E. (1) ma obecnie 45 lat. Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie (...), (...). Niegdyś zatrudniał dwóch pracowników, obecnie z powodu kłopotów finansowych, spadającej rentowności w swej branży nie zatrudnia nikogo. Jego dochody z działalność pozostają zmienne – niegdyś zarabiał 7.000, czasem 10.000 czy 15.000 złotych, obecnie jego dochody są zdecydowanie niższe. Dochód jaki pozwany osiągnął w 2024r. to 1478 zł, w okresie od stycznia do końca marca 2025r. dochód pozwanego wyniósł 3293,86 zł. Zdarza się także, że nie osiąga dochodu, pracuje bowiem w branży w której jest duża konkurencja na rynku. Pracuje pięć do siedmiu dni w tygodniu. Z uwagi na profil działalności ponosi koszty napraw samochodów firmowych, które obecnie są już stare, wyeksploatowane. Posiada dwa samochody ciężarowe z (...) Posiada zaległości w ZUS, z czego spłacił już jej część. Jego firma we wcześniejszym okresie prosperowała lepiej, zatrudniał także pracowników. Niedawno pozwany sprzedał (...) za kwotę ok. 12.000 złotych, który wcześniej używał do wyjazdów, także z córkami.

Pozwany obecnie mieszka sam w domu jednorodzinnym, obok zamieszkuje jego matka. Nieruchomość o pow. (...) z rozpoczętą budową domu podarowała mu matka. W domu tym do momentu zakończenia trwania związku z W. T. (1) mieszkała także ona i małoletnie powódki. Dom wymagał remontu dachu, pozwany wykańcza go i niezmiennie remontuje od ok. dziesięciu lat. W domu tym każda z małoletnich powódek ma urządzony swój pokój, pozwany nabył niedawno nowsze łóżka, pokoje są w pełni wyposażone i umeblowane. Pozwany posiada 8 letni samochód S. (...), a także (...) i tzw.(...).

Pozwany pozostaje w związku partnerskim od ok. 5 lat, nie mieszka na stałe z partnerką. Oprócz małoletnich nie posiada innych dzieci i osób na utrzymaniu. Regularnie utrzymuje kontakt z dziećmi w co drugi weekend, dojeżdża do dzieci ok. 25 km. Pozwany wyjeżdża także z dziećmi na wakacje, spędza z nimi święta, niekiedy pokrywa także dodatkowe większe wydatki córek m.in. kupił małoletniej X. telefon i komputer za 2999 zł, kupił dzieciom w 2023r. basen ogrodowy za 1500 zł, rower. W ostatnich latach zabierał dzieci na wyjazdy, w tym także zagraniczne m.in. w 2023r. byli w (...) – koszt wyjazdu 6.000 zł czy w ferie 2024r. do rodziny w (...) – koszt tego wyjazdu to ok. 6.000 zł. W 2025r. pozwany zabrał córki na Święta Wielkanocy nad morze – koszt tego wyjazdu to 3.000 zł, latem 2024r. małoletnie były w aquaparku w A. – 500 zł, w T. – 2500 zł, w Z. – 4000 zł. W 2025 r. był na wycieczce z partnerką i jej córką, zapłacił za ten pobyt, za siebie ok. 5000 złotych.

Pozwany na koszty swojego bieżącego utrzymania wydaje ok. 2.000 złotych miesięcznie. Na ogrzewanie domu wydaje ok. 600-1000 złotych miesięcznie, za wodę płaci 300-500 złotych miesięcznie (opłaca je na pół z matką). Posiada do spłaty kredyt zaciągnięty w kwocie 70.000 zł z przeznaczeniem na naprawę firmowego samochodu, spłaca go w ratach po 3.500 złotych miesięcznie. Posiada także kredyt firmowy w kwocie ok. 50.000 złotych bez terminowego obowiązku spłaty. Ma też zobowiązanie finansowe względem swojej mamy, która pomaga mu w bieżących kosztach utrzymania lub kosztach prowadzenia działalności gospodarczej. Matka pozwanego była spadkobierczynią po swej ciotce i mamie, sprzedała odziedziczone po nich mieszkania, część środków ze sprzedaży tych mieszkań pożyczyła pozwanemu. W chwili obecnej U. E. (1) jest winien swej mamie ok. 60.000 zł. Pozwany pożyczał też pieniądze od ojca chrzestnego małoletniej X. Z. E. na regulację bieżących zobowiązań. Pozwany otrzymał na przestrzeni lat 2020 – 2025 pomoc ze środków publicznych w łącznej kwocie 41.382,39 zł. Pozwany opłaca telefony córek, co wiąże się z wydatkiem 50 zł miesięcznie dla każdej z nich. Nie finansuje innych zajęć małoletnich dzieci.

/dowód: paragony, faktury, potwierdzenia transakcji k. 12-19, 104-105,

wydruk z(...)dot. pozwanego k. 20,

dokumentacja fotograficzna k. 21-27, 106-118,

podsumowanie księgi przychodów i rozchodów k. 119,

zeznania podatkowe pozwanego k. 120-132,

podsumowanie środków na rachunku k. 133,

saldo ZUS k. 134,

umowy kredytowe pozwanego k. 135-137,

lista przypadków pomocy publicznej otrzymanej przez pozwanego k. 224,

zeznania U. E. (1) k. 230-231,

zeznania świadka U. O. k.200v-201v,

zeznania świadka X. N. k. 201v-203,

zeznania świadka Z. E. k. 203-204,

zeznania świadka W. G. k. 227-228

zeznania świadka U. Ż. (1) k. 228-228v/

Sądzważyłconastępuje

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zeznania świadków U. O., X. N., Z. E. i W. G., U. Ż. (1) oraz zeznań matki małoletnich powódek W. T. (3) oraz pozwanego U. E. (1).

Sąd przyjął za wiarygodne dowody w postaci dokumentów złożonych przez strony do akt sprawy, albowiem nie było podstaw do ich podważenia. Żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.

Zgodnie z art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte w pozwie, pismach procesowych złożonych w sprawie, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materialne procesowym.

Sąd dał w znacznej mierze wiarę zeznaniom świadków, uznając je za spójne, rzeczowe i przystające do reszty zebranego w sprawie materiału dowodowego. Przy tym Sąd wziął po uwagę jedynie te twierdzenia świadków, które odnosiły się do faktów, a nie ocen rodziców małoletnich.

Walor wiarygodności Sąd przyznał także zeznaniom matki małoletnich powódek W. T. (2) oraz zeznaniom pozwanego U. E. (1) w takim zakresie, w jakim nie były one sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Nadto Sąd miał na uwadze, że każda ze stron starała się w jak najbardziej korzystny dla siebie przedstawić okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

W sprawie ustalono, że pozwany jest ojcem małoletnich powódek, jego ustawowym obowiązkiem jest zatem współuczestniczenie w kosztach utrzymania dzieci, jeżeli te nie są w stanie utrzymać się samodzielnie.

W przedmiotowym procesie strona powodowa domagała się zasądzenia od pozwanego alimentów w kwocie po 2.000 złotych miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek tj. łącznie 4.000 zł miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki powodów, do dnia 10-tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat.

Na rozprawie w dniu 20 lutego 2026 r. pozwany uznał powództwo do kwoty po 1.000 złotych miesięcznie na rzecz każdej z małoletnich powódek.

Przepis art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

W myśl art. 133 § 1 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

W treści art. 135 kro uregulowano, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Zgodnie z w/w przepisami kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z jego rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

W niniejszej sprawie Sąd nie miał wątpliwości, że małoletnia X. E., jak i małoletnia U. E. (2) pozostają uczennicami, nie posiadają majątku mogącego przynosić im dochód, nie są w stanie utrzymywać się w samodzielnie.

Oznacza to, że także pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem małoletnich dzieci w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, wydatków dotyczących stanu zdrowia, części opłat eksploatacyjnych za mieszkanie w którym przebywa (zużycie prądu, gazu, wody, ogrzewanie, wywóz nieczystości), oraz innych wydatków niezbędnych do ich prawidłowego rozwoju i wychowania.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, analiza zgromadzonego materiału procesowego wskazuje, że powództwo matki małoletnich powódek zasługiwało na częściowe uwzględnienie, tj. do kwoty po 1.100 zł miesięcznie na rzecz każdej z córek.

Sąd wziął pod uwagę, iż małoletnia X. ma obecnie 13 lat, a małoletnia U. 10 lat, a zakres ich usprawiedliwionych potrzeb wyznaczony jest ich wiekiem. Do łożenia na jej utrzymanie zobowiązani są zarówno matka, jak i ojciec. Podawana przez matkę kwota kosztów utrzymania małoletniej zdaniem Sądu pozostaje jednak zawyżona, jednocześnie Sąd nie uznał niektórych wskazywanych kosztów jako usprawiedliwionych. W szczególności Sąd uznał, że niektóre wskazywane przez matkę małoletnich wydatki mają charakter jednorazowy, bądź też ich wysokość pozostaje uzależniona jedynie od indywidualnej decyzji rodzica m.in. koszty zagranicznych wakacji, koszty zakupu prezentów. W tym miejscu należy zauważyć, także iż Sąd jako koszty utrzymania małoletnich uwzględnił tylko te koszty, które są uzależnione od tego ile osób zamieszkuje w danym mieszkaniu, a więc które generują same małoletnie. Podnoszony argument odnośnie wzrostu inflacji Sąd pominął bowiem w tym samym zakresie wpływa on obie strony postepowania.

Jednocześnie analiza materiału procesowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wykazała, że w zakresie możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego U. E. (1) znajduje się płacenie na rzecz każdej z małoletnich córek alimentów w wysokości po 1.100 złotych miesięcznie tj. łącznie kwoty po 2.200 złotych miesięcznie, płatnej do rąk matki małoletnich powódek W. T. (1). W ocenie Sądu alimenty w w/w kwocie pozwolą stronie powodowej na zaspokojenie przynajmniej części podstawowych, usprawiedliwionych potrzeb małoletnich. W ocenie Sądu sytuacja zarobkowa pozwanego nie jest tak dobra jak wskazano to w pozwie, zeznania świadków U. O., X. N., Z. E. potwierdzają zeznania pozwanego i wskazują, że pozwany nieustannie boryka się z problemami finansowymi, prowadzona przez niego działalność gospodarcza staje się coraz mniej dochodowa, a sam pozwany z pewnością nie żyje już na tak wysokiej stopie życiowej jak w okresie tworzenia związku z W. T. (1). Zeznania powyższych świadków, ale również i świadka U. Ż. (1) potwierdzają też, że U. E. (1) utrzymuje kontakt z córkami i choć od momentu wyprowadzki W. T. (1) z córkami do P. nie jest on już tak częsty, to i tak średnio przez około 2 weekendy w miesiącu małoletnie pozostają na utrzymaniu ojca. W ocenie Sądu, ważnym jest i to, by pozwanego U. E. (1) stać było na zapewnienie atrakcji małoletnim podczas kontaktów z nim chociażby na zbliżonym do obecnego poziomie.

Sąd uznał, iż pozwany będzie w stanie płacić zasądzoną kwotę alimentów na córki, a przy tym także ponosić wydatki związane z utrzymaniem siebie samego. Pozwany prowadzi funkcjonującą działalność gospodarczą w branży (...), posiada doświadczenie i choć jego dochód pozostaje zmienny w zależności od miesiąca, a także posiada zobowiązania finansowe, nie jest osobą ubogą – pozostaje właścicielem nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, samochodu a także pojazdów firmowych, czyni nakłady na przedmiotową nieruchomość, inwestuje w nią, wyjeżdża na wakacje, także zagraniczne. Jednocześnie biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową powoda, a także fakt iż ponosi on koszty związane z małoletnimi, gdy te przebywają u niego co drugi weekend oraz ponosi koszty dodatkowych wydatków związanych z dziećmi, także wyjazdów, które im organizuje, Sąd ocenił, iż nie byłby w stanie uiszczać alimentów w wysokości dochodzonej przez powódkę. Jednocześnie Sąd zwraca w tym miejscu uwagę, iż część wydatków powinna być finansowana przez matkę powódek W. T. (1) – jako drugiego z rodziców – albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach.

Sąd przeanalizował także sytuację majątkową matki małoletnich powódek, która pracuje w firmie siostry i z tego tytułu osiąga wynagrodzenie w wysokości ok. 4.200 złotych miesięcznie, spłaca także zaciągnięte pożyczki. Niewątpliwie jednak jako drugi rodziców, także powinna ponosić część wydatków związanych z utrzymaniem córek. Jednocześnie Sąd ustalając wysokość należnych alimentów brał pod uwagę fakt, iż to na W. T. (1) spoczywa w zdecydowanie większym zakresie niż na pozwanym trud czynienia osobistych starań o utrzymanie i wychowanie małoletnich córek.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, iż inne potrzeby małoletnich, wykraczające poza zakres ich usprawiedliwionych potrzeb, jak na przykład korepetycje, dodatkowe wycieczki szkolne, wyprawienie urodzin - matka powódek ma możliwość opłacania ze świadczeń wychowawczych 800 +.

W świetle przepisu art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o. świadczenie wychowawcze z programu 800+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 800+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 800 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko, nie zalicza się jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka.

Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 800 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 800+, nie miałoby być na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 800+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego).

Dlatego Sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że W. T. (1) otrzymuje kwotę 800 złotych na rzecz każdej z małoletnich córek, także na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z ich wychowywaniem, w tym zaspokojenie ich potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletnich podczas ustalania jej sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych.

Z tych powodów Sąd w punkcie I sentencji wyroku zasądził od pozwanego U. E. (1) alimenty na rzecz małoletnich: U. E. (2) w kwocie 1.100 złotych miesięcznie i X. E. w kwocie 1.100 zł miesięcznie, to jest łącznie 2.200 złotych miesięcznie, poczynając od dnia 6 marca 2025 r., płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca, do rąk matki małoletnich W. T. (1), z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat,

Zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletnich oraz obowiązek ich utrzymania przez oboje rodziców, nie uzasadniają w ustalonym stanie faktycznym, zasądzenia alimentów ponad kwotę łącznie 2.200 zł miesięcznie, dlatego też w punkcie II sentencji wyroku, sąd oddalił powództwa w pozostałej części jako bezzasadne.

Sąd na mocy art. 102 kpc Sąd nie obciążył pozwanego U. E. (1) obowiązkiem zwrotu części kosztów procesu na rzecz małoletnich U. E. (2) i X. E., o czym orzeczono w punkcie III sentencji wyroku.

Kosztami sądowymi Sąd obciążył Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu, o czym orzekł w punkcie IV sentencji wyroku.

Rygor natychmiastowej wykonalności w zakresie alimentów został nadany wyrokowi z urzędu na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie V sentencji – z tej przyczyny na mocy art. 359 § 1 kpc uchylono jako zbędne postanowienie o zabezpieczeniu powództwa orzekając jak w punkcie VI sentencji.