descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 603/23

Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

Dnia 28 września 2023 r.

Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

SSO Agata Kowalska (spr.)

Uzasadnienie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 17 maja 2023 roku w sprawie II K 69/23

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, a polegający na ustaleniu przez Sąd, że wielokrotna karalność skazanego oraz świadome łamanie porządku prawnego uzasadnia zastosowanie w stanie sprawy zasady asperacji, a orzeczenie kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze, bez należytego uwzględnienia zachowania się skazanego w warunkach izolacji oraz treści pozytywnej prognozy penitencjarnej, co przemawia za ustaleniem iż skazany zrozumiał już popełnione błędy , co daje możliwość przewidywania, iż w przyszłości nie powróci do konfliktu z prawem i jego dalsza izolacja od społeczeństwa na tak długi okres czasu jest nieuzasadniona,

2. rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec skazanego kary łącznej 7-miu lat pozbawienia wolności przejawiającej się w niezastosowaniu w stanie sprawy zasady asperacji, ale uwzględniającej w pełni okoliczność, iż cele wychowawcze i zapobiegawcze wykonywanych już wobec skazanego kar pozbawienia wolności zostały w większości zrealizowane ,co wynika z dowodów w postaci dokumentacji dotyczącej zachowania i postawy skazanego K. B.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońcy jako bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie. W wyniku przeprowadzonej kontroli odwoławczej, Sąd Okręgowy nie stwierdził, aby Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok łączny dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych wskazanego w zarzucie apelującego. W ocenie Sądu Okręgowego, w orzeczeniu pierwszoinstancyjnym należycie uwzględniono wszelkie zaistniałe w sprawie okoliczności łagodzące, w tym opinię o skazanym z jednostki penitencjarnej, w której obecnie przebywa. W orzecznictwie wprost wskazuje się, iż zachowanie skazanego w czasie wymierzania kary łącznej może mieć znaczenie dla wymiaru kary, ale okoliczności tej nie można nadawać nadmiernego znaczenia, bo ma ono jedynie funkcję subsydiarną (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 12 września 2013 r., sygn. II AKa 142/13, LEX nr 1366142). W świetle powyższego to, iż skazany w zakładzie karnym przestrzega regulaminu odbywania kary, nie może determinować w stopniu postulowanym przez jego obrońcę tak daleko idącego wpływu na rozstrzygnięcie o karze łącznej, albowiem taka postawa jest obowiązkiem każdej osoby przebywającej w warunkach penitencjarnych.

Odnosząc się do zarzutu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary łącznej, zdaniem Sądu odwoławczego, Sąd I instancji prawidłowo określił jej granice w wyniku objęcia węzłem kary łącznej skazań ze spraw wskazanych w rubryce 3 tabelarycznego uzasadnienia (k. 48). Rozstrzygnięcie o karze łącznej ferowano w granicach od 3 lat i 8 miesięcy do 10 lat pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy jako karę łączną orzekł 7 lat pozbawienia wolności, a zatem karę opartą na zasadzie asperacji. Aby niewspółmierność kary miała charakter określony w art. 438 pkt 4 kpk, tj. była rażąca, musi zachodzić znaczna, wyraźna, nie dająca się zaakceptować dysproporcja między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą, zasłużoną na podstawie ustalonych okoliczności sprawy relewantnych dla wymiaru kary. Tylko wtedy można uznać, że przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona, jeżeli z punktu widzenia nie tylko sprawcy, ale i ogółu społeczeństwa, orzeczona kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość.

W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska obrońcy, iż pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie o karze łącznej 7 lat pozbawienia wolności spełnia kryteria z art. 438 pkt 4 kpk. Skoro kara łączna stanowi syntetyczną, całościową ocenę zachowań skazanego, to winna być także racjonalną z prewencyjnego punktu widzenia reakcją na popełnione przestępstwa, nie zaś przejawem bliżej nieuzasadnionej i wręcz niezrozumiałej ze społecznego punktu widzenia pobłażliwości. Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku łącznego doprowadziła Sąd Okręgowy do przekonania, że Sąd I instancji trafnie ocenił związek czasowy oraz przedmiotowo-podmiotowy pomiędzy przestępstwami, za które K. B. został skazany prawomocnymi wyrokami podlegającymi łączeniu. Zdaniem Sądu odwoławczego, właściwie uwzględniono wszystkie okoliczności wynikające z kodeksowych dyrektyw wymiaru kary łącznej (art. 85a kk) i brak było podstaw do ingerencji w zaskarżone rozstrzygnięcie w postulowanym przez obrońcę kierunku. W przekonaniu Sądu Okręgowego, wszystkim okolicznościom łagodzącym w zaskarżonym wyroku nadano właściwą rangę i znaczenie, w konfrontacji z innymi kryteriami wymiaru kary łącznej, co znalazło odzwierciedlenie w jej wymiarze.

Kierując się przedstawionymi wyżej racjami, Sąd Okręgowy nie dostrzegł przesłanek warunkujących zasadność złagodzenia wobec K. B. orzeczonej w zaskarżonym wyroku kary łącznej.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze poprzez obniżenie orzeczonej kary łącznej wobec skazanego do wysokości 5 lat pozbawienia wolności

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu I instancji utrzymano w mocy.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Sad Okręgowy ustalił wysokość wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 roku, poz. 18) i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. U. kwotę 147,60 zł (w tym VAT 27,60 zł).

III

Na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od wydatków za II instancję, stwierdzając, że poniesie je Skarb Państwa. Za rozstrzygnięciem tej treści przemawia sytuacja materialna skazanego.

7. PODPIS