Treść orzeczenia
Sygn. akt II Ka 315/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 28 listopada 2013r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSO Anna Łaszczych
Sędziowie SO Jarosław Bartkowiak (spr)
SO Marek Konrad
Protokolant Luiza Ustaszewska - Sęk
w obecności Prokuratora Adama Kolbusa po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013r. sprawy przeciwko K. C. oskarżonego o przestępstwo z art. 278§1 k.k. z powodu apelacji obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 29 listopada 2012r. w sprawie IIK 132/12
Orzeka
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uznaje czyn przypisany K. C. za wykroczenie kwalifikowane z art. 119§1 k.w. i na podstawie art. 45§1 k.w. umarza postępowanie wobec K. C. wobec przedawnienia karalności wykroczenia;
II. koszty postępowania dotyczące K. C. za obie instancje ponosi Skarb Państwa.
Uzasadnienie
Prokuratura Rejonowa w Przasnyszu oskarżyła K. C. i inna ustaloną osobę o to, że:
w dniu 16 października 2011 roku w P., województwo (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. K. dokonali zaboru w celu przywłaszczenia 2 butli od gazu wypełnionych gazem o łącznej wartości 350,00 złotych na szkodę R. F.
tj. o czyn z art. 278§ 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 roku w sprawie IIK 132/12
uznał K. C. za winnego popełnienia zarzucanego czynu ale przyjął, że wartość skradzionego mienia wyniosła kwotę około 270 złotych i zakwalifikował to działanie jako występek z art. 278§1 k.k. i na podstawie tego przepisu skazał na 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności przy czym na podstawie art. 69§1 k.k. w zw. z art. 70§2 k.k. wykonanie tej kary warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat i na podst. art. 73§2 k.k. oddał go pod dozór kuratora; zasądził tytułem kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa od K. C. kwotę 448,40 (czterysta czterdzieści osiem złotych i czterdzieści groszy) tytułem wydatków i kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty sądowej.
Apelację złożył obrońca oskarżonego K. C., który zaskarżył wyrok w całości na korzyść swojego mocodawcy zarzucając wyrokowi:
naruszenie reguł procedury karnej mające istotny wpływ na ocenę prawną zarzucanego czynu polegające na zignorowaniu wyrażonej w przepisie art. 5§2 k.p.k. zasady in dubio pro re i wyszacowanie szkody wyrządzonej czynem zabronionym nie wedle najniższej wartości szkody wyliczonej przez powołanego w sprawie biegłego Z. G. lecz dokonanie dowolnego zawyżonego szacunku wartości używanych butli + wartości gazu.
W konkluzji apelacji obrońca oskarżonego K. C. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, iż wysokość szkody spowodowanej czynem oskarżonego wynosi (wedle najniższych wartości dla napełnionych butli gazowych, używanych, wyliczonej przez biegłego): 39 zł wartość butli + 50 zł koszt napełnienia tj. 89 zł dla jednej butli czyli 178 zł dla dwóch butli, co statuuje czyn zarzucany oskarżonemu jako wykroczenie przewidziane w art. 119§1 k.w. to zaś winno skutkować w dacie orzekania przez Sąd II Instancji umorzeniem postępowania z uwagi na wystąpienie przedawnienia karalności wykroczenia wedle art. 45 k.w. (2 lata od chwili popełnienia czynu, czyn zaś popełniono 16.10.2011r.).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja złożona przez obrońcę oskarżonego K. C. jest o tyle zasadna, iż skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku.
W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji prawidłowo ustalił wartość mienia zagrożonego przestępstwem zarzuconym oskarżonemu K. C.. Sąd Rejonowy ustalając wartość 2 napełnionych butli gazowych na kwotę 270 złotych wbrew twierdzeniom apelującego nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów jak również nie naruszył zasady in dubio pro reo. W uzasadnieniu wskazano powody, które sprawiły, że wartość zagarniętego mienia ustalono na kwotę wyższą niż ustalona w oparciu o najniższe wartości wskazane w opinii biegłego. Sąd uzasadnił to stanem butli oferowanych przez pokrzywdzonego oraz cenami tych butli znajdującymi się w ofercie w firmie pokrzywdzonego.
Pomimo podzielenia ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie wartości zagarniętego mienia, rozstrzygnięcie Sądu Odwoławczego jest zgodne z wnioskami zaprezentowanymi przez apelującego. Stanowisko takie jest konsekwencją wejścia w życie w dniu 9 listopada 2013r. ustawy z dnia 27 września 2013r. o zmianie Kodeksu postępowania karnego i niektórych innych ustaw, która wprowadziła nowy sposób ustalania kwoty granicznej dla przestępstw przepołowionych. W konsekwencji kwota stanowiąca granicę pomiędzy przestępstwem a wykroczeniem polegającym na zaborze mienia na datę orzekania przez Sąd Okręgowy wyniosła 400 zł. Tym samym mimo przyjęcia za prawidłową wartości mienia ustalonej przez Sąd Rejonowy, to w dacie orzekania w II instancji czyn przypisany K. C. stał się wykroczeniem kwalifikowanym z art. 119§ k.w. Nadto doszło do przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego K. C., gdyż od daty popełnienia wykroczenia (16 października 2013r.) minęły dwa lata.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.